Adhyaya 150

Verse 1

सूत उवाच । शुक्रस्तस्य वचः श्रुत्वा चित्ते कृत्वा दयां ततः । हाटकेश्वरजं क्षेत्रं गत्वा सिद्धिप्रदायकम्

သုတက ပြောသည်။ သူ၏စကားကို ကြားပြီးနောက် သုက္ကရသည် စိတ်ထဲ၌ ကရုဏာပေါက်ကာ ထို့နောက် စိဒ္ဓိပေးသော ဟာဋကေရှွရ က္ෂೇತ್ರသို့ သွားလေ၏။

Verse 2

चकार विधिवद्धोमं स्वमांसेन हुताशने । मंत्रैराथर्वणै रौद्रैः कुण्डं कृत्वा त्रिकोणकम्

ထိုနေရာ၌ သူသည် ဓမ္မနည်းတကျ ဟိုးမကို ပြုလုပ်၍ မီးတောက်လောင်နေသော အဂ္နိထဲသို့ ကိုယ်၏အသားကို ပူဇော်လေ၏။ ထို့ပြင် ကြမ်းတမ်းသော အထာဝဏ မန္တရများဖြင့် တြိကိုဏ ကုဏ္ဍ (သုံးထောင့်မီးကန်) ကို ပြင်ဆင်လေ၏။

Verse 3

एवं संजुह्वतस्तस्य तेन वै विधिना तदा । यथा रुद्रेण संतुष्टा देवी केलीश्वरी तदा

ထိုနည်းလမ်းအတိုင်း ထိုအခါ သူသည် ဟုဝ်တော်မူသကဲ့သို့ ပူဇော်နေစဉ်၊ ဒေဝီ ကေလီရှွရီသည် ထိုခဏ၌ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်လေ၏—ယခင်က ရုဒ္ရက စိတ်ကျေနပ်စေသကဲ့သို့ပင်။

Verse 4

तं प्रोवाच समेत्याशु शुक्रं दैत्यपुरोहितम् । मा त्वं भार्गवशार्दूल कुरु मांसपरिक्षयम्

ထို့နောက် နတ်မ ကေလီရှွရီသည် အလျင်အမြန် လာရောက်၍ ဒိုင်တျာတို့၏ ပုရောဟိတ် သုက္ကရအား ပြောလေ၏—“အို ဘာရ္ဂဝ မျိုး၏ ကျားကြီး၊ ကိုယ်၏အသားကို မပျက်စီးစေပါနှင့်။”

Verse 5

भाविताऽहं त्रिनेत्रेण तत्किं ब्रूहि करोमि ते

“သုံးမျက်စိရှင်၏ အာနုဘော်ဖြင့် ငါသည် အင်အားရရှိပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် ပြောပါ—သင့်အတွက် ငါ ဘာလုပ်ပေးရမည်နည်း။”

Verse 6

शुक्र उवाच । यथा रुद्रस्य साहाय्यं त्वयात्र विहितं शुभे । अंधकस्याऽपि कर्तव्यं तथैवैष वरो मम

သုက္ကရက ပြော၏ — «အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ ဤနေရာ၌ ရုဒြာကို သင်ကူညီခဲ့သကဲ့သို့ အန္ဓကအတွက်လည်း ထိုနည်းတူ ပြုရမည်။ ဤသည်ပင် ငါ၏ အပေးအမြတ် (ဗရ) ဖြစ်သည်»။

Verse 7

ये केचिद्दानवा युद्धे भक्षिताश्च विनाशिताः । अस्य सैन्यस्य ते सर्वे पुनर्जीवंतु सत्वरम्

«စစ်ပွဲ၌ ဤတပ်၏ ဒာနဝများထဲမှ စားသောက်ခံရသူ သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးခံရသူ မည်သူမဆို—သူတို့အားလုံး အလျင်အမြန် ပြန်လည်အသက်ရှင်ကြပါစေ»။

Verse 8

देव्युवाच । जीवयिष्यामि तान्सर्वान्दानवान्निहतान्रणे । नवसंभक्षितान्विप्र प्रविष्टान्योगिनीमुखे

ဒေဝီက ပြော၏ — «အို ဗြာဟ္မဏ၊ စစ်ပွဲ၌ သတ်ဖြတ်ခံရသော ဒာနဝတို့အားလုံးကို ငါ ပြန်လည်အသက်သွင်းမည်။ ယောဂိနီ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးသား၊ မကြာသေးမီက စားသောက်ခံရသူတို့ကိုပါ»။

Verse 9

एवमुक्त्वा ददौ तस्मै सा देवी हर्षितानना । नाम्नाऽमृतवतीं विद्यां यया जीवंति ते मृताः

ထိုသို့ မိန့်ဆိုပြီးနောက်၊ မျက်နှာဝင်းပျော်ရွှင်သော ဒေဝီသည် “အမృతဝတီ” ဟု အမည်ရသော သာသနာဗိဒ္ဓာ (မန်တရဗိဒ္ဓာ) ကို သူ့အား ပေးအပ်တော်မူ၏။ ထိုဗိဒ္ဓာကြောင့် သေသူတို့ပင် ပြန်လည်အသက်ရှင်လာကြ၏။

Verse 10

ततः शुक्रः प्रहृष्टात्मा गत्वांधकमुवाच ह । सिद्धा केलीश्वरी देवी यथा शम्भोस्तथा मम

ထို့နောက် သုက္ကရသည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်လျက် အန္ဓကထံ သွားပြီး ပြော၏ — «ကေလီශ්ဝရီ ဒေဝီသည် စိဒ္ဓ (အောင်မြင်ပြီး) မလွဲမသွေ ဖြစ်၏။ ရှမ္ဘု (ရှီဝ) အတွက် ဖြစ်သကဲ့သို့ ငါ့အတွက်လည်း ထိုနည်းတူပင်»။

Verse 11

तया दत्ता शुभा विद्या मम दैत्या मृताश्च ये । तान्सर्वांस्तत्प्रभावेन योजयिष्यामि जीविते

သူမ ပေးအပ်သော မင်္ဂလာဗိဒ္ယာ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သေဆုံးသွားသော ငါ၏ ဒೈတျယာတို့အားလုံးကို ငါ ပြန်လည်အသက်သွင်းမည်။

Verse 12

त्वयाऽस्याः सततं भक्तिः कार्या दानव सत्तम । अष्टम्यां च विशेषेण चतुर्दश्यां च सर्वदा

အို ဒာနဝတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံး၊ သူမအပေါ် အမြဲတမ်း ဘက္တိကို ထားရမည်။ အထူးသဖြင့် အဋ္ဌမီနေ့နှင့် စတုရ္ဒသီနေ့တို့တွင် အစဉ်အမြဲပင်။

Verse 13

एषा सा परमा शक्तिर्यया व्याप्तमिदं जगत् । केवलं भक्तिसाध्या सा न दण्डेन कथंचन

ဤလောကတစ်လုံးလုံးကို ပျံ့နှံ့စေသော အမြင့်မြတ်ဆုံး သက္တိသည် သူမပင် ဖြစ်သည်။ သူမကို ရရှိခြင်းသည် ဘက္တိဖြင့်သာ ဖြစ်နိုင်ပြီး အကြမ်းဖက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဒဏ်ခတ်ခြင်းဖြင့် မဖြစ်နိုင်။

Verse 14

एवमुक्तस्तु शुक्रेण स तदा दानवाधिपः । तां देवीं पूजयामास भावभक्तिसमन्वितः

သုကြာက ထိုသို့ မိန့်ကြားသင်ကြားပြီးနောက်၊ ဒာနဝတို့၏ အရှင်သည် ထိုဒေဝီကို စိတ်နှလုံးမှ ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝစွာ ပူဇော်လေ၏။

Verse 15

स्तुत्वा च विविधैः स्तोत्रैस्ततः प्रोवाच सादरम् । तथान्या मातरः सर्वा यथाज्येष्ठं यथाक्रमम्

အမျိုးမျိုးသော စတိုးတရများဖြင့် ချီးမွမ်းပြီးနောက်၊ သူသည် လေးစားစွာ ပြောကြားလေ၏။ ထို့အတူ အခြား မာတရ်ဒေဝီတို့အားလုံးကိုလည်း အကြီးအငယ်အလိုက်၊ အစဉ်အလာအတိုင်း စနစ်တကျ ဆက်လက်မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 16

अज्ञानाद्यन्मया देवि कृतः कोपस्तवोपरि । मर्षणीयस्तथा सोऽद्य दीनस्य प्रणतस्य च

အို ဒေဝီမယ်တော်၊ မသိမှုကြောင့် မယ်တော်အပေါ် ငါပြခဲ့သော ဒေါသကို ယနေ့ ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ ငါသည် ဆင်းရဲနိမ့်ကျသူဖြစ်၍ လက်အုပ်ချီ ဦးညွတ်အပ်ပါ၏။

Verse 17

श्रीदेव्युवाच । परितुष्टाऽस्मि ते वत्स प्रभावाद्भार्गवस्य च । वरं वरय तस्मात्त्वं न वृथा दर्शनं मम

သီရိဒေဝီမယ်တော်က မိန့်တော်မူသည်– ချစ်သားရေ၊ သင်အပေါ် ငါနှစ်သက်ပြီ၊ ဘာရ္ဂဝ (သုက္ကရ) ၏ အာနုဘော်နှင့် ကုသိုလ်တန်ခိုးကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့; ငါ့၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းသည် သင့်အတွက် အလဟဿ မဖြစ်စေရ။

Verse 18

अन्धक उवाच । अनेनैव तु रूपेण ये त्वां ध्यायंति देहिनः । पूजयंति च सद्भक्त्या संस्थाप्य प्रतिमां तव । तेषां सिद्धिः प्रदातव्या त्वया हृदयवांछिता

အန္ဓကက ပြောသည်– ဤပုံသဏ္ဌာန်တော်ဖြင့် မယ်တော်ကို သတိတရားဖြင့် ဓ్యာနပြုသော ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့သည်၊ မယ်တော်၏ ပုံတော်ကို တည်ထောင်ကာ စစ်မှန်သော ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ကြလျှင်၊ သူတို့နှလုံးသား၌ ဆန္ဒရှိသမျှ အောင်မြင်မှုကို မယ်တော်ပေးသနားတော်မူပါ။

Verse 19

देव्युवाच । यो मामनेन रूपेण स्थापयिष्यति मानवः । तस्य मोक्षं प्रदास्यामि पापस्यापि न संशयः

ဒေဝီမယ်တော် မိန့်တော်မူသည်– ဤပုံသဏ္ဌာန်တော်ဖြင့် ငါ့ကို တည်ထောင်မည့် မည်သူမဆို၊ ထိုသူအား ငါ မောက္ခကို ပေးမည်။ အပြစ်ရှိသူဖြစ်စေကာမူ သံသယမရှိ။

Verse 20

योऽष्टम्यां च चतुर्दश्यां मम पूजां करिष्यति । तस्मै स्वर्गं प्रदास्यामि पापस्यापि दनूत्तम

အို ဒာနဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူ၊ အဋ္ဌမီနေ့နှင့် စတုဒ္ဒသီနေ့တို့တွင် ငါ့ကို ပူဇော်မည့်သူအား ငါသည် ကောင်းကင်ဘုံကို ပေးမည်။ အပြစ်ရှိသူဖြစ်စေကာမူ ထိုသို့ပင်။

Verse 21

केवलं दर्शनं यश्च ध्यानं वा मे करिष्यति । तस्य राज्यं प्रदास्यामि भोगान्मानुषसंभवान्

ငါကို ရိုးရိုးမြင်ရုံဖြစ်စေ၊ ငါကို သမาธိဖြင့် ဓ്യာနပြုသူဖြစ်စေ—ထိုသူအား အာဏာပိုင်မှုနှင့် လူ့လောကမှ ဖြစ်ပေါ်သော သုခဘောဂများကို ငါပေးမည်။

Verse 22

एवमुक्त्वाऽथ सा देवी ततश्चादर्शनं गता । तैश्च मातृगणैः सार्धं पश्यतस्तस्य तत्क्षणात्

ထိုသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် ဒေဝီသည် မိခင်တော်အစုအဖွဲ့များနှင့်အတူ ချက်ချင်း မျက်စိမှောက်ကွယ်သွား၏—သူကြည့်နေစဉ် အချိန်တစ်ခဏတည်းမှာပင်။

Verse 23

शक्रोऽपि दानवान्सर्वांस्तया संसिद्धया ततः । मृतान्संजीवयामास दैतेयान्नवभक्षितान्

ထို့နောက် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) သည် ထိုပြီးပြည့်စုံသော အင်အားတန်ခိုးကြောင့် သေဆုံးခဲ့သော ဒာနဝ စစ်သည်အားလုံး—အသစ်တင် စားခံရသော ဒိုင်တျယများကို—ပြန်လည်အသက်သွင်းလေ၏။

Verse 24

तैः समेत्य स दैत्येन्द्रः प्रहृष्टेनांतरात्मना । तां पुरीं प्राप्य शक्रस्य राज्यं चक्रे दिवानिशम्

သူတို့နှင့် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းပြီးနောက် ဒိုင်တျယအရှင်သည်—အတွင်းစိတ် ပျော်ရွှင်လန်းဆန်းလျက်—ထိုမြို့သို့ ရောက်ကာ သက္ကရာ၏ အာဏာကို နေ့ညမပြတ် သိမ်းယူလေ၏။

Verse 25

तां देवीं ध्यायमानस्तु पूजयानो दिवानिशम् । अष्टम्यां च चतुर्दश्यां विशेषेण महाबलः

ထိုအင်အားကြီးသူသည် ဒေဝီကို ဓ്യာနပြုလျက် နေ့ညမပြတ် ပူဇော်ကာ၊ အဋ္ဌမီနှင့် စတုဒ္ဒသီနေ့များတွင် အထူးသဖြင့် ပိုမိုအလေးထားလေ၏။

Verse 26

अथ तस्याः प्रभावं तं ज्ञात्वा व्याससमुद्भवः । स्थानेऽत्र स्थापयामास संसिद्धिं प परां गतः

ထို့နောက် သူမ၏တန်ခိုးအာနုဘော်၏ မဟာမြတ်မှုကို သိမြင်သဖြင့် ဗျာသမှ ပေါက်ဖွားသူသည် ဤနေရာ၌ (သူမ၏) ပူဇော်မှုကို တည်ထောင်ကာ အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိကို ရောက်ရှိ하였다။

Verse 27

सूत उवाच एवं केलीश्वर देवी संजाता परमेश्वरी । तस्मात्स्थाप्या च पूज्या च ध्येया चैव विशेषतः

စူတက ပြော၏— «ဤသို့ ကေလီဤශ්ဝရ ဒေဝီသည် အမြင့်ဆုံး မဟာဒေဝီ ဖြစ်လာ၏။ ထို့ကြောင့် သူမကို တည်ထောင်ပူဇော်ရမည်၊ ပူဇော်ရမည်၊ အထူးသဖြင့် သမาธိဖြင့် ဂရုတစိုက် ဓ్యာနပြုရမည်»။

Verse 28

एवं देव्या नरो यश्च पठते वा शृणोति वा । वाच्यमानं स मुच्येत व्यसनेन गरीयसा

ဤသို့ ဒေဝီ၏ ဤကഥာကို ဖတ်ရွတ်သူ သို့မဟုတ် ဖတ်ကြားနေစဉ် နားထောင်သူ မည်သူမဆို အလွန်ပြင်းထန်သော ဘေးဒုက္ခမှပင် လွတ်မြောက်နိုင်၏။

Verse 29

भ्रष्टराज्योऽथवा राजा यः शृणोत्यष्टमीदिने । स राज्यं लभते भूयो निखिलं हतकंटकम्

နိုင်ငံပျက်သွားသော မင်းတစ်ပါးပင် အဋ္ဌမီနေ့၌ နားထောင်လျှင် မိမိအာဏာကို ပြန်လည်ရရှိကာ အနှောင့်အယှက် (ဆူး) မရှိသော ပြည့်စုံသည့် အုပ်စိုးမှုကို ထပ်မံရ၏။

Verse 30

युद्धकाले च संप्राप्ते यश्चैतच्छृणुयान्नरः । स हत्वा शत्रुसंघातं विजयं च समाप्नुयात्

စစ်ကာလ ရောက်လာသောအခါ ဤအကြောင်းကို နားထောင်သူ မည်သူမဆို ရန်သူအစုအဝေးကို ချေမှုန်းကာ အောင်ပွဲကို ရရှိလိမ့်မည်။