Adhyaya 148
Nagara KhandaTirtha MahatmyaAdhyaya 148

Adhyaya 148

အধ্যာယ ၁၄၈ သည် စူတက တိရ္ထကഥာကို တိတိကျကျ ဖွဲ့စည်း၍ ပြောကြားထားသည်။ ပင်္ဂလာသည် သားမရှိသဖြင့် စိတ်ပူပန်ကာ (ဗျာသကို ရည်ညွှန်းသည့်) ရှင်တော်တစ်ပါးထံမှ ခွင့်တောင်းပြီး မဟေရှ్వరကို ပျော်ရွှင်စေရန် တပစ်ကို ဆောင်ရွက်ရန် ထွက်ခွာသည်။ သတ်မှတ်ထားသော က္ෂೇತ್ರသို့ ရောက်လျှင် ရှင်ကရာ (ရှင်ကာရ) ကို တည်ထောင်၍ သန့်ရှင်းသော ရေဖြင့် ကျယ်ပြန့်သော ဝါပီ (ရေကန်/ရေတွင်း) ကို တည်ဆောက်ကာ အပြစ်ဖျက်သည့် ရေချိုးတိရ္ထဟု ထင်ရှားစေသည်။ ထရီပုရာန္တက မဟာဒေဝသည် ပေါ်ထွန်းလာ၍ ကျေနပ်ကြောင်း ကြေညာကာ မျိုးရိုးတိုးတက်စေမည့် သီလကောင်းသော သားတော်ကို ပေးမည်ဟု ကောင်းချီးပေးသည်။ ထို့နောက် ဤနေရာ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို အများသို့ ချဲ့ထွင်ဖော်ပြသည်—လပြည့်ဘက် (အထူးသဖြင့် လင်းပတ်) ရက်သတ်မှတ်များတွင် ဝါပီ၌ ရေချိုးပြီး တည်ထောင်ထားသော လင်္ဂကို ပူဇော်သော မိန်းမများသည် သားကောင်းရမည်; ကံမကောင်းသူများသည် တစ်နှစ်အတွင်း ကံကောင်းခြင်းရမည်။ ယောက်ျားများအတွက်လည်း ရေချိုးပူဇော်လျှင် ဆန္ဒပြည့်စုံမည်၊ ဆန္ဒမရှိသူများအတွက် မောက္ခကို ရမည်ဟု ဆိုသည်။ အဆုံးတွင် မဟာဒေဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကပိဉ္ဇလ ဟု အမည်ရသော သားတော် မွေးဖွားလာကာ၊ အရင်က ကေလီဝရီ ဒေဝီ တည်ထောင်မှုနှင့် ဆက်စပ်သည့် အလုံးစုံအောင်မြင်မှုကိုလည်း အနည်းငယ် ရည်ညွှန်းထားသည်။

Shlokas

Verse 1

। सूत उवाच । एवं तं निःस्पृहं ज्ञात्वा गृहं प्रति निजात्मजम् । पिंगला दुःखसंयुक्ता व्यासमेतदुवाच ह

သုတက ပြောသည်။ “ဤသို့ သူမ၏သားသည် လောကီဆန္ဒကင်း၍ အိမ်သို့ပြန်လိုစိတ်မရှိကြောင်း သိမြင်သဖြင့်၊ ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သော ပိင်္ဂလာသည် ဗျာသမုနိအား ဤစကားတို့ကို ပြောလေ၏။”

Verse 2

अहं तपश्चरिष्यामि पुत्रार्थं द्विजसत्तम । अनुज्ञां देहि मे येन तोषयामि महेश्वरम् । पुत्रो येन भवेन्मह्यं वंशवृद्धिकरः परः

“အို ဒွိဇသတ္တမ၊ သားရရန်အတွက် ငါ တပသ္ (အာစီတီ) ကို ကျင့်မည်။ မဟေရှ္ဝရကို ပျော်ရွှင်စေခြင်းအတွက် ငါ့အား ခွင့်ပြုပါ။ ထိုကရုဏာကြောင့် ငါ့ထံ၌ မျိုးရိုးတိုးပွားစေမည့် အထူးကောင်းမြတ်သော သားတစ်ယောက် မွေးဖွားပါစေ။”

Verse 3

एवं सा निश्चयं कृत्वा लब्ध्वानुज्ञां मुनेस्ततः । क्षेत्रमेतत्समासाद्य तपस्तेपे पतिव्रता

ဤသို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မာစွာ ချမှတ်ပြီး မုနိထံမှ ခွင့်ပြုချက်ကို ရရှိသဖြင့်၊ သစ္စာရှိသော ဇနီးသည်သည် ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ရောက်လာကာ တပသ္ကို ကျင့်လေ၏။

Verse 4

संस्थाप्य शंकरं देवं तदग्रे निर्मलोदकम् । कृत्वा वापीं सुविस्तीर्णां स्नानात्पातकनाशनीम्

ထို့နောက် သင်္ကရဒေဝ (ရှီဝ) ကို တည်ထောင်ပူဇော်ပြီး၊ သူ့ရှေ့တွင် သန့်ရှင်းသော ရေကို စီစဉ်ထားလေ၏။ ထို့ပြင် ရေချိုးလျှင် အပြစ်ပျက်စီးစေသော ကျယ်ဝန်းပြန့်ပြူးသည့် ရေကန်တစ်ကန်ကိုလည်း တည်ဆောက်လေ၏။

Verse 5

ततस्तस्या गतस्तुष्टिं भगवांस्त्रिपुरांतकः । वरदोऽस्मीति तां प्राह प्रहृष्टेनांतरात्मना

ထို့နောက် ဘဂဝန် တြိပုရာန္တက (ရှီဝ) သည် သူမအပေါ် ကျေနပ်နှစ်သက်လာ၍၊ အတွင်းစိတ် ပျော်ရွှင်လျက် “ငါသည် ဆုတောင်းပြည့်စေသော အရှင် ဖြစ်၏” ဟု သူမအား မိန့်တော်မူလေ၏။

Verse 6

श्रीमहादेव उवाच । परितुष्टोऽस्मि ते भद्रे वरं वरय सुव्रते । यः स्थितो हृदये नित्यं नादेयं विद्यते मम

သီရိမဟာဒေဝက မိန့်တော်မူသည်။ «အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ သင်အပေါ် ငါ အလွန်ကျေနပ်၏။ အို သစ္စာဝတရှိသူမ၊ ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့။ ငါ၏နှလုံး၌ အမြဲတည်နေသူအတွက် ငါထံ၌ မပေးနိုင်သည့်အရာ မရှိ»။

Verse 7

वटिकोवाच । सुतं देहि सुरश्रेष्ठ मम वंशविवर्धनम् । चित्ताह्लादकरं नित्यं सुशीलं विनयान्वितम्

ဝဋိကီက ပြောသည်။ «အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ကျွန်မ၏ မျိုးဆက်ကို တိုးပွားစေမည့် သားတစ်ယောက်ကို ပေးသနားပါ။ အမြဲစိတ်ကို ပျော်ရွှင်စေသူ၊ သဘောကောင်းသန့်ရှင်း၍ နှိမ့်ချမှုနှင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်ပါစေ»။

Verse 8

श्रीमहादेव उवाच । भविष्यति न संदेहस्तव पुत्रः सुशोभने । यादृक्त्वया महाभागे प्रार्थितस्तद्विशेषतः

သီရိမဟာဒေဝက မိန့်တော်မူသည်။ «အို အလှတရားတောက်ပသူမ၊ သံသယမရှိ—သင်၏ သားတစ်ယောက် ဖြစ်လာမည်။ အို ကံကောင်းသူမ၊ သင်တောင်းဆိုသကဲ့သို့ အထူးသဖြင့် အရာအားလုံးအတိုင်း ဖြစ်လိမ့်မည်»။

Verse 9

अन्यापि मानुषी याऽत्र वाप्यां स्नात्वा समाहिता । पञ्चम्यां वत्सरं यावच्छुक्लपक्षे ह्युपस्थिते । पूजयिष्यति मल्लिंगं यच्चाद्य स्थापितं त्वया

«ဤနေရာရှိ သန့်ရှင်းသော ရေကန်၌ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ရေချိုးပြီး၊ လပြည့်ဘက် (သုက္လပက္ခ) ၏ ပဉ္စမီနေ့တွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဆက်လက်၍ ယနေ့ သင်တည်ထောင်ထားသော မလ္လိင်္ဂ (မ၏ လင်္ဂ) ကို ပူဇော်မည့် အခြား မိန်းမမည်သူမဆို—»

Verse 10

साथ लप्स्यति सत्पुत्रं दत्त्वा फलमनुत्तमम् । या च दौर्भाग्यसंयुक्ता तृतीयादिवसेऽत्र वै

«—ထိုမိန်းမသည် အကျင့်သီလကောင်းသော သားတစ်ယောက်ကို ရရှိမည်၊ အလွန်မြင့်မြတ်သော အကျိုးပေးဆုလာဘ်ကိုလည်း ခံစားရမည်။ ထို့ပြင် ကံဆိုးမှုနှင့် တွဲဖက်နေသော မိန်းမမည်သူမဆို တတိယနေ့ (တရိတီယာ) စသည့်နေ့များတွင် ဤနေရာသို့ လာရောက်လျှင်—»

Verse 11

स्नात्वाऽत्र सलिले पश्चान्मल्लिंगं पूजयिष्यति । सा सौभाग्य समोपेता वर्षांते च भविष्यति

ဤနေရာ၏ သန့်ရှင်းသော ရေတွင် ရေချိုးပြီးနောက် မလ္လိင်္ဂ (Malliṅga) ကို ပူဇော်လျှင်၊ သူမသည် ကံကောင်းခြင်းနှင့် မင်္ဂလာတရားတို့ဖြင့် ပြည့်စုံလာမည်—နှစ်ကုန်သို့ ရောက်သော် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာမည်။

Verse 12

यः पुनः पुरुषश्चात्र स्नात्वा मां पूजयिष्यति । सकामो लप्स्यते कामान्विकामो मोक्षमेव च

ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ ရေချိုးပြီး ငါ့ကို ပူဇော်သော ယောက်ျားမည်သူမဆို—ဆန္ဒရှိသူသည် ဆန္ဒတို့ကို ရရှိမည်၊ ဆန္ဒကင်းသူသည် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကိုသာ ရရှိမည်။

Verse 13

एवमुक्त्वा महादेवस्ततश्चादर्शनं गतः । साऽपि लेभे सुतं व्यासात्कपिंजलमिति श्रुतम्

ဤသို့ မဟာဒေဝသည် မိန့်တော်မူပြီးနောက် မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့နောက် သူမလည်း ဗျာသ (Vyāsa) ထံမှ သားတစ်ယောက် ရရှိခဲ့ပြီး၊ အမည်မှာ ကပိဉ္ဇလ (Kapiñjala) ဟု ကြားသိရသည်။

Verse 14

यादृक्तेन पुरा प्रोक्तो देवदेवेन शूलिना । येनैव स्थापिता चात्र देवी केलीवरी पुरा । सर्वसिद्धिप्रदा लोके तत्र याऽराधिता पुरा

ယခင်က သုံးချွန်လက်နက်ကိုင်သော ဒေဝဒေဝ မဟာရှင်က ကြေညာခဲ့သကဲ့သို့—အတိတ်က ဤနေရာ၌ ကေလီဝရီ (Kelīvarī) ဒေဝီကို တည်ထောင်ထားသူလည်း ထိုရှင်ပင်—ထိုဒေဝီသည် ယခင်က ထိုနေရာ၌ ပူဇော်ခံခဲ့သဖြင့် လောက၌ အောင်မြင်မှုနှင့် စိဒ္ဓိ အားလုံးကို ပေးအပ်သူဟု ကျော်ကြားသည်။