Adhyaya 141

Verse 1

सूतौवाच । तथान्योऽपि हि तत्रास्ति देवो मिष्टान्नदायकः । यस्य संदर्शनादेव मिष्टान्नं लभते नरः

စူတက ပြော၏— “ထိုနေရာ၌ အခြားတစ်ပါးသော ဒေဝတော်လည်း ရှိ၏၊ ချိုမြိန်သော အစာကို ပေးသနားတော်မူသူ ဖြစ်၏။ ထိုဒေဝတော်ကို မြင်ရုံသာဖြင့် လူသည် ချိုမြိန်သော ပူဇော်အစာကို ရရှိ၏။”

Verse 2

आसीत्पूर्वं नृपो नाम्ना वसुसेन इति स्मृतः । आनर्त्ताधिपतिः ख्यातो बृहत्कल्पे द्विजोत्तमाः

ရှေးကာလ၌ ဝಸುစೇန ဟူသော အမည်ရှိသော မင်းတစ်ပါး ရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုကြ၏။ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ သူသည် ဘృဟတ္ကల్ప အကြီးကာလ၌ အာနရတ္တ၏ အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် ကျော်ကြားခဲ့၏။

Verse 3

अत्यैश्वर्यसमायुक्तो गजवाजिरथान्वितः । जितारिपक्षस्तेजस्वी दाता भोगी जितेंद्रियः

သူသည် မဟာစည်းစိမ်ကြွယ်ဝမှုဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ဆင်၊ မြင်း၊ ရထားတို့နှင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ရန်သူဘက်ကို အနိုင်ယူပြီး တေဇောတောက်ပကာ ဒါနပေးသူ၊ သာယာမှုကို တရားနှင့်အညီ ခံစားနိုင်သူ၊ အင်ဒြိယကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 4

स संक्रांतौ व्यतीपाते ग्रहणे रवि सोमयोः । पर्वकालेषु चान्येषु विविधेषु सुभक्तितः

သူသည် စိတ်နှလုံးထဲမှ သဒ္ဓါဖြင့် သင်္ကရန္တိနေ့၊ ဗျတီပာတကာလ၊ နေကြတ်နှင့် လကြတ်ကာလတို့တွင်လည်းကောင်း၊ အခြားပွဲတော်ကာလမျိုးစုံတွင်လည်းကောင်း ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကို ဆောင်ရွက်လေ့ရှိ၏။

Verse 5

प्रयच्छति द्विजातिभ्यो रत्नानि विविधानि च । इंद्रनीलमहानीलविद्रुमस्फटिकादि च

သူသည် ဒွိဇာတိတို့အား ရတနာမျိုးစုံကို ပေးလှူ၏။ အင်ဒြနီလ (နီလာ)၊ မဟာနီလ၊ ဗိဒ္ဒုရမ (ပုလဲမဟုတ်သော ပုလဲကျောက်)၊ စဖဋိက (ကြည်လင်ကျောက်) စသဖြင့် ဖြစ်၏။

Verse 6

माणिक्यमौक्तिकान्येव विद्रुमाणि विशेषतः । हस्त्यश्वरथयानानि वस्त्राणि विविधानि च

မဏိက (ပတ္တမြား) နှင့် မောက္တိက (ပုလဲ) တို့၊ အထူးသဖြင့် ဗိဒ္ဒုရမ (ပုလဲမဟုတ်သော ပုလဲကျောက်/ပုလဲမဟုတ်) အနီရောင်ပုလဲကျောက် (ပုလဲမဟုတ်) တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ဆင်၊ မြင်း၊ ရထား စသော ယာဉ်များနှင့် အဝတ်အစားမျိုးစုံကိုလည်းကောင်း ဒါနအဖြစ် ပေးလှူ၏။

Verse 7

न कस्यचित्प्रदद्यात्स सस्यं ब्राह्मणसत्तमाः । अतीव सुलभं मत्वा तथा तोयं विशेषतः

သို့ရာတွင်၊ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ သူသည် စပါးသီးနှံကို မည်သူ့ကိုမျှ မပေးလှူခဲ့။ အလွန်လွယ်ကူစွာ ရနိုင်သည်ဟု ထင်မြင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထို့အတူ ရေကိုလည်း အထူးသဖြင့် မပေးလှူခဲ့။

Verse 8

ततो राज्यं चिरं कृत्वा दृष्ट्वा पुत्रोद्भवान्सुतान् । कालधर्ममनुप्राप्तः कस्मिंश्चित्कालपर्यये

ထို့နောက် မင်းသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်ပြီး မိမိမျိုးရိုးမှ မွေးဖွားလာသော သားမြေးများကို မြင်တွေ့လေ၏။ ကာလ၏ စည်းကမ်းတရား (သေခြင်း) သို့ အချိန်ကာလတစ်ဝန်းရောက်လာသော် လိုက်ပါရောက်ရှိလေ၏။

Verse 9

ततश्च मंत्रिभिस्तस्य सत्यसेन इति स्मृतः । अभिषिक्तः सुतो राज्ये वीर्योदार्यसमन्वितः

ထို့နောက် မင်း၏သားကို «သတ္တျစေန» ဟု ခေါ်ကြပြီး ဝန်ကြီးများက ရာဇဘိသိက်ပြု၍ နန်းတက်စေကြ၏။ သူသည် သတ္တိဗလနှင့် မြင့်မြတ်သော စေတနာဒာနတို့ဖြင့် ပြည့်စုံလေ၏။

Verse 10

वसुसेनोऽपि संप्राप्य स्वर्गं दानप्रभावतः । दिव्यांबरधरो भूत्वा दिव्यरत्नैर्विभूषितः

ဝသုစေနလည်း ဒါန (ပေးကမ်းလှူဒါန်းခြင်း) ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်လေ၏။ သူသည် ဒိဗ္ဗဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ဒိဗ္ဗရတနာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားလေ၏။

Verse 11

सेव्यमानोऽप्सरोभिश्च विमानवरमाश्रितः । बभ्राम सर्वलोकेषु स्वेच्छया क्षुत्समावृतः

အပ్సရာများက ဝန်းရံစေဝာပြုလျက် အထူးမြတ်သော ဝိမာနကို အားထားနေပြီး၊ သူသည် လောကအပေါင်းတို့၌ မိမိစိတ်ကြိုက် လှည့်လည်သော်လည်း ဆာလောင်ခြင်းက ဖုံးလွှမ်းနေ၏။

Verse 12

पिपासाकुलचित्तश्च मुखेन परिशुष्यता । न कंचिद्ददृशे तत्र भुंजानमपरं दिवि

ရေငတ်ခြင်းကြောင့် စိတ်ပူပန်ကာ ပါးစပ်လည်း ခြောက်သွေ့လာ၏။ ထိုကောင်းကင်ဘုံ၌ အစာစားသောက်နေသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ မမြင်ရလေ၏။

Verse 13

न च पानसमासक्तं न सस्यं सलिलं न च

သောက်ရန်စိတ်ကူးသူမရှိ၊ စားစရာစပါးမရှိ၊ ရေတောင်မရှိခဲ့။

Verse 14

ततो गत्वा सहस्राक्षमुवाच द्विजसत्तमाः । क्षुत्तृषावृतदेहस्तु लज्जयाऽधोमुखः स्थितः

ထို့နောက် သူသည် သဟသ္ရက္ခ (အိန္ဒြ) ထံသို့ သွား၍ ပြောကြား하였다။ ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းက ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသဖြင့် အရှက်ကြောင့် မျက်နှာချ၍ ရပ်နေ하였다။

Verse 15

नैवात्र दृश्यते कश्चित्क्षुत्तृषापरिपीडितः । मां मुक्त्वा विबुधश्रेष्ठ तत्किमेतद्वदस्वमे

«ဤနေရာတွင် ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းသူကို မည်သူမျှ မမြင်ရ—ကျွန်ုပ်တစ်ယောက်တည်းသာ။ အို နတ်တို့အထွဋ်အမြတ်၊ ဤအရာ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပါ»

Verse 16

एष मे स्वर्गरूपेण नरकः समुपस्थितः । किमेतैर्भूषणैर्वस्त्रैर्विमानादिभिरेव च

«ကျွန်ုပ်အတွက်တော့ ဤအရာသည် ကောင်းကင်ပုံစံဖြင့် ပေါ်လာသော နရကပင် ဖြစ်သည်။ ဤအလှဆင်ပစ္စည်းများ၊ အဝတ်အစားများ၊ ဗိမာန်တို့နှင့် အခြားအရာများက ဘာအကျိုးရှိသနည်း?»

Verse 17

क्षुधा संपीड्यमानस्य स्वर्गमेतच्छचीपते । अग्नितुल्यं समुद्दिष्टं मम चित्तेऽपि वर्तते

«အို သချီ၏ အရှင်၊ ဆာလောင်ခြင်းက ဖိစီးနေသူအတွက် ဤ ‘ကောင်းကင်’ ပင် မီးကဲ့သို့ဟု ဆိုကြသည်—ထိုမီးသည် ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ထဲ၌လည်း လောင်ကျွမ်းနေသည်»

Verse 18

तस्मात्कुरु प्रसादं मे यथा क्षुन्न प्रबाधते । नोचेत्क्षिप सुरश्रेष्ठ रौरवे नरके द्रुतम्

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်အား ကရုဏာတော်ပြုပါ၊ ဆာလောင်မှု မနှိပ်စက်စေရန်။ မဟုတ်လျှင် အို နတ်တို့အထွဋ်အမြတ်၊ ရော်ရဝ နရကသို့ မြန်မြန် ပစ်ချပါ။

Verse 19

इंद्रौवाच । अनर्होसि महीपाल नरकस्य त्वमेव हि । त्वया दानानि दत्तानि संख्याहीनानि सर्वदा

အိန္ဒြာက ပြောသည်– အို မဟာဘုရင်၊ သင်သည် နရကသို့ သွားရန် မထိုက်တန်ပါ၊ အမှန်အားဖြင့် သင်သည် ထိုနေရာနှင့် မဆိုင်သူဖြစ်သည်။ သို့သော် သင်ပေးသော ဒါနများသည် အမြဲတမ်း အတိုင်းအတာနှင့် ပြည့်စုံမှု မလုံလောက်ခဲ့။

Verse 21

तोयं सान्नं सदा दद्यादन्नं चैव सदक्षिणम् । य इच्छेच्छाश्वतीं तृप्तिमिह लोके परत्र च

ဤလောကနှင့် နောက်လောက၌ ထာဝရတင်းတိမ်မှုကို လိုလားသူသည် ရေ၊ ချက်ပြုတ်ထားသော အစာကို အမြဲပေးလှူရမည်၊ ထို့ပြင် ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) နှင့်အတူ အစာဒါနကိုလည်း ပေးလှူရမည်။

Verse 22

तस्मात्त्वं हि क्षुधाविष्टः स्वर्गे चैव महीपते । भूषितो भूषणैः श्रेष्ठैर्विमानवरमाश्रितः

ထို့ကြောင့် အို မြေရှင်ဘုရင်၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ပင် သင်သည် ဆာလောင်မှုက ဖမ်းဆီးထားသည်။ အကောင်းဆုံး အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး အထူးကောင်းမွန်သော ဝိမာန (vimāna) ပေါ်၌ နေထိုင်သော်လည်း။

Verse 23

राजोवाच । अस्ति कश्चिदुपायोऽत्र देवौ वा मानुषोऽपि वा । क्षुत्पिपासेऽतितीव्रे मे विनाशं येन गच्छतः

ဘုရင်က ပြောသည်– “ဤနေရာ၌ နတ်ဖြစ်စေ လူဖြစ်စေ မည်သူမဆို ကျွန်ုပ်၏ အလွန်ပြင်းထန်သော ဆာလောင်မှုနှင့် ရေငတ်မှုကို ပျက်စီးစေနိုင်သော နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိပါသလား?”

Verse 24

इन्द्र उवाच । यदि कश्चित्सुतस्तुभ्यं विप्रेभ्यः सततं जलम् । ददाति च सदा सस्यं तत्ते तृप्तिः प्रजायते

အိန္ဒြာက မိန့်တော်မူသည်။ «သင်၏သားတစ်ဦးက ဗြာဟ္မဏတို့အား အမြဲတမ်း ရေကို ပေးလှူ၍ အစာ/စပါးကိုလည်း အစဉ်ပေးလှူပါက သင်၌ တೃप्तိ (စိတ်ကျေနပ်မှု) ပေါ်ပေါက်လာမည်»။

Verse 25

नान्यथा पार्थिवश्रेष्ठ एकस्मिन्नपि वासरे । अदत्तस्य तव प्राप्तिः सत्यमेतन्मयोदितम्

အို မင်းမြတ်တို့အထဲမှ အကောင်းဆုံးသော မင်းကြီး၊ အခြားနည်းမရှိ။ တစ်နေ့တည်းပင် လှူဒါန်းခြင်းမရှိလျှင် သင်အတွက် အကျိုးရရှိခြင်း မရှိနိုင်။ ဤသည်မှာ ငါပြောသော အမှန်တရားဖြစ်သည်။

Verse 26

सोऽपि भूमिपतेः पुत्रस्तव यच्छति नोदकम् । न च सस्यं द्विजातिभ्यस्त्वन्मार्गमनुसंचरन्

သို့သော်လည်း အို မြေရှင်မင်းကြီး၊ သင်၏သားတစ်ဦးတောင် သင်၏လမ်းစဉ်ကို လိုက်လျှောက်ရင်း ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့အား ရေမပေး၊ စပါး/အစာလည်း မပေးပါ။

Verse 27

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो नारदो मुनिसत्तमः । ब्रह्मलोकात्स्थितौ यत्र तौ भूमिपसुरेश्वरौ

ထိုအချိန်အတွင်း မုနိတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံး နာရဒ မုနိသည် ဘြဟ္မလောကမှ ရောက်လာ၍ မင်းနှင့် ဒေဝတို့၏ အရှင်တို့ နေထိုင်ရာ အရပ်သို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

Verse 28

ततः शक्रः समुत्थाय तस्मै तुष्टिसमन्वितः । अर्घं दत्त्वा विधानेन सादरं चेदमब्रवीत्

ထို့နောက် သက္က (အိန္ဒြာ) သည် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ထ၍ ထုံးတမ်းအတိုင်း အရ္ဃျ (arghya) ကို ပူဇော်ကာ လေးစားစွာ ဤစကားတို့ကို ပြောကြား하였다။

Verse 29

कुतः प्राप्तोऽसि विप्रेंद्र प्रस्थितः क्व च सांप्रतम् । केन कार्येण चेद्गुह्यं न तेऽस्ति वद सांप्रतम्

«အို ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ သင်သည် ဘယ်မှလာသနည်း၊ ယခု ဘယ်သို့ထွက်ခွာမည်နည်း။ အဘယ်ကိစ္စကြောင့်နည်း။ လျှို့ဝှက်မဟုတ်လျှင် ချက်ချင်း ပြောပါ»။

Verse 30

नारद उवाच । ब्रह्मलोकादहं प्राप्तः प्रस्थितस्तु धरातले । तीर्थयात्राकृते शक्र नान्यदस्तीह कारणम्

နာရဒ မိန့်တော်မူသည်– «ငါသည် ဗြဟ္မလောကမှ ရောက်လာ၍ ယခု မြေပြင်သို့ ထွက်ခွာမည်။ အို သက္ကရာ၊ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများသို့ ဘုရားဖူးခရီးအတွက်သာ ဖြစ်သည်—ဤနေရာ၌ အခြားအကြောင်းမရှိ»။

Verse 31

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा स नृपो हृष्टस्तमुवाच मुनीश्वरम् । प्रसादः क्रियतां मह्यं दीनस्य मुनिपुंगव

သုတ မိန့်တော်မူသည်– «ထိုစကားကို ကြားသော် မင်းကြီးသည် ဝမ်းမြောက်၍ မုနိဣශ්ဝရကို ဆို၏– ‘အို မုနိပုင်္ဂဝ၊ မုနိတို့အနက် နွားထီးကဲ့သို့ အမြတ်ဆုံးရေ၊ အားနည်း၍ အားကိုးရာမဲ့သော ငါ့အား ကရုဏာပြုပါ’»။

Verse 32

त्वया भूमितले वाच्यो मम पुत्रो महीपतिः । आनर्त्ताधिपतिः ख्यातः सत्यसेन इति प्रभो

«မြေပြင်ပေါ်တွင် ငါ့သား မဟီပတိကို—အာနရတ္တ၏ အධိပတိဟု ကျော်ကြားသူကို—‘သတ္တျစေန’ ဟူသော နာမဖြင့် ခေါ်ဆိုပါ၊ အို प्रभो»။

Verse 33

तव तातो मया दृष्टः शक्रस्य सदनं प्रति । क्षुत्पिपासापरीतांगो दीनात्मा देवमध्यगः

«သင်၏အဖကို ငါမြင်ခဲ့သည်၊ သက္ကရာ၏ နန်းတော်သို့ ဦးတည်သွားနေ၏။ ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ စိတ်ဝိညာဉ်လည်း ညှိုးငယ်ကာ เทဝတားတို့အလယ်၌ ရပ်နေ၏»။

Verse 34

तस्मात्पुत्रोऽसि चेन्मह्यं त्वं सत्यं परिरक्षसि । तन्मन्नाम्ना प्रयच्छोच्चैः सस्यानि सलिलानि च

ထို့ကြောင့် သင်သည် အမှန်တကယ် ငါ၏သားဖြစ်၍ သစ္စာကို ထိန်းသိမ်းပါက၊ ငါ၏နာမဖြင့် စေတနာကြီးစွာ လှူဒါန်းလော့—အစာ/စပါးနှင့် ရေကိုပါ။

Verse 35

स तथेति प्रतिज्ञाय नारदो मुनिसत्तमः । अनुज्ञाप्य सहस्राक्षं प्रस्थितो भूतलं प्रति

မုနိတို့အထဲ အမြတ်ဆုံး နာရဒသည် «ဒီအတိုင်းပါ» ဟု ကတိပြု၏။ ထို့နောက် သဟသ္ရာක්ෂ (အိန္ဒြ) ထံမှ ခွင့်တောင်းလျက် မြေပြင်သို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 36

ततः क्रमेण तीर्थानि भ्रममाणः स सद्द्विजः । आनर्त्तविषयं प्राप्य सत्यसेनमुपाद्रवत्

ထို့နောက် အစဉ်လိုက် တီရ္ထများကို လှည့်လည်သွားလာသော ထိုမြတ်သော ဒွိဇ-မုနိသည် အာနရ္တဒေသသို့ ရောက်လျှင် စတ္တျသေနထံသို့ သွားရောက်ခဲ့၏။

Verse 37

अथ संपूजितस्तेन सम्यग्भूपतिना मुनिः । पितुः संदेशमाचख्यौ विजने तस्य सादरम्

ထို့နောက် ထိုမုနိသည် ဘုရင်က စနစ်တကျ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုခံရပြီး၊ လူမရှိသည့်နေရာ၌ လေးစားစွာ ပိတု၏ သတင်းစကားကို ပြောကြားလေ၏။

Verse 38

तच्छ्रुत्वा शोकसंतप्तः सत्यसेनो महीपतिः । तं विसृज्य मुनिश्रेष्ठं पूजयित्वा विधानतः

ထိုစကားကို ကြားသော် စတ္တျသေန ဘုရင်သည် ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် မီးလောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် မုနိအမြတ်ဆုံးကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ဂုဏ်ပြုကာ လေးစားစွာ လွှတ်တော်မူ၏။

Verse 39

ततो जनकमुद्दिश्य मिष्टान्नेन सुभक्तितः । सहस्रं ब्राह्मणेंद्राणां भोजयामास नित्यशः

ထို့နောက် မိမိအဖအတွက် အနုမောဒနာဖြင့် ရည်စူးကာ သဒ္ဓါပြည့်ဝစွာ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အစာကောင်းများဖြင့် ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ် တစ်ထောင်ကို ကျွေးမွေးလေ၏။

Verse 40

प्रपादानं तथा चक्रे ग्रीष्मकाले विशेषतः । त्यक्त्वान्याः सकला याश्च क्रिया धर्मसमुद्भवाः

ထို့ပြင် နွေရာသီတွင် အထူးသဖြင့် ရေသောက်နားရာ (ပရပါ) များကိုလည်း တည်ထောင်လေ၏။ အခြားသော ဓမ္မကံကောင်းများကို ခဏထား၍ ဤဝန်ဆောင်မှုတစ်ရပ်တည်းကိုသာ အလေးထားကျင့်သုံးလေ၏။

Verse 41

एवं तस्य महीपस्य वर्तमानस्य च द्विजाः । अनावृष्टिरभूद्रौद्रा सर्वसस्यक्षयावहा

ထို့ကြောင့်၊ အို ဒွိဇတို့၊ ထိုမင်း၏ အုပ်ချုပ်စဉ်ကာလတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးခေါင်ခြင်းကြီး ဖြစ်ပေါ်လာ၍ စိုက်ပျိုးသီးနှံအားလုံး ပျက်စီးစေခဲ့လေ၏။

Verse 42

यावद्द्वादशवर्षाणि न जलं त्रिदशाधिपः । मुमोच धरणीपृष्ठे सर्वे लोकाः क्षुधार्दिताः

နှစ်တစ်ဆယ်နှစ်နှစ်တိုင်အောင် နတ်တို့၏ အရှင်သည် မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ရေကို မလွှတ်ပေးခဲ့သဖြင့် လူအပေါင်းတို့သည် ဆာလောင်မှုကြောင့် ဒုက္ခရောက်လေ၏။

Verse 43

अत्राभावात्ततो भूयो न सस्यं संप्रयच्छति । ब्राह्मणेभ्यः समुद्दिश्य पितरं स्वं यथा पुरा

ဤနေရာ၌ မိုးမရှိသဖြင့် မြေသည် သီးနှံကို မပေးနိုင်တော့ချေ။ ထို့ကြောင့် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် မိမိ၏ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များအနက် အဖအတွက် ရည်စူး၍ ဗြာဟ္မဏတို့ထံသို့ ဒါနကို အပ်နှံလေ၏။

Verse 44

ततः स क्षुत्परीतांगः पिता तस्य महीपतेः । स्वप्ने प्रोवाच तं पुत्रमतीव मलिनांबरः

ထို့နောက် ထိုမင်း၏ဖခင်သည် ဆာလောင်မှုကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာပင်ပန်း၍ အဝတ်အစားလည်း အလွန်ညစ်ပတ်နေကာ အိပ်မက်အတွင်း၌ သားတော်အား မိန့်ကြား하였다။

Verse 45

त्वया पुत्रेण पुत्राहं क्षुत्पिपासासमाकुलः । स्वर्गस्थोऽपि हि तिष्ठामि तस्मादन्नं प्रयच्छ वै । मन्नाम्ना तोयसंयुक्तं यदि त्वं मत्समुद्भवः

«သားတော်ကြောင့်ပင် ငါသည် ဖခင်ဖြစ်သော်လည်း ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းတို့ဖြင့် ပင်ပန်းနေဆဲ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်နေသော်လည်း ထိုသို့ပင်။ ထို့ကြောင့် ငါ့နာမဖြင့် ရေနှင့်အတူ အစာကို ပူဇော်ပေးပါ၊ သင်သည် ငါမှ မွေးဖွားသူဖြစ်လျှင်» ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 46

ततः शोकसमायुक्तः स नृपः स्वप्नदर्शनात् । अन्नाभावात्समं मंत्रं मंत्रिभिः स तदाकरोत्

ထို့နောက် အိပ်မက်မြင်ကွင်းကြောင့် ဝမ်းနည်းခြင်းပြည့်နှက်သွားသော ထိုမင်းသည် အစာမရှိသဖြင့် ဝန်ကြီးများနှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေး၍ အကြံယူ하였다။

Verse 47

अहमाराधयिष्यामि सस्यार्थे वृषभध्वजम् । राज्ये रक्षा विधातव्या भवद्भिः सादरं सदा

«စပါးသီးနှံအကျိုးအတွက် နွားတံဆိပ်တော်ရှင် ဝೃಷဘဓွဇ (ရှီဝ) ကို ငါ ပူဇော်မည်။ သင်တို့သည် နိုင်ငံတော်ကို အမြဲတမ်း ဂရုတစိုက် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမည်» ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 48

ततोऽत्रैव समागत्य स्थापयित्वा महेश्वरम् । सम्यगाराधयामास व्रतैश्च नियमैस्तथा

ထို့နောက် ထိုနေရာတည်း၌ လာရောက်၍ မဟေရှဝရ (ရှီဝ) ကို တည်ထောင်ပြီးနောက် ဝရတများနှင့် စည်းကမ်းကျင့်သုံးမှုများဖြင့် သင့်တော်စွာ ပူဇော်ကန်တော့하였다။

Verse 49

अथ तस्य गतस्तुष्टिं वर्षांते भगवाञ्छिवः । अब्रवीद्वरदोऽस्मीति प्रार्थयस्व यथेप्सितम्

နှစ်ကုန်သည့်အခါ ဘဂဝန် ရှိဝ သည် သူ့အပေါ် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ «ငါသည် အပေးအကောင်းကင် (ဗရဒ) ဖြစ်၏—သင်လိုသမျှ ဆုတောင်းလော့» ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 51

तथा संजायता वृष्टिः समस्ते धरणीतले । येन सस्यानि जायंते सलिलानि च सांप्रतम्

ထို့ကြောင့် မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံး မိုးရွာလာပြီး၊ ထိုမိုးကြောင့် ယခုအခါ စိုက်ပျိုးသီးနှံများ ပေါက်ဖွားလာကာ ရေများလည်း ပြန်လည်ပေါများလာ၏။

Verse 52

जायतां मम तातस्य स्वर्गस्थस्य महात्मनः । प्रसादात्तव संतृप्तिरक्षया सुरसत्तम

ကောင်းကင်၌ နေထိုင်သော မဟာအတ္မာ ဖြစ်သည့် ကျွန်ုပ်၏ဖခင်အတွက် ကောင်းကျိုးချမ်းသာ ဖြစ်ပါစေ။ အို နတ်တို့အထက်မြတ်ဆုံး၊ သင်၏ကရုဏာကြောင့် သင်၏နှစ်သက်တော်မူခြင်းသည် မပျက်မယွင်း မကုန်ခန်းပါစေ။

Verse 53

श्रीभगवानुवाच । भविता न चिराद्वृष्टिः प्रभूता धरणीतले । भविष्यंति तथान्नानि यानि कानि महीतले

သီရိဘဂဝန် မိန့်တော်မူသည်— «မကြာမီ မြေပြင်ပေါ်၌ မိုးအလွန်ပေါများစွာ ရွာလိမ့်မည်။ ထို့အတိုင်း မြေပြင်ပေါ်၌ အမျိုးမျိုးသော စပါးနှံနှင့် အစာအဟာရတို့ ပေါက်ဖွားလာလိမ့်မည်»။

Verse 54

तस्मात्त्वं गच्छ राजेंद्र स्वगृहं प्रति सांप्रतम् । मम वाक्यादसंदिग्धमेतदेव भविष्यति

ထို့ကြောင့် အို ရာဇင်္ဒြာ (ဘုရင်တို့၏အရှင်)၊ ယခု သင်၏အိမ်သို့ သွားလော့။ ငါ၏ဗျာဒိတ်စကားအာဏာကြောင့် မသံသယရှိဘဲ ဤအရာတည်းသာ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 55

तच्चैतन्मामकं लिंगं यत्त्वया स्थापितं नृप । प्रातरुत्थाय यः कश्चित्सम्यक्तद्वीक्षयिष्यति

အို မင်းကြီး၊ သင်တည်ထောင်ထားသော ငါ၏ လိင်္ဂဓာတ်တော် ဤအရာပင် ဖြစ်၏။ မည်သူမဆို မနက်စောစော ထ၍ ရိုသေစွာ မှန်ကန်စွာ ကြည့်ရှုလျှင်—

Verse 56

मिष्टान्नममृतस्वादु स हि नूनमवाप्स्यति । मम वाक्यान्नृपश्रेष्ठ सदा जन्मनिजन्मनि

သူသည် အမృతကဲ့သို့ ချိုမြိန်သော အရသာရှိသည့် အစားအစာကို မလွဲမသွေ ရရှိလိမ့်မည်။ ငါ၏ ဝါစကားအတိုင်း၊ အို မင်းတို့အထဲ အမြတ်ဆုံး၊ မွေးဖွားရာတိုင်း မွေးဖွားရာတိုင်း အမြဲတမ်း ထိုသို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 57

स एवं भगवानुक्त्वा ततश्चादर्शनं गतः । सोऽपि राजा निजं स्थानं हर्षेण महतान्वितः । आजगाम चकाराथ राज्यं निहतकंटकम्

ထိုသို့ ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူပြီးနောက် မျက်စိမြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော်မူ၏။ မင်းကြီးလည်း အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် မိမိနေရာသို့ ပြန်လာကာ နောက်တစ်ဖန် အခက်အခဲတို့ကို ဖယ်ရှားထားသော နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်လေ၏။

Verse 58

सूत उवाच । अद्यापि कलिकालेऽत्र संप्राप्ते दारुणे युगे । यस्तं मिष्टान्नदं पश्येत्प्रातरुत्थाय भक्तितः

စူတာက ပြော၏—ယနေ့တိုင် ကလိယုဂ်ဟူသော ကြောက်မက်ဖွယ်ခေတ် ရောက်လာသည့်အခါ၌ပင်၊ မည်သူမဆို မနက်စောစော ထ၍ ဘက္တိဖြင့် ထို မိဿ္ဌာန်နဒ (ချိုမြိန်သော အစာပေးသူ) ကို ဖူးမြင်လျှင်—

Verse 59

स मिष्टान्नमवाप्नोति यदि कामयते द्विजाः । निष्कामो वा समभ्येति स्थानं देवस्य शूलिनः

အို ဒွိဇတို့၊ သူသည် လိုလားပါက ချိုမြိန်သော အစားအစာကို ရရှိ၏။ သို့မဟုတ် ဆန္ဒကင်းစင်သူဖြစ်လျှင် သုံးချွန်တံကိုင်သော သုလိန် (ရှီဝ) ဘုရား၏ နေရာတော်သို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 141

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये मिष्टान्नदेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकचत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ စလိုက ၈၁,၀၀၀ ပါသော စံဟိတာ၌၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၊ ဟာဋကေရှ္ဝရ က္ෂೇತ್ರမဟာတ္မယ၌ «မိဋ္ဌာန္နဒေရှ္ဝရ၏ မဟိမားဖော်ပြချက်» ဟူသော အခန်း၊ အခန်း ၁၄၁ အဖြစ် ပြီးဆုံး၏။