Adhyaya 133

Verse 1

सूत उवाच । तथाऽन्यापि च तत्रास्ति देवता द्विजसत्तमाः । अजागृहेति विख्याता सर्वरोगक्षयावहा

သုတက ပြော၏။ ထိုနေရာ၌လည်း အို ဒွိဇသတ္တမတို့၊ «အဇာဂြဟာ» ဟုကျော်ကြားသော ဒေဝတာတစ်ပါးရှိ၍ ရောဂါအပေါင်းကို ပျောက်ကင်းစေတတ်၏။

Verse 2

अजापालो यदा राजा सर्वलोकहिते रतः । अजारूपाः प्रयांति स्म व्याधयः सकला द्विजाः । तदा रात्रौ समानीय तस्मिन्स्थाने दधाति सः

ဘုရင် အဇာပါလို သည် လူအပေါင်း၏ အကျိုးကို စိတ်ဝင်စား၍ အလုပ်လုပ်နေစဉ်၊ အို ဒွိဇတို့၊ ရောဂါအပေါင်းသည် ဆိတ်ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် လာရောက်ကြ၏။ ထို့နောက် ညအခါ၌ စုစည်းကာ ထိုနေရာတည်းဟူသော အရပ်၌ ထားနှောင်လေ၏။

Verse 3

ततस्तदाश्रयात्स्थानमजागृहमिति स्मृतम् । सर्वैर्जनैर्धरा पृष्ठेदर्शनाद्व्याधिनाशनम्

ထို့ကြောင့် အားကိုးရာ အရပ်ဖြစ်လာသဖြင့် ထိုနေရာကို «အဇာဂြဟ» (ဆိတ်တို့၏ အိမ်/အမိုးအကာ) ဟု မှတ်သားကြ၏။ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ လူအပေါင်းအတွက် ထိုကို မြင်ရုံမျှဖြင့်ပင် ရောဂါပျက်ကင်း၏။

Verse 4

तत्रैश्वर्यमभूत्पूर्वं यत्तद्ब्राह्मणसत्तमाः । अहं वः कीर्तयिष्यामि श्रोतव्यं सुसमाहितैः

အို ဗြာဟ္မဏသတ္တမတို့၊ ထိုနေရာ၌ ယခင်က အံ့ဩဖွယ် ဒေဝအာနုဘော်တစ်ရပ် ပေါ်ထွန်းခဲ့၏။ ငါသည် သင်တို့အား ထိုအကြောင်းကို ရွတ်ဆိုပြမည်—စိတ်တည်ငြိမ်၍ သေချာစွာ နားထောင်ကြလော့။

Verse 5

तत्रागतो द्विजः कश्चित्क्षेत्रे तापसरूपधृक् । तीर्थयात्राप्रसंगेन रात्रौ प्राप्तः श्रमान्वितः

ထိုနေရာသို့ တပသပုံသဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ထားသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ ရောက်လာ၏။ တီရ္ထယာထရာ ပြုလုပ်နေစဉ် ညအခါ၌ ထိုအရပ်သို့ ရောက်လာပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လျက်ရှိ၏။

Verse 6

अजावृंदमथालोक्य निविष्टं सुसुखान्वितम् । रोमंथ कर्मसंयुक्तं विश्वस्तमकुतोभयम्

ထို့နောက် အဲဒီနေရာ၌ ဆိတ်အုပ်တစ်အုပ် အလွန်သက်သာစွာ ထိုင်နေ၍ အစာပြန်ကြိတ်ကာ ငြိမ်သက်ယုံကြည်ပြီး ဘက်ပေါင်းစုံမှ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းနေသည်ကို မြင်လေ၏။

Verse 7

स ज्ञात्वा मानुषेणात्र भवितव्यमसंशयम् । न शून्याः पशवो रात्रौ स्थास्यंति विजने वने

သူသည် သံသယမရှိဘဲ ဤနေရာတွင် လူရှိရမည်ဟု သိမြင်လေ၏။ အကြောင်းမူကား တိရစ္ဆာန်တို့သည် ညအခါ လူမရှိသော တောအိုက်အိုက်၌ မစောင့်ရှောက်ဘဲ မနေတတ်ကြ။

Verse 8

ततः फूत्कृत्य फूकृत्य दिवं यावन्न संदधे । कश्चिद्वाचं प्रसुप्तश्च तावत्तत्रैव चिंतयन्

ထို့နောက် သူသည် အသံကြီးဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ဖူးကွတ်ဟု ခေါ်သံထုတ်ကာ အချိန်တစ်ခဏ အိပ်စက်ရန် စိတ်မတည်နိုင်ခဲ့။ သို့ရာတွင် ထိုနေရာ၌ပင် စဉ်းစားနေစဉ် အသံတိတ်သွားပြီး နိဒ္ဒာသို့ လျှောကျသွားလေ၏။

Verse 9

अवश्यं मानुषेणात्र पशूनां रक्षणाय च । आगंतव्यं कुतोऽप्याशु तस्मात्तिष्ठामि निर्भयः

ဤတိရစ္ဆာန်တို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် မည်သည့်နေရာမှမဆို လူတစ်ဦးက အမြန်လာရမည်မှာ အမှန်ပင်။ ထို့ကြောင့် ငါသည် ကြောက်ရွံ့မှုမရှိဘဲ ဤနေရာ၌ ရပ်နေမည်။

Verse 10

एवं तस्य प्रसुप्तस्य गता सा रजनी ततः । ततस्त्वरितवत्तस्य सुश्रांतस्य द्विजोत्तमाः

ဤသို့ သူအိပ်ပျော်နေစဉ် ညတစ်ညလုံး ကုန်လွန်သွားလေ၏။ ထို့နောက်—အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့—အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ထိုသူအပေါ်၌ အဖြစ်အပျက်တို့သည် အလျင်အမြန် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။

Verse 11

अथ यावत्प्रभाते स प्रपश्यति निजां तनुम् । तावत्कुष्ठादिभी रोगैः समंतात्परिवारिताम्

ထို့နောက် မိုးလင်းချိန်၌ သူသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ကြည့်မြင်ရာ ကုဿ (အရေပြားရောဂါ) စသည့် ရောဂါများက အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းရံနေသည်ကို တွေ့မြင်하였다။

Verse 12

अशक्तश्चलितुं स्थानादपि चैकं पदं क्वचित् । तेजो हीनोऽपि रौद्रेण चिन्तयामास वै ततः

ထိုနေရာမှ မရွှေ့နိုင်ဘဲ တစ်လှမ်းတောင် မလှမ်းနိုင်သော်လည်း အင်အားတောက်ပမှု လျော့နည်းသွားကာ၊ ထို့နောက် မီးလောင်သကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော ဝေဒနာဖြင့် ပြင်းပြစွာ စဉ်းစားလေ၏။

Verse 13

किमिदं कारणं येन ममैषा संस्थिता तनुः । अकस्मादेव रोगोऽयं चलितुं नैव च क्षमः

«ငါ့ကိုယ်ခန္ဓာသည် ဤသို့ဖြစ်လာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကား အဘယ်နည်း။ ရုတ်တရက် ဤရောဂါ ပေါ်ပေါက်လာ၍ ငါသည် လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့» ဟု ဆို၏။

Verse 14

एवं चिन्तयमानस्य तस्य विप्रस्य तत्क्षणात् । द्वादशार्कप्रतीकाशः पुरुषः समुपागतः

ဤသို့ စဉ်းစားနေသော ထိုဗြာဟ္မဏသည် အချိန်တပြိုင်နက်တည်း၌ နေတစ်ဆယ့်နှစ်လုံးကဲ့သို့ တောက်ပသော ပုရုෂတစ်ဦး လာရောက်နီးကပ်လာ၏။

Verse 15

तं यूथं कालयामास ततः संज्ञाभिराह्वयन् । पृथक्त्वेन समादाय यष्टिं सव्येन पाणिना

ထို့နောက် လက်ဟန်အမူအရာများဖြင့် ခေါ်ညွှန်ကာ ထိုအုပ်စုကို ဘေးသို့ ရွှေ့စေပြီး၊ ခွဲခြားကာ ဘယ်လက်ဖြင့် တောင်ဝှေးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ယူလေ၏။

Verse 16

अथापश्यत्स तं विप्रं व्याधिभिः सर्वतो वृतम् । अशक्तं चलितुं क्वापि ततः प्रोवाच सादरम्

ထို့နောက် သူသည် ဗြာဟ္မဏကို မြင်၏။ ရောဂါများက အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းရံထား၍ မည်သို့မျှ မရွှေ့မလှုပ်နိုင်သဖြင့်၊ ထိုသူအား လေးစားစွာ ပြောကြားလေ၏။

Verse 17

कस्त्वमेवंविधः प्राप्तः स्थाने चात्र द्विजोत्तम । नास्ति राज्ये मम व्याधिः कस्यचित्कुत्रचित्स्फुटम्

«ဤသို့သောအခြေအနေဖြင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာသူ သင်သည် မည်သူနည်း၊ ဒွိဇအိုတ္တမရေ။ ငါ့နိုင်ငံတွင် မည်သူ့ကိုမဆို မည်သည့်နေရာ၌မဆို ထင်ရှားသောရောဂါ မရှိပါ» ဟု မေးလေ၏။

Verse 18

अजोनाम नरेन्द्रोऽहं यदि ते श्रोत्रमागतः । व्याधींश्च च्छागरूपेण रक्षामि जनकारणात्

«ငါသည် အဇော အမည်ရှိသော မင်းဖြစ်၏၊ သင်၏နားသို့ ငါ့နာမည် ရောက်ဖူးလျှင်။ ပြည်သူတို့အကျိုးအတွက် ငါသည် ဆိတ်ရုပ်ကို ယူကာ ရောဂါတို့ကို ထိန်းချုပ်ကာကွယ်၏» ဟု ဆိုလေ၏။

Verse 19

तस्माद्ब्रूहि शरीरस्थो यस्ते व्याधिर्व्यवस्थितः । येनाऽहं निग्रहं तस्य करोमि द्विजसत्तम

«ထို့ကြောင့် သင်၏ကိုယ်တွင်း၌ တည်နေသော ရောဂါသည် မည်သည့်ရောဂါနည်းဟု ငါ့အား ပြောပါ၊ ဒွိဇသတ္တမရေ။ ထိုရောဂါကို ငါ ထိန်းချုပ်နှိမ်နင်းမည်» ဟု ဆိုလေ၏။

Verse 20

ब्राह्मण उवाच । तीर्थयात्रापरोऽहं च भ्रमामि क्षितिमंडले । क्रमेणाऽत्र समायातः क्षेत्रेऽस्मिन्हाटकेश्वरे

ဗြာဟ္မဏက ပြော၏— «ငါသည် တီရ္ထယာတရာ၌ အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်သူဖြစ်၍ မြေကမ္ဘာဝိုင်းတစ်လျှောက် လှည့်လည်သွားလာ၏။ အစဉ်လိုက်ဖြင့် ဤနေရာ ဟာဋကေရှွရ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ရောက်လာခဲ့၏» ဟု။

Verse 21

निशावक्त्रे नृपश्रेष्ठ वासः संचिंतितो मया । दृष्ट्वाऽमूंश्च पशून्भूप मानुषं भाव्यमेव हि

ညချမ်းဝင်လာသော် အရှင်မင်းမြတ်၊ ဤနေရာ၌ နေရန်ကို ကျွန်ုပ် စဉ်းစားခဲ့ပါသည်။ ဤတိရစ္ဆာန်တို့ကို မြင်သော် မြေရှင်မင်း၊ လူတို့၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်၌ ရှိကြမည်ဟု ကျွန်ုပ် ယူဆခဲ့ပါသည်။

Verse 22

ततश्चात्र प्रसुप्तोऽहं पशूनामंतिके नृप

ထို့နောက် အရှင်မင်း၊ ဤနေရာ၌ တိရစ္ဆာန်တို့အနီး၌ ကျွန်ုပ် အိပ်ပျော်သွားပါသည်။

Verse 23

अथ यावत्प्रभातेऽहं प्रपश्यामि निजां तनुम् । तावत्कुष्ठादिरोगैश्च समंतात्परिवारिताम्

ထို့နောက် မနက်အရုဏ်တက်ချိန်၌ ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို မြင်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက်၊ ကုဋ္ဌရောဂါစသည့် ရောဂါမျိုးစုံတို့က အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းရံနေသည်ကို တွေ့ရပါသည်။

Verse 24

नान्यत्किंचिन्नृपश्रेष्ठ कारणं वेद्मि तत्त्वतः । किमेतेन नृपश्रेष्ठ भूयोभूयः प्रजल्पता । बहुत्वात्कुरु तस्मान्मे यथा स्यान्नीरुजा तनुः

အရှင်မင်းမြတ်၊ အမှန်တကယ် အခြားအကြောင်းရင်းကို ကျွန်ုပ် မသိပါ။ အရှင်မင်းမြတ်၊ ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောဆိုနေခြင်းက ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။ ထို့ကြောင့် သင်၏ မဟာအာဏာကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ရောဂါကင်းစင်အောင် ပြုလုပ်ပေးပါ။

Verse 25

ततस्ते व्याधयः प्रोक्ता अजापालेन भूभुजा । केनाज्ञा खंडिता मेऽद्य को वध्यः सांप्रतं मम

ထို့နောက် လူထိန်းဆိတ်က ထိုရောဂါတို့အကြောင်းကို ပြည်သူတို့၏ ကာကွယ်သူ မင်းကြီးအား လျှောက်တင်လေသည်။ မင်းကြီးက “ယနေ့ ငါ၏ အမိန့်ကို မည်သူ ချိုးဖောက်သနည်း။ ယခု ငါက မည်သူကို အပြစ်ပေးရမည်နည်း” ဟု မေးမြန်းတော်မူ၏။

Verse 26

व्याधय ऊचुः । मा कोपं कुरु भूपाल कृत्येऽस्मिंस्त्वं कथंचन । यस्मादेष द्विजो विष्टः सांप्रतं व्याधिभिस्त्रिभिः

ရောဂါတို့က ပြောကြသည်– «အို မင်းကြီး၊ ဤကိစ္စ၌ လုံးဝ မအမျက်ထွက်ပါနှင့်။ ယခု ဤဗြာဟ္မဏသည် ရောဂါသုံးမျိုးက ဝင်ရောက်ကပ်လျက်ရှိသည်»။

Verse 27

राजयक्ष्मा च कुष्ठं च पामा च द्विजसत्तम । एते संसर्गजा दोषास्त्रयोऽद्यापि प्रकीर्तिताः

ရాజယက္ခမာ (အဆုတ်ယိုယွင်းရောဂါ)၊ ကုဋ္ဌ (အနာကြီး/လက်ပရိုစီ) နှင့် ပါမာ (ယားနာ) ဟူသော—အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်—ဤသုံးပါးသည် ထိတွေ့ကူးစက်မှုကြောင့် ဖြစ်သော အပြစ်ဒೋಷများဟု ယနေ့တိုင် ပြောဆိုကြ၏။

Verse 28

एतेषां प्रथमौ यौ द्वौ निवृत्तिरहितौ स्मृतौ । औषधैश्चैव मंत्रैश्च शेषा नाशं व्रजंति च

ဤတို့အနက် ပထမနှစ်ပါးကို ရပ်တန့်ခြင်းမရှိသကဲ့သို့ (ဖယ်ရှားခက်) ဟု မှတ်ယူကြ၏။ သို့ရာတွင် ကျန်တစ်ပါးသည် ဆေးဝါးနှင့် မန္တရားတို့ဖြင့်လည်း ပျက်စီးသွားနိုင်၏။

Verse 29

आभ्यां च ब्रह्मशापोस्ति येन नास्ति निवर्तनम् । तस्मादत्र नृपश्रेष्ठ कुरु यत्ते क्षमं भवेत्

ထိုနှစ်ပါးပေါ်၌ ဗြာဟ္မဏ၏ ကျိန်စာရှိသဖြင့် ပြန်လည်လှည့်ကွေ့ခြင်း မရှိနိုင်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ အို မင်းတို့အမြတ်၊ သင့်အတွက် သင့်လျော်၍ လုပ်နိုင်သမျှကို ပြုလုပ်ပါ။

Verse 30

एतेन ब्राह्मणेनैते स्पृष्टा राजंस्त्रयोपि च । तस्मात्तावत्तनुं चास्याविशतां तावसंशयम्

အို မင်းကြီး၊ ဤဗြာဟ္မဏသည် ဤသုံးပါးကို ထိတွေ့ခဲ့သဖြင့်၊ ထိုအတိုင်းအတာအထိ မသံသယဘဲ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ ဝင်ရောက်ကပ်လျက်ရှိကြ၏။

Verse 32

यत्र स्थानं चिरं तत्र मेदिन्यां विहितं नृप । पुरीषं च समाविद्धा तेनैषा मेदिनी द्रुतम्

အို မင်းကြီး၊ မြေပြင်ပေါ်၌ အချိန်ကြာကြာ နေထိုင်ရာနေရာ၌ ထိုမြေသည် ချက်ချင်း အညစ်အကြေးနှင့် လည်းကောင်း မစင်ကြောင့်လည်းကောင်း ပုပ်ပျက်ညစ်ညမ်းသွား၍ ဤမြေပြင်သည် လျင်မြန်စွာ မသန့်ရှင်းသွား၏။

Verse 33

कालांतरेपि ये मर्त्या भूम्यामस्यां समागताः । भूमेः स्पर्शं करिष्यंति ते भविष्यंति चेदृशाः

နောက်ကာလများ၌ပင် ဤမြေသို့ လာရောက်သော လူသားတို့သည် ဤနေရာ၌ မြေကို ထိတွေ့လျှင် ထိုသူတို့လည်း ဤသို့ပင် (ဒုက္ခရောဂါဖြင့်) ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။

Verse 34

वयं शेषा महाराज व्याधयो ये व्यवस्थिताः । त्वया मुक्त्वा भविष्यामो मन्त्रौषधवशानुगाः

«အို မဟာမင်းကြီး၊ ဤနေရာ၌ ကျန်ရှိနေသေးသော ရောဂါတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ပင် ဖြစ်၏။ မင်းကြီးက လွှတ်ပေးလျှင် ကျွန်ုပ်တို့သည် မန္တရနှင့် ဆေးဝါး၏ အာဏာအောက်၌ နေထိုင်ရမည် (ကိုယ်တိုင်မတရားမလုပ်တော့)»။

Verse 35

नैतौ पुनस्तु दुर्ग्राह्यौ ब्रह्मशाप समुद्भवौ

«သို့သော် ဤနှစ်ပါးသည် အလွန်ခက်ခဲစွာသာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်၊ ဘရဟ္မာ၏ ကျိန်စာမှ ပေါ်ပေါက်လာသောကြောင့်ပင်»။

Verse 36

तच्छ्रुत्वा पार्थिवः सोऽपि तस्मिन्स्थाने व्यवस्थितः । तं ब्राह्मणं पुनः प्राह न भेतव्यं त्वया द्विज

ထိုစကားကို ကြားသော် မင်းကြီးသည် ထိုသန့်ရှင်းသောနေရာ၌ပင် တည်နေ၍ ဘြာဟ္မဏကို ထပ်မံ ပြော၏—«ဒွိဇာ၊ သင် မကြောက်သင့်»။

Verse 37

अहं त्वां रक्षयिष्यामि व्याधेरस्मात्सुदारुणात् । अत्र तस्मात्प्रतीक्षस्व कञ्चित्कालं ममाज्ञया

«ဤအလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရောဂါမှ သင့်ကို ငါကာကွယ်မည်။ ထို့ကြောင့် ငါ၏အမိန့်အတိုင်း ဤနေရာ၌ ခဏစောင့်နေပါ»။

Verse 38

एवमुक्त्वा ततश्चक्रे तदर्थं सुमहत्तपः । आराधयन्प्रभक्त्या च सम्यक्तां क्षेत्रदेवताम्

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက်၊ ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် တပဿာကြီးမားစွာကို ဆောင်ရွက်ကာ၊ သန့်ရှင်းသောကွင်းမြေကို အုပ်စိုးသော က္ṣetra-devatā ကို အလွန်နက်ရှိုင်းသော ဘက္တိဖြင့် မှန်ကန်စွာ ပူဇော်အာရాధနာပြု하였다။

Verse 39

मुंडेनाथर्वशीर्षेण दिवारात्रमतंद्रितः । क्षेत्रपालोत्थसूक्तेन वास्तुसूक्तेन च द्विजाः

မုဏ္ဍ နှင့် အထရ္ဝရှီရ္ṣ မန္တရစာတမ်းများဖြင့် နေ့ညမပျင်းမနား ဆောင်ရွက်၍၊ ထို့ပြင် က္ṣetrapāla အတွက် ထွက်ပေါ်သော သုက္တနှင့် vāstu-sūkta တို့ဖြင့်လည်း—အို ဗြာဟ္မဏတို့—(အခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်하였다)။

Verse 41

अथ नक्तावसानेन तस्य होमस्य चोत्थिता । भित्त्वा धरातलं देवी मन्त्राकृष्टा विनिर्गता

ထို့နောက် ညအဆုံး၌ ထိုဟောမပူဇော်မှု ပြီးဆုံးသည့်အခါ၊ မန္တရဖြင့် ဆွဲခေါ်ထုတ်လာသော ဒေဝီသည် မြေပြင်ကို ခွဲဖောက်ကာ ထွက်ပေါ်လာ하였다။

Verse 42

देवता तस्य क्षेत्रस्य ततः प्रोवाच तं नृपम्

ထို့နောက် ထိုသန့်ရှင်းသော က္ṣetra ၏ ဒေဝတာသည် မင်းကြီးအား မိန့်ကြား하였다။

Verse 43

एकाहं तव भूपाल होमस्यास्य प्रभावतः । विनिर्गता धरापृष्ठात्क्षेत्रस्यास्याधिपा स्मृता

အို မင်းကြီး၊ ဤဟောမ၏ အာနုဘော်ကြောင့် တစ်နေ့တည်းအတွင်း ငါသည် မြေမျက်နှာပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၏ အုပ်စိုးတော်မူသော နတ်မအဖြစ် လူသိများ၏။

Verse 44

तस्माद्वद महाभाग यत्ते कृत्यं करोम्यहम् । परां तुष्टिमनुप्राप्ता तस्माद्ब्रूहि यदीप्सितम्

ထို့ကြောင့် အို ကံကောင်းသူကြီး၊ ပြောပါ—သင်၏ တာဝန်အရာကို ငါက ဘာကို ဆောင်ရွက်ပေးရမည်နည်း။ ငါသည် အလွန်အမင်း ကျေနပ်ပီတိဖြစ်နေသဖြင့် သင်လိုအင်ဆန္ဒကို ပြောပါ။

Verse 45

राजोवाच । अत्र स्थाने सदा स्थेयं त्वया देवि विशेषतः । व्याधिसंसर्गजो दोषो भूमेरस्या यथा व्रजेत्

မင်းကြီးက ပြောသည်—အို ဒေဝီ၊ ဤနေရာ၌ အထူးသဖြင့် အမြဲတမ်း နေထိုင်တော်မူပါစေ။ ထို့ကြောင့် ရောဂါကူးစက်မှုကြောင့် ဖြစ်သော အညစ်အကြေးဒုက္ခသည် ဤမြေမှ ထွက်ခွာသွားပါလိမ့်မည်။

Verse 46

अद्यप्रभृति देवेशि तथा नीतिर्विधीयताम् । नो चेदस्याः प्रसंगेन प्रभविष्यंति मानवाः

ယနေ့မှစ၍ အို နတ်မကြီး၊ ထိုသို့သော စည်းကမ်းအမိန့်ကို ချမှတ်တော်မူပါစေ။ မဟုတ်လျှင် ဤအညစ်အကြေးနှင့် ဆက်နွယ်မှုကြောင့် လူတို့သည် ထိခိုက်နစ်နာ၍ အနိုင်ယူခံရလိမ့်မည်။

Verse 47

व्याधिग्रस्ता यथा विप्रो योऽयं संदृश्यते पुरः । मयात्र व्याधयः कालं चिरं संस्थापिता यतः । भविष्यति च मे दोषो नो चेद्देवि न संशयः

ဤရှေ့တွင် မြင်ရသော ရောဂါထိခိုက်နေသည့် ဗြာဟ္မဏကဲ့သို့ပင်—ငါက ဤနေရာ၌ ရောဂါတို့ကို အချိန်ကြာကြာ တည်စေထားသောကြောင့်၊ မပြုပြင်မဖြေရှင်းလျှင် အို ဒေဝီ၊ အပြစ်အနာဂတ်သည် ငါ့အပေါ် ကျရောက်မည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 48

तथायं ब्राह्मणो रोगात्त्वत्प्रसादात्सुरेश्वरि । मुक्तो भवतु मेदिन्यामत्र स्थेयं सदा त्वया

ထို့အတူ၊ အို နတ်မိဖုရားအရှင်မ၊ သင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့် ဤဗြာဟ္မဏသည် ရောဂါမှ လွတ်မြောက်ပါစေ။ ထို့ပြင် ဤမြေပြင်ပေါ်၌ သင်သည် ဤနေရာတွင် အစဉ်တည်နေပါစေ။

Verse 49

क्षेत्रदेवतोवाच । एतत्स्थानं मया सर्वं व्याधिदोषविवर्जितम् । विहितं सर्वदैवात्र स्थास्येऽहमिह सर्वदा

ကွင်းမြေ၏နတ်တော်က မိန့်တော်မူသည်— “ဤနေရာအလုံးစုံကို ငါသည် ရောဂါ၏အပြစ်အနာအဆာကင်းစင်အောင် စီမံထား၏။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ ငါသည် အစဉ်အမြဲ နေထိုင်မည်”။

Verse 50

सांप्रतं योऽत्र मे स्थाने व्याधिग्रस्तः समेष्यति । पूजयिष्यति मां भक्त्या नीरोगः स भविष्यति

ယခုမှစ၍ ဤနေရာရှိ ငါ၏ဌာနသို့ ရောဂါခံစားနေရသူ မည်သူမဆို လာရောက်၍ ငါ့ကို သဒ္ဓာဖြင့် ပူဇော်လျှင်၊ ထိုသူသည် ရောဂါကင်းစင်လာမည်။

Verse 51

तस्मादद्य द्विजेंद्रोऽयं मां पूजयतु सादरम् । भक्त्या परमया युक्तः शुचिर्भूत्वा समाहितः

ထို့ကြောင့် ယနေ့ ဤအထွဋ်အမြတ် ဗြာဟ္မဏသည် ငါ့ကို လေးစားစွာ ပူဇော်ပါစေ။ အမြင့်ဆုံးသော သဒ္ဓာဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံ၍ သန့်ရှင်းကာ စိတ်တည်ငြိမ်လျက် ဖြစ်ပါစေ။

Verse 52

अत्र क्षेत्रे पराऽन्यास्ति विख्याता चंद्रकूपिका तस्यां स्नातु यथान्यायं नित्यमेव महीपते

ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರအတွင်း၌ ထင်ရှားကျော်ကြားသော အခြားနေရာတစ်ခုရှိသည်— “စန္ဒြကူပိကာ” (လ၏ရေတွင်း) ဟူ၏။ အို မင်းကြီး၊ ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း ထိုနေရာ၌ နေ့စဉ် ရေချိုးသင့်၏။

Verse 53

दक्षशापप्रशप्तेन या चंद्रेण पुरा कृता । स्वस्नानार्थं क्षयव्याधिप्रग्रस्तेन महात्मना

ရှေးက ဒက္ခ၏ကျိန်စာကို ခံရသော လ (စန္ဒြ) သည် ကိုယ်တိုင်ရေချိုးရန်အတွက် ဤအရာကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုမဟာပုဂ္ဂိုလ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ပျက်ယွင်းစေသော ရောဂါကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေစဉ် ဖြစ်၏။

Verse 54

तथा खण्डशिलानाम देवता चात्र तिष्ठति । सौभाग्यकूपिकास्नानं कृत्वा तां च प्रपश्यतु

ထို့အတူ ‘ခဏ္ဍ-သီလာ’ ဟူသော နတ်တော်တစ်ပါးလည်း ဤနေရာ၌ တည်ရှိသည်။ ‘သော်ဘာဂျျ-ကူပိကာ’ (ကံကောင်းခြင်းရေတွင်း) တွင် ရေချိုးပြီးနောက် ထိုနတ်တော်ကိုလည်း သွားရောက်ဖူးမြော်သင့်၏။

Verse 55

या कृता कामदेवेन कुष्ठग्रस्तेन वै पुरा । स्नपनार्थं च कुष्ठस्य विनाशाय च सादरम्

ဤသန့်ရှင်းသောရေတွင်းကို ရှေးက ကာမဒေဝသည် ကုဋ္ဌ (အရေပြားရောဂါ) ခံစားနေရစဉ်၊ လေးစားစွာဖြင့် ရေချိုးရန်နှင့် ထိုကုဋ္ဌရောဂါကို အပြည့်အဝပျောက်ကင်းစေရန် ရည်ရွယ်၍ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 57

सूत उवाच । ततः स ब्राह्मणः प्राप्य सुपुण्यां चन्द्रकूपिकाम् । स्नानं कृत्वा च तां देवीं पूजयामास भक्तितः । यावन्मासं ततो मुक्तः सत्वरं राजयक्ष्मणा

စူတက ပြောသည်—ထို့နောက် ထိုဗြာဟ္မဏသည် အလွန်ပုဏ္ဏားမြတ်သော ‘စန္ဒြကူပိကာ’ သို့ ရောက်၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီး ထိုဒေဝီကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်လေ၏။ ထို့နောက် တစ်လမပြည့်မီပင် ရာဇယက္ခမာ (အဆုတ်ယိုယွင်းရောဂါ) မှ လျင်မြန်စွာ လွတ်မြောက်လေ၏။

Verse 58

ततः सौभाग्यकूपीं तां दृष्ट्वा कामविनिर्मिताम् । तथा स्नानं विधायाथ पश्यन्खंडशिलां च ताम्

ထို့နောက် ကာမက ဖန်ဆင်းထားသော ‘သော်ဘာဂျျကူပီ’ ကို မြင်ပြီး၊ ထိုနေရာ၌လည်း ထုံးတမ်းအတိုင်း ရေချိုးကာ၊ ထို့ပြင် ‘ခဏ္ဍ-သီလာ’ ကိုလည်း ဖူးမြော်လေ၏။

Verse 59

तद्वन्मासेन निर्मुक्तः कुष्ठेन द्विजसत्तमाः । तस्या देव्याः प्रभावेन कूपिकायां विशेषतः

ထိုနည်းတူ တစ်လအတွင်း သူသည် ကုဋ္ဌရောဂါမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်၊ အို ဒွိဇသတ္တမတို့၊ အထူးသဖြင့် ထိုရေတွင်း၌ရှိသော ဒေဝီ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 60

ततश्चाप्सरसां कुंडे स्नात्वैकं रविवासरम् । पामया संपरित्यक्तो बुद्ध्येव विषयात्मकः

ထို့နောက် အပ္စရာသံ ကုဏ္ဍ၌ တနင်္ဂနွေနေ့တစ်နေ့သာ ရေချိုးပြီးနောက် ပာမာဟုခေါ်သော အရေပြားရောဂါသည် လုံးဝ စွန့်ခွာသွား၏၊ မှန်ကန်သော ဉာဏ်ကြောင့် စိတ်သည် အာရုံဝတ္ထုများကို ပယ်သကဲ့သို့။

Verse 61

ततः स ब्राह्मणो जातो द्वादशार्कसमप्रभः । तोषेण महता युक्तो दत्ताशीस्तस्य भूपतेः

ထို့နောက် ထိုဗြာဟ္မဏသည် နေတစ်ဆယ်နှစ်လုံးကဲ့သို့ တောက်ပလာ၏။ အလွန်ကြည်နူးပျော်ရွှင်၍ ထိုဘုရင်အား ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။

Verse 62

प्रययौ वांछितं देशमनुज्ञातश्च भूभुजा । देवतायां प्रणामं च ताभ्यां कृत्वा पुनःपुनः

ဘုရင်၏ ခွင့်ပြုချက်ရပြီးနောက် သူသည် မိမိလိုလားသည့် နိုင်ငံသို့ ထွက်ခွာသွား၏။ ထိုနေရာ၏ ဒေဝတာအား ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးချကန်တော့လျက်။

Verse 63

सोपि राजा सदोषांस्तानजारूपान्विलोक्य च । स्वस्यैव ब्राह्मणं दृष्ट्वा तं तथा संप्रहर्षितः

ထိုဘုရင်လည်း အပြစ်အနာအဆာရှိသော ဆိတ်များကို ကြည့်မြင်ပြီးနောက် မိမိ၏ ဗြာဟ္မဏကို ထိုသို့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်ကို မြင်သဖြင့် အလွန်ဝမ်းမြောက်လေ၏။

Verse 64

स्वयं च प्रययौ तत्र यत्रस्थो हाटकेश्वरः । तेनैव च शरीरेण निजकांतासमन्वितः

ထို့နောက် သူကိုယ်တိုင်ပင် ဟာဋကေရှ္ဝရ တည်ရှိရာ အရပ်သို့ သွားရောက်လေ၏—ကိုယ်ခန္ဓာတူတူဖြင့်ပင်၊ မိမိ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော မဟာမိဖုရားနှင့်အတူ။

Verse 65

अजागृहे स्थिता यस्मात्सा देवी क्षेत्रदेवता । अजागृहा ततः ख्याता सर्वत्रैव द्विजोत्तमाः

ထိုဒေဝီသည် သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ အုပ်စိုးဒေဝတာဖြစ်၍ “အဇာဂృဟ” (ဆိတ်အိမ်) တွင် နေထိုင်သဖြင့်၊ ထိုနေရာသည် အရပ်ရပ်တွင် “အဇာဂૃဟာ” ဟု ကျော်ကြားလာ၏၊ ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့။

Verse 66

अद्यापि यक्ष्मणा ग्रस्तो यस्तां पूजयते नरः । तैनैव विधिना सम्यक्स नीरोगो द्रुतं भवेत्

ယနေ့တိုင်အောင် ယက္ခ္မာ (အဆုတ်ရောဂါ) ခံစားနေရသူက သူမကို သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း မှန်ကန်စွာ ပူဇော်လျှင် မကြာမီ ရောဂါကင်းစင်လာမည်။

Verse 96

तथा चाप्सरसां कुण्डमत्रास्ति नृपसत्तम । तत्र स्नात्वा रवेरह्नि ततः पामा प्रशाम्यति

ထို့ပြင် ဤနေရာတွင်လည်း အပ്സရာတို့၏ ကန်ရှိ၏၊ အရှင်မင်းမြတ်။ နေရောင်ဘုရားနေ့တွင် ထိုကန်၌ ရေချိုးလျှင် အရေပြားရောဂါ (ပာမာ) သက်သာငြိမ်းသွား၏။

Verse 133

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्येऽजागृहोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်တော်မြင့်သော သ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ ဧကာရှီတိ-သာဟသ္ရီ သံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမစာအုပ် နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှ္ဝရ က్షેત્રမဟာတ္မ్యంలో “အဇာဂૃဟ ပေါ်ပေါက်ခြင်း၏ မဟာတ္မကို ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အခန်း ၁၃၃ ပြီးဆုံး၏။