Adhyaya 130

Verse 1

ऋषय ऊचुः । याज्ञवल्क्यसुतः सूत यस्त्वया परिकीर्तितः । कतमा तस्य माताभूत्सर्वं नो ब्रूहि विस्तरात्

ရိရှီတို့က ပြောကြသည်—“အို စူတ၊ သင်က ချီးမွမ်းဖော်ပြခဲ့သော ယာဇ္ဉဝလ္က്യ၏ သားသည် မည်သူ၏ မိခင်မှ မွေးဖွားသနည်း။ အရာအားလုံးကို ကျွန်ုပ်တို့အား အသေးစိတ် ပြောပြပါ။”

Verse 2

सूत उवाच । तस्य भार्याद्वयं श्रेष्ठमासीत्सर्वगुणान्वितम् । एका गुणवती तस्य मैत्रेयीति प्रकीर्तिता

သုတက ပြော၏—သူ၌ ဂုဏ်သတ္တိအလုံးစုံ ပြည့်စုံသော အလွန်မြတ်သော မယားနှစ်ဦး ရှိ၏။ ထိုအနက် ဂုဏ်သီလပြည့်ဝသူတစ်ဦးကို «မೈထရေးယီ» ဟု ကျော်ကြားခေါ်၏။

Verse 3

ज्येष्ठा चान्याथ कल्याणी ख्याता कात्यायनीति च । यस्याः कात्यायनः पुत्रो वेदार्थानां प्रजल्पकः

ထို့အပြင် အခြားတစ်ဦးမှာ အကြီးမယား၊ မင်္ဂလာရှိသူဖြစ်၍ «ကာတျာယနီ» ဟု နာမကျော်၏။ ထိုမိခင်၏ သား «ကာတျာယန» သည် ဝေဒအဓိပ္ပါယ်များကို ဝါကျကောင်းကောင်းဖြင့် ရှင်းလင်းဟောပြောသူ ဖြစ်၏။

Verse 4

ताभ्यां कुण्डद्वयं तत्र संतिष्ठति सुशोभनम् । यत्र स्नाता नरा यांति लोकांस्तांश्च महोदयान्

ထိုမယားနှစ်ဦးကြောင့် ထိုနေရာ၌ အလွန်လှပသော သန့်ရှင်းကန်နှစ်ကန် တည်ရှိ၏။ ထိုတွင် ရေချိုးသန့်စင်သူတို့သည် မဟာစည်းစိမ်နှင့် မြင့်မြတ်သော အထွတ်အထိပ်ရှိသည့် လောကများသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 5

कात्यायन्याश्च तीर्थस्य शांडिल्यास्तीर्थमुत्तमम् । पतिव्रतात्वयुक्तायास्तथान्यत्तत्र संस्थितम्

ထို့အပြင် ထိုနေရာ၌ ကာတျာယနီ၏ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) ရှိပြီး၊ ရှာဏ္ဍိလျာ၏ အထွတ်အထိပ် တီရ္ထလည်း ရှိ၏။ ထို့ပြင် ပတိဝြတ (ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာသီလ) ဓမ္မနှင့် ပြည့်စုံသူအတွက် သန့်ရှင်းရာတစ်ခုလည်း ထိုတွင် တည်ထား၏။

Verse 6

यत्र कात्यायनी प्राप्ता शांडिल्या प्रतिबोधिता । वैराग्यं परमं प्राप्ता सपत्नीदुःखदुःखिता

ထိုနေရာ၌ ကာတျာယနီ ရောက်လာပြီး ရှာဏ္ဍိလျာ၏ သင်ကြားနှိုးဆော်ခြင်းကို ခံရ၏။ မယားပြိုင်ကြောင့် ဖြစ်သော ဝမ်းနည်းဒုက္ခဖြင့် နာကျင်လျက်၊ အမြင့်ဆုံး ဝိုင်ရာဂျ (ကမ္မတဏှာကင်းခြင်း) ကို ရရှိ၏။

Verse 8

तत्र या कुरुते स्नानं तृतीयायां समाहिता । नारी मार्गसिते पक्षे सा सौभाग्यवती भवेत् । अथ दौर्भाग्यसंपन्ना काणा वृद्धाऽथ वामना । अभीष्टा जायते सा च तत्प्रभावाद्द्विजोत्तमाः

အို ဒွိဇိုတ္တမတို့၊ မာရ္ဂရှီရ္သ လပြည့်ဘက် (သုက္လပက္ခ) ၏ တတိယနေ့တွင် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးသော မိန်းမသည် ကံကောင်းမင်္ဂလာနှင့် အိမ်ထောင်ရေး၊ လောကီစည်းစိမ် ပြည့်စုံလာမည်။ မကောင်းကံကြောင့် မျက်စိတစ်ဖက်မမြင်၊ အိုမင်း၊ သေးငယ်နေသော်လည်း ထိုတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် မိမိလိုရာအတိုင်း ဖြစ်လာမည်။

Verse 9

ऋषय ऊचुः । कीदृक्सपत्निजं दुःखं कात्यायन्या उपस्थितम् । उपदेशः कथं लब्धः शांडिल्याः सूत कीदृशः

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်– “ကာတ်ယာယနီထံသို့ မယားပြိုင် (စပတ္နီ) ကြောင့် ဖြစ်သော ဒုက္ခသည် မည်သို့ ရောက်လာသနည်း။ ထို့ပြင် ရှာဏ္ဍိလျာ၏ အနုသင်္ခါ (အကြံဉာဏ်) ကို အို စူတာ၊ မည်သို့ ရရှိခဲ့သနည်း၊ အဘယ်သဘောမျိုးနည်း?”

Verse 10

कात्यायन्या समाचक्ष्व कौतुकं नो व्यवस्थितम् । सामान्यो भविता नैष उपदेशस्तयेरितः

“ကာတ်ယာယနီနှင့် ပတ်သက်သော အကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား ရှင်းပြပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ကူးစူးစမ်းမှုသည် တည်ကြည်ခိုင်မာနေပြီ။ သူမ ပြောကြားသော ဤအနုသင်္ခါသည် သာမန်မဟုတ်ဘဲ အလွန်အရေးကြီးမည်” ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 11

सूत उवाच । मैत्रेय्या सह संसक्तं याज्ञवल्क्यं विलोक्य सा । कात्यायनी सुदुःखार्ता संजाता चेर्ष्यया ततः

စူတာက ပြောသည်– မૈထရေယီနှင့် နီးကပ်စွာ ချစ်ခင်ပေါင်းသင်းနေသော ယာဇ္ဉဝလ္က്യကို မြင်သော် ကာတ်ယာယနီသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးကာ ထို့နောက် မနာလိုစိတ် (ဣရ္ရှျာ) ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 12

सा न स्नाति न भुंक्ते च न हास्यं कुरुते क्वचित् । केवलं बाष्पपूर्णाक्षी निःश्वासाढ्या बभूव ह

သူမသည် ရေမချိုး၊ အစာမစား၊ မည်သည့်အခါမျှ မရယ်မောခဲ့။ မျက်လုံးများသည် မျက်ရည်ဖြင့်သာ ပြည့်နှက်၍ သက်ပြင်းများစွာ ချနေသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 13

ततः कदाचिदेवाथ फलार्थं निर्गता बहिः । अपश्यच्छांडिलीनाम पतिपार्श्वे व्यवस्थिताम्

ထို့နောက် တစ်ခါတစ်ရံ သစ်သီးကို ရှာဖွေရန် အပြင်သို့ ထွက်သွားစဉ်၊ စာဏ္ဍိလီ ဟူသော မိန်းမတစ်ဦးကို မိမိခင်ပွန်း၏ ဘေးနားတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့မြင်하였다။

Verse 14

कृतांजलिपुटां साध्वी विनयावनता स्थिताम् । सोऽपि तस्या मुखासक्तः सानुरागः प्रसन्नदृक्

သူမ—သီလရှင်ကောင်းမြတ်သော မိန်းမ—လက်နှစ်ဖက်ကို အန်ဇလီပုဋ် ချုပ်ကာ၊ ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းငုံ့၍ ရပ်နေ하였다။ သူလည်း ချစ်မြတ်နိုးစိတ်ဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာကို မျက်စိမခွာကြည့်ကာ ပျော်ရွှင်သဘောထားဖြင့် တောက်ပနေ하였다။

Verse 15

गुणदोषोद्भवां वार्तामापृच्छ्याकथयत्तथा । सा च तौ दंपती दृष्ट्वा संहृष्टावितरेतरम्

မေးမြန်းပြီးနောက်၊ သူသည် သီလကောင်းမှုနှင့် အပြစ်အနာဂတ်မှ ပေါ်ပေါက်သော အကြောင်းအရာများကို သူမနှင့် ဆွေးနွေးပြောဆို하였다။ ထို့ပြင် သူမသည် ထိုလင်မယားနှစ်ဦး အပြန်အလှန် ပျော်ရွှင်နေကြသည်ကို မြင်၍ သူတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုကို သတိပြုမိ하였다။

Verse 16

चित्ते स्वे चिंतयामास सुधन्येयं तपस्विनी । यस्याः पतिर्मुखासक्तो गुणदोषप्रजल्पकः । सानुरागश्च सुस्निग्धो नान्यां नारीं बिभर्त्ति च

သူမ၏နှလုံးထဲတွင် စဉ်းစားမိသည်—“ဤတပသ္ဝီနီ မိန်းမသည် အလွန်ကံကောင်းလှ၏။ သူမ၏ ခင်ပွန်းသည် သူမ၏ မျက်နှာကို စိတ်ကပ်လျက်၊ သီလကောင်းမှုနှင့် အပြစ်အနာဂတ်ကို ဆွေးနွေးပြောဆိုတတ်၏။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့၍ အခြားမိန်းမကို မထိန်းထားပါ” ဟူ၍။

Verse 17

एवं संचित्य सा साध्वी भूयोभूयो द्विजोत्तमाः । जगाम स्वाश्रमं पश्चान्निंद्यमाना स्वकं वपुः

ဤသို့ ထပ်တလဲလဲ စဉ်းစားပြီးနောက်၊ အို ဒွိဇောတ္တမတို့၊ ထိုသီလရှင်ကောင်းမြတ်သော မိန်းမသည် နောက်တစ်ဖန် မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ ပြန်သွားကာ မိမိ၏ အခြေအနေကို ကိုယ်တိုင် အပြစ်တင်နေ하였다။

Verse 18

ततः कदाचिदेकांते स्थितां तां शांडिलीं द्विजाः । बहिर्गते भर्तरि च तस्याः कार्येण केनचित्

ထို့နောက် တစ်ခါတစ်ရံတွင်၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ သာဏ္ဍိလီသည် တိတ်ဆိတ်သီးသန့်နေစဉ်၊ သူမ၏ခင်ပွန်းသည် အလုပ်ကိစ္စတစ်ခုကြောင့် အပြင်သို့ထွက်သွားသောအခါ၊ ထိုအခါ ချဉ်းကပ်ရန် အခွင့်အရေး ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 19

कात्यायनी समागम्य ततः पप्रच्छ सादरम् । वद कल्याणि मे कंचिदुपदेशं महोदयम्

ထို့နောက် ကာတ်ယာယနီ လာရောက်၍ လေးစားစွာ မေးမြန်းသည်— “အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမမြတ်၊ ကြီးမားသော အကျိုးတိုးတက်မှုကို ပေးနိုင်သော အကြံဉာဏ်တစ်ရပ်ကို ကျွန်မအား မိန့်ကြားပါ။”

Verse 20

मुखप्रेक्षः सदा भर्त्ता येन स्त्रीणां प्रजायते । नापमानं करोत्येव दुरुक्तवचनैः क्वचित्

အမြဲတမ်း မျက်နှာကိုကြည့်၍ သဘောထားနူးညံ့ကာ ဂရုစိုက်သော ခင်ပွန်းသည် ထိုကြောင့် မိန်းမတို့အတွက် ချစ်ခင်ရသောသူ ဖြစ်လာ၏။ ထို့ပြင် မည်သည့်အခါမျှ ကြမ်းတမ်းသော စကားဆိုးများဖြင့် မိန်းမကို အရှက်ခွဲမလုပ်တတ်။

Verse 21

नान्यां संगच्छते नारीं चित्तेनापि कथंचन । अहं भर्तुः कृतैर्दुःखैरतीव परिपीडिता । सपत्नीजैर्विशेषेण तस्मान्मे त्वं प्रकीर्तय

သူသည် အခြားမိန်းမနှင့် မည်သို့မျှ မပေါင်းသင်း၊ စိတ်ထဲတွင်တောင် မဆက်ဆံချင်။ သို့သော် ကျွန်မသည် ခင်ပွန်းကြောင့် ဖြစ်လာသော ဒုက္ခများကြောင့် အလွန်ပင် နှိပ်စက်ခံနေရပြီး၊ အထူးသဖြင့် ပြိုင်ဘက်ဇနီးများကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အရှင်မ၊ ကုထုံးနည်းကို ကျွန်မအား မိန့်ကြားပါ။

Verse 22

यथा ते वशगो भर्त्ता संजातः कामदः सदा । मनसापि न संदध्यान्नारीमेष कथंचन

သင်၏ခင်ပွန်းသည် သင်၏အလိုတော်အောက်၌ ဝင်လာကာ အမြဲတမ်း ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းပေးသူ ဖြစ်စေရန်၊ ထို့ပြင် မည်သို့မျှ အခြားမိန်းမတစ်ဦးကို စိတ်ထဲတွင်တောင် မလှည့်မကြည့်စေရန်။

Verse 23

शांडिल्युवाच । शृणु साध्वि प्रवक्ष्यामि तवाहं गुह्यमुत्तमम् । यथा ममाभवद्वश्यो मुखप्रेक्षस्तथा पतिः

ရှာဏ္ဍိလျ မုနိက ပြောသည်— သီလရှိသော မိန်းမရေ၊ နားထောင်လော့။ ငါသည် သင့်အား အလွန်မြင့်မြတ်သော လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပြောမည်။ ထိုအရာကြောင့် ငါ့ခင်ပွန်းသည် နာခံလွယ်ကူ၍ အမြဲ မျက်နှာကိုကြည့်ကာ ဂရုစိုက်လာသကဲ့သို့ သင့်ခင်ပွန်းလည်း ထိုသို့ ဖြစ်နိုင်သည်။

Verse 24

मम तातः कुरुक्षेत्रे शांडिल्यो मुनिसत्तमः । वानप्रस्थाश्रमेऽतिष्ठत्पूर्वे वयसि संस्थितः

ငါ့အဖေသည်—မုနိတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံး ရှာဏ္ဍိလျ—ကူရုက္ခေတ္တ၌ ဝါနပရಸ್ಥ အာရှရမ၌ နေထိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် အစောပိုင်း အဆင့်ဖြစ်သော စည်းကမ်းတကျ ဆုတ်ခွာနေထိုင်ခြင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဖြစ်၏။

Verse 25

तत्रैकाहं समुत्पन्ना कन्या तस्य महात्मनः । वृद्धिं गता क्रमेणाथ तस्मिन्नेव तपोवने

အဲဒီနေရာမှာပင် ငါသည် ထိုမဟာသတ္တဝါ၏ သမီးအဖြစ် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် အချိန်အလိုက် တဖြည်းဖြည်း ကြီးပြင်းလာပြီး ထိုတပသဗန၌ပင် ကြီးထွားခဲ့သည်။

Verse 26

करोमि तत्र शुश्रूषां होमकाले यथोचिताम् । नीवारादीनि धान्यानि नित्यं चैवानयाम्यहम्

အဲဒီမှာ ငါသည် ဟိုးမ (မီးပူဇော်) ပြုချိန်၌ သင့်တော်သလို ဝန်ဆောင်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် နေ့စဉ် နီဝါရ (တောဆန်) စသည့် သီးနှံအမျိုးမျိုးကို ငါက ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

Verse 27

कस्यचित्त्वथ कालस्य नारदो मुनिसत्तमः । आश्रमे मम तातस्य सुश्रांतः समुपागतः

ထို့နောက် အချိန်တစ်ခါတွင် မုနိတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံး နာရဒ မုနိသည် ခရီးပန်းနွမ်း၍ ငါ့အဖေ၏ အာရှရမသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

Verse 28

तातादेशात्ततस्तत्र मया स विश्रमः कृतः । पादशौचादिभिः कृत्यैः स्नानाद्यैश्च तथापरैः

ထို့နောက် အဖေ၏အမိန့်အတိုင်း ထိုနေရာ၌ သူ၏အနားယူရာကို ငါစီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ ခြေသန့်စင်ခြင်း၊ ရေချိုးရန်ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် အခြားသောဝန်ဆောင်မှုများကိုလည်း ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 29

ततो भुक्तावसानेऽथ निविष्टः मुखसंस्थित । मम मात्रा परिपृष्टो विनयाद्वरवर्णिनि

ထို့နောက် အစားအစာစားသောက်ပြီးဆုံးသော် သူသည် မျက်နှာမူ၍ ထိုင်နေ၏။ ထိုအခါ ငါ့မိခင်သည် ယဉ်ကျေးသဘောဖြင့် သူ့ကို မေးမြန်းလေ၏—အလှတရားရှိသော မိန်းမရေ။

Verse 30

एकेयं कन्यकास्माकं जाते वयसि संस्थिते । संजाता मुनिशार्दूल प्राणेभ्योऽपि गरीयसी

ကျွန်ုပ်တို့တွင် သမီးတစ်ယောက်တည်းရှိသည်။ ယခု အရွယ်ရောက်လာသဖြင့်—အို မုနိတို့အကြား ကျားတော်—သူမသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်ရှူသက်တမ်းထက်ပင် ပို၍ ချစ်မြတ်နိုးရသူ ဖြစ်လာပြီ။

Verse 31

तदस्याः कीर्तय क्षिप्रं सुखोपायं सुखोदयम् । व्रतं वा नियमं वा त्वं होमं वा मन्त्रमेव वा

ထို့ကြောင့် သူမအတွက် မင်္ဂလာသော ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြစ်စေမည့် လွယ်ကူသောနည်းလမ်းကို အမြန်ပြောကြားပါ—ဝရတ (သစ္စာကတိ) ဖြစ်စေ၊ နိယမ (စည်းကမ်း) ဖြစ်စေ၊ ဟိုးမ (မီးပူဇော်) ဖြစ်စေ၊ မန္တရ ဖြစ်စေ။

Verse 32

येन चीर्णेन भर्त्ता स्यात्सुसौम्यः सद्गुणान्वितः । प्रियंवदो मुखप्रेक्षः परनारीपराङ्मुखः

ထိုအကျင့်ကို ကျင့်ဆောင်ခြင်းဖြင့် သူမသည် နူးညံ့သဘောကောင်း၍ ရုပ်ရည်လှပကာ သီလဂုဏ်ပြည့်စုံသော ခင်ပွန်းကို ရနိုင်မည်—စကားချိုသာ၊ မျက်နှာရည်ကြည်နူးဖွယ်၊ အခြားသူ၏ ဇနီးများထံမှ မျက်နှာလွှဲထားသူ။

Verse 33

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा स मुनिस्तदनंतरम् । चिरं ध्यात्वा वचः प्राह प्रसन्नवदनस्ततः

သူမ၏စကားကိုကြားပြီးနောက် ထိုမုနိသည် အချိန်ကြာကြာ စိတ်တွင်သုံးသပ်ကာ မျက်နှာတည်ငြိမ်၍ ကြင်နာသနားစွာ စကားဆိုလေ၏။

Verse 34

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे पञ्चपिंडा व्यवस्थिता । गौरी गौर्या स्वयं तत्र स्थापिता परमेश्वरी

ဟာဋကေရှ್ವರ၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ ပိဏ္ဍာ ငါးခု တည်ထားလျက်ရှိပြီး၊ ထိုနေရာတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာဒေဝီ ဂေါရီကို ဂေါရီကိုယ်တိုင် တင်မြှောက်တည်ထောင်ခဲ့သည်။

Verse 35

तामेषा वत्सरं यावच्छ्रद्धया परया युता । सदा पूजयतु प्रीत्या तृतीयायां विशेषतः

ဤမိန်းကလေးသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ယုံကြည် श्रद्धာ ဖြင့် တစ်နှစ်ပြည့်တိုင် အမြဲတမ်း ချစ်ခင်ပူဇော်စေကာ၊ အထူးသဖြင့် တṛtīyā (လဆန်း/လဆုတ် တတိယနေ့) တွင် ပိုမိုထူးခြားစွာ ပူဇော်စေ။

Verse 36

ततो वर्षांतमासाद्य संप्राप्स्यति यथोचितम् । भर्त्तारं नात्र संदेहो यादृग्रूपं यथोचितम्

ထို့နောက် တစ်နှစ်ကုန်ဆုံးသည့်အခါ သူမသည် သင့်လျော်ထိုက်တန်သော ခင်ပွန်းကို ရရှိလိမ့်မည်—ရုပ်ရည်နှင့် အရည်အချင်းတို့လည်း သင့်တော်ညီညာ၏။ ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 37

तत्र पूर्वं गता गौरी परित्यज्य महेश्वरम् । गंगेर्ष्यया महाभागे ज्ञात्वा क्षेत्रं सुसिद्धिदम्

အတိတ်ကာလ၌ ဂေါရီသည် မဟေရှဝရကို နောက်တွင်ထား၍ ထိုနေရာသို့ သွားခဲ့သည်။ ဂင်္ဂါအပေါ် မနာလိုစိတ်ကြောင့်၊ အလွန်ကံကောင်းသူရေ၊ ထိုကṣetra သည် အထူးကောင်းမွန်သော အောင်မြင်မှုများ ပေးစွမ်းသည့်နေရာဟု သိမြင်လာခဲ့သည်။

Verse 38

ततः सा चिंतयामास कां देवीं पूजयाम्यहम् । सौभाग्यार्थं यतोऽन्या मां पूजयंति सुरस्त्रियः

ထို့နောက် သူမ စဉ်းစားလေ၏— «အိမ်ထောင်ရေးကံကောင်းမင်္ဂလာအတွက် ဘယ်သမီးတော်ကို ငါပူဇော်ရမည်နည်း၊ အခြားသော ဒေဝီမိန်းမများကလည်း ငါ့ကိုပင် ပူဇော်ကြသဖြင့်»

Verse 39

तस्मादहं प्रभक्त्याढ्या स्वयमात्मानमेव च । आत्मनैव कृतोत्साहा पूजयिष्यामि सिद्धये

ထို့ကြောင့် ဘက္တိမေတ္တာဖြင့် ပြည့်ဝလျက် ငါသည် မိမိ၏ အတ္တမိမိကိုပင် ပူဇော်မည်။ မိမိက မိမိကို အားပေး၍ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွစေကာ အောင်မြင်မှုရရန် ပူဇော်မည်။

Verse 40

ततः प्राणाग्निहोत्रोत्थैर्मंत्रैराथर्वणैः शुभैः । मृत्पिंडान्पंच संयोज्य ह्येकस्थाने समाहिता

ထို့နောက် ပရာဏာဂ္နိဟောတရ အခမ်းအနားမှ ပေါ်ထွန်းလာသော မင်္ဂလာ အာထರ್ವဏ မန္တရများဖြင့်၊ စိတ်တည်ငြိမ်သော ဒေဝီသည် မြေညက်တုံး ငါးတုံးကို ပေါင်းစည်းကာ တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းထားလေ၏။

Verse 41

पृथ्वीमपश्च तेजश्च वायुमाकाशमेव च । तेषु संयोजयामास मृत्पिंडेषु निधाय सा

ထို့နောက် သူမသည် မြေ၊ ရေ၊ မီး၊ လေ နှင့် အာကာသ (အီသာ) ကို ထိုမြေညက်တုံးများအတွင်း ထည့်သွင်းကာ၊ ထိုသို့ ထည့်သွင်းခြင်းဖြင့် ဓာတ်ငါးပါးကို ပေါင်းစည်းလေ၏။

Verse 42

महद्भूतानि चैतानि पञ्च देवी यतव्रता । ततः संपूजयामास पुष्पधूपानुलेपनैः

ဤငါးပါးသည် မဟာဘူတ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဝရတကို တည်ကြည်စွာ ထိန်းသိမ်းသော ဒေဝီသည် ပန်း၊ နံ့သာမီးခိုး (ဓూప) နှင့် အနံ့ဆီလိမ်းခြယ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်လေ၏။

Verse 43

अथ तां तत्र विज्ञाय तपःस्थां गिरजां भवः । तन्मंत्राकृष्टचित्तश्च सत्वरं समुपागतः

ထို့နောက် ဘဝ (ရှီဝ) သည် ထိုနေရာ၌ တပဿာကျင့်နေသော ဂိရိဇာကို သိမြင်၍၊ သူမ၏ မန္တရများကြောင့် စိတ်နှလုံး ဆွဲဆောင်ခံရသဖြင့် အလျင်အမြန် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 44

प्रोवाच च प्रहृष्टात्मा कस्मात्त्वमिह चागता । मां मुक्त्वा दोषनिर्मुक्तं मुखप्रेक्षं सदा रतम्

စိတ်နှလုံး ပျော်ရွှင်လျက် သူက ပြောသည်—“အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ လာရသနည်း။ အပြစ်ကင်းစင်သော ငါကို ချန်ထား၍၊ နင်၏ မျက်နှာကို အမြဲကြည့်ရှုရခြင်း၌ ပျော်မြူးနေသော ငါကိုလေ?”

Verse 45

तस्मादागच्छ कैलासं वृषारूढा मया सह । अथवा कारणं ब्रूहि यदि दोषोऽस्ति मे क्वचित्

“ထို့ကြောင့် ငါနှင့်အတူ နွားပေါ်စီး၍ ကိုင်လာသသို့ လာလော့။ သို့မဟုတ် အကြောင်းရင်းကို ပြောလော့—ငါ၌ မည်သည့်နေရာ၌မဆို အပြစ်ရှိလျှင်” ဟု ဆို၏။

Verse 46

देव्युवाच । त्वं मूर्ध्ना जाह्नवीं धत्से मूर्तां पदजलात्मिकाम् । तस्मान्नाहं गमिष्यामि मंदिरं ते कथंचन

ဒေဝီက ပြောသည်—“သင်သည် မူရ္ဓာပေါ်၌ ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) ကို ဆောင်ထား၏၊ အရှင်၏ ခြေတော်မှ ထွက်လာသော ရေ၏ ရုပ်ကာယအဖြစ်။ ထို့ကြောင့် သင်၏ နန်းတော်သို့ ငါ မသွားနိုင်၊ မည်သို့မျှ မသွားနိုင်” ဟု။

Verse 47

यावन्न त्यजसि व्यक्तं मम सापत्न्यतां गताम् । तथा नित्यं प्रणामं त्वं करोषि वृषभध्वज

“ငါ၏ ပြိုင်ဘက်မယားဖြစ်လာသော အရာကို သင် ထင်ရှားစွာ မစွန့်လွှတ်သရွေ့၊ ထို့ပြင် နေ့စဉ် ပူဇော်ဦးညွှတ်နေသရွေ့၊ အို နွားအလံတင် အရှင်…”

Verse 48

प्रत्यक्षमपि मे नित्यं संध्यायाश्च न लज्जसे । तस्मादेतत्परित्यज्य कर्म लज्जाकरं परम्

ငါ့ရှေ့တော်၌ နေ့စဉ်ပင်ရှိသော်လည်း၊ စန္ဓျာပူဇာအချိန်၌ပင် သင်မရှက်မကြောက်။ ထို့ကြောင့် ဤအမှုကို စွန့်လွှတ်လော့—အလွန်အမင်း အရှက်ရစေသော အပြစ်တရားဖြစ်၏။

Verse 49

आकारयसि मां देव तत्स्याद्यदि मतं मम । अन्यथाहं न यास्यामि तव हर्म्ये कथंचन । एतच्छ्रुत्वा यदिष्टं ते कुरुष्व वृषभध्वज

အို ဘုရားသခင်၊ ငါ့အမြင်ကို လက်ခံမည်ဆိုလျှင် ထိုသို့ အမိန့်ပေးပါ။ မဟုတ်လျှင် သင်၏ နန်းတော်သို့ ငါသည် မည်သို့မျှ မသွားနိုင်။ ဤစကားကို ကြားပြီးနောက်၊ နွားတံဆိပ်တော်ရှင် (ဝೃಷဘဓွဇ) အလိုတော်နှစ်သက်ရာကို ပြုလော့။

Verse 50

देव उवाच नाहं सौख्येन तां गंगां धारयामि सुरेश्वरि

ဒေဝတော်မိန့်တော်မူသည်—“အို နတ်ဘုရင်မ (သုရေရှွရီ)၊ ငါသည် ဂင်္ဂါမြစ်တော်ကို သက်သာလွယ်ကူစွာ မထမ်းဆောင်နိုင်”။

Verse 51

भगीरथेन भूपेन प्रार्थितो ज्ञाति कारणात् । दिव्यं वर्षसहस्रं तु तपस्तप्त्वा सुदारुणम्

ဘုရင် ဘဂီရထ (Bhagīratha) သည် မိမိဘိုးဘွားတို့အတွက် အကြောင်းကြား၍ တောင်းပန်သဖြင့်၊ သူသည် ဒိဗ္ဗတစ်ထောင်နှစ်ကြာ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော တပဿာကို ကျင့်တော်မူ၏။

Verse 52

येन नो याति पातालं गंगा स्वर्गपरिच्युता । तस्मात्त्वं देव मद्वाक्यात्स्वमूर्ध्ना वह जाह्नवीम्

ကောင်းကင်မှ ဆင်းကျလာသော ဂင်္ဂါသည် ပာတාලလောကသို့ မကျဆင်းစေရန်၊ ထို့ကြောင့် အို ဒေဝ၊ ငါ့တောင်းဆိုချက်အရ ဂျာဟ္နဝီ (Jāhnavī) ကို သင်၏ မူဓာပေါ်တွင် ထမ်းဆောင်လော့။

Verse 53

मया तस्य प्रतिज्ञातं धारयिष्याम्यसंशयम् । आकाशाज्जाह्नवीवेगं पतंतं धरणीतले

ငါသည် သူ့အား ကတိပြုခဲ့၏—«သံသယမရှိဘဲ ငါသည် ထမ်းဆောင်မည်» ဟူ၍၊ ကောင်းကင်မှ မြေပြင်သို့ ကျဆင်းလာသော ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) ၏ အရှိန်ပြင်းစီးဆင်းမှုကို။

Verse 54

नो चेद्व्रजेत पातालं यदत्र विषयेस्थिम् । ततोऽहं संप्रवक्ष्यामि तदिहैकमनाः शृणु

အကယ်၍ ၎င်းသည် ပာတාලသို့ မဆင်းသက်ဘဲ ဤလောကဓာတ်အတွင်း မတည်နေခဲ့လျှင်၊ ထိုအခါ ငါသည် အကြောင်းကို ရှင်းပြမည်—ဤနေရာ၌ စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် နားထောင်လော့။

Verse 55

एषा गंगा वरारोहे मम मूर्ध्नो विनिर्गता । हिमवंतं नगं भित्त्वा द्विधा जाता ततः परम्

«ဤဂင်္ဂါသည်၊ အလှတင့်တယ်သော မိန်းမရေ၊ ငါ၏ ဦးခေါင်းမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထို့နောက် ဟိမဝန္တ တောင်ကို ခွဲဖောက်၍ နောက်တစ်ဖန် ရေစီးနှစ်သွယ် ဖြစ်လာ၏»။

Verse 56

ततः सिंध्वभिधाना सा पश्चिमं सागरं गता । शतानि नव संगृह्य नदीनां परमेश्वरि

«ထို့နောက် စင်ဓု ဟု အမည်ရသော ရေစီးတစ်သွယ်သည် အနောက်ဘက် သမုဒ္ဒရာသို့ သွား၍၊ မြစ်ပေါင်း ကိုးရာကို စုဆောင်းယူသွား၏၊ အမြင့်မြတ်သော ဒေဝီတော်»။

Verse 57

तथा गंगाभिधाना च सैव प्राक्सागरं गता । तावतीश्च समादाय नदीः पर्वतनन्दिनि

«ထိုနည်းတူ ဂင်္ဂါ ဟု အမည်ရသော အခြားရေစီးတစ်သွယ်လည်း အရှေ့ဘက် သမုဒ္ဒရာသို့ သွား၍၊ တူညီသမျှ မြစ်များကို စုဆောင်းယူသွား၏၊ တောင်၏ သမီးတော်»။

Verse 58

एवमष्टादशैतानि नदीनां पर्वतात्मजे । शतानि सागरे यांति तेन नित्यं स तिष्ठति

ဤသို့ပင်၊ တောင်မှမွေးဖွားသော မိဖုရားရေ၊ မြစ်တစ်ထောင်ရှစ်ရာတို့သည် သမုဒ္ဒရာသို့ စီးဝင်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် သမုဒ္ဒရာသည် အမြဲပြည့်ဝစွာ တည်ရှိ၏။

Verse 59

सततं शोष्यमाणोऽपि वाडवेन दिवानिशम् । समुद्रसलिलं मेघाः समादाय ततः परम्

သမုဒ္ဒရာအောက်မီး (ဝါဍဝ) ကြောင့် နေ့ညမပြတ် ခြောက်သွေ့စေခံရသော်လည်း မိုးတိမ်တို့သည် သမုဒ္ဒရာရေကို ဆွဲယူကာ ထို့နောက်…

Verse 60

मर्त्यलोके प्रवर्षंति ततः सस्यं प्रजायते । सस्येन जीवते लोकः प्रभवन्ति मखास्तथा । मखांशेन सुराः सर्वे तृप्तिं यांति ततः परम्

လူ့လောက၌ မိုးရွာသွန်း၏။ မိုးကြောင့် စိုက်ပျိုးသီးနှံ ပေါက်ဖွား၏။ သီးနှံကြောင့် လောကသည် အသက်ရှင်၏၊ ထို့မှ ယဇ်ပူဇော်မှုတို့လည်း ဖြစ်ပေါ်၏။ ယဇ်၏ အပိုင်းအခွဲကြောင့် နတ်အားလုံးသည် ထို့နောက် ကျေနပ်တင်းတိမ်ကြ၏။

Verse 61

एतस्मात्कारणान्मूर्ध्नि देवि गंगां दधाम्यहम् । न स्नेहात्कामतो नैव जगद्येन प्रवर्तते

ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင်၊ အို ဒေဝီ၊ ငါသည် ဂင်္ဂါကို မိမိခေါင်းပေါ်၌ ထမ်းဆောင်ထား၏။ ချစ်ခင်မှုသက်သက်ကြောင့်မဟုတ်၊ ဆန္ဒကြောင့်လည်းမဟုတ်၊ သူမကြောင့်ပင် လောကသည် လည်ပတ်တည်ရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 62

अथवा सन्त्यजाम्येनां यदि मूर्ध्नः कथंचन । तद्दूरं वेगतो भित्त्वा पृथ्वीं याति रसातलम्

သို့မဟုတ် ငါသည် မိမိခေါင်းပေါ်မှ သူမကို မည်သို့မဆို လွှတ်ချလိုက်မိပါက၊ သူမသည် အလွန်ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် အဝေးကြီးထိ မြေကြီးကို ဖောက်ခွဲကာ ရသာတလသို့ ကျဆင်းသွားလိမ့်မည်။

Verse 63

ततः शोषं व्रजेदाशु समुद्रः सरितां पतिः । और्वेण पीयमानोऽत्र ततो वृष्टिर्न जायते । वृष्ट्यभावाज्जगन्नाशः सत्यमेतन्मयोदितम्

ထို့နောက် မြစ်တို့၏အရှင်ဖြစ်သော သမုဒ္ဒရာသည် အော်ရုဝမီးက ဤနေရာ၌ သောက်ယူသဖြင့် လျင်မြန်စွာ ခြောက်သွေ့သွားမည်။ ထို့နောက် မိုးမရွာတော့။ မိုးမရှိလျှင် လောကပျက်စီးခြင်း ဖြစ်လာသည်—ဤသည်ကို ငါ အမှန်တကယ် ကြေညာသည်။

Verse 64

एवं गंगाकृते प्रोक्तं मया तव सुरेश्वरि । शृणु सन्ध्याकृतेऽन्यच्च येन तां प्रणमाम्यहम्

ဤသို့ပင်၊ နတ်တို့၏မိဖုရား စုရေရှွရီ၊ ဂင်္ဂါနှင့်ပတ်သက်သော အကြောင်းရင်းကို ငါ သင့်အား ရှင်းပြပြီးပြီ။ ယခု စန္ဓျာနှင့်ဆိုင်သော အခြားအကြောင်းတစ်ခုကိုလည်း နားထောင်လော့—ထိုအကြောင်းကြောင့် ငါ သူမအား ဦးညွှတ်ပူဇော်၏။