Adhyaya 127

Verse 1

ऋषय ऊचुः । या सा कर्णोत्पलानाम त्वयास्माकं प्रकीर्तिता । किञ्चिज्जलाश्रयं प्राप्य तपस्तपति संस्थिता । तस्याः सर्वं समाचक्ष्व यथा तपसि सा स्थिता

ရိရှီတို့က ပြောကြသည်– “သင်က ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြခဲ့သော ကာဏိုတ္ပလာ အမည်ရှိသော မိန်းမသည် ရေကမ်းနား အားကိုးရာတစ်ခုသို့ ရောက်ပြီး တပသ်၌ တည်ကာ ပင်နန့်ကို ဆောင်ရွက်နေသည်။ သူမအကြောင်း အားလုံးကို ပြောပြပါ—တပသ်၌ မည်သို့ တည်မြဲနေသနည်း”။

Verse 2

सूत उवाच । गौरीपादकृतस्थाना श्रद्धया परया युता । तावत्तुष्टिं गता देवी गिरिजा शंकरप्रिया

စူတက ပြောသည်– ဂေါရီ၏ ခြေတော်ထိတွေ့မှုကြောင့် သန့်ရှင်းသွားသော နေရာ၌ တည်နေ၍ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံသဖြင့်၊ ရှင်ကရ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဂိရိဇာ ဒေဝီသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ၏။

Verse 3

ततः प्रोवाच ते पुत्रि तुष्टाहं वांछितं वद । येन यच्छाम्यसंदिग्धं यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ထို့နောက် ဒေဝီက သူမအား “သမီးရေ၊ ငါနှစ်သက်ပြီ—သင်လိုချင်သမျှကို ပြောပါ။ သင်တောင်းဆိုသည့်အရာကို ငါ မသံသယဘဲ ပေးမည်၊ အလွန်ရှားပါးခက်ခဲသော်လည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 4

कर्णोत्पलोवाच । मम पत्युः कृते देवि मम तातः सुदुःखितः । राज्याद्भ्रष्टः सुखाच्चापि कुटुंबेन विवर्जितः

ကာဏိုတ္ပလာက ပြောသည်– “အို ဒေဝီ၊ ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်းကြောင့် ကျွန်မ၏ အဖေသည် အလွန်ဒုက္ခရောက်နေပါသည်—နိုင်ငံတော်မှ လွဲချော်ကာ ပျော်ရွှင်မှုမှလည်း ကွာဟပြီး မိသားစုနှင့် ခွဲခွာရပါသည်”။

Verse 5

ततश्चैव तपस्तेपे वैराग्यं परमं गतः । अहं वार्द्धक्यमापन्ना कौमार्येऽपि च संस्थिता

ထို့နောက် သူသည် တပဿာကို ကျင့်၍ အမြင့်ဆုံး ဝိရာဂျ္ယကို ရောက်하였다။ အကျွန်မသည် မိန်းကလေးအရွယ်ရှိသေးသော်လည်း အိုမင်းခြင်းသို့ ကျရောက်နေပြီ။

Verse 6

तस्माद्भवतु मे भर्त्ता कश्चिद्रूपोत्कटः स्मृतः । सर्वेषां देवमर्त्यानां त्वत्प्रसादात्सुरेश्वरि

ထို့ကြောင့် အရှင်မ ဒေဝီမဟာမင်းမ၊ သင်၏ကရုဏာကြောင့် နတ်နှင့် လူအားလုံးထက် လွန်ကဲသော အလွန်လှပသည့် ခင်ပွန်းတစ်ဦးကို အကျွန်မ ရရှိပါစေ။

Verse 7

तथा स्यात्परमं रूपं तारुण्यं त्वत्प्रसादतः । यथास्य जायते सौख्यं तापसस्यापि मे पितुः

ထို့အတူ သင်၏ကရုဏာကြောင့် အကျွန်မလည်း အမြင့်ဆုံး အလှနှင့် ယောဝနကို ရပါစေ။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် တပဿာကျင့်နေသော အဖေတော်အတွက်ပါ ပျော်ရွှင်မှု ပေါ်ပေါက်ပါစေ။

Verse 8

देव्युवाच । माघमासतृतीयायां शनैश्चरदिने शुभे । नक्षत्रे वसुदैवत्ये रूपं ध्यात्वाथ यौवनम्

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်– “မాఃဃလ၏ တိတိယနေ့၊ စနေနေ့ကောင်းမြတ်၌၊ ဝသုတို့အုပ်စိုးသော နက္ခတ်အောက်တွင် အလှနှင့် ယောဝနကို စိတ်၌ ဓ్యာန်ပြုလော့။”

Verse 9

त्वया स्नानं प्रकर्तव्यं सुपुण्येऽत्र जलाशये । ततो दिव्य वपुर्भूत्वा यौवनेन समन्विता । भविष्यसि न संदेहः सत्यमेतन्मयोदितम्

“ဤအလွန်ပုဏ္ဏီရှိသော ရေကန်၌ သင်သည် သန့်စင်ရေချိုးပွဲကို ပြုရမည်။ ထို့နောက် သင်သည် ဒိဗ္ဗကိုယ်တော်ကို ရရှိ၍ ယောဝနနှင့် ပြည့်စုံလာမည်၊ သံသယမရှိ။ ဤသည်မှာ အကျွန်မ ပြောသော သစ္စာတရားပင် ဖြစ်သည်။”

Verse 10

अन्यापि या महाभागे नारी स्नानं करिष्यति । तस्मिन्नहनि साप्येवं रूपयुक्ता भविष्यति

အို ကံကောင်းမြတ်သူမ၊ ထိုနေ့တနေ့တည်း၌ ရေချိုးသော အခြားမိန်းမမည်သူမဆိုလည်း ထိုနည်းတူ အလှအပနှင့် ရုပ်ရည်တင့်တယ်မှုကို ရရှိလာမည်။

Verse 11

सूत उवाच । एवमुक्त्वाथ सा देवी गता चादर्शनं ततः । सापि चान्वेषयामास तृतीयां शनिना सह

စူတက ပြောသည်— ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ဒေဝီသည် မျက်စိမြင်ရာမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့နောက် (ကဏ္ဏောတ္ပလာ) သည် သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ စနေနေ့နှင့်အတူ တိတိသုံးရက် (တတိယတိထိ) ကို ရှာဖွေစောင့်မျှော်လေ၏။

Verse 12

वसुदेवात्मकेनैव नक्षत्रेण प्रयत्नतः । ध्यायमाना च तां देवीं सर्वकामप्रदायिनीम्

ဝါစုဒေဝာတ္မက ဟုခေါ်သော မင်္ဂလာနက္ခတ်အောက်၌ စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြိုးပမ်း၍၊ ဆန္ဒအလုံးစုံကို ပေးသနားတော်မူသော ထိုဒေဝီကို စိတ်တည်၍ ဓ్యာနပြုလေ၏။

Verse 13

ततः कतिपयाहस्य जाता सा योगसंयुता । तृतीया या यथोक्ता च तया देव्या पुरा द्विजाः

ထို့နောက် ရက်အနည်းငယ်ကြာသော် နាងသည် ယောဂသတ္တိနှင့် ပြည့်စုံလာ၏။ ထို «တတိယ (တိထိ)» သည် ယခင်က ဒေဝီက နှစ်ကြိမ်မွေးသူများ (ဒွိဇ) ထံသို့ ရှေးကာလကတည်းက ဟောကြားထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 14

ततः सा रूपसौभाग्यं यौवनं वांछितं पतिम् । ध्यायमाना जले तस्मिन्नर्द्धरात्रे विवेश च

ထို့နောက် အလှအပ၊ ကံကောင်းခြင်း၊ ယောဝနနှင့် မိမိလိုလားသော ခင်ပွန်းကို စိတ်ထဲတွင် ဓ്യာနပြုလျက်၊ အလယ်ည၌ ထိုရေထဲသို့ ဝင်ရောက်လေ၏။

Verse 15

ततो दिव्यवपुर्भूत्वा यौवनेन समन्विता । निष्क्रांता सलिलात्तस्माज्जनविस्मयकारिणी

ထို့နောက် နတ်ဘုရားသဏ္ဌာန်တောက်ပသော ကိုယ်ရုပ်ကိုယူကာ ယောဝနနှင့်ပြည့်စုံလျက် ထိုရေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာ၍ မြင်သူအပေါင်းကို အံ့ဩစေ하였다။

Verse 16

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो गौरीवाक्यप्रबोधितः । तदर्थं भगवान्कामः पत्न्यर्थं प्रीतिसंयुतः । अब्रवीच्च महाभागे कामोहं स्वयमागतः

ထိုအချိန်တွင် ဂေါရီ၏စကားကြောင့် နိုးထလာသော ချစ်ခြင်း၏အရှင် ကာမဒေဝသည် ရောက်လာ하였다။ ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက်ပင်၊ ဇနီးတောင်းရန် မေတ္တာပျော်ရွှင်မှုနှင့်ပြည့်စုံလျက်၊ “အဘိဓာန်ကောင်းမြတ်သူမ၊ ငါကာမပင် ကိုယ်တိုင်လာသည်” ဟု ပြော하였다။

Verse 17

पार्वत्यादेशिता भार्या तस्मान्मे भव मा चिरम्

“ပါရဝတီမယ်တော်က သင့်ကို ငါ၏ဇနီးအဖြစ် ခန့်ထားပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် ငါ့၏သူ ဖြစ်လာပါ—မနှောင့်နှေးပါနှင့်။”

Verse 18

यस्मात्प्रीत्या समायातस्तवांतिकमहं शुभे । तस्मात्प्रीतिरिति ख्याता मम भार्या भविष्यसि

“အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ မေတ္တာဖြင့် သင့်အနီးသို့ ငါလာခဲ့သောကြောင့် သင်သည် ‘ပရီတီ’ ဟု ခေါ်ကြမည်၊ ထို့ပြင် ငါ၏ဇနီး ဖြစ်လာမည်။”

Verse 19

कर्णोत्पलोवाच । यद्येवं स्मर मत्तातं तं गत्वा प्रार्थय स्वयम् । स्वच्छंदा स्याद्यतः कन्या न कथंचित्प्रवर्तिता

ကဏ္ဏောတ္ပလာက ပြောသည်– “ဒီလိုဆိုရင် အို စ္မရ၊ သင်ကိုယ်တိုင် သွားပြီး ငါ့အဖေထံ တောင်းခံပါ။ မိန်းကလေးသည် ကိုယ်ရွေးချယ်ခွင့် လွတ်လပ်ရမည်၊ မည်သို့မျှ အတင်းအကျပ် မလုပ်သင့်ပါ။”

Verse 20

य एष दृश्यते रम्यः प्रासादो नाति दूरतः । अस्यांते तिष्ठतेऽस्माकं तातस्तपसि संस्थितः

မဝေးလှသောနေရာ၌ သင်မြင်ရသော လှပသည့် နန်းတော်တစ်ဆောင်ရှိ၏—၎င်း၏အစွန်း၌ အဖေတော်သည် တပသ (အကျင့်တရား) တွင် တည်မြဲစွာ နေထိုင်တော်မူ၏။

Verse 21

अत्राहं पूर्वतो गत्वा तस्य तिष्ठामि चांतिके । भवानागत्य पश्चाच्च प्रार्थयिष्यति मां ततः

ကျွန်မသည် အရင်သွား၍ ဤနေရာ၌ သူ့အနီးတွင် ရပ်နေမည်။ ထို့နောက် သင်သည် နောက်မှလာ၍ သူ့ရှေ့တွင် ကျွန်မထံ ဆုတောင်းမေတ္တာတောင်းခံလိမ့်မည်။

Verse 22

बाढमित्येव कामोक्ते गता सा तत्समीपतः । प्रणिपत्य ततः प्राह दिष्ट्या तात मया पुनः

ကာမသည် ထိုသို့ ပြောပြီးနောက်၊ သူမသည် သူ့အနီးသို့ သွားလေ၏။ ထို့နောက် ဦးချကန်တော့၍ «ကံကောင်းခြင်းကြောင့်ပင် အဖေတော်ရေ၊ ကျွန်မသည် ထပ်မံတွေ့ဆုံရပြန်ပါပြီ» ဟု ဆို၏။

Verse 23

संप्राप्तं यौवनं कांतं समाराध्य हरप्रियाम् । तस्मात्कुरु विवाहं मे हृत्स्थं सुखमवाप्नुहि

ချစ်ခင်ရသောအဖေတော်၊ ယခု ကျွန်မထံသို့ လှပသော ယောဝန (လူငယ်အရွယ်) ရောက်လာပြီ။ ဟရ၏အချစ်တော် ဂေါရီဒေဝီကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ကန်တော့ပြီးသောကြောင့်၊ ကျွန်မ၏ မင်္ဂလာပွဲကို စီစဉ်ပေးပါ၊ အဖေတော်၏ နှလုံး၌ တည်သော ပျော်ရွှင်ခြင်းကို ရယူတော်မူပါ။

Verse 24

मदर्थे प्रेषितो भर्त्ता तया देव्याऽतिसुन्दरः । पुष्प चापः स्वयं प्राप्तः सोऽपि तात तवांतिकम्

ကျွန်မအတွက် ဒေဝီမဟာမယ်တော်က အလွန်လှပသော သခင်တော်ကို စေလွှတ်တော်မူ၏။ ပုෂ္ပချာပ (ကာမ) ကိုယ်တိုင်လည်း အဖေတော်၏ ရှေ့တော်သို့ ကိုယ်တိုင်ရောက်လာပါပြီ။

Verse 25

अथ तां स समालोक्य स्वां सुतां यौवनान्विताम् । हर्षेण महता युक्तां कांतयुक्तां विशेषतः । अब्रवीदद्य मे पुत्रि संजातं तपसः फलम्

ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏သမီးကို ယောဝနနှင့်ပြည့်စုံ၍ မဟာဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် အထူးသဖြင့် အလှရောင်တောက်ပနေသည်ကို မြင်လျှင် ပြော၏— «ယနေ့ သမီးရေ၊ ငါ၏ တပသ္ယာ၏ အကျိုးဖလသည် ပေါ်ထွန်းလာပြီ»။

Verse 26

जीवितस्य च कल्याणि यत्वं प्राप्ता नवं वयः । भर्तारं च तथाभीष्टं देव्या दत्तं मनोभवम्

«အို မင်္ဂလာရှိသော သမီးရေ၊ သင်၏အသက်တာသည် ယောဝနအသစ်သို့ ရောက်လာသကဲ့သို့၊ သင်လိုလားသော ခင်ပွန်းကိုလည်း ရရှိပြီ—ဒေဝီက ပေးအပ်သော မနောဘဝ (ကာမ) ပင်ဖြစ်သည်»။

Verse 27

एतस्मिन्नंतरे कामस्तस्यांतिकमुपाद्रवत् । अब्रवीद्देहि मे भूप स्वां कन्यां चारुहासिनीम्

ထိုအချိန်တွင် ကာမသည် သူ၏အနီးသို့ အလျင်အမြန် ရောက်လာပြီး ပြော၏— «အို မင်းကြီး၊ အပြုံးလှပသော သင်၏သမီးကို ကျွန်ုပ်အား ပေးပါ»။

Verse 28

अस्या अर्थेऽहमादिष्टः स्वयं गौर्या नृपोत्तम । कामदेव इति ख्यातस्त्रैलोक्यं येन मोहितम्

«ဤသမီးအတွက်ပင် ဂေါရီဒေဝီကိုယ်တိုင်က အို မင်းတို့ထဲမှ အမြတ်ဆုံးသော မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်အား အမိန့်ပေးထားသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကာမဒေဝ ဟု ခေါ်ကြပြီး သုံးလောကကို မောဟစေသူ ဖြစ်သည်»။

Verse 29

ततस्तामर्पयामास तां कन्यां स महीपतिः । कृत्वाग्निं साक्षिणं वाक्याद्ब्राह्मणानां द्विजोत्तमाः

ထို့နောက် မြေကြီး၏အရှင် မင်းကြီးသည် ထိုကညာကို သူ့အား ပေးအပ်လေ၏။ အမြတ်ဆုံးသော ဗြာဟ္မဏတို့၏ အကြံဉာဏ်အတိုင်း အဂ္နိ (မီးသန့်) ကို သက်သေအဖြစ် တည်စေကြ၏။

Verse 30

सा चास्य चाभवत्प्रीतिस्थानं यस्मात्सुलोचना । रतेरनंतरा तस्मात्प्रीतिनामाऽभवच्छुभा

ထိုမျက်လုံးလှပသော မိန်းကလေးသည် သူ၏ချစ်ခင်မှု၏ နေရာတည်ရာ ဖြစ်လာ၍ ရတီဒေဝီ၏ နောက်တစ်ဆင့်သာ ဖြစ်သဖြင့် မင်္ဂလာရှိသော «ပရီတိ» ဟူသော အမည်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ်လာသည်။

Verse 31

एवं तया तपस्तप्तं तस्मात्तत्र जलाशये । तन्नाम्ना ख्यातिमायातं समस्तेऽत्र महीतले

ဤသို့ နာမည်မြတ်သော ရေကန်သန့်ရှင်းရာ၌ နာမတော်တပသကို ပြုလုပ်ခဲ့သဖြင့် ထိုရေကန် (ဇလာသယ) သည် သူမ၏အမည်ဖြင့် ကမ္ဘာမြေပေါ် အနှံ့အပြား ကျော်ကြားလာသည်။

Verse 32

सकलं माघमासं च या स्त्री स्नानं समाचरेत् । पुमान्वा प्रातरुत्थाय स प्रयागफलं लभेत्

မဃလအတွင်း တစ်လုံးလုံး ရေချိုးဝတ်ပြုကို ဆောင်ရွက်သော မိန်းမမည်သူမဆို၊ ထို့အတူ မနက်စောစော ထ၍ ရေချိုးသော ယောက်ျားမည်သူမဆို၊ ပရယာဂ၌ ရရှိသည့် ကုသိုလ်ဖလနှင့် တူညီသော အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 33

रूपवाञ्जायते दक्षः सदा जन्मनि जन्मनि । न वियोगमवाप्नोति कदात्रिद्बांधवैः सह

သူသည် မွေးဘဝတိုင်း မွေးဘဝတိုင်း၌ အမြဲတမ်း ရုပ်ရည်လှပ၍ ကျွမ်းကျင်သန်မာသူအဖြစ် မွေးဖွားလာပြီး၊ မည်သည့်အခါမျှ မိမိဆွေမျိုးသားချင်းတို့နှင့် ခွဲခွာရခြင်း မရှိပေ။

Verse 127

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये कर्णोत्पलातीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် သ్లోက စံဟိတာအတွင်း၊ နာဂရခဏ္ဍ အပိုင်းခြောက်၏ ဟာဋကေရှ್ವರ က్షೇತ್ರ မာဟာတ္မ്യ၌ «ကဏ္ဏိုတ္ပလာ တီရ္ထ မာဟာတ္မ्य ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၁၂၇ ပြီးဆုံး၏။