
သုတ္တက မဟာပုရောဟိတ်များ (ချမတ်ကာရပူရနှင့် ဆက်နွယ်သူများ) သည် စစ်အင်အားကို စွန့်လွှတ်ထား၍ သံသယနှင့် အငြင်းပွားမှုများကြားတွင် ရှုံးနိမ့်မည့်အန္တရာယ်ကြုံနေသော မင်းထံသို့ ရောက်လာကြောင်းကို ရွတ်ဆိုသည်။ ထိုဗြဟ္မဏများက မာနနှင့် မမှန်ကန်သော အဆင့်အတန်းအ দাবများကြောင့် လူမှုစည်းကမ်း ပျက်စီးသွားပြီဟု ဖော်ပြပြီး မိမိတို့၏ ရိုးရာအသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အလှူအတန်း (vṛtti) ကို ကာကွယ်ပေးရန်နှင့် တည်ငြိမ်သော စံနှုန်းများကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးရန် တောင်းဆိုကြသည်။ မင်းသည် စဉ်းစားပြီးနောက် ဂရ္တာတီရ္ထမှ မွေးဖွားလာသော ပညာရှိ၍ မျိုးရိုးဆက်စပ်သည့် ဗြဟ္မဏများကို စည်းကမ်းရှိ အုပ်ချုပ်ရေးနှင့် အဆုံးအဖြတ်ပေးသူများအဖြစ် ခန့်အပ်သည်။ သူတို့သည် maryādā ကို ထိန်းသိမ်းရန်၊ သံသယနှင့် အငြင်းပွားမှုများကို ဖြေရှင်းရန်၊ ရာဇရေးရာများတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်များ ထုတ်ပြန်ရန် တာဝန်ယူကြပြီး လူထုတိုးတက်ရေးအတွက် မနာလိုမဖြစ်စေဘဲ ထောက်ပံ့ခံရသည်။ ထို့ကြောင့် မြို့တွင်း၌ ဓမ္မတိုးပွားစေသော နယ်နိမိတ်များ ပေါ်ထွန်းလာပြီး စီးပွားချမ်းသာမှု တိုးတက်လာသည်။ နောက်တစ်ဖန် မင်းက တပဿာဖြင့် ကောင်းကင်သို့ တက်မည်ဟု ကြေညာကာ မိမိမျိုးရိုးနှင့် ဆက်နွယ်သော လိင်္ဂတစ်ပါးကို ဖော်ပြ၍ ဗြဟ္မဏများအား ပူဇော်ပွဲပြုလုပ်စေပြီး အထူးသဖြင့် ရထယာထရာ (ရထားလှည့်ပွဲ) ကို ကျင်းပစေလိုသည်။ ဗြဟ္မဏများက ၎င်းသည် ၂၇ လိင်္ဂ ပူဇော်ပြီးနောက် ၂၈ မြောက်လိင်္ဂဖြစ်ကြောင်း သတ်မှတ်ကာ ကာရ္တိကလတွင် နှစ်စဉ် ပူဇော်ပွဲ၊ bali၊ တေးဂီတနှင့် အခမ်းအနားပစ္စည်းများဖြင့် ကျင်းပရန် ညွှန်ကြားသည်။ အဆုံးတွင် ဖလသြရုတိအဖြစ် ယုံကြည်စိတ်ဖြင့် ကာရ္တိကလတစ်လုံးလုံး ရေချိုး/သန့်စင်ပြီး ပူဇော်သူ သို့မဟုတ် တစ်နှစ်ပတ်လုံး စောမနေ့တွင် မှန်ကန်စွာ ပူဇော်သူသည် မောက္ခကို ရရှိမည်ဟု ဆိုသည်။
Verse 1
सूत उवाच । एवं तस्य तपस्थस्य पुत्र्या सह द्विजोत्तमाः । आजग्मुर्ब्राह्मणाः सर्वे चमत्कारपुरोद्भवाः
စူတ မိန့်တော်မူသည်– “ဤသို့ သူသည် တပဿာ၌ တည်နေစဉ်၊ ဒွိဇတို့အနက် အထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏအားလုံးသည် သူ၏သမီးနှင့်အတူ၊ ‘စမတ်ကာရ’ ဟုခေါ်သော မြို့မှ လာရောက်ကြ၏။”
Verse 2
ब्राह्मणा ऊचुः । सन्देहेषु च सर्वेषु विवादेषु विशेषतः । अभावात्पार्थिवेन्द्रस्य संजातश्च पराभवः
ဗြာဟ္မဏတို့က ပြောကြသည်– “သံသယရှိသမျှ အမှုကိစ္စများတွင်၊ အထူးသဖြင့် အငြင်းပွားမှုများတွင်၊ မင်းမြတ်ကြီး မရှိခြင်းကြောင့် ရှုံးနိမ့်မှုနှင့် အနှောင့်အယှက်တို့ ပေါ်ပေါက်လာပါပြီ။”
Verse 3
ततश्च द्विजवर्यैः स संन्यस्तः पृथिवीपतिः । पृष्टश्च प्रार्थितश्चैव निजराज्यस्य रक्षणे । अन्यस्मिन्दिवसे प्राह कृतांजलिपुटः स्थितः
ထို့နောက် လောကီကို စွန့်လွှတ်ထားသော မြေကြီး၏ အရှင်မင်းသည် ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်တို့က မေးမြန်း၍ မိမိနိုင်ငံကို ကာကွယ်ပေးရန် အလွန်တရာ တောင်းပန်ကြ၏။ အခြားတစ်နေ့တွင် လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ ရပ်နေကာ မိန့်တော်မူလေ၏။
Verse 4
राजोवाच । अनर्होऽहं द्विजश्रेष्ठाः संदेहं हर्तुमेव वः । रक्षां कर्तुं विशेषेण त्यक्तशस्त्रोऽस्मि चाधुना
မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်။ «အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ သင်တို့၏ သံသယကို ဖယ်ရှားပေးရန် ငါမထိုက်တန်၊ ထို့ပြင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်လည်း အထူးသဖြင့် မထိုက်တန်၊ ယခု ငါသည် လက်နက်တို့ကို ချန်ထားပြီးပြီ»။
Verse 5
ब्राह्मणा ऊचुः । सर्वे वयं महाराज भूपस्याप्यधिका यतः । अहंकारेण दर्पेण निजं स्थानं समाश्रिताः
ဗြာဟ္မဏတို့က ပြောကြသည်။ «အို မဟာမင်းကြီး၊ ငါတို့အားလုံးသည် အုပ်ချုပ်သူထက်ပင် မိမိတို့ကို မြင့်မြတ်သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြပြီး၊ အဟင်္ကာရနှင့် မာနကြောင့် မိမိတို့၏ အနေအထားကိုပင် ကပ်လျက်နေခဲ့ကြသည်»။
Verse 6
न कस्यचिन्महाराज कदापि च कथंचन । वर्तनायाश्च सन्देहः स्थानकृत्येऽपि संस्थितः
«အို မဟာမင်းကြီး၊ မည်သူမဆို အချိန်မရွေး နည်းလမ်းမရွေး မိမိ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနှင့် စားသောက်ထောက်ပံ့မှုအပေါ် သံသယ မကျန်သင့်ပါ၊ မိမိအပ်နှံထားသော အနေအထား၏ တာဝန်များတွင် တည်နေသော်လည်းပင်»။
Verse 7
असंख्याता कृता वृत्तिः पुराऽस्माकं महात्मना । ततः सा वृद्धिमानीता तत्परैः पार्थिवोत्तमैः
«အရင်က ငါတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် မရေတွက်နိုင်သော အလှူအတန်းကို စိတ်ကြီးမြတ်သော အလှူရှင်တစ်ဦးက တည်ထောင်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုအမှုကို အလေးထားသော အကောင်းဆုံး မင်းတို့က ထပ်မံတိုးမြှင့်ပေးခဲ့ကြသည်»။
Verse 8
त्वया चैव विशेषेण यावद्राजा बृहद्बलः । आनर्तविषये राजा यो यः स्यात्स प्रयच्छति
«ထို့ပြင် အထူးသဖြင့် သင်မင်းကြီး—အင်အားကြီးသော ဘုရင်—အုပ်စိုးနေသမျှကာလပတ်လုံး၊ အာနရတဒေသတွင် ဘုရင်ဖြစ်သူ မည်သူမဆို တစ်ဦးချင်းစီက ထောက်ပံ့ကူညီ၍ ပေးလှူကြသည်»။
Verse 9
सर्वां वृत्तिं गृहस्थानां यथायोग्यं प्रयत्नतः । तवाग्रे किं वयं ब्रूमस्त्वं वेत्सि सकलं यतः
သင့်လျော်သောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် အိမ်ထောင်ရှင်တို့၏လိုအပ်ချက်နှင့်သင့်တော်မှုအတိုင်း အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို အပြည့်အဝပံ့ပိုးပေးတော်မူ၏။ သင်၏ရှေ့၌ ကျွန်ုပ်တို့ဘာကိုဆိုနိုင်မည်နည်း။ အကြောင်းမူကား သင်သည် အရာအားလုံးကို သိတော်မူပြီးသားဖြစ်သည်။
Verse 10
यथा वृत्तिः पुरा दत्ता यथा संरक्षिता त्वया । तस्माच्चिन्तय राजेन्द्र स्थानं वर्तनसंभवम् । उपायं येन मर्यादा वृत्तिस्तस्मात्सुखेन तु
ယခင်က ပေးအပ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ သင်က ထိန်းသိမ်းကာကွယ်ခဲ့သကဲ့သို့—ထို့ကြောင့် မင်းတို့၏အရှင်တော်၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နိုင်မည့် သင့်တော်သောနေရာနှင့် စီမံခန့်ခွဲမှုကို စဉ်းစားတော်မူပါ။ နယ်နိမိတ်ဥပဒေနှင့် အလှူအပ်နှံမှုတို့သည် ထိုအရင်းအမြစ်မှ အလွယ်တကူ မပြတ်တောက်ဘဲ တည်တံ့နိုင်စေရန် နည်းလမ်းကို စီမံတော်မူပါ။
Verse 11
ततः स सुचिरं ध्यात्वा गर्तातीर्थसमुद्भवान् । आकार्योपमन्युवंशस्य संभवान्वेदपारगान्
ထို့နောက် သူသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စဉ်းစားတော်မူပြီး၊ ဂရ္တာတီရ္ထမှ ပေါ်ထွန်းလာကာ အုပမန်ယူ မျိုးရိုးဝင် ဖြစ်ကြသည့် ဝေဒပညာကို ကျွမ်းကျင်သော ဂုဏ်သရေရှိသူများကို ခေါ်ယူတော်မူ၏။
Verse 12
प्रणिपातं प्रकृत्वाथ ततः प्रोवाच सादरम् । मदीयस्थान संस्थानां ब्राह्मणानां विशेषतः
ထိုနောက် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးမှ၊ မိမိအုပ်ချုပ်နယ်မြေ၌ တည်ရှိကာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရာ အာသနများ ချထားခံရသော ဗြာဟ္မဏတို့ကို အထူးသဖြင့် လေးစားစွာဖြင့် မိန့်ကြားတော်မူ၏။
Verse 13
सर्वकृत्यानि कार्याणि भृत्यवद्विनयान्वितैः । नित्यं रक्षा विधातव्या युष्मदीयं वचोखिलम्
လိုအပ်သောအလုပ်ကိစ္စအားလုံးကို သစ္စာရှိသောအမှုထမ်းကဲ့သို့ နှိမ့်ချမှုနှင့် စည်းကမ်းရှိစွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် သင်တို့၏ စကားအမိန့်နှင့် ညွှန်ကြားချက် အလုံးစုံကို အမြဲတမ်း ကာကွယ်ထိန်းသိမ်း၍ လိုက်နာရမည်။
Verse 14
एते संपालयिष्यन्ति मर्यादाकारमुत्तमम् । सन्देहेषु च सर्वेषु विवादेषु विशेषतः
ဤသူတို့သည် အကန့်အသတ်နှင့် စည်းကမ်းတရား၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မર્યာဒာကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မည်။ သံသယရှိသမျှကိစ္စများတွင်လည်းကောင်း၊ အထူးသဖြင့် အငြင်းပွားမှုများတွင်လည်းကောင်း။
Verse 15
राजकार्येषु चान्येषु एते दास्यन्ति निर्णयम् । युष्मदीयं वचः श्रुत्वा शुभं वा यदि वाऽशुभम्
တော်ဝင်ကိစ္စများနှင့် အခြားကိစ္စများတွင်လည်း ဤသူတို့သည် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်မည်။ သင်တို့၏ အမိန့်စကားကို ကြားနာပြီးနောက် အကျိုးရလဒ်က ကောင်းသည်ဖြစ်စေ မကောင်းသည်ဖြစ်စေ။
Verse 16
एते पाल्याः प्रसादेन पुष्टिं नेयाश्च शक्तितः । ईर्ष्यां सर्वां परित्यज्य मदीयस्थानवृद्धये
«ကရုဏာနှင့် မေတ္တာဖြင့် ဤသူတို့ကို စောင့်ရှောက်ပါ။ သင်တို့၏ အင်အားရှိသမျှအတိုင်း သူတို့ကို စည်ပင်ချမ်းသာသို့ ဦးဆောင်ပါ။ မနာလိုမှုအားလုံးကို စွန့်ပယ်၍ ငါ၏ သန့်ရှင်းသော နေရာတော် တိုးပွားဖွံ့ဖြိုးစေရန် လုပ်ဆောင်ကြလော့»။
Verse 17
बाढमित्येव तैः प्रोक्तः स राजा ब्राह्मणोत्तमान् । चमत्कापुरोद्भूतान्भूयः प्रोवाच सादरम्
သူတို့က «အတည်ပြုပါသည်» ဟု ပြန်ဆိုသောအခါ၊ ဘုရင်သည် အံ့ဖွယ်မြို့မှ ပေါ်ထွန်းလာသော အထက်မြတ်ဆုံး ဗြာဟ္မဏများကို ထပ်မံ၍ လေးစားစွာ ပြောကြား하였다။
Verse 18
युष्माकं वर्तनार्थाय सर्वकृत्येषु सर्वदा । एते विप्रा मया दत्ता गर्तातीर्थसमुद्भवाः
«သင်တို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနှင့် တရားသဖြင့် လည်ပတ်နိုင်ရေးအတွက်—အမြဲတမ်း၊ အလုပ်ကိစ္စအားလုံးတွင်၊ ဓမ္မရေးနှင့် လူမှုရေးတာဝန်တို့တွင်—ဂတ်တာတီရ္ထမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဗြာဟ္မဏများဖြစ်သည့် ဤဗြာဟ္မဏတို့ကို သင်တို့ထံ ငါ ခန့်အပ်ပေးလိုက်သည်»။
Verse 19
एतेषां वचनात्सर्वं युष्मदीयं प्रजायताम् । प्रतिष्ठा जायते नूनं चातुश्चरणसूचिता
ဤသူတို့၏ အကြံဉာဏ်အတိုင်း သင်တို့နှင့် သက်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံး ပြည့်စုံအောင် ဖြစ်ပါစေ။ ထို့နောက် အခြေခံလေးပါးဖြင့် ညွှန်ပြထားသကဲ့သို့ တည်မြဲမှုနှင့် ဂုဏ်သတင်း အမှန်တကယ် ပေါ်ထွန်းလာမည်။
Verse 20
नान्यथा ब्राह्मणश्रेष्ठाः स्वल्पं वा यदि वा बहु । प्रोक्तं लक्षमितैरन्यैर्युष्मदीयपुरोद्भवैः
အခြားမဟုတ်ပါ၊ ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့ရေ—အရာက သေးသော်လည်းကောင်း ကြီးသော်လည်းကောင်း။ သင်တို့၏ မြို့မှ ပေါ်ထွန်းလာသူ အခြားများစွာတို့လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဆိုခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။
Verse 21
सूत उवाच । ततस्ते ब्राह्मणा हृष्टास्तानादाय द्विजोत्तमान् । तेषां मतेन चक्रुश्च सर्वकृत्यानि सर्वदा
စူတက ပြော၏—ထို့နောက် ထိုဗြာဟ္မဏတို့သည် ဝမ်းမြောက်လျက် ထိုအမြတ်ဆုံး ဒွိဇတို့ကို လက်ခံယူကြပြီး၊ သူတို့၏ အမြင်အတိုင်း အမှုကိစ္စအားလုံးကို အစဉ်မပြတ် ဆောင်ရွက်ကြ၏။
Verse 22
ततस्तत्र पुरे जाता मर्यादा धर्मवर्द्धिनी । सर्वकृत्येषु सर्वेषां तथा वृद्धिः पुरस्य च
ထို့နောက် ထိုမြို့၌ ဓမ္မကို တိုးပွားစေသော သင့်တော်သည့် စည်းကမ်းနှင့် သန့်ရှင်းသော နယ်နိမိတ် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ အမှုကိစ္စအားလုံးတွင် လူအပေါင်းတို့ တိုးတက်ကြပြီး မြို့တော်လည်း ထိုနည်းတူ ကြီးပွားလာ၏။
Verse 23
तेऽपि तेषां प्रसादेन गर्त्तातीर्थभवा द्विजाः । परां विभूतिमास्थाय मोदन्ते सुखसंयुताः
ထိုသူတို့၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဂတ်တားတီရ္ထမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဒွိဇတို့သည် အမြင့်ဆုံး စည်းစိမ်ဝိဘူတိကို ရရှိကာ ပျော်ရွှင်ချမ်းသာနှင့် ပြည့်စုံ၍ ဝမ်းမြောက်ကြ၏။
Verse 24
कस्यचित्त्वथ कालस्य स राजा तत्पुरोत्तमम् । समभ्येत्य द्विजान्सर्वांस्ततः प्रोवाच सादरम्
အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ထိုဘုရင်သည် မြို့၏အထွတ်အမြတ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့ထံ ချဉ်းကပ်လာ၍၊ နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူတို့အားလုံး၏ရှေ့တွင် ရိုသေစွာ မိန့်ကြား하였다။
Verse 25
युष्मदीयप्रसादेन क्षेत्रेऽत्र सुमहत्तपः । कृतं स्वर्गं प्रयास्यामि सांप्रतं तु द्विजोत्तमाः
«သင်တို့၏ကရုဏာတော်ကြောင့် ဤပုဏ္ဏကေတ္တရာ၌ မဟာတပဿကို ကျင့်ဆောင်ပြီးပြီ။ ယခုအခါ အထွတ်အမြတ်နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူတို့ရေ၊ ငါသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ထွက်ခွာမည်» ဟု မိန့်တော်မူ၏။
Verse 26
नास्माकमन्वये कश्चित्सांप्रतं वर्तते नृपः । तस्याहं लिंगमेतद्वै दर्शयामि द्विजोत्तमाः
«ကျွန်ုပ်တို့၏ မင်းဆက်အတွင်း ယခုအခါ ဘုရင်တစ်ပါးမျှ မရှိတော့။ ထို့ကြောင့် အထွတ်အမြတ်နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူတို့ရေ၊ ထိုဘုရင်၏အစား ဤလိင်္ဂကို သင်တို့အား ပြသပါသည်» ဟု ဆို၏။
Verse 27
पूजार्थं चापि वृत्त्यर्थं भोगार्थं च विशेषतः । तस्माद्युष्माभिरेवास्य पूजा कार्या प्रयत्नतः । रथयात्रा विशेषेण दयां कृत्वा ममोपरि
«ပူဇော်ရန်အတွက်လည်းကောင်း၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက်လည်းကောင်း၊ အထူးသဖြင့် ဓမ္မပွဲတော်အကျိုး (ဘောဂ) အတွက်လည်းကောင်း၊ ထို့ကြောင့် သင်တို့ကပင် ကြိုးစား၍ သူ၏ပူဇော်မှုကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ အထူးသဖြင့် ရထားယာထရာ (ရథယာထရာ) ကို ပြုလုပ်ကာ ငါ့အပေါ် ကရုဏာထားကြပါ» ဟု မိန့်၏။
Verse 28
ब्राह्मणा ऊचुः । सप्त विंशतिलिंगानि यथेष्टानि महीतले । चमत्कारसुतानां च पूज्यंते सर्वदैव तु
ဗြာဟ္မဏတို့က ဆိုကြသည်– «မြေပြင်ပေါ်၌ စိတ်ကြိုက်အတိုင်း လိင်္ဂ ၂၇ ပါး ရှိ၏။ ထို့ပြင် စမတ်ကာရ၏ သားတို့နှင့် ဆိုင်သော လိင်္ဂများလည်း အမြဲတမ်း ပူဇော်ခံရ၏» ဟု။
Verse 29
अष्टाविंशतिमं तद्वदेतल्लिंगं तवोद्भवम् । सर्वदा पूजयिष्यामो निश्चिन्तो भव पार्थिव
ထိုနည်းတူပင်၊ သင်မှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဤလိင်္ဂသည် နှစ်ဆယ့်ရှစ်မြောက် ဖြစ်၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အစဉ်အမြဲ ပူဇော်မည်; စိုးရိမ်ပူပန်မှုကင်းပါစေ၊ အို မင်းကြီး။
Verse 30
अस्य यात्रां करिष्यामः कार्तिके मासि सर्वदा । बलिपूजोपहारांश्च गीतवाद्यानि शक्तितः
ကျွန်ုပ်တို့သည် ကာတိကလတွင် အစဉ်အမြဲ ဤဒေဝတ၏ ယာထရာ (လှည့်လည်ပွဲ) ကို ပြုမည်။ စွမ်းအားအတိုင်း ဘလိ၊ ပူဇော်မှု၊ လက်ဆောင်များနှင့် သီချင်းတေးသံ၊ တူရိယာများကို ဆက်ကပ်မည်။
Verse 31
एवमुक्तः स तैर्हृष्टो गत्वात्मीयं तदाश्रमम् । स्नापयित्वाथ तल्लिंगं पूजां चक्रे प्रभक्तितः
ထိုသို့ ပြောကြားခံရသဖြင့် သူသည် ဝမ်းမြောက်လှ၏။ မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ သွားကာ ထိုလိင်္ဂကို ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် အလွန်အမင်း ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်လေ၏။
Verse 32
सूत उवाच । एवं समर्पितं लिंगं तेन तद्धरसंभवम् । सर्वेषां ब्राह्मणेंद्राणां वंशोच्छेदे स्थिते द्विजाः
စူတက ပြောသည်– “ဤသို့ ထိုသယ်ဆောင်သူမှ ပေါ်ထွန်းလာသော လိင်္ဂကို သူက အပ်နှံထားလေ၏။ အို ဒွိဇတို့၊ ထိုအထက်မြတ်သော ဗြာဟ္မဏတို့၏ မျိုးရိုးအားလုံးသည် ပျောက်ကွယ်မည့်အဆင့်သို့ ရောက်လာသောအခါ…”
Verse 33
सकलं कार्तिकं मर्त्यो यस्तच्छ्रद्धासमन्वितः । स्नापयेत्पूजयेच्चापि स नूनं मुक्तिमाप्नुयात्
ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ပြည့်စုံသော မည်သည့် လူသားမဆို ကာတိကလ တစ်လုံးလုံး ထိုလိင်္ဂကို ရေချိုးပူဇော်၍ ပူဇော်ကန်တော့လျှင် အမှန်တကယ် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိမည်။
Verse 34
सोमस्य दिवसे प्राप्ते वर्षं यावत्कृतक्षणः । तस्य पूजां करोत्येवं स्नापयित्वा विधानतः । सोऽपि मुक्तिं व्रजेन्मर्त्य एतत्तातान्मया श्रुतम्
တနင်္လာနေ့ရောက်လာသောအခါ လူတစ်ဦးသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဤဝတ်ကို ထိန်းသိမ်း၍ စည်းကမ်းအတိုင်း လိင်္ဂကို ရေချိုးပူဇော်ကာ ဘုရားကို ပူဇော်လျှင် ထိုမရဏလူလည်း မောက္ခသို့ ရောက်၏။ ဤသည်ကို ချစ်သူတို့၊ အစဉ်အလာမှ ငါကြားခဲ့သည်။