Adhyaya 125

Verse 1

।सूत उवाच । ततः कर्णोत्पलातीर्थं विख्यातं चास्ति शोभनम् । यत्र स्नातो नरः सम्यङ्न वियोगमवाप्नुयात्

သုတက ပြော၏။ ထို့နောက် နာမည်ကြီး၍ လှပတင့်တယ်သော ကဏ္ဏောတ္ပလာ တီရ္ထ ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ မှန်ကန်စွာ ရေချိုးသူသည် ချစ်မြတ်နိုးရာနှင့် ကောင်းကျိုးသုခမှ ခွဲခွာခြင်းကို မခံရ။

Verse 2

कथंचिदपि चेष्टेन धनेनालिजनेन च । पराक्रमेण धर्मेण कलत्रेण विशेषतः

မည်သို့ပင် ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ဥစ္စာဓနဖြင့်ဖြစ်စေ၊ မိတ်ဆွေမျိုးရင်းနှင့် ဆက်နွယ်သူများဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သတ္တိဗလဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ဓမ္မဖြင့်ဖြစ်စေ၊ အထူးသဖြင့် ဇနီးမယားဖြင့်—

Verse 3

सत्यसंध इति ख्यातः पुरासीत्पृथिवीपतिः । इक्ष्वाकुकुलसंभूतः सर्वरूपगुणैर्युतः

ရှေးကာလ၌ စတျသံဓ ဟုကျော်ကြားသော မြေကြီး၏ဘုရင်တစ်ပါး ရှိခဲ့၏။ အိက္ခဝာကု မျိုးရိုးမှ မွေးဖွား၍ ရုပ်ရည်နှင့် ဂုဏ်သတ္တိ အားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံသူဖြစ်၏။

Verse 4

तस्य कर्णोत्पलानाम जाता कन्या सुशोभना । बहुपुत्रस्य चैका सा सर्वलक्षणलक्षिता

ထိုဘုရင်ထံ၌ ကဏ္ဏောတ္ပလာ ဟုအမည်ရသော တင့်တယ်လှပသည့် သမီးတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလာ၏။ သားတော်များ များစွာရှိသော်လည်း သူမတစ်ပါးတည်းသာ ထင်ရှားသော သမီးတော်ဖြစ်၍ မင်္ဂလာလက္ခဏာ အားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံ၏။

Verse 5

अथ तस्याः पिता नाम चक्रे द्वादशमे दिने । संमंत्र्य ब्राह्मणैः सार्धं भृत्यामात्यैर्मुहुर्मुहुः

ထို့နောက် သူမ၏ဖခင်သည် ဒွါဒသမနေ့၌ အမည်ပေးပွဲကို ကျင်းပ၏။ ပုရောဟိတ်ဗြာဟ္မဏများနှင့်အတူ၊ ထို့ပြင် အမှုထမ်းများနှင့် ဝန်ကြီးများနှင့်ပါ မကြာခဏ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးလျက် ပြုလုပ်၏။

Verse 6

यस्मात्कर्णोत्पला चेयं जाता मम कुमारिका । तस्मात्कर्णोत्पलानाम जाता कन्या सुशोभना

«ငါ၏သမီးငယ်ဤသူမသည် ကဏ္ဏောတ္ပလာ ဟူ၍ မွေးဖွားလာသောကြောင့်၊ ထွန်းလင်းတောက်ပသော မိန်းကလေးကို “ကဏ္ဏောတ္ပလာ” ဟု အမည်ပေးကြစေ»

Verse 7

बहु पुत्रस्य चैका सा सर्वलक्षणलक्षिता । तस्मात्कर्णोत्पलानाम जायतां द्विजसत्तमाः

«ငါ၌ သားများစွာရှိသော်လည်း၊ ဤသူမတစ်ဦးတည်းသာ သမီးဖြစ်၍ မင်္ဂလာလက္ခဏာအပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံ၏။ ထို့ကြောင့် အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ သူမ၏အမည်ကို “ကဏ္ဏောတ္ပလာ” ဟု ဖြစ်စေကြ»

Verse 8

कृतनामाऽथ सा बाला वृद्धिं याति दिनेदिने । आह्लादकारिणी नित्यं कला चांद्रमसी यथा

အမည်ပေးပြီးနောက် ထိုကလေးမသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ကြီးထွားလာ၍ အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးစွမ်းသည်၊ လကွယ်မှ လပြည့်သို့ တိုးပွားသည့် လ၏အလင်းရောင်ကဲ့သို့။

Verse 9

अथ सा क्रमशः प्राप्ता यौवनं बंधुलालिता । हस्ताद्धस्तं प्रगच्छंती सर्वेषां द्विजसत्तमाः

ထို့နောက် ဆွေမျိုးသားချင်းတို့ ချစ်ခင်ထိန်းသိမ်းကြသဖြင့် သူမသည် တဖြည်းဖြည်း ယောဝနသို့ ရောက်လာ၏။ အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ သူမ၏ဂုဏ်သတင်းသည် လူအပေါင်းတို့အကြား လက်မှလက်သို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။

Verse 10

अथ तां यौवनोपेतां दृष्ट्वा स पृथिवीपतिः । चिंतयामास चित्तेन कस्येमां प्रददाम्यहम्

ထိုမိန်းကလေးသည် ယောဝနနှင့် ပြည့်စုံလာသည်ကို မြင်သောအခါ မြေကြီး၏အရှင်ဘုရင်သည် စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားလေ၏—“ဤသမီးကို ငါ မည်သူ့အား ပေးအပ်ရမည်နည်း”

Verse 11

न तस्याः सदृशः कश्चिद्वरोऽत्र धरणीतले । न स्वर्गे न च पाताले किं कृत्यं मेऽधुना भवेत्

ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် သူမနှင့်တူသော သတို့သားမရှိ—ကောင်းကင်၌လည်း မရှိ၊ ပာတාල၌လည်း မရှိ။ ထို့ကြောင့် ယခု ငါ ဘာလုပ်သင့်နည်း။

Verse 12

स एवं बहुधा ध्यात्वा तदर्थं पृथिवीपतिः । निश्चयं प्राकरोच्चित्ते प्रष्टव्योऽत्र पितामहः

ဤအမှုကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် စဉ်းစားတော်မူပြီးနောက် မြေရှင်ဘုရင်သည် စိတ်ထဲ၌ အဆုံးအဖြတ်ခိုင်မာစွာ ချမှတ်တော်မူသည်—“ဤကိစ္စ၌ ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) ကို မေးမြန်းရမည်” ဟု။

Verse 13

मयाद्य विषये चास्मिन्स देवः प्रेरयिष्यति । तस्मै पुत्रीं प्रदास्यामि नान्यस्मै वै कथंचन

“ယနေ့ ငါ၏နိုင်ငံအတွင်း ဤကိစ္စ၌ ဘုရားသခင်သည် ငါ့ကို မလွဲမသွေ ညွှန်ပြမည်။ သူညွှန်ပြသောသူထံသို့သာ သမီးကို ပေးမည်—အခြားသူထံ မည်သို့မျှ မပေး” ဟု။

Verse 14

स एवं निश्चयं कृत्वा तामादाय ततः परम् । ब्रह्मलोकं जगामाथ प्रष्टुं तस्याः कृते वरम्

ထိုသို့ အဆုံးအဖြတ်ချပြီးနောက် သူမကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဘြဟ္မလောကသို့ သွားတော်မူ၍ သူမအတွက် သင့်တော်သော သတို့သားကို (ဗြဟ္မာထံ) မေးမြန်းရန် ထွက်ခွာတော်မူသည်။

Verse 15

अथ यावत्स संप्राप्तो ब्रह्मलोकं नरेश्वरः । तावत्संध्या समुत्पन्ना ब्राह्मी ब्राह्मणसत्तमाः

နရေရှင်ဘုရင်သည် ဘြဟ္မလောကသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်ပင် ဗြဟ္မာ၏ ဆန္ဓျာညနေခင်း (ဘြာဟ္မီ ဆန္ဓျာ) ပေါ်ထွန်းလာသည်၊ အမြတ်ဆုံးသော ဗြာဟ္မဏတို့ရေ။

Verse 16

एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा सायंतनक्रियोत्सुकः । उपविष्टः समाधिस्थस्तत्कालं समपद्यत

ထိုအချိန်တွင် ဗြဟ္မာသည် ညနေဝတ်ပြုကိစ္စကို ဆောင်ရွက်လိုစိတ်ပြင်းပြ၍ ထိုင်ကာ သမာဓိဝင်ပြီး သတ်မှတ်အချိန်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ရောက်လေ၏။

Verse 17

सत्यसंधोऽपि तं दृष्ट्वा समाधिस्थं पितामहम् । समाध्यंतं प्रतीक्षन्स उपविष्टः समीपतः

မိမိကတိတည်ကြည်သူဖြစ်သော်လည်း သမာဓိတွင် စိမ့်ဝင်နေသော ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) ကိုမြင်၍ သမာဓိပြီးဆုံးသည်အထိ စောင့်ကာ အနီးတွင် ထိုင်နေ၏။

Verse 18

ततो विलोक्य चात्मानमात्मनि प्रपितामहः । पद्मे प्रवर्तिते सम्यगष्टपत्रे हृदि स्थिते

ထို့နောက် ပရပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) သည် မိမိကိုယ်ကို မိမိအတွင်း၌ စူးစမ်းကြည့်ရာ၊ နှလုံးအတွင်း၌ အရွက်ရှစ်ပွင့်ပါသော ပဒ္မပန်းကောင်းစွာ ပွင့်ထွန်းနေသည့်နေရာတွင် အတ္တကို တည်ရှိနေသည်ဟု မြင်လေ၏။

Verse 19

कर्णिकामध्यगं दीप्तं बहुवर्णमतिस्थिरम् । आनंदाश्रुपरिक्लिन्नवदनः पुलकांकितः

ပဒ္မပန်း၏ ကဏ္ဏိကာအလယ်၌ တောက်ပ၍ အရောင်စုံကာ အလွန်တည်ငြိမ်သော တည်ရှိမှုတစ်ရပ်ကို မြင်လေ၏။ အာနန္ဒကြောင့် မျက်နှာသည် မျက်ရည်ဖြင့် စိုစွတ်၍ ကိုယ်ခန္ဓာတွင် ကြက်သီးထလေ၏။

Verse 20

तत आचम्य प्रक्षाल्य चरणौ सर्वतोदिशम् । अपश्यत्प्रणतः सर्वैर्ब्रह्मलोकनिवासिभिः

ထို့နောက် သန့်စင်ရန် ရေကို အာစမ (ရေစုပ်) ပြု၍ ခြေထောက်ကို အရပ်ရပ်သို့ ဆေးကြောပြီးနောက်၊ ဗြဟ္မလောကနေထိုင်သူ အားလုံးက ဦးညွှတ်ပူဇော်နေသည်ကို မြင်လေ၏။

Verse 21

एतस्मिन्नंतरे राजा तामादाय शुभाननाम् । नमस्कृत्य तया सार्धं ततः प्रोवाच सादरम्

ထိုအချိန်တွင် မင်းကြီးသည် မင်္ဂလာမျက်နှာရှိသော မိန်းကလေးကို ခေါ်ဆောင်ကာ သူမနှင့်အတူ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် လေးစားစွာဖြင့် စကားဆိုလေ၏။

Verse 22

अहं देव समायातो मर्त्यलोकात्तवांतिकम् । सत्यसंधो महीपाल आनर्त भुवि विश्रुतः

«အရှင်ဘုရား၊ လူ့လောကမှ သင်၏ရှေ့တော်သို့ ကျွန်ုပ်လာရောက်ပါပြီ။ ကျွန်ုပ်သည် မြေကိုကာကွယ်သော မင်းကြီး သတ္တယသန္ဓ (Satyasaṃdha) ဖြစ်၍ အာနရတပြည်တွင် ကျော်ကြားသူပါ။»

Verse 23

इयं कर्णोत्पलानाम मम कन्या सुशोभना । अस्या भुवि मया लब्धो न समोऽत्र पतिः क्वचित्

«ဤသူမသည် ကျွန်ုပ်၏ သမီး ကဏ္ဏောတ္ပလာ (Karṇotpalā) ဟု အမည်ရ၍ အလွန်လှပတောက်ပသူ ဖြစ်၏။ သူမအတွက် ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် သူမနှင့်တူညီသော ခင်ပွန်းကို မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မတွေ့ရပါ။»

Verse 24

सदृशस्तेन चायातस्तव पार्श्वे सुरोत्तम । तस्मान्मे ब्रूहि भर्त्तारमस्या येन ददाम्यहम्

«အို နတ်တို့အထက်မြတ်ဆုံး၊ ယခု သူမနှင့်တော်တော်တန်တန် တူညီသူတစ်ဦးသည် သင်၏ရှေ့တော်သို့ ရောက်လာပါပြီ။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သင့်သူကို ကျွန်ုပ်အား ပြောကြားပါ၊ ထိုအတိုင်း ကျွန်ုပ်က မင်္ဂလာပေးအပ်ပါမည်။»

Verse 25

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ततः प्रोवाच पद्मजः । विहस्य सर्वदेवानां समाजे द्विजसत्तमाः

စူတက ဆို၏—ထိုသူ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ပဒ္မဇ (ဗြဟ္မာ) သည် နတ်အားလုံး၏ စည်းဝေးရာတွင်၊ အို ဒွိဇတို့အထက်မြတ်ဆုံးတို့၊ ပြုံးရယ်လျက် ပြန်လည်မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 26

यदि पृच्छसि मे भूप कन्याधर्मपतिं प्रति । तन्नैषा कस्यचिद्देया सांप्रतं शृणु कारणम्

အို မင်းကြီး၊ သင်သည် သမီးတော်၏ တရားသင့်သော ခင်ပွန်းအကြောင်း မေးမြန်းလျှင်၊ ယခုအခါ သူမကို မည်သူ့ထံသို့မျှ မပေးသင့်ကြောင်း သိပါ။ ယခု အကြောင်းရင်းကို နားထောင်ပါ။

Verse 27

आत्मश्रेणिप्रसूताय वयोज्येष्ठाय भूपते । कन्या देया च धर्माय यशसे कुलवृद्धये

အို မင်းကြီး၊ သမီးတော်ကို လက်ထပ်ပေးရာတွင် သင့်တော်၍ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူ၊ အသက်အရွယ်ရင့်ကျက်သူထံ ပေးသင့်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဓမ္မတရားတည်မြဲ၍ ဂုဏ်သတင်းရပြီး မျိုးဆက်တိုးပွားမည်။

Verse 28

सेयं तव सुता मर्त्ये ज्येष्ठभावं समाश्रिता । सर्वेषां भूमिपालानां यत्तत्त्वं कारणं शृणु

ဤသမီးတော်သည် လူ့လောက၌ အကြီးဆုံး၏ အဆင့်ကို ခံယူထားသည်။ ယခု မင်းကြီး၊ ဘုရင်တို့၏ ကံကြမ္မာကို သတ်မှတ်သော အမှန်တရားနှင့် အကြောင်းရင်းကို နားထောင်ပါ။

Verse 29

ममांतिकं प्रपन्नस्य तव जातं युगत्रयम् । अतीता भूतले मर्त्या ये दृष्टाः प्राक्त्वया नृप

အို မင်းကြီး၊ သင်သည် ငါ့အနီးသို့ ခိုလှုံလာသည့်အချိန်မှစ၍ သင့်အတွက် ယုဂသုံးခေတ် ကုန်လွန်သွားပြီ။ မြေပြင်ပေါ်တွင် သင်အရင်က မြင်တွေ့ခဲ့သော လူသားတို့သည်လည်း အားလုံး ကွယ်လွန်သွားကြပြီ။

Verse 30

अन्या सृष्टिः समुत्पन्ना सांप्रतं धरणीतले । न त्वं जानासि माहात्म्यान्मम लोकसमुद्भवात्

ယခုအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် အခြားသော ဖန်ဆင်းမှုအသစ်တစ်ရပ် ပေါ်ထွန်းလာပြီ။ သင်သည် ငါ့လောက၏ မဟာတန်ခိုးကြောင့် ထိုလောကမှ ထွက်ပေါ်လာသူဖြစ်သဖြင့် ယင်းကို မသိမမြင်နိုင်သေး။

Verse 31

न देवा मानुषीं भार्यां कुर्वन्ति च कथंचन । श्लेष्ममूत्रपुरीषाणां संस्थानं या विगर्हिता

နတ်တို့သည် မည်သို့မျှ လူမိန်းမကို ဇနီးအဖြစ် မယူကြ။ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချွဲ၊ ဆီး၊ မစင်တို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းသည်ဟု အပြစ်တင်ခံရသောသူမကိုပင်။

Verse 32

तस्मादत्रैव तिष्ठ त्वं सुतया सहितो नृप । हस्त्यश्वादि च यत्किंचित्तत्सर्वं ते क्षयं गतम्

ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ပင် နေပါလေ၊ မင်းကြီး၊ သမီးနှင့်အတူ။ ဆင်၊ မြင်းစသည်ဖြင့် သင်၌ရှိသမျှ အရာအားလုံးသည် ကုန်ခမ်း၍ ပျက်စီးသို့ ရောက်လေပြီ။

Verse 33

पुत्राः पौत्रास्तथा भृत्या ये चान्ये बांधवास्तव । ते सर्वे निधनं प्राप्ता ये चान्ये भवतेक्षिताः

သင်၏ သားများ၊ မြေးများ၊ အမှုထမ်းများနှင့် အခြားဆွေမျိုးများအားလုံးသည် သေဆုံးသို့ ရောက်ကြပြီ။ ယခင်က သင်မြင်တွေ့ခဲ့သော အခြားသူများလည်း ထိုနည်းတူပင်။

Verse 34

स तथेति प्रतिज्ञाय स्थितः पार्थिवसत्तमः । यावत्तावत्सुदुःखार्ता रुदतीसाऽब्रवीत्सुता

“အဲဒီလိုပဲ” ဟု ကတိပြု၍ မင်းမြတ်သည် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်လေ၏။ မကြာမီတွင် အလွန်ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော သမီးသည် ငိုယိုကာ ပြောဆိုလေ၏။

Verse 35

नाहं तात वसिष्यामि स्थानेस्मिन्ब्रह्मसंभवे । सखीजनपरित्यक्ता बंधुवर्गविनाकृता

အဖေကြီး၊ ငါ ဤနေရာ၌ မနေထိုင်နိုင်ပါ—ဗြဟ္မာမှ မွေးဖွားသောအရှင်—မိတ်ဆွေများက စွန့်ပစ်၍ ဆွေမျိုးအစုအဝေးလည်း မရှိတော့ပါ။

Verse 36

तस्माद्यास्यामि तत्रैव यत्र सा जननी मम । ताश्च सख्यः कृतानंदा याभिः संक्रीडितं मया

ထို့ကြောင့် ငါသည်—အမှန်တကယ် ထိုနေရာတည်း—ငါ့မိခင်ရှိရာသို့ သွားမည်။ ထိုနေရာတွင် ငါနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်ကစားခဲ့ကြသော မိတ်သဟာယများလည်း ရှိကြသည်။

Verse 37

भर्त्रा विनाकृता नाहं नयिष्ये कालसंस्थितिम् । तस्मात्तत्र द्रुतं गच्छ यत्र मे जननी स्थिता

ခင်ပွန်းမရှိတော့သဖြင့် ငါသည် အသက်တာ၏ သတ်မှတ်ကာလကို ဆက်မသယ်ဆောင်နိုင်။ ထို့ကြောင့် ငါ့မိခင်နေထိုင်ရာသို့ မြန်မြန်သွားလော့။

Verse 38

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा स्नेहार्द्रेण स चेतसा । तामादाय ततः प्राप्तः स्वं देशं पार्थिवोत्तमः

သူမ၏စကားကို ကြားသော် မေတ္တာရည်စိုသော စိတ်ဖြင့် သူ၏နှလုံးသား နူးညံ့သွားသည်။ ထိုအခါ သူမကို ခေါ်ဆောင်ကာ မင်းမြတ်သည် မိမိနိုင်ငံသို့ ပြန်ရောက်လေ၏။

Verse 39

यावत्पश्यति तावत्स स्थलस्थाने जलाशयान् । जलस्थानेषु संजाताः स्थलसंघाः सुदुर्गमाः

သူမြင်နိုင်သမျှအထိ မြေပြင်ဖြစ်သင့်ရာတွင် ရေကန်များရှိနေ၏။ ရေရှိသင့်ရာများတွင်မူ မြေစုများ ပေါ်ပေါက်လာ၍ ဖြတ်ကျော်ရန် အလွန်ခက်ခဲလေ၏။

Verse 40

अन्ये लोकास्तथा धर्मास्तेषां मध्ये व्यवस्थिताः । पृच्छन्नपि न जानाति संबंधं केनचित्सह

ထိုနေရာတွင် အခြားလောကများနှင့် အခြားဓမ္မစည်းကမ်းများသည် သူတို့အလယ်၌ တည်ထောင်ထား၏။ မေးမြန်းသော်လည်း မည်သူနှင့်မျှ ဆက်နွယ်မှုကို မသိနားမလည်နိုင်လေ။

Verse 41

तथा मर्त्यानिलस्पृष्टन्द्यतत्त्कणात्स महीपतिः । सा च कन्या जराग्रस्ता संजाता श्वेतमूर्द्धजा

ထိုနည်းတူပင် သေတတ်သောလေက ထိမိသည့် ခဏတစ်ခဏ၌ မင်းကြီးသည် ပြောင်းလဲသွား၏။ ထိုမိန်းကလေးလည်း အိုမင်းခြင်းက ဖမ်းဆီး၍ ဆံပင်ဖြူလာ၏။

Verse 42

वलिभिः पूर्णितांगी च शीर्णदंता कुचच्युता । अमनोज्ञा विरूपांगी चिपिटाक्षी द्विजोत्तमाः

သူမ၏ ကိုယ်အင်္ဂါတို့သည် အရေးအကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ သွားများကျိုးပဲ့ကာ နို့အုံများလည်း ကျဆင်း၏။ မြင်ရမနှစ်သက်၊ ကိုယ်ရုပ်ပျက်ယွင်း၍ မျက်လုံးပြားလာ၏—အို ဒွိဇောတ္တမတို့။

Verse 43

सोपि राजा तथाभूतो वेपमानः पदेपदे । पप्रच्छ भूपतिः कोत्र देशः कोयं पुरं च किम्

ထိုမင်းကြီးလည်း ထိုသို့ပြောင်းလဲကာ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် တုန်လှုပ်နေ၍ မေးမြန်း၏—“ဤနေရာသည် မည်သည့်နိုင်ငံနည်း။ ဤမြို့သည် မည်သည့်မြို့နည်း။”

Verse 44

अथ प्रोचुर्जनास्तस्य देश आनर्त इत्ययम् । अयं भूपोत्र विख्यातः सुधर्मज्ञो बृहद्बलः

ထို့နောက် လူတို့က သူ့အား ပြောကြ၏—“ဤပြည်ကို အာနတ်တ (Ānarta) ဟု ခေါ်သည်။ ထိုသူသည် နာမည်ကြီးသော မင်း၏ မြေးတော်ဖြစ်၍ သုဓမ္မကို သိကျွမ်းကာ အင်အားကြီးမားသူ ဖြစ်သည်။”

Verse 46

यत्रैते मुनयः शांता दांताश्चाष्टगुणे रताः । तपरता महाभागाः स्नानजप्ययपरायणाः

ထိုနေရာ၌ မုနိတို့သည် ငြိမ်းချမ်း၍ ကိုယ်စိတ်ထိန်းချုပ်ကာ အဋ္ဌဂုဏ်တရားတို့၌ ပျော်မွေ့ကြ၏။ တပသ်၌ အလေးထားသော မဟာဘဂ္ဂျာများဖြစ်၍ ရေချိုးကာလိမ္မာရေးနှင့် ဇပ (japa) အကျင့်ကို အမြဲတမ်း အားထားကြ၏။

Verse 47

ततः स तु समाकर्ण्य रुरोद कृतनिःस्वनः । स्वसुतां तां समालिंग्य दुःखशोकसमन्वितः

ထိုအခါ ထိုစကားကို ကြားသိလျှင် သူသည် အသံကျယ်စွာ ငိုကြွေး၏။ မိမိသမီးကို ဖက်လျက် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် စိုးရိမ်ပူဆွေးခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်၏။

Verse 48

तौ च वृद्धतमौ दृष्ट्वा रुदतौ कृपयान्विताः । सर्वे लोकाः समाजग्मुः पप्रच्छुश्च सुदुःखिताः

အလွန်အိုမင်းသွားသော ထိုနှစ်ဦး ငိုကြွေးနေသည်ကို မြင်လျှင် လူအပေါင်းတို့သည် ကရုဏာဖြင့် လှုပ်ရှားကာ စုဝေးလာပြီး အလွန်ဝမ်းနည်းလျက် ဘာဖြစ်သနည်းဟု မေးမြန်းကြ၏။

Verse 49

एतत्प्राप्तिपुरंनाम एषा साभ्रमती नदी । गर्तातीर्थमिदं पुण्यमेतस्याः परिकीर्तितम्

ဤနေရာကို ပရာပ္တိပုရ ဟု ခေါ်ကြပြီး ဤမြစ်သည် စာဘ္ရမတီ မြစ် ဖြစ်၏။ ဤနေရာ၌ ကာရ္တတီရ္ထ ဟု အမည်ရသော ပုဏ္ဏမြောက် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထကို သူမနှင့် ဆက်နွယ်၍ ကြေညာထား၏။

Verse 50

किं ते नष्टः प्रियः कश्चित्किं वा जातो धनक्षयः । पराभूतोसि वा किं त्वं केनापि वद मा चिरम्

သင်၏ ချစ်ခင်သူ တစ်ဦးဦး ပျောက်ဆုံးသွားသလား။ သို့မဟုတ် ဥစ္စာပစ္စည်း ဆုံးရှုံးသလား။ သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက်ကြောင့် အရှုံးခံရသလား။ ပြောပါ—မနှောင့်နှေးပါနှင့်။

Verse 51

धर्मज्ञो दुष्टहंता च साधूनां पालने रतः । राजा बृहद्बलोस्माकं येन ते कुरुते सुखम्

ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘုရင် ဘೃಹဒ္ဗလ သည် ဓမ္မကို သိမြင်သူ၊ မကောင်းသူတို့ကို ဖျက်ဆီးသူ၊ သာဓုတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရာ၌ ပျော်မွေ့သူ ဖြစ်၏။ သူ့ကြောင့် သင်၏ အကျိုးချမ်းသာသည် အာမခံထား၏။

Verse 54

ततो भूयः समायातो यावत्पश्यामि भूतलम् । तावद्विलोमतां प्राप्तं सर्वं नो वेद्मि किञ्चन

ထို့နောက် ငါပြန်လာ၍ မြေပြင်ကိုကြည့်သောအခါ အရာအားလုံး ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး ငါသည် အဘယ်အရာမျှ မသိနားမလည်တော့။

Verse 55

तच्छ्रुत्वा ते जना गत्वा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । बृहद्बलाय तत्सर्वमाचख्युस्तुष्टिसंयुताः

ထိုစကားကိုကြားသော် လူတို့သည် အံ့ဩ၍ မျက်လုံးကျယ်ပြန့်ကာ ထွက်သွားပြီး စိတ်ကျေနပ်မှုဖြင့် အကြောင်းအရာအားလုံးကို ဘೃಹဒ္ဗလ ထံသို့ ပြောကြားလေ၏။

Verse 56

सोऽपि तत्सर्वमाकर्ण्य ततः शीघ्रतरं गतः । पद्भ्यामेव स्थितो यत्र सत्यसन्धो महीपतिः

သူလည်း အကြောင်းအရာအားလုံးကို ကြားသိပြီးနောက် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ထွက်သွားကာ မြေကိုကာကွယ်သော မင်းကြီး စတျယသန္ဓ သည် ခြေဖြင့်ရပ်နေသည့် နေရာသို့ ရောက်လေ၏။

Verse 57

ततस्तं प्रणिपत्योच्चैः कृतांजलिपुटः स्थितः । स्वागतं ते महीपाल भूयः सुस्वागतं च ते

ထို့နောက် သူသည် ထိုမင်းကြီးအား ဦးချကန်တော့၍ လက်အုပ်ချီရပ်ကာ အသံမြင့်မြင့်ဖြင့် “ကြိုဆိုပါ၏ မဟီပာလ မင်းကြီး၊ ထပ်မံ၍ အလွန်ကြိုဆိုပါ၏” ဟု ဆိုလေ၏။

Verse 58

इदं राज्यं निजं भूयो मया भृत्येन सादरम् । कुरुष्व स्वेच्छया देहि दानानि विविधानि च

ဤနိုင်ငံတော်သည် သင်၏အပိုင်ဖြစ်လာပြန်ပြီ—ကျွန်တော် သင်၏အမှုထမ်းက လေးစားစွာ ဆက်ကပ်ပါ၏။ သင်အလိုရှိသကဲ့သို့ အုပ်ချုပ်ပါ၊ ထို့ပြင် အလှူဒါန အမျိုးမျိုးကိုလည်း ပေးကမ်းပါ။

Verse 59

ततस्तं च समालिंग्य शिरस्याधाय चासकृत् । उवाचाश्रुपरिक्लिन्नवदनो गद्गदाक्षरम्

ထို့နောက် သူ့ကိုဖက်ကာ ခေါင်းပေါ်သို့ အကြိမ်ကြိမ်တင်လျက်၊ မျက်နှာမှာ မျက်ရည်စိုစွတ်နေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် စကားသံတုန်ယင်ကာ ပြောဆို하였다။

Verse 62

बृहद्बल उवाच । पारंपर्येण राजेंद्र मयैतत्सकलं श्रुतम् । सत्यसंधो महीपालः कन्यामादाय निर्गतः

ဗೃಹဒ္ဗလက ပြောသည်— «အို မင်းကြီး၊ ဤအရာအားလုံးကို ငါသည် မျိုးဆက်ဆက် အစဉ်အလာဖြင့် ကြားသိခဲ့သည်။ သစ္စာတည်ကြည်သော မဟာမင်း စತ್ಯသံဓ သည် မိန်းကလေးကို ခေါ်ယူကာ ထွက်ခွာသွား하였다»။

Verse 63

कुत्रचिन्न समायातः स भूयोऽपि पुरोत्तमे । ततस्तत्सचिवै राज्यं प्रतिपाल्य चिरं नृप । अभिषिक्तस्ततः पुत्रः सुहयोनाम विश्रुतः

သို့သော် သူသည် မြို့တော်အမြတ်ဆုံးသို့ ထပ်မံ မပြန်လာခဲ့။ ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ အမတ်များက နိုင်ငံကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထိန်းသိမ်းအုပ်ချုပ်ခဲ့ပြီး၊ နောက်တစ်ဖန် သားတော်—စုဟယ ဟူ၍ ကျော်ကြားသူ—ကို မင်းအဖြစ် အဘိသိက္ခာပြု တင်မြှောက်하였다။

Verse 64

तस्याहं क्रमशो जातः सप्तसप्ततिमो विभो । पुरुषस्तव वंशस्य समुद्भूतो महापतिः

ထိုသူမှ အစဉ်အလာအတိုင်း ငါသည် အို အင်အားကြီးသူ၊ ခုနစ်ဆယ်ခုနစ်မြောက်အဖြစ် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။ သင်၏ မျိုးရိုးအတွင်းမှ ပေါ်ထွန်းလာသော လူတို့အကြား မဟာအရှင်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။

Verse 65

तस्मादत्रैव कल्याणे स्थानेऽस्मिन्मेध्यतां गते । गर्तातीर्थे कुरु विभो तपस्त्वमनया सह

ထို့ကြောင့် ဤမင်္ဂလာရှိသော နေရာ၌ပင်—ယခု သန့်ရှင်း၍ ယဇ်ပူဇော်ရေးအတွက် သင့်တော်လာသော ဤအရပ်၌—အို အင်အားကြီးသူ၊ ဂရ္တာတီရ္ထ၌ ဤမိန်းမနှင့်အတူ တပသ္ (အာသီသ) ကို ဆောင်ရွက်ပါ။

Verse 66

येन ते चरणौ नित्यं प्रणिपत्य त्रिसंधिजम् । श्रेयः प्राप्नोम्यसंदिग्धं प्रसादः क्रियतामिति

နေ့၏ သုံးဆုံချိန်တိုင်း၌ သင်၏ ခြေတော်တို့ကို နေ့စဉ် ဦးချ၍ မသံသယဘဲ ကောင်းကျိုးအမှန်ကို ရရှိစေရန်—ကျေးဇူးတော်ကို ပြုပါဟု တောင်းလျှောက်၏။

Verse 67

सत्यसंध उवाच । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे मयासीत्स्थापितं पुरा । लिंगं वृषभनाथस्य तावदस्ति सुपुत्रक

စတျသန္ဓက ပြော၏—ဟာဋကေရှွရ၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ ငါသည် ယခင်က ဝೃಷဘနာထ၏ လိင်္ဂကို တည်ထောင်ခဲ့သည်; ချစ်သားရေ၊ ယခုတိုင် ထိုနေရာ၌ ရှိနေသေး၏။

Verse 68

तत्तस्याराधनं नित्यं करिष्यामि दिवानिशम् । तस्मात्प्रापय मां तत्र अनया सुतया सह

ငါသည် ထိုဘုရားကို နေ့ည မပြတ် အမြဲပူဇော်မည်။ ထို့ကြောင့် ဤသမီးနှင့်အတူ ငါ့ကို ထိုနေရာသို့ ပို့ဆောင်ပါ။

Verse 69

एवं तयोः प्रवदतोरन्योन्यं भूमिपालयोः । गर्त्तातीर्थात्समायाता ब्राह्मणाः कौतुकान्विताः । श्रुत्वा भूमिपतिं प्राप्तं चिरंतनगुरुं शुभम्

ဤသို့ မြေရှင်မင်းနှစ်ပါး အပြန်အလှန် စကားဆိုနေစဉ်၊ စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်သော ဗြာဟ္မဏများသည် ဂရ္တ္တာ-တီရ္ထမှ ရောက်လာကြ၏။ မင်းကြီးရောက်လာကြောင်း၊ မင်္ဂလာရှိ၍ ရှေးဟောင်းဂုရုကြီးလည်း ရောက်လာကြောင်း ကြားသဖြင့် ထိုနေရာသို့ စုဝေးလာကြသည်။

Verse 70

ततः स पार्थिवस्तेषां दत्त्वार्घं प्रांजलिः स्थितः । प्रोवाच स्वर्गवृत्तांतमास्यतामिति सादरम्

ထို့နောက် မင်းကြီးသည် သူတို့အား အရ္ဃျကို ပူဇော်ပေးကာ လက်အုပ်ချီ၍ ရပ်နေပြီး၊ လေးစားစွာဖြင့် “ကျေးဇူးပြု၍ ထိုင်ပါ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဖြစ်ပွားသည့် အကြောင်းအရာကို ပြောပြပါ” ဟု ဆို၏။

Verse 71

अथ ते ब्राह्मणाः सर्वे यथाज्येष्ठं यथासुखम् । उपविष्टा नरेंद्रस्य चतुर्दिक्षु सुविस्मिताः । पप्रच्छुस्तं च भूपालं वार्तां ब्रह्मगृहोद्भवाम्

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏအားလုံးသည် အကြီးအငယ်အလိုက်၊ အဆင်ပြေသလို ထိုင်ကြပြီး မင်းကြီးကို လေးဘက်လုံးမှ ဝိုင်းကာ အံ့ဩလွန်စွာ ရှိကြသည်။ ထို့ပြင် ဗြဟ္မာ၏ နေရာမှ ပေါ်ထွန်းလာသော သတင်းကို မင်းကို မေးမြန်းကြ၏။

Verse 72

यथा स तत्र निर्यात आगतश्च यथा पुरा । आलापाः पद्मयोनेश्च यथा जातास्त्वनेकशः

(သူတို့မေးသည်) ထိုနေရာမှ မည်သို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သနည်း၊ မည်သို့ ယခင်ကဲ့သို့ ပြန်လည်ရောက်လာသနည်း၊ ထို့ပြင် ကြာပန်းမှ မွေးဖွားသော ဘြဟ္မာနှင့် စကားဝိုင်းများ မျိုးစုံ အကြိမ်ကြိမ် မည်သို့ ဖြစ်ပွားခဲ့သနည်း။

Verse 73

ततः कथांतमासाद्य सत्यसंधो महीपतिः । किंचिदासाद्य तं प्राह समीपस्थं बृहद्बलम्

ထို့နောက် အကြောင်းအရာသည် အဆုံးသို့ ရောက်လာသောအခါ သစ္စာတည်မြဲသော မင်းကြီးသည် အနည်းငယ် နီးကပ်သွားပြီး အနီးတွင် ရပ်နေသော ဘೃಹဒ္ဗလကို ချဉ်းကပ်ကာ ပြောဆိုလေ၏။

Verse 74

मया इष्टं मखैश्चित्रैरनेकैर्भूरिदक्षिणैः । दानानि च विचित्राणि येषां संख्या न विद्यते

“ကျွန်ုပ်သည် ဒက္ခိဏာအလွန်များသော အလှပဆုံး ယဇ္ဉများကို များစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အမျိုးမျိုးသော ဒါနများကိုလည်း ပေးလှူခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ အရေအတွက်ကို မရေတွက်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သည်။”

Verse 75

एकदाहं गतः पुत्र चमत्कारपुरोत्तमे । दृष्टं मया पुरं तच्च समंताद्ब्राह्मणैवृतम्

“တစ်ခါတုန်းက သားရေ၊ ကျွန်ုပ်သည် ‘စမတ်ကာရ’ ဟု ခေါ်သော အကောင်းဆုံး မြို့သို့ သွားခဲ့သည်။ ထိုမြို့ကို ဗြာဟ္မဏများက လေးဘက်လုံးမှ ဝိုင်းရံထားသည်ကို ကျွန်ုပ် မြင်ခဲ့သည်။”

Verse 76

जपस्वाध्यायसंपन्नैरग्निहोत्रपरायणैः । गृहस्थधर्मसंपन्नैर्लोकद्वयफलान्वितैः

ထိုနေရာသည် ဂျပ (မန္တရဇပ) နှင့် သာသနာစာပေသင်ယူခြင်း (သွာဓျာယ) ပြည့်စုံသူများ၊ အဂ္နိဟောတရကို အထူးအလေးထားသူများ၊ ဂೃಹಸ್ಥဓမ္မကို ပြည့်စုံစွာ ကျင့်သုံးသူများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ လောကနှစ်ပါး၏ အကျိုးဖလကို ဆောင်ကြဉ်းသူများဖြစ်하였다။

Verse 77

ततश्च चिंतितं चित्ते स वन्यो मम पूर्वजः । येनैषोपार्जिता कीर्तिः शाश्वती क्षयवर्जिता

ထို့နောက် ငါသည် စိတ်ထဲ၌ စဉ်းစားမိ၏—“ငါ၏ အဘိုးဘွားတော်သည် အမှန်တကယ် မြင့်မြတ်သူဖြစ်၏။ သူကြောင့်ပင် ဤကီရ్తိသည် ရရှိခဲ့ပြီး အစဉ်အမြဲ တည်တံ့ကာ လျော့နည်းခြင်းမရှိ” ဟု။

Verse 78

तस्मादहमपि स्थाप्य पुरमीदृक्समुच्छ्रितम् । ब्राह्मणेभ्यः प्रदास्यामि तत्कीर्तिपरिवृद्धये

ထို့ကြောင့် ငါလည်း ဤသို့ မြင့်မားသော မြို့တော်ကို တည်ထောင်ပြီးနောက်၊ ထိုကီရ్తိ တိုးပွားစေရန် ဘြာဟ္မဏများထံ ပေးအပ်မည်။

Verse 79

एवं चितयमानस्य मम नित्यं महीपते । अवांतरेण संजातं ब्रह्मलोकप्रयाणकम्

ဤသို့ ငါသည် အမြဲတမ်း စဉ်းစားနေစဉ်၊ အို မဟီပတေ (ဘုရင်ကြီး)၊ အကြားကာလ၌ ငါ့အတွက် ဘြဟ္မလောကသို့ ထွက်ခွာရမည့် အခွင့်အရေး ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 80

एतदेकं हि मे चित्ते पश्चात्तापकरं स्थितम् । नान्यत्किंचिन्महीपाल कृतकृत्यस्य सर्वतः

ဤအရာတစ်ခုတည်းသာ ငါ့စိတ်ထဲ၌ နောင်တဖြစ်စေသောအဖြစ် နေရာယူနေ၏။ ထို့အပြင် အို မြေကြီးကို ကာကွယ်သူ မဟီပာလ၊ ငါသည် အရာအားလုံး၌ ကရတကရိတျ (လုပ်စရာပြီးစီးသူ) ဖြစ်၍ မပြီးသေးသော အရာတစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိ။

Verse 81

तस्मात्प्रार्थय विप्रेंद्रान्कांश्चिदेषां महात्मनाम् । येन यच्छामि सुस्थानं कृत्वा तेभ्यस्तवाज्ञया

ထို့ကြောင့် ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ် မဟာအတ္တမများထဲမှ အချို့ကို မေတ္တာဖြင့် တောင်းဆိုပေးပါ။ သင်၏ အမိန့်အတိုင်း ငါသည် သင့်လျော်သော နေရာတစ်ခုကို ပြင်ဆင်၍ သူတို့အား ပေးအပ်မည်။

Verse 82

ततः स प्रार्थयामास तदर्थं ब्राह्मणोत्तमान् । ममोपरि दयां कृत्वा क्रियतां भोः परिग्रहः

ထို့နောက် သူသည် ထိုအကြောင်းအတွက် ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်တို့ကို တောင်းပန်လေ၏။ “အရှင်တို့၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာပြု၍ ဤလှူဒါန်းမှုကို လက်ခံပါ” ဟုဆို၏။

Verse 83

अस्य भूपस्य सद्भक्त्या यच्छतः पुरमुत्तमम् । अहं वः पालयिष्यामि सर्वे मद्वंशजाश्च ते

“ဤဘုရင်သည် စစ်မှန်သော ဘက္တိဖြင့် သင်တို့အား အထူးမြို့တော်ကို ပေးအပ်နေသဖြင့် ငါသည် သင်တို့ကို ကာကွယ်မည်။ သင်တို့အားလုံးလည်း ငါ့မျိုးနွယ်၏ ဆက်ခံသူများ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။”

Verse 84

ततः कांश्चित्सुकृच्छ्रेण समानीय बृहद्बलः । राज्ञे निवेदयामास एतेभ्यो दीयतामिति

ထို့နောက် ဘೃಹဒ္ဗလသည် အလွန်ခက်ခဲစွာ လူအချို့ကို စုစည်းကာ ဘုရင်ထံ သတင်းပို့လေ၏—“ဤသူတို့အား ပေးအပ်ပါစေ” ဟုဆို၏။

Verse 85

ततः प्रक्षाल्य सर्वेषां पादान्स पृथिवीपतिः । सत्यसंधो ददौ तेभ्यः पुरार्थं भूमिमुत्तमाम्

ထို့နောက် မြေကြီး၏ အရှင် စတျသန္ဓသည် သူတို့အားလုံး၏ ခြေကို ဆေးကြောပြီး မြို့တည်ရန်အတွက် အထူးကောင်းမွန်သော မြေယာကို သူတို့အား ပေးအပ်လေ၏။

Verse 86

बृहद्बलस्य चादेशं ददौ संप्रस्थितः स्वयम् । त्वयैतद्योग्यतां नेयं पुरं परपुरंजय

သူကိုယ်တိုင် ထွက်ခွာသွားစဉ် ဘృဟဒ္ဗလ (Bṛhadbala) ထံသို့ အမိန့်တော် ပေးတော်မူသည်—“အို ရန်သူမြို့များကို အောင်နိုင်သူ၊ ဤမြို့ကို သင့်လျော်စွာ စည်းကမ်းတကျ ဖြစ်အောင် သင်က ဦးဆောင်ရမည်။”

Verse 87

गत्वा च स तया सार्धं तत्क्षेत्रं हाटकेश्वरम् । तल्लिंगं प्राप्य संहृष्टश्चिरं तेपे तपस्ततः

ထို့နောက် သူသည် သူမနှင့်အတူ ဟာဋကေရှ္ဝရ (Hāṭakeśvara) ဟူသော သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ သို့ သွားရောက်하였다။ ထို လင်္ဂ ကို ရောက်လျှင် ဝမ်းမြောက်၍ ထိုနေရာ၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တပသ (အာသီတ) ကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 88

सापि कर्णोत्पला प्राप्य किंचित्पुण्यं जलाशयम् । तपस्तेपे प्रतिष्ठाप्य गौरीं श्रद्धासमन्विता

သူမလည်း—ကဏ္ဏောတ္ပလာ (Karṇotpalā)—ကောင်းကျိုးရှိသော ရေကန်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ဂေါရီ (Gaurī) ကို တည်ထောင်ကာ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် တပသကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 89

एतस्मिन्नंतरे राजा कालधर्ममुपागतः । आनर्ताधिपतिर्युद्धे हतः पुत्रैः समन्वितः

ထိုအချိန်အတွင်းမှာပင် မင်းကြီးသည် ကာလ၏ ဓမ္မ (သေခြင်း) ကို ရောက်ရှိ하였다။ အာနရ္တ (Ānarta) ၏ အရှင်သည် စစ်ပွဲတွင် သားတော်များနှင့်အတူ သတ်ဖြတ်ခံရ하였다။

Verse 90

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे गर्तातीर्थसमुद्भवाः । सत्यसंधं समभ्येत्य प्रोचुर्दुःखसमन्विताः

ထို့နောက် ဂရ္တာ-တီရ္ထ (Gartā-tīrtha) နှင့် ဆက်နွယ်သော ဗြာဟ္မဏ အားလုံးသည် စတျသံဓ (Satyasaṃdha) ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာကာ ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ပြောကြား하였다။

Verse 91

परिग्रहः कृतोऽस्माभिः केवलं पृथिवीपते । न च किंचित्फलं जातं वृत्तिजं नः पुरोद्भवम्

အို မြေကြီး၏အရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုအလှူကို အမည်ပေါ်သာ လက်ခံခဲ့ပါသည်။ သို့သော် အကျိုးတစ်စုံတစ်ရာ မပေါ်ထွန်းလာဘဲ၊ မြို့အခြေပြု ထောက်ပံ့မှုမှ ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလည်း မဖြစ်ပေါ်ပါ။

Verse 92

तस्मात्कुरु स्थितिं त्वं च स्वधर्मपरिवृद्धये । येन तद्वर्तनोपायो ह्यस्माकं नृपसत्तम

ထို့ကြောင့် အရှင်မင်းမြတ်၊ သင်၏ဓမ္မတရား တိုးပွားစေရန် တည်ငြိမ်သော စီမံကိန်းတစ်ရပ်ကို ချမှတ်ပါ။ ထိုမှတစ်ဆင့် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနှင့် သင့်လျော်သော ဆက်လက်တည်တံ့မှု၏ နည်းလမ်း ပေါ်ထွန်းစေပါ။

Verse 93

सत्यसंध उवाच । आनर्त्ताधिपतिश्चाहं सत्यसंध इति स्मृतः । मम कर्णोत्पलानाम सुतेयं दयिता सदा । सोहमस्याः प्रदानार्थं ब्रह्मलोकमितो गतः । प्रष्टुं पितामहं देवं स्थितस्तत्र मुहूर्तवत्

စတျယသန္ဓက ပြောသည်– «ကျွန်ုပ်သည် အာနတ်တ၏ အရှင်ဖြစ်၍ ‘စတျယသန္ဓ’ ဟူ၍ မှတ်မိကြသည်။ ကဏ္ဏုတ်ပလာ အမည်ရှိ သမီးတော်ကို အမြဲချစ်မြတ်နိုး၏။ သူမကို လက်ထပ်ပေးရန်အတွက် ဤနေရာမှ ဘြဟ္မလောကသို့ သွားကာ ပိတామဟ ဘြဟ္မာဘုရားကို မေးမြန်းခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် မိနစ်တစ်ခဏသာ နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်»။

Verse 94

सत्यसन्ध उवाच । संन्यस्तोऽहं द्विजश्रेष्ठा वृत्तिं कर्तुं न च क्षमः । यदि मे स्यात्पुमान्कश्चिदन्वयेऽपि न संशयः

စတျယသန္ဓက ပြောသည်– «အို ဒွိဇမြတ်တို့၊ ကျွန်ုပ်သည် သံန്യാസယူပြီးဖြစ်၍ လောကီအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို မလုပ်နိုင်တော့ပါ။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်၏ မျိုးရိုးအတွင်း ယောက်ျားအမွေဆက်ခံသူ တစ်ဦးရှိခဲ့လျှင်—ဤအကြောင်း မသံသယရှိပါ»။

Verse 95

तस्माद्व्रजथ हर्म्यं स्वं प्रसादः क्रियतां मम । अभाग्यैर्भवदीयैश्च हतो राजा बृहद्बलः

ထို့ကြောင့် သင်တို့၏ မဟာမဏ္ဍပ်သို့ ပြန်သွားကြလော့; ကျွန်ုပ်အား ကျေးဇူးတော် ပြုပါ။ သင်တို့၏ အကံမကောင်းမှု—တကယ်တမ်း သင်တို့လူမျိုးနှင့် ဆက်နွယ်သော ဒုက္ခကံကြောင့်—ဘೃಹဒ္ဗလ မင်းကြီး သတ်ဖြတ်ခံရပြီ။

Verse 96

एवमुक्ताश्च ते विप्रा मत्वा तथ्यं च तद्वचः । स्वस्थानं त्वरिता जग्मुः सोऽपि चक्रे तपश्चिरम्

ဤသို့ မိန့်ကြားခံရသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် ထိုစကားကို အမှန်တရားဟု ယုံကြည်ကာ မိမိတို့နေရာသို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားကြ၏။ သူလည်း အချိန်ကြာမြင့်စွာ တပဿာကို ဆောင်ရွက်လေ၏။

Verse 125

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सत्यसन्धनृपतिवृत्तान्तवर्णनंनाम पंचविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः

ဤသို့ပင် သန့်ရှင်းသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ သီရိဟာဋကေရှဝရ က్షೇತ್ರ မာဟာတ္မ്യ၌၊ “စတျသန္ဓ မင်းကြီး၏ အကြောင်းအရာ” ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် အခန်း ၁၂၅ ပြီးဆုံး၏။