Adhyaya 123

Verse 1

सूत उवाच । तथान्यदपि तत्रास्ति शुक्लतीर्थमनुत्तमम् । दर्भैः संसूचितं श्वेतैर्यदद्यापि द्विजोत्तमाः

စူတာက ပြော၏—“ထိုနေရာ၌လည်း အလွန်မြတ်သော သုက္လတီရ္ထဟု ခေါ်သော တီရ္ထတစ်ခု ရှိသေး၏။ ယနေ့တိုင်—အို ဒွိဇောတ္တမတို့—အဖြူရောင် ဒರ್ಭမြက်တို့ဖြင့် အမှတ်အသားပြုထား၏။”

Verse 2

चमत्कारपुरे पूर्वमासीत्कश्चित्सुशल्यवित् । रजकः शुद्धकोनाम पुत्रपौत्रसमन्वितः

အတိတ်ကာလ၌ စမတ်ကာရပုရမြို့တွင် လက်ရာကျွမ်းကျင်သော ရေချိုးအဝတ်လျှော်သမားတစ်ဦး ရှိခဲ့၏။ သူ၏အမည်မှာ သုဒ္ဓက ဖြစ်ပြီး သားမြေးနှင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်၏။

Verse 3

स सर्वरजकानां च प्राधान्येन व्यवस्थितः । प्रधानब्राह्मणानां च करोत्यंबरशोधनम्

သူသည် ရေချိုးအဝတ်လျှော်သမားအားလုံးအနက် အကြီးအကဲအဖြစ် တည်ရှိခဲ့ပြီး၊ ထို့ပြင် အထင်ကရ ဗြာဟ္မဏတို့၏ အဝတ်အစားများကိုလည်း သန့်စင်ပေးလေ၏။

Verse 4

कस्यचित्त्वथ कालस्य नीलीकुण्ड्यां समाहितः । प्राक्षिपद्ब्राह्मणेंद्राणां वासो विज्ञातवांश्चिरात्

ထို့နောက် အချိန်တစ်ခါတွင် နီလီကွန်ဒီ၌ အလုပ်ကို စိတ်တည်ငြိမ်စွာ လုပ်နေစဉ်၊ မြတ်သော ဗြာဟ္မဏအကြီးအကဲတို့၏ ဝတ်စုံများကို ထိုရေကန်ထဲသို့ ပစ်ချခဲ့သည်—နောက်မှသာ ထိုအပြစ်ကို သိမြင်လာ၏။

Verse 5

अथासौ मन्दचित्तश्च स्वामाहूयकुटुम्बिनीम् । पुत्रांश्च वचनं प्राह रहस्ये भयविह्वलः

ထို့နောက် စိတ်ပူပန်လျက်၊ သူသည် မိမိဇနီးနှင့် သားများကို ခေါ်ယူကာ၊ လျှို့ဝှက်ရာ၌ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာ ဤစကားများကို ပြောလေ၏။

Verse 6

निर्मूल्यानि सुवस्त्राणि ब्राह्मणानां महात्मनाम् । नीलीमध्ये विमोहेन प्रक्षिप्तानि बहूनि च

“မဟာသတ္တိရှိသော ဗြာဟ္မဏတို့၏ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သည့် လှပသော ဝတ်စုံများ အများအပြားကို၊ ငါ့အမောဟကြောင့် နီလီ၏ အလယ်သို့ ပစ်ချမိခဲ့ပြီ။”

Verse 7

वधबन्धादिकं कर्म ते करिष्यंत्यसंशयम् । तस्मादन्यत्र गच्छामो गृहीत्वा रजनीमिमाम्

“သေချာပေါက် သူတို့သည် ရိုက်နှက်ခြင်း၊ ချည်နှောင်ခြင်း စသည့် အပြစ်ဒဏ်များကို ပြုကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ယခုညကိုပင် ယူဆောင်ကာ (ချက်ချင်း) အခြားနေရာသို့ ထွက်ခွာကြစို့။”

Verse 8

एवं स निश्चयं कृत्वा सारमादाय मंदिरात् । प्रस्थितो भार्यया सार्द्धं कांदिशीको द्विजोत्तमाः

ထို့သို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက်၊ အိမ်မှ အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို ယူဆောင်ကာ၊ ကာံဒီရှီမြို့သား ထိုသူသည် ဇနီးနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားလေ၏—အို၊ ဒွိဇအမြတ်တို့။

Verse 9

तावत्तस्य सुता गत्वा स्वां सखीं दाशसंभवाम् । उवाच क्षम्यतां भद्रे यन्मया कुकृतं कृतम्

ထိုအခါ သူ၏သမီးသည် မိမိ၏ မိတ်ဆွေမလေး—ငါးဖမ်းသူမျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူ—ထံသို့ သွားကာ «ချစ်ခင်ရသော မိတ်ဆွေ၊ ငါပြုမိသော အမှားကို ခွင့်လွှတ်ပါ» ဟု ဆို၏။

Verse 10

अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि प्रक्रीडंत्या त्वया सह । प्रणयाद्बाल्यभावाच्च क्रोधाद्वाथ महेर्ष्यया

«မသိလျက်ဖြစ်စေ သိလျက်ဖြစ်စေ—နင်နဲ့အတူ ကစားနေစဉ်—ချစ်ခင်မှုကြောင့်ဖြစ်စေ ကလေးသဘောကြောင့်ဖြစ်စေ ဒေါသကြောင့်ဖြစ်စေ မဟာမနာလိုမှုကြောင့်ဖြစ်စေ…»

Verse 11

अथ सा सहसा श्रुत्वा बाष्पपर्याकुलेक्षणा । उवाच किमिदं भद्रे यन्मामित्थं प्रभाषसे

ထိုစကားကို ချက်ချင်းကြားသော် မျက်လုံးများ မျက်ရည်ဖြင့် ရှုပ်ထွေးကာ သူမက «နူးညံ့သော မိတ်ဆွေ၊ ငါ့ကို အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပြောဆိုသနည်း» ဟု ဆို၏။

Verse 12

सख्युवाच । मम तातेन नीलायां प्रक्षिप्तान्यंबराणि च । ब्राह्मणानां महार्हाणि विभ्रमेण सुलोचने

မိတ်ဆွေမက ဆို၏—«မျက်လုံးလှသောသူရေ၊ ငါ့အဖေသည် အလွဲအမှားဖြစ်သည့် ခဏတစ်ခဏ၌ နီလာမြစ်ထဲသို့ အဝတ်အစားအချို့ကို ပစ်ချခဲ့သည်—ဗြာဟ္မဏတို့၏ အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော အဝတ်များပင်»။

Verse 13

तत्प्रभाते परिज्ञाय दंडं धास्यंति दारुणम् । एवं चित्ते समास्थाय तातः संप्रस्थितोऽधुना

«မနက်အရုဏ်တက်ချိန် အကြောင်းအရာ သိသွားလျှင် ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်ဒဏ်ကို ချမှတ်ကြလိမ့်မည်။ ဤအတွေးကို စိတ်ထဲတွင် ခိုင်မြဲစွာထား၍ ငါ့အဖေသည် ယခုတင် ထွက်ခွာသွားပြီ»။

Verse 14

अहं तवातिकं प्राप्ता दर्शनार्थमनिन्दिते । अनुज्ञाता प्रयास्यामि त्वया तस्मात्प्रमुच्यताम्

အပြစ်ကင်းသူရေ၊ သင်ကိုမြင်ရန်သာ ငါသည် သင့်အနီးသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ သင်၏ခွင့်ပြုချက်ကို ရပြီးနောက် ငါထွက်ခွာမည်၊ ထို့ကြောင့် ငါ့ကို နှောင့်နှေးမှုမှ လွှတ်ပေးပါ။

Verse 15

अथ सा तद्वचः श्रुत्वा प्रसन्नवदनाऽब्रवीत् । यद्येवं मा सरोजाक्षि कुत्रचित्संप्रयास्यसि

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် သူမသည် မျက်နှာပွင့်လင်း၍ ပြော၏— “အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်လျှင်၊ ကြာမျက်သူရေ၊ မည်သည့်နေရာသို့မျှ မသွားပါနှင့်။”

Verse 16

निवारय द्रुतं गत्वा तातं नो गम्यतामिति । अस्ति पूर्वोत्तरे भागे स्थानादस्माज्जलाशयः

“မြန်မြန်သွား၍ ငါတို့အဖေကို တားဆီးပါ—မထွက်ခွာစေပါနှင့်။ ဤနေရာမှ အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် ရေကန်တစ်ခု ရှိသည်။”

Verse 19

ततः स विस्मयाविष्टः स्वयं सस्नौ कुतूहलात् । यावच्छुक्लत्वमापन्नस्तादृक्कृष्णवपुर्धरः

ထို့နောက် သူသည် အံ့ဩခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့် ကိုယ်တိုင် ထိုနေရာတွင် ရေချိုး၏—အမဲရောင်အသားအရေကို ဆောင်ထားသူသည် ဖြူဝင်းသန့်စင်မှုကို ရရှိသည့်အထိ။

Verse 20

तस्मात्तत्रैव वस्त्राणि प्रक्षालयतु सत्वरम् । तातः स तव यास्यंति विशुद्धिं परमां शुभे

“ထို့ကြောင့် ထိုနေရာတွင်ပင် အဝတ်အစားများကို အမြန်လျှော်ပါစေ။ ထိုနောက် သင်၏အဖေသည် အလွန်မြင့်မြတ်သော သန့်စင်မှုကို ရရှိမည်၊ မင်္ဂလာရှိသူရေ။”

Verse 21

अथ सा सत्वरं गत्वा निजतातस्य तद्वचः । सत्वरं कथयामास प्रहृष्टवदना सती

ထို့နောက် သူမသည် မိမိ၏ဖခင်ထံသို့ အလျင်အမြန်သွား၍ ထိုစကားများကို ချက်ချင်းပြောကြားလေ၏၊ မျက်နှာမှာ ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် တောက်ပနေ၏။

Verse 22

मम सख्या समादिष्टं नातिदूरे जलाशयः । तत्र श्वेतत्वमायाति सर्वं क्षिप्तं सितेतरम्

သူမကဆိုသည်—“မိတ်ဆွေမက အနီးအနားရှိ ရေကန်တစ်ကန်ကို ညွှန်ပြထားသည်။ ထိုထဲသို့ ပစ်ချသမျှသည် အဖြူမဟုတ်သော်လည်း အဖြူစင်သကဲ့သို့ (သန့်ရှင်းတောက်ပ) ဖြစ်လာသည်။”

Verse 23

तस्मात्प्रक्षालय प्रातस्तत्र गत्वा जलाशये । वस्त्राण्यमूनि शुक्लत्वं संप्रयास्यंत्यसंशयम्

ထို့ကြောင့် မနက်အရုဏ်တက်ချိန်၌ ထိုရေကန်သို့ သွား၍ လျှော်ပါ။ ဤအဝတ်အစားများသည် သံသယမရှိဘဲ အဖြူစင်မှုကို အမှန်တကယ် ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 24

रजक उवाच । नैतत्संपत्स्यते पुत्रि यन्नीलस्य परिक्षयः । वस्त्रलग्नस्य जायेत यतः प्रोक्तं पुरातनैः

အဝတ်လျှော်သမားက ပြောသည်—“သမီးရေ၊ အဝတ်ထဲကပ်နေသော နီလအရောင် ပျက်စီးသွားမည်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပါ။ အကြောင်းမူကား ရှေးပညာရှိတို့က ထိုသို့ဆိုထားကြသည်။”

Verse 25

वज्रलेपस्य मूर्खस्य नारीणां कर्कटस्य च । एको ग्रहस्तु मीनानां नीलीमद्यपयोस्तथा

“ကျောက်ကပ်ကဲ့သို့ ခိုင်မာသောအလွှာ၊ မိုက်မဲသူ၊ မိန်းမ၊ နှင့် ကဏန်းတို့အတွက် ‘ဖမ်းဆုပ်မှု’ တစ်မျိုးတည်းသာ (တစ်ခါကပ်လျှင် မလွတ်) ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုနည်းတူ ငါးနှင့် နီလအရောင်၊ အရက်၊ နို့တို့လည်း ထိုသို့ပင်။”

Verse 26

कन्योवाच । तत्र ह्यागम्यतां तावद्वस्त्रणयादाय यत्नतः । तोयाच्छुद्धिं प्रयास्यंति तदाऽगंतव्यमेव हि

သမီးက ပြောသည်။ «ဒါဆို အရင်ဆုံး အဲဒီနေရာကို သွားကြစို့၊ အဝတ်အစားတွေကို သေချာစွာ ယူဆောင်သွားကြပါ။ အဲဒီရေမှ သန့်ရှင်းမှုကို ရရှိကြမည်—ထို့ကြောင့် မဖြစ်မနေ သွားရောက်ကြည့်ရမည်»။

Verse 27

भूयोऽपि मंदिरे वाऽथ तस्मात्स्थानाद्दिगंतरम् । गंतव्यं सकलैरेव ममैतद्धृदि संस्थितम्

ထို့အပြင်—ဘုရားကျောင်းသို့ဖြစ်စေ၊ ထိုနေရာမှ အဝေးသို့ဖြစ်စေ—လူအားလုံး မဖြစ်မနေ ဆက်လက်သွားရမည်။ ဤဆုံးဖြတ်ချက်သည် ငါ့နှလုံးထဲတွင် ခိုင်မြဲစွာ တည်နေသည်။

Verse 28

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा साधुसाध्विति तेऽसकृत् । प्रोच्य बांधवभृत्याश्च रात्रावेव प्रजग्मिरे

သူမ၏စကားကို ကြားသော် သူတို့သည် အကြိမ်ကြိမ် «ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏» ဟု ချီးမွမ်းကြသည်။ ထို့နောက် ဆွေမျိုးများနှင့် အမှုထမ်းများကို အသိပေးပြီး ထိုညတည်းက ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 29

दाशकन्यां पुरः कृत्वा संशयं परमं गताः । विभवेन समायुक्ता निजेन द्विजसत्तमाः

ငါးဖမ်းမိန်းကလေးကို ရှေ့တန်းထား၍ နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့အနက် အကောင်းဆုံးတို့သည် ထွက်ခွာကြသည်။ အလွန်ကြီးမားသော သံသယက ဖမ်းဆီးထားသော်လည်း မိမိတို့၏ အင်အားနှင့် အရင်းအမြစ်များကို ပြည့်စုံစွာ ယူဆောင်ထားကြသည်။

Verse 30

ततः सा दर्शयामास दाशकन्या जलाशयम् । बहुवीरुधसंछन्नं दुष्प्रवेशं च देहिनाम्

ထို့နောက် ငါးဖမ်းမိန်းကလေးသည် ရေကန်ကို သူတို့အား ပြသ하였다။ အပင်လျားများစွာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကိုယ်ခန္ဓာရှိသူတို့ ဝင်ရောက်ရန် ခက်ခဲသော နေရာဖြစ်သည်။

Verse 31

ततः स रजकस्तत्र वस्त्राण्यादाय सर्वशः । प्रविष्टः सलिले तस्मिन्क्षालयामास वै द्विजाः

ထို့နောက် အဝတ်လျှော်သမားသည် ထိုနေရာရှိ အဝတ်အထည်အားလုံးကို ယူဆောင်ကာ ထိုရေထဲသို့ ဝင်ပြီး၊ အို ဒွိဇာတို့၊ အမှန်တကယ် လျှော်ဖွတ်စတင်လေ၏။

Verse 32

अथ तानि सुवस्त्राणि मेचकाभानि तत्क्षणात् । जातानि स्फटिकाभानि तत्क्षणादेव कृत्स्नशः

ထို့နောက် အပြာမဲရောင်ထင်ရှားသော အဝတ်ကောင်းများသည် ထိုခဏတည်းကပင် စဖတိကကဲ့သို့ တောက်ပလာ၍ ချက်ချင်း အားလုံးလုံး ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

Verse 33

ततस्तुष्टिसमायुक्तः साधुसाध्विति चाऽब्रवीत् । समालिंग्य सुतां प्राह दाशकन्यां च सादरम्

ထို့နောက် စိတ်ကျေနပ်မှုဖြင့် ပြည့်ဝလာကာ «ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏» ဟု ဆိုပြီး၊ မိမိသမီးကို ဖက်လှုပ်ကာ ငါးဖမ်းသမား၏ သမီးကိုလည်း လေးစားစွာ ပြောကြားလေ၏။

Verse 34

सुवस्त्राणि द्विजेंद्राणामर्पयामो यथाक्रमम्

«ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့အား အစဉ်အလာအတိုင်း အဝတ်ကောင်းများကို ပူဇော်ပေးကြစို့» ဟု ဆို၏။

Verse 35

ततः स स्वगृहं गत्वा तानि वस्त्राणि कृत्स्नशः । यथाक्रमेण संहृष्टः प्रददौ द्विजसत्तमाः

ထို့နောက် သူသည် မိမိအိမ်သို့ သွားပြီး အဝတ်အထည်များအားလုံးကို ယူကာ ပျော်ရွှင်စွာ အစဉ်အလာအတိုင်း ဒွိဇအမြတ်ဆုံး ဘြာဟ္မဏတို့အား ပေးအပ်လေ၏။

Verse 36

अथ ते ब्राह्मणा दृष्ट्वा तां शुद्धिं वस्त्रसंभवाम् । तं च श्वेतीकृतं चेदृग्रजकं विस्मयान्विताः

ထိုအခါ ဗြာဟ္မဏတို့သည် အဝတ်အစားမှ ပေါ်ထွန်းလာသော သန့်ရှင်းမှုကို မြင်၍၊ ထို့ပြင် အဝတ်လျှော်သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုသို့ဖြူစင်သွားသည်ကို မြင်ကာ အံ့ဩမှုဖြင့် ပြည့်နှက်ကြ၏။

Verse 37

पप्रच्छुः किमिदं चित्रं वस्त्रमूर्धजसंभवम् । अनौपम्यं च संजातं वदस्व यदि मन्यसे

သူတို့က မေးကြ၏—“ဤအံ့ဖွယ်ကိစ္စသည် အဘယ်နည်း။ ဆံပင်မှ အဝတ်အစား ပေါ်ထွန်းလာသလော။ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်ပွားပြီ။ သင့်တော်သည်ဟု ထင်လျှင် ပြောပြပါ။”

Verse 38

रजक उवाच । एतानि विप्रा वस्त्राणि मया क्षिप्तानि मोहतः । नीलीमध्ये सुवस्त्राणि विनष्टानि च कृत्स्नशः

အဝတ်လျှော်သူက ပြော၏—“အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဤအဝတ်များကို မောဟကြောင့် ငါက အင်ဒီဂိုဆေးကန်ထဲသို့ ပစ်ချခဲ့သည်။ အဝတ်ကောင်းများသည် အကုန်လုံး ပျက်စီးသွားခဲ့၏။”

Verse 39

ततो भयं महद्भूतं कुटुम्बेन समन्वितः । चलितो रजनीवक्त्रे दिगंते ब्राह्मणोत्तमाः

ထို့နောက် ကြောက်ရွံ့မှုကြီးမားစွာ ပေါ်ပေါက်လာ၍၊ မိသားစုနှင့်အတူ ည၏အမှောင်အတွင်း၌ အဝေးဆုံးအရပ်သို့ ထွက်ခွာသွား၏—အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့။

Verse 40

अथैषा तनयाऽस्माकं गता निजसखीं प्रति । दाशात्मजां सुदुःखार्ता पुनर्दर्शनलालसा

ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့၏ သမီးသည် အလွန်ဒုက္ခရောက်၍ ထပ်မံတွေ့မြင်လိုစိတ်ပြင်းပြကာ၊ မိမိ၏ မိတ်ဆွေမိန်းကလေးထံ—ငါးဖမ်းသူ၏ သမီးထံသို့ သွားလေ၏။

Verse 41

तया सर्वमभिप्रायं ज्ञात्वा मे दुःखहेतुकम् । ततः संदर्शयामास स्थिताग्रे स्वजलाशयम्

သူမသည် ကျွန်ုပ်၏ ရည်ရွယ်ချက်အားလုံးနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို သိမြင်ပြီးနောက်၊ မျက်နှာချင်းဆိုင် အနီး၌ရှိသော သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ရေကန်ကို ပြသလေ၏။

Verse 42

तस्मिन्प्रक्षिप्तमात्राणि वस्त्राणीमानि तत्क्षणात् । ईदृग्वर्णानि जातानि विस्मयस्य हि कारणम्

ဤအဝတ်အစားတို့ကို ထိုရေထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည့် ခဏတစ်ခဏအတွင်းပင်၊ ချက်ချင်းပဲ ထိုကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသော အရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွား၍ အံ့ဩစရာ ဖြစ်လေ၏။

Verse 43

तथा मे मूर्धजाः कृष्णास्तत्र स्नातस्य तत्क्षणात् । परं शुक्लत्वमापन्ना एतत्प्रोक्तं मया स्फुटम्

ထိုနည်းတူပင်၊ အနက်ရောင်ဖြစ်သော ကျွန်ုပ်၏ ဆံပင်တို့သည် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသည့် ခဏတစ်ခဏအတွင်းပင် အဖြူစင်အပြည့်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဤအရာကို ငါသည် သင်တို့အား ထင်ရှားစွာ ပြောခဲ့၏။

Verse 44

एवं ते ब्राह्मणाः श्रुत्वा कौतूहलसमन्विताः । तत्र जग्मुः परीक्षार्थं विक्षिप्य तदनंतरम्

ဤစကားကို ကြားသိပြီးနောက်၊ စူးစမ်းလိုစိတ်ပြည့်ဝသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 45

कृष्णद्रव्याणि भूरीणि केशादीनि सहस्रशः । सर्वं तच्छुक्लतां याति त्यक्त्वा वर्णं मलीमसम्

အနက်ရောင်ပစ္စည်းများ များစွာ—ဆံပင်တို့ကဲ့သို့—ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ထိုနေရာ၌ အဖြူသို့ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး၊ အရာအားလုံးသည် မှောင်မိုက်၍ အညစ်အကြေးပါသော အရောင်ကို စွန့်ပယ်ကာ အဖြူစင်သို့ ရောက်လေ၏။

Verse 46

ततो वृद्धतया ये च विशेषाच्छ्वेतमूर्धजाः । ते सस्नुः श्रद्धया युक्तास्तरुणाश्चापि धर्मिणः

ထို့နောက် အိုမင်း၍ ဆံပင်ဖြူသွားသူတို့သည် အထူးသဖြင့် ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးကြ၏။ တရားသမား လူငယ်တို့လည်း ရေချိုးကြ၏။

Verse 47

ततः शुक्लत्वमापन्नास्तेजोवीर्यसमन्विताः । भवंति तत्प्रभावेन प्रयांति च परां गतिम्

ထို့နောက် သူတို့သည် ဖြူစင်သန့်ရှင်းမှုကို ရရှိ၍ တေဇောနှင့် ဗီရိယတို့ဖြင့် ပြည့်စုံလာကြ၏။ ထိုတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိသို့လည်း ရောက်ကြ၏။

Verse 48

अथ तद्वासवो दृष्ट्वा शुक्लतीर्थं प्रमुक्तिदम् । पूरयामास रजसा मानुषोत्थभयेन च

ထို့နောက် ဝါသဝ (အိန္ဒြ) သည် မုက္ခပေးသော ရှုကလတီရ္ထကို မြင်၍ လူသားတို့ကြောင့် ဖြစ်လာမည့် အန္တရာယ်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ဖုန်မှုန့်ဖြင့် ဖြည့်ပိတ်လိုက်၏။

Verse 49

अद्यापि तत्र यत्किंचिज्जायतेऽथ तृणादिकम् । तत्सर्वं शुक्लतामेति तत्तोयस्य प्रभावतः

ယနေ့တိုင်အောင် ထိုနေရာ၌ ပေါက်ဖွားလာသမျှ—မြက်စသည့်အရာများတောင်—အားလုံးသည် ထိုရေ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဖြူစင်သွားကြ၏။

Verse 50

श्वैतैस्तैस्तारयेत्सर्वान्पितॄन्नरकगानपि

ထိုဖြူစင်သော ပူဇော်ပစ္စည်းတို့အားဖြင့် ဘိုးဘွားပိတೃတို့အားလုံးကို—နရကသို့ ကျရောက်သူတို့တောင်—ကယ်တင်ပို့ဆောင်နိုင်၏။

Verse 51

तत्तीर्थोत्थां मृदं गात्रे योजयित्वा नरोत्तमः । स्नानं करोति तीर्थानां सर्वेषां लभते फलम्

ထိုတီရ္ထမှ ပေါ်လာသော သန့်ရှင်းမြေကို ကိုယ်ခန္ဓာပေါ် လိမ်းကပ်၍ မြတ်သောသူသည် ရေချိုးလျှင် တီရ္ထအားလုံးတွင် ရေချိုးခြင်း၏ အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 52

यस्तैर्दर्भैर्नरो भक्त्या तिलैश्चारण्यसंभवैः । करोति तर्पणं विप्राः स प्रीणाति पितामहान्

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ထို ဒರ್ಭမြက်များနှင့် ထိုတောမှ ပေါက်သော နှမ်းစေ့များကို ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် သုံးကာ တර්ပဏ ပြုလုပ်သူသည် မိမိ၏ ဘိုးဘွားပ祖များကို ပျော်ရွှင်စေ၏။

Verse 53

अथाश्वमेधात्संप्राप्यं गयाश्राद्धेन यत्फलम् । नीलसंज्ञगवोत्सर्गे तथात्रापि द्विजोत्तमाः

အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ အශ්ဝမေဓ ယဇ్ఞမှ ရသော ကုသိုလ်နှင့် ဂယာ၌ ရှ్రာဒ္ဓ ပြုခြင်းမှ ရသော အကျိုးတရားကို၊ «နီလာ» ဟု ခေါ်သော နွားကို သန့်ရှင်းစွာ လှူ၍ လွှတ်ပေးရာတွင် ဤနေရာ၌လည်း ထိုနည်းတူ ရရှိ၏။

Verse 54

ऋषय ऊचुः । शुक्लतीर्थं कथं जातं तत्र त्वं सूतनंदन । विस्तरेण समाचक्ष्व परं कौतूहलं हि नः

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်— «အို စူတ၏ သား၊ ထိုနေရာ၌ ရှုကလတီရ္ထ မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အလွန်ကြီးမားသော စိတ်ဝင်စားမှုကြောင့် အသေးစိတ် ရှင်းပြပါ»။

Verse 55

सूत उवाच । श्वेतद्वीपः समानीतो विष्णुना प्रभविष्णुना । तत्क्षेत्रे कलिभीतेन यथा शौक्ल्यं न संत्यजेत्

စူတက ဆိုသည်— «အာဏာအလုံးစုံရှိသော ဗိဿ္ဏုဘုရားက သွေးတဒွီပကို ဤနေရာသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ကလိ၏ ဘေးကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ထိုသန့်ရှင်းဒေသ၌ ၎င်း၏ ဖြူစင်မှု (သန့်ရှင်းမှု) မပျက်စီးစေရန် ဖြစ်သည်»။

Verse 56

कलिकालेन संस्पृष्टः श्वेतद्वीपोऽपि श्यामताम् । न प्रयाति द्विजश्रेष्ठास्ततस्तत्र निवेशितः

အို ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်တို့၊ ကလိယုဂ၏ ထိတွေ့မှုရှိသော်လည်း သွေးတဒွီပသည် မမှောင်မိုက်သို့ မလှည့်ဘူး။ ထို့ကြောင့် ထိုနေရာ၌ တည်ထောင်ထားသည်။