
သုတက ဒေဝတားတို့ အရေးကြီးသောအကျပ်အတည်းကို ပြောပြသည်။ သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ဦးဆောင်သော ဒေဝတားတို့သည် စစ်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်ကာ အဆုရ မဟိဿ သည် လောကသုံးပါးအပေါ် အာဏာတည်ထောင်ပြီး ကောင်းမြတ်သမျှ—ယာဉ်၊ ဥစ္စာဓန၊ တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းများ—ကို သိမ်းယူသဖြင့် စကြဝဠာအနှောင့်အယှက် ပိုမိုကြီးထွားလာသည်။ ဒေဝတားတို့ စုဝေး၍ သူ့ကို ဖျက်ဆီးရန် ဆွေးနွေးကြစဉ် နာရဒ မုနိ ရောက်လာပြီး အဆုရ၏ ဖိနှိပ်မှုကို အသေးစိတ်တင်ပြကာ ဒေဝတားတို့၏ ဒေါသကို တိုးပွားစေသည်။ ထိုဒေါသသည် မီးလောင်သကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြစ်လာ၍ အရပ်မျက်နှာများကို မှောင်မိုက်စေသည်။ ကာရ္တိကေယ (စကန္ဒ) ရောက်လာ၍ အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်းရာ နာရဒက အဆုရတို့၏ မာနမထိန်းနိုင်မှုနှင့် အခြားသူတို့၏ တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းများကို လုယူခြင်းကို ပြောပြသည်။ ဒေဝတားတို့နှင့် စကန္ဒ၏ ဒေါသအင်အား ပေါင်းစည်းရာမှ မင်္ဂလာလက္ခဏာများပါသော တောက်ပသည့် ကညာတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာပြီး အကြောင်းအရင်းဖြင့် “ကာတျယာယနီ” ဟု အမည်ပေးသည်။ ဒေဝတားတို့သည် ဗဇ္ရ၊ သက္တိ၊ မြားတံ၊ တြိရှူလ၊ ပာရှ၊ မြားများ၊ ကာဝါချ၊ ခဓ္ဂ စသည့် အာယုဓများနှင့် ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းများကို ပြည့်စုံစွာ ပေးအပ်ကြသည်။ နတ်မသည် လက်တစ်ဆယ့်နှစ်လက် ပေါ်ထွန်းကာ အာယုဓများကို ကိုင်ဆောင်ပြီး မိမိက တာဝန်ကို ပြီးမြောက်စေနိုင်ကြောင်း အာမခံသည်။ ဒေဝတားတို့က မဟိဿသည် သတ္တဝါများ၊ အထူးသဖြင့် ယောက်ျားတို့က မသတ်နိုင်ဘဲ မိန်းမတစ်ဦးတည်းသာ သတ်နိုင်ကြောင်းကြောင့် သူမကို တန်ပြန်အင်အားအဖြစ် ဖန်ဆင်းခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် ဗိန္ဓျ တောင်သို့ သွား၍ တပသ် ပြင်းထန်စွာ ကျင့်ကာ တေဇသ် တိုးမြှင့်ရန် ညွှန်ကြားပြီး၊ နောက်တစ်ခါ စစ်မျက်နှာစာ၌ ထားကာ အဆုရကို ဖျက်ဆီး၍ ဒေဝတားအာဏာကို ပြန်လည်တည်ထောင်မည်ဟု မျှော်လင့်ကြသည်။
Verse 1
सूत उवाच । एवं शक्रादयो देवा जितास्ते तु रणाजिरे । महिषेण ततो राज्यं त्रैलोक्येऽपि चकार सः
စူတက ပြောသည်—ဤသို့ အင်ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတို့သည် စစ်မြေပြင်၌ ရှုံးနိမ့်ကြ၏။ ထို့နောက် မဟိသသည် သုံးလောကအပေါ်တိုင်အောင် မိမိ၏ အာဏာကို တည်ထောင်하였다။
Verse 2
यत्किञ्चित्त्रिषु लोकेषु सारभूतं प्रपश्यति । गजवाजिरथाश्वादि सर्वं गृह्णाति सोऽसुरः
သုံးလောကအတွင်း၌ ထူးမြတ်၍ တန်ဖိုးရှိသမျှကို သူမြင်သမျှ—ဆင်၊ မြင်း၊ ရထား စသဖြင့်—အဲဒီ အဆုရသည် အကုန်လုံးကို သိမ်းယူခဲ့သည်။
Verse 3
एवं प्रवर्तमानस्य तस्य देवाः सवासवाः । वधार्थं मिलिताश्चक्रुः कथा दुःखसम न्विताः
သူသည် ထိုသို့ ဆက်လက်ပြုလုပ်နေစဉ်၊ အင်ဒြာနှင့်အတူ ဒေဝတို့သည် သူ့ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်၍ စုဝေးကြပြီး၊ သူတို့၏ ဆွေးနွေးချက်သည် ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေ하였다။
Verse 4
एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो नारदो मुनिसत्तमः । दृष्ट्वा तं माहिषं सर्वं व्यवहारं महोत्कटम्
ထိုအချိန်တည်းမှာပင် မုနိအထက်မြတ် နာရဒ မုနိ ရောက်လာ၍ မဟိෂ၏ ပြင်းထန်သော အပြုအမူအလုံးစုံကို မြင်သဖြင့် အားလုံးကို သတိပြုလေ၏။
Verse 5
ततश्च कथयामास सर्वं तेषां सविस्त रम् । तस्य संचेष्टितं भूरि लोकत्रयप्रपीडनम्
ထို့နောက် သူသည် အရာအားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောကြားလေ၏—မဟိṣ၏ လုပ်ရပ်များစွာနှင့် လောကသုံးပါးကို ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ညှဉ်းပန်းခြင်းတို့ကို။
Verse 6
अथ तेषां महाकोपो भूय एवाभ्यवर्धत । नारदस्य वचः श्रुत्वा तादृग्लोककथोद्भवम्
ထို့နောက် နာရဒ၏ စကားကို ကြားသဖြင့်—လောကများတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည့် အကြောင်းအရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော သတင်းကြောင့်—သူတို့၏ ကြီးမားသော ဒေါသသည် ပို၍ပင် တိုးပွားလာလေ၏။
Verse 7
तेषां कोपोद्भवो घर्मो वक्त्रद्वारेण निर्ययौ । येन दिङ्मंडलं सर्वं तत्क्षणात्कलुषीकृतम्
သူတို့၏ ဒေါသမှ ထွက်ပေါ်လာသော လောင်ကျွမ်းသည့် အပူသည် ပါးစပ်တံခါးမှ ထွက်လာ၍ ထိုအပူကြောင့် အရပ်အဝန်းတစ်လျှောက်လုံးသည် ခဏချင်းပင် မှောင်မိုက်၍ မသန့်စင်သွားလေ၏။
Verse 9
एतस्मिन्नंतरे तत्र कार्तिकेयः समभ्ययात् । पप्रच्छ च किमेतद्धि देवानां कोपकारणम् । येन कालुष्यतां प्राप्तं दिक्चक्रं सकलं मुने च । नारद उवाच । एतेषां सांप्रतं स्कन्द मया वार्ता निवेदिता । त्रैलोक्यं दानवैः सर्वैर्यथा नीतं मदोत्कटैः
ထိုအချိန်တွင် ကာရ္တိကေယ လာရောက်၍ မေးလေ၏—“မုနိရေ၊ ဒေဝတားတို့၏ ဒေါသအကြောင်းရင်းသည် အဘယ်နည်း၊ ထိုကြောင့် အရပ်စက်ဝိုင်း အလုံးစုံ မသန့်စင်သွားရသနည်း?” နာရဒက ပြောသည်—“စကန္ဒရေ၊ ယခုလေးတင် ငါသည် သူတို့ထံ သတင်းကို တင်ပြပြီးပြီ—မောဒ်မာန်မူးယစ်နေသော ဒာနဝတို့အားလုံးက လောကသုံးပါးကို မိမိတို့အာဏာအောက်သို့ ဆွဲယူထားပုံကိုပင်။”
Verse 10
स्त्रीरत्नमश्वरत्नं वा न किंचित्कस्यचिद्गृहे । ते दृष्ट्वा मोक्षयंति स्म दुर्निवार्या मदोत्कटाः
မည်သူ့အိမ်၌မဆို မိန်းမရတနာ သို့မဟုတ် ရတနာတူမြင်းတစ်ကောင်တောင် မကျန်တော့၊ အရာမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အဟင်္ကာရမူးယစ်၍ မထိန်းနိုင်သူတို့သည် မြင်သမျှကို ဆွဲယူကာ သယ်ဆောင်သွားကြ၏။
Verse 11
तच्छ्रुत्वा कार्तिकेयस्य विशेषात्संप्रजायत । वक्त्रद्वारेण देवानां यथा कोपः समागतः
ထိုသတင်းကို ကြားသော် ကာတ္တိကေယ၏ အမျက်သည် အထူးပြင်းထန်စွာ ပေါ်ထွန်းလာ၏—သကဲ့သို့ပင် ဒေဝတို့၏ အမျက်သည် သူတို့၏ ပါးစပ်တံခါးမှတစ်ဆင့် ထင်ရှားလာသကဲ့သို့။
Verse 12
एतस्मिन्नंतरे जाता तत्कोपांते कुमारिका । सर्वलक्षणसंपन्ना दिव्यतेजोऽन्विता शुभा
ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ထိုအမျက်၏ အဆုံးသတ်၌ ကုမားရိကာတစ်ဦး မွေးဖွားလာ၏။ မင်္ဂလာလက္ခဏာ အစုံအလင်နှင့် ပြည့်စုံ၍ ဒေဝတေဇောဖြင့် တောက်ပကာ အလွန်မင်္ဂလာရှိ၏။
Verse 13
कार्तिकेयस्य कोपेन कोपे मिश्रे दिवौकसाम् । यस्माज्जातात्र सा कन्या तस्मात्कात्यायनी स्मृता
ကာတ္တိကေယ၏ အမျက်နှင့် ဒေဝတို့၏ အမျက် ပေါင်းစည်းသည့် အမျက်မှ ထိုကန့်ယာ မွေးဖွားလာသောကြောင့် ထို့ကြောင့် သူမကို “ကာတ်ယာယနီ” ဟု မှတ်ယူကြ၏။
Verse 14
ततस्तस्या ददौ वज्रमायुधं त्रिदशाधिपः । शक्तिं स्कन्दः सुतीक्ष्णाग्रां चापं देवो जनार्दनः
ထို့နောက် သုံးဆယ်ဒေဝတို့၏ အရှင် (အိန္ဒြ) သည် သူမအား ဝဇ္ဇရ (မိုးကြိုးလက်နက်) ကို လက်နက်အဖြစ် ပေးအပ်၏။ စကန္ဒသည် ထက်မြက်သော အစွန်းရှိ သက္တိ (လှံ) ကို ပေး၏။ ဒေဝ ဂျနာရ္ဒနသည် မြားတံ (လေး) ကို ပေး၏။
Verse 15
त्रिशूलं च महादेवः पाशं च वरुणः स्वयम् । आदित्यश्च सितान्बाणांश्चंद्रमाश्चर्म चोत्तमम्
မဟာဒေဝသည် သုံးခွထိုးကို ပေးတော်မူ၏။ ဝရုဏသည် ကိုယ်တိုင် ကြိုးဖမ်းကို ပေး၏။ အာဒိတျသည် အဖြူရောင် မြားများကို ပေး၏။ စန္ဒ్రమာသည် တောက်ပသော ဒိုင်းကို ပေးတော်မူ၏။
Verse 16
निस्त्रिंशं निरृतिस्तुष्ट उल्मुकं च हुताशनः । वायुश्च च्छुरिकां तीक्ष्णां धनदः परिघं तथा
နှစ်သက်သော နိရ္ဋတိသည် ဓားကို ပေး၏။ ဟုတာရှန (အဂ္နိ) သည် မီးလောင်တောက်ပသော မီးတုတ်ကို ပေး၏။ ဝါယုသည် ထက်မြက်သော ဓားတိုကို ပေး၏။ ဓနဒ (ကုဗေရ) သည် သံတုတ်ကိုလည်း ပေး၏။
Verse 17
दण्डं प्रेताधिपो रौद्रं वधाय सुरविद्विषाम् । द्वादशैवं समालोक्य साऽयुधानि द्विजोत्तमाः
ပရေတတို့၏ အရှင် (ယမ) သည် နတ်တို့၏ ရန်သူများကို ဖျက်ဆီးရန် ကြမ်းတမ်းသော တုတ်ကို ပေး၏။ ထို့ကြောင့်၊ ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ ထို နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးကို တပြိုင်နက် မြင်သောအခါ၊ ဒေဝတို့၏ ရန်သူများကို သတ်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေ၏။
Verse 18
कात्यायनी ततश्चक्रे भुजद्वादशकं तदा । जग्राह च द्रुतं तानि सुरास्त्राणि दिवौकसाम्
ထို့နောက် ကာတျာယနီသည် လက်တစ်ဆယ့်နှစ်ချောင်းကို ပေါ်ထွန်းစေ၏။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်နေထိုင်သော ဒေဝတို့၏ ကောင်းကင်လက်နက်များကို လျင်မြန်စွာ ကိုင်ယူ၏။
Verse 19
ततः प्रोवाच तान्सर्वान्संप्रहृष्टतनूरुहा । यदर्थं विबुधश्रेष्ठाः सृष्टा तद्ब्रूत मा चिरम्
ထို့နောက် ကိုယ်အမွှေးများတုန်လှုပ်၍ ဝမ်းမြောက်နေသော နတ်မသည် သူတို့အားလုံးကို မိန့်တော်မူ၏—“ဝိဗုဓအထွတ်အမြတ်တို့၊ ငါကို ဖန်ဆင်းထုတ်ပေါ်စေသော အကြောင်းရင်းကို မနှောင့်နှေးဘဲ ပြောကြလော့။”
Verse 20
सर्वं कार्यं करिष्यामि युष्माकं नात्र संशयः । देवा ऊचुः । महिषो दानवो रौद्रः समुत्पन्नोऽत्र सांप्रतम्
“သင်တို့အတွက် လုပ်ဆောင်ရမည့် အမှုအားလုံးကို ငါ ပြီးမြောက်စေမည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ” ဟုဆို၏။ ဒေဝတော်တို့ မိန့်ကြားသည်—“ယခုဤနေရာ၌ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော ဒာနဝ မဟိဿ အမည်ရှိသူ ပေါ်ထွန်းလာပြီ”။
Verse 21
अवध्यः सर्वभूतानां मानुषाणां विशेषतः । मुक्त्वैकां योषितं तेन त्वमस्माभिर्विनिर्मिता
“သူသည် သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် မသတ်နိုင်သူ—အထူးသဖြင့် လူသားတို့အပေါ် မနိုင်မနင်းဖြစ်၏။ မိန်းမတစ်ဦးတည်းကိုသာ ချန်လှပ်လျှင် သူကို သတ်မရနိုင်သဖြင့် သင်ကို ငါတို့က ဖန်ဆင်းတော်မူခဲ့သည်”။
Verse 22
तस्मात्त्वं सांप्रतं गच्छ विंध्याख्यं पर्वतोत्तमम् । तपस्तत्र कुरुष्वोग्र तेजो येनाभिवर्धते
“ထို့ကြောင့် ယခု သင်သည် ဝိန္ဓျ အမည်ရှိ အထူးမြတ်သော တောင်တန်းသို့ သွားလော့။ ထိုနေရာ၌ ပြင်းထန်သော တပသ်ကို ကျင့်လော့၊ ထိုကြောင့် သင်၏ ဒေဝတေဇော တိုးပွားလိမ့်မည်”။
Verse 23
ततस्तु तेजःसंयुक्तां त्वां ज्ञात्वा वयमेव हि । अग्रे धृत्वा करिष्यामो युद्धं तेन दुरात्मना
“ထို့နောက် တေဇောဖြင့် ပြည့်စုံလာသော သင်ကို ငါတို့သိမြင်လျှင်၊ ငါတို့ကိုယ်တိုင် သင်ကို ရှေ့တန်းတွင် ထား၍ ထိုမကောင်းသော စိတ်ရှိသူနှင့် စစ်ဆင်မည်”။
Verse 24
ततस्त्वच्छस्त्रनिर्दग्धः पंचत्वं स प्रयास्यति । वयं च त्रिदशैश्वर्यं लभिष्यामो हतद्विषः
“ထို့နောက် သင်၏ လက်နက်တို့ကြောင့် မီးလောင်ကာ သူသည် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်လိမ့်မည်။ ငါတို့လည်း ရန်သူတို့ကို သတ်ပြီးနောက် တြိဒသတို့၏ အာဏာအုပ်စိုးမှုကို ပြန်လည်ရရှိမည်”။