Adhyaya 115

Verse 1

त्रिजातो ब्राह्मणस्तत्र किन्नामा कस्य सम्भवः । किंगोत्रश्चैव किंसंज्ञः कीर्तयस्व महामते

ထိုနေရာရှိ တြိဇာတ အမည်ရှိ ဗြာဟ္မဏသည်—အမည်အပြည့်အစုံ မည်သို့နည်း၊ မည်သူမှ မွေးဖွားသနည်း၊ ဂိုတြ မည်သို့နည်း၊ မည်သည့်အမည်ဖြင့် လူသိများသနည်း။ အို မဟာမတေ၊ ကြေညာပါ။

Verse 2

किं कुलीनैर्गुणाढ्यैर्वा तेजोविद्याविचक्षणैः । त्रिजातोऽपि वरं सोऽपि स्वं स्थानं येन चोद्धृतम्

အမျိုးအနွယ်မြင့်သူများ၊ ဂုဏ်သတ္တိပြည့်ဝသူများ၊ တေဇနှင့် ပညာ၌ ကျွမ်းကျင်သူများကို ဘာလိုသေးသနည်း။ တြိဇာတပင်လျှင် အကောင်းဆုံးဖြစ်၏၊ အကြောင်းမူ သူ့ကြောင့် မိမိ၏နေရာကို မြှင့်တင်ကာ ပြန်လည်တည်ထောင်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 3

सूत उवाच सांकृत्यस्य मुनेर्वंशे स संभूतो द्विजोत्तमः । प्रभाव इति विख्यातो दत्तसंज्ञो निमेः सुतः

သုတက ပြောသည်။ သာṃကෘတျယ မုနိ၏ မျိုးရိုး၌ ဗြာဟ္မဏ အထူးမြတ်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၏။ သူသည် «ပရဘ္ဟာဝ» ဟု ကျော်ကြားပြီး «ဒတ္တ» ဟုလည်း ခေါ်ကာ နိမိ၏ သားဖြစ်၏။

Verse 4

स एवं स्थानमुद्धृत्य चकारायतनं शुभम् । त्रिजातेश्वरनाम्ना च देवदेवस्य शूलिनः

ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာကို ပြန်လည်ထူထောင်ပြီးနောက်၊ သူသည် ဒေဝဒေဝဖြစ်သော သူလင် (ရှီဝ) အတွက် မင်္ဂလာရှိသော ဘုရားကျောင်းတစ်ဆောင်ကို တည်ဆောက်ကာ «တြိဇာတေရှွရ» ဟူသော နာမဖြင့် တင်မြှောက်တော်မူ၏။

Verse 5

तमाराध्य दिवा नक्तं सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । सशरीरो गतः स्वर्गं ततः कालेन केनचित्

နေ့ည မပြတ် သဒ္ဓါတည်ကြည်စွာဖြင့် ထိုဘုရားကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်လျှင်၊ အချိန်တစ်ခဏ ကုန်လွန်ပြီးနောက် ကိုယ်ခန္ဓာတင်ဖြင့်ပင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်နိုင်၏။

Verse 6

यस्तं पश्यति सद्भक्त्या स्नापयेद्विषुवे सदा । न त्रिजातः कुले तस्य कथञ्चिदपि जायते

စစ်မှန်သော ဘက္တိဖြင့် ထိုဘုရားကို မြင်တွေ့သူ၊ နှင့် ဗိသုဝနေ့၌ အမြဲတမ်း သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်သူ၏ မျိုးရိုးအတွင်း၌ မည်သို့မျှ မျိုးရော/ကျဆင်းသော မွေးဖွားမှု မပေါ်ပေါက်နိုင်။

Verse 7

ऋषय ऊचुः । यानि गोत्राणि नष्टानि यानि संस्थापितानि च । नामतस्तानि नो ब्रूहि तत्पुरं सूत नन्दन

ရိရှီတို့က ပြောကြသည်။ «ပျောက်ကွယ်သွားသော ဂိုတြာများနှင့် ပြန်လည်တည်ထောင်ထားသော ဂိုတြာများကို နာမည်အလိုက် ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပါ။ အို စူတာ၏ သားရေ၊ ထိုမြို့ကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့အား ဖော်ပြပါ»။

Verse 8

सूत उवाच । तत्रोपमन्युगोत्रा ये क्रौंचगोत्रसमुद्भवाः । कैशोर्यं गोत्रसंभूतास्त्रैवणेया द्विजोत्तमः

စူတာက မိန့်ကြားသည် — ထိုနေရာ၌ ကရောဉ္စ ဂိုတ်ရမှ ပေါက်ဖွားလာသော ဥပမန်ယူ ဂိုတ်ရဝင်တို့၊ ကైရှောရျ ဂိုတ်ရမှ မွေးဖွားသူတို့နှင့် တြိုင်ဝဏေးယ ဒွိဇဩတ္တမ ဘြာဟ္မဏတော်လည်း ရှိနေကြ၏။

Verse 9

ते भूयोऽपि न संप्राप्ता यथा गोत्रचतुष्टयम् । तत्पूर्वकं शुकादीनां यन्नष्टं नागजाद्भयात्

သို့ရာတွင် သူတို့သည် ထပ်မံ၍ မရောက်လာကြတော့ — ဂိုတ်ရာလေးစုကဲ့သို့ပင်။ ယခင်က နာဂတို့မှ ဖြစ်ပေါ်သော ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည့် ရှုကာတို့မှ စတင်သော မျိုးရိုးများလည်း ထပ်မံ မပေါ်ထွန်းလာကြတော့။

Verse 10

शेषान्वः संप्रवक्ष्यामि ब्राह्मणान्गोत्रसंभवान् । कौशिकान्वयसं भूताः षड्विंशतिश्च ते स्मृताः

ယခု ကျန်ရှိသော ဂိုတ်ရအမျိုးမျိုးမှ ပေါက်ဖွားလာသော ဘြာဟ္မဏတို့ကို သင်တို့အား ငါ ပြောကြားမည်။ ကೌသိက အနွယ်မှ မွေးဖွားသူတို့သည် နှစ်ဆယ့်ခြောက်ဦးဟု မှတ်သားထားကြသည်။

Verse 11

कश्यपान्वयसंभूताः सप्ताशीतिर्द्विजोत्तमाः । लक्ष्मणान्वयसंभूता एकविंशतिरागताः

ကশ্যပ အနွယ်မှ ပေါက်ဖွားလာသော ဒွိဇဩတ္တမတို့သည် ရှစ်ဆယ့်ခုနှစ်ဦး ဖြစ်ကြ၏။ လက္ခမဏ အနွယ်မှ ပေါက်ဖွားသူတို့သည် နှစ်ဆယ့်တစ်ဦး ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 12

तत्र नष्टाः पुनः प्राप्तास्तस्मिन्स्थाने सुदुःखिताः । भारद्वाजास्त्रयः प्राप्ताः कौंडनीयाश्चतुर्दश

ထိုနေရာ၌ ပျောက်ဆုံးခဲ့သူတို့သည် အလွန်ဝမ်းနည်းပူဆွေးလျက် ထိုအရပ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြ၏။ ဘာရဒ္ဝါဇ အနွယ်မှ သုံးဦး ပြန်ရောက်လာပြီး ကೌဏ္ဍိနီယ အနွယ်မှ ဆယ့်လေးဦးလည်း ပြန်ရောက်လာကြ၏။

Verse 13

रैतिकानां तथा विंशत्पाराशर्याष्टकं तथा । गर्गाणां च द्विविंशं च हारीतानां विविंशतिः

ထို့အတူ ရૈတိက မျိုးရိုးတွင် ၂၀ ရှိ၍၊ ပာရာရှရျ မျိုးရိုးတွင် ၈ ရှိသည်။ ဂർဂ မျိုးရိုးတွင် ၂၂ ရှိပြီး၊ ဟာရီတ မျိုးရိုးတွင် ၂၀ ရှိသည်။

Verse 14

और्वभार्गवगोत्राणां पञ्चविंशदुदाहृताः । गौतमानां च षड्विंशमालूभायनविंशतिः

အော်ရဝ-ဘာရ္ဂဝ ဂိုတ်ရများကို ၂၅ ဟုဆိုထားသည်။ ဂေါတမ ဂိုတ်ရများ ၂၆ ဖြစ်၍၊ အာလူးဘဟာယန ဂိုတ်ရများ ၂၀ ဖြစ်သည်။

Verse 15

मांडव्यानां त्रिविंशच्च बह्वृचानां त्रिविंशतिः । सांकृत्यानां विशिष्टानां पृथक्त्वेन दशैव तु

မာဏ္ဍဝျ မျိုးရိုးတွင် ၂၃ ဟုဆိုကြသည်။ ဘဟ္ဝృချ (ရိဂ္ဝေဒ) အုပ်စုတွင် ၂၀ ရှိပြီး၊ ထူးမြတ်သော စာံကೃတျယ များကို သီးခြားရေတွက်လျှင် ၁၀ ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 16

तथैवांगिरसानां च पंच चैव प्रकीर्तिताः । आत्रेया दश संख्याताः शुक्लात्रेयास्तथैव च

ထို့အတူ အာင်္ဂိရသ အုပ်စုတွင် ၅ ဟုကြေညာထားသည်။ အာတြေယ များကို ၁၀ ဟုရေတွက်ကြပြီး၊ ရှုက္လာတြေယ များလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

Verse 19

याजुषास्त्रिंशतिः ख्याताश्च्यावनाः सप्त विंशतिः । आगस्त्याश्च त्रयस्त्रिंशज्जैमिनेया दशैव तु

ယာဇုရှ များကို ၃၀ ဟုကျော်ကြားကြသည်။ ချျာဝန များ ၂၇ ဖြစ်၍၊ အာဂஸ္တျ များ ၃၃ ဖြစ်သည်။ ဂျိုင်မိနေယ များမှာ ၁၀ ပင် အမှန်တကယ် ဖြစ်သည်။

Verse 21

औशनसाश्च दाशार्हास्त्रयस्त्रय उदाहृताः । लोकाख्यानां तथा षष्टिरैणिशानां द्विसप्ततिः

အော်ရှနသ (Auśanas) နှင့် ဒာရှာရဟ (Dāśārhas) တို့ကို တစ်စုလျှင် သုံးပါးစီဟု ဆိုထားသည်။ လောကာချယ (Lokākhyas) သည် ခြောက်ဆယ်၊ အိုင်ဏိရှ (Aiṇiśas) သည် ခုနစ်ဆယ်နှစ် ဖြစ်သည်။

Verse 22

कापिष्ठलाः शार्कराख्या दत्ताख्याः सप्तसप्ततिः । शार्कवानां शतं प्रोक्तं दार्ज्यानां सप्तसप्ततिः

ကာပိဋ္ဌလ (Kāpiṣṭhala) များ၊ ရှာရ္ကရ (Śārkara) ဟု ခေါ်သူများနှင့် ဒတ္တ (Datta) ဟု သိကြသူများသည် ခုနစ်ဆယ်ခုနစ် ဖြစ်သည်။ ရှာရ္ကဝ (Śārkava) များကို တစ်ရာဟု ဆိုကြပြီး၊ ဒာရ္ဇျ (Dārjya) များသည် ခုနစ်ဆယ်ခုနစ် ဖြစ်သည်။

Verse 23

कात्यायन्यास्त्रयोऽधिष्ठा वैदिशाश्च त्रयः स्मृताः । कृष्णात्रेयास्तथा पंच दत्तात्रेया स्तथैव च

ကာတျာယနီ (Kātyāyanī) များတွင် အဓိဋ္ဌာ (အုပ်စိုးသူ) သုံးပါးရှိသည်။ ဝိုင်ဒိရှ (Vaidiśa) များကိုလည်း သုံးပါးဟု မှတ်သားကြသည်။ ထို့အတူ ကೃෂ္ဏာत्रေယ (Kṛṣṇātreya) များသည် ငါးပါး၊ ဒတ္တာत्रေယ (Dattātreya) များလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

Verse 24

नारायणाः शौनकेया जाबालाः शतसंख्यया । गोपाला जामदन्याश्च शालिहोत्राश्च कर्णिकाः

နာရာယဏ (Nārāyaṇa) များ၊ ရှောနကေယ (Śaunakeya) များနှင့် ဂျာဘာလ (Jābāla) များသည် တစ်ရာအရေအတွက် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဂိုပါလ (Gopāla) များ၊ ဂျာမဒနျ (Jāmadanya) များ၊ ရှာလိဟောထရ (Śālihotra) များနှင့် ကර්ဏိက (Karṇika) များလည်း ရှိသည်။

Verse 25

भागुरायणकाश्चैव मातृकास्त्रैणवास्तथा । सर्वे ते ब्राह्मणश्रेष्ठाः क्रमेण द्विजसत्तमाः

ထို့ပြင် ဘာဂုရာယဏက (Bhāgurāyaṇaka) များ၊ မာတೃက (Mātṛka) များနှင့် ထရိုင်ဏဝ (Traiṇava) များလည်း ရှိသည်။ ထိုသူတို့အားလုံးသည် ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့အနက် အထွတ်အမြတ် ဖြစ်ကြပြီး၊ အစဉ်အလာအတိုင်း အဆင့်လိုက် ထင်ရှားကြသည်။

Verse 26

एतेषामेव सर्वेषां सत्काराय द्विजोतमाः । चत्वारिंशत्तथाष्टौ च पुरा प्रोक्ताः स्वयंभुवा

ဤအုပ်စုတို့အားလုံးကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရန်အတွက်၊ ဒွိဇတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးရေ၊ ရှေးကာလ၌ စွယံဘူ (ဗြဟ္မာ) သည် လေးဆယ့်ရှစ်ကို ခန့်အပ်၍ ကြေညာခဲ့သည်။

Verse 27

ते सर्वे च पृथक्त्वेन निर्दिष्टाः पद्मयोनिना । संध्यातर्पणकृत्यानि वैश्वदेवोद्भवानि च । श्राद्धानि पक्षकृत्यानि पितृपिंडांस्तथैव च

ပဒ္မယောနိ (ဗြဟ္မာ) သည် အားလုံးကို သီးခြားသတ်မှတ်ပြခဲ့သည်—စန္ဓျာနှင့် တර්ပဏ တာဝန်များ၊ ဝိုင်ရှ္ဝဒေဝနှင့် ဆက်နွယ်သော ရိတုအခမ်းအနားများ၊ ရှရဒ္ဓ အခမ်းအနားများ၊ လဝက်ဆိုင်ရာ ကိစ္စများနှင့် ပိတೃတို့အတွက် ပိဏ္ဍ ပူဇော်ပွဲများ။

Verse 28

यज्ञोपवीतसंयुक्ताः प्रवराश्चैव कृत्स्नशः । तथा मौंजीविशेषाश्च शिखाभेदाः प्रकीर्तिताः

သူတို့သည် ယဇ్ఞောပဝီတ (သန့်ရှင်းသော ကြိုး) ကို စနစ်တကျ ဝတ်ဆင်စေခဲ့ပြီး၊ ပရဝရ (ရိရှိမျိုးရိုး) အပြည့်အစုံကို ကြေညာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် မုဉ္ဇာခါးပတ် အမျိုးအစားများနှင့် ရှိခါ (ဆံတောင်/ခေါင်းတုံး) ကွဲပြားချက်များကိုလည်း ဖော်ပြ하였다။

Verse 29

त्रिजातेन समाराध्य देवदेवं पितामहम् । तेषां कृत्वा द्विजेद्राणामात्मकीर्तिकृते तदा

မဟात्मာသည် ‘သုံးမျိုး’ ရိတုဖြင့် ဒေဝဒေဝဖြစ်သော ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ထိုဒွိဇတို့အထဲမှ အမြင့်မြတ်ဆုံးများအတွက် မိမိ၏ဂုဏ်သတင်းအတွက် ထိုစီမံချက်များကို ပြုလုပ်하였다။

Verse 30

ऋषय ऊचुः । कथं सन्तोषितो ब्रह्मा त्रिजातेन महात्मना । कर्मकांडं कथं भिन्नं कृतं तेन महात्मना । सर्वं विस्तरतो ब्रूहि परं कौतूहलं हि नः

ရိရှိတို့က ပြောကြသည်—“မဟात्मာ တြိဇာတသည် ‘သုံးမျိုး’ ရိတုဖြင့် ဗြဟ္မာကို မည်သို့ စိတ်ကျေနပ်စေခဲ့သနည်း။ ထိုမဟात्मာသည် ကర్మကာဏ္ဍ (ရိတုအပိုင်း) ကို မည်သို့ ခွဲခြားစီမံခဲ့သနည်း။ အားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ; ကျွန်ုပ်တို့၏ စူးစမ်းလိုစိတ် အလွန်ပြင်းထန်ပါသည်။”

Verse 31

सूत उवाच । तस्यार्थे ब्राह्मणैः सर्वैस्तोषितः प्रपितामहः । अनेनैवोद्धृतं स्थानमस्माकं सकलं विभो

သုတက ပြောသည်။ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ဗြာဟ္မဏတို့အားလုံးက ပူဇော်ကာ ပုရောဟိတ်အဖိုးအို (ဗြဟ္မာ) ကို ပျော်ရွှင်စေ하였다။ ဤအမှုတော်တစ်ခုတည်းကြောင့် အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ သန့်ရှင်းသော အခြေစိုက်ရာတစ်ခုလုံးကို ထောက်တည်၍ ပြန်လည်တည်မြဲစေခဲ့သည်။

Verse 32

तस्मादस्य विभो यच्छ वेदज्ञानमनुतमम् । येन कर्मविशेषाश्च जायतेऽत्र पुरोत्तमे

ထို့ကြောင့် အရှင်ဘုရားကြီး၊ သူ့အား မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဝေဒပညာကို ပေးသနားတော်မူပါ။ ထိုပညာကြောင့် ဤမြို့မြတ်၌ အထူးသဖြင့် ယဇ္ဉကర్మနှင့် အခမ်းအနားဆိုင်ရာ အမှုတော်များသည် မှန်ကန်စွာ ပေါ်ပေါက်၍ တည်ထောင်နိုင်ပါစေ။

Verse 33

एतस्य च गुरुत्वं च प्रसादात्तव पद्मज । यथा भवति देवेश तया नीतिर्विधीयताम्

ထို့ပြင် ပဒ္မဇ (ကြာပန်းမွေး) အရှင်ဘုရား၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သူ၏ ဂုရုအာဏာလည်း ပေါ်ထွန်းပါစေ။ ဒေဝေရှ (နတ်တို့၏ အရှင်) ဘုရား၊ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည့် နည်းလမ်းအတိုင်း သင့်လျော်သော အကျင့်စည်းကမ်းကို ချမှတ်ပေးတော်မူပါ။

Verse 34

ब्रह्मा ददौ ततस्तस्य मंत्रग्राममनुत्तमम् । येन विज्ञायते सर्वं वेदार्थो यज्ञकर्म च

ထို့နောက် ဗြဟ္မာသည် သူ့အား မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော မန္တရစုတစ်စုကို ပေးတော်မူ하였다။ ထိုမန္တရများကြောင့် အရာအားလုံးကို သိမြင်နိုင်သည်—ဝေဒ၏ အဓိပ္ပါယ်နှင့် ယဇ္ဉကర్మ၏ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတို့ပါဝင်သည်။

Verse 35

ततः प्रोवाच तान्सर्वान्प्रहष्टेनातरात्मना । एष वेदार्थसंपन्नो भविष्यति महायशाः

ထို့နောက် အတွင်းစိတ်ပျော်ရွှင်လန်းဆန်း၍ သူသည် သူတို့အားလုံးကို ပြောကြား하였다။ “ဤသူသည် ဝေဒအဓိပ္ပါယ်ကို ပြည့်စုံစွာ သိမြင်သူ ဖြစ်လာမည်၊ ထို့ပြင် အလွန်ကျော်ကြားမည်” ဟု။

Verse 37

तत्कार्यं स्वर्गमोक्षाय मम वाक्यात्प्रबोधितैः । वेदार्थानेष सर्वेषां युष्माकं योजयिष्यति

ထိုလုပ်ငန်းသည် ကောင်းကင်သုခနှင့် မောက္ခအတွက် ဖြစ်၏။ ငါ၏အမိန့်ဖြင့် နိုးကြားလာသူသည် ဝေဒ၏အဓိပ္ပါယ်များကို သင်တို့အားလုံးနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ ဟောပြောပေးလိမ့်မည်။

Verse 38

ये चान्येषु च देशेषु स्थानेषु च गताः क्वचित् । एतत्स्थानं परित्यज्य सत्यमेतद्विजोत्तमाः

ထို့ပြင် အခြားနိုင်ငံများ၊ အခြားနေရာများသို့ တစ်ခါတစ်ရံ သွားရောက်ခဲ့သူတို့သည် ဤပူဇော်ရာဌာနကို စွန့်ခွာခဲ့ကြ၏—ဤသည်မှာ အမှန်တရားပင်၊ အို ဒွိဇောတ္တမတို့။

Verse 39

वेदस्थाने च बुद्ध्यैष यत्कर्म प्रचरिष्यति । नानृते वाथ पापे च वाणी चास्य चरिष्यति

ဝေဒ၏အာသန၌ တည်မြဲသဖြင့် သူ၏ဉာဏ်သည် မည်သည့်တာဝန်ကို ဆောင်ရွက်စေကာမူ ထိုကိစ္စ၌ တိုးတက်လိမ့်မည်။ သူ၏စကားလည်း မုသား၌မလှုပ်ရှား၊ အပြစ်၌လည်း မလှုပ်ရှားလိမ့်မည်။

Verse 40

एवमुक्त्वा स देवेशो विरराम पितामहः । भर्तृयज्ञोऽपि ताः सर्वाश्चक्रे यज्ञक्रियाः शुभाः

ထိုသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် ဒေဝတို့၏အရှင် ပိတாமဟ (ဗြဟ္မာ) သည် တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ထို့ပြင် ဘဟတ္တရယဇ္ဉာလည်း ထိုကောင်းမြတ်သော ယဇ္ဉကိရိယာများအားလုံးကို ဆောင်ရွက်ခဲ့၏။

Verse 41

ब्राह्मणानां हितार्थाय श्रुत्यर्थं तस्य केवलम् । दशप्रमाणाः संप्रोक्ताः सर्वे ते ब्राह्मणोत्तमाः

ဗြာဟ္မဏတို့၏ အကျိုးအတွက်၊ ထို့ပြင် သြုတိ (śruti) ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ထိန်းသိမ်းကာ ဆက်လက်ပို့ဆောင်ရန်သာ ရည်ရွယ်၍ အာဏာပိုင်ဆယ်ဦးကို သေချာစွာ ခန့်အပ်ခဲ့ကြသည်—သူတို့အားလုံးသည် ဗြာဟ္မဏောတ္တမများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 42

चतुःषष्टिषु गोत्रेषु ह्येवं ते ब्राह्मणोत्तमाः । तेन तत्र समानीतास्त्रिजातेन महात्मना

ဤသို့ဖြင့် ဂိုထရ ၆၄ မျိုးအလိုက် ခွဲထားသော ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့ကို မဟာစိတ်ရှိသော တြိဇာတက ထိုနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်၍ စုဝေးစေ하였다။

Verse 43

तेषामेकत्र जातानि दशपंचशतानि च । सामान्य भोगमोक्षाणि तानि तेन कृतानि च

ထိုနေရာတစ်ခုတည်း၌ သူတို့အနက် ၁၅၀၀ ခန့်သော အိမ်ထောင်စုများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ သူက သူတို့အတွက် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနှင့် မောက္ခ (ဝိညာဉ်ရေးကယ်တင်ခြင်း) အတွက် အများပိုင် စီမံကိန်းများကို တည်ထောင်ပေး하였다။

Verse 44

अष्टषष्टिविभागेन पूर्वमायुव्ययोद्भवम् । तत्रासीदथ गोत्रे च पुरुषाणां प्रसंख्यया

အရင်က ၆၈ ပိုင်းခွဲခြားမှုအရ ထိုနေရာ၌ အသက်ရှင်မှုနှင့် အသုံးစရိတ်တို့နှင့် ဆက်နွယ်သော စနစ်တကျ အစီအစဉ်တစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး၊ ဂိုထရများအတွင်း၌လည်း လူပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို အရေအတွက်အလိုက် စာရင်းကောက်ထား하였다။

Verse 45

ततः प्रभृति सर्वेषां सामान्येन व्यवस्थितम् । त्रिजातस्य च वाक्येन येन दूरादपि द्रुतम्

ထိုအချိန်မှစ၍ သူတို့အားလုံးအတွက် အများတူ စည်းကမ်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခဲ့ပြီး၊ အဝေးကနေတောင် လျင်မြန်စွာ လိုက်နာစေသော တြိဇာတ၏ စကားအမိန့်ကြောင့် ထိုအစီအစဉ်သည် တည်မြဲနေ하였다။

Verse 46

समागच्छंति विप्रेन्द्राः पुरवृद्धिः प्रजायते । न कश्चिद्याति संत्यक्त्वा दौस्थ्यादन्यत्र च द्विजाः

ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့ စုဝေးလာကြသဖြင့် မြို့တော်လည်း တိုးတက်繁荣လာသည်။ ဒုဗိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) မည်သူမျှ ဆင်းရဲခက်ခဲမှုကြောင့် စွန့်ခွာ၍ အခြားနေရာသို့ မသွားကြ။

Verse 47

ततस्तेषां सुतैः पौत्रैर्नप्तृभिश्च सहस्रशः । दौहित्रैर्भागिनेयैश्च भूयो भूरि प्रपूरितम्

ထို့နောက် သူတို့၏ သားများ၊ မြေးများ၊ မြေးတော်များတို့—ထောင်ချီ၍—သမီး၏သားများနှင့် အစ်မ/ညီမ၏သားများပါဝင်ကာ ထပ်ခါထပ်ခါ အလွန်ပေါများစွာဖြင့် ပြန်လည်ပြည့်စုံလာ၏။

Verse 48

तत्पुरं वृद्धिमायाति दूर्वांकुरैरिव द्विजाः । कांडात्कांडात्प्ररोहद्भिः संख्याहीनैरनेकधा

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ထိုမြို့သည် ဒူర్వာမြက်ပင်၏ အညှောက်များကဲ့သို့ ကြီးထွားလာ၏။ တံတားတံတားမှ ထပ်မံပေါက်ဖွားလာသကဲ့သို့ အရေအတွက်မရှိအောင် မျိုးစုံနည်းလမ်းဖြင့် ပေါများလာ၏။

Verse 49

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं गोत्रसंख्यानकं शुभम् । ऋषीणां कीर्तनं चापि सर्वपातकनाशनम्

စူတက ပြော၏—“ဂိုတြ (gotra) မျိုးရိုးအရေအတွက်ကို ဖော်ပြသော ဤမင်္ဂလာကောင်းသော အကြောင်းအရာအားလုံးကို သင်တို့အား အပြည့်အစုံ ပြောကြားပြီးပြီ။ ထို့ပြင် ရှိသီတို့၏ နာမကီർത്തနာကို ရွတ်ဆိုခြင်းသည်လည်း အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေး၏။”

Verse 50

यश्चैतत्पठते नित्यं शृणुयाद्वा प्रभक्तितः । न स्यात्तस्य कुलच्छेदः कदाचिदपि भूतले

ဤအကြောင်းကို နေ့စဉ် ရွတ်ဖတ်သူဖြစ်စေ၊ သဒ္ဓါအပြည့်ဖြင့် နားထောင်သူဖြစ်စေ၊ သူ၏ မျိုးရိုးမပြတ်တောက်ခြင်းသည် မြေပြင်ပေါ်၌ မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်နိုင်။

Verse 51

तथा विमुच्यते पापैराजन्ममरणोद्भवैः । न पश्यति वियोगं च कदाचित्प्रियसंभवम्

ထို့အတူ သူသည် မွေးဖွားခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာသော အပြစ်များအားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။ ထို့ပြင် မိမိချစ်ခင်သူတို့နှင့် ခွဲခွာရခြင်းကို မည်သည့်အခါမျှ မမြင်ရ။