Adhyaya 114

Verse 1

सूत उवाच । सोऽपि विप्रो द्विजश्रेष्ठा विस्फोटकपरिप्लुतः । लज्जया परया युक्तो गत्वा किंचिद्वनांतरम्

သုတ က ဆိုသည် - ထို ပုဏ္ဏား သည်လည်း ဒွိဇတို့တွင် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်သော်ငြားလည်း အဖုအပိမ့် အနာရောဂါတို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေလေ၏။ ပြင်းစွာသော အရှက်တရား လွှမ်းမိုးသဖြင့် သူသည် တောနက်ရာ တစ်နေရာသို့ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

Verse 2

ततो वैराग्यमापन्नो रौद्रे तपसि संस्थितः । त्यक्त्वा गृहादिकं सर्वं स्नेहं दारसुतोद्भवम्

ထို့နောက် တပ်မက်မှုကင်းခြင်း (Vairagya) သို့ ရောက်ရှိပြီး၊ အိမ်နှင့် အခြားအရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ၊ ဇနီးနှင့် သားသမီးတို့မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော သံယောဇဉ်များကို ဖြတ်တောက်လျက် ပြင်းထန်သော ခြိုးခြံချွေတာမှုကို ပြုကျင့်လေ၏။

Verse 3

नियमैः संयमैश्चैव शोषयन्नात्मनस्तनुम् । किंचिज्जलाश्रयं गत्वा स्थापयित्वा महेश्वरम्

သစ္စာဝတ်နှင့် ထိန်းချုပ်မှုတို့ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ခြောက်သွေ့စေကာ၊ ထို့နောက် ရေကမ်းဘေးရှိ အားကိုးရာတစ်နေရာသို့ သွားပြီး မဟေဿဝရ (ရှီဝ) ကို ထိုနေရာ၌ တည်ထောင်ပူဇော်하였다။

Verse 4

ततः कालेन महता तुष्टस्तस्य महेश्वरः । प्रोवाच दर्शनं गत्वा प्रार्थयस्व यथेप्सितम्

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် မဟေဿဝရသည် သူ့အပေါ် ကျေနပ်တော်မူလာ၏။ မြင်ကွင်းတစ်ရပ်အဖြစ် ပေါ်ထွန်း၍ “သင်လိုချင်သမျှကို တောင်းလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 5

त्रिजात उवाच । मातृदोषादहं देव वैलक्ष्यं परमं गतः । मध्ये ब्राह्मणमुख्यानामानर्त्ताधिपतेस्तथा

တြိဇာတက ပြောသည်— “အရှင်ဘုရား၊ မိခင်၏ အပြစ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် အလွန်အမင်း အရှက်ကွဲခြင်းသို့ ကျရောက်ခဲ့ပါသည်။ ထင်ရှားသော ဗြာဟ္မဏများအလယ်၌လည်းကောင်း၊ အာနရ္တ၏ အုပ်စိုးရှင်ရှေ့၌လည်းကောင်း ဖြစ်ပါသည်။”

Verse 6

अहं शक्नोमि नो वक्तुं कस्यचिद्दर्शितुं विभो । त्रिजातोऽस्मीति विज्ञाय भूरिविद्यान्वितोऽपि च

“အင်အားကြီးသော အရှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် မည်သူနှင့်မျှ စကားမပြောနိုင်၊ မည်သူ့ရှေ့တွင်မျှ မိမိကိုယ်ကို မပြနိုင်ပါ။ ပညာအများကြီးရှိသော်လည်း ‘ငါသည် တြိဇာတ’ ဟု သိသွားလျှင် လူတို့က ရှောင်ကြဉ်ကြပါသည်။”

Verse 7

तस्मात्सर्वोत्तमस्तेषामहं चैव द्विजन्मनाम् । यथा भवामि देवेश तथा नीतिर्विधीयताम्

“ထို့ကြောင့် ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ထိုနှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) များအနက် ကျွန်ုပ်သည် အကောင်းဆုံးဖြစ်လာနိုင်ရန် နည်းလမ်းကို ချမှတ်ပေးတော်မူပါ။”

Verse 8

श्रीभगवानुवाच । चमत्कारपुरे विप्रा ये वसंति द्विजोत्तम । तेषां सर्वोत्तमो नूनं मत्प्रसादाद्भविष्यसि

မြတ်စွာဘုရားက မိန့်တော်မူသည်– «အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်၊ စမတ်ကာရပူရမြို့၌ နေထိုင်သော ဗြာဟ္မဏတို့အနက် သင်သည် ငါ၏ကရုဏာတော်ကြောင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်»။

Verse 9

तस्मात्कालं प्रतीक्षस्व कञ्चित्त्वं ब्राह्मणोत्तम । समये समनुप्राप्ते त्वां च नेष्यामि तत्र वै

«ထို့ကြောင့် အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်၊ အချိန်အနည်းငယ် စောင့်ဆိုင်းလော့။ အချိန်သင့်တော်လာသောအခါ ငါသည် သင့်ကို ထိုနေရာသို့ အမှန်တကယ် ခေါ်ဆောင်သွားမည်»။

Verse 10

एवमुक्त्वा स देवेशस्ततश्चादर्शनं गतः । ब्राह्मणोऽपि तपस्तेपे तथा संपूजयन्हरम्

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ဒေဝတို့၏အရှင်သည် မျက်စိမြင်ရာမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ဗြာဟ္မဏလည်း တပသ္ယာကို ကျင့်၍ ဟရ (ရှီဝ) ကို သင့်တော်သော ရိုသေမှုဖြင့် ဆက်လက်ပူဇော်လေ၏။

Verse 11

कस्यचित्त्वथ कालस्य मत्कारपुरे द्विजाः । मौद्गल्यान्वयसंभूतो देवरातोऽभवद्द्विजः

အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် မတ်ကာရပူရမြို့၌ မောဒ္ဂလျာဝంశမှ မွေးဖွားသော ဒေဝရာတ အမည်ရှိ နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) တစ်ဦး ရှိလာ၏။

Verse 12

तस्य पुत्रः क्रथोनाम यौवनोद्धतविग्रहः । सदा गर्वसमायुक्तः पौरुषे च व्यवस्थितः

သူ၏သားသည် ကရထ အမည်ရှိ၍ ယောဝနအရွယ်၏ မာန်မာနကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာတက်ကြွကာ အမြဲတမ်း ဂုဏ်မာန်ပြည့်ဝ၍ ယောက်ျားပီသမှုကို ပြသရန် အားထုတ်နေသူ ဖြစ်၏။

Verse 13

स कदाचिद्ययौ विप्रो नागतीर्थं प्रति द्विजाः । श्रावणस्यासिते पक्षे पंचम्यां पर्यटन्वने

တစ်ခါတစ်ရံ ထိုဗြာဟ္မဏသည် နာဂတီရ္ထသို့ ထွက်ခွာသွား၏၊ အို ဒွိဇတို့၊ စြာဝဏလ၏ အမည်းပက္ခ ပဉ္စမီနေ့တွင် တောအတွင်း လှည့်လည်သွားလာလျက်။

Verse 14

अथापश्यत्स नागेन्द्रतनयं भूरिवर्च्चसम् । रुद्रमालमिति ख्यातं जनन्या सह संगतम्

ထို့နောက် သူသည် နာဂမင်း၏ သားတော်ကို မြင်၏၊ အလွန်တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် ပြည့်စုံ၍ «ရုဒ్రమာလ» ဟု လူသိများကာ မိခင်နှင့်အတူ ရှိနေ၏။

Verse 15

अथाऽसौ तं समालोक्य सुलघुं सर्प पुत्रकम् । जलसर्पमिति ज्ञात्वा लगुडेन व्यपोथयत्

ထိုအခါ သူသည် အလွန်သေးငယ်သော မြွေကလေးကို မြင်၍ ရေမြွေသက်သက်ဟု ထင်ကာ လက်တံတုတ်ဖြင့် ထိုးနှက်လေ၏။

Verse 16

हन्यमानेन तेनाथ प्रमुक्तः सुमहान्स्वनः । हा मातस्तात तातेति विपन्नोऽस्मि निरागसः

ထိုသို့ ထိုးနှက်ခံနေရစဉ် အလွန်ကြီးမားသော အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏—«အမေ့ရေ! အဖေရေ! အဖေရေ!»—«ကျွန်ုပ်သည် အပြစ်မရှိဘဲ ပျက်စီးနေပါပြီ» ဟူ၍။

Verse 17

सोऽपि श्रुत्वाऽथ तं शब्दं ब्राह्मणो मानुषोद्भवम् । सर्पस्य भयसंत्रस्तः सत्वरं स्वगृहं ययौ

ထိုအော်သံသည် လူသားမှ ထွက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကြောင်း ကြားသိသဖြင့် ဗြာဟ္မဏသည် မြွေကို ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ကာ အလျင်အမြန် မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွား၏။

Verse 18

अथ सा जननी तस्य निष्क्रांता सलिलाश्रयात् । यावत्पश्यति तीरस्थं तावत्पुत्रं निपातितम्

ထို့နောက် သူ၏မိခင်သည် ရေထဲရှိ နေရာမှ ထွက်လာ၍ ကမ်းဘက်သို့ ကြည့်သည့်အခါ သားကို လဲကျသေဆုံးသကဲ့သို့ ထိုးနှက်ခံထားသည်ကို မြင်ရ၏။

Verse 19

ततो मूर्च्छामनुप्राप्ता दृष्ट्वा पुत्रं तथाविधम् । यष्टिप्रहारनिर्भिन्नं सर्वांगरुधिरोक्षितम्

ထို့နောက် သားကို ထိုသို့သောအခြေအနေဖြင့် မြင်သဖြင့်—တုတ်ဖြင့် ထိုးနှက်၍ ထိခိုက်ပေါက်ပြဲကာ ကိုယ်အနှံ့ သွေးစိုရွှဲနေသဖြင့်—သူမ မူးလဲသွား၏။

Verse 20

अथ लब्ध्वा पुनः संज्ञां प्रलापानकरोद्बहून् । करुणं शोकसंतप्ता वाष्पपर्याकुलेक्षणा

ထို့နောက် ပြန်လည်သတိရလာသောအခါ သူမသည် များစွာသော ငိုကြွေးတမ်းတများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆို၏။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကြောင့် စိတ်နာကျင်ကာ မျက်လုံးများသည် မျက်ရည်ဖြင့် မိုးအုံ့၍ တုန်ယင်နေ၏။

Verse 21

हाहा पुत्र परित्यक्त्वा मां च क्वासि विनिर्गतः । अनावृत्तिकरं स्थानं किं स्नेहो नास्ति ते मयि

«ဟယ်ဟယ် သားရေ! ငါ့ကို ထားခဲ့ပြီး ဘယ်သို့ ထွက်သွားသနည်း။ ပြန်မလာနိုင်သော နေရာသို့ သွားပြီလား။ ငါ့အပေါ် သင်၌ ချစ်ခင်မှု မရှိတော့သလား»

Verse 22

केन त्वं निहतः पुत्र पापेन च दुरात्मना । निष्पापोऽपि च पुत्र त्वं कस्य क्रुद्धोऽद्यवै यमः

«ဘယ်သူက သားကို သတ်လိုက်သနည်း၊ သားရေ—ဘယ်လို အပြစ်ကြီးသော မကောင်းသူလဲ။ အပြစ်မရှိသော်လည်း သားရေ၊ ဒီနေ့ ယမမင်းက ဘယ်သူ့အပေါ် ဒေါသထွက်နေသနည်း»

Verse 23

सपुरस्य सराष्ट्रस्य सकुटुंबस्य दुर्मतेः । येन त्वं निहतोऽद्यापि पंचम्यां पूजितो न च

သင်ကို သတ်ခဲ့သော စိတ်ဆိုးယုတ်သူသည် မိမိမြို့၊ မိမိနိုင်ငံနှင့် မိသားစုတစ်စုလုံးနှင့်အတူ၊ ယနေ့တိုင် ပဉ္စမီပူဇာနေ့၌ပင် မဂုဏ်ပြုမခံရပါစေ။

Verse 24

रजसा क्रीडयित्वाऽद्य समागत्य चिरादथ । कामेनोत्संगमागत्य ग्लानिं नैष्यति चांबरम्

ဒီနေ့ ဖုန်ထဲမှာ ကစားပြီးနောက် အချိန်ကြာကြာကာလပြီးမှ ညနေခင်းတွင် ပြန်လာတတ်၏။ ထို့နောက် ဆန္ဒပြင်းပြစွာ ငါ့ရင်ခွင်သို့ တက်လာကာ သင်၏အဝတ်ကို ညစ်ပတ်၍ ချိုးကွေးစေတတ်၏။

Verse 25

गद्गदानि मनोज्ञानि जनहास्यकराणि च । त्वया विनाऽद्य वाक्यानि को वदिष्यति मे पुरः

လူတွေကို ရယ်မောစေသော ချစ်စရာကောင်းတဲ့ စကားထစ်ထစ်လေးတွေကို—ယနေ့ သင်မရှိတော့ဘဲ—ငါ့ရှေ့မှာ ဘယ်သူ ပြောပေးမလဲ။

Verse 26

पितुरुत्संगमाश्रित्य कूर्चाकर्षणपूर्वकम् । कः करिष्यति पुत्राऽद्य सतोषं भवता विना

အဖေရဲ့ ရင်ခွင်ကို မှီကပ်ပြီး အရင်ဆုံး ဆံထုံး (tuft) ကို ဆွဲကာ—သားရေ၊ ယနေ့ သင်မရှိဘဲ ဘယ်သူက အဲဒီလို လုပ်ပြီး ငါ့ကို စိတ်ချမ်းသာစေမလဲ။

Verse 27

निषिद्धोऽसि मया वत्स त्वमायातोऽनुपृष्ठतः । मर्त्यलोकमिमं तात बहुदोषसमाकुलम्

ချစ်သားရေ၊ ငါက တားမြစ်ခဲ့သော်လည်း သင်က နောက်ကလိုက်လာခဲ့သည်။ သားရေ၊ ဒီလူ့လောကဟာ အပြစ်အနာအဆာ များစွာနဲ့ ရောထွေးနေတယ်။

Verse 28

एवं विलप्य नागी सा संक्रुद्धा शोककर्षिता । तं मृतं सुतमादाय जगामानंतसंनिधौ

ဤသို့ ငိုကြွေးလျက် နာဂီမသည် ဒေါသထွက်၍ ဝမ်းနည်းခြင်းက ဖိစီးသဖြင့် သေဆုံးသော သားကို ချီယူကာ အနန္တ၏ ရှေ့တော်သို့ သွားလေ၏။

Verse 29

ततस्तदग्रतः क्षिप्त्वा तं मृतं निजबालकम् । प्रलापानकरोद्दीना वियुक्ता कुररी यथा

ထို့နောက် သူ့ရှေ့၌ မိမိ၏ သေဆုံးသော ကလေးကို ချထားပြီး၊ အလွန်ဒုက္ခရောက်သော မိခင်သည် ထပ်မံ ငိုကြွေးမြည်တမ်းလေ၏—အဖော်ကွာသွားသော ကုရရီငှက်ကဲ့သို့။

Verse 30

नागराजोऽपि तं दृष्ट्वा स्वपुत्रं विनिपातितम् । जगाम सोऽपि मूर्च्छां च पुत्रशोकेन पीडितः

နာဂရာဇာသည် မိမိသားကို လဲကျသေဆုံးနေသည်ကို မြင်လျှင်၊ သားအပေါ် ဝမ်းနည်းခြင်းက ဖိစီးသဖြင့် သူတော်မူလည်း မူးလဲသတိလစ်သွားလေ၏။

Verse 31

ततः सिक्तो जलैः शीतैः संज्ञां लब्ध्वा स कृच्छ्रतः । प्रलापान्कृपणांश्चक्रे प्राकृतः पुरुषो यथा

ထို့နောက် အေးမြသောရေဖြင့် ပက်ဖျန်းခံရပြီး၊ သူသည် ခက်ခဲစွာ သတိပြန်ရလာကာ သနားဖွယ် ငိုကြွေးမြည်တမ်းစကားများကို ပြောလေ၏—သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့။

Verse 32

एतस्मिन्नंतरे नागाः सर्वे तत्र समागताः । रुरुदुर्दुःखिताः संतो बाष्पपर्याकुलेक्षणाः

ထိုအချိန်တွင် နာဂများအားလုံး ထိုနေရာသို့ စုဝေးလာကြ၏။ ဝမ်းနည်းကြေကွဲလျက် မျက်ရည်များကြောင့် မျက်လုံးများ မရှင်းမလင်းဖြစ်ကာ ငိုကြွေးကြလေ၏။

Verse 33

वासुकिः पद्मजः शंखस्तक्षकश्च महाविषः । शंखचूडः सचूडश्च पुंडरीकश्च दारुणः

ဝါသုကိ၊ ပဒ္မဇ၊ သင်္ခ၊ တက္ခက၊ မဟာဝိသ၊ သင်္ခချူဍ၊ စချူဍ နှင့် ကြမ်းတမ်းသော ပုဏ္ဍရိက—ဤနာဂတို့ အားလုံး လာရောက်စုဝေးကြသည်။

Verse 34

अञ्जनो वामनश्चैव कुमुदश्च तथा परः । कम्बलाश्वतरौ नागौ नागः कर्कोटकस्तथा

အဉ္ဇန၊ ဝါမန၊ ကုမုဒ နှင့် အခြားတစ်ပါး; နာဂနှစ်ပါး ကမ္ဗလ နှင့် အရှွတရ; ထို့ပြင် နာဂ ကရ္ကောဋက လည်း စုဝေးလာကြသည်။

Verse 35

पुष्पदंतः सुदंतश्च मूषको मूषकादनः । एलापत्रः सुपत्रश्च दीर्घास्यः पुष्पवाहनः

ပုဿပဒန္တ၊ စုဒန္တ၊ မူသက၊ မူသကာဒန၊ အေလာပတ္တရ၊ စုပတ္တရ၊ ဒီဃာသျ နှင့် ပုဿပဝါဟန—ဤနာဂတို့လည်း လာရောက်ကြသည်။

Verse 36

एते चान्ये तथा नागास्तत्राऽयाताः सहस्रशः । पुत्रशोकाभिसतप्तं ज्ञात्वा तं पन्नगाधिपम्

ဤနာဂတို့နှင့် အခြားနာဂများလည်း ထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်။ သားအတွက် ဝမ်းနည်းပူလောင်နေသော ပန်နဂအဓိပတိကို သိရှိကြ၍ ဖြစ်သည်။

Verse 37

ततः संबोध्य ते सर्वे तमीशं पवनाशनम् । पूर्ववृत्तैः कथोद्भेदैर्दृष्टांतैर्विविधैरपि

ထို့နောက် သူတို့အားလုံးသည် ပဝနာသန အရှင်ကို နိုးကြားစေ၍ နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးပမ်းကြသည်။ အတိတ်ဖြစ်ရပ်များ၏ အကြောင်းအရာများ၊ ပုံပြင်ဆန်သော ရှင်းလင်းချက်များနှင့် မျိုးစုံသော ဥပမာများဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 38

एवं संबोधितस्तैस्तु चिरात्पन्नगसत्तमः । अग्निदाह्यं ततश्चक्रे तस्य पुत्रस्य दुःखितः

ဤသို့ သူတို့က ပြောဆိုအပ်နှံကြသဖြင့် အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် နဂါးတို့အထွဋ်အမြတ်သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးလျက်ပင် မိမိသားအတွက် မီးဖြင့် သင်္ဂြိုဟ်ပူဇော်ခြင်း (အဂ္နိဒာဟ) ကို စီစဉ်ပြုလုပ်하였다။

Verse 39

जलदानस्य काले च सर्पान्सर्वानुवाच सः । सर्वान्नागान्प्रदानार्थं तोयस्य समुपस्थितान्

ရေတင်ပူဇော်ရာအချိန် (ဇလဒါန) တွင်လည်း သူသည် မြွေတို့အားလုံးကို မိန့်ကြား၍ ရေတင်ပူဇော်ရန် စုဝေးလာသော နဂါးတို့အားလုံးကို ခေါ်ဆိုပြောကြား하였다။

Verse 40

नाहं तोयं प्रदास्यामि स्वपुत्रस्य कथंचन । भवद्भिः प्रेरितोऽप्येवं तथान्यैरपि बांधवैः

“မည်သည့်အခြေအနေမျိုးတွင်မဆို မိမိသားအတွက် ရေတစ်စက်တောင် မပူဇော်မည်မဟုတ်။ သင်တို့က တိုက်တွန်းသော်လည်း၊ အခြားဆွေမျိုးများက တိုက်တွန်းသော်လည်း ထိုသို့ပင်” ဟု ဆို하였다။

Verse 41

यावत्तस्य न दुष्टस्य मम पुत्रांतकारिणः । सदारपुत्रभृत्यस्य विहितो न परिक्षयः

“ငါ့သားကို သတ်ခဲ့သော အယုတ်မာသူအတွက်—သူ၏ မယား၊ သားသမီး၊ အလုပ်သမားတို့နှင့်တကွ—ပျက်စီးခြင်းကို မသတ်မှတ်မချင်း ငါသည် ပူဇော်ခြင်းကို မပြုမည်” ဟု ဆို하였다။

Verse 42

एवमुक्त्वा ततः शेषः शोधयामास तं द्विजम् । येन संसूदितः पुत्रो दंडकाष्ठेन पाप्मना

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် ရှေရှ (Śeṣa) သည် သစ်တုတ်ဖြင့် မကောင်းမှုလုပ်၍ သားကို သတ်ခဲ့သော ထိုဗြာဟ္မဏကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန် စတင်ကြိုးပမ်း하였다။

Verse 43

ततः प्रोवाच तान्नागान्पार्श्वस्थान्पन्नगाधिपः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे यांतु मे सुहृदुत्तमाः

ထို့နောက် မြွေဘုရင်သည် အနီးအနားရှိ နဂါးတို့အား မိန့်တော်မူသည်မှာ "အို အဆွေတော်တို့၊ ဟာတာကေရှဝါရ ၏ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေသို့ သွားကြလော့"။

Verse 44

पुत्रघ्नं तं निहत्याऽशु सकुटुम्बपरिग्रहम् । चमत्कारपुरं सर्वं भक्षणीयं ततः परम्

"ထိုသားသတ်သမားကို သူ၏မိသားစုဝင်အားလုံးနှင့်တကွ လျင်မြန်စွာ သတ်ဖြတ်လော့။ ထို့နောက် Camatkarapura မြို့တစ်မြို့လုံးကို ဝါးမျိုဖျက်ဆီးလော့"။

Verse 45

तत्रैव वसतिः कार्या समस्तैः पन्नगोत्तमैः । यथा भूयो वसेन्नैव तथा कार्यं च तत्पुरम्

"သင်တို့ မြွေမြတ်အပေါင်းတို့သည် ထိုနေရာ၌ပင် နေထိုင်ရမည်။ ထိုမြို့ကို နောက်တစ်ဖန် မည်သူမျှ နေထိုင်ခြင်းမပြုနိုင်အောင် စီရင်ရမည်"။

Verse 46

एवमुक्तास्ततस्तेन नागाः प्राधान्यतः श्रुताः । गत्वाथ सत्वरं तत्र प्रथमं तं द्विजोत्तमम्

ဤသို့ မိန့်ကြားသည်ကို ကြားနာပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်နဂါးတို့သည် လျင်မြန်စွာ သွားရောက်ကြပြီး ထိုမြတ်သော ပုဏ္ဏားထံသို့ ရှေးဦးစွာ ချဉ်းကပ်ကြလေသည်။

Verse 47

देवरातसुतं सुप्तं भक्षयित्वा ततः परम् । तत्कुटुंबं समग्रं च क्रोधेन महतान्विताः

Devarata ၏သား အိပ်ပျော်နေစဉ် စားသောက်ပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ဒေါသအမျက်ကြီးစွာဖြင့် သူ၏ မိသားစုတစ်ခုလုံးကိုပါ စားသောက်ကြလေသည်။

Verse 48

ततोऽन्यानपि संक्रुद्धा बालान्वृद्धान्कुमारकान् । भक्षयामासुः सर्वे ते तिर्यग्योनिगता अपि

ထို့နောက် ဒေါသထွက်လွန်စွာဖြင့် အခြားသူများကိုပါ—ကလေးများ၊ အိုမင်းသူများနှင့် လူငယ်များကို—စားသောက်ကြ၏။ တိရစ္ဆာန်ဝမ်း၌ မွေးဖွားသူများဖြစ်သော်လည်း ထိုသို့ပြုကြ၏။

Verse 49

एतस्मिन्नंतरे जातः पुरे तत्र सुदारुणः । आक्रंदो ब्राह्मणेंद्राणां सर्पभक्षणसंभवः

ထိုအချိန်အတွင်း ထိုမြို့၌ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ငိုကြွေးသံတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ၎င်းသည် မြတ်သော ဗြာဟ္မဏတို့အကြား၌ ပေါ်ထွန်းပြီး မြွေတို့၏ လူစားသောက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်၏။

Verse 50

तत्र भूमौ तथाऽन्यच्च यत्किंचिदपि दृश्यते । तत्सर्वं पन्नगैर्व्याप्तं रौद्रैः कृष्णवपुर्धरैः

ထိုနေရာ၌ မြေပြင်ပေါ်နှင့် မြင်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးသည် အကြမ်းဖက်သော အမဲရောင်ကိုယ်ခန္ဓာရှိ မြွေတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်လွှမ်းမိုးနေ၏။

Verse 51

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ताः केचिन्मृत्युवशं गताः । विषसं घूर्णिताः केचित्पतिता धरणीतले

ထိုအချိန်အတွင်း အချို့သည် သေမင်း၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်ကြ၏။ အချို့သည် အဆိပ်ကြောင့် မူးဝေတုန်လှုပ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကြ၏။

Verse 52

अन्ये गृहादिकं सर्वं परित्यज्य सुतादि च । वित्रस्ताः परिधावंति वनमुद्दिश्य दूरतः

အခြားသူများသည် အိမ်အကာအကွယ်နှင့် ပစ္စည်းဥစ္စာအားလုံးကိုလည်းကောင်း၊ သားသမီးနှင့် ဆွေမျိုးတို့ကိုလည်းကောင်း စွန့်ပစ်၍ ကြောက်လန့်ကာ အဝေးရှိ တောသို့ ဦးတည်ပြေးလွှားကြ၏။

Verse 53

अन्ये मंत्रविदो विप्राः प्रयतंते समंततः । मंदं धावंति संत्रस्ता गृहीत्वौषधयः परे

မန္တရားကိုကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏအချို့သည် အရပ်ရပ်၌ ကြိုးပမ်းကြသည်။ အခြားသူတို့သည် ကြောက်လန့်၍ နှေးနှေးပြေးကာ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ကိုင်ဆောင်သွားကြသည်။

Verse 54

एवं तत्पुरमुद्दिश्य सर्वे ते पन्नगोत्तमाः । प्रचरंति यथा कश्चिन्न तत्र ब्राह्मणो वसेत्

ထို့ကြောင့် ထိုမြို့ကို ရည်ရွယ်ကာ အမြင့်မြတ်ဆုံး နဂါးတို့အားလုံးသည် လှုပ်ရှားသွားလာကြ၍ ထိုနေရာ၌ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးမျှ မနေထိုင်နိုင်အောင် ဖြစ်စေ하였다။

Verse 55

अथ शून्यं पुरं कृत्वा सर्वे ते पन्नगोत्तमाः । व्यचरन्स्वेच्छया तत्र तीर्थेष्वायतनेषु च

ထို့နောက် မြို့ကို လုံးဝလွတ်လပ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် အမြင့်မြတ်ဆုံး နဂါးတို့အားလုံးသည် ထိုနေရာ၌ မိမိစိတ်တိုင်းကျ လှည့်လည်ကာ တီရ္ထများနှင့် သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းအာယတနများတွင်ပါ သွားလာကြသည်။

Verse 56

न कश्चित्पन्नगः क्षेत्रात्त्यक्त्वा निर्याति बाह्यतः । प्रविशेन्न परः कश्चित्तत्र क्षेत्रे च मानवः

နဂါးတစ်ကောင်မျှ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေမှ ထွက်ခွာပြီး အပြင်ဘက်သို့ မသွားကြ။ ထို့ပြင် အခြားမည်သူမျှ လူသားတစ်ဦးတည်းပင် ထိုနယ်မြေထဲသို့ မဝင်ရောက်နိုင်ကြ။

Verse 57

व्यवस्थैवं समुद्भूता सर्पाणां मानुषैः सह । वधभक्षणजा न्योन्यं बाह्याभ्यंतरसंभवा

ဤသို့ဖြင့် နဂါးတို့နှင့် လူသားတို့အကြား စီမံချက်တစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ၎င်းသည် အပြင်နှင့် အတွင်း နှစ်ဖက်လုံး၌ အပြန်အလှန် သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် စားသောက်ခြင်းမှ မွေးဖွားလာသော အရာဖြစ်သည်။

Verse 58

एतस्मिन्नंतरे शेषो मुक्त्वा दुःखं सुतोद्भवम् । प्रहृष्टः प्रददौ तोयं तस्य जातिभिरन्वितः

ထိုအချိန်တွင် သေရှာသည် သားကြောင့်ဖြစ်သော ဝမ်းနည်းမှုမှ လွတ်မြောက်၍ ဝမ်းမြောက်ကာ မိမိနဂါးမျိုးနွယ်တို့နှင့်အတူ ရေကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 59

अथ ते ब्राह्मणाः केचित्सर्पेभ्यो भयविह्वलाः । सशोका दिङ्मुखान्याशु ते सर्वे संगता मिथः

ထို့နောက် နဂါးတို့ကို ကြောက်ရွံ့၍ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဗြာဟ္မဏအချို့သည် ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် အရပ်မျက်နှာများသို့ အလျင်အမြန် လှည့်ကြပြီး အားလုံး အချင်းချင်း စုဝေးကြ၏။

Verse 60

ततो वनं समाजग्मुस्त्रिजातो यत्र संस्थितः । हरलब्धवरो हृष्टः सुमहत्तपसि स्थितः

ထို့နောက် သူတို့သည် တြိဇာတ နေထိုင်ရာ တောသို့ သွားကြ၏။ သူသည် ဟရ (ရှီဝ) ထံမှ အပေးအကောင်းကို ရရှိ၍ ဝမ်းမြောက်ကာ အလွန်ကြီးမားသော တပသ (အတိအကျင့်) တွင် တည်မြဲနေသူဖြစ်၏။

Verse 61

स दृष्ट्वा ताञ्जनान्सर्वांस्तथा दुःखपरिप्लुतान् । पुत्रदारादिकं स्मृत्वा रुदतः करुणं बहु

သူသည် ထိုလူအပေါင်းတို့ကို ဝမ်းနည်းမှုတွင် နစ်မြုပ်နေသည်ကို မြင်၍ သား၊ ဇနီးနှင့် အခြားသူတို့ကို သတိရကာ ကရုဏာဖြင့် အလွန်အမင်း ငိုကြွေးလေ၏။

Verse 62

सोऽपि दुःखसमायुक्तो दृष्ट्वा तान्स्वपुरोद्भवान् । ब्राह्मणेंद्रांस्ततः प्राह बाष्पव्याकुललोचनः

သူလည်း ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ပြည့်နှက်ကာ မိမိမြို့မှ လာသူတို့ကို မြင်သော် ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့အား မျက်လုံးတွင် မျက်ရည်တိမ်တိမ်ဖြင့် ပြောဆိုလေ၏။

Verse 63

शृण्वंतु ब्राह्मणाः सर्वे वचनं मम सांप्रतम् । मया विनिर्गतेनैव तत्पुरात्तोषितो हरः

ဗြာဟ္မဏအားလုံးတို့၊ ယခု ငါ၏စကားကို နားထောင်ကြလော့။ ငါသည် ထိုမြို့မှ ထွက်ခွာသွားခြင်းကြောင့်ပင် ဟရ (ရှီဝ) သည် စိတ်တော်ပျော်ရွှင်တော်မူ၏။

Verse 64

तेन मह्यं वरो दत्तो वांछितो द्विजसत्तमाः । गृहीतो न मयाद्यापि प्रार्थयिष्यामि सांप्रतम्

ထို့ကြောင့်၊ နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ ငါလိုလားသော အာသီသကောင်းချီးကို ငါ့အား ပေးအပ်ထားပြီ။ ငါသည် ယခုထိ မခံယူသေးသဖြင့် ယခု ငါတောင်းခံမည်။

Verse 65

यथा स्यात्संक्षयस्तेषां नागानां सुदुरात्मनाम् । यैः कृतं नः पुरं कृत्स्नमुद्रसं पापकर्मभिः

ငါတို့မြို့တစ်မြို့လုံးကို အပြစ်ကံဆိုးများဖြင့် ပျက်စီး၍ လူမရှိအောင် လုပ်ခဲ့သော အလွန်ယုတ်မာသည့် နာဂတို့ ပျက်သုဉ်းကြပါစေ။

Verse 66

एवमुक्त्वाऽथ विप्रः स त्रिजातः परमेश्वरम् । प्रार्थयामास मे देव तं वरं यच्छ सांप्रतम्

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏ တြိဇာတသည် ပရမေရှွရအား ဆုတောင်းလျက်— “အို မိမိ၏သခင်၊ ယခု ထိုကောင်းချီးကို ပေးတော်မူပါ” ဟု တောင်းလျှောက်၏။

Verse 67

ततः प्रोवाच देवेशः प्रार्थयस्व द्रुतं द्विज । येनाभीष्टं प्रयच्छामि यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ထို့နောက် ဒေဝတို့၏အရှင်က ပြောတော်မူသည်— “အို ဗြာဟ္မဏ၊ မြန်မြန်တောင်းလော့။ အလွန်ရခက်သော်လည်း သင်လိုချင်သမျှကို ငါပေးမည်။”

Verse 68

त्रिजात उवाच । नागैरस्मत्पुरं कृत्स्नं कृतं जनविवर्जितम् । तत्तस्मात्ते क्षयं यांतु सर्वे वृषभवाहन

တြိဇာတာက ပြော၏ — «နာဂတို့သည် ငါတို့မြို့တစ်မြို့လုံးကို လူကင်းမဲ့အောင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် နွားတံဆိပ်တော်ရှင် (ဝೃಷဘဝာဟန) အရှင်၊ သူတို့အားလုံး ပျက်စီးရာသို့ သွားစေပါ»။

Verse 69

येन तत्पूर्यते विप्रैर्भूयोऽपि सुरसत्तम । ममापि जायते कीर्तिः स्वस्थानोद्धरणोद्भवा

«ထိုမြို့ကို ဗြာဟ္မဏတို့ဖြင့် ထပ်မံပြည့်စုံစေရန်၊ အရှင်နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ထို့ပြင် ငါ၏နေရာကို ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းမှ ပေါက်ဖွားသော ဂုဏ်သတင်းသည် ငါ့အတွက်လည်း ပေါ်ထွန်းစေရန်»။

Verse 70

श्रीभगवानुवाच । नायुक्तं विहितं विप्र पन्नगैस्तैर्महात्मभिः । निर्दोषश्चापि पुत्रोऽत्र येषां विप्रेण सूदितः

ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူ၏ — «ဗြာဟ္မဏာ၊ ထိုမဟာစိတ်ရှိသော ပန်နဂ (မြွေ) တို့က ချမှတ်ထားသည့် စည်းကမ်းသည် မသင့်လျော်။ အကြောင်းမူကား ဤနေရာ၌ အပြစ်ကင်းသော သားတစ်ဦးတောင် ဗြာဟ္မဏ၏ လက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံရသည်»။

Verse 71

विशेषेण द्विजश्रेष्ठ संप्राप्ते पंचमीदिने । तत्राऽपि श्रावणे मासि पूज्यंते यत्र पन्नगाः

«အထူးသဖြင့် ဒွိဇအမြတ်ဆုံး၊ ပဉ္စမီနေ့ ရောက်လာသောအခါ၊ ထို့ပြင် အထူးသဖြင့် ရှရဝဏ (Śrāvaṇa) လတွင် ထိုနေရာ၌ ပန်နဂ (မြွေ) တို့ကို ပူဇော်ကြသည်»။

Verse 72

तस्मात्तेऽहं प्रवक्ष्यामि सिद्धमंत्रमनुत्तमम् । यस्योच्चारणमात्रेण सर्प्पाणां नश्यते विषम्

«ထို့ကြောင့် ငါသည် အလွန်မြတ်သော စိဒ္ဓမန်တရ (ပြီးစီးသော မန္တရ) ကို သင်အား ပြောမည်။ ထိုမန္တရကို အသံထွက်ဖတ်ရုံဖြင့်ပင် မြွေတို့၏ အဆိပ် ပျက်စီးသွားသည်»။

Verse 73

तं मंत्रं तत्र गत्वा त्वं तद्विप्रैरखिलैर्वृतः । श्रावयस्व महाभाग तारशब्देन सर्वशः

သင်သည် ထိုနေရာသို့ သွား၍ ဗြာဟ္မဏများအားလုံး ဝိုင်းရံလျက်၊ ကံကောင်းသူရေ၊ «တာရာ» သံဖြင့် မန္တရကို နေရာအနှံ့ ကြေညာစေပါ။

Verse 74

तं श्रुत्वा ये न यास्यंति पातालं पन्नगाधमाः । युष्मद्वाक्याद्भविष्यंति निर्विषास्ते न संशयः

ထိုသံကို ကြားပြီးလည်း ပာတာလာသို့ မဆင်းသွားသော အောက်တန်းစား မြွေများသည် သင်၏စကားတော်ကြောင့် အဆိပ်ကင်းမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 75

त्रिजात उवाच । ब्रूहि तं मे महामंत्रं सर्वतीक्ष्णविनाशनम् । येन गत्वा निजं स्थानं सर्पानुत्सादयाम्यहम्

ထရီဇာတာက ပြောသည်— “အလွန်ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော မဟာမန္တရကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။ ထိုမန္တရဖြင့် ကျွန်ုပ်၏ နေရာသို့ ပြန်သွားကာ မြွေများကို နှိမ်နင်းမည်။”

Verse 76

श्रीभगवानुवाच । गरं विषमिति प्रोक्तं न तत्रास्ति च सांप्रतम् । मत्प्रसादात्त्वया ह्येतदुच्चार्यं ब्राह्मणोत्तम

ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူသည်— “ဂရဟု ခေါ်သော အဆိပ်သည် ယခု ထိုနေရာ၌ မကျန်တော့။ ငါ၏ ကရုဏာကြောင့်၊ ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်ရေ၊ ဤအရာကို သင်က အမှန်တကယ် အသံထွက်ရမည်။”

Verse 77

न गरं न गरं चैतच्छ्रुत्वा ये पन्नगाधमाः । तत्र स्थास्यंति ते वध्या भविष्यंति यथासुखम्

“အဆိပ်မရှိ၊ အဆိပ်မရှိ” ဟု ဤစကားကို ကြားသော အောက်တန်းစား မြွေများသည် ထိုနေရာ၌ နေကြမည်၊ သတ်ရန်သင့်သူများ ဖြစ်လာ၍ သင့်တော်သလို စီရင်ခံရမည်။

Verse 78

अद्यप्रभृति तत्स्थानं नगराख्यं धरातले । भविष्यति सुविख्यातं तव कीर्तिविवर्धनम्

ယနေ့မှစ၍ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ထိုနေရာသည် «နာဂရ» ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားလာမည်၊ အလွန်ပင် ပျံ့နှံ့ကျော်ကြား၍ သင်၏ ကီရ్తိကို တိုးပွားစေမည်။

Verse 79

तथान्योपि च यो विप्रो नागरः शुद्धवंशजः । नगराख्येन मंत्रेण अभिमंत्र्य त्रिधा जलम्

ထို့အတူ အခြားသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးမည်သူမဆို—နာဂရဖြစ်၍ သန့်ရှင်းသော မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူ—«နာဂရ» ဟုခေါ်သော မန္တရဖြင့် ရေကို သုံးကြိမ် အဘိမန္တရ၍…

Verse 80

प्राणिनं काल संदष्टमपि मृत्युवशंगतम् । प्रकरिष्यति जीवाढ्यं प्रक्षिप्य वदने स्वयम्

အသက်ရှိသတ္တဝါတစ်ဦးသည် «ကာလ» ၏ကိုက်ခဲခြင်းကို ခံပြီး မရဏ၏အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်နေသော်လည်း—ဤ သုံးအက္ခရာ မန္တရကို ကိုယ်တိုင် ပါးစပ်ထဲ ထည့်ပေးလျှင် အသက်ပြန်လည်ရစေ၍ အသက်ဓာတ်ပြည့်ဝစေမည်။

Verse 81

अन्यत्रापि स्थितो मर्त्यो मंत्रमेतं त्रिरक्षरम् । यः स्मरिष्यति संसुप्तो न हिंस्यः स्यादहेर्हि सः

လူသည် အခြားနေရာ၌ ရှိနေသော်လည်း ဤ သုံးအက္ခရာ မန္တရကို အိပ်ပျော်နေစဉ်တောင် သတိရသူသည် မြွေကြောင့် အန္တရာယ်မခံရပါလိမ့်မည်။

Verse 82

स्थावरं जंगमं वापि कृत्रिमं वा गरं हि तत् । तदनेन च मंत्रेण संस्पृष्टं त्वमृतायितम्

အတည်တံ့သောအရာမှဖြစ်စေ လှုပ်ရှားသတ္တဝါမှဖြစ်စေ သို့မဟုတ် လူလုပ်အဆိပ်ဖြစ်စေ—ဤ မန္တရနှင့် ထိတွေ့သွားလျှင် အမృతကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်။

Verse 83

अजीर्णप्रभवा रोगा ये चान्ये जठरोद्भवाः । मंत्रस्यास्य प्रभावेन सर्वे यांति द्रुतं क्षयम्

အစာမကြေခြင်းမှ ဖြစ်သော ရောဂါများနှင့် ဝမ်းဗိုက်မှ ပေါ်ပေါက်သော အခြားအနာရောဂါများသည်—ဤမန္တရ၏ အာနုဘော်ကြောင့် အားလုံး လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

Verse 84

एवमुक्त्वाऽथ तं विप्रं भगवान्वृषभध्वजः । जगामादर्शनं पश्चाद्यथा दीपो वितैलकः

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက်၊ နွားအလံတင်သော ဘဂဝန်သည် ထိုဗြာဟ္မဏကို မိန့်ကြားကာ၊ နောက်တစ်ဖန် ဆီကုန်သည့် မီးအိမ်ကဲ့သို့ မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော်မူ၏။

Verse 85

त्रिजातोऽपि समं विप्रैर्हतशेषैस्तु तैर्द्रुतम् । जगाम संप्रहृष्टात्मा चमत्कारपुरं प्रति

ထို့နောက် တြိဇာတလည်း၊ ကျန်ရှိသည့် အန္တရာယ်ကို လျင်မြန်စွာ အနိုင်ယူပြီးသော ဗြာဟ္မဏတို့နှင့်အတူ၊ စိတ်နှလုံး ပျော်ရွှင်လျက် ချမတ်ကာရပူရ မြို့သို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 86

एवं ते ब्राह्मणाः सर्वे त्रिजातेन समन्विताः । न गरं न गरं प्रोच्चैरुच्चरंतः समाययुः

ထိုသို့ပင် တြိဇာတနှင့်အတူ ဗြာဟ္မဏတို့အားလုံးသည် လမ်းခရီးသို့ ဆက်လက်သွားကြပြီး၊ “အဆိပ်မရှိ၊ အဆိပ်မရှိ” ဟု ထပ်တလဲလဲ အသံမြင့်စွာ ရွတ်ဆိုကြ၏။

Verse 87

हाटकेश्वरजं क्षेत्रं यत्तद्व्याप्तं समंततः । रौद्रैराशीविषैः क्रूरैः शेषस्यादेशमाश्रितेः

ဟာဋကေရှွရ၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသည် အရပ်ရပ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကြမ်းတမ်းသော အဆိပ်မြွေများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ရှေရှ၏ အမိန့်ကို ခံယူ၍ လှုပ်ရှားကြ၏။

Verse 88

अथ ते पन्नगाः श्रुत्वा सिद्धमंत्र शिवोद्भवम् । निर्विषास्तेजसा हीनाः समन्तात्ते प्रदुद्रवुः

ထိုနောက် နဂါးတို့သည် ရှိဝမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ပြည့်စုံသည့် မန္တရကို ကြားသဖြင့် အဆိပ်နှင့် တေဇောဓာတ် ပျောက်ကွယ်ကာ အရပ်ရပ်သို့ ထွက်ပြေးသွားကြ၏။

Verse 89

वल्मीकान्केचिदासाद्य चित्ररंध्रांतरोद्भवान् । अन्ये चापि प्रजग्मुश्च पातालं दंदशूककाः

အချို့သော မြွေတို့သည် အတွင်းလမ်းကြောင်း ထူးဆန်းသော ပုရွက်ဆိတ်တောင်များ (ဝလ္မီက) ထဲသို့ ပြေးဝင်ကြပြီး၊ အခြားသော လျှောလျှောသွားသော နဂါးမြွေတို့သည်လည်း ပာတාල (အောက်လောက) သို့ ဆင်းသွားကြ၏။

Verse 90

ये केचिद्भयसंत्रस्ता वार्द्धक्येन निपीडिताः । वालत्वेन तथा चान्ये शक्नुवंति न सर्पितुम्

အချို့သည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်လှုပ်ကြပြီး၊ အချို့သည် အိုမင်းခြင်းကြောင့် ဖိနှိပ်ခံရကာ၊ အခြားအချို့သည် ကလေးအရွယ်ဖြစ်သဖြင့် လျှောလျှောသွားရန်တောင် မတတ်နိုင်ကြ။

Verse 91

ते सर्वे ब्राह्मणेन्द्रैस्तैः कृतस्य प्रतिकारकैः । निहताः पन्नगास्तत्र दंडकाष्ठैः सहस्रशः

ထိုနေရာတွင် ပြုလုပ်ထားသည့် အမှုအရာအတွက် ကာကွယ်ကုသမှုကို ဆောင်ရွက်သော အထွတ်အထိပ် ဘြာဟ္မဏတို့က သစ်တုတ်များဖြင့် နဂါးမြွေတို့ကို ထောင်ချီ၍ သတ်ဖြတ်ကြ၏။

Verse 92

एवमुत्साद्य तान्सर्वान्ब्राह्मणास्ते गतव्यथाः । तं त्रिजातं पुरस्कृत्य स्थानकृत्यानि चक्रिरे

ဤသို့ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ဘြာဟ္မဏတို့သည် ဝေဒနာကင်းလွတ်ကာ၊ တြိဇာတကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဂုဏ်ပြု၍ ထိုနေရာ၏ သန့်ရှင်းသော အခမ်းအနားနှင့် တာဝန်ဝတ္တရားများကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 93

एवं तन्नगरं जातमस्मात्कालादनंतरम् । देवदेवस्य भर्गस्य प्रसादेन द्विजोत्तमाः

ဤသို့ ထိုမြို့ရွာသည် ထိုကာလနောက်မကြာမီ ပေါ်ပေါက်လာ၏၊ အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ နတ်တို့၏နတ် ဘ္ဟရ္ဂ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 94

एतद्यः पठते नित्यमाख्यानं नगरोद्भवम् । न तस्य सर्पजं क्वापि कथंचिज्जायते भयम्

ဤမြို့ပေါ်ပေါက်လာပုံ အာখ্যာနကို နေ့စဉ်ဖတ်ရွတ်သူအား မည်သည့်နေရာ၌မဆို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မြွေကြောင့် ဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့မှု မပေါ်ပေါက်နိုင်။

Verse 114

इति श्रीस्कादे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये नगरसंज्ञोत्पत्तिवर्णनंनाम चतुर्दशोत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ ရှင်မြတ်စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် ပုဒ်ပါသော သံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှွရ က္ෂೇತ್ರမဟာတ္မ్యంలో «နဂရ» ဟူသော အမည်ပေါ်ပေါက်လာပုံ ဖော်ပြသော အခန်း၊ အခန်း ၁၁၄ ပြီးဆုံး၏။