Adhyaya 110

Verse 1

श्रीदेव्युवाच । नैतेष्वपि सुरश्रेष्ठ सर्वेषु भुवि मानवाः । अपि दीर्घायुषो भूत्वा स्नातुं शक्ताः कथंचन

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်—အို နတ်တို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံး၊ လူသားတို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် အသက်ရှည်စွာ နေထိုင်သော်လည်း ဤတီရ္ထအားလုံးတွင် ရေချိုးနိုင်ရန် မည်သို့မျှ မစွမ်းနိုင်ကြ။

Verse 2

एतेषामपि साराणि मम तीर्थानि कीर्तय । येषु स्नातो नरः सम्यक्सर्वेषां लभते फलम्

ဤတို့အနက် အနှစ်သာရဖြစ်သော ငါ၏ အဓိက တီရ္ထများကို ကြေညာလော့။ ထိုနေရာတို့၌ မှန်ကန်စွာ ရေချိုးလျှင် လူသည် တီရ္ထအားလုံး၏ အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 3

ईश्वर उवाच । एतेषां मध्यतो देवि तीर्थाष्टकमनुत्तमम् । अस्ति स्नातैर्नरैस्तत्र सर्वेषां लभ्यते फलम्

ဣශ්ဝရက ပြောသည်—ဒေဝီရေ၊ ဤတို့အလယ်၌ အထူးမြတ်သော တီရ္ထရှစ်ပါး အစုရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသော လူတို့သည် တီရ္ထအားလုံး၏ အကျိုးကို ရရှိကြ၏။

Verse 4

नैमिषं चैव केदारं पुष्करं कृमिजांगलम् । वाराणसी कुरुक्षेत्रं प्रभासं हाटकेश्वरम्

နૈမိષ၊ ကေဒါရ၊ ပုෂ్కရ၊ ကೃမိဇာင်္ဂလ၊ ဝါရာဏသီ၊ ကုရုက္ခေတရ၊ ပရဘာသ၊ ဟာဋကေශ්ဝရ—ဤတို့သည် ထင်ရှားသော သန့်ရှင်းကွင်း (က்ஷೇತ್ರ) ရှစ်ပါး ဖြစ်၏။

Verse 5

अष्टास्वेतेषु यः स्नातः सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । स स्नातः सर्वतीर्थेषु सत्यमेतन्मयोदितम्

ဤကွင်းရှစ်ပါး၌ မှန်ကန်၍ တည်ကြည်သော ယုံကြည်ခြင်းနှင့်တကွ ရေချိုးသူသည် တီရ္ထအားလုံး၌ ရေချိုးပြီးသူဟု မှတ်ယူရ၏။ ဤသည်မှာ ငါကြေညာသော သစ္စာတရား ဖြစ်၏။

Verse 6

श्रीदेव्युवाच । कलिकाले महादेव भविष्यति कथंचन । स्नानं तस्मान्मम ब्रूहि यत्सारं तीर्थमेव हि

သီဒေဝီက ပြောသည်—“ကလိကာလ၌ မဟာဒေဝရေ၊ သတ္တဝါတို့အတွက် အခြေအနေသည် မည်သို့ ဖြစ်လာမည်နည်း။ ထို့ကြောင့် အနှစ်သာရအမှန်ဖြစ်သော ရေချိုးခြင်းနှင့် တီရ္ထကို ငါ့အား ပြောပြပါ။”

Verse 7

अष्टानामपि चैतेषां देवदेव त्रिलोचन । यद्यहं वल्लभा भक्ता तथा चित्तानुवर्तिनी

အို နတ်တို့၏နတ်၊ မျက်စိသုံးပါးရှင်တော်! အကယ်၍ ကျွန်မသည် အရှင်၏ချစ်မြတ်နိုးသူ၊ သဒ္ဓါပူဇော်သူ၊ စိတ်နှလုံးသည် အရှင်၏အလိုတော်နှင့် အမြဲတမ်းကိုက်ညီသူ ဖြစ်ပါက၊ ဤကေတ္တရ(က்ஷೇತ್ರ) ရှစ်ပါးအနက်မှ…

Verse 8

ईश्वर उवाच । अष्टानामपि देवेशि क्षेत्राणामस्ति चोत्तमम् । एतेषामपि तत्क्षेत्रं हाटकेश्वरसंज्ञितम्

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်—အို ဒေဝီ၊ နတ်မတို့၏အရှင်မ! ဤကေတ္တရ(က்ஷೇತ್ರ) ရှစ်ပါးအနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးတစ်ခု ရှိ၏။ ထိုကေတ္တရသည် ‘ဟာဋကေရှ္ဝရ’ ဟူသောနာမဖြင့် သိကြ၏။

Verse 9

यत्र सर्वाणि क्षेत्राणि संस्थितानि ममाज्ञया । तथान्यानि च तीर्थानि कलिकालेऽपि संस्थिते

အဲဒီနေရာ၌ ငါ၏အမိန့်တော်အရ ကေတ္တရ(က்ஷेत्र) အားလုံး တည်ရှိနေကြ၏။ ထို့အပြင် အခြားသော တီရ္ထ(တိရ္ထ) များလည်း ကလိယုဂ်ကာလ၌ပင် တည်မြဲစွာ ရှိနေကြ၏။

Verse 10

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्क्षेत्रं सेव्यमेव हि । मानुषैर्मोक्षमिच्छद्भिः सत्यमेतन्म योदितम्

ထို့ကြောင့် မောက္ခကို လိုလားသော လူသားတို့သည် အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ထိုကေတ္တရ(က்ஷेत्र) ကို သွားရောက်ရှာဖွေကာ ဝတ်ပြုစေဝာပြုရမည်။ ဤသည်ကား ငါကြေညာသော သစ္စာတရားပင် ဖြစ်၏။

Verse 11

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातमष्टषष्टिसमुद्भवम् । समुच्चयं द्विजश्रेष्ठा नामदेवसमन्वितम्

စူတ မိန့်သည်—အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့! တီရ္ထ ၆၈ ပါးမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဤစုစည်းချက်ကို နတ်သမိုင်းနာမများနှင့်အတူ သင်တို့အား အပြည့်အစုံ ငါပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 13

यश्चैतत्पठते भक्त्या ह्यष्टषष्टिसमुद्भवम् । स्नानजं लभते पुण्यं शृण्वानः श्रद्धयान्वितः

ဤအကြောင်းကို ဘက္တိဖြင့် ရွတ်ဖတ်သူ—ခြောက်ဆယ်ရှစ် တီရ္ထတို့မှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဤဝတ္ထု—သည် သန့်ရှင်းသော ရေချိုးကာရမှ ဖြစ်သော ကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။ ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် နားထောင်သူလည်း ထိုကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။

Verse 110

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्य ऽष्टषष्टितीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम दशोत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၊ အရှစ်ဆယ်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ ဆဋ္ဌမ ပုဒ်ဖြစ်သည့် နာဂရခဏ္ဍအတွင်း၊ သီရိ ဟာဋကေရှ္ဝရ က္ෂೇತ್ರမဟာတ္မယ၌ «ခြောက်ဆယ်ရှစ် တီရ္ထတို့၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၁၁၀ သည် အဆုံးသတ်၏။