Adhyaya 109

Verse 1

। ईश्वर उवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि वरानने । सर्वेषामेव तीर्थानां सारं तीर्थसमुच्चयम्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်– “မျက်နှာလှသောသူမ၊ မေးမြန်းခဲ့သမျှကို ငါ အကုန်လုံး ပြောပြီးပြီ။ ယခုမှစ၍ တီရ္ထအားလုံး၏ အနှစ်သာရ—တီရ္ထတို့၏ စုစည်းသတ်မှတ်ချက်ကို (ပြောမည်)။”

Verse 2

एतेष्वहं वरारोहे सर्वेष्वेव व्यवस्थितः । नाम्ना चान्येषु तीर्थेषु त्रिदशानां हितार्थतः

အို လှပသိမ်မွေ့သောသူမ၊ ငါသည် ဤတီရ္ထများအားလုံး၌ အမှန်တကယ် တည်ရှိနေ၏။ ထို့ပြင် အခြားတီရ္ထများ၌လည်း နာမတော်အမျိုးမျိုးဖြင့် ထင်ရှားနေပြီး၊ ဒေဝတားတို့၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် ဖြစ်၏။

Verse 3

यो मामेतेषु तीर्थेषु स्नात्वा पश्यति मानवः । कीर्तयेत्कीर्तनान्नाम्ना स नूनं मोक्षमाप्नुयात्

ဤတီရ္ထများ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ငါ့ကို မြင်တွေ့သော လူသည်၊ ထို့ပြင် ငါ့နာမတော်ကို သီဆိုကာ ချီးမွမ်းလျှင်၊ အမှန်ပင် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိမည်။

Verse 4

श्रीदेव्युवाच । येषु तीर्थेषु यन्नाम कीर्तनीयं तव प्रभो । तत्कार्त्स्येन मम ब्रूहि यच्चहं तव वल्लभा

သီရိဒေဝီက ပြောသည်—အို အရှင်၊ မည်သည့်တီရ္ထ၌ မည်သည့်နာမတော်ကို ချီးမွမ်းသီဆိုရမည်နည်း။ ငါသည် သင်၏ ချစ်မြတ်နိုးရာဖြစ်သောကြောင့် အပြည့်အစုံ ငါ့အား ပြောပြပါ။

Verse 5

ईश्वर उवाच । वाराणस्यां महादेवं प्रयागे च महेश्वरम् । नैमिषे देवदेवं च गयायां प्रपितामहम्

ဣရှွရက ပြောသည်—ဝါရာဏသီ၌ ငါ့ကို “မဟာဒေဝ” ဟု ချီးမွမ်းကြ၏။ ပရယာဂ၌ “မဟေရှွရ” ဟု၊ နိုင်မိရှ၌ “ဒေဝဒေဝ” ဟု၊ ဂယာ၌ “ပရပိတာမဟ” ဟု ခေါ်ကာ သီဆိုကြ၏။

Verse 6

कुरुक्षेत्रे विदुः स्थाणुं प्रभासे शशिशेखरम् । पुष्करे तु ह्यजागन्धिं विश्वं विश्वेश्वरे तथा

ကူရုက္ခေတ္တ၌ ငါ့ကို “သ္ထာဏု” ဟု သိကြ၏။ ပရဘာသ၌ “ရှရှိရှေခရ” ဟု၊ ပုရှ္ကရ၌ အမှန်ပင် “အဇာဂန္ဓိ” ဟု၊ ထို့အတူ ဝိශ්ဝေရှွရ၌ “ဝိශ්ဝ” ဟု ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 7

अट्टहासे महानादं महेन्द्रे च महाव्रतम् । उज्जयिन्यां महाकालं मरुकोटे महोत्कटम्

အဋ္ဌဟာသ၌ (အရှင်သည်) မဟာနာဒ; မဟိန္ဒြ၌ မဟာဝြတ; ဥဇ္ဇယိနီ၌ မဟာကာလ; မရုကိုဋ၌ မဟောတ္ကဋ ဟူ၍ ထင်ရှားတော်မူ၏။

Verse 8

शंकुकर्णे महातेजं गोकर्णे च महाबलम् । रुद्रकोट्यां महायोगं महालिंगं स्थलेश्वरे

သံကုကဏ္ဏ၌ မဟာတေဇ; ဂိုကဏ္ဏ၌ မဟာဗလ; ရုဒ္ရကိုဋီ၌ မဟာယောဂ; စ္ထလေရှွရ၌ မဟာလိင်္ဂ ဟူ၍ ပူဇော်ကြ၏။

Verse 9

हर्षिते च तथा हर्षं वृषभं वृषभध्वजे । केदारे चैव ईशानं शर्वं मध्यमकेश्वरे

ဟရ္ṣိတ၌ မင်္ဂလာရယ်ရွှင်မှု ပေးတော်မူသော «ဟရ္ṣ» ဟူ၍ ခေါ်ကြ၏; ဝೃಷဘဓ္ဝဇ၌ «ဝೃಷဘ» (နွားတံဆိပ်တော်ရှင်) ဟူ၍ ထင်ရှား၏။ ကေဒါရ၌ «ဣရှာန» အရှင်အုပ်စိုးတော်မူသူဟူ၍ ပူဇော်ကြပြီး၊ မဓျမကေရှွရ၌ «ရှရ္ဝ» မင်္ဂလာဖျက်ဆီးရှင်ဟူ၍ ဂုဏ်ပြုကြ၏။

Verse 10

सुपर्णाक्षं सहस्राक्षे सुसूक्ष्मं कार्तिकेश्वरे । भवं वस्त्रापथे देवि ह्युग्रं कनखले तथा

သဟသ္ရာက္ṣ၌ «သုပဏ္ဏာက္ṣ» ဟူ၍ ပူဇော်ကြ၏; ကာရ္တိကေရှွရ၌ «သုသူက္ṣမ» (အလွန်သိမ်မွေ့တော်မူသူ) ဟူ၍ ထင်ရှား၏။ ဒေဝီမယ်တော်၊ ဝတ္စရာပထ၌ «ဘဝ» (ဖြစ်ပေါ်ခြင်း၏ အရင်းမြစ်) ဟူ၍ ဂုဏ်ပြုကြပြီး၊ ကနခလ၌ «ဥဂ္ရ» (ကြမ်းတမ်းကာကွယ်ရှင်) ဟူ၍ ရိုသေကြ၏။

Verse 11

भद्रकर्णे शिवं चैव दण्डके दण्डिनं तथा । ऊर्ध्वरेतं त्रिदण्डायां चण्डीशं कृमिजांगले

ဘဒ္ရကဏ္ဏ၌ «ရှိဝ» ဟူ၍ ချီးမွမ်းကြ၏; ဒဏ္ဍက၌ «ဒဏ္ဍင်» (အပြစ်ပေးရှင်) ဟူ၍ ထင်ရှား၏။ တြိဒဏ္ဍာ၌ «ဦර්ဓွရေတသ» (စွမ်းအားကို မြှောက်တင်ထားသော တပသီ) ဟူ၍ ခေါ်ကြပြီး၊ ကೃမိဇာင်္ဂလ၌ «ချဏ္ဍီရှ» (ကြမ်းတမ်းအင်အား၏ အရှင်) ဟူ၍ ပူဇော်ကြ၏။

Verse 12

कृत्तिवासं तथैकाम्रे छागलेये कपर्दिनम् । कालिञ्जरे नीलकण्ठं श्रीकण्ठं मण्डलेश्वरे

ဧကာမရ၌ သူ့ကို ကృတ္တိဝာသ (အသားအရေဝတ်ဆင်သူ) ဟု ချီးမွမ်းကြ၏။ ခာဂလေယ၌ ကပရ္ဒိန် (ဆံပင်အုပ်မတ်တပ်သော အရှင်) ဟု ခေါ်ကြ၏။ ကာလိဉ္ဇရ၌ နီလကဏ္ဌ (လည်ပင်းပြာသော) ဟု ပူဇော်ကြပြီး မဏ္ဍလေရှ္ဝရ၌ သရီကဏ္ဌ (လည်ပင်းတင့်တယ်သော အရှင်) ဟု ချီးမြှောက်ကြ၏။

Verse 13

विजयं चैव काश्मीरे जयन्तं मरुकेश्वरे । हरिश्चन्द्रे हरं चैव पुरश्चन्द्रे च शंकरम्

ကာရှ္မီးရ၌ သူ့ကို ဝိဇယ (အောင်မြင်ခြင်း) ဟု သိကြ၏။ မရုကေရှ္ဝရ၌ ဇယန္တ (အမြဲအောင်မြင်သူ) ဟု ခေါ်ကြ၏။ ဟရိශ්ချန္ဒြ၌ ဟရ (ဖယ်ရှားပယ်ဖျက်သူ) ဟု ပူဇော်ကြပြီး ပုရශ්ချန္ဒြ၌ သင်္ကရ (ကောင်းကျိုးပေးသော) ဟု ကိုးကွယ်ကြ၏။

Verse 14

जटिं वामेश्वरे विन्द्यात्सौम्यं वै कुक्कुटेश्वरे । भूतेश्वरं भस्मगात्रे ओंकारेऽमरकण्टकम्

ဝာမေရှ္ဝရ၌ သူ့ကို ဇဋိန် (ဆံပင်မတ်တပ်သော တပသီ) ဟု သိရမည်။ ကုက္ကုဋေရှ္ဝရ၌ သော်မျ (နူးညံ့သိမ်မွေ့သူ) ဟု ခေါ်ကြ၏။ ဘသ္မဂာတြ၌ ဘူတေရှ္ဝရ (သတ္တဝါတို့၏ အရှင်) ဖြစ်ပြီး အိုံကာရ၌ အမရကဏ္ဍက (မသေမပျက်သော တောင်ထိပ်) ဟု သိကြ၏။

Verse 15

त्र्यंबकं च त्रिसंध्यायां विरजायां त्रिलोचनम् । दीप्तमर्केश्वरे ज्ञेयं नेपाले पशुपालकम्

တရိသန္ဓျာ၌ သူ့ကို တြယမ္ဗက (မျက်စိသုံးလုံး အရှင်) ဟု ခေါ်ကြ၏။ ဝိရာဇာ၌ တြိလိုစန (မျက်စိသုံးလုံးရှိသူ) ဟု သိကြ၏။ အရ္ကေရှ္ဝရ၌ ဒီပ္တ (တောက်ပသော) ဟု သိရမည်၊ နေပါလ၌ ပశုပာလက (သတ္တဝါအားလုံး၏ ကာကွယ်သူ) ဟု ချီးမြှောက်ကြ၏။

Verse 16

यमलिंगं च दुष्कर्णे कपाली करवीरके । जागेश्वरे त्रिशूली च श्रीशैले त्रिपुरांतकम्

ဒုષ္ကဏ္ဏ၌ သူ့ကို ယမလိင်္ဂ ဟု ရိုသေကြ၏။ ကရဝီရက၌ ကပာလီ (ခေါင်းခွံကိုင်ဆောင်သူ) ဟု ခေါ်ကြ၏။ ဇာဂေရှ္ဝရ၌ တြိရှူလီ (သုံးခွထမ်းကိုင်သူ) ဖြစ်ပြီး သရီရှೈလ၌ တြိပုရာန္တက (တိပုရကို ဖျက်ဆီးသူ) ဟု ချီးမြှောက်ကြ၏။

Verse 17

रोहणं तु अयोध्यायां पाताले हाटकेश्वरम् । कारोहणे नकुलीशं देविकायामुमापतिम्

အယောဓျာ၌ သူသည် ရိုဟဏ ဟုခေါ်ကြ၏; ပါတားလ၌ ဟာဋကေရှွရ ဖြစ်၏။ ကာရိုဟဏ၌ နကူလီရှ ဖြစ်ပြီး၊ ဒေဝိကာ၌ ဥမာပတိ—ဥမာ၏ အရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 18

भैरवे भैरवाकारममरं पूर्वसागरे । सप्तगोदावरे भीमं स्वयंभूर्निर्मलेश्वरे

ဘဲရဝ၌ ဘဲရဝရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ထင်ရှားတော်မူ၏; အရှေ့ပင်လယ်၌ အမရ (မသေမပျက်) ဟု ပူဇော်ကြ၏။ စပ္တဂိုဒာဝရ၌ ဘီမ ဖြစ်ပြီး၊ နိర్మလေရှွရ၌ စွယံဘူ (ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်း) ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 19

कर्णिकारे गणाध्यक्षं कैलासे तु गणाधिपम् । गंगाद्वारे हिमस्थानं जल लिंगे जलप्रियम्

ကဏ္ဏိကာရ၌ ဂဏာဓျက္ခ ဖြစ်တော်မူ၏; ကైలားသ၌ ဂဏာဓိပ ဖြစ်၏။ ဂင်္ဂာဒွာရ (ဟရိဒွာရ) ၌ ဟိမသ္ထာန ဖြစ်ပြီး၊ ဇလလင်္ဂ၌ ဇလပရိယ—ဤသို့ သီဝ၏ သန့်ရှင်းရာဌာနအလိုက် အမည်များ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 20

अनलं वाडवेऽग्नौ च भीमं बदरिकाश्रमे । श्रेष्ठे कोटीश्वरं चैव वाराहं विन्ध्यपर्वते

ဝာဍဝမီး၌ အနလ ဖြစ်တော်မူ၏; ဘဒရိကာအာရှရမ်၌ ဘီမ ဖြစ်၏။ ရှရေဋ္ဌ၌ ကိုဋီရှွရ ဖြစ်ပြီး၊ ဝိန္ဓျတောင်၌ ဝာရာဟ—ဤတို့သည် သက်ဆိုင်ရာ သန့်ရှင်းရာဌာနများ၌ ထင်ရှားသော သီဝလင်္ဂရုပ်များ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 21

हेमकूटे विरूपाक्षं भूर्भुवं गन्धमादने । लिंगेश्वरे च वरदं लंकायां च नरांतकम्

ဟေမကူဋ၌ ဝိရူပာက္ခ ဖြစ်တော်မူ၏; ဂန္ဓမာဒန၌ ဘူర్భုဝ ဖြစ်၏။ လင်္ဂေရှွရ၌ ဝရဒ ဖြစ်ပြီး၊ လင်္ကာ၌ နရာန္တက—ဤသို့ နေရာအလိုက် ချိတ်ဆက်သော သီဝ၏ သန့်ရှင်းရုပ်များကို ကြေညာထား၏။

Verse 22

अष्टषष्टिरियं देवि तवाख्याता विशेषतः । पठतां शृण्वतां वापि सर्वपातकनाशिनी

အို ဒေဝီ၊ ဤခြောက်ဆယ်ရှစ်ပါးကို သင့်အား အထူးသဖြင့် ကြေညာထား၏။ ဖတ်သူ၊ နားထောင်သူတို့၏ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 23

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कीर्तनीया विचक्षणैः । कालत्रयेऽपि शुचिभिर्विशेषाच्छिवदीक्षितैः

ထို့ကြောင့် ပညာရှိတို့သည် အားထုတ်မှုအားလုံးဖြင့် ထုတ်ဖော်ကြေညာသင့်၏။ မနက်၊ မွန်းတည့်၊ ညနေ သုံးကာလလုံး သန့်ရှင်း၍ အထူးသဖြင့် ရှိဝဒိက္ခာခံသူတို့က ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 24

लिखितापि वरारोहे यस्यैषा तिष्ठते गृहे । न तत्र जायते दोषो भूतप्रेतसमुद्भवः

အို ခါးလှမိဖုရား၊ ဤစာရင်းကို ရေးသားထားသော်လည်း မည်သူ၏အိမ်၌ တည်ရှိနေသနည်း၊ ထိုနေရာ၌ ဘူတ၊ ပရေတတို့မှ ဖြစ်ပေါ်သော အန္တရာယ်မကောင်းမှု မပေါ်ပေါက်။

Verse 25

न व्याधेर्न च सर्पाणां न चौराणां वरानने । नान्येषां भूभुजादीनां कदाचिदपि कुत्रचित्

အို မျက်နှာလှမိဖုရား၊ ရောဂါကိုလည်း မကြောက်ရ၊ မြွေတို့ကိုလည်း မကြောက်ရ၊ ခိုးသူတို့ကိုလည်း မကြောက်ရ၊ ဘုရင်နှင့် သူ၏အမှုထမ်းတို့ကဲ့သို့ အခြားအန္တရာယ်များကိုလည်း မည်သည့်အခါ မည်သည့်နေရာ၌မဆို မကြောက်ရ။