Adhyaya 107

Verse 1

ऋषय ऊचुः । अष्टषष्टिरियं प्रोक्ता या त्वया सूतनन्दन । क्षेत्राणां देवदेवस्य कथं सा तत्र संस्थिता । एतत्सर्वं समाचक्ष्व परं कौतूहलं हि नः

ရိရှီတို့က ပြောကြသည်—“အို စူတ၏ သားတော်၊ သင်က ဒေဝဒေဝ၏ က္ရှೇತ್ರ ၆၆ ခုကို ဆိုခဲ့၏။ ထိုအရာတို့သည် ထိုနေရာ၌ မည်သို့ တည်ထောင်လာသနည်း။ အားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ရှင်းပြပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ စူးစမ်းလိုစိတ်သည် အလွန်ကြီးမားပါသည်။”

Verse 2

सूत उवाच । प्रश्नभारो महानेष यो भवद्भिः प्रकीर्तितः । तथापि कीर्तयिष्यामि नमस्कृत्वा पिनाकिनम्

သုတက ပြော၏။ «သင်တို့ မေးမြန်းထားသော မေးခွန်းအလေးအနက်သည် အလွန်ကြီးမား၏။ သို့သော်လည်း ငါသည် ပိနာကင် (သီဝ) သံတော်ကို ဦးညွှတ်နမസ്കာပြု၍ ထိုအကြောင်းကို ပြောကြားမည်»။

Verse 3

चमत्कारपुरेऽवासीत्पूर्वं ब्राह्मणसत्तमः । वत्सस्यान्वयसंभूतश्चित्रशर्मा महायशाः

အတိတ်ကာလ၌ ချမတ်ကာရ ဟုခေါ်သော မြို့၌ ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်တစ်ဦး နေထိုင်ခဲ့၏။ သူသည် ဝတ္စ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားလာသော ဂုဏ်သတင်းကြီး စိတ္တရှර්မာ ဖြစ်၏။

Verse 4

तस्य बुद्धिरियं जाता पाताले हाटकेश्वरम् । अत्रानीय ततो भक्त्या पूजयामि दिवानिशम्

ထို့နောက် သူ၏စိတ်၌ ဤသို့ ဆုံးဖြတ်ချက် ပေါ်ပေါက်လာ၏။ «ပာတာလမှ ဟာဋကေရှွရ ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး၊ ငါသည် နေ့ည မပြတ် ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်မည်»။

Verse 5

एवं स निश्चयं कृत्वा तपश्चके ततः परम् । नियतो नियताहारः परां निष्ठां समाश्रितः

ဤသို့ ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်ပြီးနောက်၊ သူသည် တပသ (အာသီတ) ကို ဆက်လက်ပြုလုပ်၏။ စည်းကမ်းတကျ နေထိုင်၍ အာဟာရကို ထိန်းချုပ်ကာ အမြင့်ဆုံးသော တည်ကြည်မှု၌ အားကိုးတည်မှီခဲ့၏။

Verse 6

तस्यापि भगवाञ्छंभुः कालेन महता ततः । संतुष्टो ब्राह्मण श्रेष्ठास्ततः प्रोवाच सादरम्

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဘဂဝန် သမ္ဘု (ရှီဝ) သည်လည်း သူ့အပေါ် ကျေနပ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်တစ်ဦးဖြစ်သော သူ့အား မေတ္တာဂရုဖြင့် မိန့်တော်မူ၏။

Verse 7

वरं प्रार्थय विप्रेन्द्र यत्ते मनसि वर्तते । अपि त्रैलोक्यराज्यं ते तुष्टो दास्याम्यसंशयम्

အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်၊ သင်၏စိတ်၌ တည်နေသမျှအတိုင်း ကောင်းချီးတစ်ပါးကို တောင်းလော့။ သင်လိုလျှင် သုံးလောကအပေါ် အာဏာတော်ကိုပင် မသံသယဘဲ ငါပေးမည်၊ ငါနှစ်သက်ပြီ။

Verse 8

तस्मात्प्रार्थय ते नित्यं यत्र चित्ते व्यवस्थितम् । दुर्लभं सर्वदेवानां मनुष्याणां विशेषतः

ထို့ကြောင့် သင်၏နှလုံး၌ ခိုင်မြဲစွာ တည်နေသည့်အရာကို အမြဲတမ်း တောင်းလော့။ ထိုအရာသည် နတ်အားလုံးအတွက်ပင် ရှားပါးပြီး လူသားတို့အတွက်တော့ ပို၍ရှားပါးသည်။

Verse 9

चित्रशर्मोवाच । यदि तुष्टोसि मे देव वरं चेन्मे प्रयच्छसि । तदत्रागच्छ पातालाल्लिंगरूपी सुरेश्वर

စိတ္တရ္ရှရ္မန်က ပြောသည်— «အို ဘုရားသခင်၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် နှစ်သက်တော်မူ၍ ကောင်းချီးတစ်ပါး ပေးမည်ဆိုလျှင်၊ နတ်တို့၏အရှင်၊ ပါတාලာမှ လင်္ဂရုပ်ဖြင့် ဤနေရာသို့ ကြွလာပါ»။

Verse 10

यत्पाताले स्थितं लिंगं ब्रह्मणा संप्रतिष्ठितम् । हाटकेश्वरसंज्ञं तु तदिहायातु सत्व रम्

ပါတාලာ၌ တည်ရှိပြီး ဗြဟ္မာက တည်ထောင်ပူဇော်ထားသော၊ ဟာဋကေရှ္ဝရ ဟု ခေါ်သော လင်္ဂတော်သည် ဤနေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ကြွလာပါစေ။

Verse 11

श्रीभगवानुवाच । अचलं सर्वलिंगं स्यात्सर्वत्रापि द्विजोत्तम । कि पुनः प्रथमं यच्च ब्रह्मणा निर्मितं स्वयम्

ဘုရားရှင် မိန့်တော်မူသည်— «အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်၊ လင်္ဂတော်အားလုံးသည် နေရာတိုင်း၌ မလှုပ်မရှား အတည်တကျ ဖြစ်၏။ ထို့ထက်မက ဗြဟ္မာက ကိုယ်တိုင် ဖန်ဆင်းထားသော ပထမဦးဆုံးသော အရာသည် မည်မျှ ပို၍ မလှုပ်မရှား ဖြစ်မည်နည်း!»

Verse 12

तस्मात्थापय लिंगं तद्धाटकेन द्विजोत्तम । हाटकेश्वरसंज्ञं तु लोके ख्यातं भविष्यति

ထို့ကြောင့် အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်၊ ဟာဋက (ရွှေ) ဖြင့် ထို လိင်္ဂကို တည်ထောင်လော့။ ၎င်းသည် လောက၌ «ဟာဋကေရှွရ» ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလိမ့်မည်။

Verse 15

चित्रशर्माऽपि कृत्वाथ प्रासादं सुमनोहरम् । तत्र हेममयं लिंगं स्थापयामास भक्तितः

ထို့နောက် စိတ္ရရှർമန်သည်လည်း အလွန်လှပ၍ စိတ်နှလုံးရွှင်လန်းစေသော ဘုရားကျောင်းကို ဆောက်လုပ်ပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရွှေလိင်္ဂကို သဒ္ဓါဖြင့် တည်ထောင်လေ၏။

Verse 16

शास्त्रोक्तेन विधानेन पूजां चक्रे च नित्यशः । ततस्त्रैलोक्य विख्यातं तल्लिंगं तत्र वै द्विजाः

သူသည် သာස්တရများတွင် ဆိုထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း နေ့စဉ်ပူဇော်ကာ ထိုလိင်္ဂကို ဆောင်ရွက်လေ၏။ ထို့ကြောင့် အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ထိုလိင်္ဂသည် သုံးလောကလုံး၌ ကျော်ကြားလာ၏။

Verse 17

दूरादभ्येत्य लोकाश्च पूजयंति ततः परम् । अथ तत्र द्विजा येऽन्ये संस्थिता गुणवत्तराः

လူတို့သည် အဝေးမှပင် လာရောက်ကာ ထိုကို ပိုမို၍ ပူဇော်ကြ၏။ ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ အခြားဗြာဟ္မဏများလည်း နေထိုင်ကြပြီး၊ အရည်အချင်းမြင့်မားသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 18

तेषां स्पर्धा ततो जाता दृष्ट्वा तस्य विचेष्टितम् । एकस्थानप्रसूतानां सर्वेषां गुणशालिनाम्

သူ၏ အပြုအမူကို မြင်၍ ထိုသူတို့အကြား ပြိုင်ဆိုင်မှု ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထိုသူတို့အားလုံးသည် တစ်နေရာတည်းမှ မွေးဖွားလာသော အကျင့်သီလပြည့်ဝသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 19

अयं गुणविहीनोऽपि प्रख्यातो भुवनत्रये । हराराधनमासाद्य यस्मात्तस्माद्वयं हरम् । तदर्थे तोषयिष्यामः साम्यं येन प्रजायते

«သူသည် ကုသိုလ်ဂုဏ်မရှိသော်လည်း လောကသုံးပါးတွင် နာမည်ကျော်လာသည်မှာ ဟရ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ငါတို့လည်း ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် ဟရကို ပူဇော်နှစ်သက်စေမည်၊ ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ တန်းတူမှု ပေါ်ပေါက်စေမည်»။

Verse 20

अष्टषष्टिः स्मृता लोके क्षेत्राणां शूलपाणिनः । यत्र सान्निध्यमभ्येति त्रिकालं परमेश्वरः

«လောက၌ သုံးခွ (ตรีśūla) ကို ကိုင်ဆောင်သော သခင်၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ ၆၈ ခုကို မှတ်တမ်းတင်ထားကြသည်။ ထိုနေရာများတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး သခင်သည် တစ်နေ့သုံးချိန် (မနက်၊ မွန်းတည့်၊ ညနေ) တွင် နီးကပ်စွာ တည်ရှိတော်မူသည်»။

Verse 22

अष्टषष्टिश्च गोत्राणामस्माकं चात्र संस्थिता । एतेन मूढमनसा सार्धं सामान्यलक्षणा

«ထို့ပြင် ငါတို့၏ ဂိုတ်ရ (gotra) ၆၈ မျိုးလည်း ဤနေရာ၌ တည်ထောင်ထားသည်။ ဤမိုက်မဲသော စိတ်ရှိသူနှင့်အတူ သူတို့သည် အသိုင်းအဝိုင်း၏ အပြင်ပန်း လက္ခဏာတူညီကြသည်»။

Verse 23

तथा सर्वैश्च सर्वाणि क्षेत्रलिंगानि कृत्स्नशः । आनेतव्यानि चाराध्य तपःशक्त्या महेश्वरम्

«ထို့ကြောင့် သူတို့အားလုံးက က్షೇತ್ರ-လင်္ဂ (kṣetra-liṅga) အားလုံးကို အပြည့်အစုံ စုစည်း၍ ယူဆောင်လာရမည်။ ထို့နောက် တပဿ (austerity) ၏ အင်အားဖြင့် မဟေရှ္ဝရ (Mahēśvara) ကို ပူဇော်ရမည်»။

Verse 24

एतेषां सर्वगोत्राणामानेष्यति च शंकरः । यद्गोत्रं क्षेत्रसंयुक्तं यच्चान्यद्वा भविष्यति

«ထို့ပြင် ရှင်ကရ (Śaṅkara) သည် ဤတို့အားလုံး၏ ဂိုတ်ရများကို စုစည်း၍ ယူဆောင်လာမည်—ကṣetra နှင့် ဆက်စပ်သော ဂိုတ်ရမည်သည့်အမျိုးမဆို၊ နောက်ထပ် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အခြား ဂိုတ်ရမည်သည့်အမျိုးမဆို»။

Verse 25

ततस्ते शर्मसंयुक्ताः सर्व एव द्विजोत्तमाः । चक्रुस्तपःक्रियां सर्वे दुष्करां सर्वजन्तुभिः

ထို့နောက် ဆုံးမတည်ကြည်မှုနှင့် မင်္ဂလာယုံကြည်ချက်ဖြင့် ပြည့်ဝသော ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့သည် အားလုံးပင် သတ္တဝါတို့အတွက် လွန်စွာခက်ခဲသော တပဿာကျင့်စဉ်ကို စတင်ကျင့်ကြ၏။

Verse 26

जपैर्होमोपवासैश्च नियमैश्च पृथग्विधैः । बलिपूजोपहारैश्च स्नानदानादिभिस्तथा

သူတို့သည် ဂျပ (မန္တရားထပ်ဆိုခြင်း)၊ ဟိုးမ (မီးပူဇော်ခြင်း)၊ ဥပဝါသ (အစာရှောင်ခြင်း) နှင့် အမျိုးမျိုးသော နိယမ (စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်များ) ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဘလိ၊ ပူဇာ၊ ဥပဟာရ (ပူဇော်သက္ကာနှင့် ဝတ်ပြုခြင်း) ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့အပြင် ရေချိုးပူဇော်ခြင်း (စနာန) နှင့် ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း) စသည်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း—ဤသို့ သူတို့၏ဝတ်တရားကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 27

लिंगं संस्थाप्य देवस्य नाम्ना ख्यातं द्विजेश्वरम् । मनोहरतरे प्रोच्चे प्रासादे पर्वतोपमे

သူတို့သည် ဘုရား၏ လင်္ဂကို တည်ထောင်၍ «ဒွိဇေရှ္ဝရ» ဟူသော နာမတော်ဖြင့် ထင်ရှားစေကာ၊ တောင်တန်းကဲ့သို့ အလွန်မြင့်မား၍ လှပသော ပရသာဒ (ဘုရားကျောင်း) အတွင်း၌ ထားရှိပူဇော်ကြ၏။

Verse 28

त्यक्त्वा गृहक्रियाः सर्वास्तथा यज्ञसमुद्भवाः । अन्याश्च लोकयात्रोत्थास्तोषयंति महेश्वरम्

အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စများအားလုံးကိုလည်းကောင်း၊ ယဇ్ఞမှ ပေါ်ပေါက်သော အခမ်းအနားများကိုလည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် လောကီအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော အခြားလုပ်ရပ်များကိုပါ စွန့်လွှတ်၍ သူတို့သည် မဟေရှ္ဝရကိုသာ ပျော်ရွှင်စေလိုကြ၏။

Verse 29

एवमाराध्यमानोऽपि सन्तोषं परमेश्वरः । नाभ्यगच्छत्परां तुष्टिं कथंचिदपि स द्विजाः

ဤသို့ ပူဇော်အာရాధနာ ပြုကြသော်လည်း ပရမေရှ္ဝရသည် ပြည့်စုံသော စိတ်ကျေနပ်မှုကို မရောက်သေး၊ မည်သို့မျှ အမြင့်ဆုံးသော ပီတိတုန်လှုပ်မှုသို့ မရောက်နိုင်ခဲ့ကြောင်း၊ အို ဒွိဇတို့။

Verse 30

ततो वर्षसहस्रांते समाराध्य महेश्वरम् । न च किञ्चित्फलं प्राप्ता यावत्क्रुद्धास्ततोऽखिलाः

ထို့နောက် မဟေရှ္ဝရကို နှစ်တစ်ထောင်တိုင်တိုင် စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ခဲ့သော်လည်း အကျိုးတစ်စုံတစ်ရာ မရခဲ့ကြ၍ နောက်ဆုံးတွင် အားလုံး ဒေါသထွက်လာကြသည်။

Verse 31

अस्य मूर्खतमस्याऽपि त्वं शूलिंश्चित्रशर्मणः । सुस्तोकेनाऽपि कालेन सन्तोषं परमं गतः

«ဤအလွန်မိုက်မဲသူအတွက်တောင်၊ အို ရှူလင် (သုံးမြှားကိုင်ရှင်)၊ သင်သည် စိတ္တရရှర్మန်အပေါ် အချိန်တိုတိုလေးအတွင်း အမြင့်မြတ်ဆုံး စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရခဲ့သည်!»

Verse 32

वयं वार्धक्यमापन्ना बाल्यात्प्रभृति शंकरम् । पूजयन्तोऽपि नो दृष्टस्तथाऽपि परमेश्वर

«ကျွန်ုပ်တို့သည် ကလေးဘဝကတည်းက ရှင်ကရ (ရှင်ကရာ) ကို ပူဇော်လာ၍ ယခု အိုမင်းသွားပြီ; သို့သော်လည်း အို ပရမေရှ္ဝရ၊ သင်ကို မမြင်တွေ့ရသေးပါ»။

Verse 33

तस्मात्सर्वे प्रकर्तव्यं हव्यवाहप्रवेशनम् । अस्माभिर्निश्चयो ह्येष तवाग्रे सांप्रतं कृतः

«ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး မီးထဲသို့ ဝင်ရမည်။ ဤသည်မှာ သင်၏ရှေ့တော်၌ ယခုတင် ချမှတ်လိုက်သော ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်»။

Verse 34

ततश्चाहृत्य काष्ठानि सर्वे ते द्विजसत्तमाः । ईश्वरं मनसि ध्यात्वा चिताश्चक्रुः पृथग्विधाः

ထို့နောက် ထိုဒွိဇအထူးမြတ်တို့သည် ထင်းများကို ယူဆောင်လာကြပြီး၊ စိတ်ထဲ၌ အရှင်ကို သာဓကပြု၍ တစ်ဦးချင်းစီ မတူညီသည့် မီးသင်္ချိုင်းတင်များကို ပြင်ဆင်ကြသည်။

Verse 35

तथा सर्वं क्रियाकल्पं स्नानदानादिकं च यत् । कृत्वा ते ब्राह्मणाः सर्वे सुसमिद्धहुताशनम्

ထိုနည်းတူ စည်းကမ်းသတ်မှတ်ထားသော ကိရိယာအစုအဝေးအားလုံး—ရေချိုးခြင်း၊ လှူဒါန်းခြင်း စသည်တို့ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဗြာဟ္မဏတို့အားလုံးသည် ယဇ္ဉမီးကို ကောင်းစွာထွန်းညှိ၍ မီးတောက်တောက်လောင်စေ하였다။

Verse 36

यावत्कृत्वा सुतैः सार्धं प्रविशंति समाहिताः । तावत्स भगवांस्तुष्टस्तेषां संदर्शनं ययौ

ထိုအတိုင်း ပြုလုပ်ပြီးနောက် သားတို့နှင့်အတူ စိတ်တည်ငြိမ်၍ အာရုံစိုက်ကာ မီးထဲသို့ ဝင်ရန် နီးကပ်လာသည့်အခါတည်းက၊ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူသော ဘဂဝန်သည် သူတို့၏ မျက်စိရှေ့သို့ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 37

अब्रवीच्च विहस्योच्चैर्मेघगम्भीरया गिरा । सर्वांस्तान्ब्राह्मणश्रेष्ठान्मृतान्संजीवयन्निव

ထို့နောက် မိုးတိမ်မိုးကြိုးကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်ရယ်မောကာ မိန့်တော်မူသည်။ ထိုစကားသံသည် သေသကဲ့သို့ လဲကျနေသော ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်တို့အား အသက်ပြန်ပေးသကဲ့သို့ စိတ်ကို လှုပ်ရှားစေ하였다။

Verse 38

भो भो ब्राह्मणशार्दूला मा मैवं साहसं महत् । यूयं कुरुत मद्वाक्यात्संतुष्टस्य विशेषतः

«ဟေ့ ဗြာဟ္မဏကျားတို့၊ ဤသို့ကြီးမားသော အလျင်အမြန် အန္တရာယ်ပြုမှုကို မပြုကြနှင့်။ ငါ၏ မိန့်တော်အတိုင်း လိုက်နာကြ—အထူးသဖြင့် ယခု ငါနှစ်သက်တော်မူသော အခါ၌။»

Verse 39

तस्माद्वदत यच्चित्ते युष्माकं चैव संस्थितम् । येन दत्त्वा प्रगच्छामि स्वमेव भुवनं पुनः

«ထို့ကြောင့် သင်တို့၏ နှလုံးသား၌ တည်နေသော ဆန္ဒကို ငါ့အား ပြောကြလော့။ ထိုအရာကို ပေးအပ်ပြီးနောက် ငါသည် မိမိ၏ နေရာသို့ ပြန်လည်သွားမည်။»

Verse 40

ब्राह्मणा ऊचुः । अस्मिन्क्षेत्रे सुरश्रेष्ठ पुरस्यास्य च संनिधौ । क्षेत्राणामष्टषष्टिर्या धन्या संकीर्त्यते जनैः

ဗြာဟ္မဏတို့က ဆိုကြသည်– «အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးဘုရား၊ ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ ဤမြို့အနီးတွင် လူတို့က ချီးမွမ်း၍ အမြဲရေတွက်ပြောဆိုကြသော ကံကောင်းမြတ်သော သန့်ရှင်းရာဌာန ခြောက်ဆယ်ရှစ် ပါရှိသည်»။

Verse 41

सदाभ्यैतु समं लिंगैस्तैराद्यैः सुरसत्तम । येनामर्षप्रशांतिर्नः सर्वेषामिह जायते

«အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးဘုရား၊ အစဉ်အမြဲ ဤနေရာ၌ အစဉ်အလာအရ ပထမဦးဆုံးသော လိင်္ဂများသည် အတူတကွ တည်ရှိပါစေ၊ ထို့ကြောင့် ဤအရပ်၌ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး၏ ဒေါသနှင့် ပြိုင်ဆိုင်မှုတို့ ငြိမ်းချမ်းပါစေ»။

Verse 42

एष संस्पर्धतेऽस्माभिः सर्वैर्गुणविवर्जितः । त्वल्लिंगस्य प्रभावेन तस्मादेतत्समाचर

«ဤသူသည် ဂုဏ်သတ္တိမရှိသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နေသည်။ ထို့ကြောင့် သင်၏ လိင်္ဂ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဤအငြင်းပွားမှုကို ငြိမ်းစေမည့် အရေးကို ဆောင်ရွက်ပေးပါ»။

Verse 43

सूत उवाच । एतस्मिन्नंतरे विप्रो ज्ञात्वा तं वरदं हरम् । उवाच स्पर्धया युक्तश्चित्रशर्मा महेश्वरम्

စူတက ပြောသည်– ထိုအချိန်တွင် ဗြာဟ္မဏ စိတ္ရရှර්မာသည် ဟရကို ဆုတောင်းပေးသူဟု သိရှိပြီး ပြိုင်ဆိုင်စိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ မဟေရှ్వరကို မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 44

चित्रशर्मोवाच । एतैः प्राणपरित्यागमारभ्य तदनतरम् । तुष्टिं नीतोऽसि देवश कृत्वा च सुमहत्तपः

စိတ္ရရှර්မာက ဆိုသည်– «ဤသူတို့သည် အသက်စွန့်ရန် စတင်ကတည်းက ထိုနောက်ချက်ချင်းပင်၊ အို နတ်တို့၏ အရှင်၊ အလွန်ကြီးမားသော တပဿာကို ပြုလုပ်ခြင်းကြောင့် သင်သည် ကျေနပ်တော်မူခဲ့သည်»။

Verse 46

मया स्पर्द्धमानैश्च केवलं गुणगर्वितैः । तस्मादेषो न दातव्यत्वं त्वया किंचित्सुरेश्वर

«သူတို့သည် မိမိ၏ဂုဏ်သတ္တိကိုသာ မာနထောင်လျက် ငါနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ကြသဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် အို နတ်တို့၏အရှင်၊ သူတို့အား မည်သည့်အရာမျှ မပေးပါနှင့်»။

Verse 47

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा भगवाञ्छशिशेखरः । चिन्तयामास चित्तेन किमत्र सुकृतं भवेत्

စူတက ပြောသည်— «ထိုစကားကို ကြားသော်၊ ကောင်းမြတ်တော်မူသော ရှရှိရှေခရ (လမင်းတော်ကို ဆင်မြန်းတော်မူသူ) သည် စိတ်နှလုံး၌ စဉ်းစားတော်မူ၍ ‘ဤနေရာ၌ အမှန်တကယ် ကုသိုလ်ဖြစ်စေမည့် လမ်းစဉ်သည် အဘယ်နည်း’ ဟု တွေးတော်မူ၏»။

Verse 48

एते ब्राह्मणशार्दूला विनाशं यांति मत्कृते । एषोऽपि सर्वसंसिद्धो गणतुल्यो द्विजोत्तमः

«ဤဗြာဟ္မဏ မဟာသူရဲများသည် ငါ့ကြောင့် ပျက်စီးရာသို့ သွားကြလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ဤဒွိဇိုတ္တမ—အရာရာ ပြည့်စုံပြီးသား—သည်လည်း ရှိဝဂဏတို့နှင့် တူညီသကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီ»။

Verse 49

तस्माद्द्वाभ्यां मया कार्यं क्षेत्रे सौख्यं यथा भवेत् । ब्राह्मणानां विशेषेण तथा चात्र निवासिनाम्

«ထို့ကြောင့် သင်တို့နှစ်ဦးအားဖြင့် ဤပဝిత్రကွင်း၌ ချမ်းသာသုခ ဖြစ်ပေါ်စေရန် ငါ ပြုလုပ်ရမည်။ အထူးသဖြင့် ဗြာဟ္မဏတို့အတွက်၊ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ နေထိုင်သူတို့အတွက်လည်း ဖြစ်၏»။

Verse 50

ममापि सर्वदा चित्ते कृत्यमेतद्धि वर्तते । एक स्थाने करोम्येव सर्वक्षेत्राणि यानि मे

«ဤတာဝန်သည် အမြဲတမ်း ငါ့စိတ်၌ ရှိနေ၏။ ငါ့အပိုင် အားလုံးသော ပဝిత్రကွင်းများကို တစ်နေရာတည်း၌ အမှန်တကယ် စုစည်းမည်»။

Verse 51

भविष्यति तथा कालो रौद्रः कलिसमुद्भवः । तत्र क्षेत्राणि तीर्थानि नाशं यास्यंति भूतले

ကလိယုဂမှ ပေါက်ဖွားသော ကြမ်းတမ်းသည့် အချိန်ကာလတစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာမည်; ထိုအခါ မြေပြင်ပေါ်ရှိ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರများနှင့် တီရ္ထများသည် ဆုတ်ယုတ်၍ ပျက်စီးသွားမည်။

Verse 52

सत्तीर्थैस्तद्भयात्सर्वैः क्षेत्रमेतत्समाश्रितम् । आनयिष्याम्यहमपि स्वानि क्षेत्राणि कृत्स्नशः

ထို့ကြောင့် ထိုကလိမွေး အန္တရာယ်ကို ကြောက်ရွံ့၍ တကယ့်တီရ္ထအားလုံးသည် ဤက္ෂೇತ್ರ၌ ခိုလှုံလာကြ၏။ ငါလည်း မိမိ၏ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರများကို အပြည့်အစုံ ဤနေရာသို့ ယူဆောင်လာမည်။

Verse 53

ततस्तं चित्रशर्माणं प्राह चेदं महेश्वरः । शृणु मद्वचनं कृत्स्नं कुरुष्व तदनंतरम्

ထို့နောက် မဟေရှ္ဝရသည် စိတ္တရရှာမန်အား ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏— “ငါ၏စကားကို အပြည့်အစုံ နားထောင်လော့၊ ထို့နောက် ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်လော့။”

Verse 54

अत्र क्षेत्राणि सर्वाणि मदीयानि द्विजोत्तम । समागच्छंतु विप्राश्च प्रभवंतु प्रहर्षिताः

“အို ဒွိဇောတ္တမ၊ ငါ၏ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರအားလုံး ဤနေရာသို့ စုဝေးလာစေ။ ဗြာဟ္မဏများလည်း စုပေါင်းလာ၍ ဝမ်းမြောက်စွာ တိုးတက်ကြပါစေ။”

Verse 55

तवापि योग्यतां श्रेष्ठां करिष्यामि महामते । यदि मे वर्तसे वाक्ये मुक्त्वा स्पर्द्धां द्विजोद्भवाम्

“အို မဟာမတေ၊ ငါ၏စကားကို လိုက်နာ၍ ဗြာဟ္မဏဂုဏ်မာန်မှ ပေါက်ဖွားသော ပြိုင်ဆိုင်မှုကို စွန့်လွှတ်ပါက၊ သင်အား အမြင့်ဆုံးသော အရည်အချင်းနှင့် အာဏာကို ငါပေးမည်။”

Verse 56

तुरीयमपि ते गोत्रं वेदोक्तेन क्रमेण च । आद्यतां चापि ते सर्वे कीर्तयिष्यंति ते द्विजाः

ဝေဒတော်ညွှန်ကြားသည့် အစဉ်အလာအတိုင်း သင်အတွက် ဂိုတြာတစ်ခုကို စတုတ္ထအဖြစ်တောင် ထူထောင်ပေးမည်။ ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏတို့အားလုံးက သင်၏ အဓိကတည်ရာကို ကြေညာချီးမွမ်းကြလိမ့်မည်။

Verse 57

तथान्यदपि सन्मानं तव यच्छामि च द्विज । आचन्द्रार्कमसंदिग्धं पुत्रपौत्रादिकं च यत्

ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏရေ၊ သင်အား နောက်ထပ်ဂုဏ်သိက္ခာကိုလည်း ပေးအပ်မည်—လနှင့်နေ တည်ရှိသမျှကာလ အမှန်တကယ် မပျက်မကွက်။ ထို့အပြင် သား၊ မြေး စသည့် မျိုးဆက်အပေါ် သေချာသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာကိုလည်း ပေးမည်။

Verse 58

त्वदन्वये भविष्यंति पुत्रपौत्रास्तथा परे । कृत्ये श्राद्धे तर्पणे वा क्रियमाणे विधानतः

သင်၏ မျိုးရိုးအတွင်း သား၊ မြေးနှင့် ထပ်မံသော မျိုးဆက်များ အမှန်တကယ် ပေါ်ထွန်းလိမ့်မည်။ သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ရှရာဒ္ဓ သို့မဟုတ် တර්ပဏ စသည့် ကိစ္စရပ်များကို ပြုလုပ်သောအခါ အစီအစဉ်တကျ ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 59

आद्यस्य वत्ससंज्ञस्य नाम उच्चार्य गोत्रजम् । ततो नामानि चाप्येवं कीर्तयिष्यंति भक्तितः

ပထမဦးစွာ ‘ဝတ္စ’ (Vatsa) ဟု ခေါ်သော အစောဆုံး ဘိုးဘွား၏ အမည်ကို ဂိုတြာအမည်နှင့်အတူ ထုတ်ဖော်ရွတ်ဆိုကြလိမ့်မည်။ ထို့နောက်လည်း ထိုနည်းတူ အခြားအမည်များကိုပါ ဘက္တိဖြင့် ဆက်လက်ကြေညာရွတ်ဆိုကြလိမ့်မည်။

Verse 60

ततः संतर्पयिष्यंति पितॄनथ पितामहान् । तथान्यानपि बंधूंश्च सुहृत्संबंधिबांधवान्

ထို့နောက် ဖခင်များနှင့် အဘိုးများအား တർပဏ (tarpaṇa) ဖြင့် ရေသက်သက်ကမ်းလှမ်းကာ စိတ်ကျေနပ်စေကြလိမ့်မည်။ ထိုနည်းတူ အခြားဆွေမျိုးများ၊ မိတ်ဆွေများ၊ ဆက်နွယ်သူများနှင့် မျိုးရင်းသားချင်းများကိုလည်း ဆက်လက်ပူဇော်ကြလိမ့်မည်။

Verse 61

त्वदन्वये विना नाम्ना त्वदीयेन विमोहिताः । ये पितॄंस्तर्पयिष्यंति तेषां व्यर्थं भविष्यति

သင်၏အမျိုးအနွယ်ထဲမှ မောဟကြောင့် သင်၏နာမကို မဆိုဘဲ ဘိုးဘွားတို့အား တർပဏ (tarpaṇa) ပြုလုပ်သူတို့၏ တർပဏသည် သူတို့အတွက် အကျိုးမရှိ အလဟသ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 62

श्राद्धं वा यदि वा दानं तर्पणं वा त्वदुद्भवम् । तस्मादहंकृतिं मुक्त्वा मामाराधय केवलम्

śrāddha ဖြစ်စေ၊ ဒါန ဖြစ်စေ၊ တർပဏ ဖြစ်စေ—သင်ကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာသမျှအရာတို့အတွက်—ထို့ကြောင့် အဟင်္ကာရကို စွန့်လွှတ်၍ ငါ့ကိုသာ တစ်ပါးတည်း အာရాధနာပြုလော့။

Verse 63

येन सिद्धोऽपि संसिद्धिं परामाप्नोषि शाश्वतीम् । एवं संबोध्य तं विप्रं कृत्वाद्यमपि पश्चिमम्

ဤနည်းဖြင့် သင်သည် အောင်မြင်ပြီးသားဖြစ်သော်လည်း အမြင့်မြတ်၍ အမြဲတည်သော ပြည့်စုံမှုကို ရရှိလိမ့်မည်။ ထိုဗြာဟ္မဏကို ဤသို့ သဘောပေါက်အောင် သင်ကြားပြီးနောက်၊ အစကို အဆုံးဖြစ်စေကာ ကိစ္စကို ပြီးစီးစေ하였다။

Verse 64

ततस्तान्ब्राह्मणानाह प्रासादः क्रियतामिति । गोत्रंगोत्रं पुरस्कृत्य स्थाप्यं लिंगमनुत्तमम् । येन संक्रमणं तेषु मम संजायतेद्विजाः

ထို့နောက် သူသည် ဗြာဟ္မဏတို့အား “ဘုရားကျောင်းတော် ဆောက်ကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ gotra တစ်ခုချင်းစီကို လေးစားကာ အစဉ်အလာအတိုင်း ရှေ့တန်းတင်၍ အထူးမြတ်ဆုံး လင်္ဂ (liṅga) ကို တည်ထောင်ရမည်—အို ဒွိဇတို့၊ သူတို့အတွင်း၌ ငါ၏ ကယ်တင်သော ကူးပြောင်းခြင်း/ဆက်သွယ်ခြင်း ပေါ်ပေါက်စေရန်။

Verse 65

अथ ते ब्राह्मणास्तत्र भूमिभागान्मनोहरान् । दृष्ट्वादृष्ट्वा प्रचक्रुश्च प्रासादान्हर्षसंयुताः

ထို့နောက် ထိုဗြာဟ္မဏတို့သည် ထိုနေရာ၌ စိတ်ကြည်နူးဖွယ် မြေကွက်များကို ထပ်ခါထပ်ခါ ကြည့်ရှုကာ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့်အတူ ဘုရားကျောင်းတော်များ ဆောက်လုပ်ရန် စတင်ကြ하였다။

Verse 66

अष्टषष्टिमितान्दिव्यान्कैलासशिखरोपमान् । तेषु संस्थापयामासु लिङ्गानि विविधानि च । क्षेत्रेक्षत्रे च यन्नाम तत्तत्संज्ञां प्रचक्रिरे

သူတို့သည် ကိုင်လာသတောင်ထိပ်များကဲ့သို့ မြင့်မြတ်သော ဘုရားကျောင်း ၆၈ လုံးကို တည်ဆောက်하였다။ ထိုအတွင်း၌ လင်္ဂများကို အမျိုးမျိုး တည်ထောင်ပြီး၊ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ နှင့် ဒေသတိုင်းတွင် ရှိပြီးသား အမည်အတိုင်း ထိုလင်္ဂ/သရဏကို အမည်ပေး하였다။

Verse 67

अथ तेषां पुनर्दृष्टिं गत्वा देवस्त्रिलोचनः । प्रोवाच मधुरं वाक्यं कस्मिंश्चित्कालपर्यये । आराधितस्तपःशक्त्या लिंगसंस्थापनादनु

အချိန်တစ်ခဏ ကုန်လွန်ပြီးနောက် သုံးမျက်စိရှင် ဘုရားသည် သူတို့၏မြင်ကွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်လာကာ ချိုမြိန်သော စကားကို မိန့်တော်မူ하였다—လင်္ဂများကို တည်ထောင်ပြီးနောက်၊ သူတို့၏ တပဿယာအင်အားကြောင့် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ ဖြစ်သည်။

Verse 68

श्रीभगवानुवाच । परितुष्टोऽस्मि विप्रेंद्रा युष्माकमहमद्य वै । एतन्मम कृतं कृत्यं भवद्भिरखिलं ततः

မြတ်စွာဘုရား မိန့်တော်မူသည်—“ဗိပရိန္ဒြာ၊ ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်တို့၊ ယနေ့ ငါသည် သင်တို့အပေါ် အပြည့်အဝ ကျေနပ်နှစ်သက်၏။ သင်တို့ကြောင့် ငါပြုရန်ရှိသမျှ ကိစ္စအားလုံး ပြီးစီးစုံလင်သွားပြီ။”

Verse 69

अस्मदीयानि लिंगानि क्षेत्राणि च कलेर्भयात् । ततो मान्याश्च मे यूयं नान्यैरेतद्भविष्यति

“ကလိယုဂ်၏ အန္တရာယ်ကြောင့် ငါ၏ လင်္ဂများနှင့် သန့်ရှင်းသော က్షેત્રများသည် သင်တို့အပေါ် အားထားရလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သင်တို့ကို ငါက ဂုဏ်ပြုမည်—ဤအဆင့်အတန်းကို အခြားသူတို့က မပေးနိုင်ကြ။”

Verse 70

तस्माच्चित्तस्थितं शीघ्रं प्रार्थयंतु द्विजोत्तमाः । संप्रयच्छामि येनाशु यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

“ထို့ကြောင့်၊ နှစ်ကြိမ်မွေး အထူးမြတ်တို့၊ သင်တို့၏နှလုံးထဲတွင် ရှိသော ဆန္ဒကို မြန်မြန် တောင်းဆိုကြလော့။ အလွန်ရှားပါး၍ ရခက်သော်လည်း ငါသည် ချက်ချင်း ပေးအပ်မည်။”

Verse 71

ब्राह्मणा ऊचुः । यदि देव प्रसन्नस्त्वमस्माकं च सुरेश्वर । पश्चिमश्चित्रशर्मा च यथाद्यो भवता कृतः

ဗြာဟ္မဏတို့က လျှောက်ကြားသည်– «အို ဒေဝ၊ အို သုရေရှွရ (နတ်တို့၏ အရှင်)၊ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် သင်နှစ်သက်ပါက၊ သင်က စိတ္တရ္ရှရ္မန်ကို ပြုသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့ကိုလည်း အရင်သူကဲ့သို့ ဖြစ်စေပါ»။

Verse 72

अस्मदीयं सदा नाम कीर्तनीयमसंशयम् । श्राद्धकृत्येषु सर्वेषु यथा तेन समा वयम् । भवामस्त्वत्प्रसादेन सांप्रतं चित्रशर्मणा

«ကျွန်ုပ်တို့၏ နာမကိုလည်း အမြဲမပြတ် သံသယမရှိဘဲ ရွတ်ဆိုကာ ဂုဏ်ပြုကြပါစေ။ ထို့ပြင် ရှရားဒ္ဓ အခမ်းအနား အားလုံးတွင် သင်၏ ကရုဏာကြောင့် ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် စိတ္တရ္ရှရ္မန်နှင့် တူညီလာပါစေ»။

Verse 73

श्रीभगवानुवाच । युष्माकमपि ये केचिद्वशं यास्यंति मानवाः । युवानः शास्त्रसंयुक्ता वेदविद्याविशारदाः

ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူသည်– «သင်တို့အထဲမှလည်း မည်သူမဆို သင်တို့၏ စည်းကမ်းအောက်သို့ ဝင်လာမည့် လူသားတို့ရှိလိမ့်မည်။ သူတို့သည် လူငယ်များဖြစ်၍ ရှာස්တရများနှင့် ပြည့်စုံကာ ဝေဒပညာ၌ ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်»။

Verse 74

आनयिष्यथ तान्यूयमामुष्यायणसंज्ञितान् । नित्यं स्थिताश्च ते क्षेत्रे श्राद्धस्याक्षय्यकारकाः

«သင်တို့သည် ‘အာမုရှ္ယာယဏ’ ဟု ခေါ်ဆိုကြသော သူတို့ကို ခေါ်ဆောင်လာကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ အမြဲတည်နေကာ ရှရားဒ္ဓ၏ အကျိုးကို မကုန်ခမ်းအောင် ဖြစ်စေကြလိမ့်မည်»။

Verse 75

एवमुक्त्वाथ देवेशस्ततश्चादर्शनं गतः । तेऽपि विप्राः सुसंतुष्टास्तत्र स्थाने व्यवस्थिताः

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် နတ်တို့၏ အရှင်သည် မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထိုဗြာဟ္မဏတို့လည်း အလွန်ကျေနပ်ဝမ်းမြောက်ကာ ထိုနေရာ၌ပင် တည်ကြည်စွာ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 76

एवं तत्र समस्तानि क्षेत्राण्यायतनानि च । कलिभीतानि विप्रेंद्रा निवसंति सदैव हि

ဤသို့ ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರများနှင့် ဘုရားကျောင်းအာယတနများ အားလုံးသည် ကလိယုဂကို ကြောက်ရွံ့၍ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ အမြဲတမ်း နေထိုင်ကြ၏။

Verse 77

एवं ते ब्राह्मणाः प्राप्य सिद्धिं चेश्वरपूजनात् । ख्याताः सर्वत्र भुवने श्राद्धस्याक्षय्यकारकाः

ဤသို့ ထိုဗြာဟ္မဏတို့သည် အရှင်ကို ပူဇော်ခြင်းမှ စိဒ္ဓိကို ရရှိပြီးနောက်၊ လောကတစ်လွှား၌ ရှရဒ္ဓ၏ အကျိုးကို မကုန်ခန်းစေသူများဟု ကျော်ကြားလာကြ၏။

Verse 107

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्र माहात्म्ये ब्राह्मणचित्रशर्मलिंगस्थापनवृत्तांतवर्णनंनाम सप्तोत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်းရှိ «ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာ»၊ ဆဋ္ဌမပိုင်း «နာဂရခဏ္ဍ» ထဲက ဟာဋကေရှ္ဝရ က္ෂೇತ್ರ၏ မဟာတ္မ్యကို ဖော်ပြသော အခန်းတွင် «ဗြာဟ္မဏ စိတ္ရရှర్మာ၏ သီဝလိင်္ဂ တည်ထောင်ခြင်း အကြောင်း» ဟူသော အခန်း ၁၀၇ ပြီးဆုံး၏။