Adhyaya 10

Verse 2

सूत उवाच । आनर्त्ताधिपतिर्भूपश्चमत्कार इति स्मृतः । एतस्मिन्नंतरे प्राप्तस्तत्र हंतुं वने मृगान् । स ददर्श मृगीं दूरान्निश्चलांगीं तरोरधः । स्तनं सुताय यच्छंतीं विश्वस्तामकुतोभयाम्

စူတက ပြောသည်။ အာနတ္တ၏ အရှင်ဘုရင်တစ်ပါးရှိ၍ ချမတ်ကာရ ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထိုအချိန်၌ သူသည် တောထဲသို့ မုဆိုးထွက်ကာ မုဂါန်များကို သတ်ရန် ရောက်လာ၏။ အဝေးမှ သစ်ပင်အောက်၌ ခြေလက်မလှုပ် မတုန်မယိမ်းသော မုဂါန်မတစ်ကောင်ကို မြင်၏။ ၎င်းသည် ယုံကြည်အေးချမ်း၍ ဘေးမရှိသကဲ့သို့ သားငယ်အား နို့တိုက်နေ၏။

Verse 3

अथ तां पार्थिवस्तूर्णं शरेणानतपर्वणा । जघानाकर्णकृष्टेन मर्मस्थाने प्रहर्षितः

ထို့နောက် မင်းကြီးသည် အလျင်အမြန် လေးမြှားကို နားတိုင်အောင် ဆွဲတင်၍ အဆစ်မကွေးသော မြှားဖြင့် အရေးကြီးရာနေရာကို ထိမှန်အောင် ပစ်ခတ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။

Verse 4

सहसा सा हता तेन गार्द्ध्रपत्रेण पत्रिणा । दिशो विलोकयामास समंताद्व्यथयार्दिता

ထိုသူ၏ ငှက်တောင်ကဲ့သို့ အတောင်ပါသော မြှားကြောင့် သူမသည် ချက်ချင်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာရ၍ နာကျင်မှုကြောင့် အရပ်လေးမျက်နှာကို ပတ်လည်ကြည့်ရှုလေ၏။

Verse 5

अथ दृष्ट्वा महीपालं नातिदूरे धनुर्धरम् । प्रोवाचाश्रुपरिक्लिन्नवदना सुतवत्सला

ထို့နောက် အနီးအနားတွင် လေးကိုင်ထားသော မင်းကြီးကို မြင်သောအခါ၊ မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး မျက်ရည်စိုစွတ်၍ သားကိုချစ်မြတ်နိုးသော မိခင်မင်္ဂလာမိန်းမင်္ဂလာကောင်သည် သူ့အား ပြောကြားလေ၏။

Verse 6

मृग्युवाच । अयुक्तं पृथिवीपाल यत्त्वयैतदनुष्ठितम् । हताऽहं बालवत्साऽद्य शरेणानतपर्वणा

မိန်းမင်္ဂလာကောင်က ပြောသည်– “အို မြေကြီးကိုကာကွယ်သော မင်းကြီးရေ၊ သင်ပြုလုပ်ခဲ့သည်မှာ မသင့်လျော်ပါ။ ယနေ့ ငါသည် သားငယ်ရှိသော မိခင်ဖြစ်လျက်နှင့် အဆစ်မကွေးသော မြှားဖြင့် ထိမှန်လဲကျရပြီ။”

Verse 7

नाऽहं शोचामि भूपाल मरणं स्वशरीरगम् । यथेमं वालकं दीनं क्षीरास्वादनलंपटम्

“အို မင်းကြီးရေ၊ ငါ့ကိုယ်ပေါ်သို့ ရောက်လာသော သေခြင်းကို ငါမလွန်စွာ မဝမ်းနည်းပါ။ သို့သော် နို့အရသာကို တောင့်တနေသော အားနည်းသနားဖွယ် ဤသားငယ်အတွက်သာ ငါဝမ်းနည်းရ၏။”

Verse 8

यस्मात्त्वयेदृशं कर्म निर्दयं समनुष्ठितम् । कुष्ठव्याधिसमायुक्तस्तस्मात्सद्यो भविष्यसि

သင်သည် မေတ္တာကင်းမဲ့သော အပြုအမူကို ထိုသို့ ပြုလုပ်ခဲ့သဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် ချက်ချင်းပင် ကုဋ္ဌရောဂါ (အရေပြားရောဂါ) ခံစားရလိမ့်မည်။

Verse 9

राजोवाच । स्वधर्म एष भूपानां कुर्वंति मृगसंक्षयम् । तस्मात्स्वधर्मसंयुक्तं न मां त्वं शप्तुमर्हसि

မင်းကြီးက ဆိုသည်– “ဤသည်မှာ ဘုရင်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဓမ္မတာဝန်ပင် ဖြစ်၍ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကို လျော့ချခြင်းကို ပြုကြသည်။ ထို့ကြောင့် ငါသည် ကိုယ့်ဓမ္မနှင့် ကိုက်ညီစွာ ပြုခဲ့သဖြင့် သင်သည် ငါ့ကို ကျိန်စာမချသင့်။”

Verse 10

मृग्युवाच । सत्यमेतन्महीपाल यत्त्वया परिकीर्तितम् । क्षत्त्रियाणां वधार्थाय मृगाः सृष्टाः स्वयंभुवा

မိခင်သမင်က ဆိုသည်– “အို မဟာမင်း၊ သင်ပြောသမျှသည် အမှန်ပင်။ ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသူ (ဗြဟ္မာ) က စစ်သူရဲ (ခတ္တရိယ) များ၏ အမဲလိုက်ခြင်းအတွက် တိရစ္ဆာန်တို့ကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။”

Verse 11

परं तेन विधिस्तेषांकृतो यस्तं महीपते । शृणुष्वाऽवहितो भूत्वा वदंत्या मम सांप्रतम्

သို့သော် အို မဟာမင်း၊ ထိုသူတို့အတွက် သီးသန့် စည်းကမ်းတစ်ရပ်ကို သတ်မှတ်ထားသည်။ ယခု ငါပြောမည့်အရာကို သတိထား၍ နားထောင်ပါ။

Verse 12

सुप्तं मैथुनसंयुक्तं स्तनपानक्रियोद्यतम् । हत्वा मृगं जलासक्तं नरः पापेन लिप्यते

အိပ်နေသော၊ မိတ်ဆက်ပေါင်းသင်းနေသော၊ နို့စို့ရန် ကြိုးပမ်းနေသော၊ သို့မဟုတ် ရေသောက်ရာတွင် စွဲလန်းနေသော တိရစ္ဆာန်ကို သတ်လျှင် လူသည် အပြစ်ကပ်လျက် ဖြစ်သွားသည်။

Verse 13

एतस्मात्कारणाच्छापस्तव दत्तो मया नृप । न कामतो न मृत्योर्वा सत्येनात्मानमालभे

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် မင်းကြီးရေ၊ သင့်အား ငါက ဤကျိန်စာကို ပေးခဲ့သည်။ လိုချင်တပ်မက်မှုကြောင့်မဟုတ်၊ သေမင်းကိုကြောက်ရွံ့၍လည်းမဟုတ်။ သစ္စာတရားဖြင့် ငါသည် ဤသို့ အခိုင်အမာဆို၏။

Verse 14

एवमुक्त्वा मृगी प्राणान्सा मुमोच व्यथान्विता । कुष्ठव्याधिसमायुक्तः सोऽपि राजा बभूव ह

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် နာကျင်ဝေဒနာဖြင့် နှိပ်စက်ခံရသော မိခင်သမင်မသည် အသက်ရှူကို လွှတ်၍ သေဆုံးသွား၏။ ထိုမင်းကြီးလည်း အမှန်တကယ် ကုဋ္ဌရောဂါ (အရေပြားနာ) ကို ခံစားရလေ၏။

Verse 15

स दृष्ट्वा कुष्ठसंयुक्तं पार्थिवः स्वं कलेवरम् । ततः स्वान्सेवकानाह समाहूय सुदुःखितः

မင်းကြီးသည် မိမိကိုယ်ခန္ဓာက ကုဋ္ဌရောဂါဖြင့် ကပ်ရောက်နေသည်ကို မြင်၍ အလွန်ဝမ်းနည်းပူဆွေးသွား၏။ ထို့နောက် မိမိ၏ အမှုထမ်းများကို ခေါ်စု၍ သူတို့အား မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 16

अहं तपश्चरिष्यामि पूजयिष्यामि शंकरम् । तावद्यावत्प्रणाशो मे कुष्ठव्याधेर्भविष्यति

«ငါသည် တပဿ (တပစ်) ကို ကျင့်မည်၊ သင်္ကရ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်မည်။ ငါ၏ ကုဋ္ဌရောဂါ ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားသည်အထိ ထိုသို့ပြုမည်» ဟု မင်းကြီးမိန့်၏။

Verse 17

यत्किंचित्त्रिषु लोकेषु प्रार्थयंति नराः सुखम् । तत्सर्वं तपसा साध्यं तस्मात्कार्यं मया तपः

«လောကသုံးပါး၌ လူတို့ ဆုတောင်းလိုသော ချမ်းသာသုခ အရာအားလုံးသည် တပဿ (tapas) ဖြင့် ရနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ငါသည် တပဿကို ကျင့်ရမည်» ဟု ဆို၏။

Verse 20

समः शत्रुषु मित्रेषु समलोष्टाश्मकांचनः । भूत्वा कालं नयिष्यामि यावत्कालस्य संस्थितिः

ရန်သူနှင့် မိတ်ဆွေတို့အပေါ် စိတ်တည်ငြိမ်ညီမျှ၍ မြေတုံး၊ ကျောက်၊ ရွှေတို့ကို တူညီသကဲ့သို့ မြင်ကာ အချိန်ရှိသမျှကာလတိုင်အောင် ဤသီလဝင်္ကပါ၌ အချိန်ကို ဖြတ်သန်းမည်။

Verse 21

एवं तान्सेवकान्भूपः सोऽभिधाय विसृज्य च । तीर्थयात्रा परो भूत्वा बभ्राम वसुधातले

ထိုသို့ အမှုထမ်းတို့အား မိန့်ကြားပြီးနောက် မင်းကြီးသည် သူတို့ကို ပြန်လွှတ်ကာ တီရ္ထယာထရာ (ဘုရားသန့်နေရာသို့ ခရီး) ကို အပြည့်အဝ ဆည်းကပ်၍ ကမ္ဘာမြေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာ하였다။

Verse 22

ततः कालेन महता प्राप्य विप्रसमुद्भवम् । उपदेशं नृपः प्राप्तः शंखतीर्थं महोदयम्

ထို့နောက် အချိန်အတော်ကြာပြီးမှ မင်းကြီးသည် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံကာ အလွန်မင်္ဂလာရှိသော သင်္ခတီရ္ထ (Śaṅkhatīrtha) အကြောင်း ညွှန်ကြားချက်ကို ရရှိ하였다။

Verse 23

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे सर्वव्याधिविनाशकम् । विख्यातं त्रिषु लोकेषु पूरितं स्वच्छवारिणा

ဟာဋကေရှ္ဝရ၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ ရောဂါအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော တီရ္ထတစ်ခု ရှိ၏။ ၎င်းသည် လောကသုံးပါးတွင် ကျော်ကြား၍ ကြည်လင်သန့်ရှင်းသော ရေဖြင့် ပြည့်ဝနေသည်။

Verse 24

तत्राऽसौ स्नानमात्रेण तत्क्षणात्पार्थिवोतमः । कुष्ठव्याधिवि निर्मुक्तः संजातः सुमहाद्युतिः

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးရုံသာဖြင့် ထိုအထူးမြတ်သော မင်းကြီးသည် ခဏချင်းပင် ကုဋ္ဌရောဂါ (အရေပြားရောဂါ) မှ လွတ်မြောက်ကာ အလွန်တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် ပြည့်စုံလာ하였다။