Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 9
कपर्द्धिनं चंद्रकलाविभूषणं वेदांतवेद्यं परमात्मनि स्थितम् । ववंद शीर्ष्णा च तदा हिमाचलः परां मुदं प्रापदहीनसत्त्वः
kaparddhinaṃ caṃdrakalāvibhūṣaṇaṃ vedāṃtavedyaṃ paramātmani sthitam | vavaṃda śīrṣṇā ca tadā himācalaḥ parāṃ mudaṃ prāpadahīnasattvaḥ
ထို့နောက် ဟိမာချလသည် ခေါင်းချ၍ ပူဇော်ကန်တော့၏—ဆံပင်ချည်ထုံးထားသော သခင်တော်၊ လကွေးတံဆိပ်ဖြင့် အလှဆင်ထားသော၊ ဝေဒാന്തဖြင့် သိမြင်နိုင်သော၊ အမြင့်ဆုံး အတ္တမ၌ တည်နေသော—နှလုံးသားမယိမ်းယိုင်ဘဲ အမြင့်ဆုံး ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ရရှိ하였다။
Sūta (deduced)
Tirtha: Kedāra (Kedāranātha)
Type: kshetra
Listener: Implied audience of sages/devotees within Kedārakhaṇḍa frame
Scene: Personified Himācala, majestic and serene, bows with folded hands before Śiva—matted locks, crescent moon, tranquil radiance—amid snowy peaks and a sanctified Himalayan shrine atmosphere.
FAQs
Reverence (praṇāma) to Śiva—who is both personal Lord and Vedāntic Reality—yields supreme inner joy.
The Kedāra Himalayan sphere, where Śiva’s ascetic-majestic form is contemplated and worshipped.
The act of bowing (śirasā vandana) is exemplified as a core devotional offering.