Adhyaya 2

Verse 1

लोमश उवाच । एकदा तु तदा तेन यज्ञः प्रारंभितो महान् । तत्राहूतास्तदा सर्वे दीक्षितेन तपस्विना

လောမရှာက ပြောသည်။ တစ်ခါက ထိုအချိန်၌ သူသည် မဟာယဇ္ဉကို စတင်ကျင်းပ하였다။ ထိုနေရာတွင် ဒိက္ခာ (dīkṣā) ခံယူထားသော တပသီက အားလုံးကို ဖိတ်ခေါ်하였다။

Verse 2

ऋषयो विविधास्तत्र वशिष्ठाद्याः समागताः । अगस्त्यः कश्यपोऽत्रिश्च वामदेवस्तथा भृगुः

ထိုနေရာတွင် ဝသိဋ္ဌမှ စ၍ အမျိုးမျိုးသော ရှိများ စုဝေးလာကြသည်။ အဂஸ္တျ၊ ကশ্যပ၊ အတြိ၊ ဝာမဒေဝ နှင့် ဘೃဂု တို့လည်း ပါဝင်하였다။

Verse 3

दधीचो भगवान्व्यासो भरद्वाजोऽथ गौतमः । एते चान्ये च बहवः समाजग्मुर्महर्षयः

ဒဓီချိ၊ အလေးအမြတ်ပြုရသော ဗျာသ၊ ဘရဒ္ဝာဇ၊ ထို့နောက် ဂေါတမ—ဤသူတို့နှင့် အခြား မဟာရှိများစွာတို့ စုဝေးလာကြသည်။

Verse 4

तथा सर्वे सुरगणा लोकपालस्तथाऽपरे विद्याधराश्च गंधर्वाः किंनराप्सरसां गणाः

ထို့အပြင် ဒေဝဂဏအားလုံးလည်း လာရောက်ကြပြီး၊ လောကပာလများနှင့် အခြားသူများ—ဝိဒ္ဓာဓရ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ကိန္နရ နှင့် အပ္စရာတို့၏ အဖွဲ့များလည်း ပါဝင်လာကြသည်။

Verse 5

सप्तलोकात्समानीतो ब्रह्मा लोकपितामहः । वैकुंठाच्च तथा विष्णुः समानीतो मरवं प्रति

လောကခုနစ်ပါးမှ လောကပိတামဟ ဘြဟ္မာကို ထိုနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။ ထို့အတူ ဝိုင်ကుంఠမှ ဗိષ્ણုကိုလည်း မရဝသို့ ဦးတည်၍ ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။

Verse 6

देवेन्द्रो हि समानीत इंद्राण्या सह सुप्रभः । तथा चंद्रो हि रोहिण्या वरुणः प्रिययया सह

တောက်ပမြင့်မြတ်သော အိန္ဒြာသည် အိန္ဒြာဏီနှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ထို့အတူ လသည် ရိုဟိဏီနှင့်အတူ လာ၍၊ ဝရုဏသည် မိမိချစ်မြတ်နိုးသော မဟေသီနှင့်အတူ လာ၏။

Verse 7

कुबेरः पुष्पकारूढो मृगाऽरूढोऽथ मारुतः । बस्ताऽरूढः पावकश्च प्रेताऽरूढोऽथ निरृति

ကူဗေရသည် ပုṣပက ယာဉ်ပေါ်စီး၍ လာ၏။ မာရုတ (ဝါယု) သည် သမင်ပေါ်စီး၍ လာ၏။ ပာဝက (အဂ္နိ) သည် ဆိတ်ပေါ်စီး၍ လာပြီး၊ နိရ္ရတိသည် ပရေတ (သရဲသဘောရှိသော သတ္တဝါ) ပေါ်စီး၍ လာ၏။

Verse 8

एते सर्वे समायाता यज्ञवाटे द्विजन्मनः । ते सर्वे सत्कृतास्तेन दक्षेण च दुरात्मना

ဤအပေါင်းတို့သည် ယဇ္ဉဝါဋသို့ ရောက်လာကြ၏၊ အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ။ ထိုဒက္ခသည် စိတ်မကောင်းသူဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့အားလုံးကို ထိုသူက ထိုက်တန်စွာ ဂုဏ်ပြုဧည့်ခံလေ၏။

Verse 9

भवनानि महार्हाणि सुप्रभाणि महांति च । त्वष्ट्रा कृतानि दिव्यानि कौशल्येन महात्मना

တန်ဖိုးအလွန်မြင့်မား၍ ကျယ်ဝန်းတောက်ပသော မဟာအိမ်တော်များ ရှိ၏။ ထိုအရာတို့သည် မဟာသတ္တဝါ တ္ဝஷ္ဋṛ က အလွန်ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဒေဝီယ သာသနာဆောင် အဆောက်အဦများ ဖြစ်၏။

Verse 10

तेषु सर्वेषु धिष्ण्येषु यथाजोषं समास्थिताः

ထိုသန့်ရှင်းသော အာသနများနှင့် သတ်မှတ်ထားသော နေရာများအားလုံးတွင်၊ သူတို့သည် သင့်လျော်သကဲ့သို့လည်းကောင်း သက်သာသကဲ့သို့လည်းကောင်း နေရာယူထိုင်ကြ၏။

Verse 11

वर्त्तमाने महायज्ञे तीर्थे कनखले तथा । ऋत्विजश्च कृतास्तेन भृग्वाद्याश्च तपोधनाः

ကနခလ တီရ္ထ၌ မဟာယဇ္ဉ ပြုလုပ်နေစဉ်၊ သူသည် ဘෘဂုမှ စ၍ တပဓန ရှိသော ရှင်ရသေ့များကို ရိတဗိဇ် (ယဇ္ဉပူဇော်ဆရာ) အဖြစ် ခန့်အပ်하였다။

Verse 12

दीक्षायुक्तस्तदा दक्षः कृतकौतुकमंगलः । भार्यया सहितो विप्रैः कृतस्वत्ययनो भृशम्

ထို့နောက် ဒက္ရှသည် ယဇ္ဉအတွက် ဒိက္ခာခံယူပြီး မင်္ဂလာအကြိုအခမ်းအနားများကို ပြုလုပ်ကာ ဇနီးနှင့်အတူ ရဟန်းပုဏ္ဏားများထံမှ ကောင်းကျိုးနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု အာသီသများဖြင့် အလွန်ချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 13

रेजे महत्त्वेन तदा सुहृद्भिः परितः सदा । एतस्मिन्नंतरे तत्र दधीचिर्वाक्यमब्रवीत्

ထိုအခါ သူသည် ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားစွာဖြင့် တောက်ပလျက် မိတ်ဆွေများက အမြဲဝိုင်းရံနေ하였다။ ထိုအကြား၌ ထိုနေရာတွင် ဒဓီချိက ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 14

दधीचिरुवाच । एते सुरेशा ऋषयो महत्तराः सलोकपालाश्च समागतास्तव । तथाऽपि यज्ञस्तु न शोभते भृशंपिनाकिना तेन महात्मना विना

ဒဓီချိက ပြောသည်— “အို ဒက္ရှ၊ နတ်မင်းများ၊ မဟာရသေ့များနှင့် လောကပာလများပင် သင့်အတွက် စုဝေးလာကြပြီ။ သို့သော်လည်း မြားတံကိုင် ပိနာကင် (ရှီဝ) မဟာတ္မာ မရှိလျှင် ဤယဇ္ဉသည် မလှပ မတောက်ပပါ။”

Verse 15

येनैव सर्वाण्यपि मंगलानि जातानि शंसंति महाविपश्चितः । सोऽसौ न दृष्टोऽत्र पुमान्पुराणो वृषध्वजो नीलकण्ठः कपर्दी

မဟာပညာရှိများက “မင်္ဂလာအပေါင်းတို့သည် သူ့ထံမှပင် မွေးဖွားသည်” ဟု ချီးကျူးကြသော်လည်း၊ ထိုရှေးဦးပုရုಷ—ဝೃಷဓွဇ၊ နီလကဏ္ဍ၊ ကပရ္ဒီ (ဆံပင်ချည်ထုံးရှိသော) ရှီဝ—ကို ဤနေရာ၌ မမြင်ရသေးပါ။

Verse 16

अमंगलान्येव च मंगलानि भवंति येनाधिकृतानि दक्ष । त्रियंबकेनाथ सुमंगलानि भवंति सद्योह्यपमंगलानि

အို ဒက္ခ၊ မင်္ဂလာမဟုတ်သည့်အရာများပင် သူ၏စီမံခန့်ခွဲမှုကြောင့် မင်္ဂလာဖြစ်လာ၏။ တြိယမ္ဗက၏ကရုဏာကြောင့် အမင်္ဂလာသည်ပင် ချက်ချင်း အလွန်မင်္ဂလာဖြစ်၏။

Verse 17

तस्मात्त्वयैव कर्तव्यमाह्वानं परमेष्ठिना । त्वरितं चैव शक्रेण विष्णुना प्रभविष्णुना

ထို့ကြောင့် အို ပရမေဋ္ဌင်၊ သင်ကိုယ်တိုင်ပင် အာဝဟာန (ဖိတ်ခေါ်ပူဇော်) ကို ပြုရမည်။ ထို့ပြင် အင်ဒြာ (ရှက္က) နှင့် အာဏာကြီးသော ဗိဿဏုတို့နှင့်အတူ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြုလော့။

Verse 18

सर्वैरेव हि गंतव्यं यत्र देवो महेश्वरः

အမှန်ပင်၊ အားလုံးသည် မဟေရှ္ဝရ ဘုရားရှိရာသို့ သွားရမည်။

Verse 19

दाक्षायण्या समेतं तमानयध्वं त्वरान्विताः । तेन सर्वं पवित्रं स्याच्छंभुना योगिना भृशम्

အလျင်အမြန် သွား၍ ဒက္ခာယဏီ (စတီ) နှင့်အတူ သူ့ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာကြလော့။ ယောဂီ ရှမ္ဘု၏အာနုဘော်ကြောင့် အရာအားလုံးသည် အလွန်သန့်ရှင်းပဝါဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 20

यस्य स्मृत्या च नामोक्त्या समग्रं सुकृतं भवेत् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन समानेयो वृषध्वजः

သူ၏အမှတ်ရခြင်းနှင့် နာမတော်ကို ဆိုခြင်းသာဖြင့် ကုသိုလ်အကျိုးတရားအားလုံး ပြည့်စုံလာ၏။ ထို့ကြောင့် အားထုတ်မှုအားလုံးဖြင့် ဗೃષဓွဇ (နွားအလံတော်ရှိသော ရှိဝ) ကို ဤနေရာသို့ ဖိတ်ခေါ်ယူလာရမည်။

Verse 21

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्रहसन्नाह दुष्टधीः । मूलं विष्णुर्हि देवानां यत्र धर्मः सनातनः

ထိုစကားကိုကြားသော် မကောင်းသောစိတ်ရှိသူက ရယ်မော၍ ဆို၏— «ဒေဝတို့၏ အမြစ်မူကား ဗိဿဏုတော်ပင် ဖြစ်၍ ထာဝရဓမ္မ တည်ရှိရာနေရာ၌»။

Verse 22

यस्मिन्वेदाश्च यज्ञाश्च कर्माणिविविधानि च । प्रतिष्ठितानि सर्वाणि सोऽसौ विष्णुरिहागतः

ဗေဒများ၊ ယဇ်ပူဇော်မှုများနှင့် အမျိုးမျိုးသော ကర్మများ အားလုံး တည်မြဲရာဖြစ်သော ထိုဗိဿဏုတော်ပင် ဤနေရာသို့ ကြွလာတော်မူ၏။

Verse 23

सत्यलोकात्समायातो ब्रह्मा लोकपितामहः । वेदैश्चोपनिषद्भिश्च आगमैर्विविधैः सह

သတ္တျလောကမှ လောကပိတামဟ ဘြဟ္မာတော် ကြွလာတော်မူ၏—ဗေဒများ၊ ဥပနိသဒ်များနှင့် အမျိုးမျိုးသော အာဂမများကိုပါ အတူတကွ ယူဆောင်လာတော်မူ၏။

Verse 24

तथा सुरगणैः साकमागतः सुरराट् स्वयम् । तथा यूयं समायाता ऋषयो वीतकल्मषाः

ထို့အတူ ဒေဝရာဇာတော် ကိုယ်တိုင်လည်း ဒေဝအစုအဝေးများနှင့်အတူ ကြွလာတော်မူ၏။ ထို့အတူ သင်တို့လည်း ရောက်လာကြပြီ—အပြစ်ကင်းစင်သော ရှိတော်များဖြစ်ကြ၏။

Verse 25

येये यज्ञोचिताः शांतास्तेते सर्वे समागताः । वेदवेदार्थतत्त्वज्ञाः सर्वे यूयं दृढव्रताः

ယဇ်အတွက် သင့်တော်၍ စိတ်ငြိမ်းချမ်းသောသူတို့ အားလုံး ဤနေရာ၌ စုဝေးလာကြပြီ။ သင်တို့အားလုံးသည် ဗေဒနှင့် ဗေဒအဓိပ္ပါယ်အမှန်ကို သိမြင်သူများဖြစ်၍ ဝရတကို दृढစွာ ထိန်းသိမ်းသူများဖြစ်ကြ၏။

Verse 26

अत्रैव च किमस्माकं रुद्रेणापि प्रयोजनम् । कन्या दत्ता मया विप्रा ब्रह्मणा नोदितेन हि

ဤနေရာ၌ပင် ရုဒြ (ရှီဝ) ကို လိုအပ်သေးသလော။ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဗြဟ္မာ၏ တိုက်တွန်းချက်အရ ငါသည် သမီးကညာကို ပေးအပ်ပြီးပြီ။

Verse 27

अकुलीनो ह्यसौ विप्रा नष्टो नष्टप्रियः सदा । भूतप्रेतपिशाचानां पतिरेको दुरत्ययः

«အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ထိုသူသည် မျိုးရိုးမြင့်မားသူ မဟုတ်၊ ပျက်စီးနေပြီး အမြဲ ပျောက်ဆုံးသည့်အရာကို နှစ်သက်သူ။ သူတစ်ယောက်တည်းက ဘူတ၊ ပရေတာ၊ ပိသာချာတို့၏ အရှင်—အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲ၏»။

Verse 28

आत्मसंभावितो मूढःस्तब्धो मौनी समत्सरः । कर्मण्यस्मिन्नयोग्योऽसौ नानीतो हि मयाऽधुना

«ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကို မြှောက်တင်သူ၊ မိုက်မဲလှည့်လည်သူ၊ ခိုင်မာတင်းမာသူ၊ တိတ်ဆိတ်နေသူ၊ မနာလိုသူ—ဤယဇ్ఞကိစ္စအတွက် မသင့်တော်။ ထို့ကြောင့် ယခု ငါသည် သူ့ကို ဒီမှာ မခေါ်လာခဲ့»။

Verse 29

तस्मात्त्वया न वक्तव्यं पुनरेवं वचोद्विज । सर्वैर्भवद्भिः कर्तव्यो यज्ञो मे सफलो महान्

«ထို့ကြောင့် အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး)၊ ဤသို့သော စကားကို ထပ်မပြောရ။ သင်တို့အားလုံးက ငါ၏ မဟာယဇ్ఞကို ဆောင်ရွက်ရမည်—အကျိုးသီးပွင့်မည်»။

Verse 30

एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य दधीचिर्वाक्यमब्रवीत्

သူ၏စကားကို ကြားပြီးနောက် ဒဓီချိသည် ပြန်လည်တုံ့ပြန်၍ စကားဆို၏။

Verse 31

दधीचिरुवाच । सर्वेषामृषिवर्याणां सुराणां भावितात्मनाम् । अनयोऽयं महाञ्जातो विना तेन महात्मना

ဒဓီစိက ပြောသည်။ «စိတ်သန့်စင်သော နတ်တို့နှင့် အထူးမြတ်သော ရှင်ရသီတို့ အားလုံးအနက်၌ ဤမဟာကပ်ဘေးကြီး ပေါ်ပေါက်လာသည်—မဟာစိတ်ဓာတ်ရှိသူ ထိုမဟာတမန် (မရှိခြင်း/တားဆီးထားခြင်း) ကြောင့်»။

Verse 32

विनाशोऽपि महान्सद्योह्यत्रत्यानां भविष्यति । एवमुक्त्वा दधीचोऽसावेक एव विनिर्गतः

«ဤနေရာ၌ ရှိနေသူတို့အပေါ် မဟာပျက်စီးမှုကြီးသည် ချက်ချင်းကျရောက်လိမ့်မည်» ဟုဆိုပြီးနောက် ဒဓီစိသည် တစ်ယောက်တည်း ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 33

यज्ञवाटाच्च दक्षस्य त्वरितः स्वाश्रमं ययौ । मुनौ विनिर्गते दक्षः प्रहसन्निदमब्रवीत्

ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉဝါဋ (ယဇ္ဉပွဲဝင်း) မှ ထွက်၍ သူသည် အလျင်အမြန် မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ သွား하였다။ ရသီထွက်ခွာသွားသောအခါ ဒက္ခသည် ပြုံးလျက် ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 34

गतः शिवप्रियो वीरो दधीचिर्नाम नामतः । आविष्टचित्ता मंदाश्च मिथ्यावादरताः खलाः

«နာမည်ကျော် ဒဓီစိဟူသော သူရဲကောင်း၊ ရှိဝ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူသည် ထွက်ခွာသွားပြီ။ (သို့သော်) ဤလူဆိုးတို့ကတော့—စိတ်မိုက်၍ စိတ်လှုပ်ရှားကပ်နေကာ မုသားစကားကို နှစ်သက်သူများ—ကျန်နေသေးသည်»။

Verse 35

वेदबाह्य दुराचारास्त्याज्यास्ते ह्यत्र कर्मणि । वेदवादरता यूयं सर्वे विष्णुपुरोगमाः

«ဝေဒမှ ပြင်ပနေ၍ အကျင့်ဆိုးသောသူတို့ကို ဤကర్మ (ပူဇော်ပွဲ) မှ ဖယ်ရှားရမည်။ သို့သော် သင်တို့အားလုံးသည် ဝေဒဝါဒကို ချစ်မြတ်နိုးသူများ—ဗိဿဏုကို ရှေ့တန်းထား၍ လိုက်နာသူများ ဖြစ်ကြသည်»။

Verse 36

यज्ञं मे सफलं विप्राः कुर्वंतु ह्यचिरादिव । तदा ते देवयजनं चक्रुः सर्वे सहर्षयः

“ဗြာဟ္မဏတို့၊ ငါ၏ ယဇ္ဉကို မကြာမီ အောင်မြင်စေကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ရှင်ရသီတို့နှင့်အတူ အားလုံးက နတ်တို့အား ယဇနာပူဇာ ပြုလုပ်ကြ၏။

Verse 37

एतस्मिन्नंतरे तत्र पर्वते गंधमादने । धारागृहे विमानेन सखीभिः परिवारिता

ထိုအချိန်အတွင်း ဂန္ဓမာဒန တောင်ပေါ်၌ “ဓာရာဂೃಹ” (ရေစီးအိမ်) တွင် မိတ်ဆွေမိန်းကလေးများ ဝန်းရံလျက် ကောင်းကင်ရထားဖြင့် သူမ ရောက်လာ၏။

Verse 38

दाक्षायणी महादेवी चकार विविधास्तदा । क्रीडा विमानमध्यस्ता कन्दुकाद्याः सहस्रशः

ထို့နောက် ဒါက္ရှာယဏီ မဟာဒေဝီသည် ကောင်းကင်ရထားအတွင်း ထိုင်လျက် အမျိုးမျိုးသော ကစားပွဲများကို ပြု၏—ဘောလုံးကစားခြင်းနှင့် အခြားပျော်ရွှင်မှုများ အထောင်ပေါင်းများစွာ။

Verse 39

क्रीडासक्ता तदा देवी ददर्शाथ महासती । यज्ञं प्रयांतं सोमं च रोहिण्या सहितं प्रभुम्

ကစားပွဲတွင် စိတ်ဝင်စားနေစဉ် မဟာသတီ ဒေဝီသည် ယဇ္ဉသို့ သွားနေသော သောမ (စန္ဒြ) အရှင်ကို ရိုဟိဏီနှင့်အတူ မြင်တွေ့၏။

Verse 40

क्व गमिष्यति चंद्रोऽयं विजये पृच्छ सत्वरम् । तयोक्ता विजया देवी तं पप्रच्छ यथोचितम्

“ဒီ စန္ဒြဒေဝတာ ဘယ်ကို သွားမလဲ။ ဗိဇယာ၊ အမြန် မေးလိုက်” ဟု ဆို၏။ ထို့ကြောင့် မိန့်တော်မူခြင်းခံရသော ဒေဝီ ဗိဇယာသည် စန္ဒြကို သင့်လျော်စွာ မေးမြန်း၏။

Verse 41

कथितं तेन तत्सर्वं दक्षस्यैव मखादिकम् । तच्छ्रुत्वा त्वरिता देवी विजया जातसंभ्रमा । कथयामास तत्सर्वं यदुक्तं शशिना भृशम्

လမင်းသည် ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉာစသည်တို့မှ စ၍ အကြောင်းအရာအားလုံးကို သူမအား ပြောကြား하였다။ ထိုစကားကို ကြားသော် ဗိဇယာဒေဝီသည် အလျင်အမြန် စိတ်လှုပ်ရှားကာ လမင်းပြောခဲ့သမျှကို အပြည့်အစုံ ပြန်လည်တင်ပြ하였다။

Verse 42

विमृश्य कारणं देवी किमाह्वानं करोति न । दक्षः पिता मे माता च विस्मृता मां कुतोऽधुना

အကြောင်းရင်းကို စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီး ဒေဝီသည် ထင်မြင်하였다—“ဘာကြောင့် ဖိတ်ခေါ်စာ မပို့သနည်း။ ဒက္ခသည် ငါ၏အဖေ၊ ငါ၏အမေပါ—သူတို့က ငါ့ကို မေ့သွားကြသလား။ ယခုကာလ၌ ထိုသို့ ဖြစ်နိုင်ပါမည်လား။”

Verse 43

पृच्छामि शंकरं चाद्य कारणं कृतनिश्चया । स्थापयित्वा सखीस्तत्र आगता शंकरं प्रति

ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာကာ ဒေဝီသည် “ယနေ့ ရှင်ကရကို အကြောင်းရင်း မေးမည်” ဟု ဆုံးဖြတ်하였다။ မိတ်သမီးတို့ကို ထိုနေရာ၌ ထားခဲ့ပြီး ရှင်ကရထံသို့ သွား하였다။

Verse 44

ददर्शतं सभामध्ये त्रिलोचनमवस्थितम् । गणैः परिवृतं सर्वैश्चंडमुंडादिभिस्तदा

သူမသည် အစည်းအဝေးခန်းမအလယ်၌ တည်ရှိနေသော သုံးမျက်စိရှင်ကို မြင်하였다။ ထိုအခါ ချန်ဒမုဏ္ဍာတို့ကဲ့သို့ ဂဏများအားလုံးက ဝိုင်းရံထား하였다။

Verse 45

बाणो भृंगिस्तथा नंदी शैलादो हि महातपाः । महाकालो महाचंडो महामुंडो महाशिराः

ထိုနေရာ၌ ဘာဏ၊ ဘೃင်္ဂီ နှင့် နန္ဒီတို့ရှိကြပြီး၊ မဟာတပသ စိုင်လာဒလည်း ရှိ하였다။ ထို့ပြင် မဟာကာလ၊ မဟာချန်ဒ၊ မဟာမုဏ္ဍ နှင့် မဟာရှီရတို့လည်း ရှိ하였다။

Verse 46

धूम्राक्षो धूम्रकेतुश्च धूम्रपादस्तथैव च । एते चान्ये च बहवो गणा रुद्रानुवर्तिनः

ဓူမ္ရာက္ခ၊ ဓူမ္ရကေတု၊ ဓူမ္ရပါဒ တို့လည်း ရှိကြ၏။ ထိုသူတို့နှင့် အခြားများစွာသော ဂဏာများသည် ရုဒြကို လိုက်နာသည့် အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 47

केचिद्भयानका रौद्राः कबंधाश्च तथा परे । विलोचनाश्च केचिच्च वक्षोहीनास्तथा परे

အချို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းကြ၏။ အချို့သည် ခေါင်းမဲ့ ကိုယ်တုံးများ ဖြစ်ကြ၏။ အချို့သည် မျက်စိအံ့သြဖွယ် ထူးဆန်းကြပြီး၊ အချို့သည် ရင်ဘတ်မရှိကြ၏။

Verse 48

एवंभूताश्च शतशः सर्वे ते कृत्तिवाससः । जटाकलापसंभूषाः सर्वे रुद्राक्षभूषणाः

ဤသို့သောသူတို့သည် ရာချီရှိကြပြီး၊ အားလုံးသည် အရေခွံဝတ်ဆင်သူများ ဖြစ်ကြ၏။ ဂျဋာအစုအဝေးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားကြပြီး၊ အားလုံးသည် ရုဒြာက္ခ မဏိများကို အလှဆင်အဖြစ် ဝတ်ဆင်ကြ၏။

Verse 49

जितेंद्रिया वीतरागाः सर्वे विषयवैरिणः । एभिः सर्वैः परिवृतः शंकरो लोकशंकरः । दृष्टस्तया उपाविष्ट आसने परामाद्भुते

သူတို့အားလုံးသည် အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူ၍ ရာဂကင်းစင်ကာ အာရုံဝတ္ထုတို့၏ ရန်သူများ ဖြစ်ကြ၏။ ထိုသူတို့အားလုံး ဝိုင်းရံထားသဖြင့်၊ လောကကို ကောင်းကျိုးပေးတော်မူသော သင်္ကရကို သူမက မြင်ရသည်—အလွန်အံ့သြဖွယ် အာသနပေါ်၌ ထိုင်နေတော်မူ၏။

Verse 50

आक्षिप्तचित्ता सहसा जगाम शिवसंनिधिम् । शिवेन स्थापिता स्वांके प्रीतियुक्तेन वल्लभा

သူမ၏စိတ်သည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားသွား၍ တစ်ခဏတည်းတွင် ရှိဝ၏ အနီးတော်သို့ သွားရောက်၏။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာပြည့်ဝသော ရှိဝသည် မိမိချစ်သူကို မိမိပေါင်ပေါ်၌ ချစ်ခင်စွာ ထိုင်စေတော်မူ၏။

Verse 51

प्रेम्णोदिता वचोभिः सा बहुमानपुरःसरम् । किमागमनकार्यंमे वद शीघ्रं सुमध्यमे

မေတ္တာကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရ၍ သူမသည် လေးစားဂုဏ်ပြုခြင်းကို ရှေ့တန်းတင်ကာ စကားဆို၏။ «အို ခါးသေးလှသူရေ—သင်လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မြန်မြန် ပြောပါ»

Verse 52

एवमुक्ता तदा तेन उवाचासितलोचना

သူက ထိုသို့ မေးမြန်းပြောဆိုသဖြင့် ထိုအခါ မျက်လုံးမည်းသော မိန်းမသည် ပြန်လည် ဖြေကြား၏။

Verse 53

सत्युवाच । पितुर्मम महायज्ञे कस्मात्तव न रोचते । गमनं देवदेवश तत्सर्वं कथय प्रभो

သတျာက ပြော၏။ «အဖေ့၏ မဟာယဇ္ဉ၌ သင်၏ သွားရောက်ခြင်းကို အဘယ်ကြောင့် မနှစ်သက်သနည်း၊ အို ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်? အရှင်ဘုရား၊ အကြောင်းအရာအားလုံးကို မိန့်ကြားပါ»။

Verse 54

सुहृदामेष वै धर्मः सुहृद्भिः सह संगतिम् । कुर्वंति यन्महादेव सुहृदां प्रीतिवर्धिनीम्

«ဤသည်ပင် မိတ်ဆွေတို့၏ ဓမ္မဖြစ်၏၊ အို မဟာဒေဝ။ မိတ်ဆွေတို့နှင့် အတူ ပေါင်းသင်းနေထိုင်ခြင်းသည် ကောင်းမြတ်စိတ်ရှိသူတို့အကြား ချစ်ခင်မှုကို တိုးပွားစေသည်»။

Verse 55

तसमात्सर्वप्रयत्नेन अनाहूतोऽपि गच्छ भोः । यज्ञवाटं पितुर्मेऽद्य वचनान्मे सदाशिव

«ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့်၊ မဖိတ်ခေါ်ထားသော်လည်း သွားပါ၊ အို စဒါရှီဝ။ ယနေ့ အဖေ့၏ ယဇ္ဉဝါဋသို့ ကျွန်မ၏ တောင်းပန်စကားအရ သွားပါ»။

Verse 56

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा ब भाषे सूनृतं वचः । त्वया भद्रे न गंतव्यं दक्षस्य यजनं प्रति

သူမ၏စကားကိုကြားပြီးနောက်၊ သူသည်နူးညံ့၍အမှန်တရားပြည့်ဝသောစကားဖြင့်ပြန်ဆို၏— «အရှင်မယ်တော်မြတ်၊ သင်သည် ဒက္ခ၏ ယဇ္ဈပွဲသို့ မသွားသင့်»။

Verse 57

तस्य ये मानिनः सर्वे ससुरासुकिंनराः । ते स्रेव यजनं प्राप्ताः पितुस्तव न संशयः

«သူကဂုဏ်ပြုထားသူအားလုံး—ဒေဝတားများနှင့် ကိန္နရများအပါအဝင်—သင်၏အဖေ၏ ယဇ္ဈပွဲသို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိပြီးသားဖြစ်သည်၊ သံသယမရှိ»။

Verse 58

अनाहूताश्च ये सुभ्रु गच्छंति परमन्दिरम् । अपमानं प्राप्नुवन्ति मरणादधिकं ततः

«မျက်ခုံးလှသောမယ်တော်၊ ဖိတ်ခေါ်မခံဘဲ အခြားသူ၏ မြင့်မြတ်သောအိမ်တော်သို့ သွားသူတို့သည် အရှက်ခွဲခြင်းကို ခံရပြီး၊ ထိုအရာသည် သေခြင်းထက်ပင် ဆိုးရွားသည်»။

Verse 59

परेषां मंदिरं प्राप्त इंद्रोपि लघुतां व्रजेत् । तस्मात्त्वाया न गंतव्यं दक्षस्य यजनं शुभे

«အင်ဒြာတောင်မှ အခြားသူ၏အိမ်သို့ ဝင်ရောက်လျှင် ဂုဏ်သိက္ခာလျော့နည်းနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် မင်္ဂလာရှိသောမယ်တော်၊ သင်သည် ဒက္ခ၏ ယဇ္ဈပွဲသို့ မသွားသင့်»။

Verse 60

एवमुक्ता सती तेन महेशेन महात्मना । उवाच रोषसंयुक्तं वाक्यं वाक्यविदां वरा

ထိုသို့ မဟာသတ္တဝါ မဟေရှဝရက ပြောဆိုပြီးနောက်၊ စကားကျွမ်းကျင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး စတီသည် ဒေါသနှင့်ပေါင်းစပ်သောစကားဖြင့် ပြန်လည်ဆို၏။

Verse 61

यज्ञो हि सत्यं लोके त्वं स त्वं देववरेश्वर । अनाहूतोऽसि तेनाद्य पित्रा मे दृष्टचारिणा । तत्सर्वं ज्ञातुमिच्छामि तस्य भावं दुरात्मनः

ယဇ္ဈာသည် လောက၌ သမ္မာတရားကို ထမ်းဆောင်သော သန့်ရှင်းသည့် ပူဇော်ကာရိယာဟု ယူဆကြ၏—အို ဒေဝတို့အထက်မြတ်သော အရှင်၊ သင်သည် ထိုသမ္မာတရားတည်းဟူ၏။ သို့ရာတွင် ယနေ့ ငါ့အဖေသည် အကျင့်မကောင်းသောသူဖြစ်၍ သင်ကို မဖိတ်ခေါ်ခဲ့။ ထိုမကောင်းစိတ်ရှိသူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အကုန်လုံး သိလို၏။

Verse 62

तस्माच्चाद्यैव गच्छामि यज्ञवाडं पितुर्म्मम । अनुज्ञां देहि मे नाथ देवदेव जगत्पते

ထို့ကြောင့် ယနေ့တင် ငါ့အဖေ၏ ယဇ္ဈာကွင်းသို့ သွားမည်။ အို နာထ၊ အို ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ အို လောကအရှင်—ငါ့အား ခွင့်ပြုပါ။

Verse 63

इत्युक्तो भगवान्रुद्रस्तया देव्या शिवः स्वयम् । विज्ञाताखिलदृग्द्रष्टा भगवान्भूतभावनः

ဒေဝီက ထိုသို့ လျှောက်ထားသဖြင့် ဘုရားရုဒ္ဒရ—ရှီဝကိုယ်တိုင်—အရာအားလုံးကို သိမြင်သော မြင်တော်မူရှင်၊ သတ္တဝါတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေ၍ ထိန်းသိမ်းသော ဘုရားသည် အကုန်လုံးကို နားလည်သိရှိတော်မူ၏။

Verse 64

स तामुवाच देवेशो महेशः सर्वसिद्धिदः । गच्छ देवि त्वरायुक्ता वचनान्मम सुव्रते

ထို့နောက် ဒေဝတို့၏ အရှင် မဟေရှ—အောင်မြင်မှုအားလုံးကို ပေးတော်မူသူ—က သူမအား မိန့်တော်မူ၏။ “သွားလော့ ဒေဝီ၊ မြန်မြန်သွားလော့၊ သန့်ရှင်းသော သစ္စာဝတရှိသူမ၊ ငါ့စကားအတိုင်း သွားလော့။”

Verse 65

एतं नंदिनमारुह्य नानाविधगणान्विता । गणाः षष्टिसहस्राणि जग्मूरौद्राः शिवज्ञया

နန္ဒိန်ကို စီးနင်း၍ အမျိုးမျိုးသော ဂဏများနှင့်အတူ လိုက်ပါကာ၊ ရုဒ္ဒရကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော အစောင့်အရှောက် ဂဏ ခြောက်သောင်းသည် ရှီဝ၏ အမိန့်တော်အရ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 66

तैर्गणैः संवृता देवी जगाम पितृमंदिरम् । निरीक्ष्य तद्बलं सर्वं महादेवोतिविस्मितः

ဂဏာတို့က ဝိုင်းရံလိုက်ပါလျက် ဒေဝီသည် မိဘအိမ်တော်သို့ သွားတော်မူ၏။ သူမနှင့်အတူ စုဝေးထားသော အင်အားအလုံးစုံကို မြင်သော် မဟာဒေဝသည် အလွန်အံ့ဩတော်မူ၏။

Verse 67

भूषणानि महार्हाणि तेभ्यो देव्यै परंतपः । प्रेषयामास चाव्यग्रो महादेवोऽनु पृष्ठतः

ရန်သူတို့ကို နှိမ်နင်းတော်မူသော မဟာဒေဝသည် မနှောင့်နှေးဘဲ ဒေဝီအတွက် အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော အလှဆင်ပစ္စည်းများကို နောက်မှလိုက်စေ၍ ပို့တော်မူ၏။

Verse 68

देव्या गतं वै स्वपितुर्गृहं तदा विमृश्य सर्वं भगवान्महेशः । दाक्षायणी पित्रवमानिता सती न यास्यतीति स्वपुरं पुनर्जगौ

ဒေဝီသည် မိဘအိမ်သို့ သွားပြီးနောက် ဘဂဝန် မဟေရှသည် အရာအားလုံးကို စဉ်းစားတော်မူ၏။ ဖခင်၏ အရှက်ခွဲခြင်းကို ခံရသော ဒက္ရှာယဏီ စတီသည် ပြန်မလာတော့ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ မိမိ၏ နေရာသို့ ပြန်လည်သွားတော်မူ၏။