Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 31
ततो वर्षशतस्यांते तुतोष शशिशेखरः । प्रत्यक्षीभूय मामाह मेघगंभीरया गिरा
tato varṣaśatasyāṃte tutoṣa śaśiśekharaḥ | pratyakṣībhūya māmāha meghagaṃbhīrayā girā
ထို့နောက် နှစ်တစ်ရာ ပြည့်ဆုံးချိန်တွင် သရှိရှေခရ (ရှီဝ) သဘောတူပျော်ရွှင်တော်မူ၏။ ကိုယ်တိုင် ထင်ရှားပေါ်လာ၍ မိုးတိမ်မိုးကြိုးကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် ကျွန်ုပ်အား မိန့်တော်မူ၏။
Narrator (first-person recipient of Śiva’s grace; exact identity not explicit in snippet)
Scene: After a century of austerity, Śiva appears before the ascetic; the air is heavy with monsoon-cloud depth as the Lord speaks in a voice like thunder.
FAQs
Sustained devotion over time culminates in divine grace and direct spiritual assurance.
No site is mentioned in this verse; the focus is on the fruit of prolonged worship.
The verse implies long-term disciplined worship leading to Śiva’s satisfaction, without detailing a new procedure here.