Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 87
इदमन्तरमित्यंतर्विचिंत्याहं प्रहर्षितः । मलिम्लुचाकृतिर्भूत्वा निशीथे तामथाहरम्
idamantaramityaṃtarviciṃtyāhaṃ praharṣitaḥ | malimlucākṛtirbhūtvā niśīthe tāmathāharam
စိတ်ထဲတွင် «ဤအချိန်သည် ငါ့အခွင့်အရေးပင်» ဟု တွေးကာ ငါသည် ဝမ်းမြောက်လှ၏။ ထို့နောက် မလိမ္လုချ (အောက်တန်းကျသူ/ဓားပြ) ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ယူ၍ သန်းခေါင်ယံတွင် နာရီတစ်လျှောက် သူမကို ခေါ်ဆောင်သွား၏။
Unspecified (first-person narrator confessing misconduct within the story)
Scene: A shadowy midnight scene: the narrator, transformed into a rough outcaste/robber figure, stealthily lifting and carrying away a young woman; moonlight, forest/āśrama edge, tension of imminent discovery.
FAQs
Deceit and opportunism are marks of adharma; the verse exposes how hypocrisy turns into grievous wrongdoing.
No holy site is mentioned in this verse.
None; it narrates a transgressive act to be condemned.