Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 96
शुद्धेन पुण्येन दिवं च शुद्धां पापेन शुद्धेन तथा तमोंधम् । मिश्रेण स्वर्गं नरकं च याति देहस्तथैवास्य भवेच्च तादृक्
śuddhena puṇyena divaṃ ca śuddhāṃ pāpena śuddhena tathā tamoṃdham | miśreṇa svargaṃ narakaṃ ca yāti dehastathaivāsya bhavecca tādṛk
သန့်ရှင်းသော ကုသိုလ်ကြောင့် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်သို့ ရောက်၏; သန့်ရှင်းသော အကုသိုလ်ကြောင့် မျက်စိကွယ်စေသော အမှောင်ထုသို့ ရောက်၏။ ကုသိုလ်အကုသိုလ် ရောနှောလျှင် ကောင်းကင်နှင့် နရက နှစ်ဖက်သို့ သွားရပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာအခြေအနေပါ ထိုသို့ ရောနှောသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced: Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
Scene: A didactic tableau: a balance/scale of deeds; one path rising to a luminous heaven, another descending into dense darkness; a third bifurcating, showing alternating light and shadow around a human figure.
FAQs
The quality of one’s deeds—pure, sinful, or mixed—directly shapes both destination and experiential condition.
No tīrtha is referenced; the verse presents a general moral-metaphysical principle.
No specific rite is prescribed; it promotes cultivating śuddha-puṇya (pure merit) through dharmic conduct.