Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 6
तस्याहं च गिरेः पार्थ समासाद्य महाशिलाम् । शीतसौरभ्यमंदेन प्रीणीतोऽचिंतयं हृदि
tasyāhaṃ ca gireḥ pārtha samāsādya mahāśilām | śītasaurabhyamaṃdena prīṇīto'ciṃtayaṃ hṛdi
ထို့နောက်၊ ပೃഥာ၏သားတော်ရေ၊ ကျွန်ုပ်သည် အဲဒီတောင်၏ ကျောက်ပြားကြီးတစ်ချပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ အေးမြ၍ နူးညံ့သင်းပျံ့သော လေညင်းကြောင့် စိတ်နှလုံးသက်သာလာကာ အတွင်းစိတ်၌ စဉ်းစားဆင်ခြင်ခဲ့သည်။
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa default)
Type: peak
Listener: Pārtha (Arjuna)
Scene: A solitary figure reaches a broad stone slab on a mountainside; a cool, fragrant breeze moves grasses and leaves; the figure sits or stands in reflective posture, the landscape spacious and quiet.
FAQs
Sacred places calm the senses and turn the mind inward, preparing one for dharmic action.
A mountain sacred setting is indicated, but the exact tīrtha name is not stated in this verse alone.
No explicit ritual is prescribed here; the verse highlights contemplative readiness in a sacred environment.