इंद्रियाणां सात्त्विकाच्च त्रिगुणानि च तान्यपि । एतैः संसिद्धयंत्रेण सच्चिदानन्दवीक्षणात्
iṃdriyāṇāṃ sāttvikācca triguṇāni ca tānyapi | etaiḥ saṃsiddhayaṃtreṇa saccidānandavīkṣaṇāt
ထို့ပြင် သတ္တဝဘက်မှ အင်ဒြိယများ (သိမြင်ခြင်းနှင့် လုပ်ဆောင်ခြင်း၏ အင်္ဂါရပ်များ) ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ထိုအင်ဒြိယတို့လည်း သုံးဂုဏ်အောက်တွင် လည်ပတ်ကြသည်။ ဤပြီးပြည့်စုံသော সাধနာ၏ ကိရိယာဖြင့် စတ်-ချစ်-အာနန္ဒ (Sat–Cit–Ānanda) ကို မြင်သိခြင်းအားဖြင့် ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်သည်။
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced, Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
Scene: A yogin in a temple corridor: senses depicted as five horses being gently reined; above, a luminous triad-inscription Sat-Cit-Ānanda radiates from a Śiva-liṅga, indicating inner vision arising from disciplined instrumentality.
Even the senses are guṇa-bound, yet they can become instruments of realization when disciplined toward the direct vision of sat–cit–ānanda.
No tīrtha is mentioned; the emphasis is on inner discipline and realization.
No explicit ritual; it implies sādhana (discipline) as the ‘instrument’ leading to realization.