Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 25
शारीरमानसैर्दुःखैर्न सीदंति भवद्विधाः । नाप्राप्यमभिवांछंति नष्टं नेच्छंति शोचितुम्
śārīramānasairduḥkhairna sīdaṃti bhavadvidhāḥ | nāprāpyamabhivāṃchaṃti naṣṭaṃ necchaṃti śocitum
သင်ကဲ့သို့သူတို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်၏ဒုက္ခကြောင့် မကျဆင်းကြ။ မရနိုင်သောအရာကို မလိုလားတောင့်တကြ၊ ပျောက်ဆုံးသွားသောအရာကိုလည်း ဝမ်းနည်းရန် မရွေးချယ်ကြ။
Lomaharṣaṇa (Sūta) narrating within Māheśvarakhaṇḍa (deductive attribution)
Scene: A calm, learned figure seated in contemplation while scenes of illness, loss, and temptation swirl around; the person remains unmoved, eyes half-closed, signifying inner steadiness.
FAQs
Dharma-grounded resilience avoids two traps: chasing the impossible and mourning the irreversible; steadiness is itself a virtue.
No holy site is named; the verse is ethical instruction.
None; the prescription is psychological and moral—acceptance and disciplined desire.