Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 115
सा चेन्मुहूर्तमात्रं स्यादपि धन्यस्ततः पुमान् । नमोनमः कर्मभूम्यै सुकृतं दुष्कृतं च वा
sā cenmuhūrtamātraṃ syādapi dhanyastataḥ pumān | namonamaḥ karmabhūmyai sukṛtaṃ duṣkṛtaṃ ca vā
ဓမ္မသို့ ဦးတည်သော သတိနိုးကြားမှုသည် မုဟူရ္တတစ်ခဏသာ ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း ထိုသူသည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းသူ ဖြစ်၏။ ကမ္မဘူမိ (လူ့လောက) သို့ နမောနမಃ—ကောင်းကံနှင့် မကောင်းကံ နှစ်မျိုးလုံး ပြုနိုင်ရာ အရပ်ဖြစ်၏။
A repentant sinner (self-confession narrative; specific name not in snippet)
Scene: A contemplative speaker salutes the human world as karmabhūmi; a subtle vision shows scales of puṇya and pāpa, and a brief flash of dharma-awakening like a lamp lit for a muhūrta.
FAQs
Human life is precious because even a brief turn toward dharma can change one’s destiny; it is the field where karma is shaped.
No specific tīrtha is named; the verse praises karmabhūmi (the human realm) in general.
No specific ritual is prescribed; the emphasis is on inner resolve and the capacity to perform sukṛta.