Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 29
भूमिं भूमिशयांश्चैव हंति काष्ठमयोमुखम् । पंचेंद्रियेषु जीवेषु सर्वं वसति दैवतम्
bhūmiṃ bhūmiśayāṃścaiva haṃti kāṣṭhamayomukham | paṃceṃdriyeṣu jīveṣu sarvaṃ vasati daivatam
သစ်သားမျက်နှာရှိသော ထွန်သည် မြေကြီးနှင့် မြေအောက်၌ အိပ်နေသော သတ္တဝါတို့ကိုပါ ထိခိုက်စေသည်။ အာရုံငါးပါးရှိသော သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း၌ ဘုရားသဘောတရားသည် အပြည့်အဝ တည်ရှိသည်။
Lomaharṣaṇa Sūta (deduced; Māheśvara-khaṇḍa narration to sages)
Scene: A farmer pauses with a wooden plough as a sage reveals tiny beings within the soil and a subtle divine presence radiating through all creatures.
FAQs
Because the Divine abides in sentient beings, harming creatures—even unseen ones in the soil—violates Dharma.
No tīrtha is cited; the verse teaches a universal theological ethic.
No explicit ritual; it implies reverence for life and restraint from violence in ordinary activities.