Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 17
यज्ञ एवं विचार्यासौ यज्ञसारं समास्थितः । श्रद्धया देवपूजा या नमस्कारः स्तुतिः शुभा
yajña evaṃ vicāryāsau yajñasāraṃ samāsthitaḥ | śraddhayā devapūjā yā namaskāraḥ stutiḥ śubhā
ယဇ္ဉကို ဤသို့ စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးနောက်၊ သူသည် ယဇ္ဉ၏ အနှစ်သာရ၌ တည်နေ၏—ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဒေဝတားတို့ကို ပူဇော်ခြင်း၊ ရိုသေစွာ နမസ്കာရပြုခြင်း၊ မင်္ဂလာရှိသော စတုတ္တိတော်ကို ချီးမွမ်းခြင်း။
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating within Māheśvara-khaṇḍa context
Scene: A devotee after reflection sets aside elaborate implements and performs simple devapūjā: offering flowers and water, hands folded in namaskāra, lips reciting stuti; the deity’s presence radiates शांत-प्रभा.
FAQs
The heart of sacrifice is devotion—faithful worship, humility, and sincere praise.
No particular site is named; the verse universalizes yajña as devotional practice.
Perform deva-pūjā with śraddhā, offer namaskāra, and recite stuti—these are presented as the ‘yajña-sāra’.