नारद उवाच । नमस्कृत्य महाकालं वरदं स्थाणुमव्ययम् । शक्तितश्चरितं तस्य वक्ष्ये पांडुकुलोद्वह
nārada uvāca | namaskṛtya mahākālaṃ varadaṃ sthāṇumavyayam | śaktitaścaritaṃ tasya vakṣye pāṃḍukulodvaha
နာရဒက ဆို၏ — «အပေးအယူကောင်းချီးပေးသော၊ တည်ကြည်သော အရှင်၊ မဖျက်ဆီးနိုင်သော မဟာကာလကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ပাণ্ডုမျိုးရိုး၏ ထိပ်သီးသူရေ၊ ငါသည် ငါ့စွမ်းအားအတိုင်း သူ၏ လုပ်ရပ်များကို ပြောကြားမည်»။
Nārada
Tirtha: Mahākāla/Mahākāleśvara
Type: kshetra
Listener: A Pāṇḍava-line prince (pāṇḍukula-udvaha; likely Janamejaya-type framing)
Scene: Nārada, vīṇā in hand, bows to a towering Śiva-liṅga identified with Mahākāla; behind him stands a Pāṇḍava-descendant listener, attentive to the forthcoming kathā.
Purāṇic narration begins with namaskāra; humility and devotion frame the telling of divine deeds.
The Mahākāla-related tīrtha context is implied; the site’s greatness is unfolded through Mahākāla’s carita.
Namaskāra (salutation) to Mahākāla before hearing or narrating sacred history.