Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 102
यं स्तौति वेदस्तमहं प्रपद्ये तत्पुरुषसंज्ञं शरणं द्वितीयम् । त्वां विद्महे तच् नस्त्वं प्रदेहि श्रीरुद्र देवेश नमोनमस्ते
yaṃ stauti vedastamahaṃ prapadye tatpuruṣasaṃjñaṃ śaraṇaṃ dvitīyam | tvāṃ vidmahe tac nastvaṃ pradehi śrīrudra deveśa namonamaste
ဝေဒတော်တို့ ချီးမွမ်းသော ထိုအရှင်ထံ ကျွန်ုပ် ခိုလှုံပါ၏—«တတ္ပုရုရှ» ဟု ခေါ်သော ဒုတိယ ခိုလှုံရာတော်။ အရှင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ သိမြင်ပါ၏; ထိုကရုဏာတော်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးသနားတော်မူပါ။ သီရိ ရုဒ္ဒရ၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ နမောနမတ်ကို ထပ်မံထပ်မံ ပြုပါ၏။
A dvija devotee (as implied by the immediate narrative context)
Scene: A devotee with folded hands stands before a radiant four/five-faced Śiva, the Tatpuruṣa aspect emphasized; Vedic seers and subtle Veda-mantras appear as luminous script around the deity.
FAQs
True refuge is Śiva as revealed by the Veda; knowledge must mature into prayer for anugraha (divine grace).
No site is directly named; the verse is a face-aspect (Tatpuruṣa) praise within the chapter’s sacred narrative.
An implied upāsanā: taking refuge (prapatti) and repeated salutations (namas), akin to mantra-style devotion.