Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 80
पुरुषाणां प्रसादेन मुच्यंते भवसागरात् । ततः प्रहृष्टस्तामाह हरो योग्याऽधुना शुभे
puruṣāṇāṃ prasādena mucyaṃte bhavasāgarāt | tataḥ prahṛṣṭastāmāha haro yogyā'dhunā śubhe
ယောကျ်ားတို့၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် သူတို့သည် သံသရာပင်လယ်မှ လွတ်မြောက်ကြ၏။ ထို့နောက် ဟရ (ရှီဝ) သည် ဝမ်းမြောက်၍ သူမအား «အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ ယခု သင်သည် ထိုက်တန်ပြီ» ဟု မိန့်တော်မူ၏။
Śiva (Hara) speaking (with a preceding general statement in narration)
Scene: Hara, pleased, speaks words of acceptance—declaring the woman ‘worthy’; the atmosphere shifts from heaviness to relief.
FAQs
Liberation is ultimately secured through grace (prasāda), and divine approval marks spiritual readiness.
The ongoing setting is Arbuda/Arbudācala; the verse emphasizes mokṣa-teaching within that māhātmya frame.
No explicit ritual; the doctrine stressed is prasāda (grace) as the liberating cause.