Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 34
मातरं मां परित्यज्य यस्मात्त्वं स्नेहविह्वलाम् । विहितावसरः स्त्रीणां शंकरस्य रहोविधौ
mātaraṃ māṃ parityajya yasmāttvaṃ snehavihvalām | vihitāvasaraḥ strīṇāṃ śaṃkarasya rahovidhau
«ချစ်ခြင်းမေတ္တာကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ငါ့ကို—မိခင်ကို—သင် စွန့်ပစ်သွားသဖြင့်လည်းကောင်း၊ မိန်းမတို့အတွက် သင့်တော်သည့် အခါအခွင့်ကို မစောင့်ဘဲ ရှင်ကရာ၏ လျှို့ဝှက်ပူဇော်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်သဖြင့်လည်းကောင်း…»
Girijā/Pārvatī (speaking in anger; deduced from immediate context)
Scene: Giriputrī (Pārvatī) speaks in wounded affection, admonishing the son for abandoning her and for entering Śaṅkara’s private rite at an improper time; the atmosphere is tense, intimate, and morally charged.
FAQs
Dharma includes maryādā—right conduct, timing, and boundaries—especially around sacred and private observances.
No tīrtha is specified; the verse focuses on interpersonal and ritual propriety.
It alludes to Śaṅkara’s rahovidhi (private observance) and the importance of proper occasion, but gives no explicit vrata, snāna, or dāna instruction.