Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 116
दुराचारान्भवानस्मानात्मद्रोहपरायणान् । अहो पश्यत नो मौढ्यं जानंतस्तव भाविनीम्
durācārānbhavānasmānātmadrohaparāyaṇān | aho paśyata no mauḍhyaṃ jānaṃtastava bhāvinīm
“ကျွန်ုပ်တို့သည် အကျင့်ဆိုးသူများ ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကို သစ္စာဖောက်ရန်ပင် လိုက်လံသူများပါ။ အို—ကျွန်ုပ်တို့၏ မောဟကို ကြည့်ပါ; သင်၏ ကံသတ်မှတ်သော ကြင်ယာ (ဦမာ) ကို သိလျက်နှင့်ပင် ထိုသို့ ပြုမိကြသည်။”
Devāḥ (the gods), repentance/confession to Śiva
Scene: Devas with downcast faces confess their wickedness and folly before Mahādeva, gesturing toward Umā’s rightful place as His destined consort; atmosphere heavy with remorse.
FAQs
Admitting one’s error and delusion is the first step toward grace; even the gods model repentance before Śiva.
No tīrtha is mentioned; the verse centers on moral self-assessment in the Umā–Maheśvara narrative.
No formal rite is stated; the implied practice is confession, humility, and seeking pardon.