Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 107
नाधनस्यास्त्ययं लोको न परश्च कथंचन । अभिशस्तं प्रपश्यंति दरिद्रं पार्श्वतः स्थितम्
nādhanasyāstyayaṃ loko na paraśca kathaṃcana | abhiśastaṃ prapaśyaṃti daridraṃ pārśvataḥ sthitam
ဥစ္စာမရှိသူအတွက် ဤလောကလည်း မရှိသကဲ့သို့၊ နောက်လောကလည်း မည်သို့မျှ မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ လူတို့သည် မိမိဘေးနားတွင် ရပ်နေသော ဆင်းရဲသူကို ကျိန်စာသင့်၍ အပြစ်တင်ခံရသူကဲ့သို့ ကြည့်မြင်ကြသည်။
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced for Māheśvarakhaṇḍa context)
Scene: A poor man stands at the edge of a gathering; others avert their gaze as if he is ‘abhishasta’; a compassionate figure (sage/devotee) looks toward him with empathy.
FAQs
It critiques society’s harsh judgment of poverty and highlights how lack of wealth leads to loss of support and dignity.
No tīrtha is named; the focus is ethical reflection on human conduct.
None explicitly; the implied dharma is to avoid condemning the poor and to cultivate compassion and support.