Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 67
मयूखा इव संदीप्ताः कौस्तुभस्य स्फुरत्त्विषः । तैर्बाणैः किंचिदायस्तो हरिर्जग्राह मुद्गरम्
mayūkhā iva saṃdīptāḥ kaustubhasya sphurattviṣaḥ | tairbāṇaiḥ kiṃcidāyasto harirjagrāha mudgaram
ထိုမြားတို့သည် ရောင်ခြည်ကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းတောက်ပ၍ ကౌஸ্তুဘ၏ အလင်းရောင်ဖြင့် လက်လက်ထွန်း၏။ ထိုမြားကြောင့် အနည်းငယ်နာကျင်သော်လည်း ဟရိသည် မုဒ္ဂရ (တုတ်မောင်း) ကို ကိုင်ယူ၏။
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to the sages (deduced from Māheśvara-khaṇḍa context)
Scene: Arrows blaze like sunrays, echoing the sparkle of the Kaustubha on Viṣṇu’s chest; though slightly pained, Hari’s composure remains, and he calmly reaches for and grips a heavy mace (mudgara).
FAQs
Divine brilliance (tejas) remains evident even amid conflict; dharma responds appropriately, taking up the needed means.
No location-mahātmya appears in this verse.
None.