Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 37
स्मरन्विलसितं मिथ्या सत्याभासमिदं जगत् । अविद्यामयमित्येवं ज्ञात्वा मूकत्वमास्थितः
smaranvilasitaṃ mithyā satyābhāsamidaṃ jagat | avidyāmayamityevaṃ jñātvā mūkatvamāsthitaḥ
ယခင်အတွေ့အကြုံကို မှတ်မိလျက် ဤလောကသည် ကစားပွဲတစ်ခုသာ ဖြစ်၍ မမှန်ကန်၊ အမှန်တရား၏ အရိပ်အယောင်သာ ဖြစ်ကာ အဝိဇ္ဇာဖြင့် ယက်ထိုးထားသည်ဟု သိမြင်၏။ ထိုသို့ သိပြီးနောက် ငါသည် တိတ်ဆိတ်ခြင်းကို ခံယူခဲ့၏။
Lomaharṣaṇa (Sūta) narrating (deduced from Māheśvara-khaṇḍa convention)
FAQs
Insight into the world’s illusory, ignorance-born nature fosters detachment and the discipline of silence (mouna).
No single tīrtha is named; the verse is a philosophical reflection arising within the Śaiva māhātmya narrative.
A discipline rather than a rite: adopting silence (mouna) as a spiritual practice rooted in discernment.