Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 2
ततस्तमालोक्य तथा मुमूर्षुं कौशिकादिभिः । स संहितं विचिंत्याह दीर्घायुषमथात्मनः
tatastamālokya tathā mumūrṣuṃ kauśikādibhiḥ | sa saṃhitaṃ viciṃtyāha dīrghāyuṣamathātmanaḥ
ထို့နောက် သေလိုစိတ်ရှိသကဲ့သို့ ထိုအခြေအနေကိုမြင်၍ ကောသိကနှင့် အခြားသူတို့သည် အတူတကွ စဉ်းစားညှိနှိုင်းကာ မင်းအတွက် အသက်ရှည်ခြင်းနှင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ရှာဖွေလို၍ ပြောကြားလေ၏။
Narrative voice (as relayed by Nārada)
Scene: A small assembly—Kauśika and companions—gather around a despondent figure; their faces show concern as they confer and prepare to speak words of hope.
FAQs
Dharma is upheld through compassionate counsel: sages redirect despair toward life, duty, and a wiser resolution of karmic confusion.
No site is named in this verse; it sets up guidance that will lead to a place/person of knowledge.
None; the emphasis is on deliberation by sages and the intention to preserve life.