Adhyaya 45

Verse 1

स्कंद उवाच । अथ तद्योगिनीवृंदं दूराद्दृष्टिं प्रसार्य च । स्वनेत्रदैर्घ्यनिर्माणं प्रशशंस फलान्वितम्

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်— ထို့နောက် ယောဂိနီအဖွဲ့သည် အဝေးသို့ မျက်မြင်ကို ဖြန့်ကျက်ကာ၊ မိမိတို့၏ မြင်နိုင်စွမ်းအကွာအဝေး တိုးပွားလာခြင်းဟူသော အကျိုးပေးသည့် စိဒ္ဓိကို ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 2

दिव्यप्रासादमालानां पताकाश्चलपल्लवाः । सादरं दूरमार्गस्थान्पांथानाह्वयतीरिव

ဒိဗ္ဗဗိမာန်တန်းများပေါ်၌ လှုပ်ရှားလှန်လှောနေသော အလံတော်များသည်—ရွက်လှုပ်သကဲ့သို့—လမ်းဝေး၌ရှိသေးသော ခရီးသွားများကို ရိုသေစွာ ခေါ်ဖိတ်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

Verse 3

चंचत्प्रासादमाणिक्यैर्विजृंभितमरीचिभिः । सुनीलमपि च व्योमवीक्ष्यमाणं सुनिर्मलम्

တောက်ပသော ဘိမာန်များပေါ်ရှိ မဏိရတနာများမှ ပြန့်ကျဲလာသော ရောင်ခြည်ကြောင့်၊ ကြည့်မြင်သည့်အခါ နက်ပြာကောင်းကင်တောင် အလွန်ကြည်လင်သန့်ရှင်း၍ အမဲစက်မရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

Verse 4

देवत्वं माययाच्छाद्य वेषं कार्पटिकोचितम् । विधाय काशीमविशद्योगिनीचक्रमक्रमम्

မာယာဖြင့် မိမိတို့၏ ဒေဝတော်သဘောကို ဖုံးကွယ်ကာ လှည့်လည်သွားလာသော ဆင်းရဲသမား-သံဃာတို့နှင့် သင့်တော်သည့် ဝတ်စုံအဖြစ် ပြောင်းလဲဝတ်ဆင်ပြီး ယောဂိနီတို့၏ အဝိုင်းသည် ကာသီမြို့သို့ မထင်ရှားစွာ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 5

काचिच्चयोगिनी भूता काचिज्जाता तपस्विनी । काचिद्बभूव सैरंध्री काचिन्मासोपवासिनी

တစ်ဦးသည် ယောဂိနီအဖြစ်ပင် ရှိနေ၏; တစ်ဦးသည် တပသ္ဝိနီ မိန်းမအဖြစ် ထင်ရှား၏; တစ်ဦးသည် စိုင်ရန္ဓရီ (အိမ်အကူ) ဖြစ်၏; တစ်ဦးသည် တစ်လပတ်လုံး ဥပဝါသ်ဆောင်သော မိန်းမ၏ ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်း၏။

Verse 6

मालाकारवधूः काचित्काचिन्नापितसुंदरी । सूतिकर्मविचारज्ञा ऽपरा भैषज्यकोविदा

တစ်ဦးသည် ပန်းကုံးလုပ်သူ၏ ဇနီးဖြစ်၏; တစ်ဦးသည် လှပသော ဆံပင်ညှပ်မိန်းမအဖြစ် ထင်ရှား၏; တစ်ဦးသည် မွေးဖွားရေးကိစ္စများကို သိကျွမ်း၏; အခြားတစ်ဦးသည် ဆေးဝါးပညာ၌ ကျွမ်းကျင်၏။

Verse 7

वैश्या च काचिदभवत्क्रयविक्रयचंचुरा । व्यालग्राहिण्यभूत्काचिद्दासीधात्री च काचन

မိန်းမတစ်ဦးသည် ဝိုင်ရှျယာ ဖြစ်လာ၍ အဝယ်အရောင်း၌ ကျွမ်းကျင်သွားသည်။ အခြားတစ်ဦးသည် ကြမ်းတမ်းသော တိရစ္ဆာန်များကို ဖမ်းယူသူ ဖြစ်လာပြီး၊ နောက်တစ်ဦးသည် မြို့တွင်း၌ အစေခံနှင့် နို့မိခင်အဖြစ် ဝတ်ပြုစေဝါး하였다။

Verse 8

एका च नृत्यकुशला त्वन्या गानविशारदा । अपरा वेणुवादज्ञा परा वीणाधराभवत्

တစ်ဦးသည် အကတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးသည် သီချင်းဆိုရာတွင် ထူးချွန်သည်။ တစ်ဦးသည် ပုလွေတီးနည်းကို သိပြီး၊ နောက်တစ်ဦးသည် ဗီဏာကို ကိုင်ဆောင်၍ တီးခတ်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 9

मृदंगवादनज्ञान्या काचित्ताल कलावती । काचित्कार्मणतत्त्वज्ञा काचिन्मौक्तिकगुंफिका

တစ်ဦးသည် မৃদင်္ဂ တီးခတ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးသည် တာလ၊ လယ အချိန်တီးခတ်မှု အနုပညာ၌ ထူးချွန်သည်။ တစ်ဦးသည် ကර්မဏ-တတ္တဝ (အလုပ်ဆောင်ပူဇော်ပွဲ) ၏ သဘောတရားကို သိပြီး၊ နောက်တစ်ဦးသည် ပုလဲများကို သီကုံးသူ ဖြစ်သည်။

Verse 10

गंधभागविधिज्ञान्या काचिदक्षकलालया । आलापोल्लासकुशला काचिच्चत्वरचारिणी

တစ်ဦးသည် အနံ့သာ၏ အချိုးအစားနှင့် ပြုလုပ်နည်းကို သိကျွမ်းပြီး၊ အခြားတစ်ဦးသည် အန်ကစား (ဒိုင်စ်) အနုပညာ၌ ပျော်မွေ့သည်။ တစ်ဦးသည် ချိုမြိန်သော စကားဝိုင်းနှင့် ပွဲတော်ပျော်ရွှင်မှု၌ ကျွမ်းကျင်ပြီး၊ နောက်တစ်ဦးသည် လမ်းဆုံလမ်းခွနှင့် လူထုကွင်းများတွင် လှည့်လည်သွားလာသည်။

Verse 11

वंशाधिरोहणे दक्षा रज्जुमार्गेण चेतरा । काचिद्वातुलचेष्टाऽभूत्पथि चीवरवेष्टना

တစ်ဦးသည် ဝါးတိုင်တက်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးသည် ကြိုးလမ်းပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းသည်။ တစ်ဦးသည် အရူးမတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အပြုအမူပြုခဲ့ပြီး၊ နောက်တစ်ဦးသည် လမ်းပေါ်တွင် အဝတ်စုတ်များကို ပတ်လည်၍ သွားလာခဲ့သည်။

Verse 12

अपत्यदाऽनपत्यानां परा तत्रपुरेऽवसत् । काचित्करांघ्रिरेखाणां लक्षणानि चिकेति च

ထိုမြို့၌ အခြားမိန်းမတစ်ဦးသည် မမွေးဖွားနိုင်သူတို့အား သားသမီးပေးတတ်သူအဖြစ် နေထိုင်၏။ ထို့ပြင် အခြားတစ်ဦးသည် လက်နှင့်ခြေ၏ လိုင်းကြောင်းများတွင်ရှိသော မင်္ဂလာလက္ခဏာတို့ကို စိစစ်၍ အဓိပ္ပါယ်ဖော်ပြ၏။

Verse 13

चित्रलेखन नैपुण्यात्काचिज्जनमनोहरा । वशीकरणमंत्रज्ञा काचित्तत्र चचार ह

ပန်းချီရေးဆွဲခြင်းနှင့် ရုပ်ရေးဆွဲခြင်း၌ ကျွမ်းကျင်သဖြင့် မိန်းမတစ်ဦးသည် လူတို့၏စိတ်ကို ပျော်ရွှင်စေ၏။ အခြားတစ်ဦးသည် ဆွဲဆောင်၍ အာဏာသက်ရောက်စေသော မန္တရားများကို သိသူဖြစ်၍ ထိုနေရာ၌ လှည့်လည်သွားလာ၏။

Verse 14

गुटिकासिद्धिदा काचित्काचिदंजनसिद्धिदा । धातुवादविदग्धान्या पादुकासिद्धिदा परा

မိန်းမတစ်ဦးသည် ဂုဋိကာ-သိဒ္ဓိ ရရှိခြင်းကို ပေးအပ်၏၊ အခြားတစ်ဦးသည် အဉ္ဇန-သိဒ္ဓိ ကို ပေးအပ်၏။ အခြားတစ်ဦးသည် ဓာတုဝါဒ (အယ်လ်ကီမီ) တွင် ကျွမ်းကျင်၍၊ အခြားတစ်ဦးသည် ပါဒုကာ-သိဒ္ဓိ ကို ပေးအပ်၏။

Verse 15

अग्निस्तंभ जलस्तंभ वाक्स्तंभं चाप्यशिक्षयत् । खेचरीत्वं ददौ काचिददृश्यत्वं परा ददौ

သူမသည် မီးတားခြင်း (အဂ္နိ-သ္တမ္ဘ)၊ ရေတားခြင်း (ဇလ-သ္တမ္ဘ) နှင့် စကားတားခြင်း (ဝါက်-သ္တမ္ဘ) ကိုပါ သင်ကြားပေး၏။ တစ်ဦးက ခေချရီත්ව (ကောင်းကင်၌ သွားလာနိုင်ခြင်း) ကို ပေးအပ်၍၊ အခြားတစ်ဦးက မမြင်ရခြင်းကို ပေးအပ်၏။

Verse 16

काचिदाकर्पणीं सिद्धिं ददावुच्चाटनं परा । काचिन्निजांगसौंदर्य युवचित्तविमोहिनी

မိန်းမတစ်ဦးသည် ဆွဲဆောင်ခြင်း၏ သိဒ္ဓိ ကို ပေးအပ်၏၊ အခြားတစ်ဦးသည် အုစ္စာတန (မောင်းထုတ်ခြင်း) ကర్మကို ပေးအပ်၏။ ထို့ပြင် အခြားတစ်ဦးသည် ကိုယ်အင်္ဂါအလှတရားကြောင့် လူငယ်တို့၏စိတ်ကို မောဟစေ၏။

Verse 17

चिंतितार्थप्रदा काचित्काचिज्ज्योतिः कलावती । इत्यादि वेषभाषाभिरनुकृत्य समंततः

ယောဂိနီအချို့သည် “ဆန္ဒပြည့်စုံစေသူ” အဖြစ်၊ အချို့သည် “အလင်းရောင်” အဖြစ်၊ အချို့သည် “ကလာဝတီ—အနုပညာပြည့်ဝ၍ လှပသိမ်မွေ့သူ” အဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာကြသည်။ ထို့နောက် အဝတ်အစားနှင့် စကားပြောပုံစံ အမျိုးမျိုးကို တုပကာ မြို့တစ်ဝိုက် အနှံ့ လှည့်လည်သွားလာကြသည်။

Verse 18

प्रत्यंगणं प्रतिगृहं प्राविशद्योगिनीगणः । इत्थमब्दंचरंत्यस्ता योगिन्योऽहर्निशं पुरि

ယောဂိနီအုပ်စုသည် အိမ်ခြံဝင်းတိုင်း၊ အိမ်တိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ယောဂိနီတို့သည် မြို့အတွင်း တစ်နှစ်ပတ်လုံး နေ့ညမပြတ် လှည့်လည်သွားလာကြသည်။

Verse 19

न च्छिद्रं लेभिरे क्वापि नृपविघ्नचिकीर्षवः । ततः समेत्य ताः सर्वा योगिन्यो वंध्यवांछिताः । तस्थुः संमंत्र्य तत्रैव न गता मंदरं पुनः

ဘုရင်အား အတားအဆီး ဖြစ်စေလို၍ ကြိုးစားသော်လည်း မည်သည့်နေရာတွင်မျှ အပေါက်အလွတ် မတွေ့ကြ။ ထို့နောက် ဆန္ဒမပြည့်မီသဖြင့် ယောဂိနီအားလုံး စုဝေးကာ ထိုနေရာ၌ပင် တိုင်ပင်ကြပြီး မန္ဒရာသို့ ထပ်မံ မပြန်ကြတော့။

Verse 20

प्रभुकार्यमनिष्पाद्य सदः संभावनैधितः । कः पुरः शक्नुयात्स्थातुं स्वामिनो क्षतविग्रहः

သခင်၏ တာဝန်ကို မအောင်မြင်ဘဲ၊ အမြဲတမ်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို အရေးကြီးသလို ထင်မြင်၍ ဖောင်းပွနေသူ—ကိုယ်တိုင် အရှက်အပျက်ဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာပင် ထိခိုက်နေသော ကျွန်တစ်ယောက်က သခင်ရှေ့၌ မည်သို့ ရပ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 21

अन्यच्च चिंतितं ताभिर्योगिनीभिरिदं मुने । प्रभुं विनापि जीवामो न तु काशीं विना पुनः

အို မုနိ၊ ယောဂိနီတို့က ထပ်မံ စဉ်းစားကြသည်—“သခင်မရှိလည်း ကျွန်မတို့ အသက်ရှင်နိုင်သည်; သို့သော် ကာရှီမရှိလျှင်တော့ အမှန်တကယ် မရှင်နိုင်တော့ပါ။”

Verse 22

प्रभूरुष्टोपि सद्भृत्ये जीविकामात्रहारकः । काशीहरेत्कराद्भ्रष्टा पुरुषार्थचतुष्टयम्

သခင်သည် သစ္စာရှိသော အမှုထမ်းကို မကျေနပ်၍ ဒေါသထွက်သော်လည်း အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းသာ လုယူတတ်သည်။ သို့ရာတွင် ကာသီမှ လွဲချော်သွားသူကို ကာသီကိုယ်တိုင်က သူ၏လက်မှ ဓမ္မ၊ အတ္ထ၊ ကာမ နှင့် မောက္ခ—ပုရုသာရထ္ထ လေးပါးကို ဆုတ်ယူသွားသည်။

Verse 23

नाद्यापि काशीं संत्यज्य तदारभ्य महामुने । योगिन्योन्यत्र तिष्ठंति चरंत्योपि जगत्त्रयम्

ယနေ့တိုင် ထိုကာလမှစ၍ အို မဟာမုနိ၊ ယောဂိနီတို့သည် ကာသီကို မစွန့်ခွာကြ။ သုံးလောကလုံးကို လှည့်လည်သော်လည်း အခြားနေရာတွင် နေထိုင်ခြင်းမှာ ယာယီသာ ဖြစ်သည်။

Verse 24

प्राप्यापि श्रीमतीं काशीं यस्तितिक्षति दुर्मतिः । स एव प्रत्युत त्यक्तो धर्मकामार्थमुक्तिभिः

ဂုဏ်သရေရှိသော ကာသီသို့ ရောက်ပြီးနောက်တောင် မလေးစားဘဲ ‘ခံနေရုံ’ သာလုပ်သော မကောင်းမြင်သူသည် အမှန်တကယ် ဓမ္မ၊ ကာမ၊ အတ္ထ နှင့် မုက္ခ (လွတ်မြောက်မှု) တို့က စွန့်ပစ်ခြင်းကို ခံရသည်။

Verse 25

कः काशीं प्राप्य दुर्बुद्धिरपरत्र यियासति । मोक्षनिक्षेप कलशीं तुच्छश्रीकृतमानसः

ကာသီသို့ ရောက်ပြီးနောက် မိုက်မဲသူမည်သူက အခြားသို့ သွားလိုမည်နည်း—အသေးအဖွဲသော ဂုဏ်ရောင်ခြည်များကြောင့် စိတ်ကို တုန့်တင်းသေးငယ်စေသူပင်။ ကာသီသည် မောက္ခကို အပ်နှံသိုလှောင်ရာ ကလသီ (အိုး) ဖြစ်၏။

Verse 26

विमुखोपीश्वरोस्माकं काशीसेवनपुण्यतः । संमुखो भविता पुण्यं कृतकृत्याः स्म तद्वयम्

ဘုရားရှင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် မျက်နှာလွှဲနေသော်လည်း ကာသီကို ဆည်းကပ်ပြုစုသော ကုသိုလ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ ကရုဏာပြုလာမည်။ အမှန်တကယ် ကံကောင်းသူများဖြစ်ကြသည်—ထိုကုသိုလ်တည်းဟူသော အကျိုးကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိစ္စပြီးမြောက်သူ (ကೃತကೃತ្យ) ဖြစ်လာမည်။

Verse 27

दिनैः कतिपयैरेव सर्वज्ञोपि समेष्यति । विना काशीं न रमते यतोऽन्यत्र त्रिलोचनः

ရက်အနည်းငယ်အတွင်းပင် အရာအားလုံးသိသူတောင် ဤသဘောတရားသို့ ရောက်လာသည်—ကာရှီမရှိလျှင် မပျော်မရွှင်; သုံးမျက်စိရှင် သီဝသည် အခြားနေရာ၌ အာနန္ဒ မတွေ့။

Verse 28

शंभोः शक्तिरियं काशी काचित्सर्वैरगोचरा । शंभुरेव हि जानीयादेतस्याः परमं सुखम्

ဤကာရှီသည် အမှန်တကယ် သမ္ဘူ၏ သက္တိ (အင်အား) ဖြစ်၍ အားလုံးမရောက်နိုင်သော တရားတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အမြင့်ဆုံးသော အာနန္ဒကို သမ္ဘူကိုယ်တိုင်သာ ပြည့်စုံစွာ သိတော်မူသည်။

Verse 29

इति निश्चित्य मनसि शंभोरानंदकानने । अतिष्ठद्योगिनीवृंदं कयाचिन्माययावृतम्

ဤသို့ စိတ်၌ အတည်ပြုပြီးနောက် သမ္ဘူ၏ ‘အာနန္ဒတော’ အတွင်း၌ ယောဂိနီအစုအဝေးတစ်စု ရပ်တည်နေသည်၊ မသိမသာ မာယာတစ်ရပ်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားလျက်။

Verse 30

व्यास उवाच । इत्थं समाकर्ण्य मुनिः पुनः पप्रच्छ षण्मुखम् । कानि कानि च नामानि तासां तानि वदेश्वर

ဗျာသက ဆိုသည်—ဤသို့ ကြားပြီးနောက် မုနိသည် ရှဏ္မုခကို ထပ်မံမေးလေသည်—“အရှင်ဘုရား၊ သူမတို့၏ အမည်များသည် မည်မည်နည်း။ အီရှွရ၊ ထိုအမည်များကို မိန့်ကြားပါ။”

Verse 31

भजनाद्योगिनीनां च काश्यां किं जायते फलम् । कस्मिन्पर्वणि ताः पूज्याः कथं पूज्याश्च तद्वद

“ကာရှီ၌ ယောဂိနီတို့ကို ဘဇနာ-ပူဇာ ပြုလျှင် မည်သည့် အကျိုးဖလ ရရှိသနည်း။ မည်သည့် သာသနာပွဲနေ့တွင် သူမတို့ကို ပူဇာထိုက်သနည်း၊ ပူဇာကို မည်သို့ ပြုရမည်နည်း—ထိုကိုလည်း မိန့်ကြားပါ။”

Verse 32

श्रुत्वेतिप्रश्नमौमेयो योगिनीसंश्रयं ततः । प्रत्युवाच मुने वच्मि शृणोत्ववहितो भवान्

ဤမေးခွန်းကို ကြားသိပြီးနောက် ယောဂိနီတို့၏ အားကိုးရာဖြစ်သော ဥမာ၏သားတော်က ပြန်လည်မိန့်ကြားသည်– “အို မုနိ၊ ငါပြောမည်၊ သင်သည် အာရုံစိုက်၍ နားထောင်လော့”။

Verse 33

स्कंद उवाच । नामधेयानि वक्ष्यामि योगिनीनां घटोद्भव । आकर्ण्य यानि पापानि क्षयंति भविनां क्षणात्

စကန္ဒမိန့်တော်မူသည်– “အို ဃဋောဒ္ဘဝ (ဗျာသ)၊ ယောဂိနီတို့၏ နာမတော်များကို ငါကြေညာမည်။ ထိုနာမများကို ကြားရုံဖြင့် သတ္တဝါတို့၏ အပြစ်သည် ခဏချင်း ပျောက်ကွယ်၏”။

Verse 34

गजानना सिंहमुखी गृध्रास्या काकतुंडिका । उष्ट्रग्रीवा हयग्रीवा वाराही शरभानना

ဂဇာနနာ၊ စിംဟမုခီ၊ ဂృဓ్రာಸ್ಯာ၊ ကာကတုဏ္ဍိကာ; ဥෂ္ဋ္ရဂ္ရီဝာ၊ ဟယဂ္ရီဝာ၊ ဝါရာဟီ နှင့် ရှရဘာနနာ—ဤတို့သည် ယောဂိနီတို့၏ နာမတော်များ ဖြစ်သည်။

Verse 35

उलूकिका शिवारावा मयूरी विकटानना । अष्टवक्त्रा कोटराक्षी कुब्जा विकटलोचना

ဥလူကိကာ၊ ရှိဝါရာဝါ၊ မယူရီ၊ ဝိကဋာနနာ; အෂ္ဋဝက္တြာ၊ ကိုဋရာက္ရှီ၊ ကုဗ္ဇာ နှင့် ဝိကဋလိုစနာ—ဤတို့လည်း ယောဂိနီတို့၏ နာမတော်များ ဖြစ်သည်။

Verse 36

शुष्कोदरी ललज्जिह्वा श्वदंष्ट्रा वानरानना । ऋक्षाक्षी केकराक्षी च बृहत्तुंडा सुराप्रिया

ရှုෂ္ကောဒရီ၊ လလဇ္ဇိဟ္ဝာ၊ ရှွဒံෂ္ဋြာ၊ ဝါနရာနနာ; ဣက္ခ္သာက္ရှီ၊ ကေကရာက္ရှီ၊ ဗြဟတ္တုဏ္ဍာ နှင့် စုရာပရိယာ—ဤတို့သည် ထပ်မံသော ယောဂိနီ နာမတော်များ ဖြစ်သည်။

Verse 37

कपालहस्ता रक्ताक्षी शुकी श्येनी कपोतिका । पाशहस्ता दंडहस्ता प्रचंडा चंडविक्रमा

သူမသည် လက်၌ ခေါင်းခွံကို ကိုင်ဆောင်သူ၊ မျက်လုံးနီသောသူ; သုကီ၊ ရှျေနီ၊ ကပိုးတိကာ; ကြိုးဖမ်းကိုင်သူ၊ တုတ်တံကိုင်သူ; အလွန်ကြမ်းတမ်း၍ စစ်မြေပြင်၌ ခြေလှမ်းကြောက်မက်ဖွယ်ရှိသူ ဖြစ်သည်။

Verse 38

शिशुघ्नी पापहंत्री च काली रुधिरपायिनी । वसाधया गर्भभक्षा शवहस्तांत्रमालिनी

သူမသည် ရှိရှုဃ္နီ၊ အပြစ်ကိုဖျက်ဆီးသူ; ကာလီ၊ သွေးကိုသောက်သူ; ဝသာဓယာ၊ ဂರ್ಭဘက္ရှာ; ထို့ပြင် လက်၌ အလောင်းကို ကိုင်ဆောင်၍ အူအတန်းပန်းကုံးကို ဆင်မြန်းသူ ဖြစ်သည်။

Verse 39

स्थूलकेशी बृहत्कुक्षिः सर्पास्या प्रेतवाहना । दंदशूककरा क्रौंची मृगशीर्षा वृषानना

သူမသည် စထူလကေရှီ၊ ဆံပင်ထူသောသူ; ဝမ်းဗိုက်ကြီးသောသူ; မြွေကဲ့သို့ ပါးစပ်ရှိသူ; ပရိတ်ကို စီးနင်းသူ; လက်များသည် မြွေကဲ့သို့သောသူ; ကရောဉ္စီ; သမင်ခေါင်းရှိသူ; နှင့် နွားမျက်နှာရှိသူ ဖြစ်သည်။

Verse 40

व्यात्तास्या धूमनिःश्वासा व्योमैकचरणोर्ध्वदृक् । तापनी शोषणीदृष्टिः कोटरी स्थूलनासिका

သူမသည် ဗျာတ္တာသျာ၊ ပါးစပ်ကျယ်ဟာနေသူ; ဓူမနိရှ္ဝာသာ၊ အသက်ရှူသည် မီးခိုးကဲ့သို့သောသူ; ကောင်းကင်၌ ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် သွားလာ၍ အပေါ်သို့ ကြည့်သူ; တာပနီ၊ လောင်ကျွမ်းစေသူ; မျက်စိတစ်ချက်ဖြင့် ခြောက်သွေ့စေသူ; ကိုဋရီ; နှင့် နှာခေါင်းကျယ်သောသူ ဖြစ်သည်။

Verse 41

विद्युत्प्रभा बलाकास्या मार्जारी कटपूतना । अट्टाट्टहासा कामाक्षी मृगाक्षी मृगलोचना

သူမသည် ဝိဒျုတ်ပရဘာ၊ မိုးကြိုးကဲ့သို့ တောက်ပသူ; ဘလာကာသျာ; မာရ္ဂျာရီ; ကဋပူတနာ; အဋ္ဋာဋ္ဋဟာသာ၊ အော်ဟားရယ်သံကြီးသူ; ကာမာက္ရှီ; မೃဂာက္ရှီ; နှင့် မೃဂလိုချနာ—သမင်မျက်လုံးရှိသူ ဖြစ်သည်။

Verse 42

नामानीमानि यो मर्त्यश्चतुःषष्टिं दिनेदिने । जपेत्त्रिसंध्यं तस्येह दुष्टबाधा प्रशाम्यति

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဤအမည် ၆၄ ပါးကို မနက်၊ မွန်းတည့်၊ ညနေ သုံးဆန္ဓျာတွင် ဂျပ်ဆိုသူ မရဏလူသား၏ ဤဘဝ၌ပင် မကောင်းသောအင်အားများကြောင့် ဖြစ်သော အနှောင့်အယှက်တို့ ငြိမ်းသက်သွားသည်။

Verse 43

न डाकिन्यो न शाकिन्यो न कूष्मांडा न राक्षसाः । तस्य पीडां प्रकुर्वंति नामानीमानि यः पठेत्

ဤအမည်များကို ဖတ်ရွတ်သူအား ဒာကိနီ၊ ရှာကိနီ၊ ကူෂ္မာဏ္ဍ၊ ရာක්ෂသတို့က မည်သို့မျှ ပင်ပန်းနာကျင်စေ၍ မရနိုင်။

Verse 44

शिशूनां शांतिकारीणि गर्भशांतिकराणि च । रणे राजकुले वापि विवादे जयदान्यपि

ဤနာမများသည် ကလေးငယ်တို့အတွက် ငြိမ်းချမ်းစေပြီး ကိုယ်ဝန် (ဂರ್ಭ) ကိုလည်း အေးချမ်းကာကွယ်ပေးသည်။ စစ်မြေပြင်၌လည်း၊ မင်းတော်အိမ်တော်၌လည်း၊ အငြင်းပွားရာ၌လည်း အောင်မြင်မှုကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 45

लभेदभीप्सितां सिद्धिं योगिनीपीठसेवकः । मंत्रांतराण्यपि जपंस्तत्पीठे सिद्धिभाग्भवेत्

ယောဂိနီ-ပီဋ္ဌကို ဆည်းကပ်ပြုစုသူသည် မိမိလိုလားသော စိဒ္ဓိကို ရရှိသည်။ အခြားမန္တရများကို ဂျပ်ဆိုနေသော်လည်း ထိုပီဋ္ဌ၌ပင် စိဒ္ဓိ၏ အကျိုးခံစားသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 46

बलिपूजोपहारैश्च धूपदीपसमर्पणैः । क्षिप्रं प्रसन्ना योगिन्यः प्रयच्छेयुर्मनोरथान्

ဘလိပူဇာအနုဂ္ဂဟများ၊ ပူဇာနှင့် လှူဒါန်းပူဇော်မှုများ၊ ထို့ပြင် သုပ် (ဓూప) နှင့် မီးအလင်း (ဒီပ) ကို ဆက်ကပ်ခြင်းတို့ဖြင့် ယောဂိနီတို့သည် လျင်မြန်စွာ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ကာ စိတ်ကူးဆန္ဒများကို ပေးတော်မူကြသည်။

Verse 47

शरत्काले महापूजां तत्र कृत्वा विधानतः । हवींषि हुत्वा मंत्रज्ञो महतीं सिद्धिमाप्नुयात्

ဆောင်းဦးကာလ၌ ထိုနေရာတွင် ဝိဓိအတိုင်း မဟာပူဇာကို ပြုလုပ်၍ မန္တရကျွမ်းကျင်သူအဖြစ် သန့်ရှင်းသော မီးထဲသို့ ဟဝိစ် အာဟုတိများ ပူဇာဆက်ကပ်လျှင် မဟာသိဒ္ဓိကို ရရှိမည်။

Verse 48

आरभ्याश्वयुजःशुक्लां तिथिं प्रतिपदं शुभाम् । पूजयेन्नवमीयावन्नरश्चिंतितमाप्नुयात्

အာရှဝယုဇ လပြည့်ဖက် (သုက္လပက္ခ) ၏ မင်္ဂလာရှိသော ပရတိပဒါ တိထိမှ စ၍ နဝမီတိထိအထိ ပူဇာကို ဆက်လက်ပြုလုပ်လျှင်၊ လူသည် မိမိစိတ်ကူးတောင်းတသမျှကို အတိအကျ ရရှိမည်။

Verse 49

कृष्णपक्षस्य भूतायामुपवासी नरोत्तमः । तत्र जागरणं कृत्वा महतीं सिद्धिमाप्नुयात्

လကွယ်ဖက် (ကృష్ణပက္ခ) ၏ ဘူတာတိထိတွင် လူကောင်းမြတ်သည် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ထား၍ ထိုနေရာ၌ ဂျာဂရဏ (ညလုံးနိုး) ပြုလုပ်သင့်သည်; ထိုသို့ပြုလျှင် မဟာသိဒ္ဓိကို ရရှိမည်။

Verse 50

प्रणवादिचतुर्थ्यन्तैर्नामभिर्भक्तिमान्नरः । प्रत्येकं हवनं कृत्वा शतमष्टोत्तरं निशि

ဘက္တိရှိသောသူသည် ပရဏဝ (အိုမ်) မှ စ၍ စတုတ္ထ နာမ/မန္တရ အထိ နာမများဖြင့်၊ ညအချိန်တွင် တစ်ခုချင်းစီ ခွဲ၍ ဟောမ (ဟဝန်) အာဟုတိကို ၁၀၈ ကြိမ် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 51

ससर्पिषा गुग्गुलुना लघुकोलि प्रमाणतः । यां यां सिद्धिमभीप्सेत तांतां प्राप्नोति मानवः

ဂျီ (ghee) နှင့် ဂုဂ္ဂုလု (guggulu) ကို သေးငယ်သော ဇီးသီးတစ်လုံးအရွယ် အတိုင်းအတာဖြင့် ယူ၍ လူသည် မည်သည့် သိဒ္ဓိကိုမဆို လိုလားသမျှ ထိုသိဒ္ဓိကိုပင် ရရှိနိုင်သည်။

Verse 52

चैत्रकृष्णप्रतिपदि तत्र यात्रा प्रयत्नतः । क्षेत्रविघ्नशांत्यर्थं कर्तव्या पुण्यकृज्जनैः

ချိုင်တြလ၏ အမှောင်ပက္ခ ပထမနေ့ (ပရတိပဒါ) တွင် ထိုနေရာ၌ သီလသမာဓိရှိ ပုဏ္ဏကောင်းသူတို့သည် ကြိုးစား၍ ယာတြာ(ပရိက్రమာ) ပြုရမည်။ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರနှင့် ဆိုင်သော အတားအဆီးများကို ငြိမ်းစေရန် ဖြစ်သည်။

Verse 53

यात्रा च सांवत्सरिकीं यो न कुर्यादवज्ञया । तस्य विघ्नं प्रयच्छंति योगिन्यः काशिवासिनः

အကြမ်းမဲ့မလေးစားသဘောဖြင့် နှစ်စဉ်ယာတြာကို မပြုသူအား ကာသီ၌ နေထိုင်သော ယောဂိနီများက အတားအဆီးများကို ပေးအပ်ကြသည်။

Verse 54

अग्रे कृत्वा स्थिताः सर्वास्ताः काश्यां मणिकर्णिकाम् । तन्नमस्कारमात्रेण नरो विघ्नैर्न बाध्यते

ယောဂိနီအားလုံးသည် မဏိကဏ္ဏိကာကို အရှေ့ဆုံးအဖြစ် ထား၍ ကာသီ၌ တည်ရှိကြသည်။ ထိုသို့ သူမအား နမസ്കာရသာ ပြုရုံဖြင့် လူသည် အတားအဆီးများကြောင့် မနှိပ်စက်ခံရ။