Adhyaya 49

Verse 1

श्रीसूत उवाच । अथातः संप्रवक्ष्यामि रामनाथस्य शूलिनः । स्तोत्राध्यायं महापुण्यं शृणुत श्रद्धया द्विजाः

သီရိ စူတက ပြောသည်– “ယခုမှစ၍ သုံးမြှား (Triśūla) ကိုင်ဆောင်သော ရာမနာထ၏ မဟာပုဏ္ဏကောင်းသော စတိုးတရ အခန်းကို ငါရှင်းလင်းမည်။ ဒွိဇတို့၊ သဒ္ဓါဖြင့် နားထောင်ကြလော့။”

Verse 2

रामः प्रतिष्ठिते लिंगे तुष्टाव परमेश्वरम् । लक्ष्मणो जानकी सीता सुग्रीवाद्याः कपीश्वराः

လင်္ဂကို ပရတိဋ္ဌာန ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရာမသည် ပရမေရှဝရကို ချီးမွမ်းတော်မူ၏။ လက္ခမဏ၊ ဇာနကီ စီတာ၊ နှင့် စုဂရీవ အစရှိသော မျောက်အရှင်များလည်း ထိုနေရာ၌ ရှိကြ၏။

Verse 3

ब्रह्मप्रभृतयो देवाः कुम्भजाद्या महर्षयः । अस्तुवन्भक्तिसंयुक्ताः प्रत्येकं राघवेश्वरम्

ဗြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့၊ ကုမ္ဘဇ (အဂஸ္တျ) မှစသော မဟာရိရှီတို့သည် ဘက္တိဖြင့်ပြည့်ဝကာ အလှည့်ကျ ရာဃဝေရှွရကို ချီးမွမ်းတော်မူကြ၏။

Verse 4

तद्वक्ष्याम्यानुपूर्व्येण शृणुतादरपूर्वकम् । एतच्छ्रवणमात्रेण मुक्तः स्या न्मानवो द्विजाः

ဤအကြောင်းကို အစဉ်လိုက် ပြောကြားမည်—ရိုသေစွာ နားထောင်ကြလော့။ အို ဒွိဇတို့၊ ဤကို ကြားရုံသာဖြင့်ပင် လူသည် မောက္ခကို ရနိုင်၏။

Verse 5

श्रीराम उवाच । नमो महात्मने तुभ्यं महामायाय शूलिने । स्वपदांबुजभक्तार्तिहारिणे सर्प हारिणे

သီရိရာမ မိန့်တော်မူသည်– မဟာအတ္မာတော်၊ သင့်အား နမസ്കာရ။ မဟာမာယာ၏ အရှင်၊ တြိရှူလကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသောအရှင်၊ သင့်အား နမസ്കာရ။ ပဒ္မပಾದတော်၌ ခိုလှုံသော ဘက္တတို့၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားတော်မူပြီး မြွေကို အလှဆင်အဖြစ် ဆောင်တော်မူသောအရှင်အား နမို။

Verse 6

नमो देवाधिदेवाय रामनाथाय साक्षिणे । नमो वेदांतवेद्याय योगिनां तत्त्वदायिने

ဒေဝတို့၏ အထက်က ဒေဝတော်၊ ရာမနာထ၊ အတွင်းသက်သေတော်—သင့်အား နမಸ್ಕာရ။ ဝေဒാന്തဖြင့် သိမြင်ရသောအရှင်၊ ယောဂီတို့အား တတ္တဝကို ပေးအပ်တော်မူသောအရှင်—သင့်အား နမို။

Verse 7

सर्वदानंदपूर्णाय विश्वनाथाय शंभवे । नमो भक्तभयच्छेदहेतुपादाब्जरेणवे

အမြဲတမ်း အာနန္ဒဖြင့် ပြည့်စုံသော ဝိශ්ဝနာထ သမ္ဘူတော်—သင့်အား နမಸ್ಕာရ။ ဘက္တတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြတ်တောက်စေသော အကြောင်းရင်းဖြစ်သည့် ပဒ္မပాదတော်၏ မြေမှုန့်အား နမို။

Verse 8

नमस्तेऽखिलनाथाय नमः साक्षात्परात्मने । नमस्तेऽद्भुतवीर्याय महापातकनाशिने

အလုံးစုံ၏ အရှင်နာထာတော်အား နမස්ကာရပါ၏; တိုက်ရိုက် ပရမာတ္မန်တော်အား နမස්ကာရပါ၏။ အံ့ဩဖွယ် သတ္တိတော်ရှိ၍ မဟာအပြစ်တို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 9

कालकालाय कालाय कालातीताय ते नमः । नमोऽविद्यानिहंत्रे ते नमः पापहराय च

မရဏ၏ မရဏတော်၊ ကာလတော်ကိုယ်တိုင်၊ ကာလလွန်တော်အား နမස්ကာရပါ၏။ အဝိဇ္ဇာကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်အား နမော; ပာပကို ဖယ်ရှားတော်မူသော အရှင်အားလည်း နမස්ကာရပါ၏။

Verse 10

नमः संसारतप्तानां तापनाशैकहेतवे । नमो मद्ब्रह्महत्याविनाशिने च विषाशिने

သံသရာ၏ အပူကြောင့် လောင်ကျွမ်းနေသူတို့၏ ဒုက္ခအပူကို ပျောက်ကင်းစေသော တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းတရားတော်အား နမස්ကာရပါ၏။ ကျွန်ုပ်၏ ဘြဟ္မဏဟတ္တယာ အပြစ်ကိုပါ ဖျက်ဆီးတော်မူ၍ အဆိပ်ကို သောက်တော်မူသော အရှင်အား နမောပါ၏။

Verse 11

नमस्ते पार्वतीनाथ कैलासनिलयाव्यय । गंगाधर विरूपाक्ष मां रक्ष सकलापदः

ပါရဝတီနာထာတော်၊ ကైలాసတောင်၌ နေထိုင်သော မပျက်မယွင်း အရှင်တော်အား နမස්ကာရပါ၏။ ဂင်္ဂါဓရတော်၊ ဝိရူပါက္ခတော်၊ အပဒ်အန္တရာယ် အားလုံးမှ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်တော်မူပါ။

Verse 12

तुभ्यं पिनाकहस्ताय नमो मदनहारिणे । भूयोभूयो नमस्तुभ्यं सर्वावस्थासु सर्वदा

ပိနာက သံလျင်ကို လက်၌ ကိုင်ဆောင်တော်မူသော အရှင်အား နမောပါ၏; မဒန (ကာမ) ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်အား နမස්ကာရပါ၏။ ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးညွှတ်ပါ၏—အမြဲတမ်း၊ အခြေအနေတိုင်း၌။

Verse 13

लक्ष्मण उवाच । नमस्ते रामनाथाय त्रिपुरघ्नाय शंभवे । पार्वतीजीवितेशाय गणेशस्कन्दसूनवे

လက္ခ္မဏက ဆိုသည်– ရာမနာထာအား နမස්ကာရ၊ တြိပုရကို ဖျက်ဆီးသော သမ္ဘူအား နမස්ကာရ။ ပါရဝတီ၏ အသက်တော်ဖြစ်သော အရှင်၊ ဂဏေရှနှင့် စကန္ဒ၏ ဖခင်တော်အား နမස්ကာရ။

Verse 14

नमस्ते सूर्यचद्राग्निलोचनाय कपर्दिने । नमः शिवाय सोमाय मार्कंडेय भयच्छिदे

နေ၊ လ၊ မီးကို မျက်စိတော်အဖြစ်ထားသော အရှင်၊ ဇဋာဆံတော်ရှင်အား နမස්ကာရ။ ရှိဝ၊ ဆိုမ—မာရကဏ္ဍေယ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြတ်တောက်ပေးသော အရှင်အား နမස්ကာရ။

Verse 15

नमः सर्वप्रपंचस्य सृष्टिस्थित्यंतहेतवे । नम उग्राय भीमाय महादेवाय साक्षिणे

ပေါ်ထွန်းသော လောကတစ်လောကလုံး၏ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ပျက်သိမ်းခြင်းတို့၏ အကြောင်းရင်းတော်အား နမස්ကာရ။ ကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ် မဟာဒေဝ၊ သက်သေဖြစ်သော အသိဉာဏ်တော်အား နမස්ကာရ။

Verse 16

सर्वज्ञाय वरेण्याय वरदाय वराय ते । श्रीकण्ठाय नमस्तुभ्यं पंचपातकभेदिने

အရာအားလုံးကို သိမြင်တော်မူသော အရှင်၊ အထူးကောင်းမြတ်၍ ရွေးချယ်ထိုက်သော အရှင်၊ ဆုတောင်းပေးတော်မူသော အရှင်၊ အမြင့်ဆုံး အားကိုးရာတော်အား နမස්ကာရ။ ရှရီကဏ္ဌ၊ မဟာအပြစ်ငါးပါးကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်အား နမස්ကာရ။

Verse 17

नमस्तेऽस्तु परानंदसत्यविज्ञानरूपिणे । नमस्ते भवरोगघ्न स्नायूनां पतये नमः

အမြင့်ဆုံး ပျော်ရွှင်ခြင်း၊ အမှန်တရားနှင့် နိုးကြားသော ဉာဏ်တော်အဖြစ်ရှိသော အရှင်အား နမස්ကာရ။ လောကဘဝဖြစ်ပေါ်ခြင်း၏ ရောဂါကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်အား နမස්ကာရ။ စနာယု—အသက်တာချည်နှောင်မှုများ၏ အရှင်တော်အား နမස්ကာရ။

Verse 18

पतये तस्कराणां ते वनानां पतये नमः । गणानां पतये तुभ्यं विश्वरूपायसाक्षिणे

သူခိုးတို့၏ အရှင်တော်ဖြစ်တော်မူသော သင်္ခါရ၊ သင့်အား နမസ്കာရ။ တောအုပ်တို့၏ အရှင်တော်ဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမস্কာရ။ ဂဏာတို့၏ အရှင်တော်၊ စကြဝဠာရূপ သက်သေတော်၊ သင့်အား ပဏာမ။

Verse 19

कर्मणा प्रेरितः शम्भो जनिष्ये यत्रयत्र तु । तत्रतत्र पदद्वंद्वे भवतो भक्तिरस्तु मे

အို သမ္ဘု၊ ကံ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ငါ မည်သည့်နေရာမဆို မွေးဖွားရသော်လည်း ထိုနေရာတိုင်း၌ သင့်၏ ခြေတော်နှစ်ပါးအပေါ် ငါ၏ ဘက္တိ တည်မြဲပါစေ။

Verse 20

असन्मार्गे रतिर्मा भूद्भवतः कृपया मम । वैदिकाचारमार्गे च रतिः स्याद्भवते नमः

သင့်ကရုဏာကြောင့် ငါ၏ စိတ်ရင်းနှစ်သက်မှု မကောင်းသောလမ်း၌ မဖြစ်ပါစေ။ ဝေဒအာစာရ လမ်းစဉ်၌သာ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်မှု ဖြစ်ပါစေ—သင့်အား နမസ്കာရ။

Verse 21

सीतोवाच । परमकारण शंकर धूर्जटे गिरिसुतास्तनकुंकुमशोभित । मम पतौ परिदेहि मतिं सदा न विषमां परपूरुषगोचराम्

စီတာက ဆို၏—အို ရှင်ကရ၊ အမြင့်ဆုံးအကြောင်းရင်းတော်; အို ဓူရ္ဇဋိ၊ တောင်သမီး၏ ရင်သားက ကုင်ကူမဖြင့် တင့်တယ်တော်မူသူ—ငါ၏ စိတ်ဉာဏ်ကို အမြဲ ငါ့ခင်ပွန်း၌ တည်စေပါ; မကောင်းသို့ လွဲ၍ အခြားယောက်ျားထံ မရောက်ပါစေနှင့်။

Verse 22

गंगाधर विरूपाक्ष नीललोहित शंकर । रामनाथ नमस्तुभ्यं रक्ष मा करुणाकर

အို ဂင်္ဂါဓရ၊ အို ဝိရူပါက္ခ၊ အို နီလလောဟိတ ရှင်ကရ—အို ရာမနာထ၊ သင့်အား နမস্কာရ။ ကရုဏာရေကန်တော်၊ ငါ့ကို ကာကွယ်ပါ။

Verse 23

नमस्ते देवदेवेश नमस्ते करुणालय । नमस्ते भवभीतानां भवभीतिविमर्दन

နတ်တို့၏နတ်အရှင်၊ သင့်အား နမஸ్కာရပါ၏။ ကရုဏာ၏အိမ်တော်၊ သင့်အား နမஸ్కာရပါ၏။ သံသရာကိုကြောက်ရွံ့သူတို့၏ ဘဝကြောက်ခြင်းကို ချေမှုန်းပေးသောအရှင်၊ သင့်အား နမஸ్కာရပါ၏။

Verse 24

नाथ त्वदीयचरणांबुजचिंतनेन निर्द्धूय भास्करसुताद्भयमाशु शम्भो । नित्यत्वमाशु गतवान्स मृकंडुपुत्रः किं वा न सिध्यति तवाश्रयणात्परेश

အို နာထာ၊ သင့်၏ ခြေတော်ကြာပန်းကို စိတ်ဖြင့်အမြဲတမ်းအာရုံပြုသော်၊ အို ရှမ္ဘု၊ နေရောင်၏သား ယမ၏ကြောက်ရွံ့မှုကို ချက်ချင်းဖယ်ရှားနိုင်၏။ မೃကဏ္ဍု၏သား မာရ္ကဏ္ဍေယ သည် လျင်မြန်စွာ မသေမပျက်ဖြစ်ခြင်းကို ရရှိခဲ့၏။ အို ပရမေရှ၊ သင့်ကို အားကိုးခိုလှုံလျှင် မအောင်မြင်နိုင်သည့်အရာ မည်သို့ရှိမည်နည်း။

Verse 25

परेशपरमानंद शरणागतपालक । पातिव्रत्यं मम सदा देहि तुभ्यं नमोनमः

အို ပရေရှ၊ အမြင့်ဆုံးအာနန္ဒ၏အရှင်၊ ခိုလှုံလာသူတို့ကို ကာကွယ်သောအရှင်၊ ကျွန်ုပ်အား အမြဲတမ်း ပာတိဝရတျ (အိမ်ထောင်သစ္စာသန့်ရှင်းမှု) ကို မလှုပ်မယှက် ပေးသနားပါ။ သင့်အား ထပ်ခါထပ်ခါ နမஸ్కာရပါ၏။

Verse 26

हनूमानुवाच । देवदेव जगन्नाथ रामनाथ कृपानिधे । त्वत्पादांभोरुहगता निश्चला भक्तिरस्तु मे

ဟနုမာန်က ဆို၏— နတ်တို့၏နတ်အရှင်၊ လောကနာထ၊ ရာမနာထ၊ ကရုဏာ၏ဘဏ္ဍာတော်၊ ကျွန်ုပ်၏ ဘက္တိသည် မလှုပ်မယှက် ဖြစ်ပါစေ၊ သင့်၏ ခြေတော်ကြာပန်း၌ အမြဲတမ်း တည်နေပါစေ။

Verse 27

यं विना न जगत्सत्ता तद्भानमपि नो भवेत् । नमः सद्भानरूपाय रामनाथाय शंभवे

သင့်မရှိလျှင် လောက၏တည်ရှိမှုမရှိနိုင်၊ ထို့ပြင် ၎င်း၏တောက်ပမှုတောင် မဖြစ်နိုင်။ စစ်မှန်သောရှိခြင်းနှင့် စစ်မှန်သောအလင်းရောင်၏ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်သော ရာမနာထ ရှမ္ဘုအား နမஸ్కာရပါ၏။

Verse 28

अंगद उवाच । यस्य भासा जगद्भानं यत्प्रकाशं विना जगत् । न भासते नमस्तस्मै रामनाथाय शंभवे

အင်္ဂဒက ဆိုသည်– မိမိ၏တောက်ပမှုကြောင့် စကြဝဠာတစ်လောကလုံး ထွန်းလင်း၍၊ မိမိ၏အလင်းမရှိလျှင် လောကမထွန်းလင်း။ ရာမနာထ၊ သမ္ဘူတော်အား နမස්ကာရ။

Verse 29

जांबुवानुवाच । सर्वानंदो यदानंदो भासते परमार्थतः । नमो रामेश्वरायास्मै परमानंदरूपिणे

ဇာမ္ဘဝန်က ဆိုသည်– အားလုံး၏အာနန္ဒဖြစ်သော အာနန္ဒသည် အမြင့်ဆုံးအမှန်တရားအဖြစ် ထွန်းလင်း၏။ ပရမာနန္ဒရုပ်ဖြစ်သော ရာမေရှ္ဝရတော်အား နမော။

Verse 30

नील उवाच । यद्देशकालदिग्भेदैरभिन्नं सर्वदा द्वयम् । तस्मै रामेश्वरायास्मै नमोऽभिन्नस्व रूपिणे

နီလက ဆိုသည်– နေရာ၊ အချိန်၊ အရပ်ဒిశာတို့၏ ခွဲခြားမှုကြောင့် မည်သည့်အခါမျှ မကွဲပြားဘဲ အမြဲ အဒွယဖြစ်တော်မူ၏။ အဘိန္နသ္ဝရုပ် ရာမေရှ္ဝရတော်အား နမော။

Verse 31

नल उवाच । ब्रह्मविष्णुमहेशाना यदविद्याविजृंभिताः । नमोऽविद्याविहीनाय तस्मै रामेश्वराय ते

နလက ဆိုသည်– အဝိဒ္ယာ၏ ပြန့်ပွားမှုကြောင့် ဘြဟ္မာ၊ ဗိෂ္ဏု၊ မဟေရှတော်တို့တောင် မိမိထံမှ ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။ အဝိဒ္ယာကင်းသော ရာမေရှ္ဝရတော်အား၊ အရှင်၊ နမော။

Verse 32

कुमुद उवाच । यस्त्वरूपापरिज्ञानात्प्रधानं कारणत्वतः । कल्पितं कारणायास्मै रामनाथाय शंभवे

ကုမုဒက ဆိုသည်– မိမိ၏ အရုပ်မဲ့တတ္တဝါကို မသိမြင်လျှင် ‘ပဓာန’ ကို အကြောင်းရင်းဟု စိတ်ကူးတည်ဆောက်ကြ၏။ အကြောင်းရင်းအမှန်ဖြစ်သော သမ္ဘူ၊ ရာမနာထတော်အား နမස්ကာရ။

Verse 33

पनस उवाच । जाग्रत्स्वप्नसुषुप्त्यादियदविद्याविजृंभितम् । जाग्रदादिविहीनाय नमोऽस्मै ज्ञानरूपिणे

ပနသက ဆိုသည်– နိုးခြင်း၊ အိပ်မက်မြင်ခြင်း၊ အိပ်နက်ခြင်း စသည့် အခြေအနေများသည် အဝိဒ္ဓာ (မသိမှု) ၏ ပွားထွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုအခြေအနေများအားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ သဘောတရားသည် သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်-ချိတ်နျာ ဖြစ်တော်မူသော အရှင်အား နမಸ್ಕာရ ပြုပါ၏။

Verse 34

गज उवाच । यत्स्वरूपापरिज्ञानात्कार्याणां परमा णवः । कल्पिताः कारणत्वेन तार्किकापसदैर्वृथा

ဂဇက ဆိုသည်– သင်၏ အမှန်တကယ်သော သဘောတရားကို မသိမြင်သဖြင့်၊ အကျိုးဖြစ်ပေါ်မှုတို့၏ “အဏု” များကို အမြင့်ဆုံး အကြောင်းအရင်းဟု ထင်ယောင်ကာ၊ အငြင်းပွားတတ်သူ အနိမ့်တန်းတို့က အလကား ကল্পနာ ပြုကြသည်။

Verse 35

तमहं परमानंदं रामनाथं महेश्वरम् । आत्मरूपतया नित्यमुपासे सर्वसाक्षिणम्

ကျွန်ုပ်သည် အမြဲတမ်း ပူဇော်အုပ်စားပါ၏—ပရမာနန္ဒ အဖြစ်တော်မူသော မဟာဒေဝ၊ ရာမနာထ၊ အရာအားလုံး၏ သက်သေတော် (သက္ခီ) ဖြစ်၍ အာတ္မာအဖြစ် နిత్యတည်ရှိတော်မူသော အရှင်ကို။

Verse 36

गवाक्ष उवाच । अज्ञानपाशबद्धानां पशूनां पाशमोचकम् । रामेश्वरं शिवं शांतमुपैमि शरणं सदा

ဂဝါက္ษက ဆိုသည်– မသိမှု (အဇ္ဈာန) ၏ ကြိုးပတ်ဖြင့် ချည်နှောင်ခံရသော သတ္တဝါတို့အတွက်၊ အရှင်သည် ချည်နှောင်မှုကို ဖြုတ်ပေးတော်မူသူ ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်သည် အမြဲတမ်း ရာမေရှဝရ—ရှီဝ၊ ငြိမ်းချမ်းတော်မူသော အရှင်—ထံ သရဏံ ယူပါ၏။

Verse 37

गवय उवाच । साध्वस्तजगदाधारं चंद्रचूडमुमापतिम् । रामनाथं शिवं वन्दे संसारामयभेषजम्

ဂဝယက ဆိုသည်– ကျွန်ုပ်သည် ရှီဝ၊ ရာမနာထကို ဝန္ဒနာ ပြုပါ၏—လောက၏ အထောက်အကူ (အာဓာရ) ဖြစ်တော်မူ၍၊ လမင်းကို မကွတ်အဖြစ် ဆောင်းတော်မူသော ချန္ဒြချူဍ၊ ဥမာ၏ ပတိ ဖြစ်တော်မူပြီး၊ သံသရာရောဂါ၏ ဆေးတော် ဖြစ်တော်မူသော အရှင်ကို။

Verse 38

शरभ उवाच । अंतःकरणमात्मेति यदज्ञानाद्विमोहितैः । भण्यते रमनाथं तमात्मानं प्रणमाम्यहम्

ရှရဘက ဆိုသည်– အဝိဇ္ဇာကြောင့် မောဟဖြစ်သူတို့သည် အတွင်းကိရိယာ (စိတ်) ကို အတ္တမန်ဟု ဆိုကြ၏။ ငါသည် အတ္တမန်အမှန်—ရာမနာထကို ဦးချကန်တော့၏။

Verse 39

गन्धमादन उवाच । रामनाथमुमानाथं गणनाथं च त्र्यंबकम् । सर्वपातकशुद्ध्यर्थमुपासे जगदीश्वरम्

ဂန္ဓမာဒနက ဆိုသည်– အပြစ်အားလုံးမှ သန့်စင်ခြင်းအတွက် ငါသည် ဇဂဒီဣශ්ဝရကို ပူဇော်အုပ်ဆောင်၏—ရာမနာထ၊ ဥမာနာထ၊ ဂဏနာထ၊ သုံးမျက်စိရှိ တြိယမ္ဗက။

Verse 40

सुग्रीव उवाच । संसारांभोधि मध्ये मां जन्ममृत्युजले भये । पुत्रदारधनक्षेत्रवीचिमालासमाकुले

သုဂ္ဂရီဝက ဆိုသည်– သံသရာပင်လယ်အလယ်၌ ငါသည် မွေးဖွားခြင်းနှင့် သေခြင်း၏ ရေထဲတွင် ကြောက်ရွံ့နေ၏။ သား၊ ဇနီး၊ ဥစ္စာ၊ လယ်မြေတို့၏ လှိုင်းတန်းများက ငါကို လှုပ်ခတ်ဝိုင်းရံထား၏။

Verse 41

मज्जद्ब्रह्मांडखंडे च पतितं नाप्तपारकम् । क्रोशंतमवशं दीनं विषयव्या लकातरम्

ဤကျယ်ပြန့်သော ဘြဟ္မာဏ္ဍ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုထဲတွင် နစ်မြုပ်ကာ ငါသည် ကျဆုံးပြီး ကူးဖြတ်ရန် နည်းလမ်းမတွေ့။ အားနည်း၍ ဆင်းရဲသဖြင့် ငါသည် အော်ဟစ်ငိုကြွေး၏—အာရုံဝတ္ထုတို့၏ မြွေများကြောင့် ကြောက်လန့်နေ၏။

Verse 42

व्याधिनक्रसमुद्विग्नं तापत्रयझषार्तिदम् । मां रक्ष गिरिजानाथ रामनाथ नमोऽस्तु ते

ရောဂါ၏ မိကျောင်းများကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားကာ၊ ဒုက္ခသုံးပါး၏ ငါးများကြောင့် နာကျင်ရသူ ငါကို ကာကွယ်ပါ၊ ဂိရိဇာနာထ၊ ရာမနာထ။ သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 43

विभीषण उवाच । संसारवनमध्ये मां विनष्टनिजमार्गके । व्याधिचौरे क्रोधसिंहे जन्मव्याघ्रे लयोरगे

ဝိဘီရှဏက ဆိုသည်– သံသရာတောအတွင်း၌ ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ့်လမ်းကို ပျောက်ဆုံးသွားပါပြီ။ ထိုနေရာတွင် ရောဂါဟူသော ခိုးသူက လုယူတတ်၍၊ ဒေါသသည် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ ရပ်တည်ဟောက်ကြားပြီး၊ မွေးဖွားခြင်းသည် ကျားကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်ကာ၊ လယ (ပျက်လုံးခြင်း) သည် မြွေကဲ့သို့ ကွင်းလုံးပတ်လည် ချုပ်နှောင်နေပါသည်။

Verse 44

बाल्ययौवनवार्धक्यमहाभीमांधकूपके । क्रोधेर्ष्या लोभवह्नौ च विषयक्रूरपर्वते

ကလေးဘဝ၊ လူငယ်ဘဝ၊ အိုမင်းဘဝ ဟူသော အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အမှောင်တွင်း၌လည်းကောင်း၊ ဒေါသ၊ မနာလိုမှု၊ လောဘ၏ မီးလောင်ရာ၌လည်းကောင်း၊ အာရုံဝတ္ထုတို့၏ ကြမ်းကြုတ်သော တောင်တန်းပေါ်၌လည်းကောင်း—(ကျွန်ုပ် ပိတ်မိနေပါသည်)။

Verse 45

त्रासभूकंटकाढ्ये च सीदंतमधुनांधकम् । शोभनां पदवीं शंभो नय रामेश्वराधुना

ကြောက်ရွံ့ခြင်း၏ ဆူးမြှားများဖြင့် ပြည့်နှက်သော ဤပြည်တွင် ယခု ကျွန်ုပ်သည် အမှောင်ထဲသို့ နစ်မြုပ်နေပါသည်။ အို သမ္ဘု၊ ကောင်းမြတ်မင်္ဂလာလမ်းသို့ ချက်ချင်း ဦးဆောင်ပါ—ယခုတင် ရာမေရှွရသို့ ပို့ဆောင်ပါ။

Verse 46

सर्वे वानरा ऊचुः । निंद्यानिंद्येषु सर्वत्र जनित्वा योनिषु प्रभो । कुंभीपाकादिनरके पतित्वा च पुनस्तथा

ဝါနရအားလုံးက ဆိုကြသည်– အို သခင်၊ အပြစ်တင်ထိုက်သည်ဖြစ်စေ မဖြစ်စေ ယောနီအမျိုးမျိုး၌ နေရာတိုင်း မွေးဖွားခဲ့ပြီး၊ ကုမ္ဘီပါက စသည့် နရကများသို့လည်း ကျရောက်ခဲ့ကာ၊ ထိုသဘောတူပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ထပ်ခါထပ်ခါ လှည့်လည်နေကြပါသည်။

Verse 47

जनित्वा च पुनर्योनौ कर्मशेषेण कुत्सिते । संसारे पतितानस्मान्रामनाथ दयानिधे

ထို့ပြင် ကမ္မ၏ ကျန်ရစ်သော အကျိုးကြောင့် အနိမ့်ကျသော ယောနီ၌ ထပ်မံ မွေးဖွားကာ သံသရာထဲသို့ ကျရောက်နေကြပါသည်။ အို ရာမနာထ၊ ကရုဏာပင်လယ်—ကျွန်ုပ်တို့ကို ကရုဏာမျက်စိဖြင့် ကြည့်ရှုပါ။

Verse 48

अनाथान्विवशान्दीनान्क्रोशतः पाहि शंकर । नमस्तेस्तु दयासिंधो रामनाथ महेश्वर

အို ရှင်ကရာ၊ အားကိုးရာမဲ့၍ အားနည်းကာ ဆင်းရဲနေသည့် ကျွန်ုပ်တို့က အော်ဟစ်ပန်ကြားပါ၏—ကာကွယ်စောင့်ရှောက်တော်မူပါ။ ကရုဏာပင်လယ်တော်၊ ရာမနာထ၊ မဟေရှွရ တော်မူသော သင့်အား နမസ്കာရပါ၏။

Verse 49

ब्रह्मोवाच । नमस्ते लोकनाथाय रामनाथाय शंभवे । प्रसीद मम सर्वेश मदविद्यां विनाशय

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—လောကနာထ၊ ရာမနာထ၊ ရှမ္ဘု တော်မူသော သင့်အား နမസ്കာရပါ၏။ အရှင်အပေါင်းတို့၏ အရှင်၊ ကျေးဇူးပြု၍ ကျွန်ုပ်၏ အဝိဒ္ဓာ (မသိမှု) ကို ဖျက်ဆီးတော်မူပါ။

Verse 50

इंद्र उवाच । यस्य शक्तिरुमा देवी जगन्माता त्रयीमयी । तमहं शंकरं वंदे रामनाथमुमापतिम्

အိန္ဒြာက မိန့်တော်မူသည်—အရှင်၏ သက္တိမှာ ဥမာဒေဝီ၊ လောကမိခင်၊ ဝေဒသုံးပါး၏ အနှစ်သာရဖြစ်၏။ ထို ရှင်ကရာကို ကျွန်ုပ် ဝန္ဒနာပြုပါ၏—ရာမနာထ၊ ဥမာပတိ။

Verse 51

यम उवाच । पुत्रौ गणेश्वरस्कंदौ वृषो यस्य च वाहनम् । तं वै रामेश्वरं सेवे सर्वाज्ञाननिवृत्तये

ယမမင်းက မိန့်တော်မူသည်—အရှင်၏ သားတော်များမှာ ဂဏေရှဝရနှင့် စကန္ဒ ဖြစ်၍၊ ယာဉ်မှာ နွား (ဝೃಷဘ) ဖြစ်၏။ အဝိဇ္ဇာအားလုံး ပျောက်ကင်းစေရန် ထို ရာမေရှွရကို ကျွန်ုပ် ဆေဝာပြုပါ၏။

Verse 52

वरुण उवाच । यस्य पूजाप्रभावेन जित मृत्युर्मृकंडुजः । मृत्युंजयमुपासेऽहं रामनाथं हृदा तु तम्

ဝရုဏာက မိန့်တော်မူသည်—အရှင်ကို ပူဇော်ခြင်း၏ အာနုභာဝကြောင့် မೃကဏ္ဍု၏ သားတော်သည် သေခြင်းကို အနိုင်ယူခဲ့၏။ ထို မృత్యုဉ္ဇယ ရာမနာထကို ကျွန်ုပ် နှလုံးသားဖြင့်ပင် ဥပာသနာပြုပါ၏။

Verse 53

कुबेर उवाच । ईश्वराय लसत्कर्णकुंडलाभरणाय ते । लाक्षारुणशरीराय नमो रामेश्वराय वै

ကူဘေရက ပြောသည်။ နားကွင်းအလှဆင်များ တောက်ပလင်းလက်သော အရှင်၊ လက်ခါရောင်နီမြန်းသကဲ့သို့ ကိုယ်တော်တောက်ပသော အရှင်—ရာမေရှွရအား ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရပြု၏။

Verse 54

आदित्य उवाच । नमस्तेऽस्तु महादेव रामनाथ त्रियंबक । दक्षाध्वरविनाशाय नमस्ते पाहि मां शिव

အာဒိတျက ပြောသည်။ မဟာဒေဝ၊ ရာမနာထ၊ မျက်စိသုံးပါးတော် တြိယမ္ဗက၊ ကိုယ်တော်အား နမಸ್ಕာရပြုပါ၏။ ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉ ပျက်စီးစေသူ၊ ကိုယ်တော်အား နမস্কာရ; အို ရှိဝ၊ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါ။

Verse 55

सोम उवाच । नमस्ते भस्मदिग्धाय शूलिने सर्पमालिने । रामनाथ दयांभोधे स्मशाननिलयाय ते

ဆိုမက ပြောသည်။ သန့်ရှင်းသော ဘသ္မဖြင့် လိမ်းထားသော အရှင်၊ သုံးခွံလှံကိုင်သူ၊ မြွေမော်လီပန်းကုံးဆင်သူအား နမಸ್ಕာရပြု၏။ ရာမနာထ၊ ကရုဏာသမုဒ္ဒရာ၊ သင်္ချိုင်းမြေ နေထိုင်သူအား ဦးညွှတ်ပါ၏။

Verse 56

अग्निरुवाच । इन्द्राद्यखिलदिक्पालसंसेवितपदांबुज । रामनाथाय शुद्धाय नमो दिग्वाससे सदा

အဂ္နိက ပြောသည်။ အိန္ဒြာနှင့် အရပ်ရှစ်မျက်နှာ စောင့်ရှောက်သူတို့က ပဒ္မခြေတော်ကို ဆည်းကပ်သော အရှင်အား နမಸ್ಕာရပြု၏။ သန့်ရှင်းသော ရာမနာထအား နမস্কာရ; မိုးကောင်းကင်ကို ဝတ်စုံတော်ပြုသော ဒိဂ္ဝါသ အရှင်အား အစဉ်ပူဇော်ပါ၏။

Verse 57

वायुरुवाच । हराय हरिरूपाय व्याघ्रचर्मांबराय च । रामनाथ नमस्तुभ्यं ममाभीष्टप्रदो भव

ဝါယုက ပြောသည်။ ဟရိရূপတော်လည်း ဖြစ်ပြီး ကျားအရေဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းသော ဟရအား နမಸ್ಕာရပြု၏။ ရာမနာထ၊ ကိုယ်တော်အား ဦးညွှတ်ပါ၏—ကျွန်ုပ်အလိုရှိသမျှကို ပေးသနားသူ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 58

बृहस्पतिरुवाच । अहंतासाक्षिणे नित्यं प्रत्यगद्वयवस्तुने । रामनाथ ममाज्ञानमाशु नाशय ते नमः

ဗြဟස්ပတိက ဆိုသည်– “အဟံကာရ၏ နိစ္စသက်သေ၊ အတွင်းဘက် အဒွైత သတ္တဝါတရားတော်သို့ နမಸ್ಕာရပါ၏။ အို ရာမနာထ၊ ကျွန်ုပ်၏ အဝိဇ္ဇာကို အမြန် ဖျက်ဆီးပေးပါ—နမস্কာရပါ၏။”

Verse 59

शुक्र उवाच । वंचकानामलभ्याय महामंत्रार्थरूपिणे । नमो द्वैतविहीनाय रामनाथाय शंभवे

သုက္ကရက ဆိုသည်– “လှည့်ဖြားသူတို့ မရောက်နိုင်သောအရှင်၊ မဟာမန္တရ၏ အဓိပ္ပါယ်တော်ကို ကိုယ်စားပြုသောအရှင်အား နမস্কာရပါ၏။ ဒွైతကင်းရှင်းသော ရာမနာထ၊ သမ္ဘူအား နမস্কာရပါ၏။”

Verse 60

अश्विनावूचतुः । आत्मरूपतया नित्यं योगिनां भासते हृदि । अनन्य भानवेद्याय नमस्ते राघवेश्वर

အရှွင်နာနှစ်ပါးက ဆိုသည်– “အရှင်သည် နိစ္စ အတ္တမရုပ်အဖြစ် ယောဂီတို့၏ နှလုံး၌ တောက်ပလင်းလက်နေပါသည်။ မလှည့်မပြောင်း အတွင်းအလင်းတော်ဖြင့်သာ သိမြင်နိုင်သော ရာဃဝေရှွရ၊ နမಸ್ಕာရပါ၏။”

Verse 61

अगस्त्य उवाच । आदिदेव महादेव विश्वेश्वर शिवाव्यय । रामनाथांबिकानाथ प्रसीद वृष भध्वज

အဂஸ္တျက ဆိုသည်– “အို အာဒိဒေဝ၊ အို မဟာဒေဝ၊ အို ဗိශ්ဝေရှွရ၊ မပျက်မယွင်းသော ရှိဝတော်။ အို ရာမနာထ၊ အမ္ဗိကာ၏ နာထ၊ ကျေးဇူးပြု၍ သနားတော်မူပါ—နွားတံဆိပ်တော်ကို ဆောင်သောအရှင်။”

Verse 62

अपराधसहस्रं मे क्षमस्व विधुशेखर । ममाहमिति पुत्रादावहंतां मम मोचय

အို ဗိဓုရှေခရ (လမင်းတော်ကို မကွတ်တော်အဖြစ် ဆောင်သောအရှင်) ကျွန်ုပ်၏ အပြစ်အနာဂတ် ထောင်ပေါင်းများကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။ ‘ငါ’ ‘ငါ့ဟာ’ ဟူသောစိတ်—သားသမီးတို့အပေါ် ချိတ်ဆက်မှုမှ စ၍—ကျွန်ုပ်ကို အဟံကာရမှ လွတ်မြောက်စေပါ။

Verse 63

सुतीक्ष्ण उवाच । क्षेत्राणि रत्नानि धनानि दारा मित्राणि वस्त्राणि गवाश्वपुत्राः । नैवोपकाराय हि रामनाथ मह्यं प्रयच्छ त्वमतो विरक्तिम्

သုတီක්ෂ္ဏက ပြောသည်– လယ်ယာ၊ ရတနာ၊ ဥစ္စာ၊ ဇနီး၊ မိတ်ဆွေ၊ အဝတ်အစား၊ နွား၊ မြင်းနှင့် သားသမီးတို့သည်—အို ရာမနာထ! ငါ့အတွက် အမှန်တကယ် အကျိုးမပြုနိုင်။ ထို့ကြောင့် ထိုအရာအားလုံးမှ ဝိရာဂျ (ကပ်ငြိမှုကင်းခြင်း) ကို ငါ့အား ပေးသနားပါ။

Verse 64

विश्वामित्र उवाच । श्रुतानि शास्त्राण्यपि निष्फलानि त्रय्यप्यधीता विफलैव नूनम् । त्वयीश्वरे चेन्न भवेद्धि भक्तिः श्रीरामनाथे शिव मानुषस्य

ဝိශ්ဝာမိတ္တရက ပြောသည်– ကြားနာထားသော သာသနာကျမ်းများပင် အကျိုးမရှိဖြစ်လာသည်။ ဝေဒသုံးပါးကို လေ့လာထားခြင်းလည်း အမှန်တကယ် အလဟဿ ဖြစ်၏၊ အို ရှိဝ! လူသား၌ သင်—သီရိ ရာမနာထ—အပေါ် ဘက္တိ မပေါက်ဖွားလျှင်။

Verse 65

गालव उवाच । दानानि यज्ञा नियमास्तपांसि गंगादितीर्थेषु निमज्जनानि । रामेश्वरं त्वां न नमंति ये तु व्यर्थानि तेषामिति निश्चयोऽत्र

ဂါလဝက ပြောသည်– ဒါန၊ ယဇ္ဉ၊ နိယမ၊ တပဿ၊ ဂင်္ဂါစသော တီရ္ထများတွင် ရေချိုးမြုပ်နှံခြင်းတို့သည်—သင့်ကို၊ အို ရာမေရှွရ၊ မနမ့်မကန် ဦးညွှတ်မပြုသူတို့အတွက် အလဟဿ ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ ဤနေရာ၏ အဆုံးအဖြတ်တည်း။

Verse 66

वसिष्ठ उवाच । कृत्वापि पापान्यखिलानि लोकस्त्वामेत्य रामेश्वर भक्तियुक्तः । नमेत चेत्तानि लयं व्रजेयुर्यथांधकारो रवितेजसाऽद्धा

ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်– လူသည် အပြစ်အားလုံးကို ကျူးလွန်ထားသော်လည်း၊ ဘက္တိနှင့် သင့်ထံသို့ လာရောက်၍ အို ရာမေရှွရ၊ ဦးညွှတ်နမ့်မကန် ပြုလျှင် အပြစ်တို့သည် ပျော်ဝင်လျက် ပျောက်ကွယ်သွားမည်—နေရောင်ခြည်ကြောင့် အမှောင်သည် အမှန်တကယ် ပျက်စီးသကဲ့သို့။

Verse 67

अत्रिरुवाच । दृष्ट्वा तु रामेश्वरमेकदापि स्पृष्ट्वा नमस्कृत्य भवंतमीशम् । पुनर्न गर्भं स नरः प्रयायात्किं त्वद्वयं ते लभतं स्वरूपम्

အတြိက ပြောသည်– ရာမေရှွရကို တစ်ကြိမ်တည်းပင် မြင်တွေ့၍၊ ထိုသန့်ရှင်းသော သာသနာတော်ရှိနေမှုကို ထိတွေ့၍၊ သင့်ကို—အို အီရှ—ဦးညွှတ်နမ့်မကန် ပြုသူသည် နောက်တဖန် မိခင်ဝမ်းသို့ မဝင်တော့။ အံ့ဩစရာ ဘာရှိသနည်း? သူသည် သင်၏ အဒွైత သဘောတရားကို ရရှိလေသည်။

Verse 68

अंगिरा उवाच । यो रामनाथं मनुजो भवंतमुपेत्य बंधून्प्रणमन्स्मरेत । संतारयेत्तानपि सर्वपापात्किम द्भुतं तस्य कृतार्थतायाम्

အင်္ဂိရသ် မိန့်တော်မူသည်– “အို ရာမနာထာ! လူတစ်ယောက်သည် သင့်ထံသို့ လာရောက်၍ ဦးညွှတ်ပူဇော်စဉ် မိမိ၏ ဆွေမျိုးသားချင်းတို့ကို သတိရလျှင်၊ သူသည် ထိုသူတို့ကိုပါ အပြစ်အကုန်မှ ကူးမြောက်စေနိုင်၏။ သူ၏ ကൃതার্থအောင်မြင်မှု၌ အံ့ဩစရာ မည်သို့ရှိမည်နည်း?”

Verse 69

गौतम उवाच । श्रीरामनाथेश्वर गूढमेत्तद्रहस्यभूतं परमं विशोकम् । त्वत्पादमूलं भजतां नृणां ये सेवां प्रकुर्वंति हि तेऽपि धन्याः

ဂေါတမ မိန့်တော်မူသည်– “အို သရီ ရာမနာထေရှ္ဝရ! ဤအရာသည် ဂူಢသော လျှို့ဝှက်သင်ခန်းစာ—အမြင့်ဆုံး၍ ဝမ်းနည်းမှုကင်းသော သဒ္ဓမ္မဖြစ်၏။ သင့်ခြေတော်အမြစ်၌ ဘဇနာပြုသူတို့နှင့် ထိုဘဇနာပြုသူတို့ကို ဝန်ဆောင်မှု ပြုသူတို့လည်း ကံကောင်းသန့်ရှင်းသူများပင်”

Verse 70

शतानंद उवाच । वेदांतविज्ञानरहस्यविद्भिर्विज्ञेयमेतद्धि मुमुक्षुभिस्तु । शास्त्राणि सर्वाणि विहाय देव त्वत्सेवनं यद्रघुवीरनाथ

ရှတானန္ဒ မိန့်တော်မူသည်– “ဤအရာကို ဝေဒാന്തဉာဏ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိသူတို့ကသာ နားလည်နိုင်သည်—အထူးသဖြင့် မောက္ခကို ရှာဖွေသူတို့အတွက်။ အို ဒေဝ! ရှာස්တရဝါဒအငြင်းပွားမှုတို့ကို စွန့်၍၊ အို ရဃုဝီရနာထ (ရာမ၏ နာထ) သင့်ဝန်ဆောင်မှု၌ တည်ကြည်စွာ လုပ်ဆောင်ရမည်”

Verse 71

भृगुरुवाच । रामनाथ तव पादपंकजं द्वंद्वचिंतनविधूतकल्मषः । निर्भयं व्रजति सत्सुखा द्वयं सुप्रभं त्वथ अमोघचिद्धनम्

ဘൃဂု မိန့်တော်မူသည်– “အို ရာမနာထာ! ဆန့်ကျင်မှုအတွဲအဖက်တို့ကို ဆင်ခြင်ခြင်းဖြင့် မလင်္ဂါများ ပျောက်ကင်းသွားပြီး သင့်ကြာပန်းခြေတော်ကို အားကိုးသူသည်၊ ကြောက်ရွံ့မှုမရှိဘဲ သင့်၏ တောက်ပ၍ မလွဲမသွေသော စိတ်ဓနသို့—ဒွိတမကင်းသော သုခမင်္ဂလာအမှန်သို့—ရောက်ရှိသွား၏”

Verse 72

कुत्स उवाच । रामनाथ तव पादसेवनं भोगमोक्षवरदं नृणां सदा । रौरवादिनरकप्रणाशनं कः पुमान्न भजते रसग्रहः

ကုတ္ဆ မိန့်တော်မူသည်– “အို ရာမနာထာ! သင့်ခြေတော်ကို ဝန်ဆောင်ခြင်းသည် လူသားတို့အား အမြဲတမ်း ဘောဂနှင့် မောက္ခ နှစ်ပါးလုံးကို ပေးတော်မူပြီး၊ ရော်ရဝ စသည့် နရကများကိုလည်း ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။ ၎င်း၏ ချိုမြိန်ရသာကို မြည်းစမ်းပြီးသူ မည်သူက မဘဇနာပြုဘဲ နေနိုင်မည်နည်း?”

Verse 73

काश्यप उवाच । रामनाथ तव पादसेविनां किं व्रतैरुत तपोभिरध्वरैः । वेदशास्त्र जपचिन्तया च किं स्वर्गसिन्धुपयसापि किं फलम्

ကာရှျပက ဆို၏ — “အို ရာမနာထာ၊ သင်၏ ခြေတော်ကို ဆည်းကပ်သောသူတို့အတွက် ဝရတ၊ တပဿ၊ ယဇ္ဉပူဇာတို့သည် ဘာလိုအပ်သနည်း။ ဝေဒနှင့် သာස්တရ လေ့လာခြင်း၊ ဂျပ်နှင့် ဓ്യာနတို့သည်လည်း ဘာလိုအပ်သနည်း။ ကောင်းကင်မြစ်၏ ရေတောင် ထပ်မံ မည်သို့သော အကျိုးကို ပေးနိုင်မည်နည်း။”

Verse 74

श्रीरामनाथ त्वमागत्य शीघ्रं ममोत्क्रांतिकाले भवान्या च साकम् । मां प्रापय स्वात्मपादारविन्दं विशोकं विमोहं सुखं चित्स्वरूपम्

“အို သီရိ ရာမနာထာ၊ ကျွန်ုပ် အသက်ထွက်ခွာချိန်၌ မြန်မြန်ကြွလာပါ; ဘဝါနီနှင့်အတူ ကြွလာပါ။ ကျွန်ုပ်ကို သင်၏ ကိုယ်ပိုင် ကြာပန်းခြေတော်သို့ ပို့ဆောင်ပါ—ဝမ်းနည်းမှုနှင့် မောဟကင်းသော အခြေအနေ၊ အာနန္ဒ၊ သန့်ရှင်းသော ချိတ်-စွရူပသို့။”

Verse 75

गन्धर्वा ऊचुः । रामनाथ त्वमस्माकं भजतां भवसागरे । अपारे दुःखकल्लोले न त्वत्तोन्या गतिर्हि नः

ဂန္ဓဗ္ဗာတို့က ဆို၏ — “အို ရာမနာထာ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်ကို ဘုရားပူဇော်ဆည်းကပ်နေစဉ် ဤဘဝ-သမုဒ္ဒရာ၌—အဆုံးမရှိ၍ ဒုက္ခလှိုင်းများ တက်ကြွနေသော—သင်မှတပါး အားကိုးရာ မရှိပါ။”

Verse 76

किन्नरा ऊचुः । रामनाथ भवारण्ये व्याधिव्याघ्रभयानके । त्वामंतरेण नास्माकं पदवीदर्शको भवेत्

ကိန္နရာတို့က ဆို၏ — “အို ရာမနာထာ၊ ဤဘဝ-တောအုပ်၌—ရောဂါဟူသော ကျား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြင့် ထိတ်လန့်စရာ—သင်မရှိလျှင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် လမ်းပြမည့်သူ မရှိနိုင်ပါ။”

Verse 77

यक्षा ऊचुः । रामनाथेंद्रियारातिबाधा नो दुःसहा सदा । तान्विजेतुं सहायस्त्वमस्माकं भव धूर्जटे

ယက္ခာတို့က ဆို၏ — “အို ရာမနာထာ၊ အင်ဒြိယတို့၏ ရန်သူများကြောင့် ဖြစ်သော နှိပ်စက်မှုသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အမြဲ မခံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်၏။ ထိုသူတို့ကို အနိုင်ယူရန် သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကူညီသူ ဖြစ်ပါစေ၊ အို ဓူရ္ဇဋိ။”

Verse 78

नागा ऊचुः । अचिन्त्यमहिमानं त्वा रामनाथ वयं कथम् । स्तोतुमल्पधियः शक्ता भविष्यामोंऽबिकापते

နာဂတို့က ဆိုသည်– “အို ရာမနာထ၊ သင်၏ မဟိမသည် စိတ်ကူးမမီ။ ဉာဏ်နည်းသော ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်ကို မည်သို့ ချီးမွမ်းနိုင်မည်နည်း၊ အမ္ဗိကာ၏ ပတိတော်?”

Verse 79

किंपुरुषा ऊचुः । नानायोनौ च जननं मरणं चाप्यनेकशः । विनाशय तथाऽज्ञानं रामनाथ नमोऽस्तु ते

ကိမ္ပုရုသတို့က ဆိုသည်– “ယိုးနီအမျိုးမျိုး၌ မွေးဖွားခြင်းရှိ၍ သေခြင်းလည်း ထပ်ခါထပ်ခါရှိ၏။ အို ရာမနာထ၊ ထိုအဝိဇ္ဇာကို ဖျက်ဆီးပါ—သင်အား နမസ്കာရပါ၏။”

Verse 80

विद्याधरा ऊचुः । अंबिकापतये तुभ्यमसंगाय महात्मने । नमस्ते रामनाथाय प्रसीद वृषभध्वज

ဝိဒ္ယာဓရတို့က ဆိုသည်– “အမ္ဗိကာ၏ ပတိတော်၊ အစင်္ဂ မဟာတ္မာတော်၊ သင်အား နမস্কာရပါ၏။ အို ရာမနာထ၊ ကရုဏာပြုပါ; နွားတံဆိပ်တော်ကိုင်ရှင် (ဝೃಷဘဓွဇ) တော်!”

Verse 81

वसव ऊचुः । रामनाथगणेशाय गणवृंदार्चितांघ्रये । गंगाधराय गुह्याय नमस्ते पाहि नः सदा

ဝသုတို့က ဆိုသည်– “အို ရာမနာထ-ဂဏေရှ၊ ဂဏအစုအဝေးတို့က ပူဇော်သော ခြေတော်ရှင်။ ဂင်္ဂါကို ဆောင်တော်မူသော ဂုဟျ (လျှို့ဝှက်) သခင်၊ သင်အား နမস্কာရပါ၏—ကျွန်ုပ်တို့ကို အစဉ်ကာကွယ်ပါ။”

Verse 82

विश्वेदेवा ऊचुः । ज्ञप्तिमात्रैकनिष्ठानां मुक्तिदाय सुयोगिनाम् । रामनाथाय सांबाय नमोऽस्मान्रक्ष शंकर

ဝိශ්ဝေဒေဝတို့က ဆိုသည်– “သန့်ရှင်းသော အသိတရားတစ်ခုတည်း၌ တစ်ချက်တည်းတည်ကြည်သော ယောဂီစစ်တို့အား မုတ်ခ္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ပေးတော်မူသော စာံဘ ရာမနာထအား နမস্কာရပါ၏။ အို ရှင်ကရ၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ပါ။”

Verse 83

मरुत ऊचुः । परतत्त्वाय तत्त्वानां तत्त्वभूताय वस्तुतः । नमस्ते रामनाथाय स्वयंभानाय शंभवे

မရုတ်တို့က ဆိုကြသည်။ အို ရာမနာထ၊ ကိုယ်တိုင်ထင်ရှားသော သမ္ဘူဘုရား၊ သင့်အား နမස්ကာရ—သင်သည် တတ္တဝများအားလုံးထက် မြင့်မြတ်သော ပရမတတ္တဝ ဖြစ်၍ အမှန်တကယ် တတ္တဝအားလုံး၏ အနှစ်သာရတော် ဖြစ်ပါသည်။

Verse 84

साध्या ऊचुः । स्वातिरिक्तविहीनाय जगत्सत्ताप्रदायिने । रामेश्वराय देवाय नमोऽविद्या विभेदिने

သာဓျာတို့က ဆိုကြသည်။ အို ဒေဝ ရာမေရှွရဘုရား၊ သင့်အား နမස්ကာရ—သင့်ကိုယ်တိုင်၏ အတ္တမန်မှတပါး အခြားမရှိ။ သင်သည် လောကအား ရှိတည်မှုကို ပေးတော်မူ၍ အဝိဒ္ဓာကို ဖြတ်တောက်ပယ်ရှားတော်မူသည်။

Verse 85

सर्वे देवा ऊचुः । सच्चिदानंदसंपूर्णं द्वैतवस्तुविवर्जितम् । ब्रह्मात्मानं स्वयंभानमादिमध्यांतवर्जितम्

ဒေဝတော်အားလုံးက ဆိုကြသည်။ သင်သည် စတ်-ချစ်-အာနန္ဒဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ဒွိတဝတ္ထုတရားမှ ကင်းလွတ်သည်။ သင်သည် ဘြဟ္မန်၏ အတ္တမန်၊ ကိုယ်တိုင်ထင်ရှားသူ၊ အစ-အလယ်-အဆုံး မရှိသူ ဖြစ်သည်။

Verse 86

अविक्रियमसंगं च परिशुद्धं सनातनम् । आकाशादिप्रपंचानां साक्षिभूतं परामृतम्

သင်သည် မပြောင်းလဲသူ၊ မကပ်ငြိသူ၊ အလွန်သန့်ရှင်းသူ၊ နိစ္စတန်သူ ဖြစ်သည်။ အာကာသမှ စတင်သော ပရပဉ္စအလုံးစုံ၏ သက်သေတော် ဖြစ်ပြီး မသေမပျက်၏ အမြင့်ဆုံး အမృతတော် ဖြစ်သည်။

Verse 87

प्रमातीतं प्रमाणानामपि बोधप्रदायिनम् । आविर्भावतिरोभाव संकोचरहितं सदा

သင်သည် အသိပညာ၏ ပမာဏများကိုပါ ကျော်လွန်သော်လည်း ဘောဓိကို ပေးတော်မူသူ ဖြစ်သည်။ ထင်ရှားခြင်းနှင့် ပျောက်ကွယ်ခြင်းကြောင့် မည်သည့်အခါမျှ ကျဉ်းကျပ်မသွားဘဲ အမြဲလွတ်လပ်တော်မူသည်။

Verse 88

स्वस्मिन्नध्यस्तरूपस्य प्रपंचस्यास्य साक्षिणम् । निर्लेपं परमानंदं निरस्तसकलक्रियम्

သင်သည် မိမိပေါ်၌ အလွှာတင်ထင်မြင်ထားသော လောကပရပဉ္စ၏ သက်သေဖြစ်တော်မူ၏—အညစ်အကြေးမကပ်၊ ပရမာနန္ဒသဘော၊ အတင်းအကျပ် လှုပ်ရှားမှုအားလုံး ငြိမ်းသက်ပြီး။

Verse 89

भूमानंदं महात्मानं चिद्रूपं भोगवर्जितम् । रामनाथं वयं सर्वे स्वपातकविशुद्धये

ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် မိမိတို့၏ အပြစ်များကို သန့်စင်ရန် ရာမနာထကို ရှာဖွေကာ အားကိုးကြ၏—အလွန်ကျယ်ပြန့်သော အာနန္ဒ၊ မဟာအတ္တမန်၊ စိတ်သဘောသန့်ရှင်းသော ချစ်ဒ္ရူပ၊ အာရုံခံစားမှုဘောဂမှ လွန်ကဲ။

Verse 91

रामनाथाय रुद्राय नमः संसारहारिणे । ब्रह्मविष्ण्वादिरूपेण विभिन्नाय स्वमायया

ရာမနာထ၊ ရုဒြာတော်အား နမස්ကာရ—သံသာရကို ဖယ်ရှားပေးတော်မူသူ; မိမိ၏ မာယာဖြင့် ဘြဟ္မာ၊ ဗိෂ္ဏု စသည့် ရုပ်သဏ္ဌာန်များအဖြစ် ကွဲပြားထင်ရှားတော်မူ၏။

Verse 92

विभीषणसचिवा ऊचुः । वरदाय वरेण्याय त्रिनेत्राय त्रिशूलिने । योगिध्येयाय नित्याय रामनाथाय ते नमः

ဝိဘီရှဏ၏ အမတ်များက ဆိုကြသည်—အလှူပေးတော်မူသူ၊ အလွန်ကောင်းမြတ်၍ ပူဇော်ထိုက်သူ၊ မျက်စိသုံးလုံးရှိသူ၊ တြိရှူလကို ကိုင်ဆောင်သူ၊ ယောဂီတို့၏ သမาธိအာရုံဖြစ်သူ၊ နိစ္စ—ရာမနာထတော်အား နမස්ကာရ။

Verse 93

सूत उवाच । इति रामादिभिः सर्वैः स्तुतो रामेश्वरः शिवः । प्राह सर्वान्समाहूय रामादीन्द्विजसत्तमाः

စူတက ပြောသည်—ဤသို့ ရာမမှ စ၍ အားလုံးက ရာမေရှွရ ရှိဝတော်ကို စတုတိပြုကြ၏။ ထို့နောက် အားလုံးကို ခေါ်စု၍၊ အို ဒွိဇအမြတ်၊ ရာမနှင့် အခြားသူတို့အား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 94

रामराम महाभाग जानकीरमण प्रभो । सौमित्रे जानकि शुभे हे सुग्रीव मुखास्तथा

ရာမ၊ ရာမ—မဟာကံကောင်းတော်မူသော အရှင်၊ ဇာနကီ၏ ချစ်သူအရှင်! ဆောမိတ္ရီ (လက္ခမဏ) အရှင်! မင်္ဂလာရှိသော ဇာနကီမယ်တော်! စကား၌ ဦးဆောင်သူ စုဂရီဝ—နားထောင်ပါ!

Verse 95

अन्ये ब्रह्ममुखा यूयं शृणुध्वं सुसमास्थिताः । स्तोत्राध्यायमिमं पुण्यं युष्माभिः कृतमादरात्

ထို့ပြင် အခြားသူတို့—ဗြဟ္မာကို ဦးဆောင်သော ဒေဝတော်မြတ်များ—စိတ်တည်ငြိမ်ကာ အာရုံစိုက်၍ နားထောင်ကြပါ။ ဤပုဏ္ဏမြတ်သော စတုတ္ထရ-အধ্যာယကို သင်တို့က ဘက္တိနှင့် ဂုဏ်ပြုစွာ ရေးဖွဲ့ထားသည်။

Verse 96

ये पठंति च शृण्वंति श्रावयंति च मानवाः । मदर्चनफलं तेषां भविष्यति न संशयः

ဤကို ရွတ်ဖတ်သူ၊ နားထောင်သူ၊ အခြားသူတို့ကိုလည်း နားထောင်စေသူတို့သည်—မသံသယဘဲ ငါ့အား အರ್ಚနာ (ပူဇော်) ပြုခြင်း၏ အကျိုးကို အမှန်တကယ် ရရှိကြမည်။

Verse 97

रामचंद्रधनुष्कोटिस्नानपुण्यं च वै भवेत् । वर्षमेकं रामसेतौ वासपुण्यं भविष्यति

အမှန်တကယ် ရာမချန္ဒြ၏ လေးတံအဆုံး၌ ရေချိုးသကဲ့သို့ ပုဏ္ဏရရှိမည်။ ထို့ပြင် ရာမစေတု၌ တစ်နှစ်တိုင်တိုင် နေထိုင်လျှင်လည်း နေထိုင်ခြင်း၏ ပုဏ္ဏသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်မည်။

Verse 98

गन्धमादनमध्यस्थसर्वर्तीर्थाभिमज्जनात् । यत्पुण्यं तद्भवेत्तेन नात्र संशयकारणम्

ဂန္ဓမာဒန၏ အလယ်၌ တည်ရှိသော တီရ္ထများအားလုံးတွင် ရေချိုးမြုပ်နှံခြင်းမှ ဖြစ်သော ပုဏ္ဏမည်သမျှ—ထိုပုဏ္ဏကို ဤနေရာ၌ပင် ရရှိမည်; သံသယဖြစ်စရာ အကြောင်းမရှိ။

Verse 99

उक्त्वैवं रामनाथोऽपि स्वात्मलिंगे तिरोदधे । स्तोत्राध्यायमिमं पुण्यं नित्यं संकीर्तयन्नरः

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ရာမနာထသည် မိမိ၏ လိင်္ဂအတွင်းသို့ပင် အန္တရာဓာန်ဝင်သွားတော်မူ၏။ ဤပုဏ္ဏစတုတ္ထာယကို နေ့စဉ် ကီရတန်ရွတ်ဆိုသူသည်…

Verse 100

जरामरणनिर्मुक्तो जन्मदुःखविवर्जितः । रामनाथस्य सायुज्यमुक्तिं प्राप्नोत्यसंशयः

သူသည် အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းမှ လွတ်ကင်း၍ ပြန်လည်မွေးဖွားရခြင်း၏ ဒုက္ခမှ ကင်းဝေးကာ သံသယမရှိဘဲ ရာမနာထနှင့် စာယုဇ္ယ မောက္ခကို ရရှိမည်။