Adhyaya 44

Verse 1

ऋषय ऊचुः । सर्ववेदार्थतत्त्वज्ञ पुराणार्णवपारग । व्यासपादांबुजद्वंद्वनमस्कारहृताशुभ

ရသီတို့က ဆိုကြသည်– ဗေဒအဓိပ္ပါယ်အနှစ်သာရကို သိမြင်သူ၊ ပုရာဏသမုဒ္ဒရာကို ကူးလွန်ပြီးသူ၊ ဗျာသ၏ နှစ်ဖက် ကြာပန်းခြေတော်ကို နမസ്കာရပြုခြင်းဖြင့် အမင်္ဂလာတို့ ပယ်ရှားခံရသူတော်!

Verse 2

पुराणार्थोपदेशेन सर्वप्राण्युपका रक । त्वया ह्यनुगृहीताः स्म पुराणकथनाद्वयम्

ပုရာဏအဓိပ္ပါယ်ကို သင်ကြားပေးခြင်းဖြင့် သင်သည် သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးပြုသူ ဖြစ်၏။ အမှန်တကယ်ပင် ဤပုရာဏကထာကို ဟောကြားပေးခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်၏ အနုဂြဟ (ကရုဏာ) ကို ခံယူရရှိခဲ့ကြ၏။

Verse 3

अधुना सेतुमाहात्म्यकथनात्सुतरां मुने । वयं कृतार्थाः संजाता व्यासशिष्य महामते

အို မုနိ၊ စေတု၏ မဟိမကို သင် အလွန်မြတ်သော ပုံပြင်ကာဗျာဖြင့် ဟောပြောသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် အပြည့်အဝ ကൃതಾರ್ಥ ဖြစ်လာကြပါပြီ။ အို မဟာမတိ၊ ဗျာသ၏ တပည့်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် အမှန်တကယ် စိတ်ကျေနပ်ပါသည်။

Verse 4

यथा प्रातिष्ठिपल्लिंगं रामो दशरथात्मजः । तच्छ्रोतुं वयमिच्छामस्त्वमिदानीं वदस्व नः

ဒသရထ၏ သားတော် ရာမသည် လင်္ဂကို မည်သို့ ပရတိဋ္ဌာနာ ပြုတည်ခဲ့သနည်း—ထိုအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ ကြားလိုပါသည်။ ယခု သင်တို့က ကျွန်ုပ်တို့အား ဟောပြောပါ။

Verse 5

श्रीसूत उवाच । यदर्थं स्थापितं लिंगं गन्धमादनपर्वते । रामचन्द्रेण विप्रेंद्र तदिदानीं ब्रवीमि वः

သီရိ စူတက မိန့်ကြားသည်– အို ဗိပရအင်ဒြ (ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံး)၊ ရာမချန္ဒရသည် ဂန္ဓမာဒန တောင်ပေါ်၌ လင်္ဂကို မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် တည်ထောင်ခဲ့သနည်းကို ယခု သင်တို့အား ငါ ပြောမည်။

Verse 6

हृतभार्यो वनाद्रामो रावणेन बलीयसा । कपिसेनायुतो धीरः ससौमि त्रिर्महाबलः

တောထဲမှ မဟာအားကြီးသော ရာဝဏက မိဖုရားကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားသော်လည်း ရာမသည် တည်ကြည်သတ္တိရှိ၍ မျောက်တပ်တော်နှင့်အတူ၊ မဟာဗလရှိသော စောမိတ္ရီ (လက္ခမဏ) ကိုပါ ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာလေ၏။

Verse 7

महेंद्रं गिरिमासाद्य व्यलोकयत वारिधिम् । तस्मिन्नपारे जलधौ कृत्वा सेतुं रघूद्वहः

မဟေန္ဒရ တောင်သို့ ရောက်လျှင် ရဂုဝంశ၏ ထိပ်သီးတော်သည် သမုဒ္ဒရာကို ကြည့်ရှုလေ၏။ ထိုအဆုံးမဲ့ ရေလှိုင်းပင်လယ်ပေါ်တွင် စေတု (တံတား) ကို တည်ဆောက်လေ၏။

Verse 8

तेन गत्वा पुरीं लंकां रावणेनाभिरक्षि ताम् । अस्तंगते सहस्रांशौ पौर्णमास्यां निशामुखे

ထိုတံတားဖြင့် သူသည် ရာဝဏက တင်းကျပ်စွာ ကာကွယ်ထားသော လင်္ကာမြို့သို့ ရောက်သွား၏။ ထောင်ရောင်ခြည်ရှိသော နေမင်း ဝင်လျှင်—လပြည့်ည၊ အမှောင်စတင်ကျလာချိန်တွင်—

Verse 9

रामः ससैनिको विप्राः सुवेलगिरिमारुहत् । ततः सौधस्थितं रात्रौ दृष्ट्वा लंकेश्वरं बली

ဗြာဟ္မဏတို့ရေ၊ ရာမသည် စစ်တပ်နှင့်အတူ စုဝေလတောင်သို့ တက်ရောက်၏။ ထို့နောက် ညအခါ နန်းတော်ပေါ်၌ တည်နေသော အင်အားကြီး လင်္ကာအရှင်ကို မြင်၍—

Verse 10

सूर्यपुत्रोऽस्य मुकुटं पातयास भूतले । राक्षसो भग्नमुकुटः प्रविवेश गृहोदरम्

နေမင်း၏သား (စုဂရీవ) သည် သူ၏ မကူဋ်ကို မြေပြင်သို့ ကျစေ하였다။ မကူဋ်ပျက်စီးသွားသော ရက္ခသသည် မိမိအိမ်၏ အတွင်းခန်းများသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

Verse 11

गृहं प्रविष्टे लंकेशे रामः सुग्रीवसंयुतः । सानुजः सेनया सार्द्धमवरुह्य गिरेस्तटात्

လင်္ကာအရှင်သည် မိမိအိမ်သို့ ဝင်သွားသောအခါ၊ ရာမသည် စုဂရీవနှင့်အတူ၊ ညီတော်နှင့် စစ်တပ်တော်ပါလျက် တောင်စောင်းမှ ဆင်းလာ၏။

Verse 12

सेनां न्यवेशयद्वीरो रामो लंकासमीपतः । ततो निवेशमानांस्तान्वानरान्रावणानुगाः

သူရဲကောင်း ရာမသည် လင်္ကာအနီး၌ စစ်တပ်ကို စခန်းချစေ၏။ ထို့နောက် ဗာနရတို့ နေရာချနေစဉ် ရာဝဏ၏ လိုက်ပါသူများက—

Verse 13

अभिजग्मुर्महाकायाः सायुधाः सहसैनिकाः । पर्वणः पूतनो जृंभः खरः क्रोधवशो हरिः

ထို့နောက် ကိုယ်ထည်ကြီးမားသော စစ်သူရဲများသည် လက်နက်ကိုင်၍ တပ်ဖွဲ့များနှင့်အတူ ရှေ့သို့တိုးလာကြသည်—ပရဝဏ၊ ပူတနာ၊ ဂျೃಂಭ၊ ခရ နှင့် ဒေါသလွှမ်းမိုးသော ဟရီ။

Verse 14

प्रारुजश्चारुजश्चैव प्रहस्तश्चेतरे तथा । ततोऽभिपततां तेषामदृश्यानां दुरात्मनाम्

ပရာရုဇနှင့် ချာရုဇ၊ ထို့အပြင် ပရဟတ်စနှင့် အခြားသူများလည်းရှိ၏။ ထို့နောက် မကောင်းစိတ်ရှိသူတို့သည် မမြင်ရအောင်လှုပ်ရှားကာ တိုက်ခိုက်ရန် ထိုးဆင်းလာကြသည်။

Verse 15

अन्तर्धानवधं तत्र चकार स्म विभीषणः । ते दृश्यमाना बलिभिर्हरिभिर्दूरपातिभिः

ထိုနေရာ၌ ဝိဘီရှဏသည် သူတို့၏ ‘ပျောက်ကွယ်ခြင်း’ လှည့်ကွက်ကို တန်ပြန်ကာ ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ မြင်ရလာသောအခါ အဝေးမှပင် ပစ်ခတ်နိုင်သော အင်အားကြီး ဝါနရ စစ်သူရဲများက သူတို့ကို ချေမှုန်းသတ်ဖြတ်하였다။

Verse 16

निहताः सर्वतश्चैते न्यपतन्वै गतासवः । अमृष्यमाणः सबलो रावणो निर्ययावथ

သူတို့အားလုံးကို အရပ်ရပ်မှ သတ်ဖြတ်လိုက်သဖြင့် အသက်ပျောက်ကာ လဲကျသွားကြသည်။ ထိုအရာကို မခံနိုင်သော ရာဝဏသည် ထို့နောက် တပ်အင်အားနှင့်အတူ ထွက်လာ하였다။

Verse 17

व्यूह्य तान्वानरान्सर्वान्न्यवारयत सायकैः । राघवस्त्वथ निर्याय व्यूढानीको दशाननम्

သူသည် ဝါနရတပ်အားလုံးကို စစ်တန်းစီ၍ မြားများဖြင့် တားဆီးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရာဃဝလည်း စစ်ဗျူဟာတပ်ဖွဲ့စီမံထားသော အင်အားနှင့်အတူ ထွက်လာကာ ဒဿာနန (ရာဝဏ) ကို ရင်ဆိုင်하였다။

Verse 18

प्रत्ययुध्यत वेगेन द्वंद्वयुद्धमभूत्तदा । युयुधे लक्ष्मणेनाथ इंद्रजिद्रावणात्मजः

သူတို့သည် အရှိန်ပြင်းစွာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ကြ၍ ထိုအခါ တစ်ဦးချင်း ဒွန္ဒယုទ្ធများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ရာဝဏ၏သား အိန္ဒြဇစ်သည် လက္ခမဏနှင့် ရဏပွဲ၌ ထိပ်တိုက်ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်하였다။

Verse 19

विरूपाक्षेण सुग्रीवस्तारेयेणापि खर्वटः । पौंड्रेण च नलस्तत्र पुटेशः पनसेन च

သုဂရీవသည် ဝိရူပါက္ခနှင့် တိုက်ခိုက်၍၊ ခရဝဋသည် တာရေးယနှင့် တိုက်ခိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် နလသည် ပေါုဏ္ဍရနှင့် ဒွန္ဒယုទ្ធပြုကာ၊ ပုတေရှသည် ပနသနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်하였다။

Verse 20

अन्येपि कपयो वीरा राक्षसैर्द्वंद्वमेत्य तु । चक्रुर्युद्धं सुतुमुलं भीरूणां भयवर्द्धनम्

အခြားသော သူရဲကောင်း ကပိယောဓာများလည်း ရက္ခသများနှင့် ဒွန္ဒယုទ្ធအဖြစ် တွေ့ဆုံကာ၊ အလွန်တုန်လှုပ်ဖွယ် ကလဟာလကြီးသော စစ်ပွဲကို ဆင်နွှဲကြ၍ ကြောက်ရွံ့သူတို့၏ ကြောက်လန့်မှုကို ပိုမိုတိုးစေ하였다။

Verse 21

अथ रक्षांसि भिन्नानि वानरैर्भीमविक्रमैः । प्रदुद्रुवू रणादाशु लंकां रावणपालिताम्

ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တိရှိသော ဝါနရများကြောင့် ရက္ခသတို့ ပျက်စီးကွဲပြားသွား၍၊ ရဏမြေမှ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးကာ ရာဝဏကာကွယ်ထားသော လင်္ကာသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

Verse 22

भग्नेषु सर्वसैन्येषु रावणप्रेरितेन वै । पुत्रेणेंद्रजिता युद्धे नागास्त्रैरतिदारुणैः

စစ်တပ်အားလုံး ပျက်ပြားရှုပ်ထွေးသွားသောအခါ ရာဝဏ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် သူ၏သား အိန္ဒြဇစ်သည် ရဏပွဲ၌ အလွန်ကြမ်းတမ်းကြောက်မက်ဖွယ် နာဂအာஸ္တရ—မြွေမစ္စိုင်လ်အာဝုဓ—ကို အသုံးပြု하였다။

Verse 23

विद्धौ दाशरथी विप्रा उभौ तौ रामलक्ष्मणौ । मोचितौ वैनतेयेन गरुडेन महात्मना

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဒဿရထ၏ မျိုးဆက်ဖြစ်သော ရာမနှင့် လက္ခမဏ နှစ်ပါးသည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခဲ့သော်လည်း ဝိနတာ၏ သား မဟာသတ္တိရှိသော ဂရုဍက သူတို့ကို လွတ်မြောက်စေ하였다။

Verse 24

तत्र प्रहस्तस्तरसा समभ्येत्य विभीषणम् । गदया ताडयामास विनद्य रणकर्कशः

အဲဒီနေရာမှာ ပရဟတ္သက အင်အားပြင်းစွာ ဗိဘီရှဏထံသို့ ပြေးဝင်လာပြီး စစ်မြေပြင်၌ ကြမ်းတမ်းစွာ ဟိန်းဟောက်ကာ ဂဒါဖြင့် ထိုးနှက်하였다။

Verse 25

स तयाभिहतो धीमान्गदया भामिवेगया । नाकंपत महाबाहुर्हिमवानिव सुस्थितः

မိုးကြိုးလို လျင်မြန်သော ဂဒါဖြင့် ထိုးနှက်ခံရသော်လည်း ပညာရှိ မဟာဗာဟု ဗိဘီရှဏသည် မလှုပ်မယှက်၊ ဟိမာလယတောင်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်하였다။

Verse 26

ततः प्रगृह्य विपुलामष्टघंटां विभीषणः । अभिमंत्र्य महाशक्तिं चिक्षे पास्य शिरः प्रति

ထို့နောက် ဗိဘီရှဏသည် ခေါင်းလောင်းရှစ်လုံးပါသော အရွယ်ကြီးမားသည့် လက်နက်ကို ကိုင်ယူ၍ မန္တရဖြင့် မဟာသတ္တိ (မဟာ-ရှက္တိ) အဖြစ် သန့်စင်ကာ ရန်သူ၏ ခေါင်းသို့ ပစ်လွှတ်하였다။

Verse 27

पतंत्या स तया वेगाद्राक्षसोऽशनिना यथा । हृतोत्तमांगो ददृशे वातरुग्ण इव द्रुमः

အလျင်အမြန် ကျဆင်းလာသော လက်နက်၏ အင်အားကြောင့် ရက္ခသသည် မိုးကြိုးထိသကဲ့သို့ လဲကျ၍ ခေါင်းပြတ်သွားသည်; လေကြောင့် ကျိုးပဲ့သည့် သစ်ပင်ကဲ့သို့ မြင်ရ하였다။

Verse 28

तं दृष्ट्वा निहतं संख्ये प्रहस्तं क्षणदाचरम् । अभिदुद्राव धूम्राक्षो वेगेन महता कपीन्

စစ်မြေပြင်၌ ညလှည့်သွားသော ပရဟတ်စတကို သတ်ကျဆုံးနေသည်ကို မြင်သော် ဒုမ္မရာက္ခသည် အလွန်မြန်သောအရှိန်ဖြင့် မျောက်တပ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်လာ၏။

Verse 29

कपिसैन्यं समालोक्य विद्रुतं पवनात्मजः । धूम्राक्षमाजघानाशु शरेण रणमूर्धनि

မျောက်တပ်ကွဲပြားပြေးလွှားနေသည်ကို မြင်သော် လေဘုရား၏သား ဟနုမာန်သည် စစ်ပွဲအထွတ်အထိပ်၌ ဒုမ္မရာက္ခကို ချက်ချင်း မြားဖြင့် ထိုးနှက်လေ၏။

Verse 30

धूम्राक्षं निहतं दृष्ट्वा हतशेषा निशाचराः । सर्वं राज्ञे यथावृत्तं रावणाय न्यवेदयन्

ဒုမ္မရာက္ခ သတ်ကျဆုံးသွားသည်ကို မြင်သော် ကျန်ရှိသည့် နိသာချရတို့သည် ဖြစ်ပျက်သမျှကို မိမိတို့၏ဘုရင် ရာဝဏထံ သွားရောက်တင်ပြကြ၏။

Verse 31

ततः शयानं लंकेशः कुम्भकर्णमबोधयत् । प्रबुद्धं प्रेषयामास युद्धाय स च रावणः

ထို့နောက် လင်္ကာ၏အရှင် ရာဝဏသည် အိပ်ပျော်နေသော ကုမ္ဘကဏ္ဏကို နှိုးထလေ၏။ နိုးလာပြီးနောက် ရာဝဏက သူ့ကို စစ်ပွဲသို့ စေလွှတ်하였다။

Verse 32

आगतं कुम्भकर्णं तं ब्रह्मास्त्रेण तु लक्ष्मणः । जघान समरे क्रुद्धो गतासुर्न्यपतच्च सः

ကုမ္ဘကဏ္ဏ ရှေ့တိုးလာသည်ကို မြင်သော် စစ်မြေပြင်၌ ဒေါသထွက်သော လက္ခမဏသည် ဘြဟ္မာအஸ္တရဖြင့် ထိုးနှက်သတ်လေ၏။ အသက်ထွက်၍ သူလဲကျသွား၏။

Verse 33

दूषणस्यानुजौ तत्र वत्रवेगप्रमाथिनौ । हनुमन्नीलनिहतौ रावणप्रतिमौ रणे

ထိုနေရာ၌ ဒူෂဏ၏ ညီငယ်နှစ်ဦးသည် ရန်သူ၏ အရှိန်နှင့် အင်အားကို ချိုးဖျက်သူများဖြစ်၍ စစ်မြေပြင်တွင် ဟနုမာန်နှင့် နီလာတို့၏ လက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံရကြသည်။ စစ်ပွဲ၌ သူတို့၏ သတ္တိက ရာဝဏနှင့် တူလှသည်။

Verse 34

वज्रदंष्ट्रं समवधीद्विश्वकर्मसुतो नलः । अकंपनं च न्यहनत्कुमुदो वानरर्षभः

ဝိශ්ဝကರ್ಮာ၏ သား နလသည် ဝဇ္ရဒံෂ္ဍရကို သတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဝါနရတို့အတွင်း နွားထီးကဲ့သို့ အင်အားကြီးသော ကုမုဒသည် အကမ္ပနကိုလည်း လဲကျစေ하였다။

Verse 35

षष्ठ्यां पराजितो राजा प्राविशच्च पुरीं ततः । अतिकायो लक्ष्मणेन हतश्च त्रिशिरास्तथा

ခြောက်မြောက်နေ့၌ ရှင်ဘုရင်သည် ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် မြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်하였다။ အတိကာယသည် လက္ရှ္မဏ၏ လက်ဖြင့် သတ်ခံရပြီး၊ တြိရှီရလည်း ထိုနည်းတူ ပျက်စီး하였다။

Verse 36

सुग्रीवेण हतौ युद्धे देवांत कनरांतकौ । हनूमता हतौ युद्धे कुम्भकर्णसुतावुभौ

စစ်ပွဲတွင် စုဂရీవသည် ဒေဝါန္တနှင့် ကနရာန္တကကို သတ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် စစ်မြေပြင်၌ ဟနုမာန်သည် ကုမ္ဘကර්ဏ၏ သားနှစ်ဦးလုံးကိုလည်း သတ်ဖြတ်하였다။

Verse 37

विभीषणेन निहतो मकराक्षः खरात्मजः । तत इन्द्रजितं पुत्रं चोदयामास रावणः

ခရာ၏ သား မကရာက္ခသည် ဝိဘီရှဏ၏ လက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံရ하였다။ ထို့နောက် ရာဝဏသည် မိမိ၏ သား အိန္ဒြဇစ်ကို စစ်မြေပြင်သို့ ထွက်ခွာရန် လှုံ့ဆော်하였다။

Verse 38

इन्द्रजिन्मोहयित्वा तौ भ्रातरौ रामलक्षमणौ । घोरैः शरैरंगदेन हतवाहो दिवि स्थितः

အိန္ဒြဇိတ်သည် ညီအစ်ကို ရာမနှင့် လက္ရှမဏကို မောဟဖြင့် လှည့်စားကာ ကောင်းကင်၌ ရပ်တည်နေ၏; သို့သော် အင်္ဂဒသည် ကြောက်မက်ဖွယ် မြားများဖြင့် သူ၏ ရထားမောင်းကို သတ်လေ၏။

Verse 39

कुमुदांगदसुग्रीवनलजांबवदादिभिः । सहिता वानराः सर्वे न्यपतंस्तेन घातिताः

ကုမုဒ၊ အင်္ဂဒ၊ စုဂရီးဝ၊ နလ၊ ဇမ္ဗဝန် စသည့်သူများနှင့်အတူ ဝါနရအားလုံးသည် သူ (အိန္ဒြဇိတ်) ၏ ထိုးနှက်မှုကြောင့် ထိခိုက်ကာ လဲကျသွားကြ၏။

Verse 40

एवं निहत्य समरे ससैन्यौ रामलक्ष्मणौ । अंतर्दधे तदा व्योम्नि मेघनादो महाबलः

ဤသို့ စစ်မြေပြင်၌ ရာမနှင့် လက္ရှမဏကို စစ်တပ်နှင့်တကွ ထိုးနှက်လဲကျစေပြီးနောက် အင်အားကြီး မေဃနာဒ (အိန္ဒြဇိတ်) သည် ကောင်းကင်၌ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 41

ततो विभीषणो राममिक्ष्वाकुकुलभूषणम् । उवाच प्रांजलिर्वाक्यं प्रणम्य च पुनःपुनः

ထို့နောက် ဗိဘီရှဏသည် အိက္ခဝါကူ မျိုးရိုး၏ ဂုဏ်အလှ ရာမထံသို့ လက်အုပ်ချီကာ အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ စကားဆိုလေ၏။

Verse 42

अयमंभो गृहीत्वा तु राजराजस्य शासनात् । गुह्यकोऽभ्यागतो राम त्वत्सकाशमरिंदम

“အို ရာမ၊ ရန်သူနှိမ်နင်းသူရေ! ဘုရင်တို့၏ ဘုရင်၏ အမိန့်တော်အရ ဤ ယက္ခသည် ဤရေကို ယူဆောင်ကာ သင့်ထံသို့ လာရောက်၏။”

Verse 43

इदमंभः कुबेरस्ते महाराज प्रयच्छति । अंतर्हितानां भूतानां दर्शनार्थं परं तप

အို မဟာရာဇာ၊ ဤသန့်ရှင်းသော ရေကို ကုဗေရဒေဝါက သင့်အား ပေးအပ်တော်မူ၏။ ဤရေကြောင့် ဖုံးကွယ်နေသော ဘူတသတ္တဝါတို့ ပေါ်လွင်မြင်ရပြီး—တပဿာမှ ပေါက်ဖွားသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အကူအညီဖြစ်၍ လျှို့ဝှက်သူတို့ကို တိုက်ရိုက်ဒർശန ရစေသည်။

Verse 44

अनेन स्पृष्टनयनो भूतान्यंतर्हितान्यपि । भवान्द्रक्ष्यति यस्मै वा भवानेतत्प्रदास्यति

ဤရေကို မျက်စိပေါ် ထိစေသော် ဖုံးကွယ်နေသော ဘူတတို့ကိုပါ သင်မြင်ရလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် သင်ဤရေကို ပေးအပ်သည့် မည်သူမဆို ထိုမြင်နိုင်စွမ်းကိုလည်း ရရှိမည်။

Verse 45

सोऽपि द्रक्ष्यति भूतानि वियत्त्यंतर्हितानि वै । तथेति रामस्तद्वारि प्रतिगृह्याथ सत्कृतम्

သူလည်း အကယ်တင် မိုးကောင်းကင်၌ ဖုံးကွယ်နေသော ဘူတတို့ကို မြင်ရမည်။ ထို့နောက် “တထေတိ” ဟု ရာမက သဘောတူကာ၊ အလေးအနက်ဖြင့် သန့်ရှင်းရေကို လက်ခံယူပြီး ပဝါနသော အလှူတော်အဖြစ် ဂုဏ်ပြုလေ၏။

Verse 46

चकार नेत्रयोः शौचं लक्ष्मणश्च महाबलः । सुग्रीवजांबवन्तौ च हनुमानंगदस्तथा

ထို့နောက် အင်အားကြီး လက္ခမဏက မျက်စိနှစ်ဖက်ကို (ထိုရေဖြင့်) သန့်စင်လေ၏။ စုဂရీవနှင့် ဂျာမ္ဘဝန်တို့လည်း ထိုနည်းတူ၊ ဟနုမာန်နှင့် အင်္ဂဒတို့လည်း မျက်စိကို သန့်စင်ကြ၏။

Verse 47

मैंदद्विविदनीलाश्च ये चान्ये वानरास्तथा । ते सर्वे रामदत्तेन वारिणा शुद्धचक्षुषः

မိုင်န္ဒ၊ ဒွိဝိဒ၊ နီလ နှင့် အခြား ဝါနရတို့အားလုံးသည်—ရာမပေးအပ်သော ရေကြောင့် မျက်မြင်သန့်စင်၍ ကြည်လင်သော ဒృష్టိကို ရရှိကြ၏။

Verse 48

आकाशेंतर्हितं वीरमपश्यन्रावणा त्मजम् । ततस्तमभिदुद्राव सौमित्रिर्दृष्टिगोचरम्

သူတို့သည် ကောင်းကင်၌ ဖုံးကွယ်နေသော ရာဝဏ၏ သူရဲကောင်းသားကို မြင်ကြ၏။ ထို့နောက် ဆောမိတ္တရီ (လက္ခ္မဏ) သည် မျက်စိမြင်ကွင်းအတွင်းသို့ ဆွဲယူကာ သူ့ထံသို့ တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်လေ၏။

Verse 49

ततो जघान संकुद्धो लक्ष्मणः कृतलक्षणः । कुवेरप्रेषितजलैः पवित्रीकृतलोचनः

ထို့နောက် ရည်မှန်းချက်၌ မလှုပ်မယှက်၊ ဒေါသထန်သော လက္ခ္မဏသည် သူ့ကို ထိုးနှက်လေ၏။ ကုဗေရ ပို့သော ရေဖြင့် သူ၏ မျက်စိတို့သည် သန့်စင်သကာရ ဖြစ်ပြီးသားတည်း။

Verse 50

ततः समभवद्युद्धं लक्ष्मणेंद्रजितोर्महत् । अतीव चित्रमाश्चर्यं शक्रप्रह्लादयोरिव

ထို့နောက် လက္ခ္မဏနှင့် အိန္ဒြဇစ်တို့အကြား မဟာစစ်ပွဲ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ အလွန်ထူးဆန်း၍ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းကာ၊ သက္ကရနှင့် ပရဟ္လာဒတို့၏ နာမည်ကြီး တိုက်ပွဲကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 51

ततस्तृतीयदिवसे यत्नेन महता द्विजाः । इंद्रजिन्निहतो युद्धे लक्ष्मणेन बलीयसा

ထို့နောက် တတိယနေ့တွင်—ဟေ ဒွိဇ ရှင်တို့—အလွန်ကြိုးပမ်းအားထုတ်ပြီးနောက်၊ အင်အားကြီးသော လက္ခ္မဏသည် စစ်မြေပြင်၌ အိန္ဒြဇစ်ကို သတ်ဖြတ်လေ၏။

Verse 52

ततो मूलबलं सर्वं हतं रामेण धीमता । अथ क्रुद्धो दशग्रीवः प्रियपुत्रे निपातिते

ထို့နောက် ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော ရာမသည် အဓိကတပ်မတော်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးလေ၏။ ထို့နောက် ချစ်မြတ်နိုးသော သားတော် ကျဆုံးသွားသဖြင့် ဒသဂ္ရီဝ (ရာဝဏ) သည် ဒေါသမီးတောက်လောင်လေ၏။

Verse 53

निर्ययौ रथमास्थाय नगराद्बहुसैनिकः । रावणो जानकीं हन्तुमुद्युक्तो विंध्यवारितः

ရာဝဏသည် စစ်သည်အများနှင့်အတူ ရထားတက်ကာ မြို့မှထွက်၍ ဇာနကီကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်သော်လည်း ဝိန္ဓျတောင်တန်းက တားဆီးသကဲ့သို့ တားမြစ်ခံရ၏။

Verse 54

ततो हर्यश्वयुक्तेन रथेनादित्यवर्चसा । उपतस्थे रणे रामं मातलिः शक्रसारथिः

ထို့နောက် အိန္ဒြ၏ ရထားမောင်း မာတလိသည် နေလင်းရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ရထားကို ဟရျအရှ (အဝါညို) မြင်းများဖြင့် ချိတ်ဆက်ကာ စစ်မြေပြင်၌ ရာမထံသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 55

ऐन्द्रं रथं समारुह्य रामो धर्मभृतां वरः । शिरांसि राक्षसेन्द्रस्य ब्रह्मास्त्रेणावधीद्रणे

အိန္ဒြ၏ ဒေဝရထားကို စီးတက်၍ ဓမ္မကို ထမ်းဆောင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ရာမသည် စစ်မြေပြင်၌ ဘြဟ္မာစတြဖြင့် ရက္ခသဘုရင်၏ ခေါင်းများကို ဖြတ်တောက်သတ်ပစ်၏။

Verse 56

ततो हतदशग्रीवं रामं दशरथात्मजम् । आशीर्भिर्जययुक्ताभिर्देवाः सर्षिपुरोगमाः

ထို့နောက် ဒသဂရီဝကို သတ်ပြီးသော ဒသရထသား ရာမအား ရှိသီတို့ ဦးဆောင်သည့် ဒေဝတော်များက အောင်မြင်ခြင်းပြည့်ဝသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများဖြင့် ကောင်းချီးပေးကြ၏။

Verse 57

तुष्टुवुः परिसंतुष्टाः सिद्धविद्याधरास्तथा । रामं कमलपत्राक्षं पुष्प वर्षेरवाकिरन्

စိဒ္ဓနှင့် ဝိဒ္ယာဓရတို့သည် အလွန်ပျော်ရွှင်ကြ၍ ကြာပန်းရွက်မျက်လုံးရှိသော ရာမကို ချီးမွမ်းကာ ပန်းမိုးကို သွန်းလောင်းကြ၏။

Verse 58

रामस्तैः सुरसंघातैः सहितः सैनिकैर्वृतः । सीतासौमित्रिसहितः समारुह्य च पुष्पकम्

နတ်ဘုရားအစုအဝေးတို့နှင့်အတူ၊ မိမိစစ်တပ်တို့က ဝန်းရံလျက်ရှိသော သီရိရာမသည် စီတာနှင့် ဆောမိတ္ရီ (လက္ခမဏ) တို့နှင့်တကွ ပုෂ္ပက ဝိမာနပေါ်သို့ တက်ရောက်စီးနင်းတော်မူ၏။

Verse 59

तथाभिषिच्य राजानं लंकायां च विभीषणम् । कपिसेनावृतो रामो गन्धमादनमन्वगात्

ဤသို့ လင်္ကာမြို့၌ ဝိဘီရှဏကို မင်းအဖြစ် အဘိသေကပြုတော်မူပြီးနောက်၊ မျောက်စစ်တပ်တို့က ဝန်းရံလျက်ရှိသော သီရိရာမသည် ဂန္ဓမာဒနသို့ ချီတက်တော်မူ၏။

Verse 60

परिशोध्य च वैदेहीं गंधमादनपर्वते । रामं कमलपत्राक्षं स्थितवानर संवृतम्

ဂန္ဓမာဒနတောင်ပေါ်၌ ဝိုင်ဒေဟီ (စီတာ) ၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သက်သေပြ၍ သန့်ရှင်းကြောင်း ထင်ရှားပြီးနောက်၊ ကြာရွက်မျက်လုံးရှိသော သီရိရာမသည် စုဝေးလာသော ဝါနရတို့က ဝန်းရံလျက် ထိုနေရာ၌ ရပ်တည်တော်မူ၏။

Verse 61

हतलंकेश्वरं वीरं सानुजं सविभीषणम् । सभार्यं देववृंदैश्च सेवितं मुनिपुंगवैः

လင်္ကာ၏ အရှင်ကို သတ်ဖြတ်အောင်မြင်သော သူရဲကောင်း သီရိရာမသည် အနုဇနှင့်တကွ၊ ဝိဘီရှဏနှင့်တကွ၊ မိဖုရားနှင့်တကွ ရပ်တည်တော်မူ၏။ နတ်ဘုရားအစုအဝေးတို့က ဆောင်ရွက်စေဝာပြုကြပြီး အမြတ်ဆုံး မုနိတို့ကလည်း ကူညီကာရိုသေစွာ ဝတ်ပြုကြ၏။

Verse 62

मुनयोऽभ्यागता द्रष्टुं दंडकारण्य वासिनः । अगस्त्यं ते पुरस्कृत्य तुष्टुवुर्मैथिलीपतिम्

ဒဏ္ဍကာရဏ္ယ၌ နေထိုင်သော မုနိတို့သည် ဒർശနပြုရန် လာရောက်ကြ၏။ အဂஸ္တျကို ရှေ့တန်းတင်၍ မိုင်ထီလီပတိ (သီရိရာမ) ကို ချီးမွမ်းသီဆိုကြ၏။

Verse 63

मुनय ऊचुः । नमस्ते रामचंद्राय लोकानुग्रहकारिणे । अरावणं जगत्कर्तुमवतीर्णाय भूतले

ရသေ့များက ဆိုကြသည်– “လောကအပေါင်းကို ကရုဏာဖြင့် ကူညီကယ်တင်တော်မူသော ရာမချန္ဒြာတော်အား နမസ്കာရပါ၏။ ရာဝဏမရှိသော လောကကို တည်ထောင်ရန်၊ သတ္တဝါအပေါင်း၏ အကျိုးအတွက် မြေပြင်ပေါ်သို့ အဝတားဆင်းသက်တော်မူ၏။”

Verse 64

ताटिकादेहसंहर्त्रे गाधिजाध्वररक्षिणे । नमस्ते जितमारीच सुवाहुप्राणहारिणे

“တာဋိကာ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဖျက်ဆီးတော်မူသောအရှင်၊ ဂာဓိ၏ မျိုးဆက် ဝိශ්ဝာမိတ္တရ၏ ယဇ္ဉကို ကာကွယ်တော်မူသောအရှင်—နမസ്കာရပါ၏။ မာရီချကို အနိုင်ယူ၍ စုဗာဟု၏ အသက်ကို ချွတ်ယူတော်မူသောအရှင်—နမസ്കာရပါ၏။”

Verse 65

अहल्यामुक्तिसंदायिपादपंकजरेणवे । नमस्ते हरकोदण्डलीलाभञ्जनकारिणे

“အဟလျာအား မောက္ခပေးတော်မူသော ပဒ္မခြေတော်၏ မြေမှုန့်ကို နမസ്കာရပါ၏။ လီလာတော်အဖြစ် သီဝ၏ ကိုဒဏ္ဍဓနုကို ချိုးဖျက်တော်မူသောအရှင်—နမസ്കာရပါ၏။”

Verse 66

नमस्ते मैथिलीपाणिग्रहणोत्सवशालिने । नमस्ते रेणुकापुत्रपराजयविधायिने

“မೈഥီလီ၏ လက်ကို လက်ခံသည့် မင်္ဂလာပွဲ၌ တောက်ပတော်မူသောအရှင်—နမസ്കာရပါ၏။ ရေဏုကာ၏ သား ပါရရှုရာမကို ရှုံးနိမ့်စေတော်မူသောအရှင်—နမസ്കာရပါ၏။”

Verse 67

सहलक्ष्मणसीताभ्यां कैकेय्यास्तु वरद्वयात् । सत्यं पितृवचः कर्तुं नमो वनमुपे युषे

“ကೈကေယီ၏ အပေးအယူ နှစ်ပါးကြောင့် လက္ခမဏနှင့် စီတာတို့နှင့်အတူ၊ ဖခင်၏ စကားကို သစ္စာတည်စေရန် တောသို့ သွားတော်မူသောအရှင်—နမস্কာရပါ၏။”

Verse 68

भरतप्रार्थनादत्तपादुकायुगुलाय ते । नमस्ते शरभंगस्य स्वर्गप्राप्त्यैकहेतवे

ဘရတ၏ ပန်ကြားချက်အရ ပာဒုကာနှစ်ဖက်ကို ပေးအပ်တော်မူသော သခင်ဘုရား၊ သင့်အား နမസ്കာရ။ ရှရဘင်္ဂသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်စေသော အကြောင်းတရားတစ်ခုတည်း ဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမസ്കာရ။

Verse 69

नमो विराधसंहर्त्रे गृधराजस खाय ते । मायामृगमहाक्रूरमारीचांगविदारिणे

ဝိရာဓကို သတ်ဖြတ်တော်မူသော သခင်ဘုရား၊ သင့်အား နမസ്കာရ။ ဂဓ္ဓရာဇ ဂျဋာယု၏ မိတ်ဆွေဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမസ്കာရ။ မာယာမြစ် (လှည့်စားသော သမင်) အဖြစ်ရှိသော အလွန်ရက်စက် မာရီချ၏ ကိုယ်အင်္ဂါများကို ခွဲဖျက်တော်မူသော သင့်အား နမസ്കာရ။

Verse 70

सीतापहारिलोकेशयुद्धत्यक्तकलेवरम् । जटायुषं तु संदह्य तत्कैवल्यप्रदायिने

စီတာကို ခိုးယူသူတို့၏ အရှင်နှင့် စစ်ပွဲတွင် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်သွားသော ဂျဋာယုကို မီးသင်္ဂြိုဟ်၍၊ ထို့နောက် ကైవလျ (အဆုံးစွန် လွတ်မြောက်မှု) ကို ပေးတော်မူသော သခင်ဘုရား၊ သင့်အား နမസ്കာရ။

Verse 71

नमः कबंधसंहर्त्रे शवरीपूजितांघ्रये । प्राप्तसुग्रीवसख्याय कृतवालिवधाय ते

ကဗန္ဓကို သတ်ဖြတ်တော်မူသော သခင်ဘုရား၊ သင့်အား နမസ്കာရ။ ရှဗရီက ပူဇော်ခဲ့သော ခြေတော်တို့၏ အရှင်၊ သင့်အား နမস্কာရ။ စုဂရီဝနှင့် မိတ်သဟာယ ရရှိ၍ ဝါလီကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ပြီးမြောက်စေတော်မူသော သင့်အား နမস্কာရ။

Verse 72

नमः कृतवते सेतुं समुद्रे वरुणालये । सर्वराक्षससंहर्त्रे रावणप्राणहारिणे

ဝရုဏ၏ နေရာဖြစ်သော သမုဒ္ဒရာပေါ်တွင် စေတုတံတားကို တည်ဆောက်တော်မူသော သခင်ဘုရား၊ သင့်အား နမস্কာရ။ ရాక్షသတို့အားလုံးကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၍ ရာဝဏ၏ အသက်ကို ချွတ်ယူတော်မူသော သင့်အား နမস্কာရ။

Verse 73

संसारांबुधिसंतारपोतपादांबुजाय ते । नमो भक्तार्तिसंहर्त्रे सच्चिदानंदरूपिणे

အို ဘုရားသခင်၊ သင်၏ ကြာပန်းတော်ခြေတော်သည် သံသရာပင်လယ်ကို ကူးမြောက်စေသော လှေတော်ဖြစ်၏၊ နမස්ကာရပါ၏။ ဘက္တတို့၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားတော်မူသော၊ စတ်-ချစ်-အာနန္ဒ သဘာဝတော်ကို နမောပါ၏။

Verse 74

नमस्ते राम भद्राय जगतामृद्धिहेतवे । रामादिपुण्यनामानि जपतां पापहारिणे

မင်္ဂလာရှိသော ရာမတော်အား နမස්ကာရပါ၏၊ လောက၏ စည်းစိမ်တိုးတက်မှု၏ အကြောင်းရင်းတော်ဖြစ်၏။ “ရာမ” ဟူ၍အစပြုသော ပုဏ္ဏနာမများကို ဂျပ လုပ်သူတို့၏ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားတော်မူ၏။

Verse 76

ससीताय नमस्तुभ्यं विभीषणसुखप्रद । लंकेश्वरवधाद्राम पालितं हि जगत्त्वया

စီတာတော်နှင့်အတူ သင်အား နမස්ကာရပါ၏၊ ဝိဘီရှဏအား ပျော်ရွှင်မှု ပေးတော်မူသောအရှင်။ အို ရာမတော်၊ လင်္ကာ၏ အရှင်ကို သတ်ဖြတ်တော်မူခြင်းဖြင့် လောကကို အမှန်တကယ် ကာကွယ်တော်မူ၏။

Verse 77

रक्षरक्ष जगन्नाथ पाह्य स्माञ्जानकीपते । स्तुत्वैवं मुनयः सर्वे तूष्णीं तस्थुर्द्विजोत्तमाः

“ကာကွယ်ပါ၊ ကာကွယ်ပါ၊ အို လောကနာထ်! ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ပါ၊ အို ဇာနကီပတိ!” ဟူ၍ ဂုဏ်ပြုစတုတ္ထပြီးနောက် မုနိအားလုံး—ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြ၏။

Verse 78

श्रीसूत उवाच । य इदं रामचन्द्रस्य स्तोत्रं मुनिभिरीरितम् । त्रिसंध्यं पठते भक्त्या भुक्तिं मुक्तिं च विंदति

သီရိ စူတက ပြောသည်—မုနိတို့က ကြေညာထားသော ရာမချန္ဒရ၏ ဤ စတုတ္ထကို သုံးဆန္ဓျာအချိန်တိုင်း ဘက္တိဖြင့် ဖတ်ရွတ်သူသည် ဘုက္တိနှင့် မုက္တိ နှစ်မျိုးလုံးကို ရရှိ၏။

Verse 79

प्रयाणकाले पठतो न् भीतिरुपजायते । एतत्स्तोत्रस्य पठनाद्भूतवेतालकादयः

အသက်ထွက်ခါနီး အချိန်၌ ဤစတိုးတရကို ရွတ်ဖတ်သူအတွက် ကြောက်ရွံ့မှု မပေါ်ပေါက်။ ဤစတိုးတရကို ရွတ်ဖတ်ခြင်းကြောင့် ဘူတ၊ ဝေတාල စသည့် အမနုဿများ ကင်းဝေးသွားသည်။

Verse 80

नश्यंति रोगा नश्यंति नश्यते पापसंचयः । पुत्रकामो लभेत्पुत्रं कन्या विंदति सत्पतिम्

ရောဂါများ ပျောက်ကင်းသွားပြီး အပြစ်စုဆောင်းမှုလည်း ပျက်စီးသည်။ သားလိုသူသည် သားရပြီး၊ ကညာသည် သင့်တော်သော ခင်ပွန်းကို ရရှိသည်။

Verse 81

मोक्षकामो लभेन्मोक्षं धनकामो धनं लभेत् । सर्वान्कामानवाप्नोति पठन्भक्त्या त्विमं स्तवम्

မောက္ခကို လိုလားသူသည် မောက္ခရပြီး၊ ငွေကြေးကို လိုလားသူသည် ငွေကြေးရသည်။ ဤစတဝကို ဘက္တိဖြင့် ရွတ်ဖတ်သူသည် ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 82

ततो रामो मुनीन्प्राह प्रणम्य च कृतांजलिः । अहं विशुद्धये प्राप्यः सकलैरपि मानवैः

ထို့နောက် ရာမသည် မုနိတို့အား ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ လက်အုပ်ချီကာ ပြောသည်— “သန့်စင်ခြင်းအတွက် လူသားအားလုံးသည် ငါ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်ရမည်”။

Verse 83

मद्दृष्टिगोचरो जन्तुर्नित्यमोक्षस्य भाजनम् । तथापि मुनयो नित्यं भक्तियुक्तेन चेतसा

ငါ့မျက်စိမြင်ကွင်းအတွင်း ဝင်လာသော သတ္တဝါတိုင်းသည် အမြဲ မောက္ခရရန် သင့်တော်သော အခံအရည်အချင်းရှိသည်။ သို့သော် မုနိတို့ရေ၊ နေ့စဉ် ဘက္တိနှင့်ချိတ်ဆက်သော စိတ်ဖြင့် တည်ကြည်နေကြလော့။

Verse 84

स्वात्मलाभेन संतुष्टान्साधून्भूतसुहृत्तमान् । निरहंकारिणः शांतान्नमस्याम्यूर्ध्वरेतसः

အတ္တမလဘ၌ ကျေနပ်တော်မူသော သာဓုတော်များ၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အကောင်းဆုံး မိတ်ဆွေများ—အဟင်္ကာရကင်း၍ ငြိမ်းချမ်းပြီး ဥဓ္ဓဝရေတသ် သာသနာကျင့်စဉ်၌ တည်ကြည်သူတို့အား ကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရ ပြုပါ၏။

Verse 85

यस्माद्ब्रह्मण्यदेवोऽहमतो विप्रान्भजे सदा । युष्मान्पृच्छाम्यहं किंचित्तद्वदध्वं विचार्य तु

ကျွန်ုပ်သည် ဘြဟ္မဏ္ယဒေဝ ဖြစ်သောကြောင့် ဗိပ္ရ (ဗြာဟ္မဏ) များကို အမြဲတမ်း ဂုဏ်ပြုပူဇော်ပါ၏။ ယခု သင်တို့အား အနည်းငယ် မေးလိုသည်—စဉ်းစား၍ ဖြေကြားပါ။

Verse 86

रावणस्य वधाद्विप्रा यत्पापं मम वर्तते । तस्य मे निष्कृतिं ब्रूत पौलस्त्यवधजस्य हि । यत्कृत्वा तेन पापे न मुच्येऽहं मुनिपुंगवाः

အို ဗိပ္ရတို့၊ ပုလஸ္တျ ဝంశမှ ရာဝဏကို သတ်ခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်၌ ကပ်လျက်ရှိသော အပြစ်ကို၊ ထိုအပြစ်၏ ပရာယශ්ချိတ် (အပြစ်ဖြေ) ကို ကျွန်ုပ်အား ပြောကြပါ။ အို မုနိပုင်္ဂဝတို့၊ မည်သည့် ကုသိုလ်ကမ္မကို ပြုလျှင် ထိုအပြစ်မှ လွတ်မြောက်မည်နည်း။

Verse 87

मुनय ऊचुः । सत्यव्रत जगन्नाथ जगद्रक्षाधुरंधर

မုနိတို့က ဆိုကြသည်— အို သစ္စာကို ဝရတအဖြစ် ထိန်းသိမ်းသူ၊ အို ဇဂန္နာထ၊ အို လောကကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရာ၏ ဝန်ကို ထမ်းဆောင်သော မဟာဗလရှင်—

Verse 88

सर्वलोकोपकारार्थं कुरु राम शिवार्चनम् । गन्धमादनशृंगेऽस्मिन्महापुण्ये विमुक्तिदे

လောကအားလုံး၏ အကျိုးအတွက်၊ အို ရာမ၊ ဤ ဂန္ဓမာဒန တောင်ထိပ်—မဟာပုဏ္ဏနှင့် မုတ္တိပေးသော—၌ ရှိဝါပူဇာ (Śivārcana) ကို ပြုလုပ်ပါ။

Verse 89

शिवलिंगप्रतिष्ठां त्वं लोकसंग्रहकाम्यया । कुरु राम दशग्रीववधदोषापनुत्तये

အို ရာမ၊ လောက၏ ကောင်းကျိုးနှင့် စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို ရည်ရွယ်၍ ရှီဝလင်္ဂကို ပရတိဋ္ဌာန ပြုလုပ်ပါ၊ ဒသဂရီဝကို သတ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ဒိုးရှ်ကို ဖယ်ရှားရန် ဖြစ်သည်။

Verse 91

यत्त्वया स्थाप्यते लिगं गन्धमादनपर्वते । अस्य संदर्शनं पुंसां काशीलिंगावलोकनात्

ဂန္ဓမာဒန တောင်ပေါ်၌ သင်တည်ထောင်မည့် လင်္ဂသည်၊ လူတို့အတွက် ထိုလင်္ဂကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် ကာရှီရှိ လင်္ဂများကို ဖူးမြင်ခြင်းထက် ပိုမိုသော ကုသိုလ် ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 92

अधिकं कोटिगुणितं फलवत्स्यान्न संशयः । तव नाम्ना त्विदं लिंगं लोके ख्यातिं समश्नुताम्

သံသယမရှိဘဲ အကျိုးफलသည် ကိုဋိဆတဂုဏ် တိုးပွားလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ဤလင်္ဂသည် သင်၏ နာမတော်ဖြင့် လောက၌ ကျော်ကြားပါစေ။

Verse 93

नाशकं पुण्यपापाख्यकाष्ठानां दहनोपमम् । इदं रामेश्वरं लिंगं ख्यातं लोके भविष्यति

ဤ «ရာမေရှွရ» လင်္ဂသည် လောက၌ ကျော်ကြားလာမည်—လောင်စာကို မီးက လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ် နှစ်မျိုးလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။

Verse 94

मा विलंबं कुरुष्वातो लिंगस्थापनकर्मणि । रामचंद्र महाभाग करुणापूर्णविग्रह

ထို့ကြောင့် လင်္ဂတည်ထောင်သည့် ကర్మ၌ မနှောင့်နှေးပါနှင့်။ အို ရာမချန္ဒရ၊ မဟာဘဂ္ဂ၊ ကရုဏာပြည့်ဝသော ရုပ်သဏ္ဌာန်တော်ရှင်!

Verse 95

श्रीसूत उवाच । इति श्रुत्वा वचो रामो मुनीनां तं मुनीश्वराः । पुण्यकालं विचार्याथ द्विमुहूर्तं जगत्पतिः

သီရိ စူတက ဆိုသည်—မုနိတို့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ လောက၏ အရှင် ရာမသည် ကုသိုလ်ကာလကို စိစစ်၍ မုဟူရတ နှစ်ခုပမာဏရှိသော သန့်ရှင်းသည့် အချိန်ကာလကို သတ်မှတ်တော်မူ၏။

Verse 96

कैलासं प्रेषयामास हनुमन्तं शिवालयम् । शिवलिंगं समानेतुं स्थापनार्थं रघूद्वहः

ရဃုဝంశ၏ အထွဋ်အမြတ် ရာမသည် ဟနုမာန်ကို ကိုင်လာသ—ရှီဝ၏ နေရာတော်—သို့ စေလွှတ်၍ ပူဇော်ပဋိဋ္ဌာနနှင့် တည်ထောင်ရန်အတွက် ရှီဝလင်္ဂကို ယူဆောင်လာစေ하였다။

Verse 97

राम उवाच । हनूमन्नंजनीसूनो वायुपुत्र महाबल । कैलासं त्वरितो गत्वा लिंगमानय मा चिरम्

ရာမက မိန့်တော်မူသည်—“ဟနုမာန်၊ အဉ္ဇနီ၏ သား၊ လေဘုရား၏ သား မဟာဗလရှင်! ကိုင်လာသသို့ အမြန်သွား၍ လင်္ဂကို ယူလာပါ၊ မနှောင့်နှေးစေနှင့်။”

Verse 98

इत्याज्ञप्तस्स रामेण भुजावास्फाल्य वीर्यवान् । मुहूर्तद्वितयं ज्ञात्वा पुण्यकालं कपीश्वरः

ရာမ၏ အမိန့်ကို ခံယူပြီးနောက် သတ္တိရှင် ဟနုမာန်သည် လက်မောင်းများကို တင်းတိပ်စွာ လှုပ်ခတ်ပြသ하였다။ ပုဏ္ဏကာလသည် မုဟူရတ နှစ်ခုပဲ ဖြစ်ကြောင်း သိသဖြင့် ကပီဣශ්ဝရသည် ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်하였다။

Verse 99

पश्यतां सर्वदेवानामृषीणां च महात्मनाम् । उत्पपात महावेगश्चालयन्गंधमादनम्

ဒေဝတားအားလုံးနှင့် မဟာအတ္တမ ရှိများ ကြည့်ရှုနေစဉ်၊ သူသည် အလွန်ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် ခုန်ထွက်သွား၍ ဂန္ဓမာဒန တောင်တန်းကိုပင် လှုပ်ခါစေ하였다။

Verse 100

लंघयन्स वियन्मार्गं कैलासं पर्वतं ययौ । न ददर्श महादेवं लिंगरूपधरं कपिः

ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်ကျော်၍ သူသည် ကိုင်လာသ पर्वတသို့ ရောက်ခဲ့သော်လည်း၊ မျောက်သူရဲကောင်းသည် လင်္ဂရုပ်ဖြင့် ထိုနေရာ၌ တည်ရှိသော မဟာဒေဝကို မမြင်တွေ့ခဲ့။

Verse 110

रामो वै स्थापयामास शिवलिंगमनुत्तमम् । लिंगस्थं पूजयामास राघवः सांबमीश्वरम्

ရာမသည် အထွတ်အထိပ် မယှဉ်နိုင်သော ရှိဝလင်္ဂကို အမှန်တကယ် တည်ထောင်ခဲ့ပြီး၊ ရာဃဝသည် လင်္ဂအတွင်း တည်ရှိသော သခင် စာမ္ဗမီဣရှွရကို ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 120

स्थापितं शिवलिंगं वै भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् । इमां लिंगप्रतिष्ठां यः शृणोति पठतेऽथवा

တည်ထောင်ထားသော ရှိဝလင်္ဂသည် အမှန်တကယ် လောကီစည်းစိမ် (ဘုက္တိ) နှင့် မုက္တိကို ပေးတတ်သည်။ ဤလင်္ဂပရတိဋ္ဌာန ကထာကို ကြားနာ သို့မဟုတ် ဖတ်ရွတ်သူမည်သူမဆို—

Verse 121

स रामेश्वरलिंगस्य सेवाफलमवाप्नुयात् । सायुज्यं च समाप्नोति रामनाथस्य वैभवात्

သူသည် ရာမေဣရှွရလင်္ဂကို ဆည်းကပ်ပူဇော်ခြင်း၏ အပြည့်အဝ အကျိုးကို ရရှိမည်; ထို့ပြင် သခင် ရာမနာထ၏ ဂုဏ်တော်ကြောင့် စာယုဇ္ယ—အလွန်မြတ်သော သာသနာတော်နှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်ခြင်းကိုလည်း ရောက်ရှိမည်။

Verse 785

नमस्ते सर्वलोकानां सृष्टिस्थित्यंतकारिणे । नमस्ते करुणामूर्ते भक्तरक्षणदीक्षित

လောကအားလုံး၏ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ တည်တံ့ခြင်းနှင့် ပျက်သုဉ်းခြင်းကို ဆောင်ရွက်တော်မူသော အရှင်ထံ နမஸ్కာရပါ၏။ ကရုဏာမూర్తိဖြစ်၍ ဘက္တတို့ကို ကာကွယ်ရန် သစ္စာပြုထားသော အရှင်ထံ နမஸ్కာရပါ၏။