Adhyaya 43

Verse 1

श्रीसूत उवाच । अथेदानीं प्रवक्ष्यामि रामनाथस्य वैभवम् । यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मु्च्यते मानवो भुवि

သီရိ စူတက မိန့်တော်မူသည်– “ယခုမှစ၍ ရာမနာထ၏ ဂုဏ်တန်ခိုးကို ငါကြေညာမည်။ ၎င်းကို နားထောင်သူသည် ကမ္ဘာပေါ်၌ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏”။

Verse 2

रामप्रतिष्ठितं लिंगं यः पश्यति नरः सकृत् । स नरो मुक्तिमाप्नोति शिवसायुज्यरूपिणीम्

ရာမက တည်ထောင်ထားသော လင်္ဂကို လူတစ်ယောက်က တစ်ကြိမ်တည်းပင် ဖူးမြင်ပါက၊ ထိုသူသည် ရှိဝနှင့် စာယုဇ္ဇ (ပေါင်းစည်းခြင်း) အဖြစ် မောက္ခကို ရရှိသည်။

Verse 3

दशवर्षैस्तु यत्पुण्यं क्रियते तु कृते युगे । त्रेतायामेकवर्षेण तत्पुण्यं साध्यते नृभिः

ကృతယုဂတွင် ဆယ်နှစ်ကြာ ပြုလုပ်မှ ရသော ပုဏ္ဏကို၊ တ్రေတာယုဂတွင် လူတို့သည် တစ်နှစ်တည်းဖြင့်ပင် ရရှိစေနိုင်သည်။

Verse 4

द्वापरे तच्च मासेन तद्दिनेन कलौ युगे । तत्फलं कोटिगुणितं निमिषे निमिषे नृणाम्

ဒွာပရယုဂတွင် ထိုပုဏ္ဏကို တစ်လအတွင်း ရနိုင်ပြီး၊ ကလိယုဂတွင် တစ်နေ့တည်းဖြင့် ရနိုင်သည်။ ထိုအကျိုးသည် လူတို့အတွက် ခဏတိုင်း ခဏတိုင်း ကုဋိဂుణတိုးပွားသည်။

Verse 5

निःसंदेहं भवेदेवं रामनाथविलोकिनाम् । रामेश्वर महालिंगे तीर्थानि सकलान्यपि

ရာမနာထကို ဖူးမြင်သူတို့အတွက် ဤသို့ဖြစ်သည်မှာ သံသယမရှိ။ ရာမေရှွရ မဟာလင်္ဂတွင် တီရ္ထအားလုံးလည်း စုဝေးတည်ရှိသည်။

Verse 6

विद्यंते सर्वदेवाश्च मुनयः पितरस्तथा । एककालद्विकालं वा त्रिकालं सर्वदैव वा

ထိုနေရာတွင် ဒေဝတားအားလုံး၊ မုနိများနှင့် ပိတೃများလည်း ရှိနေသည်—တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်၊ သုံးကြိမ် သို့မဟုတ် အမြဲတမ်းပင်။

Verse 7

ये स्मरंति महादेवं रामनाथं विमुक्तिदम् । कीर्तयंत्यथवा विप्रास्ते विमुक्ताघपंजराः

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ မဟာဒေဝ ရာမနာထ—မောက္ခပေးတော်မူသူ—ကို သတိရသူ သို့မဟုတ် ဂုဏ်တော်ကို ချီးမွမ်းသီဆိုသူတို့သည် အပြစ်၏ လှောင်အိမ်မှ လွတ်မြောက်ကြ၏။

Verse 8

सच्चिदानंदमद्वैतं सांबं रुद्रं प्रयांति वै । रामेश्वराख्यं यल्लिंगं रामचन्द्रेण पूजि तम्

အမှန်တကယ် သူတို့သည် စတ်-စိတ်-အာနန္ဒ သဘောတရားဖြစ်သော အဒွైత၊ ဥမာနှင့်အတူရှိသော ရုဒ္ဒရကို ရောက်ရှိကြ၏။ ရာမချန္ဒရက ပူဇော်ခဲ့သော “ရာမေရှွရ” ဟုခေါ်သည့် လင်္ဂအား ဘက္တိဖြင့် အားထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 9

यस्य स्मरणमात्रेण यमपीडापि नो भवेत् । रामेश्वरमहालिंगं येऽर्चयंति सकृन्नराः

သူ့ကို သတိရရုံဖြင့်ပင် ယမ၏ညှဉ်းပန်းမှု မဖြစ်ပေါ်တော့၏။ ရာမေရှွရ မဟာလင်္ဂကို တစ်ကြိမ်တည်းပင် ပူဇော်အာရ္ဍနာပြုသူတို့သည် ထိုကာကွယ်မှုကို ရရှိကြ၏။

Verse 10

न मानुषास्ते विज्ञेयाः किं तु रुद्रा न संशयः । रामेश्वरमहालिंगं नार्चितं येन भक्तितः

သူတို့ကို သာမန်လူသားဟု မသတ်မှတ်သင့်။ သံသယမရှိဘဲ သူတို့သည် ရုဒ္ဒရများပင် ဖြစ်ကြ၏—ဘက္တိဖြင့် ရာမေရှွရ မဟာလင်္ဂကို ပူဇော်သူတို့ ဖြစ်သည်။

Verse 11

चिरकालं स संसारे संसरेद्दुःखसंकुले । रामेश्वरमहालिंगं ये पश्यंति सकृन्नराः

ရာမေရှွရ မဟာလင်္ဂကို တစ်ကြိမ်သာ မြင်ပြီးလည်း နှလုံး၌ မသိမ်းဆည်းသူသည် ဒုက္ခများပြည့်နှက်သော သံသရာ၌ အချိန်ကြာကြာ လှည့်လည်နေတတ်၏။

Verse 12

किं दानैः किं व्रतैस्तेषां किं तपोभिः किमध्वरैः । रामेश्वरमहालिंगं यो न चिंतयति क्षणम्

ရာမေရှ್ವರ မဟာလင်္ဂကို ခဏမျှပင် မစဉ်းစားမသတိရသူတို့အတွက် ဒါန၊ ဝ్రတ၊ တပ၊ ယဇ္ဍာတို့သည် အဘယ်အကျိုးရှိမည်နည်း။

Verse 13

अज्ञानी स च पापी स्यात्स मूको बधिरस्तथा । स जडोंऽधश्च विज्ञेयश्छिद्रं तस्य सदा भवेत्

သူသည် အဗိဇ္ဇာရှိ၍ အပြစ်ရှိသူဟု သိရမည်။ မပြောနိုင်သူ၊ မကြားနိုင်သူလည်း ဖြစ်၏။ တကယ်တမ်း မိုက်မဲ၍ မျက်ကန်းကဲ့သို့—အပြစ်အနာအဆာသည် အမြဲတမ်း သူနှင့်တကွ ရှိနေသည်။

Verse 14

धनक्षेत्रसुतादीनां तस्य हानिस्तथा भवेत् । रामेश्वरमहालिंगे सकृद्दृष्टे मुनीश्वराः

အို မုနိရှင်တို့၊ သူ၏အခြေအနေတွင် ငွေကြေး၊ လယ်မြေ၊ သားသမီး စသည်တို့ ဆုံးရှုံးခြင်း ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်—ရာမေရှ्वर မဟာလင်္ဂကို တစ်ကြိမ်မြင်ဖူးသော်လည်းပင်။

Verse 15

किं काश्या गयया किं वा प्रयागेणापि किं फलम् । दुर्लभं प्राप्य मानुष्यं मानवा यत्र भूतले

ကာရှီက အဘယ်အကျိုးရှိသနည်း၊ ဂယာကလည်း အဘယ်နည်း၊ ပရယာဂ၏ အကျိုးပင် အဘယ်ရှိမည်နည်း—မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှားပါးသော လူ့ဘဝကို ရရှိပြီးလည်း လူတို့သည် အမြင့်ဆုံးအရာကို မရှာဖွေသော်။

Verse 16

रामनाथमहालिंगं नमस्यंत्यर्चयंति च । जन्म तेषां हि सफलं ते कृतार्थाश्च नेतरे

ရာမနာထ မဟာလင်္ဂကို ဦးညွှတ်နမസ്കာရပြု၍ ပူဇော်သူတို့၏ မွေးဖွားခြင်းသည် အမှန်တကယ် အကျိုးရှိ၏။ သူတို့သာ ရည်မှန်းချက်ပြည့်စုံသူများ ဖြစ်ပြီး အခြားသူများ မဟုတ်။

Verse 17

रामेश्वरमहालिंगे पूजिते वा स्मृतेपि वा । विष्णुना ब्रह्मणा किं वा शक्रेणाप्यखिलामरैः

ရာမေရှွရ မဟာလင်္ဂကို ပူဇော်သည်ဖြစ်စေ၊ သတိရအောက်မေ့ရုံဖြစ်စေ—ဗိဿနု၊ ဗြဟ္မာ သို့မဟုတ် သက္က (အိန္ဒြ) နှင့် တော်ဝင်ဒေဝတားအပေါင်းတို့က ပြုလုပ်လျှင်ပင်—ထိုကောင်းမှုသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုဏ္ဏကောင်းမှုဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 18

रामनाथमहालिंगं भक्तियुक्ताश्च ये नराः । तेषां प्रणामस्मरणपूजायुक्तास्तु ये नराः

ရာမနာထ မဟာလင်္ဂအပေါ် ဘက္တိဖြင့်ပြည့်ဝသူများနှင့်၊ ထိုမဟာလင်္ဂကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ခြင်း၊ သတိရအောက်မေ့ခြင်း၊ ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းတို့ဖြင့် ဆောင်ရွက်သူများသည် အထူးကောင်းချီးခံရသူများဖြစ်သည်။

Verse 19

न ते पश्यंति दुःखानि नैव यांति यमालयम् । ब्रह्महत्यासहस्राणि सुरापानायुतानि च

သူတို့သည် ဒုက္ခကို မမြင်ရ၊ ယမမင်း၏ အိမ်တော်သို့လည်း မသွားရ; ထို့ပြင် ဗြဟ္မဏသတ်မှု (ဘြဟ္မဟတ္ယာ) ထောင်ပေါင်းများနှင့် အရက်သောက်မှု သောင်းပေါင်းများကဲ့သို့သော အပြစ်ကြီးများပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 20

दृष्टे रामेश्वरे देवे विलयं यांति कृत्स्नशः । ये वांछंति सदा भोगं राज्यं च त्रिदशालये

အရှင် ရာမေရှွရကို မြင်တွေ့ဒर्शनပြုလျှင် (သူတို့၏) အပြစ်နှင့် ကလေရှာတို့သည် အလုံးစုံ ပျက်လျက်လျောကွယ်သွားသည်။ ထို့ပြင် တိဒသတို့၏ အိမ်တော် (ကောင်းကင်ဘုံ) တွင် စည်းစိမ်ခံစားမှုနှင့် အာဏာရဇ္ဇကို အမြဲလိုလားသူတို့လည်း ဆန္ဒပြည့်စုံသည်။

Verse 21

रामे श्वरमहालिंगं ते नमंतु सकृन्मुदा । यानि कानि च पापानि जन्मकोटिकृतान्यपि

သူတို့သည် ပျော်ရွှင်စိတ်ဖြင့် တစ်ကြိမ်တည်းပင် ရာမေရှွရ မဟာလင်္ဂကို ဦးညွှတ်နမസ്കာရ ပြုကြပါစေ။ မည်သည့်အပြစ်မဆို—ကောဋိကောဋိ မွေးဖွားမှုများအတွင်း ပြုခဲ့သော်လည်း—ထိုနမန်ဖြင့် ပယ်ဖျက်သွားသည်။

Verse 22

तानि रामेश्वरे दृष्टे विलयं यांति सर्वदा । संपर्कात्कौतुकाल्लोभाद्भयाद्वापि च संस्मरन्

ရာမေရှွရကို မြင်တွေ့သော် ထိုအပြစ်များသည် အစဉ်အမြဲ ပျောက်ကွယ်လျက်ရှိသည်။ ထိတွေ့မိခြင်း၊ စူးစမ်းလိုစိတ်၊ လောဘ၊ သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့်ပင် သတိရစေကာမူ ထိုသတိရခြင်းသည် သန့်စင်စေသော အာနုဘော်ရှိသည်။

Verse 23

रामेश्वरमहालिंगं नेहामुत्र च दुःखभाक् । रामेश्वरमहालिंगं कीर्तयन्नर्चयन्नपि

ရာမေရှွရ၏ မဟာလိင်္ဂနှင့် ဆက်နွယ်သူသည် ဤလောက၌လည်း နောက်လောက၌လည်း ဒုက္ခခံရသူ မဟုတ်။ မဟာလိင်္ဂကို ကီර්တန်ဆို၍ ချီးမွမ်းကာ ပူဇော်အာရ္ချနာပြုရုံဖြင့်ပင် ဝမ်းနည်းမှုမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 24

अवश्यं रुद्रसारूप्यं लभते नात्र संशयः । यथैधांसि समिद्धोऽग्निर्भस्मसात्कुरुते क्षणात्

သူသည် မသံသယဘဲ ရုဒ္ရနှင့် ရုပ်သဏ္ဌာန်တူညီမှု (သာရူပျ) ကို အမှန်တကယ် ရရှိသည်။ မီးတောက်ပြင်းသော မီးသည် ခဏအတွင်း လောင်စာကို ပြာဖြစ်စေသကဲ့သို့၊

Verse 25

तथा पापानि सर्वाणि रामेश्वरविलोकनात् । रामेश्वरमहालिंगभक्तिरष्टविधा स्मृता

ထိုနည်းတူ ရာမေရှွရကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်အားလုံး ပျက်စီးသွားသည်။ ရာမေရှွရ၏ မဟာလိင်္ဂအပေါ် ဘက္တိသည် အမျိုးအစားရှစ်ပါးဟု ဆိုထားသည်။

Verse 26

तद्भक्तजनवात्सल्यं तत्पूजापरितोषणम् । स्वयं तत्पूजनं भक्त्या तदर्थे देहचेष्टितम्

(ထိုဘက္တိအမျိုးအစားများထဲတွင်:) ဘက္တများအပေါ် မေတ္တာဝတ်စလျ; ပူဇော်ပွဲ၌ ဝမ်းမြောက်နှစ်သက်ခြင်း; ဘက္တိဖြင့် ကိုယ်တိုင်ပူဇော်ခြင်း; နှင့် ထိုသခင်အတွက် ဆောင်ရွက်သည့် အလုပ်များတွင် ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ကြိုးပမ်းခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။

Verse 27

तन्माहात्म्यकथानां च श्रवणेष्वादरस्तथा । स्वरनेत्रशरीरेषु विकारस्फुरणं तथा

ထိုသန့်ရှင်းသော မဟာဂုဏ်တော်၏ ပုံပြင်တော်များကို နားထောင်ရာ၌ ရိုသေသဒ္ဓာရှိခြင်း၊ ထို့ပြင် အသံ၊ မျက်စိနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာ၌ တုန်လှုပ်ခြင်းစသည့် ဘက္တိအပြောင်းအလဲများ ပေါ်ထွက်ခြင်းလည်း (လက္ခဏာ) ဖြစ်သည်။

Verse 28

रामेश्वरमहालिंगस्मरणं संततं तथा । रामेश्वरमहालिंगमाश्रित्यैवोपजीवनम्

ရామေရှွရ မဟာလိင်္ဂကို အစဉ်မပြတ် သတိရစွဲမြဲခြင်း၊ ထို့ပြင် ရာမေရှွရ မဟာလိင်္ဂတော်ကိုသာ အားကိုးခိုလှုံ၍ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုခြင်း။

Verse 29

एवमष्टविधा भक्तिर्यस्मिन्म्लेच्छेऽपिविद्यते । स एव मुक्तिक्षेत्राणां दायभाक्परिकीर्त्यते

ဤသို့ အဋ္ဌဝိဓ ဘက္တိသည် မလေစ္ဆ (ပြည်ပလူ) ထဲ၌ပင် ရှိလာပါက၊ ထိုသူကို မုက္ခိကေတ္တ (လွတ်မြောက်ရာ သန့်ရှင်းဒေသ) များ၏ အမွေဆက်ခံသူဟု ချီးမြှောက်ကြေညာသည်။

Verse 30

भक्त्या त्वनन्यया मुक्तिर्ब्रह्मज्ञानेन निश्चिता । वेदांतशास्त्रश्रवणाद्यतीनामूर्ध्वरेतसाम्

အနန္ယ ဘက္တိ (တစ်ပါးမပါသော သဒ္ဓာ) ဖြင့် မုက္ခိသည် အတည်ပြုနိုင်ပြီး၊ ဘြဟ္မန်ကို သိမြင်သဘောပေါက်ခြင်းဖြင့် ထပ်မံ သေချာတည်ငြိမ်သည်—ဝေဒాంత သာස්တရများကို နာကြားခြင်းတို့အားဖြင့်၊ ဥဓ္ဝရေတသ (သန့်ရှင်းစည်းကမ်းတင်းကျပ်) ယတီများအတွက်။

Verse 31

सा च मुक्तिर्विना ज्ञानदर्शनश्रवणोद्भवम् । यत्राश्रमं विना विप्रा विरक्तिं च विना तथा

သို့ရာတွင် ထိုမုက္ခိသည် ဉာဏ်၊ မှန်ကန်သောမြင်ကွင်း (ဒർശန) နှင့် သန့်ရှင်းသော နာကြားခြင်းမှ မပေါ်ထွက်လျှင် မဖြစ်နိုင်; သို့သော် ဤနေရာ၌၊ ဟေ ဗိပ္ပရာ (ဗြာဟ္မဏ) တို့၊ အာရှရမ စည်းကမ်းမရှိသော်လည်း၊ ထို့ပြင် ဝိရာဂ (မကပ်ငြိ) မရှိသော်လည်း (ရရှိ) နိုင်သည်။

Verse 32

सर्वेषां चैव वर्णानामखिलाश्रमिणामपि । रामेश्वरमहालिंगदर्शनादेव केवलात्

ဝဏ္ဏအားလုံးနှင့် အာရှရမအားလုံး၌ နေထိုင်သူတို့အတွက်လည်း—ရာမေශ්ဝရ မဟာလင်္ဂကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင်။

Verse 33

अपुनर्भवदा मुक्तिर्भ विष्यत्यविलंबिता । कृमिकीटाश्च देवाश्च मुनयश्च तपोधनाः

ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို ဖြတ်တောက်သော မောက္ခသည် နှောင့်နှေးမရှိဘဲ ရရှိမည်။ ပိုးမွှားများ၊ ဒေဝတားများနှင့် တပဓန မုနိများပင်—ဤနေရာ၌ တူညီစွာ ရရှိကြသည်။

Verse 34

तुल्या रामेश्वरक्षेत्रे रामनाथप्रसादतः । पापं कृतं मयानेकमिति मा क्रियतां भयम्

ရာမေශ්ဝရ က္ෂೇತ್ರ၌ ရာမနာထ၏ ကရုဏာကြောင့် အားလုံး တူညီလာကြသည်။ “ငါ အပြစ်များစွာ ပြုခဲ့သည်” ဟု စိတ်ထဲတွင် ထင်ကာ မကြောက်ပါနှင့်။

Verse 35

मा गर्वः क्रियतां पुण्यं मयाकारीति वा जनैः । रामेश्वरमहालिंगे सांबरुद्रे विलोकिते

“ငါ ကုသိုလ်ပြုခဲ့သည်” ဟု လူတို့ မာနမထားကြပါစေ။ အမ္ဘာနှင့်အတူ ရုဒ္ဒရဖြစ်သော ရာမေශ්ဝရ မဟာလင်္ဂကို မြင်တွေ့သောအခါ အဟံကာရသည် မသင့်တော်။

Verse 36

न न्यूना नाधिकाश्च स्युः किं तु सर्वे जनाः समाः । रामेश्वरमहालिंगं यः पश्यति सभक्तिकम्

နိမ့်သူမရှိ၊ မြင့်သူမရှိ; လူအားလုံး တူညီကြသည်။ ရာမေශ්ဝရ မဟာလင်္ဂကို ဘက္တိဖြင့် မြင်သူသည် ကရုဏာအနုဂ्रहကို ရရှိသည်။

Verse 37

न तेन तुल्यतामेति चतुर्वेद्यपि भूतले । रामेश्वरमहालिंगे भक्तो यः श्वपचोऽपि सन्

မြေပြင်ပေါ်၌ ဝေဒလေးပါးကို သိသူတစ်ဦးပင် ထိုဘက္တ၏တန်ဖိုးနှင့် မတူနိုင်။ ခွေးချက်သူ (အောက်တန်း) အဖြစ် မွေးဖွားလာသော်လည်း ရာမေရှွရ မဟာလင်္ဂကို သဒ္ဓါဖြင့် ဘက္တိပြုသူဖြစ်သည်။

Verse 38

तस्मै दानानि देयानि नान्यस्मै च त्रयीविदे । या गतिर्योगयुक्तानां मुनीनामूर्ध्वरेतसाम्

ထိုဘက္တထံသို့သာ ဒါနပေးအပ်သင့်သည်။ အခြားသူထံ မပေးသင့်၊ သုံးဝေဒကို သိသူဖြစ်စေကာမူ။ အကြောင်းမှာ ထိုဘက္တသည် ယောဂ၌ တည်ကြည်၍ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ကာ ဦර්ဓ္ဝရေတස් မုနိတို့ ရောက်သည့် အဆင့်တူ ဂတိကို ရရှိသည်။

Verse 39

सा गतिः सर्वजंतूनां रामेश्वरविलोकिनाम् । रामनाथशिवक्षेत्रे ये वसंति नरा द्विजाः

ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံး ဂတိသည် ရာမေရှွရကို မြင်တွေ့ဒർശနပြုသော သတ္တဝါအားလုံး၏ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ရာမနာထ၏ ရှိဝက்ஷೇತ್ರ၌ နေထိုင်သော လူများ—အထူးသဖြင့် ဒွိဇ—တို့လည်း ထိုဂတိကို မျှဝေခံစားကြသည်။

Verse 40

ते सर्वे पञ्चवक्त्राः स्युश्चंद्रालंकृतमस्तकाः । नागाभरणसंयुक्तास्तथैव वृषभध्वजाः

သူတို့အားလုံးသည် မျက်နှာငါးပါးရှိသူများ ဖြစ်လာကြပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် လမင်းအလှတန်ဆာ ဆင်ယင်ကြသည်။ နဂါးအလှဆင်များ ဝတ်ဆင်ကာ နွားတံဆိပ် (ဝೃಷဘဓွဇ) ကို ကိုင်ဆောင်ကြသည်။

Verse 41

त्रिनेत्रा भस्मदिग्धांगाः कपालाकृतिशेखराः । साक्षात्सांबा महादेवा भवेयुर्नात्र संशयः

မျက်စိသုံးလုံးရှိ၍ သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ဗိဘူတိ) ဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါများ လိမ်းထားကာ ခေါင်းပေါ်တွင် ခေါင်းခွံပုံသဏ္ဌာန် အလှတန်ဆာ ဆင်ယင်ကြသည်။ ထိုသူတို့သည် သမ္ဘာနှင့်အတူ မဟာဒေဝကိုယ်တိုင် ဖြစ်လာကြသည်—သံသယမရှိ။

Verse 42

रामनाथशिवक्षेत्रं ये व्रजंति नरा मुदा । पदेपदेऽश्वमेधानां प्राप्नुयुः सुकृतानि ते

ဝမ်းမြောက်စွာ ရာမနာထ၏ ရှိဝကေတ္တရသို့ သွားသောသူတို့သည် ခြေလှမ်းတိုင်း၌ အශ්ဝမေဓ ယဇ္ဉ၏ ပုဏ္ဏကျေးဇူးနှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ကို ရရှိကြသည်။

Verse 43

रामसेतुं समाश्रित्य रामनाथस्य तुष्टये । ददाति ग्राममेकं यो ब्राह्मणाय सभक्तिकम्

ရာမ-ဆေတုကို အားကိုး၍ ရာမနာထကို ပျော်ရွှင်စေရန်၊ ဘက္တိဖြင့် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ရွာတစ်ရွာကို လှူဒါန်းသူမည်သူမဆို—

Verse 44

तेन भूः सकला दत्ता सशैलवनकानना । पत्रं पुष्पं फलं तोयं रामनाथाय यो नरः

ထိုကဲ့သို့သော ကုသိုလ်ကြောင့် တောင်တန်း၊ တောအုပ်၊ ဥယျာဉ်တောများနှင့်တကွ မြေကြီးတစ်လုံးလုံးကို လှူဒါန်းပြီးသားဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ပြင် ရာမနာထအား ရွက်တစ်ရွက်၊ ပန်းတစ်ပွင့်၊ သစ်သီးတစ်လုံး သို့မဟုတ် ရေကို ဆက်ကပ်သူ—

Verse 45

भक्त्या ददाति तं रक्षेद्रामनाथो ह्यहर्निशम् । रामनाथमहालिंगे सांबे कारुणिके शिवे

ဘက္တိဖြင့် ဆက်ကပ်လှူဒါန်းသူကို ရာမနာထသည် နေ့ညမပြတ် အမှန်တကယ် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သည်။ အကြောင်းမူကား ဤသည် ရာမနာထ၏ မဟာလိင်္ဂ—ကရုဏာပြည့်ဝသော ရှိဝ၊ သမ္ဘာနှင့်အတူ ဖြစ်၏။

Verse 46

अत्यंतदुर्लभा भक्तिस्तत्पूजाप्यतिदुर्लभा । स्तोत्रं च दुर्लभं प्रोक्तं स्मरणं चातिदुर्लभम्

ဘက္တိသည် အလွန်ရှားပါး၏၊ ထိုသူ့အား ပူဇော်ခြင်းသည် ထို့ထက်ပင် ရှားပါး၏။ စတိုးတရ (ချီးမွမ်းသီချင်း) များလည်း ရရှိရန် ခက်ခဲသည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ ထိုသူ့ကို သတိရစိတ်ဖြင့် မှတ်မိခြင်းပင် အလွန်ရှားပါးလှ၏။

Verse 47

रामनाथेश्वरं लिंगं महादेवं त्रिलोचनम् । शरणं ये प्रपद्यंते भक्तियुक्तेन चेतसा

ဘက္တိဖြင့် စိတ်နှလုံးတစ်စည်းတည်းဖြစ်ကာ ရာမနာထေရှွရ လင်္ဂ—မဟာဒေဝ၊ မျက်စိသုံးပါးရှင်—ထံ အားကိုးခိုလှုံသူတို့သည် ဤသန့်ရှင်းသော စေတု၌ ရှိဝ၏ အတည်ပြုကာကွယ်မှုကို ရရှိကြသည်။

Verse 48

लाभस्तेषां जयस्तेषा मिह लोके परत्र च । रामनाथमहालिंगविषया यस्य शेमुषी

အကျိုးအမြတ်လည်း သူတို့၏၊ အောင်မြင်ခြင်းလည်း သူတို့၏—ဤလောက၌လည်း နောက်လောက၌လည်း—ရာမနာထ မဟာလင်္ဂကိုသာ ဉာဏ်သဘောတည်မြဲစွာ အာရုံစိုက်ထားသူတို့အတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 49

दिवारात्रं च भवति स वै धन्यतरो भुवि । रामनाथेश्वरं लिंगं यो न पूजयते शिवम्

နေ့ညမပြတ် သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် အမှန်တကယ် အကောင်းချီးအမြတ်ဆုံး ဖြစ်လာသည်—ရာမနာထေရှွရ လင်္ဂအဖြစ်ရှိဝကို ပူဇော်သူပင် ဖြစ်သည်။

Verse 50

नायं भुक्तेश्च मुक्तेश्च राज्यानामपि भाजनम् । रामेश्वरमहालिंगं यः पूजयति भक्तितः

သူသည် ခံစားမှု (ဘုဂ္ဂ)၊ လွတ်မြောက်မှု (မုတ်တိ) နှင့် အစိုးရအာဏာတိုင်တိုင်အောင် ခံယူထိုက်သူ ဖြစ်လာသည်—ဘက္တိဖြင့် ရာမေရှွရ မဟာလင်္ဂကို ပူဇော်သူပင် ဖြစ်သည်။

Verse 51

भुक्तिमुक्त्योश्च राज्यानामसौ परमभाजनम् । रामनाथार्चनसमं नाधिकं पुण्यमस्ति वै

သူသည် ခံစားမှု၊ လွတ်မြောက်မှုနှင့် အာဏာရရှိမှုတို့၏ အမြင့်ဆုံးခံယူထိုက်သူ ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ် ရာမနာထကို အာရ္စနာပြုခြင်းနှင့် တူညီ သို့မဟုတ် ထက်မြတ်သော ကုသိုလ်မရှိ။

Verse 52

रामनाथेश्वरं लिंगं द्वेष्टि यो मोहमास्थितः । ब्रह्महत्यायुतं तेन कृतं नरककारणम्

မောဟာကြောင့် မျက်ကန်းသွား၍ ရာမနာထေရှွရ၏ လင်္ဂကို မုန်းတီးသူသည် ဘြဟ္မဟတ္တယာ တစ်သောင်းနှင့်တူသော အပြစ်ကို ခံယူကာ နရကသို့ ကျရောက်စေသော အကြောင်းဖြစ်၏။

Verse 53

तत्संभाषणमात्रेण मानवो नरकं व्रजेत् । रामनाथपरा देवा रामनाथपरा मखाः

ထိုမုန်းတီးသူနှင့် စကားပြောခြင်း၊ ပေါင်းသင်းခြင်းသာဖြင့်ပင် လူသည် နရကသို့ သွားရနိုင်သည်။ ဒေဝတားတို့သည် ရာမနာထကို အလွန်ပင် အားထားကြ၏၊ ယဇ္ဉများလည်း ရာမနာထကိုပင် အပ်နှံထား၏။

Verse 54

रामनाथपराः सर्वे तस्माद न्यन्न विद्यते । अतः सर्वं परित्यज्य रामनाथं समाश्रयेत्

အားလုံးသည် ရာမနာထကိုပင် အားထားကြသဖြင့် ထိုထက်မြင့်သော အခြားအရာ မရှိတော့။ ထို့ကြောင့် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ ရာမနာထ၏ သရဏကို ခိုလှုံသင့်၏။

Verse 55

रामनाथमहालिंगं शरणं याति चेन्नरः । दौर्मत्यं तस्य नास्त्येव शिवलोकं च यास्यति

လူတစ်ယောက်သည် ရာမနာထ၏ မဟာလင်္ဂကို သရဏယူလျှင်၊ သူ၌ မကောင်းသောစိတ်ဓာတ် မကျန်တော့ဘဲ၊ ရှိဝလောကသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 56

सर्वयज्ञतपोदानतीर्थस्नानेषु यत्फलम् । तत्फलं कोटिगुणितं रामनाथस्य सेवया

ယဇ္ဉအားလုံး၊ တပ၊ ဒါန၊ တီရ္ထသနာန်တို့မှ ရသော အကျိုးဖလသည် ရာမနာထကို စေဝာပြုခြင်းဖြင့် ထိုအကျိုးဖလပင် ကိုဋိဂుణတိုးပွားလေသည်။

Verse 57

रामनाथेश्वरं लिंगं चिंतयन्घटिका द्वयम् । कुलैकवंशमुद्धृत्य शिवलोके महीयते

နှစ် ဂဋိကာ ကြာအောင် ရာမနာထေရှွရ လင်္ဂကို စိတ်တည်၍ သတိပြုသူသည် မိမိမိသားစု၏ မျိုးရိုးတစ်ကြောင်းတည်းကိုပင် ကယ်တင်မြှောက်တင်ပြီး၊ ရှိဝလောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရ၏။

Verse 58

दिनमेकं तु यः पश्येद्रामनाथं महेश्वरम् । इहैव धनवान्भूत्वा सोंऽते रुद्रश्च जायते

သို့သော် တစ်နေ့တည်းပင် ရာမနာထ မဟေရှွရကို ဖူးမြင်သူသည် ဤလောက၌ပင် စည်းစိမ်ကြွယ်ဝလာပြီး၊ အသက်ဆုံးခါ ရုဒ္ဒရ၏ အခြေအနေသို့ ရောက်၏။

Verse 59

यः स्मरेत्प्रातरुत्थाय रामनाथं महेश्वरम् । अनेनैव शरीरेण स शिवो वर्तते भुवि

မနက်အိပ်ရာထပြီး ရာမနာထ မဟေရှွရကို သတိရသူသည် ဤကိုယ်ခန္ဓာတည်းဖြင့်ပင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှိဝ၌ တည်မြဲသူကဲ့သို့ နေထိုင်၏။

Verse 60

रामनाथमहालिंगद्रष्टुर्दर्शनमात्रतः । अन्येषां प्राणिनां पापं तत्क्षणादेव नश्यति

ရာမနာထ၏ မဟာလင်္ဂကို ဖူးမြင်သူကို မျက်မြင်တွေ့ရုံသာဖြင့်ပင် အခြားသတ္တဝါတို့၏ အပြစ်များသည် ထိုခဏချင်း ပျက်စီးသွား၏။

Verse 61

रामनाथेश्वरं लिंगं मध्याह्ने यस्तु पश्यति । सुरापानसहस्राणि तस्य नश्यंति तत्क्षणात्

မွန်းတည့်ချိန်၌ ရာမနာထေရှွရ လင်္ဂကို ဖူးမြင်သူ၏ မူးယစ်သောက်သုံးမှုကြောင့် ဖြစ်သော အပြစ်ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ထိုခဏချင်း ပျက်စီးသွား၏။

Verse 62

सायंकाले पश्यति यो रामनाथं सभक्तिकम् । गुरुस्त्रीगमनोत्पन्नपातकं तस्य नश्यति

ညနေခင်းတွင် ဘက္တိဖြင့် ရာမနာထကို ဖူးမြင်သူ၏ ဂုရု၏ ဇနီးကို လွန်ကျူးသွားခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်သော အပြစ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 63

सायंकाले महास्तोत्रैः स्तौति रामेश्वरं तु यः । स्वर्णस्तेयसहस्राणि तस्य नश्यंति तत्क्षणात्

သို့သော် ညနေခင်းတွင် မဟာစတုတ္တရများဖြင့် ရာမေရှွရကို ချီးမွမ်းသူ၏ ရွှေခိုးမှုအပြစ် ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 64

स्नानं च धनुषः कोटौ रामनाथस्य दर्शनम् । इति लभ्येत वै पुंसां किं गंगाजलसेवया

ဓနုရှ္ကိုဋိ၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် ရာမနာထကို ဖူးမြင်ခြင်း—ဤနှစ်ပါးဖြင့် လူတို့သည် လိုလားသော အကျိုးကို ရရှိသည်; ထို့နောက် ဂင်္ဂါရေကို မှီခိုစေဝါရန် ဘာလိုသေးနည်း။

Verse 65

रामनाथमहालिंगसेवया यन्न लभ्यते । तदन्यद्धर्मजालेन नैव लभ्येत कर्हिचित्

ရာမနာထ၏ မဟာလင်္ဂကို ဆည်းကပ်ပူဇော်၍ မရနိုင်သော အရာသည် အခြားသော ဓမ္မကျင့်စဉ်များ၏ ကွန်ယက်ဖြင့်လည်း မည်သည့်အခါမျှ မရနိုင်။

Verse 66

रामनाथं महालिगं यः कदापि न पश्यति । संकरः स तु विज्ञेयो न पितुर्बीजसंभवः

ရာမနာထ၏ မဟာလင်္ဂကို မည်သည့်အခါမျှ မဖူးမြင်သူကို “သင်္ကရ” ဟူ၍ သိရမည်—ရောနှော၍ ကျဆုံးသူ၊ အဖ၏ မျိုးစေ့မှ မွေးဖွားသော သားစစ် မဟုတ်။

Verse 67

रामनाथेतिशब्दं यस्त्रिः पठेत्प्रातरुत्थितः । तस्य पूर्वदिनोत्पन्नपातकं नश्यति क्षणात्

နံနက်အိပ်ရာထပြီး “ရာမနာထ” ဟူသော နာမကို သုံးကြိမ် ရွတ်ဆိုသူ၏ မနေ့က ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အပြစ်များသည် ခဏချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 68

रामनाथे महालिंगे भक्तरक्षणदीक्षिते । भोजने विद्यमानेऽपि याचनाः किं प्रयास्यथ

ရာမနာထ—ဘက္တများကို ကာကွယ်ရန် သစ္စာပြုထားသော မဟာလင်္ဂ—ရှိနေသော်လည်း အစာအဟာရ ရှိပြီးသားအခါတွင်တောင် အလွန်အမင်း တောင်းပန်အော်ဟစ်မှုများ ဘာကြောင့် ပေါ်ပေါက်ရမည်နည်း။

Verse 69

रामनाथमहालिंगे प्रसन्ने करुणानिधौ । नश्यंति सकलाः क्लेशा यथा सूर्योदये हिमम्

ရာမနာထ၏ မဟာလင်္ဂ—ကရုဏာ၏ خزန်—ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူလျှင် ဒုက္ခကလေးရှာ အားလုံးသည် နေထွက်ချိန်တွင် နှင်းခဲ ပျောက်သကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 70

प्राणोत्क्रमणवेलायां रामनाथं स्मरेद्यदि । जन्मनेऽसौ न कल्पेत भूयः शंकरतामियात्

အသက်ထွက်ခွာချိန်၌ ရာမနာထကို သတိရလျှင် ထိုသူသည် ထပ်မံမွေးဖွားခြင်းအတွက် မသင့်တော့ဘဲ၊ ရှင်ကရာ၏ သဘာဝတရား (ရှီဝနှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း) ကို ပြန်လည်ရောက်ရှိသည်။

Verse 71

रामनाथ महादेव मां रक्ष करुणानिधे । इति यः सततं ब्रूयात्कलिनासौ न बाध्यते

“အို ရာမနာထ မဟာဒေဝ၊ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါ၊ အို ကရုဏာ၏ خزန်” ဟု အမြဲတမ်း ပြောဆိုသူသည် ကလိယုဂ၏ အနာတရများကြောင့် မနှောင့်ယှက်ခံရ။

Verse 72

रामनाथ जगन्नाथ धूर्जटे नीललोहित । इति यः सततं ब्रूयाद्बाध्यतेऽसौ न मायया

“အို ရာမနာထ၊ လောကသခင်၊ အို ဓူရ္ဇဋိ၊ အို နီလလောဟိတ” ဟု အမြဲတမ်း ရွတ်ဆိုသူသည် မာယာ (မောဟ) ကြောင့် မအနိုင်ယူခံရ။

Verse 73

नीलकण्ठ महादेव रामेश्वरसदाशिव । इति ब्रुवन्सदा जंतुर्नैव कामेन बाध्यते

သတ္တဝါတစ်ဦးက “အို နီလကဏ္ဍ၊ အို မဟာဒေဝ၊ အို ရာမေရှွရ၊ အို စဒါရှီဝ” ဟု အမြဲဆိုလျှင် ကာမ (တဏှာ) ကြောင့် မနှိပ်စက်ခံရ။

Verse 74

रामेश्वर यमाराते कालकूटविषादन । इतीरयञ्जनो नित्यं न क्रोधेन प्रपीड्यते

နေ့စဉ် “အို ရာမေရှွရ၊ ယမ၏ ရန်သူ၊ ကာလကူဋ အဆိပ်ကို ဖယ်ရှားသူ” ဟု ရွတ်ဆိုသူသည် ဒေါသကြောင့် မဖိနှိပ်ခံရ။

Verse 75

रामनाथालयं यस्तु दारुभिः कुरुते नरः । स पुमान्स्वर्गमाप्नोति त्रिकोटिकुलसंयुतः

လူတစ်ဦးက သစ်သားဖြင့် ရာမနာထ၏ အာလယ (ဘုရားကျောင်း) ကို ဆောက်လုပ်လျှင် မိမိ၏ မျိုးရိုးသုံးကုဋိနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်သည်။

Verse 76

इष्टकाभिस्तु यः कुर्यात्स वैकुण्ठमवाप्नुयात् । शिलाभिः कुरुते यस्तु स गच्छेद्ब्रह्मणः पदम्

အုတ်ဖြင့် ဆောက်လျှင် ဝိုင်ကුණ္ဌကို ရောက်မည်; ကျောက်ဖြင့် ဆောက်သူမူ ဘြဟ္မာ၏ ပဒ (ဌာန) သို့ ရောက်မည်။

Verse 77

स्फटिकादिशिलाभेदैः कुर्वन्नस्यालयं जनः । शिवलोकमवाप्नोति विमानवरमास्थितः

ကြည်လင်ကျောက် (စဖတိက) စသည့် ကျောက်အမျိုးမျိုးဖြင့် ထို (ရာမနာထ) အတွက် ဘုရားကျောင်းတော်ကို ဆောက်လုပ်သူသည် အထူးမြတ်သော ဝိမာန်တော်ပေါ် စီးနင်း၍ ရှိဝလောကသို့ ရောက်ရှိသည်။

Verse 78

रामनाथालयं ताम्रैः कुर्वन्भक्तिपुरःसरम् । शिवसामीप्यमाप्नोति शिवस्यार्द्धासनस्थितः

ဘက္တိကို ဦးတည်၍ ကြေးနီဖြင့် ရာမနာထ ဘုရားကျောင်းတော်ကို ဆောက်လုပ်သူသည် ရှိဝ၏ အနီးကပ်စန္နိဋ္ဌာန်ကို ရပြီး ရှိဝနှင့် အာသနတော်တစ်ဝက်ကို မျှဝေသကဲ့သို့ တည်နေသည်။

Verse 79

रामेश्वरालयं रूप्यैः कुर्वन्वै मानवो मुदा । शिवसारूप्यमाप्नोति शिववन्मोदते सदा

ငွေဖြင့် ရာမေရှွရ ဘုရားကျောင်းတော်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ဆောက်လုပ်သူသည် ရှိဝနှင့် ဆင်တူသော သဘော (သာရူပျ) ကို ရပြီး ရှိဝကဲ့သို့ အမြဲပျော်မြူးနေသည်။

Verse 80

रामनाथालयं हेम्ना यः करोति सभक्तिकम् । स नरो मुक्तिमाप्नोति शिवसायुज्यरूपिणीम्

ဘက္တိနှင့်တကွ ရွှေဖြင့် ရာမနာထ ဘုရားကျောင်းတော်ကို ဆောက်လုပ်သူသည် ရှိဝ-သာယုဇ္ဇ (ပေါင်းစည်းခြင်း) အဖြစ် မုတ်ခ (လွတ်မြောက်မှု) ကို ရရှိသည်။

Verse 81

रामनाथालयं हेम्ना धनाढ्यः कुरुते नरः । मृदा दरिद्रः कुरुते तयोः पुण्यं समं स्मृतम्

ချမ်းသာသူသည် ရွှေဖြင့် ရာမနာထ ဘုရားကျောင်းတော်ကို ဆောက်သည်၊ ဆင်းရဲသူသည် မြေညှိဖြင့် ဆောက်သည်—သို့သော် နှစ်ဦး၏ ကုသိုလ်ပုဏ္ဏာ တူညီသည်ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 82

रामनाथमहालिंगस्नानकाले द्विजोत्तमाः । त्रिसंध्यं गेयनृत्ते च मुखवाद्यैश्च काहलम्

အို ဒွိဇအထက်မြတ်တို့၊ ရာမနာထ မဟာလင်္ဂကို ရေချိုးပူဇော်သည့်အခါ သုံးဆန္ဓျာပူဇာကို ပြုစေကာ သီချင်းဆို၊ အကနှင့် လေတူရိယာများ၊ ကာဟလတံပိုးသံတို့ကိုလည်း မြည်စေ။

Verse 83

वाद्यान्यन्यानि कुरुते यः पुमान्भक्तिपूर्वकम् । स महापातकैर्मुक्तो रुद्रलोके महीयते

မည်သူမဆို ဘက္တိဖြင့် အခြားတူရိယာမျိုးစုံကို တီးခတ်ပြုလုပ်လျှင် ထိုသူသည် မဟာအပြစ်များမှ လွတ်မြောက်ကာ ရုဒ္ဒရလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 84

योभिषेकस्य समये रामनाथस्य शूलिनः । रुद्राध्यायं च चमकं तथा पुरुषसूक्तकम्

မည်သူမဆို တြိရှူလကိုင်ဆောင်သော အရှင် ရာမနာထ၏ အဘိသေကကာလ၌ ရုဒ္ဒရာဓျာယ၊ ချမက နှင့် ပုရုෂသုက္တကို ရွတ်ဖတ်ပါက…

Verse 85

त्रिसुपर्णं पंचशांतिं पावमान्यादिकं तथा । जपेत्प्रीतियुतो विप्रा नरकं न समश्नुते

…ထို့ပြင် ပျော်ရွှင်ကြည်နူးသောစိတ်ဖြင့် တြိသုပဏ္ဏ၊ ပဉ္စရှာန္တိ၊ ပာဝမာနီ စသည့် မန္တန်များကို ဇပပြုသူသည်၊ အို ဗိပၸရတို့၊ နရကသို့ မကျရောက်။

Verse 86

गवां क्षीरेण दध्ना च पंचगव्यैर्घृतैस्तथा । रामनाथमहालिंगस्नानं नरकनाशनम्

နွားနို့၊ ဒဓိ (ယိုဂတ်)၊ ပဉ္စဂဗျ နှင့် ဂှရိတ (နွားနို့ဆီ) တို့ဖြင့် ရာမနာထ မဟာလင်္ဂကို ရေချိုးပူဇော်ခြင်းသည် နရကကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 87

रामनाथमहालिंगं घृतेन स्नापयेच्च यः । कल्पजन्मार्जितं पापं तत्क्षणादेव नश्यति

ရామနာသ မဟာလင်္ဂကို ဂျီ (ghee) ဖြင့် အဘိသေက စနာပေးသူသည် ကလ္ပတစ်လျှောက် မွေးဖွားမှုများတွင် စုဆောင်းလာသော အပြစ်အားလုံး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 88

रामनाथमहालिंगं गोक्षीरैः स्नापयन्नरः । कुलैकविंशमुत्तार्य शिवलोके महीयते

ရামနာသ မဟာလင်္ဂကို နွားနို့ဖြင့် အဘိသေက စနာပေးသောသူသည် မိမိမျိုးရိုး ၂၁ ဆက်ကို ကယ်တင်မြှောက်တင်ပြီး သီဝလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 89

रामनाथमहालिंगं दध्ना संस्नापयन्नरः । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोके महीयते

ရামနာသ မဟာလင်္ဂကို ဒဿီ (curd) ဖြင့် အဘိသေက စနာပေးသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ကာ ဗိဿဏုလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 90

अभ्यंगं तिलतैलेन रामेश्वरशिवस्य यः । करोति हि सकृद्भक्त्या स कुबेरगृहे वसेत्

မည်သူမဆို ဘက္တိဖြင့် တစ်ကြိမ်တည်းပင် ရာမေရှဝရ သီဝကို နှမ်းဆီဖြင့် အဘျင်္ဂ (ဆီလိမ်းပူဇော်) ပြုလုပ်လျှင် ကုဗေရ၏ အိမ်တော်၌ နေထိုင်ရသည်။

Verse 91

रामनाथमहालिंगे स्नानमिक्षुरसेन यः । सकृदप्याचरेद्भ क्त्या चन्द्रलोकं समश्नुते

မည်သူမဆို ဘက္တိဖြင့် တစ်ကြိမ်တည်းပင် ရာမနာသ မဟာလင်္ဂကို ကြံရည်ဖြင့် အဘိသေက စနာပေးလျှင် စန္ဒြလောက (လ) ကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 92

लिकुचाम्ररसोत्पन्नसारेण स्नापयन्नरः । रामनाथमहालिंगं पितृलोकं समश्नुते

လိကူချာနှင့် သရက်သီးရည်တို့မှ ထွက်ပေါ်သော အနှစ်ဖြင့် ရာမနာထ မဟာလင်္ဂကို အဘိသေက (ရေချိုးပူဇော်) ပြုသူသည် ပိတೃလောက—ဘိုးဘွားတို့၏ လောကကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 93

नालिकेरजलैः स्नानं रामनाथमहेश्वरे । ब्रह्महत्यादिपापानां नाशनं परिकीर्तितम्

ရာမနာထ မဟေရှဝရကို အုန်းရည်ဖြင့် အဘိသေက ပြုခြင်းသည် ဘြဟ္မဟတ္တျာ စသည့် အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးပေးသည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 94

रामनाथमहालिंगं रंभापक्वैर्विमर्दयन् । विनाश्य सकलं पापं वायुलोके मही यते

ပင်ပန်းသီး (ငှက်ပျော) အမှည့်ဖြင့် ရာမနာထ မဟာလင်္ဂကို ဘက္တိဖြင့် လိမ်းနှိပ်ပူဇော်သူသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးကာ ဝါယုလောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရသည်။

Verse 95

वस्त्रपूतेन तोयेन रामनाथं महेश्वरम् । स्नापयन्वारुणं लोकमाप्नोति द्विजसत्तमाः

ဒွိဇအမြတ်တို့ရေ၊ အဝတ်ဖြင့် စစ်ထုတ်ထားသော ရေဖြင့် ရာမနာထ မဟေရှဝရကို အဘိသေက ပြုသူသည် ဝရုဏလောကကို ရောက်သည်။

Verse 96

चंदनोदकधाराभी रामनाथं महेश्वरम् । स्नापयेत्पुरुषो विप्रा गांधर्वं लोकमाप्नुयात्

ဗိပ္ပရာတို့ရေ၊ စန္ဒနရေ စီးကြောင်းများဖြင့် ရာမနာထ မဟေရှဝရကို အဘိသေက ပြုသူသည် ဂန္ဓဗ္ဗလောကကို ရောက်ရှိမည်။

Verse 97

पुष्पवासिततोयेन हेमसंपृक्तवारिणा । पद्मवासिततोयेन स्नानाद्रामेश्वरस्य तु

ပန်းရနံ့စိမ့်ဝင်သောရေ၊ ရွှေနှင့်ရောစပ်သောရေ၊ ကြာပန်းရနံ့ပါသောရေတို့ဖြင့် ရာမေရှွရ၌ ရေချိုးလျှင် ထိုသန့်ရှင်းသောရေချိုး၏ ကြေညာထားသော ပုဏ္ဏိယအကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 98

महेंद्रासनमारुह्य तेनैव सह मोदते । पाटलोत्पलकल्हारपुन्नागकरवीरकैः

မဟာဣန္ဒြာ၏ စင်္ဟာသနပေါ်သို့ တက်ရောက်ကာ ထိုဣန္ဒြာနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်မြူးတူးသည်။ ပာဋလပန်း၊ ကြာပန်း၊ ကလ္ဟာရ ရေကြာပန်း၊ ပုန္နာဂပန်းနှင့် ကရဝီရပန်းတို့ဖြင့် ပူဇော်ဂုဏ်ပြုခံရသည်။

Verse 99

वासितैर्वारिभिर्विप्रा रामेश्वरमहेश्वरम् । अभिषिच्य महद्भिश्च पातकैः स विमुच्यते

ဗိပၸရ (ဗြာဟ္မဏ) တို့ရေ၊ ရနံ့သင်းသောရေများဖြင့် ရာမေရှွရ—မဟေရှွရ—အား အဘိသေက ပြုလျှင် လူသည် မဟာအပြစ်ကြီးများမှပင် လွတ်မြောက်နိုင်သည်။

Verse 100

यानि चान्यानि पुष्पाणि सुरभीणि महांति च । तद्गंधवासितैस्तोयैरभिषिच्य दयानिधिम्

ထို့ပြင် ရနံ့သင်း၍ မြတ်သော အခြားပန်းမျိုးစုံ၏ အနံ့ဖြင့် သင်းပျံ့နေသောရေများဖြင့် ကရုဏာ၏ خزာနာ (ရှီဝ) အပေါ် အဘိသေက ပြုလျှင် ချီးမွမ်းထားသော သန့်ရှင်းအကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 110

कर्तुः शतगुणं ज्ञेयं तस्य पुण्यफलं द्विजाः । छिन्नं भिन्नं च यः सम्यग्रामनाथशिवालयम्

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့ရေ၊ ထိုသို့သော စေဝါကို ဖြစ်စေသူ၏ ပုဏ္ဏိယအကျိုးသည် ရာဆတိုး ဖြစ်ကြောင်း သိကြလော့။ ဖြတ်တောက်၍ ပျက်စီး၊ ကွဲအက် သို့မဟုတ် ထိခိုက်နေသော ရာမနာထ ရှီဝဘုရားကျောင်းကို မှန်ကန်စွာ ပြုပြင်သူသည်...

Verse 120

आयुः प्रयाति त्वरितं त्वरितं याति यौवनम् । त्वरितं संपदो यांति दारपुत्रादयस्तथा

အသက်တာသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွား၏၊ ယောဝနလည်း ချက်ချင်းပင် လွန်ကဲသွား၏။ စည်းစိမ်ဥစ္စာလည်း အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သကဲ့သို့ မယား၊ သားသမီးတို့လည်း ထိုနည်းတူ မတည်မြဲ။

Verse 130

श्रुते दृष्टे च विप्रेंद्रा दुर्लभं नास्ति किंचन । रामनाथमहालिंगं सेवितुं यः पुमान्व्रजेत्

ဟေ ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်တို့၊ ဤအရာကို ကြားသိမြင်တွေ့ပြီးနောက် မရနိုင်သည့်အရာ မရှိတော့။ ရာမနာထ မဟာလင်္ဂကို ဆည်းကပ်ဝတ်ပြုရန် ထွက်ခွာသည့် ယောက်ျားသည်…

Verse 140

भुक्त्वा भोगान्बहुसुखान्पुत्रदारयुता भृशम् । एतच्छरीरपातांते मुक्तिं यास्यंति शाश्वतीम्

ပျော်ရွှင်ဖွယ် ဘောဂများစွာနှင့် မဟာသုခကို ခံစားပြီး၊ သားသမီး မယားနှင့် ပြည့်စုံလျက်၊ ဤကိုယ်ခန္ဓာ ပျက်စီးချိန်တွင် သူတို့သည် ထာဝရ မုတ်ခ္ခ (လွတ်မြောက်မှု) ကို ရရှိမည်။