Adhyaya 40

Verse 1

।श्रीसूत उवाच । अथातः संप्रवक्ष्यामि मुनयो लोकपावनम् । गायत्र्या च सरस्वत्या माहात्म्यं मुक्तिदं नृणाम्

သီရိ စူတက ပြောသည်– ယခုနောက်၊ အို မုနိတို့၊ လောကကို သန့်စင်ပေးသော အကြောင်းကို ငါဟောကြားမည်။ လူတို့အား မုတ်ခ္ဓ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ပေးသော ဂါယတ္ရီနှင့် သရஸဝတီ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖြစ်သည်။

Verse 2

शृण्वतां पठतां चैव महापातकनाशनम् । महापुण्यप्रदं पुंसा नरकक्लेशनाशनम्

ဤသဒ္ဓာကထာကို နားထောင်သူနှင့် ရွတ်ဖတ်သူတို့အတွက် မဟာအပြစ်များကို ဖျက်ဆီးပေးသည်; လူတို့အား မဟာကုသိုလ်ပေးကာ နရကဒုက္ခကို ပျောက်ကင်းစေသည်။

Verse 3

गायत्र्यां च सरस्वत्यां ये स्नांति मनुजा मुदा । न तेषां गर्भवासः स्यात्किं तु मुक्तिर्भवेद्ध्रुवम्

ဂါယတြီနှင့် စရஸဝတီ တီရ္ထများ၌ ပျော်ရွှင်စွာ ရေချိုးသန့်စင်သူတို့သည် ထပ်မံ မိခင်ဝမ်း၌ မွေးဖွားရခြင်း မရှိတော့; အစား မောက္ခ (လွတ်မြောက်မှု) ကို မလွဲမသွေ ရရှိမည်။

Verse 4

सरस्वत्याश्च गायत्र्या गन्धमादनपर्वते । ब्रह्मपत्न्योः सन्निधानात्तन्नाम्ना कथिते इमे

ဂန္ဓမာဒန တောင်ပေါ်တွင် စရஸဝတီနှင့် ဂါယတြီ—ဗြဟ္မာ၏ မဟာမိဖုရားနှစ်ပါး—၏ စန္နိဋ္ဌာန်ရှိသဖြင့် ဤတီရ္ထ/နေရာများကို ထိုနာမများဖြင့် ခေါ်ကြသည်။

Verse 5

ऋषय ऊचुः । गायत्र्याश्च सरस्वत्या गन्धमादनपर्वते । किमर्थं संनिधानं वै सूताभूत्तद्वदस्व नः

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်– “အို စူတ၊ ဂန္ဓမာဒန တောင်ပေါ်တွင် ဂါယတြီနှင့် စရஸဝတီ တို့၏ စန္နိဋ္ဌာန်သည် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်သနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ။”

Verse 6

सूत उवाच । प्रजापतिः पुरा विप्राः स्वां वै दुहितरं मुदा । वाङ्नाम्नीं कामुको भूत्वा स्पृहयामास मोहनः

စူတက ပြောသည်– “ရှေးကာလ၌၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ပရာဇာပတိသည် မောဟကြောင့် လမ်းလွဲကာ ကာမစိတ်တက်ကြွလာပြီး ‘ဝါက်’ (Vāk) ဟု အမည်ရသော မိမိ၏ သမီးကိုပင် လိုလားတောင့်တခဲ့သည်။”

Verse 7

अथ प्रजापतेः पुत्री स्वस्मिन्वै तस्य कामिताम् । विलोक्य लज्जिता भूत्वा रोहिद्रूप दधार सा

ထို့နောက် ပရဇာပတိ၏ သမီးသည် မိမိအပေါ်သို့ သူ၏ ကာမဆန္ဒ ဦးတည်နေသည်ကို မြင်၍ အရှက်ရကာ “ရိုဟိဏီ” ဟုခေါ်သော မိခင်သမင်ရုပ်ကို ဆောင်ယူ하였다။

Verse 8

ब्रह्मापि हरिणो भूत्वा तया रन्तुमनास्तदा । गच्छतीमनुयातिस्म हरिणीरूपधारिणीम्

ထို့နောက် ဘြဟ္မာလည်း သမင်အထီးရုပ် ဖြစ်လာ၍ သူမနှင့် ကစားလိုသော စိတ်ဖြင့် မိခင်သမင်ရုပ် ဆောင်ထားသော သူမ သွားရာနောက်သို့ လိုက်လံခဲ့သည်။

Verse 9

तं दृष्ट्वा देवताः सर्वाः पुत्रीगमनसादरम् । करोत्यकार्यं ब्रह्मायं पुत्रीगमनलक्षणम्

သူ့ကို မိမိသမီးနောက်သို့ အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်စွာ လိုက်နေသည်ကို မြင်၍ နတ်တို့အားလုံးက “ဤဘြဟ္မာသည် မလုပ်သင့်သော အမှုကို လုပ်နေသည်—မိမိသမီးနောက်သို့ လိုက်ခြင်းဟူသော လက္ခဏာပင်” ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 10

इति निन्दंति तं विप्राः स्रष्टारं जगतां पतिम् । निषिद्धकृत्यनिरतं तं दृष्ट्वा परमेष्ठिनम्

ဤသို့ဖြင့်၊ အို ဘြာဟ္မဏတို့၊ ကမ္ဘာလောကတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်၊ လောကပတိ ဖြစ်သော်လည်း၊ ပရမေဋ္ဌင်ကို တားမြစ်ထားသော အမှု၌ မူးမောလျက်ရှိသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့က ပြစ်တင်ရှုတ်ချကြသည်။

Verse 11

हरः पिनाकमादाय व्याधरूपधरः प्रभुः । आकर्णपूर्ण कृष्टेन पिनाकधनुषा शरम्

ထို့နောက် အရှင် ဟရ သည် ပိနာက ကို ကိုင်ဆောင်၍ မုဆိုးရုပ် ဆောင်ကာ၊ ပိနာက လေးဖြင့် မြားကို နားတိုင်အောင် အပြည့်အဝ ဆွဲတင်하였다။

Verse 12

संयोज्य वेधसं तेन विव्याध निशितेन सः । त्रिपुरांतक बाणेन विद्धोऽसौ न्यपतद्भुवि

ဝေဓသ (ဗြဟ္မာ) ကို ပစ်မှတ်ထား၍ သူသည် ထက်မြက်သော မြားဖြင့် ထိုးဖောက်လေ၏။ တြိပုရန္တက ရှိဝ၏ မြားဒဏ်ကြောင့် ထိခိုက်ကာ မြေပြင်သို့ လဲကျသွား၏။

Verse 13

तस्य देहादथोत्थाय महज्ज्योतिर्महाप्रभम् । आकाशे मृगशीर्षाख्यं नक्षत्रमभवत्तदा

ထို့နောက် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလွန်ကြီးမား၍ တောက်ပလင်းလက်သော အလင်းရောင်သည် ကောင်းကင်၌ ‘မೃဂရှီර්ษ’ ဟုခေါ်သော ကြယ်စုအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 14

आर्द्रानक्षत्ररूपी सन्हरोऽप्यनुजगाम तम् । पीडयन्मृगशीर्षाख्यं नक्षत्रं ब्रह्मरूपिणम्

ဟရ (ရှိဝ) သည်လည်း အာဒြာ ကြယ်စု၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကာ သူ့နောက်လိုက်သွား၍ ဗြဟ္မာရုပ်ဖြစ်သော ‘မೃဂရှီර්ษ’ ကြယ်စုကို ဖိနှိပ်နှောင့်ယှက်လေ၏။

Verse 15

अधुनापि मृगव्याधरूपेण त्रिपुरांतकः । अंबरे दृश्यते स्पष्टं मृगशीर्षांतिके द्विजाः

ယနေ့တိုင်အောင်လည်း၊ ဒွိဇတို့ရေ၊ တြိပုရန္တကသည် မုဆိုး (မೃဂဗျာဓ) ရုပ်ဖြင့် ကောင်းကင်၌ ‘မೃဂရှီර්ษ’ အနီးတွင် ထင်ရှားစွာ မြင်ရ၏။

Verse 16

एवं विनिहते तस्मिञ्च्छंभुना परमेष्ठिनि । अनंतरं तु गायत्रीसरस्वत्यौ शुचार्पिते

ဤသို့ ရှမ္ဘူ (ရှိဝ) က ပရမေဋ္ဌင် (ဗြဟ္မာ) ကို ထိုးနှိမ်သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ဂါယတ္ရီနှင့် စရஸဝတီတို့သည် ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးသွားကြ၏။

Verse 17

भर्तृहीने मुनिश्रेष्ठा भर्तृजीवनकांक्षया । किं करिष्यावहे ह्यावामित्यन्योयं विचार्य तु

အို မုနိမြတ်တို့၊ ခင်ပွန်းမရှိတော့၍ ခင်ပွန်း၏အသက်ပြန်ရလိုစိတ်ဖြင့် သူမတို့နှစ်ဦး အချင်းချင်း ဆွေးနွေးကာ “ယခု ငါတို့ ဘာလုပ်ရမည်နည်း” ဟု စဉ်းစားကြ၏။

Verse 18

स्वपतिप्राणसिद्ध्यर्थं गायत्री च सरस्वती । सर्वोत्कृष्टं शिवस्थानं गन्धमादनपर्वतम्

ခင်ပွန်း၏အသက်ကို ပြန်လည်အောင်မြင်စေလို၍ ဂါယတ္ရီနှင့် စရஸဝတီတို့သည် ရှိဝ၏ အထွတ်အမြတ်သန့်ရှင်းရာဌာန—ဂန္ဓမာဒနတောင်—ကို ရွေးချယ်ကြ၏။

Verse 19

सर्वाभीष्टप्रदं पुंसां तपः कर्तुं समुद्यते । जग्मतुर्नियमोपेतं तपः कर्तुं शिवं प्रति

လူတို့၏ အလိုဆန္ဒအားလုံးကို ပေးစွမ်းနိုင်သော တပဿာကို ဆောင်ရွက်ရန် သူမတို့ ထွက်ခွာကြ၏။ နိယမနှင့် စည်းကမ်းဝတ်များဖြင့် ပြည့်စုံကာ ရှိဝကို ရည်ညွှန်း၍ တပဿာပြုရန် သွားကြသည်။

Verse 20

स्नानार्थमात्मनो विप्रा गायत्री च सरस्वती । तीर्थद्वयं स्वनाम्ना वै चक्रतुः पापनाशनम्

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ မိမိတို့ ရေချိုးသန့်စင်ရန်အတွက် ဂါယတ္ရီနှင့် စရஸဝတီတို့သည် မိမိတို့၏ အမည်ဖြင့် တီရ္ထနှစ်ခုကို တည်ထောင်ကြပြီး၊ ထိုတီရ္ထတို့သည် အပြစ်ပျက်စီးစေသော အရာဖြစ်၏။

Verse 21

तत्र त्रिषवणस्नानं प्रत्यहं चक्रतुर्मुदा । बहुकालमनाहारे कामक्रोधादिवर्जिते

ထိုနေရာ၌ သူမတို့သည် ပျော်ရွှင်စွာ နေ့စဉ် သုံးကြိမ် ရေချိုးသန့်စင်ကြ၏။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အစာမစားဘဲ နေထိုင်ကာ ကာမ၊ က্ৰောဓ စသည့် အညစ်အကြေးများမှ ကင်းလွတ်နေကြသည်။

Verse 22

अत्युग्रनियमो पेते शिवध्यानपरायणे । पंचाक्षरमहामन्त्रजपैकनियते शुभे

သူမသည် အလွန်ပြင်းထန်သော တပဿာစည်းကမ်းကို ခံယူကာ၊ ရှိဝကို ဓ്യာနပြုရာ၌ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်၍၊ မင်္ဂလာရှိသော ပဉ္စအက္ခရာ မဟာမန္တရကိုသာ ဂျပ်ပြုခြင်းဟူသော တစ်ပါးတည်းသော ဝရတကို ထိန်းသိမ်း하였다။

Verse 23

स्वपतेर्जीवनार्थं वै गायत्री च सरस्वती । महादेवं समुद्दिश्य तप एवं प्रचक्रतुः

မိမိတို့၏ သခင်(ခင်ပွန်း)၏ အသက်ရှင်ရေးအတွက် ဂါယတရီနှင့် စရஸဝတီတို့သည် မဟာဒေဝကို ဦးတည်၍ ဤသို့ တပဿာကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 24

तयोरथ तपस्तुष्टो महादेवो महेश्वरः । सन्निधत्ते महामूर्तिस्तपसां फलदित्सया

ထို့နောက် သူတို့၏ တပဿာကြောင့် ပျော်ရွှင်တော်မူသော မဟာဒေဝ မဟေရှဝရသည် တပဿာ၏ အကျိုးဖလကို ပေးလိုသဖြင့် မဟာရုပ်တော်ကို ထင်ရှားပြတော်မူ하였다။

Verse 25

ततः सन्निहितं शंभुं पार्वतीरमणं शिवम् । गणेशकार्त्तिकेयाभ्यां पार्श्वयोः परिसेवितम

ထို့နောက် သူတို့သည် ပါရဝတီ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ရှိဝဖြစ်သော သမ္ဘူကို မျက်နှာချင်းဆိုင်၌ ထင်ရှားစွာ မြင်ရပြီး၊ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ဂဏေရှနှင့် ကာတ္တိကေယတို့က ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်နေသည်ကို တွေ့하였다။

Verse 26

दृष्ट्वा संतुष्टचित्ते ते गायत्री च सरस्वती । स्तोत्रैस्तुष्टुवतुः स्तुत्यं महादेवं घृणा निधिम्

ထိုအရှင်ကို မြင်သော် ဂါယတရီနှင့် စရஸဝတီတို့၏ စိတ်နှလုံး ပျော်ရွှင်ကြည်နူးသွားပြီး၊ ချီးမွမ်းထိုက်သော ကရုဏာနိဓိ မဟာဒေဝကို စတုတ္တရများဖြင့် ချီးကျူးတော်မူ하였다။

Verse 27

गायत्रीसरस्वत्यावूचतुः । नमो दुर्वारसंसारध्वांतध्वंसैकहेतवे । ज्वलज्ज्वालावलीभीमकालकूटविषादिने

ဂါယတြီနှင့် စရஸဝတီတို့ မိန့်ကြားသည်—အရှင်ဘုရား၊ သံသရာ၏ မဖြတ်ကျော်နိုင်သော အမှောင်ကို ဖျက်ဆီးပေးသော တစ်ပါးတည်းသော အကြောင်းတရားဖြစ်သော သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ မီးလျှံတန်းများ တောက်လောင်၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကာလကူဋ အဆိပ်ကို သောက်သုံးပျောက်ကင်းစေသော သင့်အားလည်း နမို။

Verse 28

जगन्मोहन पंचास्त्रदेहनाथैकहेतवे । जगदंतकरक्रूर यमांतक नमोऽस्तु ते

သင့်အား နမස්ကာရပါ၏—လောကကို မောဟစေသော ပဉ္စအஸ္တရများကို ကိုင်ဆောင်သည့် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အရှင် (ဒေဟနာထ) ၏ နောက်ကွယ်တွင် တစ်ပါးတည်းသော အာဏာရှင်အကြောင်းတရားဖြစ်သော သင့်အား။ အို ယမာန္တက၊ လောကအဆုံးကို ဆောင်လာသော ကြမ်းတမ်းသည့် ယမကိုပင် တိုက်ဖျက်သူ၊ သင့်အား နမို။

Verse 29

गंगातरंगसंपृक्तजटामण्डलधारिणे । नमस्तेस्तु विरूपाक्ष बाल शीतांशुधारिणे

ဂင်္ဂါရေ လှိုင်းများနှင့် ရောယှက်နေသော ဇဋာမဏ္ဍလ (ဆံပင်ချည်ဝိုင်း) ကို ဆောင်ထားသူ သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ အို ဝိရူပါက္ခ၊ နုနယ်သော လကို ဆောင်ထားသော ဘာလ-စီတಾಂရှုဓာရီ၊ သင့်အား နမို။

Verse 30

पिनाकभीमटंकारत्रासितत्रिपुरौकसे । नमस्ते विविधाकारजगत्स्रष्टृशिरश्छिदे

ပိနာက ဓနု၏ ကြောက်မက်ဖွယ် တံကာသံကြောင့် တြိပုရ နေထိုင်သူတို့ကို တုန်လှုပ်စေသူ သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ အမျိုးမျိုးသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူ၊ လောက၏ ဖန်ဆင်းရှင်၏ ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်သူ သင့်အား နမို။

Verse 31

शांतामलकृपादृष्टिसंरक्षितमृ कण्डुज । नमस्ते गिरिजानाथ रक्षावां शरणागते

မೃကဏ္ဍု၏ သားကို ကာကွယ်သူ—သင့်၏ တည်ငြိမ်၍ အပြစ်ကင်းသော ကရုဏာမျက်မြင်ကြည့်ရှုမှုကြောင့် လုံခြုံစေခံရသူ—သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ အို ဂိရိဇာနာထ၊ ခိုလှုံလာသူကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါ၊ ကျွန်ုပ်၏ အကာအကွယ်ဖြစ်ပါစေ။

Verse 32

महादेव जगन्नाथ त्रिपुरांतक शंकर । वामदेव महादेव रक्षावां शरणागते

အို မဟာဒေဝ၊ လောကနာထာ! အို တ్రိပုရాంతက၊ အို ရှင်ကရ၊ အို ဝာမဒေဝ! အို မဟာသခင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခိုလှုံလာသူများဖြစ်သဖြင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါ။

Verse 33

इति ताभ्यां स्तुतः शम्भुर्देवदेवो महेश्वरः । अब्रवीत्प्रीतिसंयुक्तो गायत्रीं च सरस्वतीम्

ထိုနှစ်ဦးက ချီးမွမ်းသဖြင့် ရှမ္ဘူ—ဒေဝတို့၏ဒေဝ မဟေရှဝရ—ပီတိပြည့်ဝကာ ဂါယတရီနှင့် စရஸဝတီတို့အား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 34

महादेव उवाच । भोः सरस्वति गायत्रि प्रीतोऽस्मि युवयोरहम् । वरं वरयतं मत्तो यद्वा मनसि वर्तते

မဟာဒေဝ မိန့်တော်မူသည်– “အို စရஸဝတီ၊ အို ဂါယတရီ၊ သင်တို့နှစ်ဦးအပေါ် ငါ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၏။ ငါထံမှ ဆုတောင်းတော်မူကြ—သင်တို့၏စိတ်၌ တည်နေသော ဆန္ဒမည်သည်မဆို।”

Verse 35

इत्युक्ते ते तु गायत्रीसरस्वत्यौ हरेण वै । अब्रूतां पार्वतीकांतं महादेवं घृणानिधिम्

ထိုသို့ မိန့်တော်မူသောအခါ ဂါယတရီနှင့် စရஸဝတီတို့သည် ဟရ—ပါရဝတီ၏ချစ်ခင်ရသော မဟာဒေဝ၊ ကရုဏာ၏ဘဏ္ဍာ—ထံ ပြန်လည်လျှောက်တင်ကြ၏။

Verse 36

गायत्रीसरस्वत्यावूचतुः । भगन्नावयोर्देव भर्त्तारं चतुराननम् । सप्राणं कुरु सर्वेश कृपया करुणाकर

ဂါယတရီနှင့် စရஸဝတီတို့ မိန့်လျှောက်သည်– “အို ဘဂဝန်၊ အို ဒေဝ! ကျွန်ုပ်တို့၏ခင်ပွန်း လေးမျက်နှာရှိသော ဘြဟ္မာကို ပြန်လည်အသက်ရှင်စေပါ။ အို အလုံးစုံ၏အရှင်၊ ကရုဏာဖြင့်—အို ကရုဏာအရင်းအမြစ်!”

Verse 37

त्वमावयोः पिता देव तवाप्यावां सुते उभे । रक्षावां पतिदानेन तस्मात्त्वं त्रिपुरांतक

အို ဒေဝါ! သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦး၏ ဖခင်ဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးလည်း သင်၏ သမီးများဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အို တ్రိပုရာန္တက၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ခင်ပွန်းကို ပြန်လည်ပေးသနား၍ ကာကွယ်ပါ။

Verse 38

स एवं प्रार्थितः शम्भुस्ताभ्यां ब्राह्मणपुंगवाः । एवमस्त्विति संप्रोच्य गायत्रीं च सरस्वतीम्

ထိုဒေဝီနှစ်ပါး၏ ဆုတောင်းပန်ကြားမှုကို ကြားသော်၊ ဗြာဟ္မဏဝిధိဖြင့် ပူဇော်ခံရသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ရှမ္ဘူသည် ဂါယတ္ရီနှင့် စရஸဝတီအား “အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 39

तदेव वेधसः कायं शिरसा योक्तुमुत्सुकः । तत्रैव वेधसः कायं शिरोभिः सहसुव्रताः

ဝေဓသ (ဗြဟ္မာ) ၏ ထိုကိုယ်ခန္ဓာကို ခေါင်းနှင့် ပြန်လည်ချိတ်ဆက်လိုသော စိတ်ပြင်းပြမှုကြောင့်၊ ထိုနေရာ၌ပင်—အို သီလကောင်းသူတို့—ဝေဓသ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ခေါင်းများစွာနှင့်အတူ စုစည်းထားလေ၏။

Verse 40

भूतैरानाययामास नंदिभृंगिमुखैस्तदा । शिरांसि तान्यनेकानि कायेन सह शंकरः

ထို့နောက် ရှင်ကရသည် နန္ဒီ၊ ဘೃင်ဂီ စသည့် မိမိ၏ ဘူတများအားဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့်အတူ ခေါင်းများစွာကို သယ်ဆောင်လာစေ하였다။

Verse 41

क्षणात्संधारयामास वाणीगायत्रिसंनिधौ । संधितोऽथ हरेणासौ चतुर्वक्त्रो जगत्पतिः

ဝါဏီ (စရஸဝတီ) နှင့် ဂါယတ္ရီ၏ ရှေ့မှောက်၌ သူသည် ခဏချင်းပင် ဆက်စပ်ပေါင်းစည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဟရက ပေါင်းစည်းပေးသဖြင့် မျက်နှာလေးပါးရှိသော လောကပတိ (ဗြဟ္မာ) သည် ပြန်လည်ပြည့်စုံလာ၏။

Verse 42

उत्तस्थौ तत्क्षणादेव सुप्तोत्थित इव द्विजाः । ततः प्रजापतिर्दृष्ट्वा शंकरं शशिभूषणम् । तुष्टाव वाग्भिरग्र्याभिर्भार्याभ्यां च समन्वितः

ထိုခဏချင်းပင် ဗြာဟ္မဏ ဘြဟ္မာသည် အိပ်ရာမှ နိုးထသကဲ့သို့ ထတက်ရပ်တည်လေ၏။ ထို့နောက် ပရဇာပတိသည် လမင်းကို အလှဆင်ထားသော ရှင်ကရကို မြင်၍ မိဖုရားနှစ်ပါးနှင့်အတူ မြင့်မြတ်သော စကားလုံးများဖြင့် ချီးမွမ်းလေ၏။

Verse 43

ब्रह्मोवाच । नमस्ते देवदेवेश करुणाकर शंकर

ဘြဟ္မာက ဆို၏— “ဒေဝတို့၏ ဒေဝအရှင်၊ ကရုဏာ၏ အရင်းအမြစ် ရှင်ကရဘုရား၊ သင့်အား နမಸ್ಕာရ ပြုပါ၏။”

Verse 44

पाहि मां करुणासिंधो निषिद्धाचरणात्प्रभो । मम त्वत्कृपया शंभो निषिद्धाचरणे क्वचित्

အရှင်ဘုရား၊ ကရုဏာသမုဒ္ဒရာတော်၊ တားမြစ်ထားသော အကျင့်အကြံမှ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါ။ ရှင်ဘုရား ရှမ္ဘု၊ သင်၏ကရုဏာကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် မည်သည့်အခါမျှ တားမြစ်သော ကမ္မသို့ မကျရောက်ပါစေ။

Verse 45

मा प्रवृत्तिर्भवेद्भूयो रक्ष मां त्वं तथा सदा । तथैवास्त्विति संप्राह ब्रह्माणं गिरिजापतिः

“ထိုသို့သော စိတ်ဓာတ် မပြန်လည် ပေါ်ပေါက်ပါစေနှင့်; ထိုနည်းတူ အမြဲတမ်း ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါ” ဟု ဘြဟ္မာက ဆို၏။ ဂိရိဇာပတိ (ရှင်ဗ္ဓ) က “တထာස්တု—အဲ့ဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟု ပြန်ဆိုလေ၏။

Verse 46

इतः परं प्रमादं त्वं मा कुरुष्व विधे पुनः । उत्पथं प्रतिपन्नानां पुंसां शास्तास्मि सर्वदा

“ယခုမှစ၍၊ ဗိဓာတာ (ဘြဟ္မာ) ရေ၊ ထပ်မံ၍ ပေါ့လျော့မှု မပြုပါနှင့်။ လမ်းမှား (ဥတ္ပထ) ကို လိုက်သော လူတို့အတွက် ကျွန်ုပ်သည် အမြဲတမ်း ဆုံးမသင်ကြားသူနှင့် လမ်းညွှန်သူ ဖြစ်၏။”

Verse 47

एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रं महादेवो द्विजोत्तमाः । सरस्वतीं च गायत्रीं प्रोवाच प्रीणयन्गिरा

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် မဟာဒေဝသည် မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဘြဟ္မာကို မိန့်ကြားလေ၏။ အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်၊ ထို့နောက် မိမိ၏ချိုမြိန်သောဝါစဖြင့် စရස්ဝတီနှင့် ဂါယတ္ရီတို့ကို ပျော်ရွှင်စေကာ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 48

महादेव उवाच । युवयोर्मत्प्रसादेन हे गायत्रि सरस्वति । अयं भर्ता समायातः सप्राणश्चतुराननः

မဟာဒေဝ မိန့်တော်မူသည်– အို ဂါယတ္ရီ၊ စရස්ဝတီ၊ ငါ၏အနုဂ्रहကြောင့် သင်တို့၏ခင်ပွန်း မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဘြဟ္မာသည် အသက်ရှင်လျက် ဤနေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်လာပြီ။

Verse 49

सहानेन ब्रह्मलोकं यातं मा भूद्विलंबता । युवयोः संनिधानेन सदा कुंडद्वयेऽत्र वै

သူနှင့်အတူ ဘြဟ္မလောကသို့ သွားကြလော့၊ နှောင့်နှေးမဖြစ်စေကြနှင့်။ ထို့ပြင် သင်တို့နှစ်ပါး၏စန္နိဋ္ဌာန်ဖြင့် ဤနေရာရှိ သန့်ရှင်းသော ကုဏ္ဍနှစ်ကန်၌ အစဉ်တည်နေကြလော့။

Verse 50

भविष्यति नृणां मुक्तिः स्नानात्सायुज्यरूपिणी । युष्मन्नाम्ना च गायत्रीसर स्वत्याविति द्वयम्

လူတို့အတွက် ဤနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းကြောင့် စာယုဇ္ယသဘော မုက္ခတိ—အတူတကွပေါင်းစည်းခြင်း၏လွတ်မြောက်မှု—ပေါ်ထွန်းလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ဤကန်နှစ်ကန်ကို သင်တို့၏နာမဖြင့် ‘ဂါယတ္ရီ’ နှင့် ‘စရස්ဝတီ’ ဟူ၍ ခေါ်ကြလိမ့်မည်။

Verse 51

इदं तीर्थं सर्वलोके ख्यातिं यास्यति शाश्वतीम् । सर्वेषामपि तीर्थानामिदं तीर्थद्वयं सदा

ဤတီရ္ထသည် လောကအားလုံး၌ အစဉ်မပြတ်သော ကျော်ကြားမှုကို ရရှိလိမ့်မည်။ အမှန်တကယ်ပင် တီရ္ထအားလုံးအနက် ဤတီရ္ထနှစ်ပါးသည် အစဉ်အမြဲ အထွတ်အမြတ်အဖြစ် တည်ရှိလိမ့်မည်။

Verse 52

शुद्धिप्रदं तथा भूयान्महापातकनाशनम् । महाशांतिकरं पुंसां सर्वाभीष्टप्रदायकम्

ဤအရာသည် ပြည့်ဝသော သန့်စင်မှုကို ပေးအပ်၍ အလွန်ကြီးမားသော အပြစ် (မဟာပာတက) များကိုပင် ဖျက်ဆီးတတ်သည်။ လူတို့အား မဟာငြိမ်းချမ်းမှုကို ပေးပြီး အလိုဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 53

मम प्रसादजननं विष्णुप्रीतिकरं तथा । एतत्तीर्थद्वयसमं न भूतं न भविष्यति

ဤအရာသည် ကျွန်ုပ်၏ ကရုဏာတော်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ဗိဿဏုကိုလည်း ပီတိဖြစ်စေသည်။ ဤသန့်ရှင်းသော တီရ္ထ နှစ်ခု၏ တူညီမှုသည် အတိတ်တွင် မရှိခဲ့သကဲ့သို့ အနာဂတ်တွင်လည်း မရှိတော့မည်။

Verse 54

अत्र स्नानाद्धि सर्वेषां सर्वाभीष्टं भविष्यति । इदं कुंडद्वयं लोके भवतीभ्यां कृतं महत्

အမှန်တကယ်ပင် ဤနေရာ၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးခြင်းကြောင့် လူအားလုံး၏ အလိုဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံလာမည်။ ဤလောက၌ရှိသော ဤမဟာ ကုဏ္ဍ နှစ်ခုကို သင်တို့ ဒေဝီနှစ်ပါးက တည်ထောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 55

युष्मन्नाम्ना प्रसिद्धं च भविष्यति विमुक्तिदम् । गायत्र्युपास्तिरहिता वेदाभ्यासविवर्जिताः

ဤအရာသည် သင်တို့၏ နာမတော်များဖြင့် ထင်ရှားကျော်ကြားလာပြီး မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးအပ်မည်။ ဂါယတရီ ဥပာသနာ မရှိသူများနှင့် ဝေဒ ပညာလေ့လာမှု မရှိသူများပင်—

Verse 56

औपासनविहीनाश्च पंचयज्ञविवर्जिताः । युष्मत्कुंडद्वये स्नानात्तत्त त्फलमवाप्नुयुः

ထို့ပြင် အော်ပာသန (အိမ်ထောင်ရေး နေ့စဉ် မီးပူဇော်ပွဲ) မရှိသူများနှင့် ပဉ္စယဇ္ဉ (မဟာယဇ္ဉ ငါးပါး) ကို စွန့်လွှတ်ထားသူများသည်—သင်တို့၏ ကုဏ္ဍ နှစ်ခု၌ ရေချိုးခြင်းဖြင့် ထိုလျစ်လျူရှုခဲ့သော ကర్మများ၏ သင့်လျော်သော အကျိုးဖလကို ရရှိကြမည်။

Verse 57

अन्ये च ये पातकिनो नित्यानुष्ठानवर्जिताः । स्नात्वा कुंडद्वये तत्र शुद्धाः स्युर्द्विजसत्तमाः

နေ့စဉ်အနုဋ္ဌာန်ကို စွန့်လွှတ်ထားသော အခြားအပြစ်ရှိသူတို့ပင်—ထိုနေရာရှိ ကုဏ္ဍနှစ်ကန်၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးပြီးနောက်၊ အို ဒွိဇအမြတ်ဆုံးတို့၊ သန့်စင်သွားကြ၏။

Verse 58

सरस्वतीं च गाय त्रीमेवमुक्त्वा महेश्वरः । क्षणादंतरधात्तत्र सर्वेषामेव पश्यताम्

ဤသို့ စရஸဝတီနှင့် ဂါယတ္ရီတို့အား မဟေရှဝရက မိန့်ကြားပြီးနောက်၊ လူအားလုံးမြင်နေစဉ်ပင် ခဏချင်း ထိုနေရာ၌ အန္တရာဓာန်သွားတော်မူ၏။

Verse 59

पतिं लब्ध्वाऽथ गायत्रीसरस्वत्यौ मुदान्विते । तेन साकं ब्रह्मलोकं जग्म तुर्द्विजसत्तमाः

ထို့နောက် ဂါယတ္ရီနှင့် စရஸဝတီတို့သည် ခင်ပွန်းကို ရရှိသဖြင့် ဝမ်းမြောက်ပီတိပြည့်နှက်ကာ၊ သူနှင့်အတူ ဘြဟ္မလောကသို့ သွားကြ၏၊ အို ဒွိဇအမြတ်ဆုံးတို့။

Verse 60

श्रीसूत उवाच । एवं वः कथितं विप्रा गंधमादनपर्वते । संनिधानं सरस्वत्या गायत्र्याश्च सहेतुकम्

သီရိ စူတက မိန့်ဆိုသည်—အို ဗိပရတို့၊ ဂန္ဓမာဒန တောင်ပေါ်၌ စရஸဝတီနှင့် ဂါယတ္ရီတို့၏ သန့်ရှင်းသော စန္နိဓာန်ရှိရခြင်းကို အကြောင်းအရင်းနှင့်တကွ ငါသည် သင်တို့အား ဤသို့ ပြောကြားခဲ့၏။

Verse 61

यः शृणोतीममध्यायं पठते वा सभक्तिकम् । एतत्तीर्थद्वयस्नानफलमाप्नोत्यसंशयः

ဤအခန်းကို နားထောင်သူ သို့မဟုတ် ဘက္တိဖြင့် ရွတ်ဖတ်သူသည် သံသယမရှိဘဲ ဤတီရ္ထနှစ်ခု၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၏ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိ၏။