Adhyaya 39

Verse 1

श्रीसूत उवाच । अथातः संप्रवक्ष्यामि कपितीर्थस्य वैभवम् । तत्तीर्थं सकलैः पूर्वं गंधमादनपर्वते

သီရိ စူတ မိန့်တော်မူ၏—ယခုမှစ၍ ကပိတီရ္ထ၏ မဟာဂုဏ်ကို အပြည့်အစုံ ဟောကြားမည်။ ထိုသန့်ရှင်းသော တီရ္ထသည် ရှေးကာလ၌ ဂန္ဓမာဒန တောင်ပေါ်တွင် အားလုံးသိကြသောနေရာဖြစ်၏။

Verse 2

सर्वेषामुपकाराय कपिभिर्निर्मितं द्विजाः । रावणादिषु रक्षःसु हतेषु तदनंतरम्

အို ဒွိဇတို့၊ လူအပေါင်း၏ အကျိုးအတွက် ကပိ(ဝါနရ)တပ်တို့က ဤတီရ္ထကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ရာဝဏာတို့အပါအဝင် ရက္ခသတို့ သတ်ဖြတ်ခံရပြီး ချက်ချင်းနောက်တော်မူ၏။

Verse 3

तीर्थं निर्माय तत्रैव सस्नुस्ते कपयो मुदा । तीर्थाय च वरं प्रादुः कपयः कामरूपिणः

တီရ္ထကို တည်ထောင်ပြီးနောက် ထိုနေရာတင် ဝါနရတို့သည် ဝမ်းမြောက်စွာ ရေချိုးကြ၏။ ထို့ပြင် စိတ်ကြိုက်ရုပ်သဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲနိုင်သော ဝါနရတို့က ထိုတီရ္ထကိုပင် ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။

Verse 4

अस्मिंस्तीर्थे निमग्ना ये भक्तिप्रवणचेतसः । ते सर्वे मुक्तिभाजः स्युर्महापातकमोचिताः

ဤတီရ္ထ၌ ဘက္တိဖြင့် စိတ်နှလုံးညွှတ်နွံ့ကာ ရေဝင်မြုပ်သူတို့သည် အားလုံး မဟာအပြစ်တို့မှ လွတ်ကင်း၍ မောက္ခ၏ အခွင့်အရေးကို ရရှိကြ၏။

Verse 5

अत्र तीर्थे निमग्नानां न स्यान्नरकजं भयम् । अत्र स्नाता नराः सर्वे दारिद्रयं नाप्नुवंति हि

ဤတီရ္ထ၌ ရေမြုပ်စိမ့်ဝင်သူတို့အတွက် နရကမှ ပေါ်ပေါက်သော ကြောက်ရွံ့မှု မရှိတော့။ ဤနေရာ၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးသူ အားလုံးသည် ဆင်းရဲခက်ခဲမှုသို့ မကျရောက်ကြ။

Verse 6

अत्र तीर्थे निमग्नानां यमपीडापि नो भवेत् । कपितीर्थं प्रयास्येऽहमिति यः सततं ब्रुवन्

ဤတီရ္ထ၌ ရေမြုပ်စိမ့်ဝင်သူတို့အပေါ် ယမ၏ညှဉ်းပန်းမှုတောင် မဖြစ်ပေါ်။ ထို့ပြင် ‘ငါ ကပိတီရ္ထသို့ သွားမည်’ ဟု အမြဲတမ်း ပြောဆိုသူသည် …

Verse 7

व्रजेच्छतपदं विप्राः स यायात्परमं पदम् । एतत्तीर्थसमं तीर्थं न भूतं न भविष्यति

ဗြာဟ္မဏတို့အို၊ သူသည် ခြေလှမ်းတစ်ရာသာ သွားလျှင်တောင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အဆင့်သို့ ရောက်နိုင်သည်။ ဤတီရ္ထနှင့် တူညီသော တီရ္ထသည် အတိတ်တွင် မရှိခဲ့၊ အနာဂတ်တွင်လည်း မရှိလိမ့်မည်။

Verse 8

एवं वरं तु ते दत्त्वा तीर्थायास्मै कपीश्वराः । रामं दाशरथिं सर्वे प्रणम्याथ ययाचिरे

ဤသို့ တီရ္ထဤနေရာအား ကောင်းမြတ်သော အခွင့်တော်ကို ပေးအပ်ပြီးနောက်၊ ဝါနရတို့၏ အရှင်များ ကပီဣရှ္ဝရတို့သည် ဒဿရထ၏သား ရာမကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ ထို့နောက် မိမိတို့၏ တောင်းဆိုချက်ကို တင်ပြကြ၏။

Verse 9

स्वामिंस्त्वयास्मै तीर्थाय दीयतां वरमद्भुतम् । कपिभिः प्रार्थितो विप्रा रामचंद्रोऽतिहर्षितः

“အရှင်ဘုရား၊ ဤတီရ္ထအား အံ့ဩဖွယ် ကောင်းမြတ်သော အခွင့်တော်ကို သင်၏လက်ဖြင့် ပေးတော်မူပါ။” ကပိတို့က ဤသို့ တောင်းပန်ကြသဖြင့်၊ ဗြာဟ္မဏတို့အို၊ ရာမချန္ဒြသည် အလွန်ပီတိဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 10

तत्तीर्थाय वरं प्रादात्कपीनां प्रीतिकारणात् । अत्र तीर्थे निमग्नानां गंगास्नानफलं लभेत्

မျောက်တို့ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့် ရာမသည် ထိုတီရ္ထသန့်ရှင်းရာသို့ ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။ ဤတီရ္ထ၌ ရေမြုပ်ဆင်းသူသည် ဂင်္ဂါမြစ်၌ ရေချိုးသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ရရှိ၏။

Verse 11

प्रयागस्नानजं पुण्यं सर्वतीर्थफलं तथा । अग्निष्टोमादियागानां फलं भूयादनुत्तमम्

ဤနေရာ၌ ပရယာဂ၌ ရေချိုးခြင်းမှ ဖြစ်သော ကုသိုလ်၊ တီရ္ထအားလုံး၏ အကျိုး၊ ထို့ပြင် အဂ္နိဋ္ဌောမ စသည့် ယဇ္ဉများ၏ အထူးမြတ်ဆုံး အကျိုးကိုပါ ရရှိသည်။

Verse 12

गायत्र्यादिमहामंत्रजपपुण्यं तथा भवेत् । गोसहस्रप्रदनृणां प्राप्नोत्यविकलं फलम्

ဤနေရာ၌ ဂါယတရီမှ စသော မဟာမန္တရများကို ဇပ (japa) ပြုခြင်း၏ ကုသိုလ် ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထို့ပြင် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသူတို့ရသော အကျိုးကို အပြည့်အဝ ရရှိနိုင်သည်။

Verse 13

चतुर्णामपि वेदानां पारायणफलं लभेत् । ब्रह्मविष्णुमहेशादिदेवपूजाफलं लभेत्

ဤနေရာ၌ ဝေဒလေးပါးကို ပာရာယဏ (pārāyaṇa) ဖတ်ရွတ်ခြင်း၏ အကျိုးကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ မဟေရှ စသော ဒေဝတားများကို ပူဇော်ခြင်း၏ အကျိုးကိုလည်း ရရှိသည်။

Verse 14

कपितीर्थाय रामोयं प्रादादेवं वरं द्विजाः । एवं रामेण दत्ते तु वरे तत्र कुतूहलात्

ဒွိဇာတို့ (ဗြာဟ္မဏများ) အို၊ ဤသို့ပင် ရာမသည် ကပိတီရ္ထသို့ ထိုကဲ့သို့သော ကောင်းချီးကို ပေးတော်မူ၏။ ရာမက ထိုကောင်းချီးကို ပေးပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ စူးစမ်းလိုစိတ် ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 15

षडर्धनयनो ब्रह्मा सहस्राक्षो यमस्तथा । वरुणोग्निस्तथा वायुः कुबेरश्चंद्रमा अपि

ထိုနေရာသို့ မျက်စိများစွာရှိသော ဗြဟ္မာ၊ မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသော ယမ၊ ထို့ပြင် ဝရုဏ၊ အဂ္နိ၊ ဝါယု၊ ကုဗေရ နှင့် လမင်းတော်ပါ လာရောက်ကြသည်။

Verse 16

आदित्यो निरृतिश्चैव साध्याश्च वसवस्तथा । अन्येऽपि त्रिदशाः सर्वे विश्वेदेवादयस्तथा

အာဒိတျ၊ နိရ္ဋတိ၊ သာဓျများနှင့် ဝသုများလည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ဝိශ්ဝေဒေဝတို့အပါအဝင် အခြား သုံးဆယ်သုံးပါးသော နတ်ဒေဝအားလုံးလည်း ထိုနေရာသို့ လာရောက်ကြသည်။

Verse 17

अत्रिर्भृगुस्तथा कुत्सो गौतमश्च पराशरः । कण्वोऽगस्त्यः सुतीक्ष्णश्च विश्वामित्रादयोऽपरे

အတြိ၊ ဘೃဂု၊ ကုৎস၊ ဂေါတမ နှင့် ပရာရှရ; ကဏ္ဝ၊ အဂஸ္တျ နှင့် သုတီက္ရှဏ; ထို့ပြင် အခြားသူများ—ဝိශ්ဝာမိတ္တရ စသည့် ရှင်ရသေ့တို့—အားလုံးလည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်။

Verse 18

योगिनः सनकाद्याश्च नारदाद्याः सुरर्षयः । रामदत्तवरं तीर्थं श्लाघंते बहुधा तदा

သနက စသည့် ယောဂီများနှင့် နာရဒ စသည့် ဒေဝရသေ့များသည် ထိုအခါ ရာမမှ ပေးအပ်သော အနုဂ्रहကို ရရှိထားသည့် ထိုတီရ္ထကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 19

सस्नुश्च तत्र तीर्थे ते सर्वाभीष्टप्रदायिनि । कपिभिर्निर्मितं यस्मादेतत्तीर्थमनुत्तमम्

သူတို့သည် ဆန္ဒအလိုရှိသမျှကို ပေးစွမ်းသော ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ကြသည်။ ထို့ပြင် ဤအထူးမြတ်ဆုံး တီရ္ထကို မျောက်တပ်များက တည်ဆောက်ခဲ့သောကြောင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု ထင်ရှားကျော်ကြားသည်။

Verse 20

कपितीर्थमिति ख्यातिमतो लोके प्रयास्यति । इत्यप्यवोचंस्ते सर्वे देवाश्च मुनयस्तथा

“ဤနေရာသည် လောက၌ ‘ကပိတီရ္ထ’ ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလိမ့်မည်။” ဟု နတ်တို့နှင့် မုနိတို့ အားလုံးက တညီတညွတ်တည်း ကြေညာကြ၏။

Verse 21

तस्मादवश्यं गंतव्यं कपितीर्थं मुमुक्षुभिः । रंभा कौशिकशापेन शिलाभूता पुरा द्विजाः

ထို့ကြောင့် မောက္ခကို ရှာဖွေလိုသူတို့သည် ‘ကပိတီရ္ထ’ သို့ မဖြစ်မနေ သွားရမည်။ အို ဒွိဇတို့၊ အတိတ်က ရမ္ဘာသည် ကೌသိက၏ ကျိန်စာကြောင့် ကျောက်တုံးဖြစ်ခဲ့၏။

Verse 22

तत्र स्नात्वा निजं रूपं प्रपेदे च दिवं ययौ । अस्य तीर्थस्य माहात्म्यं मया वक्तुं न शक्यते

ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးပြီးနောက် သူမသည် မိမိ၏ အမှန်တကယ်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည်ရရှိကာ သုဝဏ္ဏဘုံသို့ တက်ရောက်သွား၏။ ဤတီရ္ထ၏ မဟိမကို ငါ အပြည့်အစုံ မဖော်ပြနိုင်။

Verse 23

मुनय ऊचुः । रंभां किमर्थमशपत्कौशिकः सूतनंदन । कथं गता शिलाभूता कपितीर्थं सुरांगना । एतन्नः सर्वमाचक्ष्व विस्तरान्मुनिसत्तम

မုနိတို့က ဆိုကြသည်– “အို စူတ၏ သားတော်၊ ကೌသိကသည် ရမ္ဘာကို အဘယ်ကြောင့် ကျိန်စာချခဲ့သနည်း။ ထိုကောင်းကင်အပျို—ကျောက်တုံးဖြစ်သွားပြီးနောက်—ကပိတီရ္ထသို့ မည်သို့ ရောက်ခဲ့သနည်း။ အို မုနိအမြတ်ဆုံး၊ ဤအရာအားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ။”

Verse 24

श्रीसूत उवाच । विश्वामित्राभिधो राजा प्रागभूत्कुशिकान्वये

သီရိ စူတက ဆိုသည်– “အတိတ်က ကုသိက မျိုးနွယ်၌ ‘ဝိශ්ဝာမိတ္တရ’ ဟူသော မင်းတစ်ပါး ရှိခဲ့၏။”

Verse 25

स कदाचिन्महाराजः सेनापरिवृतो बली । मेदिनीं परिचक्राम राज्यवीक्षणकौतुकी

တစ်ခါတစ်ရံ ထိုမဟာဘလီ မဟာရာဇာသည် စစ်တပ်ဝန်းရံလျက်၊ မိမိနိုင်ငံကို စစ်ဆေးကြည့်လိုသော စိတ်ကူးယဉ်ဖြင့် ကမ္ဘာမြေတစ်လျှောက် လှည့်လည်သွားလာ하였다။

Verse 26

अटित्वा स बहून्देशान्वसिष्ठस्याश्रमं ययौ । आतिथ्याय वृतः सोऽयं वसिष्ठेन महात्मना

ဒေသအများအပြားကို လှည့်လည်ပြီးနောက် သူသည် ဝသိဋ္ဌ မုနိ၏ အာရှရမ်သို့ ရောက်လာ하였다။ ထိုနေရာတွင် မဟာအတ္မာ ဝသိဋ္ဌက သန့်ရှင်းသော အာတိသျ (ဧည့်ခံပူဇော်မှု) ကို လက်ခံရန် ဖိတ်ခေါ်하였다။

Verse 27

तथास्त्वित्यब्रवीत्सोयं दंडवत्प्रणतो नृपः । कामधेनुप्रभावेन विश्वामित्राय भूभुजे

နန်းတော်ရှင်သည် ဒဏ္ဍဝတ်ပရဏာမဖြင့် လဲလျောင်းကန်တော့၍ “တထာස්တု—အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ” ဟု ဆို하였다။ ထို့နောက် ကာမဓေနု၏ အံ့ဩဖွယ် အာနုဘော်ကြောင့် မြေကြီး၏ အရှင် ဝိශ්ဝာမိတ္တရ အတွက် အာတိသျ ဧည့်ခံပူဇော်မှု ပြည့်စုံစွာ ဖြစ်ပေါ်하였다။

Verse 28

आतिथ्यमकरोद्विप्रा वसिष्ठो ब्रह्मनंदनः । कामधेनुप्रभावं वै ज्ञात्वा कुशिकनंदनः

အို ဗိပရ (ဗြာဟ္မဏ) တို့၊ ဘြဟ္မာ၏ အာနန္ဒဖြစ်သော ဝသိဋ္ဌသည် အာတိသျ ဧည့်ခံပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်하였다။ ထို့နောက် ကုသိကနန္ဒန (ဝိශ්ဝာမိတ္တရ) သည် ကာမဓေနု၏ အထူးအံ့ဩဖွယ် အာနုဘော်ကို သိမြင်ပြီး…

Verse 29

वसिष्ठं प्रार्थयामास कामधेनुमभीष्टदाम् । प्रत्याख्यातो वसिष्ठेन प्रचकर्ष च तां बलात्

သူသည် ဝသိဋ္ဌထံ၌ အလိုရှိသမျှကို ပေးစွမ်းသော ကာမဓေနုကို တောင်းခံ하였다။ ဝသိဋ္ဌက ငြင်းပယ်သော်လည်း သူသည် အင်အားဖြင့် ဆွဲယူကာ ခေါ်ဆောင်သွား하였다။

Verse 30

कामधेनुविसृष्टैस्तु म्लेच्छाद्यैः स पराजितः । महादेवं समाराध्य तस्मादस्त्राण्यवाप्य च

ကာမဓေနုမှ ထုတ်လွှတ်လာသော မလေချ္ချာတို့နှင့် အခြားတပ်များကြောင့် သူသည် ရှုံးနိမ့်ခဲ့၏။ ထို့နောက် မဟာဒေဝကို အာရాధနာပြု၍ ထံမှ ဒိဗ္ဗအස්တြာများကိုလည်း ရရှိ하였다။

Verse 31

वसिष्ठस्याश्रमं गत्वा व्यसृजच्छरसंचयान् । सर्वाण्यस्त्राणि मुमुचे ब्रह्मास्त्रं च नृपोत्तमः

ဝသိဋ္ဌ၏ အာရှရမ်သို့ သွားရောက်ကာ မင်းအထက်မြတ်သည် မြားအစုအဝေးများကို ပစ်လွှတ်하였다။ အස්တြာအားလုံးကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ဘြဟ္မာအස්တြာကိုပါ လွှတ်ချ하였다။

Verse 32

तानि सर्वाणि चास्त्राणि वसिष्ठो ब्रह्मनंदनः । एकेन ब्रह्मदंडेन निजघ्न स्वतपोबलात्

ထိုအස්တြာအားလုံးကို ဘြဟ္မဏဝင်၏ အားရစရာဖြစ်သော ဝသိဋ္ဌသည် မိမိတပေါဗလဖြင့် ဘြဟ္မဒဏ္ဍ တစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ဖျက်ဆီး하였다။

Verse 33

ततः पराजितो विप्रा विश्वामित्रोऽतिलज्जितः । ब्राह्मण्यावाप्तये स्वस्य तपः कर्तुं वनं ययौ

ထို့နောက် ဟေ ဘြဟ္မဏတို့၊ ရှုံးနိမ့်၍ အလွန်အရှက်ရသော ဝိශ්ဝာမိတ္တရသည် မိမိအတွက် ဘြဟ္မဏဖြစ်ခြင်းကို ရယူလို၍ တပဿာပြုရန် တောသို့ သွား하였다။

Verse 34

पूर्वासु पश्चिमांतासु त्रिषु दिक्षु तपोऽचरत् । प्रादुर्भूतमहा विघ्नस्तत्तद्दिक्षु स कौशिकः

ကောသိကသည် အရှေ့နှင့် အနောက်အဆုံးအပါအဝင် သုံးဦးသော ဒిశများတွင် တပဿာကျင့်하였다။ သို့သော် ဒిశတိုင်းတွင် မဟာအတားအဆီးများက သူ့ရှေ့၌ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 35

उत्तरां दिशमासाद्य हिमवत्पर्वतेऽमले । कौशिक्यास्सरितस्तीरे पुण्ये पापविनाशिनि

မြောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိ၍ အညစ်အကြေးကင်းသော ဟိမဝတ်တောင်ပေါ်တွင်၊ အပြစ်ပျောက်ကင်းစေသော သန့်ရှင်းမြတ်သော ကೌသိကီ မြစ်ကမ်း၌ သူ နေထိုင်လေ၏။

Verse 36

दिव्यं वर्षसहस्रं तु निराहारो जितेंद्रियः । निरालोको जितश्वासो जितक्रोधः सुनिश्चलः

ဒိဗ္ဗနှစ်တစ်ထောင်တိုင်အောင် သူသည် အစာမစားဘဲ နေ၍ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူသူဖြစ်၏။ အာရုံမလွဲ၊ အသက်ရှူကို ထိန်းချုပ်၊ ဒေါသကို အနိုင်ယူကာ လုံးဝ မလှုပ်မယှက် တည်ငြိမ်လေ၏။

Verse 37

ग्रीष्मे पंचाग्निमध्यस्थः शिशिरे वारिषु स्थितः । वर्षास्वाकाशगो नित्यमूर्ध्वबाहुर्निराश्रयः

နွေရာသီတွင် မီးငါးပုံအလယ်၌ ရပ်တည်၏။ ဆောင်းရာသီတွင် ရေထဲ၌ တည်နေ၏။ မိုးရာသီတွင် အမြဲကောင်းကင်အောက် ဖွင့်လှစ်နေ၍—လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ထားကာ အားကိုးရာမရှိ။

Verse 39

ब्राह्मण्यसिद्धयेऽत्युग्रं चचार सुमहत्तपः । उद्विग्नमनसस्तस्य त्रिदशास्त्रिदिवालयाः । जंभारिणा च सहिता रंभां प्रोचुरिदं वचः

ဗြဟ္မဏ္ဏယ-စိဒ္ဓိကို ရရှိရန် သူသည် အလွန်ကြမ်းတမ်း၍ မဟာတပကို ကျင့်ဆောင်လေ၏။ ထိုကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားပူပန်သော သုဝဏ္ဏဘုံနေ တိဒသဒေဝများသည် ဇံဘာရီ (အိန္ဒြ) နှင့်အတူ ရမ္ဘာအား ဤစကားကို ပြောကြားလေ၏။

Verse 40

विश्वामित्रं तपस्यंतं विलोभय विचेष्टितैः । यथा तत्तपसो विघ्नो भविष्यति तथा कुरु

“တပကျင့်နေသော ဝိශ්ဝာမိတ္တရကို သင်၏ အမူအရာနှင့် အနုပညာလှည့်ကွက်များဖြင့် ဆွဲဆောင်လော့။ သူ၏ တပကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည့်အတိုင်း ပြုလုပ်လော့။”

Verse 41

एवमुक्ता तदा रंभा देवैरिंद्रपुरोगमैः । प्रत्युवाच सुरान्सर्वान्प्रांजलिः प्रणता तदा

အင်ဒြာဦးဆောင်သော ဒေဝတော်များက ထိုသို့ မိန့်ကြားသော် ရမ္ဘာသည် လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ကာ ဒေဝတော်အားလုံးကို ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 42

रंभोवाच । अतिक्रूरो महाक्रोधो विश्वामित्रो महामुनिः । स शप्स्यते मां क्रोधेन बिभेम्यस्मादहं सुराः

ရမ္ဘာက ဆိုသည်—“မဟာမုနိ ဝိශ්ဝာမိတ္တရသည် အလွန်ကြမ်းတမ်း၍ မဟာဒေါသကြီးသူ ဖြစ်၏။ ဒေါသထွက်လျှင် ကျွန်မကို ကျိန်စာချမည်; ထို့ကြောင့် အို ဒေဝတော်တို့၊ ကျွန်မ သူ့ကို ကြောက်ပါသည်။”

Verse 43

त्रायध्वं कृपया यूयं मां युष्मत्परिचारिकाम् । इत्युक्तो रंभया तत्र जंभारिस्ताम भाषत

နាងက “ကရုဏာဖြင့် ကျွန်မကို—သင်တို့၏ အမှုထမ်းမ—ကာကွယ်ပေးကြပါ” ဟု တောင်းပန်하였다။ ရမ္ဘာ၏ စကားကို ကြားသော် ထိုနေရာ၌ ဇံဘာရီ (အင်ဒြာ) က နាងအား မိန့်ကြား하였다။

Verse 44

इन्द्र उवाच । रंभे त्वया न भीः कार्या विश्वामित्रात्तपोधनात् । अहमप्यागमिष्यामि त्वत्सहायः समन्मथः

အင်ဒြာမိန့်သည်—“ရမ္ဘာရေ၊ တပဓန ဝိශ්ဝာမိတ္တရကို မကြောက်ပါနှင့်။ ငါလည်း သင်၏ အကူအညီအဖြစ် လာမည်၊ မန္မထ (ကာမဒေဝ) နှင့်အတူ။”

Verse 45

कोकिलालापमधुरो वसन्तोऽप्यागमिष्यति । अतिसुंदररूपा त्वं प्रलोभय महामुनिम्

“ကိုကီလာငှက်၏ ချိုမြိန်သော သံကူးကူးနှင့်အတူ နွေဦးရာသီလည်း ရောက်လာမည်။ သင်သည် အလွန်လှပသော ရုပ်ရည်ရှိသူ—သွား၍ မဟာမုနိကို ဆွဲဆောင်လော့။”

Verse 46

इतींद्रकथिता रंभा विश्वामित्राश्रमं ययौ । तद्दृष्टिगोचरा स्थित्वा ललितं रूपमास्थिता

ဣန္ဒြ၏ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ရမ္ဘာသည် ဝိශ්ဝာမိတ္တရ၏ အာရှရမ်သို့ သွား하였다။ သူ၏မျက်စိမြင်ကွင်းအတွင်း ရပ်တည်ကာ လှပနူးညံ့၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူ하였다။

Verse 47

सा मुनिं लोभयामास मनोहरविचेष्टितः । पिकोपि तस्मिन्समये चुकूजानंदयन्मनः

သူမသည် ဆွဲဆောင်ဖွယ် လှုပ်ရှားဟန်ပန်များဖြင့် မုနိကို လိုဘစိတ်ထွန်းကားစေလို하였다။ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ကုကူငှက်လည်း သီချင်းသံမြည်ကာ စိတ်ကို ပျော်ရွှင်စေ하였다။

Verse 48

श्रुत्वा पिकस्वरं रंभां दृष्ट्वा च मुनिपुंगवः । संशयाविष्टहृदयो विदित्वा शक्रकर्म तत् । शशाप रंभां क्रोधेन विश्वामित्रस्तपोधनः

ကုကူငှက်သံကို ကြား၍ ရမ္ဘာကိုလည်း မြင်သောအခါ မုနိအထွဋ်အမြတ်၏ နှလုံးသည် သံသယဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွား하였다။ ၎င်းသည် သက္ကရ (ဣန္ဒြ) ၏ လှည့်ကွက်ဟု သိမြင်ပြီး တပဓန ဝိශ්ဝာမိတ္တရသည် ဒေါသဖြင့် ရမ္ဘာကို ကျိန်စာချ하였다။

Verse 49

विश्वामित्र उवाच । यस्मात्कोपयसे रंभे मां त्वं कोपजयैषिणम्

ဝိශ්ဝာမိတ္တရ မိန့်တော်မူသည်– “အို ရမ္ဘာ၊ သင်သည် အမျက်ကို အနိုင်ယူရန် ကြိုးပမ်းနေသော ငါ့ကို အဘယ်ကြောင့် ဒေါသထွန်းစေသနည်း—”

Verse 50

शिला भवात्र तस्मात्त्वं रंभे वर्षशतायुतम् । तदंतरे ब्राह्मणेन रक्षिता मोक्षमाप्स्यसि

“ထို့ကြောင့် အို ရမ္ဘာ၊ ဤနေရာ၌ တစ်သန်းနှစ်ပတ်လုံး ကျောက်တုံးအဖြစ် ဖြစ်နေစေ။ ထိုကာလအတွင်း ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုဖြင့် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိလိမ့်မည်။”

Verse 51

विश्वामित्रस्य शापेन तदंते सा शिलाऽभवत् । बहुकालं शिलाभूता तस्थौ तस्याश्रमे द्विजाः

ဝိශ්ဝာမိတ္တရ၏ ကျိန်စာကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ကျောက်တုံးဖြစ်သွား하였다။ အို ဒွိဇာတို့၊ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကျောက်တုံးအဖြစ် ထိုအာရှရမ်၌ပင် တည်နေခဲ့သည်။

Verse 52

विश्वामित्रोपि धर्मात्मा पुनस्तप्त्वा महत्तपः । लेभे वसिष्ठवाक्येन ब्राह्मण्यं दुर्लभं नृपैः

ဓမ္မစိတ်ရှိသော ဝိශ්ဝာမိတ္တရလည်း ထပ်မံ၍ မဟာတပဿာကို ဆောင်ရွက်하였다။ ဝသိဋ္ဌ၏ ဝစနာကြောင့် ဘြာဟ္မဏအဆင့်ကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာသည် မင်းများအတွက် ရခက်ခဲသောအရာဖြစ်သည်။

Verse 53

बहुकालं शिलाभूता रंभाप्यासीत्तदाश्रमे । तस्मिन्नेवाश्रमे पुण्ये शिष्योऽगस्त्यस्य संमतः

အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရမ္ဘါလည်း ထိုအာရှရမ်၌ ကျောက်တုံးအဖြစ် နေခဲ့သည်။ ထိုပုဏ္ဏအာရှရမ်တော်၌ပင် အဂස්တျ၏ တပည့်တစ်ဦးလည်း ရှိ၍ အလွန်လေးစားခံရသူဖြစ်သည်။

Verse 54

श्वेतोनाम मुनिश्चक्रे मुमुक्षुः परमं तपः । चिरकालं तपस्तस्मिन्प्रकुर्वति महामुनौ

မောက္ခကို လိုလားသော “ရှွေတ” အမည်ရှိ မုနိတစ်ပါးသည် အမြင့်ဆုံးတပဿာကို စတင်ဆောင်ရွက်하였다။ ထိုမဟာမုနိသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထိုတပကို ဆက်လက်ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။

Verse 55

अंगारकेति विख्याता राक्षसी काचिदागता । तस्याश्रममतिक्रूरा मेघस्वनमहास्वना

“အင်္ဂါရကီ” ဟု နာမည်ကြီးသော ရာක්ෂသီတစ်ယောက် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။ သူမသည် အလွန်ရက်စက်၍ မိုးတိမ်ဂျိမ်းသံကဲ့သို့ ကြီးမားကြမ်းတမ်းသော အသံဖြင့် ဟိန်းဟောက်ကာ ထိုအာရှရမ်သို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

Verse 56

मूत्ररक्तपुरीषाद्यैर्दूषयामास भीषणा । उपद्रवैस्तथा चान्यैर्बाधयामास तं मुनिम्

ကြောက်မက်ဖွယ် ရာක්ෂသီမသည် ဆီး၊ သွေး၊ မစင် စသဖြင့် ထိုနေရာကို မသန့်ရှင်းအောင် လုပ်လေ၏။ ထို့ပြင် အနှောင့်အယှက်များနှင့် အခြားဒုက္ခများဖြင့် ထိုမုနိကို နှိပ်စက်လေ၏။

Verse 57

अथ क्रुद्धो मुनिः श्वेतो वायव्यास्त्रेण योजयन् । शप्तां कुशिकपुत्रेण राक्षस्यै प्राक्षिपच्छिलाम्

ထို့နောက် ဒေါသထွက်သော မုနိ ရှွေတသည် ဝါယဗျ အစတြာကို အသုံးပြု၍၊ ကုရှိက၏ သား (ဗိශ්ဝာမိတ္တရ) က ကျိန်စာချထားသော ကျောက်တုံးကို ရာක්ෂသီထံ ပစ်ချလေ၏။

Verse 58

राक्षसी सा प्रदुद्राव वायव्यास्त्रेण योजिता । वायव्यास्त्रप्रयुक्तेन दृषदानुद्रुता च सा

ဝါယဗျ အစတြာ၏ ထိခိုက်မှုကြောင့် ရာක්ෂသီမသည် ပြေးလွှားထွက်ပြေးလေ၏။ ဝါယဗျ အစတြာ၏ အားပေးမှုကြောင့် ကျောက်တုံးလည်း သူမနောက်သို့ လိုက်လံလိုက်စားလေ၏။

Verse 59

दक्षिणांबुनिधेस्तीरं धावति स्म भयार्दिता । धावन्तीमनुधावन्ती सा शिलास्त्रप्रयोजिता

ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် တုန်လှုပ်နေသော သူမသည် တောင်ဘက် သမုဒ္ဒရာကမ်းခြေသို့ ပြေးလေ၏။ သူမပြေးသလို၊ လွှတ်ပြီးသား ကျောက်အစတြာလည်း လိုက်လံလိုက်စား၍ နောက်မှပြေးလေ၏။

Verse 60

पपातोपरि राक्षस्या मज्जंत्याः कपितीर्थके । मृता सा राक्षसी तत्र शिलापातात्स्वमूर्द्धनि

ကပိတီရ္ထက၌ ရာක්ෂသီမသည် နစ်မြုပ်နေစဉ် ကျောက်တုံးသည် သူမအပေါ်သို့ ကျရောက်လေ၏။ ထိုနေရာတွင်ပင် ကျောက်ကျ၍ မိမိခေါင်းကို ထိခိုက်သဖြင့် ရာක්ෂသီမ သေဆုံးလေ၏။

Verse 61

विश्वामित्रेण शप्ता सा कपितीर्थे निमज्जनात् । शिलारूपं परित्यज्य रंभारूपमुपेयुषी

ဝိශ්ဝာမိတ္တရ၏ ကျိန်စာကြောင့် ထိခိုက်နေသော သူမသည် ကပိတီရ္ထ၌ ရေချိုးနှစ်မြုပ်ကာ ကျောက်ရုပ်ကို စွန့်ပြီး ရမ္ဘာ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည်ရရှိ하였다။

Verse 62

देवैः कुसुमधाराभिरभिवृष्टा मनोरमा । दिव्यं विमानमारूढा दिव्यांबरविराजिता

လှပသော သူမကို ဒေဝတားတို့က ပန်းစီးရေစီးများဖြင့် မိုးကဲ့သို့ ပက်ချခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် သူမသည် ဒိဗ္ဗဝိမာန်တက်စီး၍ ဒိဗ္ဗဝတ်ရုံဖြင့် တောက်ပလင်းလက်하였다။

Verse 63

हारकेयूरकटकनासाभरणभूषिता । उर्वश्याद्यप्सरोभिश्च सखिभिः परिवारिता

လည်ဆွဲ၊ လက်မောင်းကွင်း၊ လက်ကောက်နှင့် နှာခေါင်းအလှဆင်တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး၊ ဥရဝသီကိုအစပြုသော အပ္စရာမိတ်ဆွေများက ဝိုင်းရံထား하였다။

Verse 64

कपितीर्थस्य माहात्म्यं प्रशंसन्ती पुनःपुनः । निषेव्य रामनाथं च शंकरं शशिभूषणम्

ကပိတီရ္ထ၏ မဟာတန်ခိုးကို ထပ်ခါထပ်ခါ ချီးမွမ်းလျက်၊ သူမသည် ရာမနာထ—လမင်းအလှဆင်ထားသော ရှင်ကရ (သင်္ကရ) ဘုရားကို भक्तिभာဝဖြင့် ပူဇော်하였다။

Verse 65

आखण्डलपुरीं रम्यां प्रययावमरावतीम् । राक्षसी सापि शापेन कुम्भजस्य महौजसः

သူမသည် အာခဏ္ဍလ၏ လှပသော မြို့တော် အမရာဝတီသို့ ထွက်ခွာသွား하였다။ သို့သော် မဟာဩဇာရှိသော ကုမ္ဘဇ (အဂස්တျ) ၏ ကျိန်စာကြောင့် သူမလည်း ရာක්ෂသီ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Verse 66

घृताची देववेश्या हि राक्षसीरूपमागता । साप्यत्र कपितीर्थाप्सु स्नानात्स्वं रूपमाययौ

ဃြတാചီ သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပ္စရာ (နတ်မိန်းမ) ဖြစ်သော်လည်း ရာක්ෂသီရုပ်ကို ခံယူခဲ့သည်။ ဤနေရာ ကပိတီရ္ထ၏ သန့်ရှင်းသော ရေတွင် ရေချိုးသဖြင့် မိမိ၏ အမှန်ရုပ်သို့ ပြန်လည်ရရှိ하였다။

Verse 67

एवं रंभाघृताच्यौ ते कपितीर्थे निमज्जनात् । अगस्त्यशिष्यश्वेतस्य प्रसादाद्द्विजसत्तमाः

ဤသို့ ရမ္ဘာနှင့် ဃြတാഌီ တို့သည် ကပိတီရ္ထ၌ ရေမြုပ်ဆင်း၍ အဂஸ္တျ၏ တပည့် ရွှေတ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် (လွတ်မြောက်ကြသည်)၊ အို ဒွိဇအမြတ်တို့။

Verse 68

राक्षसीत्वं शिलात्वं च हित्वा स्वं रूपमागते । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्नातव्यं कपितीर्थके

ရာක්ෂသီဖြစ်ခြင်းနှင့် ကျောက်ဖြစ်ခြင်းတို့ကို စွန့်လွှတ်ပြီး မိမိတို့၏ ရုပ်သဘောသို့ ပြန်ရောက်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ကပိတီရ္ထ၌ ရေချိုးသင့်သည်။

Verse 69

यः शृणोतीममध्यायं पठते वापि मानवः । प्राप्नोति कपितीर्थस्य स्नानजं फलमुत्तमम्

ဤအခန်းကို ကြားနာသူ သို့မဟုတ် ဖတ်ရွတ်သူ မည်သူမဆို ကပိတီရ္ထ၌ ရေချိုးခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးကို ရရှိသည်။