Adhyaya 36

Verse 1

श्रीसूत उवाच । धनुष्कोटेस्तु माहात्म्यं भूयोऽपि प्रब्रवीम्यहम् । दुराचाराभिधो यत्र स्नात्वा मुक्तो भवद्द्विजाः

သီရိ စူတက ပြောသည်– ဓနုဿကိုဋိ၏ မဟာတန်ခိုးကို ငါ ထပ်မံ ကြေညာမည်။ ထိုနေရာ၌ ‘ဒုရာစာရ’ ဟု ခေါ်သောသူသည် ရေချိုးပြီးနောက်၊ ဟေ ဒွိဇ ရှင်ပညာရှိတို့၊ လွတ်မြောက်မှုကို ရရှိခဲ့၏။

Verse 2

मुनय ऊचुः । दुराचाराभिधः कोऽसौ सूत तत्त्वार्थकोविद । किंच पापं कृतं तेन दुराचारेण वै मुने

မုနိတို့က မေးလျှောက်သည်– ဟေ စူတ၊ တတ္တဝနှင့် အဓိပ္ပါယ်ကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သူ၊ ‘ဒုရာစာရ’ ဟု ခေါ်သောသူသည် မည်သူနည်း။ ဟေ မုနိ၊ ထိုအကျင့်ဆိုးသူက မည်သည့် အပြစ်ကို ကျူးလွန်ခဲ့သနည်း။

Verse 3

कथं वा पातका न्मुक्तो धनुष्कोटौ निमज्जनात् । एतच्छुश्रूषमाणानां विस्तराद्वद नो मुने

ဓနုဿကိုဋိ၌ ရေမြုပ်ဝင်ခြင်းကြောင့် သူသည် အပြစ်များမှ မည်သို့ လွတ်မြောက်ခဲ့သနည်း။ ဤအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ နားထောင်လိုစိတ်ပြင်းပြပါသည်; ဟေ မုနိ၊ အသေးစိတ် ပြောပြပါ။

Verse 4

श्रीसूत उवाच । मुनयः श्रूयतां तस्य दुराचारस्य पातकम् । स्नानेन धनुषः कोटौ यथा मुक्तश्च पातकात्

သီရိ စူတက ပြောသည်– ဟေ မုနိတို့၊ ‘ဒုရာစာရ’ ၏ အပြစ်ကို နားထောင်ကြလော့။ ထို့ပြင် ဓနုဿကိုဋိ၌ ရေချိုးခြင်းဖြင့် သူသည် အပြစ်မှ မည်သို့ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်ကိုလည်း နားထောင်ကြလော့။

Verse 5

दुराचाराभिधो विप्रो गौतमीतीरमाश्रितः । कश्चिदस्ति द्विजाः पापी क्रूरकर्मरतः सदा

ဂေါတမီမြစ်ကမ်းပေါ်၌ ဒုရာစာရ ဟူသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး နေထိုင်၏။ အို ဒွိဇတို့၊ သူသည် အပြစ်ကြီးသူဖြစ်၍ အမြဲတမ်း ကြမ်းတမ်းသော ကర్మများ၌ မျှော်လင့်မက ရင်းနှီးနေ၏။

Verse 6

ब्रह्मघ्नैश्च सुरापैश्च स्तेयिभिर्गुरुतल्पगैः । तदा संसर्गदुष्टोऽसौ तैः साकं न्यवसद्विजाः

ထို့နောက် အို ဒွိဇတို့၊ သူသည် ဗြာဟ္မဏသတ်သူများ၊ အရက်သောက်သူများ၊ ခိုးသူများနှင့် ဆရာ၏အိပ်ရာကို ဖောက်ဖျက်သူများနှင့်အတူ နေထိုင်လေ၏။ ထိုသို့သော မကောင်းသောပေါင်းသင်းမှုကြောင့် မလှပသွားကာ သူတို့နှင့်အတူပင် နေထိုင်ခဲ့သည်။

Verse 7

महापातकिसंसर्गं दोषेणास्य द्विजस्य वै । ब्राह्मण्यं सकलं नष्टं निःशेषेण द्विजोत्तमाः

အမှန်တကယ်ပင် မဟာပာတကအပြစ်ကြီးသူများနှင့် ပေါင်းသင်းသည့် အပြစ်ကြောင့် ထိုဒွိဇ၏ ဗြာဟ္မဏအဆင့်အတန်း အားလုံးသည် အစအဆုံး ပျက်စီးသွား၏၊ အို ဒွိဇအမြတ်တို့။

Verse 8

महापातकिभिः सार्द्धं दिनमेकं तु यो द्विजः । निवसेत्सादरं तस्य तत्क्षणाद्वै द्विजन्मनः

သို့ရာတွင် မဟာပာတကအပြစ်ကြီးသူများ၏ အဖွဲ့အစည်း၌ တစ်နေ့တည်းပင် လေးစားစွာ နေထိုင်သော ဒွိဇမည်သူမဆို၊ ထိုသူ၏ ဒွိဇဖြစ်မှု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်သည် ထိုခဏချင်းမှ စ၍ လျော့နည်းပျက်စီးသွားသည်။

Verse 9

ब्राह्मणस्य तुरीयांशो नश्यत्येव न संशयः । द्विदिनं सेवनात्स्पर्शाद्दर्शनाच्छयनात्तथा

ဗြာဟ္မဏဖြစ်မှု၏ လေးပုံတစ်ပုံသည် အမှန်တကယ် ပျက်စီးသွားသည်—သံသယမရှိ—နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ဆောင်ရွက်ပေးခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ ထိတွေ့ခြင်း၊ မြင်တွေ့ခြင်း၊ ထို့အပြင် အတူတကွ (သို့) နီးနီးကပ်ကပ် အိပ်စက်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း။

Verse 10

भोजनात्सह पंक्तौ च महापातकिभिर्द्विजाः । द्वितीयभागो नश्येत ब्राह्मणस्य न संशयः

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးက မဟာပာတကင် (အပြစ်ကြီးသူ) များနှင့် တန်းတူအတန်းတူ ထိုင်၍ အစာစားလျှင်၊ သူ၏ ဓမ္မပုဏ္ဏ၏ ဒုတိယအပိုင်းသည် မသံသယဘဲ ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 11

त्रिदिनाच्च तृतीयांशो नश्यत्येव न संशयः । चतुर्दिनाच्चतुर्थांशो विलयं याति हि ध्रुवम्

သုံးရက်ကျော်လျှင် တတိယအပိုင်းသည်လည်း မသံသယဘဲ ပျက်စီးသည်။ လေးရက်ကျော်လျှင် စတုတ္ထအပိုင်းသည်လည်း အမှန်တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 12

अतः परं तु तैः साकं शयनासनभोजनैः । तत्तुल्यपातकी भूयान्महापातकसंभवात्

ထို့ထက်ပို၍ သူတို့နှင့်အတူ အိပ်ရာ၊ ထိုင်ခုံနှင့် အစာကို မျှဝေပါက၊ မဟာအပြစ် ပေါ်ပေါက်စေသောကြောင့် သူသည် သူတို့နှင့်တူညီသော အပြစ်ရှိသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 13

तेन ब्राह्मण्यहीनोऽयं दुराचाराभिधो द्विजाः । ग्रस्तोऽभवद्भीषणेन वेतालेन बलीयसा

ထိုကြောင့် အို ဒွိဇတို့၊ ‘ဒုရာစာရ’ ဟု ခေါ်ကြသော ဤသူသည် စစ်မှန်သော ဗြာဟ္မဏအဆင့်မှ ကင်းလွတ်သွားပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားကြီးသော ဝေတාලက ဖမ်းဆီးသွားသည်။

Verse 14

असौ परवशस्तेन वेतालेनातिपीडितः । देशाद्देशं भ्रमन्विप्रा वनाच्चैव वनांतरम्

သူသည် ထိုဝေတාල၏ အာဏာအောက်တွင် အကူအညီမဲ့ကာ အလွန်အမင်း နှိပ်စက်ခံရပြီး၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ တိုင်းပြည်တစ်ပြည်မှ တစ်ပြည်သို့ လှည့်လည်ကာ တောတစ်တောမှ တောတစ်တောသို့လည်း လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။

Verse 15

पूर्वपुण्यविपाकेन दैवयोगेन स द्विजः । रामचंद्रधनुष्कोटिं महापातकनाशनीम्

အတိတ်က ကုသိုလ်၏ အကျိုးပွင့်ရင့်ခြင်းနှင့် ဒေဝကံတော်၏ ဆုံဆည်းမှုကြောင့် ထိုဗြာဟ္မဏသည် သရီ ရာမချန္ဒရ၏ ဓနုရှ္ကိုဋိ—မဟာအပြစ်တို့ကို ဖျက်သိမ်းရာ—သို့ ရောက်လေ၏။

Verse 16

अनुद्रुतः पिशाचेन तेनाविष्टो ययौ द्विजाः । न्यमज्जयत्स वेतालो धनुष्कोटिजले त्वमुम्

ထို ပိသာစက လိုက်လံနှောင့်ယှက်၍ ထို၏ အဝင်အထွက်ဖြင့် ကပ်ငြိနေသဖြင့် ထိုဒွိဇသည် ဆက်လက်သွားလေ၏၊ ဟေ ဗြာဟ္မဏတို့။ ထို့နောက် ဝေတාලက သူ့ကို ဓနုရှ္ကိုဋိ ရေထဲသို့ မြုပ်နှံလိုက်၏။

Verse 17

धनुष्कोटिजले सोऽयं वेतालेन प्रवेशितः । उदतिष्ठत्क्षणादेव वेतालेन विमोचितः

ဓနုရှ္ကိုဋိ ရေထဲသို့ ဝေတාලက တွန်းချခဲ့သော်လည်း ဤသူသည် ခဏချင်းပင် ထလာလေ၏—ထိုဝေတාලမှပင် လွတ်မြောက်သွား၍။

Verse 18

उत्थितोऽसौ द्विजो विप्रा धनुष्कोटिजलात्तदा । स्वस्थो व्यचिंतयत्कोऽयं देशो जलधितीरतः

ထိုအခါ ထိုဒွိဇသည်၊ ဟေ ဝိပရတို့၊ ဓနုရှ္ကိုဋိ ရေမှ ထလာပြီး ကျန်းမာသန်စွမ်းလာလေ၏။ ထို့နောက် စဉ်းစားလေသည်—“သမုဒ္ဒရာကမ်းနားရှိ ဤဒေသသည် မည်သည့်ပြည်နည်း?”

Verse 19

कथं मयागतमिह गौतमीतीरवासिना । इति चिंताकुलः सोऽयं धनुष्कोटिनिवासिनम्

“ငါသည် ဂေါတမီမြစ်ကမ်းနားတွင် နေထိုင်သူဖြစ်ပါလျက် ဤနေရာသို့ မည်သို့ရောက်လာသနည်း?”—ဟူ၍ စိုးရိမ်ပူပန်လျက် ဓနုရှ္ကိုဋိ နေထိုင်သူတစ်ဦးထံ သွားရောက်မေးမြန်းလေ၏။

Verse 20

दत्तात्रेयं महात्मानं योगिप्रवरमुत्तमम् । समागम्य प्रणम्यासौ दुराचारोऽभ्यभाषत

ယောဂီတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာအတ္တမ ဒတ္တာတြေးယကို ဒုရာစာရ မျက်နှာချင်းဆိုင်သို့ ချဉ်းကပ်ကာ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် စကားဆို하였다။

Verse 21

न जाने भगवन्देशः कतमोऽयं वदाधुना । गौतमीतीरनिलयो दुराचाराभिधो ह्यहम्

“အို ဘဂဝန်၊ ဤဒေသသည် မည်သည့်အရပ်နည်းကို မသိပါ၊ ယခုတင် ပြောပြပါ။ ကျွန်ုပ်သည် ဂေါတမီမြစ်ကမ်း၌ နေထိုင်သူဖြစ်ပြီး ‘ဒုရာစာရ’ ဟု အမှန်တကယ် ခေါ်ကြပါသည်။”

Verse 22

कृपया ब्रूहि मे ब्रह्मन्मयात्र कथमागतम् । इति पृष्टो मुनिस्तेन दुराचारेण सुव्रतः

“ကရုဏာဖြင့် ပြောပြပါ၊ အို ဘြာဟ္မဏ မုနိ၊ ကျွန်ုပ်သည် ဤနေရာသို့ မည်သို့ ရောက်လာသနည်း” ဟု မေးမြန်းသဖြင့် သီလဗြတကောင်းမြတ်သော မုနိက ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 23

ध्यात्वा मुहूर्तमवदद्दुराचारं घृणानिधिः । महापातकिसंसर्गे दुराचार कृते पुरा

ခဏမျှ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကရုဏာ၏ဘဏ္ဍာက ဒုရာစာရအား မိန့်ကြားသည်—“ယခင်က၊ အို ဒုရာစာရ၊ မဟာအပြစ်ရှိသူများ (မဟာပာတကိ) နှင့် ပေါင်းသင်းရာမှ…”

Verse 24

ब्राह्मण्यं नष्टमभवद्वेतालस्त्वां ततोऽग्रहीत् । तेनाविष्टस्त्वमायातो विवशोऽत्र विमूढधीः

“သင်၏ ဘြာဟ္မဏသန့်ရှင်းမှု ပျက်စီးသွားပြီးနောက် ဗေတာလတစ်ကောင်က သင့်ကို ဖမ်းယူ하였다။ ၎င်း၏ပိုင်ဆိုင်မှုအောက်တွင် စွဲကပ်ခံရသဖြင့် သင်သည် အားမဲ့စွာ ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီး ဉာဏ်အမြင်လည်း လုံးဝ မောဟဖြစ်သွား하였다။”

Verse 25

न्यमज्जयत्त्वां वेतालो धनुष्कोटिजलेऽत्र तु । तत्र मज्जनमात्रेण विमुक्तः पातकाद्भवान्

ဤနေရာတွင် ဝေတားလသည် သင့်ကို ဓနုဿကိုဋိ၏ ရေထဲသို့ နှစ်မြှုပ်စေ하였다။ ထိုနှစ်မြှုပ်ခြင်းတစ်ခါတည်းဖြင့် သင်သည် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်하였다။

Verse 26

धनुष्कोटौ तु ये स्नानं पुण्ये कुर्वंति मानवाः । तेषां नश्यंति वै सत्यं पंचपातकसंचयाः

ဓနုဿကိုဋိ၏ ပုဏ္ဏမြတ်သော တီရ္ထ၌ စနာန်ပြုသော လူတို့အတွက် အမှန်တကယ်ပင် မဟာအပြစ်ကြီးငါးပါး၏ စုဆောင်းထားသော အပြစ်အစုသည် ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 27

रामचंद्रधनुष्कोटावत्र मज्जनमात्रतः । महापातकिसंसर्गदोषस्ते विलयं ययौ

ဤနေရာ ရာမချန္ဒြ၏ ဓနုဿကိုဋိ၌ တစ်ကြိမ်သာ နှစ်မြှုပ်ခြင်းဖြင့်ပင် မဟာအပြစ်ကြီးကျူးလွန်သူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းမှုမှ ဖြစ်လာသော အပြစ်ဒေါသသည် သင့်အတွက် ပျောက်ကွယ်သွား하였다။

Verse 28

तन्नाशादेव वेतालस्त्वां मुक्त्वा विलयं गतः । त्वामग्रहीद्यो वेतालः पुरायं ब्राह्मणोऽभवत्

ထိုအညစ်အကြေး ပျက်စီးသွားသဖြင့် ဝေတားလသည် သင့်ကို လွှတ်ပြီး ကိုယ်တိုင်လည်း ပျောက်ကွယ်သွား하였다။ သင့်ကို ဖမ်းဆီးခဲ့သော ဝေတားလသည် ယခင်က ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။

Verse 29

सोऽयं भाद्रपदे मासे कृष्णपक्षे महालयम् । पार्वणेन विधानेन पितॄणां नाकरोन्मुदा

ဤသူသည် ဘာဒြပဒ လတွင်၊ ကృష్ణပက္ခ၏ မဟာလယကာလ၌၊ သတ်မှတ်ထားသော ပါර්ဝဏ နည်းလမ်းအတိုင်း ပိတೃတို့အတွက် ဘိုးဘွားပူဇာ (श्राद्ध) ကို ဝမ်းမြောက်စွာ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။

Verse 30

तेन स्वपितृभिः शप्तो वेतालत्वमगादयम् । सोपि चास्य धनुष्कोटेरवलोकनमात्रतः

မိမိ၏ ပိတೃဘိုးဘွားတို့၏ ကျိန်စာကြောင့် ဤသူသည် ဝေတාලအဖြစ်သို့ ကျရောက်သွား၏။ သို့ရာတွင် ဤလေး၏ ထိပ်ဖျားကို မျက်စိဖြင့်သာ ကြည့်မြင်ရုံဖြင့်ပင် ထိုအခြေအနေမှ လွတ်မြောက်လာ၏။

Verse 31

वेतालत्वं विहायेह विष्णुलोकम वाप्तवान् । अतो भाद्रपदे मासे कृष्णपक्षे महालयम्

ဤနေရာ၌ပင် ဝေတාලအဖြစ်ကို စွန့်လွှတ်၍ သူသည် ဗိဿဏုလောကသို့ ရောက်ရှိခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ဘာဒြပဒလတွင် ကృష్ణပက္ခ၌ မဟာလယ ကర్మများကို ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 32

उद्दिश्य स्वपितॄन्ये तु न कुर्वन्त्यतिलोभतः । महालोभयुतास्तेऽद्धा वेतालाः स्युर्न संशयः

မိမိ၏ ပိတೃဘိုးဘွားတို့ကို ရည်ညွှန်းထားသော်လည်း အလွန်အကျွံ လောဘကြောင့် ကర్మမပြုသူတို့သည် မဟာလောဘနှင့် ပြည့်ဝ၍ အမှန်တကယ် ဝေတාලဖြစ်ကြမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 33

तस्माद्भाद्रपदे मासे कृष्णपक्षे महालयम् । पितॄनुद्दिश्य शक्त्या ये ब्राह्मणान्वेदपारगान्

ထို့ကြောင့် ဘာဒြပဒလ၏ ကృష్ణပက္ခ၌ မဟာလယအခါ၊ မိမိ၏ ပိတೃဘိုးဘွားတို့ကို ရည်ညွှန်း၍ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဝေဒပညာကို ကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏတို့အား…

Verse 34

भोजयेयुर्महान्नेन न ते विंदंति दुर्गतिम् । यस्तु भाद्रपदे मासे कृष्णपक्षे महालयम्

…အာဟာရအလွန်ပေါများသော အစာဖြင့် ဧည့်ခံကျွေးမွေးရမည်။ ထိုသို့ပြုသူတို့သည် ဒုဂ္ဂတိကို မတွေ့ရ။ သို့သော် ဘာဒြပဒလ၏ ကృష్ణပက္ခ၌ မဟာလယအခါ…

Verse 35

स्वशक्त्यनुगुणं विप्रमेकं द्वौ त्रीनकिंचनः । भोजयेन्नहि दौर्गत्यं भवेदस्य कदाचन

ဆင်းရဲသူပင် မိမိစွမ်းအားနှင့်ကိုက်ညီသလို ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး—သို့မဟုတ် နှစ်ဦး သုံးဦး—ကို အဟာရဖြင့်ဧည့်ခံကျွေးမွေးသင့်သည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် မကောင်းကံမည်သည့်အခါမျှ မကျရောက်။

Verse 36

अयं भाद्रपदे मासे पितॄणामनुपासनात् । ययौ वेतालतां विप्रो यस्त्वां जग्राह पापिनम्

ဘဓ္ရပဒလတွင် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) ကို မပူဇော်မနာလိုက်ခြင်းကြောင့်၊ သင်ကို—အပြစ်သား—ဖမ်းဆီးခဲ့သော ဗြာဟ္မဏသည် ဝေတාල အဖြစ်သို့ ကျရောက်သွား하였다။

Verse 37

कालो भाद्रपदमासमारभ्य वृश्चिकावधि । महालयस्य कथितो मुनिभिस्तत्त्वदर्शिभिः

တတ္တဝဒർശီ မုနိများက မဟာလယ ကာလသည် ဘဓ္ရပဒ လမှ စ၍ ဝೃၑ္စိက အချိန်အထိ ဆက်လက်တည်ရှိကြောင်း ကြေညာထားသည်။

Verse 38

मासो भाद्रपदः कालस्तत्रापि हि विशिष्यते । कृष्ण पक्षो विशिष्टः स्याद्दुराचारक तत्र वै

ထိုကာလများအနက် ဘဓ္ရပဒ လသည် အထူးမြတ်သည်ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့အပြင် ထိုလအတွင်း ကృష్ణပက္ခ (မှောင်ဘက်) သည် ပိုမိုထူးခြား၏—အကျင့်ဆိုးသူအတွက်ပင် အမှန်တကယ်။

Verse 39

तस्मिञ्छुभे कृष्णपक्षे प्रथमायां तथा तिथौ । श्राद्धं महालयं कुर्याद्यो नरो भक्तिपूर्वकम्

ထိုမင်္ဂလာရှိသော ကృష్ణပက္ခအတွင်း ပထမတိထိနေ့၌ပင်၊ ဘက္တိဖြင့် မဟာလယ ရှရဒ္ဓ ကို ပြုလုပ်သူသည် မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်ပြီး ကုသိုလ်ပုဏ္ဏကို ရရှိသည်။

Verse 40

तस्य प्रीणाति भगवान्पावकः सर्वपावनः । स वह्निलोकमाप्नोति वह्निना सह मोदते

သူ့ကြောင့် အရာအားလုံးကို သန့်စင်ပေးသော သန့်ရှင်းမြတ်သော မီးဘုရား အဂ္နိဒေဝသည် ပီတိဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုသူသည် အဂ္နိလောကကို ရောက်ပြီး အဂ္နိနှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ ပျော်ရွှင်မြူးတော်မူ၏။

Verse 41

तस्मै च ज्वलनो देवः सर्वैश्वर्यं ददात्यपि । प्रथमायां तिथौ मर्त्यो यो न कुर्यान्महालयम्

ထိုသူအား ဇွလနဒေဝ (အဂ္နိ) သာယာဝပြောမှု အမျိုးမျိုးကိုပါ ပေးတော်မူ၏။ သို့သော် ပထမတိထိ (ပရထမာ) တွင် မဟာလယ ကర్మကို မပြုသော မရဏသတ္တဝါသည်…

Verse 42

वह्निर्गृहं दहेत्तस्य श्रियं क्षेत्रादिकं तथा । वेदज्ञे ब्राह्मणे भुक्ते प्रथमायां महालये

မီးသည် သူ၏အိမ်ကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး၊ ထို့အပြင် သူ၏ စည်းစိမ်၊ မြေယာစသည့် ပိုင်ဆိုင်မှုများကိုလည်း ဖျက်ဆီးတတ်၏—ပထမတိထိ၏ မဟာလယတွင် ဝေဒသိ ပုရောဟိတ် (ဗြာဟ္မဏ) ကို အစာကျွေးပြီးနောက်တောင် သင့်တော်သည့် အကျင့်အတိုင်း မလိုက်နာလျှင်။

Verse 43

दश कल्पसहस्राणि पितरो यांति तृप्तताम् । द्वितीयायां तु यो भक्त्या कुर्याच्छ्राद्धं महालयम्

ကလ္ပ တစ်သောင်းတိုင်အောင် ပိတೃတို့သည် တೃप्तတော်မူကြ၏။ ထို့ပြင် ဒုတိယတိထိ (ဒွိတီယာ) တွင် ဘက္တိဖြင့် မဟာလယ ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သူသည်…

Verse 44

तस्य प्रीणाति भगवान्भवानीपतिरीश्वरः । स कैलासमवाप्नोति शिवेन सह मोदते

ဘဝါနီ၏ အဖော်အိမ်ရှင် အီශ්ဝရ မဟာသေဝသည် ထိုသူအား ပီတိဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုသူသည် ကိုင်လာသကို ရောက်ပြီး ရှိဝနှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ ပျော်ရွှင်မြူးတော်မူ၏။

Verse 45

विपुलां संपदं तस्मै प्रीतो दद्यान्महेश्वरः । द्वितीयायां तिथौ मर्त्यो यो न कुर्यान्महालयम्

မဟေရှဝရသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ သူ့အား အလွန်ပေါများသော စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ပေးတော်မူ၏။ သို့သော် ဒုတိယ တိထီ (ဒ္ဝိတီယာ) တွင် မဟာလယ အခမ်းအနားကို မပြုလုပ်သူ မနုស្ស…

Verse 46

तस्य वै कुपितः शंभुर्नाशयेद्ब्रह्मवर्चसम् । रौरवं कालसूत्राख्यं नरकं चास्य दास्यति

ထိုသူအပေါ် ရှံဘူသည် ဒေါသထွက်၍ သူ၏ ဘြာဟ္မဏ ဂုဏ်တောက်ပမှုကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ရောရဝ နှင့် ကာလသုတ်ရ ဟုခေါ်သော နရကများသို့လည်း ပို့ဆောင်တော်မူ၏။

Verse 47

वेदज्ञे ब्राह्मणे भुक्ते द्वितीयायां महालये । विंशत्कल्प सहस्राणि पितरो यांति तृप्तताम्

ဒုတိယ တိထီ၏ မဟာလယတွင် ဝေဒသိပ္ပံကို သိကျွမ်းသော ဘြာဟ္မဏကို အစာပေးလှူလျှင် ဘိုးဘွားပိတೃတို့သည် ကလ္ပ နှစ်သောင်းတိုင်အောင် တೃप्तကျေနပ်ကြ၏။

Verse 48

अनुग्रहात्पितॄणां च संततिश्चास्य वर्द्धते । तृतीयायां नरो भक्त्या कुर्याच्छ्राद्धं महालयम्

ပိတೃတို့၏ အနုဂ्रहကြောင့် သူ၏ မျိုးဆက်လည်း တိုးပွား၍ ရှင်သန်ဖွံ့ဖြိုး၏။ ထို့ကြောင့် တတိယ တိထီ (တရိတီယာ) တွင် လူသည် ဘက္တိဖြင့် မဟာလယ-ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 49

तस्य प्रीणाति भगवांल्लोकपालो धनाधिपः । महापद्मादिनिधयो वर्तंते तस्य वै वशे

ထိုသူကြောင့် စည်းစိမ်၏ အရှင် လောကပာလ ဘဂဝန် (ကူဗေရ) သည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ၏။ မဟာပဒ္မ အစရှိသော မဟာနိဓိများသည်လည်း သူ၏ အာဏာအောက်သို့ ဝင်လာကြ၏။

Verse 50

तस्यानुगास्त्रयो देवा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । तृतीयायां तिथौ मर्त्यो यो न कुर्यान्महालयम्

သူ၏ကြီးကြပ်သူများမှာ ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ မဟေရှဝရ ဟူသော နတ်သုံးပါး ဖြစ်သည်။ တတိယတိထိ (တရတိယာ) တွင် မဟာလယ ကర్మကို မပြုလုပ်သော လူသားသည် ထိုနတ်တို့၏ ဒဏ်ခတ်အမိန့်အောက်သို့ ကျရောက်သည်။

Verse 51

धनदो भगवांस्तस्य संपदं हरति क्षणात् । दारिद्यं च ददात्यस्मै बहुदुःखसमाकुलम्

ဓန၏အရှင် ဘဂဝန် ဓနဒ (ကူဘေရ) သည် သူ၏စည်းစိမ်ကို ခဏချင်းပင် လုယူသွားပြီး၊ ဒုက္ခများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်သော ဆင်းရဲမှုကို သူ့အား ပေးအပ်သည်။

Verse 52

तृतीयायां तिथौ मर्त्यो यः करोति महालयम् । तृप्यंति पितरस्तस्य त्रिंशत्कल्पसहस्रकम्

တတိယတိထိတွင် မဟာလယကို ပြုလုပ်သော လူသား၏ ပိတၱရ (ဘိုးဘွား) များသည် တရားဝင်တင်မြှောက်၍ တရိဆယ်ထောင် ကလ္ပအထိ စိတ်ကျေနပ်ပျော်ရွှင်နေကြသည်။

Verse 53

चतुर्थ्यां तु नरो भक्त्या श्राद्धं कुर्यान्महालयम् । तस्य प्रीणाति भगवान्हेरंबः पार्वतीसुतः

သို့သော် စတုတ္ထတိထိ (စတုရ္ထီ) တွင် ယောကျာ်းတစ်ဦးက ဘက္တိဖြင့် မဟာလယ-ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်လျှင်၊ ပါရဝတီ၏သား ဘဂဝန် ဟေရမ္ဘ သည် သူ့အပေါ် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူသည်။

Verse 54

तस्य विघ्नाश्च नश्यंति गजवक्त्रप्रसादतः । चतुर्थ्यां तु तिथौ मर्त्यो यो न कुर्यान्महालयम्

ဆင်မျက်နှာရှိသော အရှင်၏ ကရုဏာကြောင့် သူ၏ အတားအဆီးများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သို့သော် စတုတ္ထတိထိတွင် မဟာလယကို မပြုလုပ်သော လူသားသည်…

Verse 55

विघ्नेशो भगवांस्तस्य सदा विघ्नं करोति हि । चण्डकोलाहलाभिख्ये नरके च पतत्यथ

ထိုသူအတွက် ဘုရားဝိဃ္နေးရှ (Vighneśa) သည် အမြဲတမ်း အတားအဆီးများကို ဖြစ်စေတတ်၏; ထို့နောက် ‘ချဏ္ဍကိုလာဟလ’ ဟုခေါ်သော နရကသို့ ကျရောက်သွားသည်။

Verse 56

चतुर्थ्यां वै तिथौ मर्त्यो यः करोति महालयम् । पितरः कल्पसाहस्रं चत्वारिंशत्प्रहर्षिताः

အမှန်တကယ်ပင် စတုတ္ထတိထိနေ့တွင် မဟာလယ (Mahālaya) ကို ပြုလုပ်သော မရဏမန်သူသည် ပိတရ (ဘိုးဘွား) များကို ပျော်ရွှင်စေ၏; သူတို့သည် ကလ္ပ လေးသောင်းတိုင်အောင် ဝမ်းမြောက်နေကြသည်။

Verse 57

बहून्पुत्रान्प्रदास्यंति श्राद्धकर्तुर्निरंतरम् । पंचम्यां तु तिथौ भक्त्या यो न कुर्यान्महालयम्

ပိတရတို့သည် ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ပြုလုပ်သူအား အစဉ်မပြတ် သားအများကို ပေးသနားကြ၏။ သို့သော် ပဉ္စမီတိထိနေ့တွင် ဘက္တိဖြင့် မဟာလယ မပြုလျှင်…

Verse 58

तस्य लक्ष्मीर्भगवती परित्यजति मंदिरम् । अलक्ष्मीः कलहाधारा तस्य प्रादुर्भवेद्गृहे

ထိုသူ၏ အိမ်ကို ဘဂဝတီ လက္ရှ္မီ (Lakṣmī) သည် စွန့်ခွာသွား၏; ထို့ပြင် အငြင်းပွားမှုကို အခြေခံသော အလက္ရှ္မီ (Alakṣmī) သည် သူ၏အိမ်တွင် ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 59

पचम्यां तु तिथौ मर्त्यो यः करोति महालयम् । तस्य तृप्यंति पितरः पंचकल्पसहस्रके

သို့သော် ပဉ္စမီတိထိနေ့တွင် မဟာလယကို ပြုလုပ်သော မရဏမန်သူ၏ ပိတရတို့သည် တೃप्त (စိတ်ကျေနပ်) ကြ၏; သူတို့သည် ကလ္ပ ငါးထောင်တိုင်အောင် ကျေနပ်နေကြသည်။

Verse 60

संततिं चाप्यविच्छिन्नामस्मै दास्यंति तर्पिताः । पार्वती च प्रसन्ना स्यान्महदैश्वर्यदायिनी

ပူဇော်တర్పဏဖြင့် ဘိုးဘွားပိတೃတို့ စိတ်ကျေနပ်သော် သူ့အား မပြတ်မတောက် မျိုးဆက်စဉ်ဆက် ပေးတော်မူကြ၏။ ထို့ပြင် မဟာဣශ්ဝရိယပေးတော်မူသော မယ်တော် ပါర్వတီလည်း ပျော်ရွှင်ကြည်နူး၍ ကြီးမားသော စည်းစိမ်နှင့် အာဏာကံကို ချီးမြှင့်တော်မူ၏။

Verse 61

षष्ठ्यां तिथौ नरो भक्त्या श्राद्धं कुर्यान्महालयम् । तस्य प्रीणाति भगवान्षण्मुखः पार्वती सुतः

လဆဋ္ဌမတိထီ (Ṣaṣṭhī) တွင် လူတစ်ဦးက ဘက္တိဖြင့် မဟာလယ ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်လျှင် ပါर्वတီ၏ သားတော် ဘဂဝန် ဆဏ္မုခ သည် သူ့အပေါ် ပျော်ရွှင်ကြည်နူးတော်မူ၏။

Verse 62

तस्य पुत्राश्च पौत्राश्च षण्मुखस्य प्रसादतः । ग्रहैर्वालग्रहैश्चैव न बाध्यंते कदाचन

ဆဏ္မုခ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သူ၏ သားများနှင့် မြေးများသည် မည်သည့်အခါမျှ ဂြဟ (ဂြိုဟ်) အာနိသင်များကြောင့်လည်းကောင်း၊ ကလေးကိုဖမ်းဆီးနှောင့်ယှက်သော ဘာလဂြဟတို့ကြောင့်လည်းကောင်း မပင်ပန်းမနာကျင်ကြ။

Verse 63

षष्ठ्यां तिथौ नरो भक्त्या यो न कुर्यान्महालयम् । तस्य स्कन्दो महासेनो विमुखः स्यान्न संशयः

သို့သော် ဆဋ္ဌမတိထီတွင် ဘက္တိဖြင့် မဟာလယ အခမ်းအနားကို မပြုလုပ်သူအပေါ် မဟာစေန စကန္ဒ သည် မသံသယဘဲ မျက်နှာလွှဲတော်မူလိမ့်မည်။

Verse 64

गर्भान्निर्गतमात्रैव प्रजा तस्य विनश्यति । पूतनादिग्रहकुलैर्बाध्यते च निरंतरम्

သူ၏ သားသမီးများသည် ဝမ်းမှထွက်လာသည့်ခဏချင်းပင် ပျက်စီးသေဆုံးကြ၏။ ထို့ပြင် ပူတနာ စသည့် ဂြဟအုပ်စုများ၏ နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် အမြဲမပြတ် ဒုက္ခခံရ၏။

Verse 65

वह्निज्वालाप्रवेशाख्ये नरके च पतत्यधः । षष्ठ्यां तिथौ यः श्रद्धावान्कुर्याच्छ्राद्धं महालयम्

အကုသိုလ်ပြုသူသည် “မီးလောင်တောက်ပထဲ ဝင်ရောက်ခြင်း” ဟုခေါ်သော နရကသို့ အောက်သို့ကျရောက်၏။ သို့သော် သဒ္ဓါရှိသူက သဿဌီ တိထိတွင် မဟာလယ ရှရဒ္ဓ ပြုလျှင် မင်္ဂလာဖလကို ရရှိ၏။

Verse 66

षष्टिकल्पसहस्रं तु पितरो यामति तृप्तताम् । पुत्रानपि प्रदास्यंति संपदं विपुलां तथा

ကလ္ပ ခြောက်သောင်းတိုင်အောင် ပိတೃတို့သည် စိတ်ကျေနပ်တိမ်းတိမ်းဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သူတို့သည် သားသမီးကိုလည်း ပေးသနားကာ များပြားသော စည်းစိမ်ဥစ္စာကိုလည်း ချီးမြှင့်၏။

Verse 67

सप्तम्यां तु तिथौ मर्त्यः श्राद्धं कुर्यान्महालयम् । हिरण्यपाणिर्भगवानादित्यस्तस्य तुष्यति

သပ္တမီ တိထိတွင် လူသားတစ်ဦးက မဟာလယ ရှရဒ္ဓ ကို ပြုလုပ်လျှင် “ဟိရဏ္ယပါဏိ” (ရွှေလက်) ဟုခေါ်သော ဘဂဝန် အာဒိတျ—နေဒေဝ—သည် ထိုသူကို ကျေနပ်နှစ်သက်၏။

Verse 68

अरोगो दृढगात्रः स्याद्भास्करस्य प्रसादतः । हिरण्यपाणिर्भगवान्हिरण्यं पाणिना स्वयम्

ဘာස්ကရ၏ ကရုဏာကြောင့် ထိုသူသည် ရောဂါကင်း၍ ကိုယ်အင်္ဂါခိုင်မာလာ၏။ ထို့ပြင် “ဟိရဏ္ယပါဏိ” ဘဂဝန်သည် မဟာလယ ရှရဒ္ဓ ပြုသူအား မိမိလက်ဖြင့်ပင် ရွှေကို ချီးမြှင့်ပေး၏။

Verse 69

महालयश्राद्धकर्त्रे ददाति प्रीतमानसः । सप्तम्यां तु तिथौ भक्त्या यो न कुर्यान्महालयम्

မဟာလယ ရှရဒ္ဓ ပြုသူအား ထိုအကျိုးများကို ပျော်ရွှင်သောစိတ်ဖြင့် ပေးသနား၏။ သို့သော် သပ္တမီ တိထိတွင် သဒ္ဓါဖြင့် မဟာလယ မပြုသူသည် ဆန့်ကျင်ဖလကို ခံစားရ၏။

Verse 70

व्याधिभिः क्षयरोगाद्यै बाध्यते स दिवानिशम् । तीक्ष्णधारास्त्रशय्याख्ये नरके च पतत्यधः

သူသည် က్షယရောဂ (ကိုယ်ခန္ဓာပျက်စီးစေသောရောဂါ) စသည့်ရောဂါများကြောင့် နေ့ညမပြတ် နှိပ်စက်ခံရပြီး၊ “ဓားသွားထက်မြက်သော လက်နက်များ၏ အိပ်ရာ” ဟုခေါ်သော နရကသို့ အောက်သို့ကျရောက်သည်။

Verse 71

सप्तम्यां यो नरो भक्त्या श्राद्धं कुर्यान्महालयम् । सप्ततिं कल्पसाहस्रं प्रीणंति पितरोऽस्य वै

စပ္တမီနေ့တွင် ဘက္တိဖြင့် မဟာလယ-ရှ్రာဒ္ဓ ကို ပြုလုပ်သူ၏ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များသည် အမှန်တကယ် ကလ്പ ၇၀,၀၀၀ တိုင်အောင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ကြသည်။

Verse 72

संततिं चाप्यविच्छिन्नां दद्युः पितृगणाः सदा । अष्टम्यां तु तिथौ मर्त्यः श्राद्धं कुर्यान्महाल यम्

ပိတೃဂဏများသည် အမြဲတမ်း သူ့အား မပြတ်တောက်သော မျိုးဆက်စဉ်ဆက်ကို ပေးသနားကြသည်။ ထို့ပြင် အဋ္ဌမီ တိထီတွင် လူသားသည် မဟာလယ-ရှြာဒ္ဓ ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 73

मृत्युंजयः कृत्तिवासास्तस्य प्रीणाति शंकरः । करस्थं तस्य कैवल्यं शंकरस्य प्रसादतः

မృత్యုဉ္ဇယ၊ ကృတ္တိဝာသာ (အရေပြားဝတ်ဆင်သူ) ရှင်ကရသည် သူ့အပေါ် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ၏။ ရှင်ကရ၏ ကရုဏာကြောင့် ကైవလျ (လွတ်မြောက်ခြင်း) သည် လက်ထဲတွင်တင် ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ ရရှိလာသည်။

Verse 74

महालयेन श्राद्धेन तुष्टे साक्षात्त्रि यंबके । चतुर्दशसु लोकेषु दुर्लभं तस्य किं भवेत्

မဟာလယ-ရှြာဒ္ဓ ကြောင့် တြိယမ္ဗက (ရှီဝ) ကိုယ်တိုင် စိတ်တော်ကျလျှင်၊ လောက ၁၄ ပါးအတွင်း သူ့အတွက် မရနိုင်သည့်အရာ ဘာရှိနိုင်မည်နည်း။

Verse 75

महालयं न कुर्याद्वै योऽष्टम्यां मूढचेतनः । संसारसागरे घोरे सदा मज्जति दुःखितः

အဋ္ဌမီတိထိ၌ မဟာလယ ကရမကို မပြုသူ မိုက်မဲသောစိတ်ရှိလျှင်၊ ဒုက္ခဖြင့် အမြဲတမ်း ကြောက်မက်ဖွယ် သံသရာပင်လယ်၌ နစ်မြုပ်နေ၏။

Verse 76

कदाचिदपि तस्येष्टं नैव सिद्ध्यति भूतले । वैतरिण्याख्यनरके पतत्याचंद्रतारकम्

မြေပြင်ပေါ်၌ သူ၏လိုအင်သည် တစ်ကြိမ်တောင် မအောင်မြင်နိုင်၊ လနှင့်ကြယ်များ တည်ရှိသမျှကာလတိုင်အောင် ‘ဝိုင်တရဏီ’ ဟုခေါ်သော နရက၌ ကျရောက်၏။

Verse 77

योऽष्टम्यां श्रद्धया श्राद्धं नरः कुर्यान्महालयम् । अशीतिकल्पसाहस्रं तृप्यंति पितरोऽस्य वै

အဋ္ဌမီတိထိ၌ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် မဟာလယ ရှရဒ္ဓကို လူတစ်ဦး ပြုလုပ်လျှင်၊ သူ၏ ပိတရ်များသည် ကလ္ပ ရှစ်သောင်းတိုင်အောင် တృပ్త ဖြစ်ကြ၏။

Verse 78

आशीर्भिर्वर्द्धयंत्येनं विघ्नश्चास्य व्यपोहति । संततिं चाप्यविच्छिन्नां दद्युः पितृगणाः सदा

သူတို့သည် ကောင်းချီးအာशीရ်များဖြင့် သူကို တိုးတက်စေကြပြီး၊ သူ၏ဘဝအတားအဆီးများလည်း ပယ်ဖျက်သွား၏။ ပိတရ်အဖွဲ့သည် အမြဲတမ်း မပြတ်မတောက် သားစဉ်မြေးဆက်ကိုလည်း ပေးသနားကြ၏။

Verse 79

नवम्यां तु तिथौ मर्त्यः श्राद्धं कुर्यान्महालयम् । दुर्गादेवी भगवती तस्य प्रीणाति शांभवी

နဝမီတိထိ၌ မနုဿသည် မဟာလယ ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သင့်၏။ ထိုအခါ ဘဂဝတီ ဒုရ္ဂါဒေဝီ—ရှမ္ဘဝီ ကိုယ်တိုင်—သူ့အပေါ် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ၏။

Verse 80

क्षयापस्मारकुष्ठा दीन्क्षुद्रप्रेतपिशाचकान् । नाशयेत्तस्य सन्तुष्टा दुर्गा महिषमर्दिनी

သူ၏ပူဇော်ကာရိယာကို နှစ်သက်တော်မူသော မဟိષမర్఑ဒိနီ ဒုရ္ဂါမယ်တော်သည် ချွတ်ယွင်းရောဂါ၊ အပစမာရ (ဝက်ရူးပြန်)၊ ကုဋ္ဌ (အရေပြားရောဂါ)၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် သေးငယ်သော ဝိညာဉ်များ၊ ပရေတာ၊ ပိသာချာတို့၏ အနှောင့်အယှက်ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသည်။

Verse 81

नवम्यां तु तिथौ मर्त्यो यो न कुर्यान्महालयम् । अपस्मारेण पीड्येत तथैव ब्रह्मरक्षसा

နဝမီ တိထိနေ့တွင် မဟာလယ ပူဇော်ပွဲကို မပြုလုပ်သော လူသားသည် အပစမာရ (ဝက်ရူးပြန်) ဖြင့် နှိပ်စက်ခံရပြီး ထို့အတူ ဘြဟ္မရာက္ခသ၏ အနှောင့်အယှက်ကိုလည်း ခံရသည်။

Verse 82

अभिचारार्थकृत्याभिर्वाध्येत च निरन्तरम् । नवम्यां यस्तिथौ मर्त्यः श्राद्धं कुर्यान्महालयम्

သူသည် အဘိချာရ (မந்திரဆိုး) နှင့် ရန်လိုသော ကရိယာများကြောင့် အမြဲတမ်း နှောင့်ယှက်ခံရမည်; ထို့ကြောင့် နဝမီ တိထိနေ့တွင် လူသားသည် မဟာလယ ရှရာဒ္ဓကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 83

नवतिं कल्पसाहस्रं तृप्यन्ति पितरोऽस्य वै । संततिं चाप्यविच्छिन्नां दद्युः पितृगणाः सदा

ကလ္ပ ကိုးသောင်းတိုင်အောင် သူ၏ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များသည် အမှန်တကယ် တృပ్తကြည်နူးကြပြီး၊ ပိတೃဂဏတို့သည် အမြဲတမ်း မပြတ်တောက်သော မျိုးဆက်နှင့် သားစဉ်မြေးဆက် ဆက်လက်တည်တံ့မှုကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 84

दशम्यां तु तिथौ मर्त्यः श्राद्धं कुर्यान्महालयम् । तस्यामृतकलश्चन्द्रः षोडशात्मा प्रसीदति

ဒသမီ တိထိနေ့တွင် လူသားသည် မဟာလယ ရှရာဒ္ဓကို ပြုလုပ်သင့်သည်; ထိုအခါ အမృతကလသကဲ့သို့၊ ဆယ့်ခြောက်ကလာပါဝင်သော စန္ဒြ (လ) သည် ကြည်နူးတော်မူလာသည်။

Verse 85

औषधीनामधीशेऽस्मिञ्छ्राद्धेनानेन तोषिते । व्रीह्यादीनि तु धान्यानि दद्युरोषधयः सदा

ဤရှရဒ္ဓဖြင့် ဆေးပင်တို့၏ အဓိပတိ ပီတိဖြစ်လျှင် ဆေးပင်တို့သည် အမြဲတမ်း ဆန်စပါး စသည့် သီးနှံများကို ပေးကမ်းတတ်၏။

Verse 86

यो न कुर्याद्दशम्यां तु महालयमनुत्तमम् । ओषध्यो निष्फलास्तस्य कृषिश्चाप्यस्य निष्फला

ဒသမီတိထိ၌ အထွတ်အထိပ် မဟာလယ ပူဇော်ပွဲကို မပြုလုပ်သူ၏ ဆေးပင်များသည် အကျိုးမရှိဘဲ၊ လယ်ယာလုပ်ငန်းလည်း အကျိုးမဖြစ်တတ်။

Verse 87

दशम्यां यस्तिथौ मर्त्यः श्राद्धंकुर्यान्महालयम् । शतकल्पसहस्राणि तृप्यंति पितरोऽस्य वै

ဒသမီတိထိ၌ မဟာလယ ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သော မရဏသတ္တဝါ၏ ပိတရ်တို့သည် ကလ္ပ တစ်သိန်းတိုင်အောင် တృပ్త ဖြစ်ကြ၏။

Verse 88

संततिं चाप्यविच्छिन्नां दद्युः पितृगणाः सदा । एकादश्यां नरो भक्त्या श्राद्धं कुर्यान्महालयम्

ပိတရ်အဖွဲ့တို့သည် အမြဲတမ်း မပြတ်မတောက် သားစဉ်မြေးဆက်ကို ပေးတတ်ကြ၏။ ထို့ပြင် ဧကာဒသီတိထိ၌ လူသည် ဘက္တိဖြင့် မဟာလယ ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 89

संहर्ता सर्वलोकस्य तस्य रुद्रः प्रसीदति । रुद्रस्य सर्वसंहर्तुः प्रसादेन जगत्पतेः

သူ့အပေါ်တွင် ရုဒ္ဒရ—လောကအားလုံး၏ ဖျက်ဆီးသူ—ကြည်နူးပီတိဖြစ်တော်မူ၏။ ရုဒ္ဒရ အလုံးစုံဖျက်ဆီးသူ၊ ဇဂတ်ပတိ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ကောင်းချီးကို ရရှိ၏။

Verse 90

शत्रून्पराजय त्येष श्राद्धकर्ता निरन्तरम् । ब्रह्महत्यायुतं चापि तस्य नश्यति तत्क्षणात्

အမြဲမပြတ် Śrāddha (ရှရဒ္ဓ) ကို ပြုလုပ်သူသည် ရန်သူတို့ကို မလွဲမသွေ အနိုင်ယူနိုင်၏။ ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏသတ်မှု အပြစ်အနာဂတ် အထောင်ပေါင်းများစွာ၏ အလေးချိန်တောင် ထိုခဏတည်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 91

अग्निष्टोमादियज्ञानां फलमाप्नोति पुष्कलम् । एकादश्यां नरो भक्त्या यो न कुर्यान्महालयम्

သူသည် အဂ္နိṣṭိုမ စသည့် ယဇ္ဉများနှင့် တူညီသော အကျိုးဖလ အလွန်များစွာကို ရရှိ၏။ သို့သော် ဧကာဒသီနေ့တွင် ဘက္တိရှိသော်လည်း မဟာလယ ပူဇာ/ကర్మကို မပြုလုပ်သူသည် မိမိတာဝန်ကို လျစ်လျူရှုသူဖြစ်၏။

Verse 92

तस्य वै विमुखो रुद्रो न प्रसीदति कर्हिचित् । सर्वतो वर्धमानाश्च बाधन्ते शत्रवो ह्यमुम्

ထိုသို့သောသူအပေါ် ရုဒ္ရ (Rudra) သည် မျက်နှာလွှဲ၍ မည်သည့်အခါမျှ မနှစ်သက်ပေ။ ထို့ပြင် ဘက်ပေါင်းစုံမှ တိုးပွားလာသော ရန်သူတို့က မလွဲမသွေ သူ့ကို နှိပ်စက်နှောင့်ယှက်ကြသည်။

Verse 93

अग्निष्टोमादिका यज्ञाः कृताश्च बहुदक्षिणाः । निष्फला एव तस्य स्युर्भस्मनि न्यस्तहव्यवत्

အဂ္နိṣṭိုမ စသည့် ယဇ္ဉများကို ဒက္ခိဏာများစွာဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော်လည်း ထိုသူအတွက် အကျိုးမရှိဘဲ ဖြစ်သွားသည်—မီးခိုးပြာပေါ်သို့ ဟဝ္ယ (အာဟုတိ) ကို ချထားသကဲ့သို့။

Verse 94

ब्रह्मवातकतुल्यः स्याच्छ्राद्धाकरणदोषतः । एकादश्यां तिथौ यस्तु श्राद्धं कुर्यान्महालयम्

Śrāddha (ရှရဒ္ဓ) မပြုလုပ်ခြင်း၏ အပြစ်ကြောင့် လူသည် ‘ဗြဟ္မ-ဝါတက’ ဟူသော အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်သားနှင့် တူညီသွား၏။ သို့သော် ဧကာဒသီ တိထိတွင် မဟာလယ Śrāddha ကို ပြုလုပ်သူသည် ထိုအပြစ်တင်မှုမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 95

द्विशतं कल्पसाहस्रं तृप्यंति पितरोऽस्य वै । संततिं चाप्यविच्छिन्नां दद्युः पितृ गणाः सदा

သူ၏ ပိတೃဘိုးဘွားများသည် ကလ္ပ နှစ်သိန်းတိုင်အောင် စိတ်ကျေနပ်တော်မူကြပြီး၊ ပိတೃဂဏတို့သည် အစဉ်အမြဲ မပြတ်မတောက်သော မျိုးဆက်စဉ်ဆက်ကို ပေးသနားကြသည်။

Verse 96

द्वादश्यां तु तिथौ मर्त्यः कुर्याच्छ्राद्धं महालयम् । तस्य लक्ष्मीपतिः साक्षात्प्रसीदति जनार्दनः

ဒ္ဝါဒသီ တိထီနေ့တွင် လူသားက မဟာလယ ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်ပါက၊ လက္ရှမီပတိ ဖြစ်သော ဇနာရ္ဒနသည် ကိုယ်တိုင်ပင် ကြည်နူးတော်မူ၏။

Verse 97

प्रसन्ने सति देवेशे देवदेवे जनार्दने । चराचरं जगत्सर्वं प्रीतमेव न संशयः

ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ ဒေဝေရှ ဇနာရ္ဒန ကြည်နူးတော်မူသော်၊ လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အပါအဝင် ကမ္ဘာလောကအလုံးစုံ ပျော်ရွှင်ကြည်နူးသည်မှာ သံသယမရှိ။

Verse 98

भूमिर्हरिप्रिया चास्य सस्यं संवर्द्धयत्यपि । लक्ष्मीश्च वर्द्धते तस्य मंदिरे हरिवल्लभा

ဟရီ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ မြေကြီးသည် သူ၏ သီးနှံကိုလည်း တိုးပွားစေ၏; ဟရီ၏ ချစ်သူ လက္ရှမီသည်လည်း သူ၏ အိမ်တော်၌ အစဉ်တိုးတက်ကြွယ်ဝနေ၏။

Verse 99

गदा कौमोदकी नाम नारायणकरस्थिता । अपस्मारादिभूतानि नाशयत्येव सर्वदा

နာရာယဏ၏ လက်တော်၌ တည်ရှိသော ‘ကောမောဒကီ’ အမည်ရှိ ဂဒါသည် အပစမာရနှင့်တူသော အနှောင့်အယှက်ဝိညာဉ်များ၊ ရောဂါဒုက္ခများကို အစဉ်အမြဲ ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။

Verse 100

तीक्ष्णधारं तथा चक्रं शत्रूनस्य दहत्यपि । यातुधानपिशाचादीञ्छंखश्चास्य व्यपोहति

ထက်မြက်သောဓားသွားကဲ့သို့ ချွန်ထက်သည့် စက်ကရသည် ရန်သူတို့ကိုပင် လောင်ကျွမ်းစေ၏; ထို့ပြင် သင်္ခါသံသည် ယာတုဓာန၊ ပိသာချာ စသည့် မကောင်းဆိုးဝါးတို့ကို နှင်ထုတ်ပယ်ရှားစေ၏။

Verse 110

सहस्रकल्पसाहस्रं प्रीणंति पितरोऽस्य वै । संततिं चाप्यविच्छिन्नां दद्युः पितॄगणास्तदा

ကလ္ပ တစ်ထောင်မြောက် တစ်ထောင်တိုင်အောင် သူ၏ ပိတೃတို့သည် အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်ကျေနပ်ကြ၏; ထို့နောက် ပိတೃဂဏတို့က မပြတ်မတောက်သော သားစဉ်မြေးဆက်ကို ပေးအပ်ကြ၏။

Verse 120

संततिं चाप्यविच्छिन्नां दद्युः पितृगणास्तदा । अमायां तु नरो भक्त्या श्राद्धं कुर्यान्महालयम्

ထို့နောက် ပိတೃဂဏတို့က မပြတ်မတောက်သော သားစဉ်မြေးဆက်ကို ပေးအပ်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် အမావာသျာနေ့တွင် လူသည် ဘက္တိဖြင့် မဟာလယ ရှရာဒ္ဓကို ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 130

अस्मानुद्दिश्य मत्पुत्रा भोजयेयुर्द्विजोत्तमान् । तेन नो नरकक्लेशो न भविष्यति दारुणः

“ကျွန်ုပ်တို့ကို ရည်ညွှန်း၍ ငါ၏သားတို့သည် ဒွိဇအထက်မြတ်တို့ကို အာဟာရဖြင့် ဧည့်ခံစေကြပါစေ; ထိုကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် နရက၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဒုက္ခဝေဒနာ မဖြစ်လာတော့ပါလိမ့်မည်။”

Verse 140

पार्वणेन विधानेन कुर्याच्छ्राद्धे महालयम् । नरो महालयश्राद्धे पितृवंश्यान्पितॄनिव

မဟာလယ ရှရာဒ္ဓကို ပါර්ဝဏ (pārvaṇa) နည်းလမ်းအတိုင်း ပြုလုပ်သင့်၏။ မဟာလယ ရှရာဒ္ဓတွင် လူသည် မိမိ၏ ဘိုးဘွားမျိုးရိုးရှိ အဘိုးအဘွားအားလုံးကို ပိတೃတို့ကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ပင် ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 150

नकुर्याद्यद्यपि श्राद्धं मातापित्रोर्मृतेऽहनि । कुर्यान्महालयश्राद्धमस्मरन्नेव बुद्धिमान्

မိဘတို့၏ ကွယ်လွန်နှစ်ပတ်လည်နေ့တွင် ရှရဒ္ဓ မပြုနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ပညာရှိသူသည် မမေ့မလျော့ဘဲ မဟာလယ ရှရဒ္ဓ ကို မဖြစ်မနေ ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 160

क्षमध्वं मम तद्यूयं भवंतो हि दयापराः । दरिद्रो रोदनं कुर्यादेवं काननभूमिषु

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ—သင်တို့သည် အမှန်တကယ် ကရုဏာပြည့်ဝသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဆင်းရဲသူတစ်ယောက်သည် တောမြေထဲတွင် ဤသို့ ငိုကြွေးတတ်သည်။

Verse 170

एवं वै वरयेद्विप्राश्चतुरस्तु महालये । ब्राह्मणान्वेदसंपन्नान्सुशीलान्वरयेत्सुधीः

ဤသို့ မဟာလယတွင် ဝိပရ ၄ ဦးကို ဖိတ်ကြားသင့်သည်။ ပညာရှိသူသည် ဝေဒပညာပြည့်စုံ၍ အကျင့်သီလကောင်းမွန်သော ဗြာဟ္မဏများကို ဖိတ်ခေါ်သင့်သည်။

Verse 180

नश्यंति तत्क्षणादेव भूतान्यन्यानि वै तथा । महालयस्यकरणाद्विपुलां श्रियमश्नुते

ထိုခဏချင်းပင် အန္တရာယ်ပြုသော အခြားသော ဘူတများလည်း ပျက်စီးသွားသည်။ မဟာလယကို ပြုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် ကြွယ်ဝသော သီရိ-စည်းစိမ်ကို ရရှိသည်။

Verse 190

हत्वा तु रावणं संख्ये सीतां पुनरवाप्तवान् । महालयस्य करणाद्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः

စစ်မြေပြင်တွင် ရာဝဏကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူသည် စီတာကို ပြန်လည်ရရှိ하였다။ ထို့အတူ မဟာလယကို ပြုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် ဓမ္မ၏သား ယုဓိဋ္ဌိရလည်း အောင်မြင်မှုကို ရရှိ하였다။

Verse 200

तस्माद्भाद्र पदे मासे दुराचार पितॄन्प्रति । ब्राह्मणान्भोजयान्नेन षड्रसेन सभक्तिकम्

ထို့ကြောင့် ဘာဒြပဒ လတွင် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များအပေါ် မကောင်းပြုခဲ့သူသည် ဘက္တိဖြင့် ရိုသေစွာ အရသာခြောက်မျိုးပြည့်စုံသော အစာဖြင့် ဗြာဟ္မဏများကို ဧည့်ခံကျွေးမွေးရမည်။

Verse 210

तान्यप्यत्र विनश्यंति धनुष्कोटौ निमज्जनात् । शूद्रेण पूजितं लिंगं विष्णुं वा यो नमेद्द्विजः

ထိုအပြစ်များပင် ဤနေရာ ဓနုရှ္ကိုဋိ၌ ရေထဲသို့ မြုပ်နှံ၍ သန့်စင်ရုံဖြင့် ပျက်စီးသွားသည်။ သို့ရာတွင် ရှူဒြက ပူဇော်ထားသော လိင်္ဂ သို့မဟုတ် ဗိෂ္ဏုကို ဒွိဇက ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရပြုလျှင် အပြစ်တင်ခံရသည်။

Verse 219

एवं वः कथितं विप्रा धनुष्कोटेस्तु वैभवम् । यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते मानवो भुवि

အို ဗိပ္ရများ (ဗြာဟ္မဏတို့)၊ ဓနုရှ္ကိုဋိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဤသို့ သင်တို့အား ပြောကြားပြီးပြီ။ ထိုကို ကြားနာသူသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူသားအဖြစ်၌ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။