Adhyaya 35

Verse 1

यज्ञदेव उवाच । दुर्वासर्षे महाप्राज्ञ परापरविचक्षण । दुर्विनीताभिधः कोऽयं योऽसौ गुर्वंगनामगात्

ယဇ္ဉဒေဝက ပြောသည်– “အို ဒုရဝါသာ ရှင်၊ မဟာပညာရှိ၊ အမြင့်အနိမ့် သစ္စာတရားတို့ကို ခွဲခြားသိမြင်သူရေ— ‘ဒုရဝိနီတ’ ဟူသော ဤသူသည် မည်သူနည်း၊ ဆရာ၏ ဇနီးထံ သွားခဲ့သူ?”

Verse 2

कस्य पुत्रो धनुष्कोटौ स्नानेन स कथं द्विजः । तत्क्षणान्मुमुचे पापाद्गुरुस्त्रीगमसंभवात् । एतन्मे श्रद्धधानस्य विस्तराद्वक्तुमर्हसि

ထိုဒွိဇသည် မည်သူ၏သားနည်း၊ ထို့ပြင် ဓနုသ်-ကိုဋီ၌ ရေချိုးခြင်းဖြင့် ဆရာ၏ ဇနီးထံ ချဉ်းကပ်ခြင်းမှ ဖြစ်သော အပြစ်မှ ခဏချင်းပင် မည်သို့ လွတ်မြောက်သနည်း။ ကျွန်ုပ်သည် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် မေးမြန်းပါသည်—အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးပါ။

Verse 3

दुर्वासा उवाच । पांड्यदेशे पुरा कश्चिद्ब्राह्मणोभूद्बहुश्रुतः

ဒုရဝါသာ မိန့်တော်မူသည်– “ရှေးက ပာဏ္ဍျဒေသ၌ ပညာဗဟုသုတကြွယ်ဝသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး နေထိုင်ခဲ့၏။”

Verse 4

इध्मवाहाभिधो नाम्ना तस्य भार्या रुचिंस्तथा । बभूव तस्य तनयो दुर्विनीताभिधो द्विजः

သူ၏ဇနီးအမည်မှာ ရုချိံစ် ဖြစ်၍၊ သူကိုယ်တိုင်ကို အိဓ္မဝါဟာ ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထို့နောက် ဒုရဝိနီတ အမည်ရှိ ဗြာဟ္မဏသားတစ်ဦး မွေးဖွားလာ၏။

Verse 5

दुर्विनीतः पितुस्तस्य स कृत्वा चौर्ध्वदैहिकम्

ဒုရဝိနီတသည် မိမိအဖ၏ ဥရ္ဓ္ဝဒૈဟိက ကရိယာများ၊ အနောက်မရဏပွဲအခမ်းအနားများကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်၊

Verse 6

कंचित्कालं गृहेऽवात्सीन्मात्रा विधवया सह । ततो दुर्भिक्षमभवद्वादशाब्दमवर्षणात्

အချိန်တစ်ခဏ သူသည် မိခင်မုဆိုးမနှင့်အတူ အိမ်တွင်နေထိုင်ခဲ့၏။ ထို့နောက် မိုးမရွာသည့် ဆယ့်နှစ်နှစ်ကြာသဖြင့် အစာခေါင်းပါးမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 7

ततो देशांतरमगान्मात्रा साकं द्विजोत्तम । गोकर्णं स समासाद्य सुभिक्षं धान्यसंचयैः

ထို့နောက် ထိုဒွိဇမြတ်သည် မိခင်နှင့်အတူ အခြားဒေသသို့ ထွက်ခွာသွား၏။ ဂိုကဏ္ဏသို့ ရောက်သော် သီးနှံသိုလှောင်များပြည့်စုံသဖြင့် စားနပ်ရိက္ခာပေါများမှုကို တွေ့မြင်၏။

Verse 8

उवास सुचिरं कालं मात्रा विधवया सह । ततो बहुतिथे काले दुर्विनीतो गते सति

သူသည် မိမိ၏ မုဆိုးမမိခင်နှင့်အတူ ထိုနေရာတွင် ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အချိန်များစွာ ကုန်လွန်သွားပြီး ဒုရဝိနီတ အရွယ်ရောက်လာသောအခါ၊

Verse 9

पूर्वदुष्कर्मपाकेन मूढबुद्धिरहो बत । अनंगशरविद्धांगो रागाद्विकृतमानसः

အတိတ်က မကောင်းမှုကံများ အကျိုးပေးသောကြောင့်၊ အို... သူ၏ဉာဏ်သည် မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။ ကာမနတ်မင်း၏ မြှားချက်ထိမှန်သဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပူလောင်လျက် စိတ်သည် ရာဂမီးတောက်လောင်လေသည်။

Verse 10

मामेति वादिनीमंबां बलादाकृष्य पातकी । बुभुजे काममोहात्मा मैथुनेन द्विजोत्तम

မိခင်ဖြစ်သူက 'ငါဟာ မင်းရဲ့အမေပါ' ဟု အော်ဟစ်နေသော်လည်း၊ ထိုအပြစ်သားသည် အတင်းအဓမ္မ ဆွဲငင်ကာ ကာမရာဂနှင့် မောဟဖုံးလွှမ်းလျက် မေထုန်မှီဝဲကာ စော်ကားလေသည်—အို ပုဏ္ဏားမြတ်။

Verse 11

स खिन्नो दुर्विनीतोऽयं रेतःसेकादनंतरम् । मनसा चिंतयन्पापं रुरोदभृशदुःखितः

ထို့နောက် ဒုရဝိနီတသည် အလွန် စိတ်နှလုံးညှိုးနွမ်းသွားလေသည်။ ထိုအမှု ပြုပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် မိမိ၏ အပြစ်ကို စိတ်ထဲ၌ တွေးတောဆင်ခြင်လျက် ပြင်းစွာသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုဖြင့် ငိုကြွေးလေသည်။

Verse 12

अहोतिपापकृदहं महापातकिनां वरः । अगमं जननीं यस्मात्कामबाणवशानुगः

အို... ငါသည် အလွန်ကြီးလေးသော အပြစ်ကို ကျူးလွန်မိပါပြီတကား။ ငါသည် ကာမနတ်မင်း၏ မြှားချက်အောက်သို့ ရောက်ရှိ၍ မိမိ၏ မိခင်ရင်းကိုပင် ပြစ်မှားမိသောကြောင့် အကြီးမားဆုံးသော အပြစ်သားတို့တွင် ထိပ်ဆုံးဖြစ်ပေသည်။

Verse 13

इति संचित्य मनसा स तत्र मुनिसन्निधौ । जुगुप्तमानश्चात्मानं तान्मुनीनिदमब्रवीत्

ဤသို့ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများကို စုစည်းကာ ထိုနေရာရှိ ရှင်မုနိတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ ရပ်နေ하였다။ အရှက်တရားဖြင့် ကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်လိုသကဲ့သို့ ဖြစ်၍ မုနိတို့အား ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 14

गुरुस्त्रीगमपापस्य प्रायश्चित्तं ममद्विजाः । वदध्वं शास्त्रतत्त्वज्ञाः कृपया मयि केवलम्

“အို ဒွိဇ မုနိတို့၊ ဂုရု၏ ဇနီးထံ ချဉ်းကပ်သည့် အပြစ်အတွက် ကျွန်ုပ်၏ ပရాయရှ္စိတ္တကို ပြောကြပါ။ သာသနာကျမ်း၏ အနှစ်သာရကို သိသူတို့၊ ကရုဏာဖြင့် ကျွန်ုပ်အတွက်သာ ပြောပေးကြပါ။”

Verse 15

मरणान्निष्कृतिः स्याच्चेन्मरिष्यामि न संशयः । भवद्भिरुच्यते यत्तु प्रायश्चित्तं ममाधुना

“ဤအပြစ်မှ လွတ်မြောက်ခြင်းသည် သေခြင်းဖြင့် ရနိုင်လျှင် ကျွန်ုပ် မသံသယဘဲ သေမည်။ သို့သော် ယခု သင်တို့က ကျွန်ုပ်အတွက် သတ်မှတ်ပေးသော ပရాయရှ္စိတ္တ မည်သည့်အရာမဆို ကျွန်ုပ် လက်ခံမည်။”

Verse 16

करिष्ये तद्द्विजाः सत्यं मरणं वान्यदैव वा । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य केचित्तत्रमुनीश्वराः

“အို ဒွိဇတို့၊ အမှန်တကယ် ကျွန်ုပ် ထိုအရာကို လုပ်မည်—သေခြင်းဖြစ်စေ အခြားအရာဖြစ်စေ။” သူ၏စကားကို ကြားသော် ထိုနေရာရှိ မဟာမုနိအချို့သည် စိတ်တွင်း၌ ဆင်ခြင်ဆုံးဖြတ်ကြ하였다။

Verse 17

अनेन साकं वार्ता तु दोषायेति विनिश्चिताः । मौनित्वं भेजिरे केचिन्मुनयः केचिदा भृशम्

“ဤသူနှင့် စကားပြောခြင်းတောင် အညစ်အကြေး ဖြစ်စေသည်” ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ မုနိအချို့သည် မောန (တိတ်ဆိတ်ခြင်း) ကို ခံယူကြပြီး၊ အချို့မုနိတို့သည် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှား၍ ဒေါသထန်လာကြ하였다။

Verse 18

दुष्टात्मा मातृगामी त्वं महापातकिनां वरः । गच्छगच्छेतिबहुशो वाचमूचुर्द्विजोत्तमाः

“အကျင့်ဆိုးသောစိတ်ရှိသူရေ! မိခင်ကိုလွန်ကျူးသူ၊ မဟာပါတကအပြစ်ကြီးများအနက် အထက်ဆုံးပင် ဖြစ်၏။” ဟု ဒွိဇအမြတ်တို့က ထပ်ခါထပ်ခါ “သွား၊ သွား” ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 19

तान्निवार्य कृपाशीलः सर्वज्ञः करुणानिधिः । कृष्णद्वैपायनस्तत्र दुर्विनीतमभाषत

သူတို့ကို တားဆီး၍ ကရုဏာပြည့်ဝ၊ အရာအားလုံးသိမြင်သော၊ ကရုဏာသမုဒ္ဒရာဖြစ်သည့် ကృష్ణဒွိပာယန (ဗျာသ) သည် ထိုနေရာ၌ အကျင့်မရှိသူအား မိန့်ကြား၏။

Verse 20

गच्छाशु रामसेतौ त्वं धनुष्कोटौ सहांबया । मकरस्थे रवौ माघे मासमेकं निरंतरम्

“အမြန် ရာမစေတု၊ ဓနုရှ္ကိုဋိ သို့ မိခင်နှင့်အတူ သွားလော့။ နေမင်း မကရ (ကပရီကွန်) တွင် တည်သော မာဃလတွင် တစ်လပြည့် မပြတ်မနား ထိုနေရာ၌ နေထိုင်လော့။”

Verse 21

जितेंद्रियो जितक्रोधः परद्रोहविवर्जितः । एकमासं निराहारः कुरु स्नानं सहांबया

“အင်္ဒြိယတို့ကို အနိုင်ယူ၍ ဒေါသကို ချုပ်တည်းကာ အခြားသူကို မထိခိုက်စေဘဲ—တစ်လပတ်လုံး အစာမစားဘဲ—မိခင်နှင့်အတူ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးပူဇော်ကို ပြုလော့။”

Verse 22

पूतो भविष्यस्यद्धा गुरुस्त्री गमदोषतः । यत्पातकं न नश्येत सेतुस्नानेन तन्नहि

“ဂုရု၏ ဇနီးကို ချဉ်းကပ်သည့် အပြစ်ဒोषမှ သင်သည် အမှန်တကယ် သန့်စင်လိမ့်မည်။ စေတု၌ ရေချိုးခြင်းဖြင့် မပျက်စီးသော အပြစ်ဟူ၍ မရှိ။”

Verse 23

श्रुतिस्मृतिपुराणेषु धनुष्कोटिप्रशंसनम् । बहुधा भण्यते पंचमहापातकनाशनम्

ဝေဒ (ရှရုတိ)၊ စမရိတိနှင့် ပုရာဏတို့တွင် ဓနုဿကိုဋိ၏ ဂုဏ်တော်ကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ချီးမွမ်းထားပြီး၊ မဟာအပြစ်ငါးပါး (ပဉ္စ-မဟာပာတက) ကို ဖျက်ဆီးသူဟု ဆိုထားသည်။

Verse 24

तस्मात्त्वं त्वरया गच्छ धनुष्कोटिं सहांबया । प्रमाणं कुरु मद्वाक्यं वेदवाक्यमिव द्विज

ထို့ကြောင့် ဟေ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ)၊ မိခင်နှင့်အတူ ဓနုဿကိုဋိသို့ အမြန်သွားလော့။ ငါ၏စကားကို သက်သေပြု၍ မှန်ကန်ကြောင်း ထူထောင်လော့—ဝေဒဝါကျကို ပရမာဏအဖြစ် လက်ခံသကဲ့သို့။

Verse 25

श्रीरामधनुषः कोटौ स्नातस्य द्विज पुत्रक । महापातककोट्योपि नैव लक्ष्या इतीव हि

ဟေ ဒွိဇ၏သား၊ သီရိရာမ၏ မြားတံ (ဓနုဿ) အဆုံးတိုင်—ရာမဓနုဿကိုဋိ၌ သန့်စင်ရေချိုးသူအတွက် မဟာအပြစ်များ ကုဋိကုဋိပင်လျှင် မမြင်ရသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 26

प्रायश्चित्तांतरं प्रोक्तं मन्वादिस्मृतिभिः स्मृतौ । तद्गच्छत्वं धनुष्कोटिं महापातक नाशिनीम्

စမရိတိပရമ്പရာ၌ မနုတို့ကဲ့သို့သော ဓမ္မသတ်ပညာရှင်များက ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) မျိုးစုံကို ဟောကြားထားသည်။ ထို့ကြောင့် မဟာအပြစ်ဖျက်ဆီးသူ ဓနုဿကိုဋိသို့ သွားလော့။

Verse 27

इतीरितोऽथ व्यासेन दुर्विनीतोद्विजोत्तमाः । मात्रा साकं धनुष्कोटिं नत्वा व्यासं च निर्ययौ

ဗျာသမဟာမုနိ၏ ညွှန်ကြားချက်ကို ထိုသို့ ခံယူပြီးနောက်၊ ဒုရ္ဝိနီတ—ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—သည် ဗျာသကို ဦးချ၍ မိခင်နှင့်အတူ ဓနုဿကိုဋိသို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 28

मकरस्थे रवौ माघे मासमात्रं निरंतरम् । मात्रा सह निराहारो जितक्रोधो जितेंद्रियः

နေမင်းသည် မကရရာသီ၌ တည်နေသော မာဃလတွင်၊ သူသည် မိခင်နှင့်အတူ တစ်လပြည့် မပြတ်မနား အစာရှောင်၍ နေထိုင်ကာ၊ ဒေါသကို အနိုင်ယူပြီး အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

Verse 29

श्रीरामधनुषः कोटौ सस्नौ संकल्पपूर्वकम् । रामनाथं नमस्कुर्वं स्त्रिकालं भक्तिपूर्वकम्

သီရိရာမ၏ ဓနုရှ်အဆုံး၌ သူသည် သံကల్పဖြင့် အလေးအနက်ထားကာ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး၊ ဘက္တိဖြင့် ရာမနာထကို တစ်နေ့သုံးကာလ (တရိကာလ) ဦးချကန်တော့하였다။

Verse 30

मासांते पारणां कृत्वा मात्रा सह विशुद्धधीः । व्यासांतिकं पुनः प्रायात्तस्मै वृत्तं निवेदितुम्

လအဆုံးတွင် မိခင်နှင့်အတူ ပါရာဏာ (အစာရှောင်ပြီးနောက် အဆုံးသတ်ဖွင့်စားခြင်း) ကို ပြုလုပ်ကာ စိတ်ဉာဏ်သန့်စင်ပြီးနောက်၊ ဖြစ်ပျက်သမျှကို တင်ပြရန် ဗျာသထံသို့ ထပ်မံသွား하였다။

Verse 31

स प्रणम्य पुनर्व्यासं दुर्विनीतोऽब्रवीद्वचः

ထို့နောက် ဒုရ္ဝိနီတသည် ဗျာသကို ထပ်မံ ဦးချကန်တော့ပြီး ဤစကားများကို ပြောကြား하였다။

Verse 32

दुर्विनीत उवाच । भगवन्करुणासिंधो द्वैपायन महत्तम । भवतः कृपया रामधनुष्कोटौ सहांबया । माघमासे निराहारो मासमात्रमतंद्रितः

ဒုရ္ဝိနီတက ပြောသည်– အရှင်ဘုရား၊ ကရုဏာပင်လယ်တော်၊ အလွန်မြတ်သော ဒွိုင်ပါယနာ (Dvaipāyana) ရေ၊ အရှင်၏ ကရုဏာကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် မိခင်နှင့်အတူ ရာမ-ဓနုရှ်ကိုဋိ၌ မာဃလအတွင်း အစာမစားဘဲ အလျော့မပေး မပျင်းမနား တစ်လပြည့် အစာရှောင်နေခဲ့ပါသည်။

Verse 33

अहं त्वकरवं स्नानं नमस्कुर्वन्महेश्वरम् । इतः परं मया व्यास भगवन्भक्तवत्सल

ယခုအခါ ကျွန်ုပ်သည် သန့်ရှင်းသော ရေချိုးပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်ပြီး မဟေရှ္ဝရကို ဂါရဝဖြင့် နမസ്കာရ ပြုခဲ့ပါပြီ။ ယခုမှစ၍ အို ဗျာသ—ဘက္တတို့ကို ချစ်မြတ်နိုးသော ဘဂဝန်—ကျွန်ုပ် ဘာကို ဆက်လက် ပြုရမည်ကို မိန့်ကြားပါ။

Verse 34

यत्कर्त्तव्यं मुने तत्त्वं ममोपदिश तत्त्वतः । इति तस्य वचः श्रुत्वा दुर्विनीतस्य वै मुनिः । बभाषे दुर्विनीतं तं व्यासो नारायणांशकः

“အို မုနိ၊ တတ္တဝအတိုင်း အမှန်တကယ် ဘာကို ပြုရမည်နည်းကို ကျွန်ုပ်အား သင်ကြားပေးပါ” ဟု ဆို၏။ ဒုရဝိနီတ၏ စကားကို ကြားသော် နာရာယဏ၏ အংশတော်ဖြစ်သော မုနိ ဗျာသသည် ထိုဒုရဝိနီတကို မိန့်ဆိုလေ၏။

Verse 35

व्यास उवाच । दुर्विनीत गतं तेऽद्य पातकं मातृसंगजम्

ဗျာသ မိန့်တော်မူသည်– “အို ဒုရဝိနီတ၊ ယနေ့ မိခင်နှင့် မသင့်လျော်သော ဆက်ဆံမှုမှ ပေါ်ပေါက်လာသော သင်၏ အပြစ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။”

Verse 36

मातुश्च पातकं नष्टं त्वत्संगतिनिमि त्तजम् । संदेहो नात्र कर्तव्यः सत्यमुक्तं मया तव

သင်နှင့် ဆက်နွယ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သင်၏ မိခင်၏ အပြစ်လည်း ပျက်စီးသွားပြီ။ ဤအကြောင်း၌ သံသယ မထားနှင့်; သင့်အား ကျွန်ုပ် ပြောသည်မှာ အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။

Verse 37

बांधवाः स्वजनाः सर्वे तथान्ये ब्राह्मणाश्च ये । सर्वे त्वां संग्रहीष्यंति दुर्विनीतां बया सह

သင်၏ ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေ အားလုံးနှင့် အခြားသော ဗြာဟ္မဏများလည်း သင့်ကို လက်ခံကြလိမ့်မည်၊ အို ဒုရဝိနီတ—ယခင်က သင့်အပေါ် ကပ်လျက်ရှိခဲ့သော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အမဲစက်အပါအဝင်ပင်။

Verse 38

मत्प्रसादाद्धनुष्कोटौ विशुद्धस्त्वं निमज्जनात् । दारसंग्रहणं कृत्वा गार्हस्थ्यं धर्ममाचर

ငါ၏ကရုဏာကြောင့် ဓနုရှ္ကိုဋိ၌ ရေချိုးနှစ်မြှုပ်ခြင်းဖြင့် သင်သည် သန့်ရှင်းပြီ။ ထို့ကြောင့် ဇနီးကို လက်ခံယူ၍ ဂৃহಸ್ಥဓမ္မကို ကျင့်သုံးလော့။

Verse 39

त्यज त्वं प्राणिहिंसां च धर्मं भज सनातनम् । सेवस्व सज्जनान्नित्यं भक्तियुक्तेन चेतसा

အသက်ရှိသတ္တဝါတို့ကို ထိခိုက်စေသော ဟింసာကို စွန့်လွှတ်၍ ထာဝရသော သနာတနဓမ္မကို ဆည်းကပ်လော့။ ဘက္တိနှင့်ပေါင်းစည်းသော စိတ်ဖြင့် သာဓုသူတော်ကောင်းတို့ကို အမြဲတမ်း ဝန်ဆောင်လော့။

Verse 40

संध्योपासनमुख्यानि नित्यकर्माणि न त्यज । निगृहीष्वेन्द्रियग्राममर्चयस्व हरं हरिम्

သန္ဓျာပူဇာကို အဓိကထားသော နေ့စဉ်ကမ္မများကို မစွန့်လွှတ်နှင့်။ အင်ဒြိယတို့၏အစုကို ထိန်းချုပ်၍ ဟရ (ရှီဝ) နှင့် ဟရီ (ဗိဿဏု) နှစ်ပါးကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုလော့။

Verse 41

परापवादं मा ब्रूया मासूयां भज कर्हिचित् । अन्यस्याभ्युदयं दृष्ट्वा संतापं कृणु मा वृथा

သူတစ်ပါးကို အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်း မပြုနှင့်၊ မနာလိုစိတ်ကိုလည်း မယူနှင့်။ သူတစ်ပါး၏တိုးတက်မှုကို မြင်လျှင် အကြောင်းမဲ့ ဝမ်းနည်းပူပန်ခြင်း မပြုနှင့်။

Verse 42

मातृवत्परदा रांश्च त्वन्नित्यमवलोकय । अधीतवेदानखिलान्माविस्मर कदाचन

သူတစ်ပါး၏ဇနီးကို အမြဲတမ်း မိခင်ကဲ့သို့ မြင်ယူလော့။ ထို့ပြင် သင်လေ့လာပြီးစီးသော ဝေဒများအားလုံးကို မည်သည့်အခါမျှ မမေ့လျော့နှင့်။

Verse 43

अतिथीन्मावमन्यस्व श्राद्धं पितृदिने कुरु । पैशून्यं मा वदस्व त्वं स्वप्नेऽप्यन्स्य कर्हिचित्

ဧည့်သည်တို့ကို မထီမဲ့မြင်မလုပ်ပါနှင့်; ပိတೃတို့အတွက် သန့်ရှင်းသောနေ့၌ śrāddha ကို ပြုလုပ်ပါ။ အပြစ်တင်စကား၊ အမုန်းစကား မပြောပါနှင့်—ဘယ်အချိန်မဆို၊ အိပ်မက်ထဲမှာတောင် အခြားသူကို မဆန့်ကျင်ပါနှင့်။

Verse 44

इतिहासपुराणानि धर्मशास्त्राणि संततम् । अवलोकय वेदांतं वेदांगानि तथा पुनः

Itihāsa နှင့် Purāṇa များ၊ Dharmaśāstra များကို အမြဲတမ်း လေ့လာပါ; ထို့ပြင် Vedānta ကိုလည်း စိစစ်ပါ၊ ထပ်မံ၍ Vedāṅga များကိုပါ လေ့လာပါ။

Verse 45

हरिशंकरना मानि मुक्तलज्जोऽनुकीर्त्तय । जाबालोपनिषन्मंत्रैस्त्रिपुंड्रोद्धूलनं कुरु

ရှက်ကြောက်မှုကင်းစွာ လွတ်လပ်စွာ ဟရီနှင့် ရှင်ကရ (Śaṅkara) ၏ နာမတော်များကို ထပ်ခါထပ်ခါ ရွတ်ဆိုကာ ကီရ்த்தနာပြုပါ။ Jābāla Upaniṣad မန္တရများဖြင့် တြိပုဏ္ဍရ အမှတ်အသားအဖြစ် ဗိဘူတိ (ဘသ္မ) ကို လိမ်းပါ။

Verse 46

रुद्राक्षान्धारय सदा शौचाचारपरो भव । तुलस्या बिल्वपत्रैश्च नारायणहरावुभौ

ရုဒ္ရాక్ష မဏိကို အမြဲဝတ်ဆင်၍ သန့်ရှင်းမှုနှင့် မှန်ကန်သော အကျင့်အကြံကို အလေးထားပါ။ တုလစီရွက်နှင့် ဘိလွရွက်တို့ကို ပူဇော်၍ နာရာယဏ (Nārāyaṇa) နှင့် ဟရ (Hara) နှစ်ပါးလုံးကို ကိုးကွယ်ပါ။

Verse 47

एकं कालं द्विकालं वा त्रिकालं चार्चयस्य भोः । तुलसीदलसंमिश्रं सिक्तं पादोदकेन च

ချစ်သူရေ၊ တစ်နေ့တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အရ္စနာ (arcana) ပြုပါ။ တုလစီရွက်နှင့် ရောနှောပြီး ပာဒိုဒက (pādodaka) — ဘုရားခြေတော်ရေဖြင့် စိုစွတ်အောင်လုပ်ကာ ပူဇော်ပါ။

Verse 48

नैवेद्यान्नं सदा भुंक्ष्व शंभुनारायणाग्रतः । कुरु त्वं वैश्वदेवाख्यं बलिमन्नविशुद्धये

ရှမ္ဘုနှင့် နာရာယဏ၏ ရှေ့တော်၌ နိုင်ဝေဒျ အဖြစ် အရင်ဦးစွာ ပူဇော်ပြီးမှသာ အစာကို အမြဲစားသုံးလော့။ အစာသန့်စင်ရန် “ဝိုင်ရှဝဒေဝ” ဟူသော ပူဇော်မှုတွင် ဘလိအပိုင်းများကို ထား၍ ဆက်ကပ်လော့။

Verse 49

यतीश्वरान्ब्रह्मनिष्ठान्तर्पयान्नैर्गृहागतान् । वृद्धानन्याननाथांश्च रोगिणो ब्रह्मचारिणः

အိမ်သို့ ရောက်လာသော ယတီအရှင်များနှင့် ဗြဟ္မန်၌ တည်ကြည်သော ပူဇော်ထိုက်သူများကို အစာဖြင့် စိတ်ကျေနပ်အောင် ကျွေးမွေးလော့။ ထို့အတူ အသက်ကြီးသူများ၊ အကူအညီမဲ့သူများ၊ နာမကျန်းသူများနှင့် ဗြဟ္မစာရီများကိုလည်း အဟာရပေးလော့။

Verse 50

कुरु त्वं मातृशुश्रूषामौपासनपरो भव । पंचाक्षरं महामंत्रं प्रणवेन समन्वितम्

မိခင်ကို ရိုသေစွာ ပြုစုဝန်ဆောင်လော့၊ နေ့စဉ် အိမ်တွင်း မီးပူဇော်ပွဲ (အောပာသန) တွင်လည်း အလေးထားလော့။ ထို့ပြင် ပရဏဝ “အိုမ်” နှင့် ပေါင်းစပ်သော ပဉ္စာက္ရှရ မဟာမန္တရကိုလည်း ဇပ်လော့။

Verse 51

तथैवाष्टाक्षरं मंत्रमन्यमंत्रानपि द्विज । जप त्वं प्रयतो भूत्वा ध्यायन्मंत्राधिदेवताः

ထိုနည်းတူ၊ ဒွိဇာ၊ အဋ္ဌာက္ရှရ မန္တရနှင့် အခြား မန္တရများကိုလည်း ဇပ်လော့။ စည်းကမ်းတကျ အာရုံစိုက်၍ ထိုမန္တရများ၏ အဓိဒေဝတာများကို သတိပြုဓ్యာန်ပြုလော့။

Verse 52

एवमन्यांस्तथा धर्मान्स्मृत्युक्तान्त्सर्वदा कुरु । एवं कृतव्रतस्ते स्याद्देहांते मुक्तिरप्यलम्

ဤသို့ပင် စမృతိကျမ်းများတွင် ဆိုထားသော အခြား ဓမ္မတာဝန်များကိုလည်း အမြဲတမ်း ကျင့်သုံးလော့။ ထိုသို့ ပြုလျှင် သင်၏ ဝရတများ ပြည့်စုံမည်၊ ကိုယ်ခန္ဓာအဆုံး (သေဆုံးချိန်) တွင် မုတ်ခ္ခ (လွတ်မြောက်မှု) လည်း အမှန်တကယ် ရရှိမည်။

Verse 53

इत्युक्तो व्यासमुनिना दुर्विनीतः प्रणम्य तम् । तदुक्तमखिलं कृत्वा देहांते मुक्तिमाप्तवान्

ဗျာသ မုနိ၏ ဩဝါဒကို ခံယူပြီး ဒုရ္ဝိနီတ သည် ထိုမုနိအား ဦးချ၍ နမസ്കာရပြု၏။ အမိန့်တော်ထားသမျှကို အပြည့်အဝ ဆောင်ရွက်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာအဆုံး (သေချိန်) တွင် မောက္ခကို ရရှိ하였다။

Verse 54

तन्मातापि मृता काले धनुष्कोटिनिमज्जनात । अवाप परमां मुक्तिमपुनर्भवदायिनीम्

ထို့အပြင် သူ၏မိခင်လည်း မရဏကာလရောက်သော် ဓနုရှ္ကိုဋိ၌ သန့်စင်ရေချိုး၍ အမြင့်မြတ်ဆုံး မောက္ခကို ရရှိခဲ့သည်—ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမှ လွတ်မြောက်စေသော မောက္ခတည်း။

Verse 55

दुर्वासा उवाच । एवं ते दुर्विनीतस्य तन्मातुश्च विमोक्षणम् । धनुष्कोट्यभिषेकेण यज्ञदेव मयेरितम्

ဒုရ္ဝာသာ မိန့်တော်မူသည်– “ဟေ ယဇ္ဉဒေဝ၊ ဤသို့ ဒုရ္ဝိနီတနှင့် သူ၏မိခင်တို့၏ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ငါသည် သင်အား ရှင်းပြခဲ့ပြီ—ဓနုရှ္ကိုဋိ၌ ပြုသော သန့်ရှင်းသော အဘိသေက (ရေချိုးအလှူ) ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သတည်း။”

Verse 56

पुत्रमेनं त्वमप्याशु ब्रह्महत्याविशुद्धये । समादाय व्रज ब्रह्मन्धनुष्कोटिं विमुक्तिदाम्

“သင်လည်း ဟေ ဗြာဟ္မဏ၊ ဗြဟ္မဟတ္ယာ (ဗြာဟ္မဏသတ်) အပြစ်ကို သန့်စင်ရန် ဤသားကို အမြန်ယူဆောင်၍ မောက္ခပေးသော ဓနုရှ္ကိုဋိသို့ သွားလော့။”

Verse 57

सिंधुद्वीप उवाच । इति दुर्वाससा प्रोक्तो यज्ञदेवो निजं सुतम् । समादाय ययौ राम धनुष्कोटिं विमुक्तिदाम्

စိန္ဓုဒွီပ မိန့်သည်– “ဒုရ္ဝာသာ၏ စကားအတိုင်း ယဇ္ဉဒေဝသည် မိမိသားကို ယူဆောင်၍၊ ဟေ ရာမ၊ မောက္ခပေးသော ဓနုရှ္ကိုဋိသို့ ထွက်ခွာသွား၏။”

Verse 58

गत्वा निवासमकरोत्षण्मासं तत्र स द्विजः । पुत्रेण साकं नियतो हे सृगालप्लवंगमौ

ထိုနေရာသို့ ရောက်ပြီးနောက် ထိုဗြာဟ္မဏသည် ခြောက်လပတ်လုံး ထိုတွင် နေထိုင်하였다; သားနှင့်အတူ စည်းကမ်းသမာဓိဖြင့် တည်ကြည်နေထိုင်၏—ဟေ မြေခွေးနှင့် မျောက်ရေ။

Verse 59

स सस्नौ च धनुष्कोटौ षण्मासं वै स पुत्रकः । षण्मासांते यज्ञदेवं प्राह वागशरीरिणी

ထိုသားသည် ဓနုရှ္ကိုဋီ၌ စည်းကမ်းတကျ ခြောက်လပတ်လုံး ရေချိုးသန့်စင်ခဲ့၏; ခြောက်လပြည့်သော် ကိုယ်မဲ့အသံက ယဇ္ဉဒေဝအား မိန့်ကြား하였다။

Verse 60

विमुक्ता यज्ञदेवस्य ब्रह्महत्या सुतस्य ते । स्वर्णस्तेयात्सुरापानात्किरातीसंगमात्तथा

“ဟေ ယဇ္ဉဒေဝ၊ သင်၏သား၏ ဘြဟ္မဟတ္တျာ အပြစ်သည် လွတ်ကင်းသွားပြီ; ထို့အတူ ရွှေခိုးမှု၊ မူးယစ်သောက်သုံးမှု၊ နှင့် ကိရာတီမိန်းမနှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းမှ ဖြစ်သော အပြစ်တို့မှလည်း ကင်းလွတ်ပြီ။”

Verse 61

अन्येभ्योपि हि पापेभ्यो विमुक्तोयं सुतस्तव । संशयं मा कुरुष्व त्वं यज्ञदेव द्विजोत्तम

“အမှန်တကယ် သင်၏သားသည် အခြားအပြစ်များမှလည်း ကင်းလွတ်ပြီးပြီ။ ဟေ ယဇ္ဉဒေဝ၊ ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ သံသယ မပြုလေ။”

Verse 62

इत्युक्त्वा विररामाथ सा तु वाग शरीरिणी । तदाऽशरीरिणीवाक्यं यज्ञदेवः स शुश्रुवान्

ထိုသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် ကိုယ်မဲ့အသံသည် တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ထိုအခါ ယဇ္ဉဒေဝသည် ကိုယ်မဲ့ပြောသူ၏ စကားတော်များကို ကြားနာ하였다။

Verse 63

संतुष्टः पुत्रसहितो रामनाथं निषेव्य च । धनुष्कोटिं नमस्कृत्य पुत्रेण सहि तस्तदा

စိတ်ကျေနပ်၍ သားနှင့်အတူ သူသည် ရာမနာထကို ဆည်းကပ်ပူဇော်하였다။ ထို့နောက် သားနှင့်တကွ ဓနုရှ္ကောဋိကို လေးမြတ်စွာ နမസ്കာရပြု၍ ဦးညွှတ်ကန်တော့하였다။

Verse 64

स्वदेशं प्रययौ हृष्टः स्वग्रामं स्वगृहं तथा । सपुत्रदारः सुचिरं सुखमास्ते सुनिर्वृतः

ဝမ်းမြောက်လှစွာဖြင့် သူသည် မိမိနိုင်ငံသို့—မိမိရွာနှင့် မိမိအိမ်သို့—ပြန်သွား하였다။ သားနှင့် ဇနီးနှင့်အတူ သူသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပျော်ရွှင်ချမ်းသာစွာ နေထိုင်၍ စိတ်အေးချမ်းပြည့်ဝ하였다။

Verse 65

सिन्धुद्वीप उवाच । गोमायुवानरावेवं युवयोः कथितं मया । यज्ञदेवसुतस्यास्य सुमतेः परिमोक्षणम्

စင်ဓုဒွီပက ပြောသည်—“အို မြေခွေးနှင့် မျောက်တို့၊ ဤသို့ပင် ယဇ္ဉဒေဝ၏ သား စုမတိ၏ အပြည့်အဝ လွတ်မြောက်ခြင်းအကြောင်းကို သင်တို့နှစ်ဦးအား ငါပြောပြပြီးပြီ။”

Verse 66

पातकेभ्यो महद्भ्यश्च धनुष्कोटौ निमज्जनात् । युवामतो धनुष्कोटिं गच्छतं पापशुद्धये । नान्यथा पापशुद्धिः स्यात्प्रायश्चित्तायुतैरपि

ဓနုရှ္ကောဋိ၌ ရေချိုးနှစ်မြှုပ်ခြင်းကြောင့် မဟာအပြစ်ကြီးများမှပင် လွတ်မြောက်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သင်တို့နှစ်ဦးသည် အပြစ်သန့်စင်ရန် ဓနုရှ္ကောဋိသို့ သွားကြလော့။ အခြားနည်းဖြင့်မူ ထိုသို့သော သန့်စင်ခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်၊ ပြာယရှ္စိတ္တ အခမ်းအနား တစ်သောင်းချီပြုလည်း မရနိုင်။

Verse 67

श्रीसूत उवाच । सिन्धुद्वीपस्य वचनमिति श्रुत्वा द्विजो त्तमाः

သီရိ စူတက ပြောသည်—စင်ဓုဒွီပ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် မြတ်သော ဗြာဟ္မဏတို့သည် အာရုံစိုက်၍ နားထောင်နေ하였다။

Verse 68

सृगालवानरावाशु विलंघितमहापथौ । धनुष्कोटिं प्रयासेन गत्वा स्नात्वा च तज्जले

မြေခွေးနှင့် မျောက်တို့သည် မဟာလမ်းကြီးကို လျင်မြန်စွာ ကျော်လွန်၍၊ အားထုတ်ကာ ဓနုရှ္ကိုဋီသို့ ရောက်ပြီး ထိုရေ၌ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးအရှနာန် ပြုကြ၏။

Verse 69

विमुक्तौ सर्वपापेभ्यो विमानवरसंस्थितौ । देवैः कुसुमवर्षेण कीर्यमाणौ सुतेजसौ

အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ပြီး ထွန်းတောက်သော နှစ်ဦးသည် အထူးကောင်းမြတ်သော ဝိမာန်၌ တင်နေကြ၏; ဒေဝတারা ပန်းမိုးဖြင့် သူတို့ကို ပက်ဖျန်းကြ၏။

Verse 70

हारकेयूरमुकुटकटकादिविभूषितौ । देवस्त्रीधूयमानाभ्यां चामराभ्यां विराजितौ । गत्वा देवपुरीं रम्यामिंद्र स्यार्द्धासनं गतौ

ပန်းကုံး၊ လက်မောင်းအလှဆင် (ကေယူးရ)၊ မကုတ်၊ လက်ကောက် စသည့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက်၊ ဒေဝနတ်သမီးများက စာမရ (cāmara) ဖြင့် ပန်ကာခတ်သဖြင့် ထွန်းလင်းတောက်ပကာ၊ သူတို့သည် ရမဏီယ ဒေဝပူရီသို့ သွား၍ အိန္ဒြာအနီး၌ ဂုဏ်သိက္ခာအာသနကို ရရှိကြ၏။

Verse 71

श्रीसूत उवाच । युष्माकमेवं कथितं सृगालस्य कपेरपि

သီရိ စူတက မိန့်ကြားသည်– “ဤသို့ပင် မြေခွေး၏ အကြောင်းနှင့် မျောက်၏ အကြောင်းကိုလည်း သင်တို့အား ငါ ပြောပြပြီးလေပြီ။”

Verse 72

पापाद्विमोक्षणं विप्रा धनुष्कोटौ निमजनात् । भक्त्या य इममध्यायं शृणोति पठतेऽपि वा

အို ဝိပရများ (ဗြာဟ္မဏများ)၊ ဓနုရှ္ကိုဋီ၌ ရေထဲသို့ နှစ်မြှုပ်ခြင်းဖြင့် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ခြင်း ရှိ၏; ထို့ပြင် ဤအধ্যာယကို ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သူ သို့မဟုတ် ဖတ်ရွတ်သူသည်လည်း ထိုကုသိုလ်ကို မျှဝေခံစားရ၏။

Verse 73

स्नानजं फलमाप्नोति धनुष्कोटौ स मानवः । योगिवृंदैरसुलभां मुक्तिमप्याशु विंदति

ဓနုဿကိုဋိ၌ သန့်ရှင်းသော ရေချိုး (သ္နာန) ပြုသူသည် တီရ္ထသ္နာန၏ အကျိုးဖလကို ရရှိပြီး၊ ယောဂီအစုအဝေးများအတွက်ပင် ရခက်သော မောက္ခကိုလည်း လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိတတ်၏။