Adhyaya 33

Verse 1

श्रीसूत उवाच । भूयोऽप्यहं प्रवक्ष्यामि धनुष्कोटेस्तु वैभवम् । अत्यद्भुततरं गुह्यं सर्वलोकैकपावनम्

သီရိ စူတက ပြောသည်— ငါသည် ဓနုရှ္ကိုဋိ၏ မဟာဂုဏ်ကို ထပ်မံ ကြေညာမည်။ အလွန်အံ့ဩဖွယ်၊ အနက်ရှိုင်း၍ လျှို့ဝှက်သကဲ့သို့၊ လောကအားလုံးအတွက် တစ်ပါးတည်းသော သန့်စင်ပေးသူ ဖြစ်၏။

Verse 2

पुरा परावसुर्नाम ब्राह्मणो वेदवित्तमः । अज्ञानात्पितरं हत्वा ब्रह्महत्यामवाप्तवान् । सोऽपि स्नात्वा धनुष्कोटौ तद्दोषा न्मुमुचे क्षणात्

ရှေးကာလ၌ ပရာဝသု အမည်ရှိသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးရှိ၍ ဝေဒကို အထူးကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။ မသိမှုကြောင့် ဖခင်ကို သတ်မိကာ «ဗြဟ္မဟတ္တယာ» အပြစ်ကို ခံယူရသည်။ သို့သော် ဓနုသ္ကိုဋီ၌ သန့်စင်ရေချိုးပြီးနောက် ခဏချင်းပင် ထိုအပြစ်ဒုෂ်မှ လွတ်မြောက်하였다။

Verse 3

ऋषय ऊचुः । पितरं हतवान्पूर्वं कथं सूत परावसुः

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်— “ဟေ့ စူတ! ပရာဝသုသည် ယခင်က ဖခင်ကို မည်သို့ သတ်မိခဲ့သနည်း?”

Verse 4

कथं वा धनुषः कोटौ मुक्तिस्तस्याप्यभून्मुने । एतन्नः श्रद्दधानानां विस्तराद्वक्तुमर्हसि

ထို့ပြင် ဟေ့ မုနိ! ဓနုသ္-ကိုဋီ၌ သူ့အတွက် လွတ်မြောက်ခြင်းသည် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သနည်း။ ယုံကြည်သဒ္ဓါရှိသော ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဤအကြောင်းကို အသေးစိတ် ပြောကြားသင့်ပါသည်။

Verse 5

श्रीसूत उवाच । आसीद्राजा बृहद्द्युम्नश्चक्रवर्ती महाबलः । धर्मेण पालयामास सागरांतां वसुन्धराम्

သီရိ စူတက ပြောသည်— “ဘృဟဒ္ဒျုမ್ನ အမည်ရှိသော မင်းတော်တစ်ပါးရှိ၍ အလွန်တန်ခိုးကြီးသော စကြဝတီမင်းဖြစ်သည်။ ဓမ္မအားဖြင့် သမုဒ္ဒရာတို့ဖြင့် ကန့်သတ်ထားသော မြေပြင်ကို အုပ်ချုပ်စောင့်ရှောက်하였다။”

Verse 6

अयजत्सत्रयागेन देवानिंद्रपुरोगमान् । याजकस्तस्य रैभ्योऽभूद्विद्वान्परमधार्मिकः

မင်းတော်သည် စတြ-ယဇ్ఞဖြင့် အိန္ဒြာကို ဦးဆောင်သော ဒေဝတားတို့ကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြု하였다။ ထိုယဇ్ఞ၏ ယာဇကမှာ ရိုင်ဘျ ဖြစ်၍ ပညာရှိကာ ဓမ္မ၌ အလွန်တည်ကြည်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 7

आस्तां पुत्रावुभौ तस्याप्यर्वावसु परावसू । षडंगवेदविदुषौ श्रौतस्मार्तेषु कोविदौ

သူ၌လည်း သားနှစ်ယောက်ရှိ၍ အာဝါဝသု နှင့် ပရာဝါသု ဟူ၍ ခေါ်ကြသည်။ ထိုနှစ်ဦးစလုံးသည် အင်္ဂခြောက်ပါးနှင့်တကွ ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သူများဖြစ်ပြီး၊ ရှရောတ ကర్మများနှင့် စမာရတ ဓမ္မတာဝန်များတွင်လည်း ထူးချွန်ကြသည်။

Verse 8

काणादे जैमिनीये च सांख्ये वैयासिके तथा । गौतमे योगशास्त्रे च पाणिनीये च कोवि दौ

ထိုနှစ်ဦးသည် ကဏာဒ နှင့် ဇೈမိနီ တို့၏ သင်ကြားချက်များ၊ စာံချယ နှင့် ဗျာသ ပရമ്പရာ၊ ဂေါတမ၏ သဒ္ဓန္တ၊ ယောဂ-ရှာစတြာ နှင့် ပာဏိနီ၏ ဝျာကရဏ၌လည်း ကျွမ်းကျင်ကြသည်။

Verse 9

मन्वादिस्मृतिनिष्णातौ सर्वशास्त्रविशारदौ । सत्रयागे सहायार्थं बृहद्द्युम्नेन याचितौ

မနုမှစ၍ စမృతိများကို နက်နဲစွာကျွမ်းကျင်ပြီး ရှာစတြာအားလုံး၌ ပညာပြည့်စုံသော ထိုနှစ်ဦးကို စတြ-ယာဂ၌ ကူညီရန် ဘృဟද්ဒျုမန မင်းကြီးက တောင်းဆိုခဲ့သည်။

Verse 10

भ्रातरौ समनुज्ञातौ पित्रा रैभ्येण जग्मतुः । बृहद्द्युम्नस्य सत्रं तावश्विनाविव रूपिणौ

အဖ ရိုင်ဘျ၏ ခွင့်ပြုချက်ရပြီးနောက် ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် ဘృဟද්ဒျုမန မင်းကြီး၏ စတြ-ယာဂသို့ သွားကြရာ၊ အလင်းရောင်တင့်တယ်မှု၌ အရှွင်နီ တမန်တော်နှစ်ပါးကဲ့သို့ ထင်ရှားကြသည်။

Verse 11

अतिष्ठदाश्रमे रैभ्यः स्नुषया ज्येष्ठया सह । तौ गत्वा भ्रातरौ तत्र राज्ञः सत्रमनुत्तमम्

ရိုင်ဘျသည် အကြီးဆုံး မယားဘက်သမီး (သားမယား) နှင့်အတူ အာရှရမ်၌ နေထိုင်လျက်ရှိသည်။ ထိုနေရာသို့ ရောက်သွားသော ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် မင်းကြီး၏ အထူးမြတ်သော စတြ-ပူဇာသို့ ရောက်ရှိကြသည်။

Verse 12

याज यामासतुः सत्रे बृहद्द्युम्नं महीपतिम् । नाभवत्स्खलनं भ्रात्रोः सत्रे सांगेषु कर्मसु

ထို စတြယဇ္ဉ၌ သူတို့သည် မြေကြီး၏အရှင် မင်းကြီး ဘృဟဒ္ဒျုမ္န အတွက် ယဇ္ဉပူဇာကို အဓိကပုရောဟိတ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ကြ၏။ အင်္ဂ–ဥပင်္ဂ အပါအဝင် ယဇ္ဉကမ္မများတွင် ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးဘက်မှ အမှားတစ်စက်မျှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့။

Verse 13

सत्रे संतन्यमानेऽस्मिन्बृहद्द्युम्नस्य भूपतेः । मुनयो भ्यागमन्सर्वे राज्ञाहूता निरीक्षितुम्

မင်းကြီး ဘృဟဒ္ဒျုမ္န ၏ စတြယဇ္ဉသည် ဆက်လက်ကျင်းပလျက်ရှိစဉ်၊ မင်း၏ဖိတ်ခေါ်ချက်အရ ရှိသမျှ မုနိတို့သည် ထိုပူဇာကို ကြည့်ရှုသက်သေခံရန် ရောက်လာကြ၏။

Verse 14

वसिष्ठो गौतमश्चात्रिर्जाबालिरथ कश्यपः । क्रतुर्दक्षः पुलस्त्यश्च पुलहो नारदो मुनिः

ဝသိဋ္ဌ၊ ဂေါတမ နှင့် အတြိ၊ ဇာဗာလိ နှင့် ကശ്യပ; ကရတု၊ ဒက္ခ၊ ပုလස්တျ၊ ပုလဟ နှင့် မုနိ နာရဒ—

Verse 15

मार्कंडेयः शतानंदो विश्वामित्रः पराशरः । भृगुः कुत्सोऽथ वाल्मीकिर्व्यासधौम्यादयोऽपरे

မာရကဏ္ဍေယ၊ သတானန္ဒ၊ ဝိශ්ဝာမိတ္တရ နှင့် ပရာရှရ; ဘೃဂု၊ ကုတ্স၊ ထို့နောက် ဝါလ္မီကိ—အပြင် ဝျာသ၊ ဓောမ്യ နှင့် အခြား မုနိများစွာ—

Verse 16

शिष्यैः प्रशिष्यैर्बहुभिरसंख्यातैः समावृताः । तानागतान्समालोक्य बृहद्द्युम्नो महीपतिः

တပည့်များ၊ တပည့်၏တပည့်များ အလွန်များစွာ—ရေတွက်မရအောင်—ဝန်းရံလျက် ရောက်လာကြသဖြင့်၊ ထိုမုနိတို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မြေကြီး၏အရှင် မင်းကြီး ဘృဟဒ္ဒျုမ္န သည်—

Verse 17

अर्घ्यादिना मुनीन्सर्वान्पूजयामास सादरम् । नाना दिग्भ्यः समायाताश्चतुरंगबलैर्युताः

အရ္ဃျ (arghya) စသော ပူဇော်သက္ကာများဖြင့် သူသည် မုနီအပေါင်းတို့ကို လေးစားစွာ ပူဇော်ကန်တော့하였다။ အမျိုးမျိုးသောအရပ်များမှ စတုရင်္ဂစစ်တပ်နှင့်အတူ ရောက်လာကြ၏။

Verse 18

उपदासहिता भूपास्सत्रं वीक्षितुमादरात् । वैश्याः शूद्रास्तथा वर्णाश्चत्वरोऽपि समागताः

အမှုထမ်းများနှင့်အတူ ဘုရင်များလည်း စတရ-ယဇ్ఞကို ကြည်ညိုစွာ ကြည့်ရှုရန် လာရောက်ကြ၏။ ထို့အတူ ဝိုင်ရှျ (Vaiśya) နှင့် ရှူဒြ (Śūdra) အပါအဝင် ဝဏ္ဏလေးပါးလုံး စုဝေးလာကြ၏။

Verse 19

वर्णिनोऽथ गृहस्थाश्च वानप्रस्थाश्च भिक्षवः । सत्रं निरीक्षितुं तस्य बृहद्द्युम्नस्य चाययुः

ထို့နောက် ဘြဟ္မစာရီ၊ ဂೃಹಸ್ಥ၊ ဝါနပရಸ್ಥ နှင့် ဘိက္ခုတို့လည်း ဘုရင် ဘೃಹဒ္ဒျုမ್ನ၏ စတရ-ယဇ్ఞကို ကြည့်ရှုရန် လာရောက်ကြ၏။

Verse 20

तान्सर्वान्पूजयामास यथार्हं राजसत्तमः । ददौ चान्नानि सर्वेभ्यो घृतसूपादिकांस्तथा

အကောင်းဆုံးသော ဘုရင်သည် သူတို့အားလုံးကို သင့်တော်သလို ဂုဏ်ပြုလေးစား하였다။ ထို့ပြင် အားလုံးအတွက် အစားအစာကို ဝေငှပေးပြီး ဂီ (ghee)၊ ဆုပ် (soup) စသည့် အဖော်အစားများလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 21

वस्त्राणि च सुवर्णानि हाररत्नान्यनेकशः । एवं सत्कारयामास राजा सत्रे समागतान्

သူသည် အဝတ်အစားနှင့် ရွှေကိုလည်းကောင်း၊ လည်ဆွဲနှင့် ရတနာများကိုလည်းကောင်း များစွာ ပေးကမ်းလှူဒါန်း하였다။ ဤသို့ဖြင့် ဘုရင်သည် စတရ၌ စုဝေးလာသူတို့ကို ဂုဏ်ပြုစတုကာရ ပြု하였다။

Verse 22

रैभ्यपुत्रो तदा विप्रा अर्वावसुपरावसू । अध्वरादीनि कर्माणि चक्रतुः स्खलितं विना

ထိုအခါ ရိုင်ဘျ၏ ဗြာဟ္မဏသားနှစ်ဦး အာဗာဝစုနှင့် ပရာဗာဝစုတို့သည် အဓ္ဝရ စသည့် ယဇ္ဉကర్మများကို ချော်လဲမှုမရှိ၊ အပြစ်အနာအဆာမရှိဘဲ ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 23

तद्दृष्ट्वा मुनयस्सर्वे कौशलं रैभ्यपुत्रयौः । श्लाघंते सशिरःकम्पं वसिष्ठप्रमुखास्तदा

ရိုင်ဘျ၏ သားနှစ်ဦး၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို မြင်သဖြင့် မုနိအားလုံးက ချီးမွမ်းကြ၏။ ထိုအခါ ဝသိဋ္ဌ အစရှိသော ဦးဆောင်ရသေ့များသည် ခေါင်းညိတ်ကာ အတည်ပြုသဘောတူကြသည်။

Verse 24

कर्माणि कानि चित्तत्र कारयित्वा परावसुः । तृतीयसवनस्यांते गृहकृत्यं निरीक्षितुम्

အဲဒီနေရာတွင် ကర్మအချို့ကို ဆောင်ရွက်စေပြီးနောက် ပရာဗာဝစုသည် တတိယ စဝန အဆုံးတွင် အိမ်တွင်းရေးရာများကို စစ်ဆေးကြည့်ရန် ထွက်သွား하였다။

Verse 25

प्रययौ स्वाश्रमं सायं विनैवार्वावसुं द्विजाः । तस्मिन्नवसरे रैभ्यं कृष्णाजिनसमावृतम्

ညနေခင်းတွင် ဒွိဇ ပရာဗာဝစုသည် အာဗာဝစုကို ထားခဲ့ပြီး မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ ထွက်ခွာ하였다။ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ရိုင်ဘျသည် အနက်ရောင် သမင်အရေ (ကృష్ణာဇိန) ကို ခြုံလျက် အဲဒီမှာ ရှိနေ하였다။

Verse 26

वने चरंतं पितरं दृष्ट्वा स मृगशंकया । निद्राकलुषितो रात्रावंधे तमसि संकुले

တောထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားလာနေသော ဖခင်ကို မြင်သော်လည်း သူသည် အိပ်ငိုက်မှုကြောင့် မျက်နှာဖုံးလျက်၊ ညအမှောင်ထူထပ်၍ မျက်စိမမြင်နိုင်သည့် အမှောင်အတွင်း၌ သမင်ဟု သံသယဖြစ်ခဲ့သည်။

Verse 27

आत्मानं हंतुमायाति मृगोऽयमिति चिंतयन् । जघान पितरं सोऽयं महारण्ये परावसुः

“ဒီသမင်က ငါ့ကို သတ်ဖို့ လာနေတယ်” ဟု စိတ်ထင်ကာ မဟာတောအတွင်း ပရာဝစုသည် မိမိ၏ဖခင်ကို ထိုးနှက်၍ သတ်မိ하였다။

Verse 28

रिरक्षुणा शरीरं स्वं तेनाकामनया पिता । रजन्यां हिंसितो विप्रा महापातककारिणा

ကိုယ်ခန္ဓာကိုသာ ကာကွယ်လိုသောကြောင့် မလိုလားဘဲပင် ညအချိန်တွင် ဖခင်ကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ ဟေ ဗြာဟ္မဏတို့၊ ထို့ကြောင့် သူသည် မဟာအပြစ်ကို ကျူးလွန်သူ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 29

अंतिकं स समागत्य व्यलोकयत तं हतम् । ज्ञात्वा स्वपितरं रात्रौ शुशोच व्यथितेंद्रियः

နီးကပ်သွား၍ သတ်ခံထားရသူကို မြင်လေသည်။ ညအမှောင်ထဲတွင် မိမိဖခင်ဖြစ်ကြောင်း သိသွားသောအခါ အာရုံများ တုန်လှုပ်ကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေး၍ ငိုကြွေး하였다။

Verse 30

प्रेतकार्यं ततः कृत्वा पितुः सर्वं परावसुः । भूयोपि नृपतेः सत्रं परावसुरुपाययौ

ထို့နောက် ပရာဝစုသည် ဖခင်အတွက် ပရေတကာရျ (သေဆုံးသူအတွက် အဆုံးအမတ်) နှင့် အန္တျေဋ္ဌိ အစဉ်အလာအားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ထို့နောက် မင်း၏ စတြ-ယဇ္ဉ ပွဲတော်သို့ ထပ်မံ သွားရောက်하였다။

Verse 31

स्वचेष्टितं तु तत्सर्वमनुजाय ततोऽब्रवीत् । मृतं स्वपितरं श्रुत्वा सोऽपि शोकाकुलोऽभवत्

ထို့နောက် ဖြစ်ပျက်သမျှကို ညီငယ်အား ပြောပြ하였다။ ဖခင်ကွယ်လွန်ကြောင်း ကြားသိသောအခါ ညီငယ်လည်း ဝမ်းနည်းပူဆွေး၍ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွား하였다။

Verse 32

ज्येष्ठोऽनुजं ततः प्राह वचनं द्विजसत्तमाः । महत्सत्रं समारब्धं बृहद्द्युम्नस्य भूपतेः

ထို့နောက် အစ်ကိုကြီးက ညီငယ်အား ပြောကြားသည်မှာ - "အို မြတ်သော ပုဏ္ဏားတို့၊ ဘုရင် Bṛhaddyumna သည် ကြီးမြတ်သော ယဇ်ပူဇော်ပွဲကို စတင်နေပြီဖြစ်သည်။"

Verse 33

वोढुत्वशक्तिर्नास्त्यस्य कर्मणो बालकस्य ते । जनकश्च हतो रात्रौ मयापि मृगशंकया

"ဤကလေးသည် ထိုယဇ်ပူဇော်ခြင်း ဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရန် ခွန်အားမရှိပါ။ ဖခင်သည်လည်း သမင်ဟု အထင်မှား၍ ညအခါ၌ ငါ့လက်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံခဲ့ရသည်။"

Verse 34

प्रायश्चित्तं च कर्त्तव्यं ब्रह्महत्या विशुद्धये । मदर्थं व्रतचर्यां त्वं चर तात कनिष्ठक

"ဗြာဟ္မဏကို သတ်မိသော အပြစ်မှ စင်ကြယ်စေရန် အလို့ငှာ အပြစ်ဖြေခြင်းကို ပြုလုပ်ရမည်။ ငါ့အတွက်၊ ချစ်လှစွာသော ညီငယ်၊ အသင်သည် အကျင့်သီလကို ဆောက်တည်လော့။"

Verse 35

एकाकी धुरमुद्वोढुं शक्तोऽहं सत्रकर्मणः । अर्वावसुरिति प्रोक्तो ज्येष्ठेन स तमभ्य धात्

သူက "ငါတစ်ယောက်တည်းသာလျှင် ထိုယဇ်ပူဇော်ပွဲ၏ ဝန်ကို ထမ်းဆောင်နိုင်သည်။" ဤသို့ အစ်ကိုကြီးက ပြောဆိုသောအခါ သူက ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

Verse 36

तथा भवत्वहं ज्येष्ठ चरिष्ये व्रतमुत्तमम् । ब्रह्महत्याविशुद्ध्यर्थं त्वं सत्रधुरमावह

"ထိုအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ၊ အစ်ကိုကြီး။ ကျွန်ုပ်သည် ဗြာဟ္မဏကို သတ်မိသော အပြစ်မှ စင်ကြယ်စေရန် မြတ်သော အကျင့်သီလကို ဆောက်တည်ပါမည်။ အသင်သည် ယဇ်ပူဇော်ပွဲ ဝန်ကို ထမ်းဆောင်ပါ။"

Verse 37

इत्युक्त्वा सोनुऽजो ज्येष्ठं तस्मात्सत्राद्वि निर्ययौ । कारयामास कर्माणि ज्येष्ठस्तस्मिन्गते कतौ

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ညီငယ်သားသည် အစ်ကိုကြီးအား ပြောကြားကာ ထို စတြ-ယဇ္ဈ ပူဇော်ပွဲအစုအဝေးမှ ထွက်ခွာသွား၏။ သူထွက်သွားပြီးနောက် အစ်ကိုကြီးသည် ယဇ္ဈ၏ ကర్మနှင့် တာဝန်များကို ဝိဓိတရားအတိုင်း ဆက်လက်ဆောင်ရွက်စေ하였다။

Verse 38

द्वादशाब्दं कनिष्ठोपि ब्रह्महत्याव्रतं द्विजाः । चरित्वा सत्रयागेऽस्मिन्नाजगाम पुनर्मुदा

အို ဒွိဇာတို့၊ ညီငယ်သည်ပင် ဘြဟ္မဟတ္ယာအပြစ်အတွက် ပြစ်လျော့ပွဲ ဝရတကို တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် ကျင့်သုံးပြီးနောက် ဤ စတြ-ယဇ္ဈသို့ ဝမ်းမြောက်စွာ ပြန်လည်ရောက်လာ၏။

Verse 39

तं दृष्ट्वा भ्रातरं ज्येष्ठो बृहद्द्युम्नमुवाच ह । अयं ते ब्रह्महा सत्रमर्वावसुरुपागतः

ညီကိုမြင်သော် အစ်ကိုကြီးသည် ဘြဟဒ္ဒျုမ္န မင်းထံသို့ ဆို၏— “ဤအာဝါဝစုသည် ဘြဟ္မဟတ္ယာအပြစ်ကြောင့် မလင်တင်နေသူဖြစ်၍ သင်၏ စတြ-ယဇ္ဈသို့ ရောက်လာပြီ” ဟု။

Verse 40

एनमुत्सारयाशु त्वमस्मात्सत्रान्नृपो त्तम । अन्यथा सत्रयागस्य फलहानिर्भविष्यति

“အို မင်းမြတ်ကြီး၊ သူကို ဤ စတြမှ အမြန်ဆုံး ထုတ်ပယ်ပါ။ မဟုတ်လျှင် စတြ-ယဇ္ဈ၏ ပုဏ္ဏိယဖလ (အကျိုးတရား) လျော့နည်းသွားလိမ့်မည်” ဟု။

Verse 41

इतीरितः स स्वप्रेष्यैर्यागात्तमुदवासयत् । उद्वास्यमानो राजानमर्वावसुरथाब्रवीत्

ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသဖြင့် မင်းသည် မိမိ၏ အမှုထမ်းများဖြင့် ယဇ္ဈမှ သူကို ထုတ်ပယ်စေ하였다။ ထုတ်ပယ်ခံနေရစဉ် အာဝါဝစုသည် မင်းထံသို့ ထိုအခါ ပြောကြား၏။

Verse 42

न मया ब्रह्महत्येयं बृहद्द्युम्न कृतानघ । किन्तु ज्येष्ठेन मे सा हि ब्रह्महत्या कृता विभो

အပြစ်ကင်းသော မင်းကြီး ဗြဟဒ္ဒျုမနာ၊ ဤဗြာဟ္မဏသတ်မှု (ဗြဟ္မဟတ္တယာ) ကို ကျွန်ုပ် မကျူးလွန်ခဲ့ပါ။ အမှန်တကယ်တော့ အစ်ကိုအကြီးကပင် ကျူးလွန်ခဲ့သည်၊ အရှင်။

Verse 43

ब्रह्महत्याव्रतं चीर्णं तदर्थं च मया धुना । एवमुक्तोपि राजासौ वचसा स परावसोः

ထိုအကြောင်းကြောင့် ယခု ကျွန်ုပ်သည် ဗြဟ္မဟတ္တယာ အပြစ်ဖြေ ပုဏ္ဏဝတ် (vrata) ကို ဆောင်ရွက်ပြီးပြီ။ ထိုသို့ ပြောဆိုသော်လည်း ပရာဝသု၏ စကားကြောင့် မင်းကြီးသည် မိမိဆုံးဖြတ်ချက်၌ တည်ကြည်နေဆဲဖြစ်သည်။

Verse 44

अर्वावसुं निजात्सत्रादुदवासयदाशु वै । धिक्कृतो ब्राह्मणैश्चायं ययौ तूष्णीं वनं तदा

အမှန်တကယ် မင်းကြီးသည် မိမိ၏ စတြ-ယဇ္ဉ မှ အရဝာဝသုကို ချက်ချင်း ထုတ်ပယ်လိုက်သည်။ ဗြာဟ္မဏများ၏ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် အရဝာဝသုသည် ထိုအခါ တိတ်တဆိတ် တောသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 45

मुनिवृन्दसमाकीर्णं तपोवनमुपेत्य सः । अर्वावसुस्तपश्चक्रे देवैरपि सुदुष्करम्

မုနိအစုအဝေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော တပောဝနသို့ ဝင်ရောက်ပြီး အရဝာဝသုသည် နတ်များတောင်မှ ဆောင်ရွက်ရန် ခက်ခဲသည့် ပြင်းထန်သော တပဿာကို ပြုလုပ်하였다။

Verse 46

तपः कुर्वंस्तथादित्यमुपतस्थे समा हितः । मूर्तिमांस्तपसा तस्य महताऽदुष्टधीः स्वयम्

တပဿာကျင့်နေစဉ် သူသည် စိတ်တည်ငြိမ်၍ အာဒိတျ (နေဒေဝ) ကို ပူဇော်ဝတ်ပြု하였다။ ထို့နောက် သူ၏ မဟာတပဿာ၏ အာနုဘော်ကြောင့် စင်ကြယ်သောစိတ်ရှိသူထံသို့ နေဒေဝသည် ကိုယ်ထင်ရှားရုပ်ဖြင့် ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 47

आविरासीत्स्वया दीप्त्या भासयञ्जगतीतलम् । कर्मसाक्षी जगच्चक्षुर्भास्करो देवताग्रणीः

ထို့နောက် နေမင်း—ဒေဝတাদেরအကြား အဂ္ဂနာယက၊ လောက၏ မျက်စိနှင့် ကမ္မအားလုံး၏ သက်သေ—သည် မိမိ၏ တောက်ပသော ရောင်ခြည်ဖြင့် မြေပြင်တစ်လျှောက်ကို ထွန်းလင်းစေကာ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 48

आविर्बभूवुर्देवाश्च पुरस्कृत्य शचीपतिम् । इन्द्रादयस्ततो देवाः प्रोचुरर्वावसुं द्विजाः

ထို့နောက် ဒေဝတারা ပေါ်ထွန်းလာ၍ သချီ၏ခင်ပွန်း အိန္ဒြာကို ရှေ့တန်းတွင် ထားကာ ဦးဆောင်စေ하였다။ ထို့ပြင် အိန္ဒြာစသော ဒေဝတারা၊ အို ဒွိဇ၊ အရ္ဝာဝသုအား မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 49

अर्वावसो त्वं प्रवरस्तपसा ब्रह्म चर्यतः । आचारेण श्रुतेनापि वेदशास्त्रादिशिक्षया

“အို အရ္ဝာဝသု၊ သင်သည် တပဿာ၊ ဗြဟ္မစရိယ၊ သဒ္ဓါචာရ၊ သြုတိဗေဒပညာနှင့် ဝေဒ-ရှာස්တရ အစရှိသည့် သင်ကြားမှုတို့ကြောင့် အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။”

Verse 50

निराकृतोवमानेन त्वं परावसुना बहु । तथापि क्षमया युक्तो न कुप्यति भवान्यतः

“ပါရာဝသုက အပြစ်တင်စော်ကား၍ သင့်ကို မကြာခဏ ပယ်ချခဲ့သော်လည်း သင်သည် ခန္တီ(သည်းခံခြင်း)နှင့် ပြည့်စုံ၍ မက怒မဖြစ်—ဤသည်ပင် သင့်သဘာဝဖြစ်၏။”

Verse 51

यस्माज्ज्येष्ठोऽवधीत्तातं न हिंसीस्त्वं महामते । ब्रह्महत्याव्रतं यस्मात्तदर्थं चरितं त्वया

“အစ်ကိုကြီးက ဖခင်ကို သတ်ခဲ့သဖြင့်၊ အို မဟာမတေ၊ သင်သည် အကြမ်းဖက်၍ ပြန်လည်မတုံ့ပြန်ခဲ့။ ထို့အကြောင်းကြောင့်ပင် ဗြဟ္မဟတ္တျာနှင့် ဆက်နွယ်သော ပရాయశ္စိတ္တ-ဝရတကို သင်က ကျင့်ဆောင်ခဲ့၏။”

Verse 52

अतः स्वीकुर्म हे त्वां तु पराकुर्मः परावसुम् । उक्त्वैवं बलभिन्मुख्याः सर्वे च त्रिदिवालयाः

“ထို့ကြောင့် သင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ လက်ခံမည်၊ ပရာဝစုကိုတော့ ထုတ်ပယ်မည်” ဟုဆိုပြီး၊ ဘလကို သတ်ဖျက်သူ အိန္ဒြာ ဦးဆောင်သည့် တြိဒိဝ နေထိုင်သူအားလုံးက ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြေညာ하였다။

Verse 53

तं ते प्रवरयामासुर्निरासुश्च परावसुम् । पुनरिंद्रादयो देवाः पुरोधाय दिवाकरम्

သူတို့သည် သူ့ကို အထွတ်အထိပ်အဖြစ် ရွေးချယ်ကာ ပရာဝစုကို ထုတ်ပယ်하였다။ ထို့နောက် အိန္ဒြာ ဦးဆောင်သော ဒေဝတော်များသည် နေမင်းကို လမ်းညွှန်အဖြစ် ခန့်ထား၍ ကိစ္စကို ဆက်လက် ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 54

अर्वावसुं प्रोचुरिदं वरं त्वं वरयेति वै । स चापि प्रार्थयामास जनकस्योत्थितिं पुन

သူတို့က အရ္ဝာဝစုအား “အလိုရှိသမျှကို ဆုတောင်း၍ အပေးအယူ (ဗရ) တစ်ပါးကို ရွေးချယ်ပါ” ဟုဆို하였다။ ထို့နောက် သူကလည်း မိမိအဖ၏ ပြန်လည်အသက်ရှင်ခြင်းကို ထပ်မံ တောင်းခံ하였다။

Verse 55

वधे चास्मरणं देवानात्मनो जनकस्य वै । तथास्त्विति सुराः प्रोचुः पुनरूचुरिदं वचः

“ထိုသတ်ဖြတ်မှုအကြောင်းကို ဒေဝတော်များ မမှတ်မိစေပါနှင့်၊ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်၏အဖလည်း ထိုအပြစ်ဘောဇာမှ လွတ်မြောက်ပါစေ” ဟုဆိုသည်။ ဒေဝတော်များက “တထာස්တု—အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟုဖြေပြီး နောက်တဖန် စကားတော်ကို ဆက်ဆို하였다။

Verse 56

वरं चान्यं प्रदास्यामो वरय त्वं महामते । एवमुक्तः सुरैः सोयमर्वावसुरभाषत

ဒေဝတော်များက “ကျွန်ုပ်တို့သည် သင့်အား နောက်ထပ် ဗရတစ်ပါးကိုလည်း ပေးမည်၊ ရွေးချယ်ပါ၊ မဟာမတိ (စိတ်ဓာတ်ကြီးသူ) ရေ” ဟုဆို하였다။ ဒေဝတော်များ၏ စကားကို ကြားသော် အရ္ဝာဝစုက ပြန်လည် ဖြေကြား하였다။

Verse 57

मम भ्रातुरदुष्टत्वं भवतु त्रिदशालयाः । अर्वावसोर्वचः श्रुत्वा त्रिदशाः पुनरब्रुवन्

အရ္ဝာဝသု၏ စကား—“ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်သော ဒေဝတို့၊ ကျွန်ုပ်၏ အစ်ကိုသည် အပြစ်ကင်းစင်ပါစေ”—ကို ကြားသော် ဒေဝတို့သည် ထပ်မံ၍ ပြန်လည်ဆိုကြ၏။

Verse 58

ब्राह्मणस्य पितुर्घातान्महान्दोषः परावसोः । न ह्यन्यकृतपापस्य परेणानुष्ठितेन वै

“ဗြာဟ္မဏ၏ အဖကို သတ်ခဲ့သောကြောင့် ပရာဝသု၌ အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ဒုက္ခရှိ၏; အကြောင်းမူကား တစ်ဦးက ကျူးလွန်သော အပြစ်ကို အခြားတစ်ဦး၏ အနုဋ္ဌာန်ကံဖြင့် မဖျောက်နိုင်ပါ။”

Verse 59

प्रायश्चित्तेन शांतिः स्यान्महापातकपंचके । पितुर्ब्राह्मणहंतुस्तु सुतरां नास्ति निष्कृतिः

“မဟာပာတက ငါးပါးအတွက်တော့ ပရాయရှ္စိတ္တဖြင့် ငြိမ်းချမ်းမှု ရနိုင်သော်လည်း၊ ဗြာဟ္မဏ၏ အဖကို သတ်သူအတွက်တော့ အမှန်တကယ်သော နိစ္စကရိတ မရှိချေ။”

Verse 60

आत्मनानुष्ठितेनापि व्रतेन न हि दुष्कृतिः । परावसोस्तव भ्रातुरतो नैवास्ति निष्कृतिः

“ကိုယ်တိုင်ပင် ဝရတ (ဘရတ) ကို ဆောင်ရွက်သော်လည်း ဤဒုက္ကရိတ မပျောက်ကင်းနိုင်; ထို့ကြောင့် သင်၏အစ်ကို ပရာဝသုအတွက် သာမန်နည်းဖြင့် နိစ္စကရိတ မရှိပါ။”

Verse 61

अतोऽस्माभिरदुष्टत्वमस्मै दातुं न शक्यते । अर्वावसुः पुनःप्राह देवानिंद्रपुरोगमान्

“ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် သူ့အား အပြစ်ကင်းစင်မှုကို ပေးအပ်နိုင်ခြင်း မရှိပါ။” ထို့နောက် အရ္ဝာဝသုသည် အိန္ဒြာဦးဆောင်သော ဒေဝတို့ကို ထပ်မံ၍ မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 62

तथापि युष्मन्माहात्म्यात्प्रसादाद्भवतां तथा । पितुर्ब्राह्मणहंतुर्मे भ्रातुस्त्रिदशसत्तमाः

အရ္ဝာဝသု ကဆိုသည်– “သို့သော်လည်း သင်တို့၏ မဟာတန်ခိုးနှင့် ကရုဏာပရသာဒကြောင့်၊ အို ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့—ဗြာဟ္မဏ၏ အဖကို သတ်သူဖြစ်သော ငါ့ညီအကြောင်းကို ပြောကြပါ။”

Verse 63

यथा स्यान्निष्कृतिर्ब्रूत तथैव कृपया युताः । एवमर्वावसोः श्रुत्वा वचस्ते त्रिदशालयाः

“ကရုဏာဖြင့် ပြောကြပါ—ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) မည်သို့ ဖြစ်နိုင်သည်ကို တိတိကျကျ ပြောပါ။” အရ္ဝာဝသု၏ စကားကို ထိုသို့ ကြားပြီးနောက်၊ ကောင်းကင်နေ ဒေဝတို့သည်—

Verse 64

ध्यात्वा तु सुचिरं कालं विनिश्चित्येदमबुवन् । उपायं ते प्रवक्ष्यामस्तत्पातकनिवारणम्

သူတို့သည် အချိန်ကြာကြာ သမาธိပြု၍ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ပြောကြသည်– “ထိုအပြစ်ကို တားဆီးဖယ်ရှားနိုင်သော ဥပာယ (နည်းလမ်း) တစ်ရပ်ကို သင့်အား ပြောမည်။”

Verse 65

दक्षिणांबुनिधौ पुण्ये रामसेतौ विमुक्तिदे । धनुष्कोटिरिति ख्यातं तीर्थमस्ति विमुक्तिदम्

“တောင်ပိုင်း သမုဒ္ဒရာ၏ ပုဏ္ဏရေတွင်၊ မုက္ခပေးသော ရာမစေတု၌၊ ‘ဓနုသ္ကိုဋိ’ ဟု ကျော်ကြားသည့် တီရ္ထတစ်ခု ရှိပြီး၊ မုက္ခကို ပေးတတ်သည်။”

Verse 66

ब्रह्महत्यासुरापानस्वर्णस्तेयविनाशनम् । गुरुतल्पगसंसर्गदोषाणामपि नाशनम्

“၎င်းသည် ဗြဟ္မဟတ္တျာ၊ အရက်သောက်ခြင်း၊ ရွှေခိုးခြင်းတို့၏ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသည်; ထို့ပြင် ဂုရု၏ အိပ်ရာနှင့် ဆက်နွယ်သော မတရားသော ဆက်ဆံမှုကြောင့် ဖြစ်သော အပြစ်ဒေါသများကိုလည်း ပယ်ဖျက်သည်။”

Verse 67

अकामेनापि यः स्नायादपवर्गफलप्रदम् । दुःस्वप्ननाशनं धन्यं नरकक्लेशनाशनम्

အလိုဆန္ဒမရှိဘဲပင် ထိုနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုးသူသည် မောက္ခဖလကို ရရှိ၏။ မကောင်းသောအိပ်မက်များကို ဖျက်ဆီး၍ မင်္ဂလာနှင့် ကုသိုလ်ပြည့်ဝကာ နရကဒုက္ခများကို ပယ်ဖျက်ပေးသည်။

Verse 68

कैलासादिपदप्राप्तिकारणं परमार्थदम् । सर्वकाममिदं पुंसामृणदारिद्र्यनाशनम्

ဤအရာသည် ကိုင်လာသကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းများကို ရောက်စေသော အကြောင်းဖြစ်၍ အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးကို ပေး၏။ လူတို့အတွက် ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေပြီး အကြွေးနှင့် ဆင်းရဲမှုကို ဖျက်ပယ်သည်။

Verse 69

धनुष्कोटिर्धनु ष्कोटिर्धनुष्कोटिरितीरणात् । स्वर्गापवर्गदं पुंसां महापुण्यफलप्रदम्

“ဓနုဿကိုဋိ၊ ဓနုဿကိုဋိ၊ ဓနုဿကိုဋိ” ဟု နာမကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့် လူတို့သည် သုခလောက(စွာဂ)နှင့် မောက္ခကို ရရှိကာ မဟာကုသိုလ်၏ အကျိုးဖလကို ခံစားရသည်။

Verse 70

तत्र गत्वा तव भ्राता स्नायाद्यदि परावसुः । तत्क्षणादेव ते ज्येष्ठो मुच्यते ब्रह्महत्यया

သင်၏ညီ ပါရာဝသု သည် ထိုနေရာသို့ သွား၍ သန့်စင်ရေချိုးလျှင် ထိုခဏချင်းပင် သင်၏အကိုအကြီးသည် ဗြာဟ္မဏသတ်မှု(ဗြဟ္မဟတ္တယာ) အပြစ်မှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 71

इदं रहस्यं सुमहत्प्रायश्चित्तमुदीरितम् । उक्त्वेत्यर्वावसुं देवाः प्रययुः स्वपुरीं प्रति

ဤအလွန်ကြီးမြတ်သော လျှို့ဝှက်ချက်—ထူးကဲသော ပရာယရှ္စိတ္တ—ကို အာဝါဝသု ထံ ကြေညာပြီးနောက် ဒေဝတားတို့သည် မိမိတို့၏ နေရာသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 72

तत अर्वावसुर्ज्येष्ठं समादाय परावसुम् । रामचन्द्रधनुष्कोटिं प्रययौ मुक्तिदायिनीम्

ထို့နောက် အာဝါဝစုသည် အစ်ကိုကြီး ပါရာဝစုကို ခေါ်ဆောင်၍ မောက္ခပေးသော ရာမချန္ဒြ၏ ဓနုရှ္ကိုဋိ သို့ ထွက်ခွာ하였다။

Verse 73

सेतौ संकल्पमुक्त्वा तु नियमेन परावसुः । सह भ्रात्रा धनुष्कोटौ सस्नौ पातकशुद्धये

စေတု၌ ပါရာဝစုသည် သံကల్పကို ချမှတ်ကာ နိယမကို လိုက်နာ၍၊ ညီနှင့်အတူ ဓနုရှ္ကိုဋိတွင် အပြစ်သန့်စင်ရန် သန့်ရေချိုး하였다။

Verse 74

स्नात्वोत्थितं धनुष्कोटौ तं प्रोवाचाशरीरिणी । परावसो विनष्टा ते पितुर्ब्राह्मणघातजा

ဓနုရှ္ကိုဋိတွင် ရေချိုးပြီး ထလာသောအခါ ကိုယ်မဲ့အသံတစ်ခုက “အို ပါရာဝစု၊ သင်၏ဖခင်၏ ဗြာဟ္မဏသတ်မှုမှ ပေါက်ဖွားသော အပြစ်သည် ပျက်စီးသွားပြီ” ဟု ပြော하였다။

Verse 75

ब्रह्महत्या महा घोरा नरकक्लेशकारिणी । इत्युक्त्वा विररामाथ सापि वागशरीरिणी

“ဗြာဟ္မဏသတ်မှုသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ နရကဒုက္ခကို ဖြစ်စေသည်” ဟုဆိုပြီးနောက် ကိုယ်မဲ့အသံသည် တိတ်ဆိတ်သွား하였다။

Verse 76

परावसुस्तदा विप्राः कनिष्ठेन समन्वितः । रामचन्द्रधनुष्कोटिं प्रणम्य च सभक्तिकम्

ထို့နောက် ပါရာဝစုသည်—အို ဗြာဟ္မဏတို့—ညီနှင့်အတူ ရာမချန္ဒြ၏ ဓနုရှ္ကိုဋိကို ဘက္တိဖြင့် ဦးချကန်တော့하였다။

Verse 77

रामनाथं महादेवं नत्वा भक्तिपुरःसरम् । विमुक्तपातको विप्राः प्रययौ पितुराश्रमम्

ဗြာဟ္မဏတို့ရေ၊ ဘက္တိကို ရှေ့တန်းထား၍ ရာမနာထ မဟာဒေဝကို ဦးညွတ်ပူဇော်ပြီး၊ အပြစ်မှ လွတ်ကင်းသဖြင့် ထို့နောက် ဖခင်၏ အာရှရမ်သို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 78

मृत्वोत्थितस्तदा रैभ्यो दृष्ट्वा पुत्रौ समागतौ । संतुष्टहृदयो ह्यास्ते पुत्राभ्यां स्वाश्रमे तदा

ထိုအခါ ရိုင်ဘျာသည် သေပြီးနောက် ပြန်လည်ထမြောက်လာသကဲ့သို့၊ သားနှစ်ယောက် ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်၍ စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်ကာ သူတို့နှစ်ယောက်နှင့်အတူ မိမိအာရှရမ်၌ နေထိုင်하였다။

Verse 79

रामचन्द्रधनुष्कोटौ स्नानेन हतपातकम् । एनं परावसुं सर्वे स्वीचक्रुर्मुनयस्तदा

ရာမချန္ဒြ၏ ဓနုသ္ကိုဋိ၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးခြင်းကြောင့် သူ၏အပြစ်များ ပျက်စီးသွားပြီး၊ ထို့နောက် မုနိအပေါင်းတို့က ဤ ပရာဝသုကို ပြန်လည် လက်ခံ하였다။

Verse 80

एवं परावसोरुक्तं ब्रह्महत्याविमोक्षणम् । स्नानमात्राद्धनुष्कोटौ युष्माकं मुनिपुंगवाः

ဤသို့ပင် ပရာဝသု၏ ဗြဟ္မဟတ္တျာအပြစ်မှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ကြေညာခဲ့သည်။ မုနိတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးတို့ရေ၊ ဓနုသ္ကိုဋိ၌ ရေချိုးခြင်းသာဖြင့်ပင် (ထိုကဲ့သို့ ကယ်တင်ခြင်း ရရှိသည်)။

Verse 82

महापातकसंघाश्च नश्येयुर्मज्जनादिह । य इमं पठतेऽध्यायं ब्रह्महत्याविमोक्षणम्

ဤနေရာ၌ ရေချိုးမြုပ်ခြင်းဖြင့် မဟာအပြစ်အစုအဝေးများပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဗြဟ္မဟတ္တျာမှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ဆိုသော ဤအধ্যာယကို ရွတ်ဖတ်သူသည် သန့်စင်ပုဏ္ဏာကို ရရှိသည်။

Verse 83

ब्रह्महत्या विनश्येत तत्क्षणान्नास्ति संशयः । सुरापानादयोऽप्यस्य शांतिं गच्छेयुरंजसा

ထိုခဏချင်းပင် ဗြဟ္မဟတ္တျာ အပြစ်သည် ပျက်စီးသွား၏—သံသယမရှိ။ အရက်သောက်ခြင်း စသည့် အပြစ်များပင် ထိုသူအတွက် လျင်မြန်စွာ ငြိမ်းသက်သွားသည်။

Verse 91

सुरा पानादयो विप्रा नश्यंत्येवात्र मज्जनात् । सत्यंसत्यं पुनः सत्यमुद्धृत्य भुजमुच्यते

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဤနေရာ၌ ရေထဲသို့ မျောဝင်မုဇ္ဇနာပြုခြင်းဖြင့် အရက်သောက်ခြင်း စသည့် အပြစ်များသည် အမှန်တကယ် ပျက်စီးသွားသည်။ ‘အမှန်၊ အမှန်—ထပ်မံ အမှန်!’ ဟု လက်မောင်းမြှောက်၍ ကြေညာသည်။