Adhyaya 32

Verse 1

श्रीसूत उवाच । भूयोऽपिसंप्रवक्ष्यामि धनुष्कोटेस्तु वैभवम् । युष्माकमादरेणाहं नैमिषारण्यवा सिनः

သီရိ စူတ မိန့်တော်မူသည်– ဓနုရှ္ကိုဋိ၏ မဟိမကို ထပ်မံကြေညာမည်။ အို နိုင်မိရှာရဏ္ယာ၌ နေထိုင်သူတို့၊ သင်တို့အပေါ် ရိုသေသဒ္ဓာကြောင့် ဤဝచနကို ဆိုပါသည်။

Verse 2

नंदोनाम महाराजः सोमवंशसमुद्भवः । धर्मेण पालयामास सागरांतां धरामिमाम्

စောမဝంశ (လဝంశ) မှ ပေါက်ဖွားသော နန္ဒ အမည်ရှိ မဟာရာဇာတစ်ပါး ရှိ하였다။ သူသည် ဓမ္မတရားဖြင့် သမုဒ္ဒရာတို့က ဝန်းရံထားသော ဤမြေကြီးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်하였다။

Verse 3

तस्य पुत्रः समभवद्धर्मगुप्त इति श्रुतः । राज्य रक्षाधुरं नंदो निजपुत्रे निधाय सः

သူ၏သားတော်သည် မွေးဖွားလာ၍ “ဓမ္မဂုပ္တ” ဟူ၍ ကျော်ကြား하였다။ နန္ဒသည် နိုင်ငံတော်ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရေး၏ တာဝန်ကို ကိုယ်ပိုင်သားတော်ထံ အပ်နှံ하였다။

Verse 4

जितेंद्रियो जिताहारः प्रविवेश तपोवनम् । ताते तपोवनं याते धर्मगुप्ताभिधो नृपः

အင်္ဒြိယတို့ကို အနိုင်ယူ၍ အစာအဟာရကိုလည်း ထိန်းချုပ်ကာ သူသည် တပောဝန (တပသီတောရ) သို့ ဝင်ရောက်하였다။ အဖခင်သည် တပောဝနသို့ သွားပြီးနောက် “ဓမ္မဂုပ္တ” အမည်ရှိ မင်းသည် နိုင်ငံရေးတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်하였다။

Verse 5

मेदिनीं पालया मास धर्मज्ञो नीतितत्परः । ईजे बहुविधैर्यज्ञैर्देवानिंद्रपुरोगमान्

ဓမ္မကို သိမြင်၍ နိုင်ငံရေးနီတိ၌ တက်ကြွသော မင်းသည် မြေကြီးကို စောင့်ရှောက်ပိုင်ပိုင်နင်းနင်း အုပ်ချုပ်하였다။ အင်္ဒြာကို ဦးဆောင်သူအဖြစ်ထား၍ နတ်တို့ကို ယဇ္ဉပူဇာ အမျိုးမျိုးဖြင့် ပူဇော်하였다။

Verse 6

ब्राह्मणेभ्यो ददौ वित्तं क्षेत्राणि च बहूनि सः । सर्वे स्वधर्मनिरतास्तस्मिन्राजनि शासति

သူသည် ဗြာဟ္မဏများအား ငွေကြေးနှင့် မြေယာများစွာကို ဒါနပြု하였다။ ထိုမင်းအုပ်ချုပ်စဉ် လူအပေါင်းတို့သည် မိမိမိမိ၏ ဓမ္မတာဝန်၌ တည်ကြည်နေ하였다။

Verse 7

बभूवुर्नाभवन्पीडास्तस्मिंश्चोरादिसंभवाः । कदाचिद्धर्मगुप्तोऽयमारूढस्तुरगोत्तमम्

သူအုပ်ချုပ်သည့်ကာလတွင် ပင်ပန်းဒုက္ခမရှိ၊ ခိုးသူတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည့် အနှောင့်အယှက်များလည်း မပေါ်ပေါက်ခဲ့။ တစ်ခါတစ်ရံ ဓမ္မဂုပ္တသည် အကောင်းဆုံးမြင်းကို စီးနင်း하였다။

Verse 8

वनं विवेश विप्रेंद्रा मृगयारसकौ तुकी । तमालतालहिंतालकुरवाकुलदिङ्मुखे

ဗိပရတို့အနက် အမြတ်ဆုံးအို၊ မုဆိုးကစား၏ အရသာ၌ ပျော်မွေ့လျက် သူသည် တမာလ၊ တာလ၊ ဟိံတာလ နှင့် ကုရဝ သစ်ပင်များ ထူထပ်ကာ မျက်နှာပြင်အနှံ့ ဖုံးလွှမ်းနေသော တောအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 9

विचचार वने तस्मिन्सिंहव्याघ्रभयानके । मत्तालिकुलसंनादसंमूर्छितदिगंतरे

သူသည် စင်္ဟာနှင့် ကျားတို့ကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုတောအတွင်း လှည့်လည်ခဲ့ပြီး၊ မူးယစ်သကဲ့သို့သော ပျားအုပ်များ၏ ဟုန်းဟုန်းမြည်သံကြောင့် အရပ်လေးမျက်နှာသည် မူးမောသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ하였다။

Verse 10

पद्म कल्हारकुमुदनीलोत्पलवनाकुलैः । तटाकैरपि संपूर्णे तपस्विजनमंडिते

ထိုနေရာသည် ရေကန်များဖြင့်လည်း ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ပဒ္မ၊ ကလ္ဟာရ၊ ကုမုဒ နှင့် အပြာရောင် နီလိုတ္ပလ ပန်းတောများ ထူထပ်ကာ၊ တပသီများ၏ အစုအဝေးတို့ဖြင့်လည်း လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထား하였다။

Verse 11

तस्मिन्वने संचरतो धर्मगुप्तस्य भूपतेः । अभूद्विभावरी विप्रास्त मसावृतदिङ्मुखा

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဓမ္မဂုပ္တ မင်းကြီးသည် ထိုတောအတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေစဉ် ညဉ့်ကျလာ၍ အရပ်အနှံ့သည် အမှောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

Verse 12

राजापि पश्चिमां संध्यामुपास्य नियमान्वितः । जजाप तत्र च वने गायत्रीं वेदमातरम्

မင်းကြီးသည်လည်း ဝတ္တနိယမများကို စောင့်ထိန်းသူဖြစ်၍ အနောက်ဘက် ဆန္ဓျာပူဇာကို ပြုလုပ်ကာ ထိုတောအတွင်း၌ ဝေဒမాతာ ဂါယတ္ရီ မန္တရကို ဇပ်တော်မူ၏။

Verse 13

सिंहव्याघ्रादिभीत्या स्मिन्वृक्षमेकं समास्थिते । राजपुत्रे तदाभ्यागादृक्षः सिंहभयार्दितः

မင်းသားသည် ခြင်္သေ့၊ ကျား စသည့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကို ကြောက်ရွံ့၍ သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ် တက်နေစဉ်၊ ခြင်္သေ့ကို ကြောက်လန့်၍ စိတ်ပူပန်နေသော ဝက်ဝံတစ်ကောင်သည် အလျင်အမြန် ပြေးလာ၏။

Verse 14

अन्वधावतं तं ऋक्षमैकः सिंहो वनेचरः । अनुद्रुतः स सिंहेन ऋक्षो वृक्षमुपारुहत्

ထိုဝက်ဝံကို တောတွင်းနေ ခြင်္သေ့တစ်ကောင်က လိုက်လံပြေးလိုက်၏။ ခြင်္သေ့၏ လိုက်လံနှင်ထုတ်ခြင်းကြောင့် ဝက်ဝံလည်း သစ်ပင်ပေါ်သို့ တက်လေ၏။

Verse 15

आरुह्य ऋक्षो वृक्षं तं ददर्श जगतीपतिम् । वृक्षस्थितं महात्मानं महाबलपराक्रमम्

သစ်ပင်ပေါ် တက်ပြီးနောက် ဝက်ဝံသည် ကမ္ဘာပိုင်ရှင် မဟာအတ္မာ မင်းကြီးကို သစ်ပင်ပေါ်၌ ရပ်နေသည်ကို မြင်ရ၏။ ထိုမင်းကြီးသည် အင်အားနှင့် ရဲရင့်ပရాక్రమ အလွန်ကြီးမားသူဖြစ်၏။

Verse 16

उवाच भूपतिं दृष्ट्वा ऋक्षोयं वनगोचरः । मा भीतिं कुरु राजेंद्र वत्स्यावो रजनीमिह

မင်းကြီးကိုမြင်သော် တောတွင်းလှည့်လည်နေသော ဝက်ဝံကဆို၏— “အို ရာဇင်ဒြာ၊ မကြောက်ပါနှင့်၊ ယနေ့ညကို ဤနေရာ၌ပင် တည်းခိုကြစို့”

Verse 17

महासत्त्वो महाकायो महादंष्ट्रासमाकुलः । वृक्षमूलं समायातः सिंहो यमतिभीषणः

အလွန်ကြမ်းတမ်း၍ ကိုယ်ထည်ကြီးမားကာ သွားစွယ်ကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ယမမင်းကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်သော ခြင်္သေ့သည် သစ်ပင်အမြစ်အောက်သို့ ရောက်လာ၏။

Verse 18

रात्र्यर्धं भज निद्रा त्वं रक्ष्यमाणो मयादितः । ततः प्रसुप्तं मां रक्ष शर्वर्यर्धं महामते

“ညတစ်ဝက်ကို သင်အိပ်ပါ; အရင်ဆုံး ကျွန်ုပ်က သင့်ကို ကာကွယ်မည်။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်အိပ်ပျော်သွားလျှင် အို မဟာပညာရှိ၊ ကျန်ညတစ်ဝက်တွင် သင်က ကျွန်ုပ်ကို စောင့်ရှောက်ပါ”

Verse 19

इति तद्वाक्यमादाय सुप्ते नंदसुते हरिः । प्रोवाच ऋक्षं सुप्तोऽयं नृपश्च त्यज्यतामिति

ထိုစကားကို လက်ခံပြီး မင်းသားအိပ်ပျော်သွားသောအခါ နန္ဒ၏သား ဟရိက ဝက်ဝံအား “ဤမင်းသားသည် အိပ်နေပြီ; သူ့ကို စွန့်လွှတ်လိုက်” ဟု ဆို၏။

Verse 20

तं सिंहमब्रवीदृक्षो धर्मज्ञो द्विजसत्तमाः । भवान्धर्मं न जानीषे मृगराज वनेचर

ထိုအခါ ဓမ္မကိုသိသော ဝက်ဝံက—အို ဒွိဇအမြတ်တို့—ထိုခြင်္သေ့အား “အို တိရစ္ဆာန်တို့၏ဘုရင်၊ တောနေသူ၊ သင်သည် ဓမ္မကို မသိ” ဟု ပြော၏။

Verse 21

विश्वासघातिनां लोके महाकष्टा भवंति हि । न हि मित्रद्रुहां पापं नश्येयज्ञायुतैरपि

ဤလောက၌ ယုံကြည်မှုကို ဖောက်ဖျက်သူတို့သည် အမှန်တကယ် ကြီးမားသောဒုက္ခကို ခံစားရသည်။ မိတ်ဆွေကို သစ္စာဖောက်ခြင်း၏ အပြစ်သည် ယဇ္ဈာတစ်သောင်းများ ပြုလုပ်သော်လည်း မပျောက်ကင်း။

Verse 22

ब्रह्महत्यादिपापानां कथंचिन्निष्कृतिर्भवेत् । विश्वस्तघातिनां पापं न नश्येज्जन्मकोटिभिः

ဗြဟ္မဟတ္ယာ စသည့် အပြစ်များတွင် အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာဖြင့် ပြစ်လွှတ်ခြင်း ရနိုင်ကောင်းရနိုင်သည်။ သို့သော် ယုံကြည်သူကို သစ္စာဖောက်သူ၏ အပြစ်သည် မွေးဖွားခြင်း သန်းပေါင်းများစွာကြာသော်လည်း မပျောက်ကင်း။

Verse 23

नाहं मेरुं महाभारं मन्ये पंचास्य भूतले । महाभारमिमं मन्ये लोके विश्वासघातकम्

ငါသည် မြေပြင်ပေါ်၌ မေရုတောင်ကို အကြီးမားဆုံးသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဟု မထင်မြင်။ လောက၌ ယုံကြည်မှုကို သစ္စာဖောက်ခြင်းကိုသာ အမှန်တကယ် ဖိနှိပ်ချေမှုန်းသော မဟာဝန်ထုပ်ဟု ငါယူဆသည်။

Verse 24

एवमुक्तेऽथ ऋक्षेण सिंहस्तूष्णीमभूत्तदा । धर्मगुप्ते प्रबुद्धे तु ऋक्षः सुष्वाप भूरुहे

ဝက်ဝံက ထိုသို့ ပြောပြီးနောက်၊ ခြင်္သေ့သည် ထိုအခါ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထို့နောက် ဓမ္မဂုပ္တ နိုးလာသောအခါ ဝက်ဝံသည် သစ်ပင်ပေါ်၌ အိပ်ပျော်နေ하였다။

Verse 25

ततः सिंहोऽब्रवीद्भूपमेनमृक्षं त्यजस्व मे । एवमुक्तेऽथ सिंहेन राजा सुप्तमशंकितः

ထို့နောက် ခြင်္သေ့က မင်းကြီးအား “ဤဝက်ဝံကို ငါ့ထံ အပ်နှံထားလော့” ဟု ဆို하였다။ ခြင်္သေ့က ထိုသို့ ပြောသောအခါ မင်းကြီးသည် သံသယမရှိဘဲ အိပ်ပျော်နေသူကို စွန့်ခွာသွား하였다။

Verse 26

स्वांकन्यस्तशिरस्कं तमृक्षं तत्याज भूतले । पात्यमानस्ततो राज्ञा नखालंबितपादपः

မင်းကြီးသည် မိမိပေါင်ပေါ်၌ ခေါင်းတင်ထားသော ထိုဝက်ဝံကို မြေပြင်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ပစ်ချခံရစဉ်၌ ဝက်ဝံသည် လက်သည်းဖြင့် သစ်ပင်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ခြေထောက်များလျားလျားဖြင့် ထိုနေရာတွင် ချိတ်ဆွဲနေ하였다။

Verse 27

ऋक्षः पुण्यवशाद्वृक्षान्न पपात महीतले । स ऋक्षो नृपमभ्येत्य कोपाद्वाक्यमभाषत

မိမိ၏ ကုသိုလ်အာနုဘော်ကြောင့် ထိုဝက်ဝံသည် သစ်ပင်မှ မြေပြင်သို့ မကျခဲ့။ ထို့နောက် ဝက်ဝံသည် ဒေါသဖြင့် မင်းကြီးထံ ချဉ်းကပ်လာကာ ဤစကားများကို ပြော하였다။

Verse 28

कामरूपधरो राजन्नहं भृगुकुलोद्भवः । ध्यानकाष्ठाभिधो नाम्ना ऋक्षरूपमधारयम्

အို မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် ရုပ်ပြောင်းနိုင်သူဖြစ်၍ ဘൃဂုဝంశမှ မွေးဖွားသူပါ။ ကျွန်ုပ်၏ နာမည်မှာ ဓျာနကာဋ္ဌ ဖြစ်ပြီး ဝက်ဝံရုပ်ကို ခံယူထားခဲ့သည်။

Verse 29

यस्मादनागसं सुप्तमत्याक्षीन्मां भवान्नृप । मच्छापात्त्वमतः शीघ्रमुन्मत्तश्चर भूपते

အို နရပ၊ အပြစ်မရှိဘဲ အိပ်နေသော ကျွန်ုပ်ကို သင် မတရားပြုခဲ့သဖြင့်၊ ကျွန်ုပ်၏ ကျိန်စာကြောင့် အို မြေကြီး၏ အရှင်၊ သင်သည် မကြာမီ စိတ်မတည်သူကဲ့သို့ လှည့်လည်သွားလာရလိမ့်မည်။

Verse 31

हिमवद्गिरिमासाद्य कदाचित्त्वं वधूसखः । अज्ञानाद्गौतमाभ्याशे विहारमतनोर्मुदा

တစ်ခါတုန်းက သင်သည် ဟိမဝတ်တောင်သို့ ရောက်ရှိပြီး ဇနီးနှင့်အတူ မသိမမြင်ကြောင့် ဂေါတမ၏ အနီးအနားတွင် ပျော်ရွှင်စွာ လှည့်လည်ကစားခဲ့သည်။

Verse 32

गौतमोप्युटजाद्दैवात्समिदाहरणाय वै । निर्गतस्त्वां विवसनं दृष्ट्वा शापमुदाहरत्

ထို့နောက် ဂေါတမ ရှိသည်လည်း ကံကြမ္မာအလိုဖြင့် မီးဖိုအတွက် သမိဓာသစ်တုတ်များ ယူရန် အာရှရမ်ကနေ ထွက်လာ၏။ သင်ကို အဝတ်မဝတ်ဘဲ ရပ်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် ကျိန်စာကို ထုတ်ဆိုလေ၏။

Verse 33

यस्मान्ममाश्रमेऽद्य त्वं विवस्त्रः स्थितवानसि । अतः सिंहत्वमद्यैव भविता ते न संशयः

“ယနေ့ ငါ၏ အာရှရမ်အတွင်း၌ သင်သည် အဝတ်မဝတ်ဘဲ ရပ်နေခဲ့သဖြင့်၊ ထို့ကြောင့်—ယနေ့တင်—သင်သည် ခြင်္သေ့ ဖြစ်လိမ့်မည်၊ သံသယမရှိ။”

Verse 34

इति गौतमशापेन सिंहत्वमगमत्पुरा । कुबेरसचिवो यक्षो भद्रनामा भवान्पुरा

ဤသို့ ဂေါတမ၏ ကျိန်စာကြောင့် သင်သည် ယခင်က ခြင်္သေ့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့၏။ ရှေးကာလတွင် သင်သည် ယက္ခ (Yakṣa) ဖြစ်၍ ကုဗေရ၏ အမတ်/အတွင်းရေးမှူး၊ အမည်မှာ ဘဒ္ဒရ ဖြစ်ခဲ့သည်။

Verse 35

कुबेरो धर्मशीलो हि तद्भृत्याश्च तथैव हि । अतः किमर्थं त्वं हंसि मामृषिं वनगोचरम्

ကုဗေရသည် အမှန်တကယ် ဓမ္မသီလရှိသူဖြစ်ပြီး သူ၏ အမှုထမ်းများလည်း ထိုနည်းတူပင်။ ထို့ကြောင့် သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို—တောတွင်နေထိုင်သော ရှိကို—တိုက်ခိုက်သနည်း။

Verse 36

एतत्सर्वमहं ध्याना ज्जानामीह मृगाधिप । इत्युक्ते ध्यानकाष्ठेन त्यक्त्वा सिंहत्वमाशु सः

“အို တိရစ္ဆာန်တို့၏ အရှင်၊ ငါသည် သမာဓိဖြင့် ဤနေရာ၌ အရာအားလုံးကို သိ၏။” ဟု ဓျာနကာဋ္ဌ ပြောဆိုသည့်အခါ သူသည် ခြင်္သေ့ရုပ်ကို ချက်ချင်း စွန့်လွှတ်လေ၏။

Verse 37

यक्षरूपं गतो दिव्यं कुबेरसचिवात्मकम् । ध्यानकाष्ठमसावाह प्रांजलिः प्रणतो मुनिम्

သူသည် ကုဗေရ၏ အမတ်သဘောတရားနှင့်တူသော သာလွန်မြတ်သော ယက္ခရုပ်ကို ခံယူ၍ လက်အုပ်ချီကာ မုနိကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီး ဒျာနကာဋ္ဌကို ပြောကြား하였다။

Verse 38

अद्य ज्ञातं मया सर्वं पूर्ववृत्तं महामुने । गौतमः शापकाले मे शापांतमपि चोक्तवान्

သူက “ယနေ့ အို မဟာမုနိ၊ ကျွန်ုပ်၏ အတိတ်အကြောင်းအရာအားလုံးကို သိမြင်နားလည်ပါပြီ။ ဂေါတမမုနိက ကျွန်ုပ်ကို ကျိန်စာချသည့်အခါ ကျိန်စာ၏ အဆုံးသတ်ကိုလည်း ပြောကြားခဲ့ပါသည်” ဟု ဆို하였다။

Verse 39

ध्यानकाष्ठे न संवाद ऋक्षरूपेण ते यदा । तदा निर्धूय सिंहत्वं यक्षरूपमवाप्स्यसि

“ဒျာနကာဋ္ဌနှင့် စကားပြောရာတွင် သူသည် ဝက်ဝံရုပ်ဖြစ်နေသည့်အခါ၊ ထိုအချိန်၌ သင်၏ ခြင်္သေ့သဘောကို ချွတ်ပယ်၍ ယက္ခရုပ်ကို ရရှိလိမ့်မည်” ဟု ဆို하였다။

Verse 40

इति मामब्रवीद्ब्रह्मन्गौतमो मुनिपुंगवः । अद्य सिंहत्वनाशान्मे जानामि त्वां महामुने

“အို ဘြာဟ္မဏ၊ မုနိတို့အထွဋ် ဂေါတမမုနိက ကျွန်ုပ်အား ဤသို့ ပြောခဲ့သည်။ ယနေ့ ခြင်္သေ့သဘော ပျက်သွားသဖြင့် အို မဟာမုနိ၊ သင်ကို (ကံသတ်မှတ်ထားသော ကယ်တင်ရှင်အဖြစ်) ကျွန်ုပ် သိမှတ်လိုက်ပြီ” ဟု ဆို하였다။

Verse 41

ध्यानकाष्ठाभिधं शुद्धं कामरूपधरं सदा । इत्युक्त्वा तं प्रणम्याथ ध्यानकाष्ठं स यक्षराट्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ယက္ခရာဇာသည် သန့်ရှင်း၍ အလိုတော်အတိုင်း ရုပ်သဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲနိုင်သော ဒျာနကာဋ္ဌကို ဦးညွှတ်ပူဇော်하였다။

Verse 42

विमानवरमा रुह्य प्रययावलकापुरीम् । तस्मिन्गते तु यक्षेशे ध्यानकाष्ठो महामुनिः

အလွန်မြတ်သော ဝိမာနပေါ်သို့ တက်စီး၍ ယက္ခတို့၏ အရှင်သည် အလကာမြို့သို့ ထွက်ခွာသွား၏။ ယက္ခမင်း ထွက်သွားပြီးနောက် မဟာမုနိ ဓျာနကာဋ္ဌ သည် ထိုနေရာ၌ပင် နေတော်မူ၏။

Verse 43

अव्याहतेष्टगमनो यथेष्ठः प्रययौ महीम् । ध्यानकाष्ठे गते तस्मि न्कामरूपधरे मुनौ

သွားလာရာတွင် အတားအဆီးမရှိသဖြင့် သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် စိတ်ကြိုက် သွားလာလေ၏။ စိတ်လိုရာပုံသဏ္ဌာန် ယူနိုင်သော မုနိ ဓျာနကာဋ္ဌ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်…

Verse 44

धर्मगुप्तौ मुनेः शापादुन्मत्तः प्रययौ पुरीम् । उन्मत्तरूपं तं दृष्ट्वा मंत्रिणस्तु नृपोत्तमम्

မုနိ၏ ကျိန်စာကြောင့် ဓမ္မဂုပ္တ သည် စိတ်လွဲသွားသော အခြေအနေဖြင့် မြို့သို့ သွားလေ၏။ ထိုအရူးသဏ္ဌာန်ကို မြင်သော အမတ်တို့သည် အမြတ်ဆုံး မင်းထံသို့ သွားရောက်လေ၏။

Verse 45

पितुः सकाशमा निन्यू रेवातीरे मनोरमे । तस्मै निवेदयामासुर्मतिभ्रंशं सुतस्य ते

သူတို့သည် ရေဝါမြစ်၏ လှပသော ကမ်းနား၌ သူ၏ ဖခင်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။ ထို့နောက် သား၏ စိတ်ဉာဏ်ပျက်ယွင်းသွားခြင်းကို ဖခင်အား တင်ပြလေ၏။

Verse 46

ज्ञात्वा तु पुत्रवृत्तांतं नन्दस्तस्य पिता तदा । पुत्रमादाय तरसा जैमिनेरन्तिकं ययौ । तस्मै निवेदयामास पुत्रवृत्तान्तमादितः

သား၏ အကြောင်းအရာကို သိပြီးနောက် ဖခင် နန္ဒ သည် ချက်ချင်း သားကို ခေါ်ယူကာ ဇိုင်မိနီ၏ အနီးသို့ သွားလေ၏။ ထို့နောက် အစမှစ၍ သား၏ အကြောင်းအရာအားလုံးကို သူ့ထံ တင်ပြလေ၏။

Verse 47

भगवञ्जैमिने पुत्रो ममाद्योन्मत्ततां गतः

အို ဂုဏ်ထူးမြတ်သော ဇိုင်မိနီ ရှင်ရသေ့၊ ယနေ့ ငါ၏သားသည် စိတ်မတည်မငြိမ်၍ ရူးသွပ်သွားပြီ။

Verse 48

अस्योन्मादविनाशाय ब्रूह्युपायं महामुने । इति पृष्टश्चिरं दध्यौ जैमिनिर्मुनिपुंगवः

“အို မဟာမုနိ၊ ဤရူးသွပ်မှုကို ဖျက်ဆီးရန် အကြံအုပ်နည်းကို ပြောပြပါ” ဟု မေးမြန်းသဖြင့် ရသေ့တို့အထက်မြတ်သော ဇိုင်မိနီသည် ကြာရှည်စွာ စဉ်းစားတော်မူ၏။

Verse 49

ध्यात्वा तु सुचिरं कालं नृपं नंदमथाब्रवीत् । ध्यानकाष्ठस्य शापेन ह्युन्म त्तस्ते सुतोऽभवत्

အလွန်ကြာမြင့်စွာ ဓ్యာန်ပြု၍နောက်၊ သူသည် နန္ဒမင်းထံသို့ “ဓျာနကာဋ္ဌ၏ ကျိန်စာကြောင့် သင်၏သားသည် စိတ်ဖောက်ပြန်သွားသည်” ဟု မိန့်ကြား၏။

Verse 50

तस्य शापस्य मोक्षार्थमुपायं प्रब्रवीमि ते । दक्षिणांबुनिधौ सेतौ पुण्ये पापविनाशने

ထိုကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်ရန် အကြံအုပ်နည်းကို သင်အား ငါပြောမည်။ တောင်ဘက်သမုဒ္ဒရာရှိ စေတု၌—ပုဏ္ဏိယမြတ်၍ အပြစ်ပျက်စီးစေသောနေရာ၌—(ကုထုံးရှိသည်)။

Verse 51

धनुष्कोटिरिति ख्यातं तीर्थमस्ति महत्तरम् । पवित्राणां पवित्रं च मंगलानां च मंगलम्

ထိုနေရာ၌ “ဓနုဿကိုဋိ” ဟု ခေါ်သော အလွန်ကြီးမြတ်သည့် တီရ္ထရှိ၏—သန့်ရှင်းသူတို့အနက် အမြင့်ဆုံးသန့်ရှင်း၊ မင်္ဂလာတို့အနက် အမြင့်ဆုံးမင်္ဂလာ။

Verse 52

श्रुतिसिद्धं महापुण्यं ब्रह्महत्यादिशोधकम् । नीत्वा तत्र सुतं तेऽद्य स्नापयस्व महीपते

ဤသန့်ရှင်းသော ကర్మသည် ဝေဒ (श्रुति) အတည်ပြုထားသော မဟာပုဏ္ဏဖြစ်၍ ဘြာဟ္မဏသတ်ခြင်းကဲ့သို့ အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်များကိုပါ သန့်စင်ပေးနိုင်သည်။ အို မင်းကြီး၊ ယနေ့ပင် သားကို ထိုနေရာသို့ ခေါ်သွား၍ ရေချိုးစေပါ။

Verse 53

उन्मादस्तत्क्षणादेव तस्य नश्येन्न संशयः । इत्युक्तस्तं प्रणम्यासौ जैमिनिं मुनिपुंगवम्

သူ၏ အရူးအမူးဖြစ်မှုသည် ထိုခဏချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားမည်—သံသယမရှိ။ ထိုသို့ဆိုသင်ကြားခံရပြီးနောက် သူသည် မုနိတို့အထဲ အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်သော ဇိုင်မိနီ ရှင်ကို ဦးချကန်တော့하였다။

Verse 54

नंदः पुत्रं समादाय धनुष्कोटिं ययौ तदा । तत्र च स्नापयामास पुत्रं नियमपूर्वकम्

ထို့နောက် နန္ဒသည် သားကို ခေါ်ယူ၍ ဓနုရှ္ကိုဋိ သို့ သွား하였다။ ထိုနေရာတွင် စည်းကမ်းနှင့် တားမြစ်ချက်များကို လိုက်နာကာ သားကို ရေချိုးစေ하였다။

Verse 55

स्नानमात्रात्ततः सद्यो नष्टोन्मादोऽभवत्सुतः । स्वयं सस्नौ स नन्दोपि धनुष्कोटौ सभक्तिकम्

ထိုရေချိုးခြင်းတစ်ခါတည်းဖြင့် သား၏ အရူးအမူးဖြစ်မှုသည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွား하였다။ နန္ဒလည်း ဓနုရှ္ကိုဋိ၌ ဘက္တိစိတ်ဖြင့် ကိုယ်တိုင် ရေချိုး하였다။

Verse 56

उषित्वा दिनमेकं तु सपुत्रस्तु पिता तदा । सेवित्वा रामनाथं च सांबमूर्तिं घृणानिधिम्

ထို့နောက် အဖေသည် သားနှင့်အတူ တစ်နေ့တည်း နေထိုင်하였다။ ထို့ပြင် ကရုဏာ၏ သိုက်တော်ဖြစ်၍ ဥမာနှင့်အတူ ပုံရိပ်တော်ဖြင့် တည်ရှိသော ရာမနာထ (ရှီဝ) ကို ဆည်းကပ်ပူဇော်၍—

Verse 57

पुत्रमापृच्छय नंदस्तं प्रययौ तपसे वनम् । गते पितरि पुत्रोऽपि धर्मगुप्तो नृपो द्विजाः

သားကို နှုတ်ဆက်ကာ နန္ဒသည် တပဿာကျင့်ရန် တောသို့ ထွက်ခွာသွား၏။ အဖေ ထွက်သွားပြီးနောက် သားတော်လည်း—အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဓမ္မဂုပ္တ မင်းကြီး—

Verse 58

प्रददौ रामनाथाय बहुवित्तानि भक्तितः । ब्राह्मणेभ्यो धनं धान्यं क्षेत्राणि च ददौ तदा

ဘက္တိဖြင့် ရာမနာထအား အလွန်များသော ဥစ္စာတန်ဖိုးများကို ပူဇော်လှူဒါန်း하였다။ ထို့နောက် ထိုအခါပင် ဗြာဟ္မဏတို့အား ငွေကြေး၊ စပါးအနှံနှင့် လယ်ယာမြေများကိုပါ ဒါနပြု하였다။

Verse 59

प्रययौ मंत्रिभिः सार्धं स्वां पुरीं तदनंतरम् । धर्मेण पालयामास राज्यं निहतकण्टकम्

ထို့နောက် မင်းကြီးသည် မန္တရိများနှင့်အတူ မိမိ၏ မြို့တော်သို့ ပြန်သွား၏။ ဓမ္မအတိုင်း အုပ်ချုပ်ကာ နိုင်ငံကို ဆူးခက်ကဲ့သို့သော အနှောင့်အယှက်များမှ ကင်းစင်စေ하였다။

Verse 60

पितृपैतामहं विप्रा धर्मगुप्तोऽतिधार्मिकः । उन्मादैरप्यपस्मारैर्ग्रहैर्दुष्टैश्च ये नराः

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ အဖေဘိုးဘွားတို့၏ လမ်းစဉ်အတိုင်း အလွန်ဓမ္မရှိသော ဓမ္မဂုပ္တက ကြေညာသည်မှာ—အရူးအမူး (ဥন্মာဒ)၊ အပစမာရ (မူးယစ်တက်ရောဂါ) နှင့် မကောင်းသော ဂြဟများ၏ ဖမ်းဆီးနှိပ်စက်မှု ခံရသူတို့…

Verse 61

ग्रस्ता भवंति विप्रेंद्रास्तेऽपि चात्र निमज्जनात् । धनुष्कोटौ विमुक्ताः स्युः सत्यं सत्यं वदाम्यहम्

…ဖမ်းဆီးခံနေရသော်လည်း အို ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်တို့၊ ဤနေရာ၌ ရေထဲသို့ နှစ်မြုပ်ရုံဖြင့် သူတို့လည်း ဓနုဿကိုဋိ၌ လွတ်မြောက်ကြလိမ့်မည်။ အမှန်ပင်—အမှန်ပင် ငါဆို၏။

Verse 62

परित्यज्य धनुष्कोटिं तीर्थमन्यद्व्रजेत्तु यः । सिद्धं स गोपयस्त्यक्त्वा स्नुहीक्षीरं प्रयाचते

ဓနုရှ္ကိုဋိ တီရ္ထကို စွန့်၍ အခြားတီရ္ထသို့ သွားသူသည်၊ ပြည့်စုံသော နွားနို့ကို ထားခဲ့ပြီး စနုဟီအပင်၏ နို့ရည်တူ အဖြူရည်ကို တောင်းစားသွားသူနှင့် တူ၏။

Verse 63

धनुष्कोटिर्धनुष्कोटिर्धनुष्कोटिरिति द्विजाः । त्रिः पठन्तो नरा ये तु यत्र क्वापि जलाशये

အို ဒွိဇတို့၊ မည်သည့် ရေကန် ရေကန်တော်မဆို ထိုနေရာ၌ ‘ဓနုရှ္ကိုဋိ၊ ဓနုရှ္ကိုဋိ၊ ဓနုရှ္ကိုဋိ’ ဟု သုံးကြိမ် ရွတ်ဆိုသူတို့သည်၊

Verse 64

स्नांति सर्वे नरास्ते वै यास्यंति ब्रह्मणः पदम् । एवं वः कथिता विप्रा धर्मगुप्तकथा शुभा

ထိုသူအားလုံးသည် အမှန်တကယ် ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြပြီး၊ ဘြဟ္မာ၏ အဘိုဒ်သို့ ရောက်ကြမည်။ အို ဗိပရတို့၊ ဓမ္မဂုပ္တ၏ မင်္ဂလာကထာကို ဤသို့ သင်တို့အား ပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 65

यस्याः श्रवणमात्रेण ब्रह्महत्या विनश्यति । स्वर्णस्तेयादयश्चान्ये नश्येयुः पापसंचयाः

ထိုသန့်ရှင်းသော ကထာကို ကြားရုံသာဖြင့်ပင် ဘြဟ္မဟတ္တျာ အပြစ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ရွှေခိုးမှု စသည့် အခြား အပြစ်စုများလည်း လုံးဝ နశသွားသည်။