Adhyaya 30

Verse 1

श्रीसूत उवाच । विहिताभिषवो मर्त्यः सर्वतीर्थेऽतिपावने । ब्रह्महत्यादिपापघ्नीं धनुष्कोटिं ततो व्रजेत्

သီရိ စူတ မိန့်တော်မူသည်– အလွန်သန့်စင်စေသော သရဝတီရ္ထ၌ သတ်မှတ်ထားသည့် ဝိဓိအတိုင်း ရေချိုးအဘိသေက ပြုလုပ်ပြီးနောက် လူသားသည် ဘြဟ္မဏဟတ္ယာ (ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း) စသည့် အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးသော ဓနုရှ္ကိုဋိ သို့ သွားရမည်။

Verse 2

यस्याः स्मरणमात्रेण मुक्तः स्यान्मानवो भुवि । धनुष्कोटिं प्रपश्यंति स्नांति वा कथयंति ये

ဓနုရှ္ကိုဋိကို ရုံသတိရခြင်းသာဖြင့်ပင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူသားသည် မောက္ခကို ရနိုင်သည်။ ဓနုရှ္ကိုဋိကို မြင်သူ၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူ၊ သို့မဟုတ် သူမ၏ ဂုဏ်တော်ကို ပြောဆိုသူတို့လည်း ထိုအကျိုးကို တူညီစွာ ရရှိကြသည်။

Verse 3

अष्टाविंशतिभेदांस्ते नरकान्नोपभुंजते । तामिस्रमंधतामिस्रं महारौरवरौरवौ

သူတို့သည် အမျိုးအစား ၂၈ မျိုးရှိသော နရကများကို မခံစားရ—တမိသ္ရ၊ အန္ဓတမိသ္ရ၊ မဟာရော်ရဝ၊ ရော်ရဝ စသည်တို့။

Verse 4

कुम्भीपाकं कालसूत्रमसिपत्रवनं तथा । कृमिभक्षोंऽधकूपश्च संदंशं शाल्मली तथा

ထို့ပြင် ကုမ္ဘီပါက၊ ကာလသုတ်ရ၊ အစိပတ္တရဝန နရကတို့ကိုလည်း မခံရ; ကೃမိဘက္ရှ၊ အန္ဓကူပ၊ စံဒံရှ၊ ရှာလ္မလီ တို့ကိုလည်း မခံစားရ။

Verse 5

सूर्मिर्वैतरणी प्राणरोधो विशसनं तथा । लालाभक्षोऽप्यवीचिश्च सारमेयादनं तथा

ထို့အပြင် စူရ္မိ၊ ဝೈတရဏီ၊ ပ္ရာဏရೋಧ၊ ဝိသသန နရကတို့ကို မခံရ; လာလာဘက္ရှ၊ အဝီချိ၊ စာရမေယာဒန တို့ကိုလည်း မခံစားရ။

Verse 6

तथैव वज्रकणकं क्षारकर्दमपातनम् । रक्षोगणाशनं चापि शूलप्रोतं वितोदनम्

ထိုနည်းတူ အခြားနရကများလည်း ရှိသည်—ဝဇ္ဇရကဏက; ခ္စာရကဒ္ဒမပာတန (အယ်လ်ကာလီမြေညစ်ထဲသို့ ပစ်ချခြင်း); ရက္ခသဂဏာသန (ရာက္ခသအုပ်စုများက အပြစ်ရှိသူကို စားသောက်ခြင်း); ထို့ပြင် ရှူလပရိုတ နှင့် ဝိတောဒန (လှံတံပေါ်တွင် ထိုးတင်၍ ထပ်ခါထပ်ခါ ထိုးဖောက်နှိပ်စက်ခြင်း)။

Verse 7

दंदशूकाशनं चापि पर्यावर्तनसंज्ञितम् । तिरोधानाभिधं विप्रास्तथा सूचीमुखाभिधम्

ထို့ပြင် ဒန္ဒရှူကာသန (မြွေများက စားသောက်သည့်နေရာ) လည်းရှိ၏; ထို့နောက် ပရျာဝရ္တန (ပြန်လှည့်လှုပ်ရှားစေသော) ဟုခေါ်သော နရက; အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ တိရောဓာန (ဖုံးကွယ်မှု/အမှောင်) ဟုအမည်ရ နရကနှင့် စူစီမုခ (အပ်မျက်နှာ) ဟုခေါ်သော နရကလည်းရှိ၏။

Verse 8

पूयशोणितभक्षं च विषाग्निपरिपीडनम् । अष्टाविंशतिसंख्याकमेवं नरकसंचयम्

ထို့ပြင် ပူယရှိုဏိတဘက္ခ (ပြည်နှင့် သွေးကို စားခိုင်းသော နရက) နှင့် ဝိသာဂ္နိပရိပီဍန (အဆိပ်နှင့် မီးဖြင့် နှိပ်စက်သော နရက) လည်းရှိ၏။ ထိုသို့ နရကစုစည်းမှုသည် အရေအတွက် နှစ်ဆယ့်ရှစ် ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 9

न याति मनुजो विप्रा धनुष्कोटौ निमज्जनात् । वित्तापत्यकलत्राणां योऽन्येषामपहारकः

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ အခြားသူ၏ ဥစ္စာ၊ သားသမီး သို့မဟုတ် ဇနီးကို လုယူသူသည် ဓနုရှ္ကိုဋိ၌ ရေငုပ်ချိုးရုံဖြင့် (ကံအကျိုးမှ) မလွတ်မြောက်နိုင်။

Verse 10

स कालपाशनिर्बद्धो यमदूतैर्भयानकैः । तामिस्रनरके घोरे पात्यते बहुवत्सरम्

သူသည် ကာလ (အချိန်) ၏ ပာရှ်ကြိုးဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ခံရပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ယမဒူတများက ဖမ်းဆီးကာ၊ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော တာမိစ္စရ နရကသို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပစ်ချခံရသည်။

Verse 11

स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते । यो निहत्य तु भर्तारं भुंक्ते तस्य धनादिकान्

ဓနုသကောဋိ တွင် ရေချိုးသော်လည်း သူမသည် ထိုငရဲသို့ ပစ်ချခံရသည် - မိမိခင်ပွန်းကို သတ်၍ သူ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ခံစားသော မိန်းမတည်း။

Verse 12

पात्यते सोंऽधतामिस्रे महादुःखसमाकुले । स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते

ကြီးစွာသော ဆင်းရဲဒုက္ခတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အန္ဓတာမိသြ ငရဲသို့ ပစ်ချခံရ၏။ ဓနုသကောဋိ တွင် ရေချိုးသော်လည်း ထိုငရဲသို့ ပစ်ချခံရ၏။

Verse 13

भूतद्रोहेण यो मर्त्यः पुष्णाति स्वकुटुंबकम् । स तानिह विहायाशु रौरवे पात्यते ध्रुवम्

သတ္တဝါတို့ကို ညှဉ်းဆဲလျက် မိမိမိသားစုကို ကျွေးမွေးသော လူသေမျိုးသည် ၎င်းတို့ကို ဤနေရာ၌ စွန့်ပစ်၍ ရောရုဝ ငရဲသို့ လျင်မြန်စွာ ကျရောက်ရ၏။

Verse 14

विषोल्बणमहासर्पसंकुले यमपूरुषैः । स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते

အဆိပ်ပြင်းသော မြွေကြီးများနှင့် ယမမင်း၏ တမန်တော်များ ပြည့်နှက်နေသော ထိုနေရာတွင် ဓနုသကောဋိ ၌ ရေချိုးသော်လည်း သူမသည် ပစ်ချခံရ၏။

Verse 15

यः स्वदेहंभरो मर्त्यो भार्यापुत्रादिकं विना । स महारौरवे घोरे पात्यते निजमांसभुक्

ဇနီး၊ သားသမီး စသည်တို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွက်သာ အသက်ရှင်သော လူသေမျိုးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မဟာရောရုဝ ငရဲသို့ ပစ်ချခံရပြီး မိမိအသားကို ပြန်စားရ၏။

Verse 16

स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मि न्नासौ निपात्यते । यः पशून्पक्षिणो वापि सप्राणान्निरुणद्धि वै

မည်သူမဆို စေတု၌ လေးတံအဖျားအလျားမျှ ရေချိုးသော်လည်း၊ အသက်ရှိနေသေးသော တိရစ္ဆာန် သို့မဟုတ် ငှက်တို့ကို ကြမ်းတမ်းစွာ ချုပ်နှောင်ထားလျှင် ထိုနေရာ၌ ကျရောက်ခြင်းမှ မလွတ်နိုင်။

Verse 17

कृपालेशविहीनं तं क्रव्यादैरपि निंदितम् । कुंभीपाके तप्ततैले पात यंति यमानुगाः

ကရုဏာတစ်စက်တောင် မရှိသူ၊ အသားစားသတ္တဝါများကပင် ရှုတ်ချသူကို ယမမင်း၏ တမန်များက ကုမ္ဘီပါက နရက၌ ပူလောင်ဆူပွက်နေသော ဆီထဲသို့ ပစ်ချကြသည်။

Verse 18

स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते । मातरं पितरं विप्रान्यो द्वेष्टि पुरुषाधमः

သူသည် စေတု၌ လေးတံအဖျားအလျားမျှ ရေချိုးသော်လည်း ထိုနေရာ၌ပင် ကျရောက်ရသည်—မိခင်၊ ဖခင်နှင့် ဗြာဟ္မဏများကို မုန်းတီးသော အနိမ့်ကျသူကြောင့်။

Verse 19

स कालसूत्र नरके विस्तृतायुतयोजने । अधस्तादग्निसंतप्त उपर्यर्कमरीचिभिः

သူကို ကာလစူတရ နာမည်ရှိသော နရကသို့ ပို့ဆောင်ကြသည်၊ ယောဇနာ တစ်သောင်းကျော် လျားကျယ်လှ၏။ အောက်ဘက်မှ မီးအပူက လောင်ကျွမ်းစေပြီး အပေါ်ဘက်မှ နေရောင်ခြည်က ထပ်မံလောင်ကျွမ်းစေသည်။

Verse 20

खले ताम्रमये विप्राः पात्यते क्षुधयार्दितः । स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते

ဗြာဟ္မဏတို့ရေ၊ သူကို ပူလောင်နေသော ကြေးပြားပေါ်သို့ ပစ်ချ၍ ဆာလောင်ခြင်းဖြင့် ညှဉ်းဆဲကြသည်။ စေတု၌ လေးတံအဖျားအလျားမျှ ရေချိုးသော်လည်း ထိုနေရာ၌ ကျရောက်ခြင်းမှ မလွတ်နိုင်။

Verse 21

यो वेदमार्गमुल्लंघ्य वर्तते कुपथे नरः । सोऽसिपत्रवने घोरे पात्यते यमकिंकरैः

ဝေဒမဂ္ဂကို ကျော်လွန်၍ မကောင်းသောလမ်း၌ နေထိုင်သူကို ယမမင်း၏ တမန်များက ကြောက်မက်ဖွယ် အစိပတ္တရ တောအတွင်းသို့ ပစ်ချတတ်သည်။

Verse 22

स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते । यो राजा राजभृत्यो वा ह्यदंड्ये दंडमाचरेत्

စေတု၌ လေးတံထိပ်အတိုင်းသာ ရေချိုးသော်လည်း သူသည် ကျဆုံးတတ်သည်—ဘုရင်ဖြစ်စေ ရာဇဝန်ဖြစ်စေ—မဒဏ်ခံသင့်သူကို ဒဏ်ခတ်သူသည် ထိုသို့ပင်။

Verse 23

शरीरदंडं विप्रे वा स शूकरमुखे द्विजाः । पात्यते नरके घोरे इक्षुवद्यंत्रपीडितः

ဒွိဇတို့ရေ၊ ဗြာဟ္မဏကို ကိုယ်ခန္ဓာဒဏ်ပေးသူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ‘ရှူကရမုခ’ နရကသို့ ပစ်ချခံရပြီး ကြံကို စက်နှိပ်သကဲ့သို့ ကြိတ်နှိပ်ခံရသည်။

Verse 24

स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते । ईश्वराधीनवृत्तीनां हिंसां यः प्राणिनां चरेत्

စေတု၌ လေးတံထိပ်အတိုင်းသာ ရေချိုးသော်လည်း သူသည် ကျဆုံးတတ်သည်—မိမိအရှင်အပေါ် မူတည်၍ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းရသော သတ္တဝါတို့ကို အကြမ်းဖက်သူသည် ထိုသို့ပင်။

Verse 25

तैरेव पीड्यमानोऽयं जंतुभिः स्वेन पीडितैः । अंधकूपे महाभीमे पात्यते यमकिंकरैः

မိမိက ပင်ပန်းစေခဲ့သော သတ္တဝါတို့၏ ပြန်လည်နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ယမမင်း၏ တမန်များက သူ့ကို အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အန္ဓကူပ—‘မျက်ကန်းရေတွင်း’—သို့ ပစ်ချတတ်သည်။

Verse 26

तत्रांधकारबहुले विनिद्रो निर्वृतश्चरेत् । चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते

အမှောင်ထူထပ်သော အရပ်၌ သူသည် အိပ်မပျော်ဘဲ စိတ်မငြိမ်သက်ကာ လှည့်လည်နေ၏; သို့သော် “ဓနုသ်-ကိုဋိ” ဟူသော သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်လျှင် ထိုကံကြမ္မာသို့ မကျရောက်စေ။

Verse 27

योऽश्नाति पंक्तिभेदेन सस्यसूपादिकं नरः । अकृत्वा पंचयज्ञं वा भुंक्ते मोहेन स द्विजाः

အို ဒွိဇာတို့၊ အတန်းအစီအစဉ်ကို ခွဲဖောက်၍ စပါးသီးနှံ၊ ဟင်းရည်စသည်တို့ကို စားသောက်သူ၊ သို့မဟုတ် ပဉ္စယဇ္ဉ မပြုမီ မောဟဖြင့် စားသောက်သူသည် အပြစ်ကို ခံယူရ၏။

Verse 28

प्रपात्यते यमभटैर्नरके कृमिभोजने । भक्ष्यमाणः कृमिशतैर्भक्षयन्कृमिसंच यान्

ယမမင်း၏ စစ်သားများက သူ့ကို “ကೃမိဘောဇန” ဟူသော နရကသို့ ပစ်ချသည်; ထိုနေရာ၌ ပိုးကောင်ရာချီက သူ့ကို ကိုက်စားကြပြီး၊ သူလည်း ပိုးကောင်အစုအဝေးများကို ပြန်လည်စားရ၏။

Verse 29

स्वयं च कृमिभूतः संस्तिष्ठेद्यावदघक्षयम् । स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते

သူသည် ကိုယ်တိုင်ပိုးကောင်ဖြစ်ကာ အပြစ်ကုန်ဆုံးသည့်အထိ ထိုအခြေအနေ၌ တည်နေ၏; သို့သော် “ဓနုသ်-ကိုဋိ” တွင် ရေချိုးသန့်စင်လျှင် ထိုအခြေအနေသို့ မကျရောက်စေ။

Verse 30

यो हरेद्विप्रवित्तानि स्तेयेन बलतोऽपि वा । अन्येषामपि वित्तानि राजा तत्पुरुषोऽपि वा

ဘရာဟ္မဏတို့၏ ဥစ္စာကို ခိုးယူခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ အင်အားဖြင့်ဖြစ်စေ လုယူသူ၊ သို့မဟုတ် အခြားသူတို့၏ ဥစ္စာကိုပါ လုယူသူ—ဘုရင်ဖြစ်စေ ဘုရင်၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်စေ—အလွန်လေးလံသော အပြစ်ကို ခံယူရ၏။

Verse 31

अयस्मयाग्निकुंडेषु संदंशैः सोऽतिपीडितः । संदंशे नरके घोरे पात्यते यमपूरुषैः

မီးတောက်လောင်နေသော မီးကန်ထဲတွင် သံညှပ်ဖြင့် အလွန်နှိပ်စက်ခံရပြီး၊ ယမမင်း၏တမန်တို့က ကြောက်မက်ဖွယ် “သန္ဒံရှ (Saṃdaṃśa)” နရကသို့ ပစ်ချကြသည်။

Verse 32

स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते । अगम्यां योभिगच्छेत स्त्रियं वै पुरुषाधमः

သူသည် ဓနုသ်-ကိုဋိ၌ သန့်စင်ရေချိုး (စနာန်) ပြုလျှင် ထိုနေရာသို့ မကျရောက်စေကြ; သို့သော် မချဉ်းကပ်သင့်သော မိန်းမကို ကာမဖြင့် ချဉ်းကပ်သော အနိမ့်ဆုံးယောက်ျားသည် မဟာအပြစ်ကို ခံရ၏။

Verse 33

अगम्यं पुरुषं योषिदभिगच्छेत वा द्विजाः । तावयस्मयनारीं च पुरुषं चाप्ययस्मयम्

အို ဒွိဇတို့၊ မိန်းမတစ်ဦးက မိမိအတွက် တားမြစ်ထားသော ယောက်ျားကို ချဉ်းကပ်လျှင်၊ နှစ်ဦးစလုံး—သံမိန်းမနှင့် သံယောက်ျား—ကံအတိုင်း ဒုက္ခကို ခံစားရသည်။

Verse 34

तप्तावालिंग्य तिष्ठंतौ यावच्चंद्रदिवाकरौ । सूर्म्याख्ये नरके घोरे पात्येते बहुकंटके

လောင်ကျွမ်းနေစဉ် အချင်းချင်း ဖက်ကပ်ထား၍ လနှင့် နေ တည်ရှိသမျှကာလပတ်လုံး ထိုသို့ပင် ရှိနေကြပြီး၊ မုန့်ခက်များစွာဖြင့် ပြည့်သော ကြောက်မက်ဖွယ် “ဆူရ္မယာ (Sūrmyā)” နရကသို့ ပစ်ချခံရသည်။

Verse 35

स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते । बाधते सर्वजंतून्यो नानो पायैरुपद्रवैः

သူသည် ဓနုသ်-ကိုဋိ၌ သန့်စင်ရေချိုး (စနာန်) ပြုလျှင် ထိုနေရာသို့ မကျရောက်စေကြ; သို့သော် သတ္တဝါအားလုံးကို နည်းလမ်းရက်စက်မျိုးစုံဖြင့် ထိခိုက်နှိပ်စက်သူသည် အလွန်ပြင်းထန်သော အကျိုးဆက်ကို ခံရ၏။

Verse 36

शाल्मलीनरके घोरे पात्यते बहुकंटके । स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते

သူသည် ဆူးများစွာထူထပ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် «ရှာလ္မလီ» နရကသို့ ပစ်ချခံရသည်။ စေတုရှိ «ဓနုသ်-ကိုဋိ» ဟူသော သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ ရေချိုးသော်လည်း ထိုနေရာသို့ပင် ကျရောက်ရသည်။

Verse 37

राजा वा राजभृत्यो वा यः पाषंडमनुव्रतः । भेदको धर्मसेतूनां वैतरण्यां निपात्यते

ဘုရင်ဖြစ်စေ၊ ရာဇဝန်ထမ်းဖြစ်စေ—ပာရှဏ္ဍ (အယူမှား) လမ်းကိုလိုက်၍ ဓမ္မ၏ တံတားများကို ခွဲဖျက်သူသည် «ဝೈတရဏီ» သို့ ကျရောက်ပစ်ချခံရသည်။

Verse 38

स्नानि चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते । वृषलीसंगदुष्टो यः शौचाद्याचारवर्जितः

စေတုရှိ «ဓနုသ်-ကိုဋိ» တွင် ရေချိုးသော်လည်း ထိုနေရာသို့ပင် ပစ်ချခံရသည်—အကျင့်ပျက်သော အပေါင်းအသင်းကြောင့် မကောင်းသို့လဲ၍ သန့်ရှင်းမှုနှင့် သင့်လျော်သော အကျင့်အကြံကို စွန့်ပစ်သူဖြစ်သည်။

Verse 39

त्यक्तलज्जस्त्यक्तवेदः पशुचर्यारत स्तथा । स पूयविष्ठामूत्रासृक्छ्लेष्मपित्तादिपूरिते

အရှက်အကြောက်ကို စွန့်ပစ်၍ ဝေဒကိုလည်း ပယ်ချကာ တိရစ္ဆာန်ဆန်သော အပြုအမူ၌ ပျော်မွေ့သူသည်—ပြည်၊ အညစ်အကြေး၊ ဆီး၊ သွေး၊ ချွဲ၊ ပိတ့်နှင့် အလားတူအရာများ ပြည့်နှက်သော နေရာ၌ နေထိုင်စေခံရသည်။

Verse 40

अतिबीभत्सनरके पात्यते यमकिंकरैः । स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते

ယမမင်း၏ အမှုထမ်းများက သူကို အလွန်စက်ဆုပ်ဖွယ် နရကသို့ ပစ်ချသည်။ စေတုရှိ «ဓနုသ်-ကိုဋိ» တွင် ရေချိုးသော်လည်း ထိုနေရာတူတူသို့ပင် ကျရောက်သည်။

Verse 41

अश्मभिर्मृगयुर्हन्याद्बाणै र्वा बाधते मृगान् । स विध्यमानो बाणौघैः परत्र यमकिंकरैः

ကျောက်ခဲဖြင့် သတ်သူ၊ သို့မဟုတ် မြားဖြင့် တိရစ္ဆာန်တို့ကို ညှဉ်းပန်းသူ မုဆိုးသည်၊ နောက်လောက၌ ယမမင်း၏ အမှုထမ်းတို့က မြားမိုးဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရ၏။

Verse 42

प्राणरोधाख्यनरके पात्यते यमकिंकरैः । स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते

ယမမင်း၏ အမှုထမ်းတို့က သူ့ကို ‘ပရာဏရောဓ’ ဟုခေါ်သော နရက (အသက်ရှုကို တားဆီးရာ) သို့ ပစ်ချသည်။ စေတုပေါ် ဒနုသ်-ကိုဋိ၌ သန့်စင်ရေချိုးသော်လည်း ထိုနေရာသို့ပင် ကျရောက်ရ၏။

Verse 43

दांभिको यः पशून्यज्ञे विध्यनुष्ठानवर्जितः । हंत्यसौ परलोकेषु वैशसे नरके द्विजाः

အို ဒွိဇတို့ရေ—သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအကျင့်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ယဇ్ఞ၌ တိရစ္ဆာန်ကို သတ်ဖြတ်သော ဟန်ဆောင်သူသည် နောက်လောက၌ ‘ဝိုင်သာသ’ နရက၌ ထိုးနှက်ဖျက်ဆီးခံရ၏။

Verse 44

कृन्त्यमानो यमभटैः पात्यते दुःखसंकुले । स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते

ယမမင်း၏ စောင့်ရှောက်သူတို့က သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်၍ ဒုက္ခအုံကြွနေသော လောကသို့ ပစ်ချသည်။ စေတုပေါ် ဒနုသ်-ကိုဋိ၌ ရေချိုးသော်လည်း ထိုနေရာသို့ပင် ကျရောက်ရ၏။

Verse 45

आत्मभार्यां सवर्णां यो रेतः पाययते तु सः । परत्र रेतःपायी सन्रेतःकुंडे निपात्यते

မိမိ၏ တရားဝင် ဇနီး (အတန်းတူ) ကို ရေတಃ သောက်စေသူသည် ‘ရေတಃသောက်သူ’ ဟုခေါ်ကာ နောက်လောက၌ ‘ရေတಃ-ကுண္ဍ’ ဟုခေါ်သော ချိုင့်တွင်းသို့ ပစ်ချခံရ၏။

Verse 46

स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते । यो दस्युमार्ग माश्रित्य गरदो ग्रामदाहकः

ဓနုဿကိုဋိ၌ သန့်စင်ရေချိုးလျှင် ထိုအပျက်အဆုံးသို့ မကျရောက်စေ။ ဓားပြလမ်းကို လိုက်သူ၊ အဆိပ်ပေးသူ၊ ရွာမီးရှို့သူပင်လျှင် ထိုရေချိုး၏ ကုသိုလ်ကြောင့် ထိုအနိမ့်ကျမှုသို့ မကျရောက်။

Verse 47

वणिग्द्रव्यापहारी च स परत्र द्विजोत्तमाः । वज्रदंष्ट्राहिकाभिख्ये नरके पात्यते चिरम्

အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ ကုန်သည်၏ ပစ္စည်းဥစ္စာကို ခိုးယူသူသည် ပရလောက၌ “ဝဇ္ရဒံဋ္ဌရာဟိကာ” ဟုခေါ်သော နရကသို့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပစ်ချခံရ၏။

Verse 48

स्नाति चेद्धनुषः कोटौ तस्मिन्नासौ निपात्यते । विद्यंते यानि चान्यानि नरकाणि परत्र वै

ဓနုဿကိုဋိ၌ သန့်စင်ရေချိုးလျှင် ထိုနေရာ၌ ထိုအနိမ့်ကျမှုသို့ မကျရောက်စေ။ ပရလောက၌ ရှိသမျှ အခြားနရကများလည်း—

Verse 49

तानि नाप्नोति मनुजो धनुष्कोटिनिमज्जनात् । धनुष्कोटौ सकृत्स्ना नादश्वमेधफलं लभेत्

ဓနုဿကိုဋိ၌ ရေထဲသို့ နှစ်မြုပ်ခြင်းကြောင့် လူသည် ထိုနရကများသို့ မရောက်။ ဓနုဿကိုဋိ၌ တစ်ကြိမ်သာ ရေချိုးလျှင် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။

Verse 50

आत्मविद्या भवेत्साक्षान्मुक्तिश्चापि चतुर्विधा । न पापे रमते बुद्धिर्न भवेद्दुःखमेव वा

အတ္တမဝိဒ္ယာ (ကိုယ်တော်သိမြင်မှု) သည် တိုက်ရိုက်ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ မုတ်ခ္ဓ (လွတ်မြောက်မှု) လည်း လေးမျိုးအဖြစ် ရရှိ၏။ ဉာဏ်သည် အပြစ်၌ မပျော်မွေ့တော့ဘဲ၊ ဒုက္ခလည်း ယခင်ကဲ့သို့ မတည်မြဲတော့။

Verse 51

बुद्धेः प्रीति र्भवेत्सम्यग्धनुष्कोटौ निमज्जनात् । तुलापुरुषदानेन यत्फलं लभ्यते नरैः

ဓနုရှ္ကိုဋိ၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးမြုပ်နှံလျှင် ဉာဏ်ပညာ၌ စစ်မှန်သော ပီတိ ပေါ်ပေါက်သည်။ “တူလာပုရုသ” ဒါနဖြင့် လူတို့ရသော အကျိုး—

Verse 52

तत्फलं लभ्यते पुंभिर्धनुष्कोटौ निमज्जनात् । गोसहस्र प्रदानेन यत्पुण्यं हि भवेन्नृणाम्

ထိုအကျိုးတည်းဟူသော ဖလသည် ဓနုရှ္ကိုဋိ၌ ရေချိုးမြုပ်နှံခြင်းဖြင့် လူတို့ရရှိသည်။ ထို့ပြင် နွားတစ်ထောင်ကို ဒါနပြုလျှင် လူတို့၌ ဖြစ်ပေါ်သော ကုသိုလ်—

Verse 53

तत्पुण्यं लभते मर्त्यो धनष्कोटौ निमज्जनात् । धर्मार्थकाममोक्षेषु यंयमिच्छति पूरुषः

ထိုကုသိုလ်ကို မရဏသတ္တဝါသည် ဓနုရှ္ကိုဋိ၌ ရေချိုးမြုပ်နှံခြင်းဖြင့် ရရှိသည်။ ဓမ္မ၊ အဓိပ္ပါယ်(အර්ထ)၊ ကာမ၊ မောက္ခတို့အနက် လူသည် မည်သည့်အရာကိုမဆို ဆန္ဒရှိသော်—

Verse 54

तंतं सद्यः समाप्नोति धनुष्कोटौ निमज्जनात् । महापातकयुक्तो वा युक्तो वा सर्वपातकैः

ထိုဆန္ဒအရာကို ဓနုရှ္ကိုဋိ၌ ရေချိုးမြုပ်နှံခြင်းဖြင့် ချက်ချင်းရောက်ရှိသည်—မဟာအပြစ်များနှင့် ကပ်လျက်ရှိသူဖြစ်စေ၊ အပြစ်အားလုံး၏ ဝန်ကို ထမ်းထားသူဖြစ်စေ။

Verse 55

सद्यः पूतो भवेद्विप्रा धनुष्कोटौ निमज्जनात् । प्रज्ञालक्ष्मीर्यशः संपज्ज्ञानं धर्मो विरक्तता

ဗြာဟ္မဏတို့အို၊ ဓနုရှ္ကိုဋိ၌ ရေချိုးမြုပ်နှံလျှင် ချက်ချင်း သန့်စင်ပူဇော်ခံရသည်။ ပညာဉာဏ်၊ သီရိလက္ခမီကဲ့သို့ မင်္ဂလာပြည့်ဝသော စည်းစိမ်၊ ဂုဏ်သတင်း၊ ချမ်းသာရေး၊ ဉာဏ်သိမြင်မှု(ဇ္ဉာန)၊ ဓမ္မနှင့် ဝိရာဂျ(ကာမကင်းခြင်း)—အားလုံး ပေါ်ပေါက်သည်။

Verse 56

मनःशुद्धिर्भवेन्नॄणां धनुष्कोटिनिमज्जनात् । ब्रह्महत्यायुतं चापि सुरापानायुतं तथा

ဓနုဿကိုဋိ၌ သန့်ရှင်းသောရေတွင် မျောဝင်ရေချိုးလျှင် လူတို့၏စိတ်သည် သန့်စင်လာသည်။ ထို့ပြင် ဘြာဟ္မဏသတ်ခြင်းနှင့်တူသော အပြစ်တစ်သောင်း၊ အရက်သောက်ခြင်းနှင့်တူသော အပြစ်တစ်သောင်းပင် ဖယ်ရှားပျောက်ကင်းသည်။

Verse 57

अयुतं गुरुदाराणां गमनं पापकारणम् । स्तेयायुतं सुवर्णानां तत्संसर्गश्च कोटिशः

ဆရာ၏ဇနီးထံ သွားရောက်ခြင်းသည် အပြစ်ကြီး၏အကြောင်းရင်းဖြစ်၍ တစ်သောင်းကြိမ်ပင်ဖြစ်စေ၊ ရွှေခိုးခြင်း တစ်သောင်းကြိမ်၊ ထိုကဲ့သို့သောအမှုများနှင့် ကောဋိကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဆက်နွယ်ပတ်သက်ခြင်းတို့သည် မဟာအပြစ်များအဖြစ် ရေတွက်ကြသည်။

Verse 58

शीघ्रं विलयमाप्नोति धनुष्कोटौ निमज्जनात् । ब्रह्महत्यासमानानि सुरापानसमानि च

ဓနုဿကိုဋိ၌ မျောဝင်ရေချိုးလျှင် အပြစ်သည် လျင်မြန်စွာ ပျော်လျက်ပျောက်ကင်းသည်။ ဘြာဟ္မဏသတ်ခြင်းနှင့်တူသော အမှုများ၊ အရက်သောက်ခြင်းနှင့်တူသော အမှုများလည်း ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပျောက်ကင်းသည်။

Verse 59

गुरुस्त्रीगमनेनापि यानि तुल्यानि चास्तिकाः । सुवर्णस्तेयतुल्यानि तत्संसर्गसमानि च

အို ယုံကြည်သူတို့၊ ဆရာ၏ဇနီးထံ သွားရောက်ခြင်းနှင့်တူသော အပြစ်များ၊ ရွှေခိုးခြင်းနှင့်တူသော အပြစ်များ၊ ထိုကဲ့သို့သောအမှုများနှင့် ဆက်နွယ်ပတ်သက်ခြင်းနှင့်တူသော အပြစ်များ—ထိုအားလုံးလည်း ထိုနေရာ၌ ဖျက်ဆီးပျောက်ကင်းရာတွင် ပါဝင်သည်။

Verse 60

तानि सर्वाणि नश्यंति धनुष्को टि निमज्जनात् । उक्तेष्वेतेषु संदेहो न कर्तव्यः कदाचन

ထိုအပြစ်အားလုံးသည် ဓနုဿကိုဋိ၌ မျောဝင်ရေချိုးခြင်းကြောင့် ပျက်ကွယ်သွားသည်။ ဤကြေညာထားသော အကျိုးရလဒ်များအပေါ် မည်သည့်အခါမျှ သံသယမပြုရ။

Verse 61

जिह्वाग्रे परशुं तप्तं धारयामि न संशयः । अर्थवादमिमं सर्वं ब्रुवन्वै नारकी भवेत्

ငါသည် လျှာအဖျားပေါ်၌ ပူလောင်သော ပုဆိန်ကိုပင် ထမ်းဆောင်နိုင်မည်—သံသယမရှိ။ ဤသ praise အားလုံးကို အလွန်အကျွံပြောဆိုခြင်းသာဟု ဆိုသူသည် နရကသို့ကျသင့်သူ ဖြစ်၏။

Verse 62

संकरः स हि विज्ञेयः सर्वकर्मबहिष्कृतः । अहो मौर्ख्यमहो मौर्ख्यमहो मौर्ख्यं द्विजोत्तमाः

ထိုသူကို ‘သံကရ’ ဟု သိမှတ်ရမည်၊ သာသနာရေး ကర్మကাণ্ড အားလုံးမှ ပယ်ဖျက်ခံရသူ ဖြစ်၏။ အို မိုက်မဲခြင်း! မိုက်မဲခြင်း! မိုက်မဲခြင်း! ဒွိဇတို့အထွဋ်အမြတ်တို့ရေ။

Verse 63

धनुष्कोट्यभिधे तीर्थे सर्वपातकनाशने । अद्वैतज्ञानदे पुंसां भुक्तिमुक्तिप्रदायिनि

ဒနုဿကိုဋိ ဟူသော တီရ္ထ၌—အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသောနေရာ—လူတို့အား အဒွైత ဉာဏ်ကို ပေးအပ်၍ ဘုက္ခတိနှင့် မုက္ခတိ (လောကီအကျိုးနှင့် မောက္ခ) နှစ်ပါးလုံးကို ပေးတတ်၏။

Verse 64

इष्टकाम्यप्रदे नित्यं तथैवाज्ञाननाशने । स्थितेऽपि तद्विहायायं रमतेऽन्यत्र वै जनः

၎င်းသည် အလိုရှိသမျှ ဆုတောင်းအကျိုးကို အမြဲပေးတတ်ပြီး အဝိဇ္ဇာကိုလည်း ဖျက်ဆီးတတ်သော်လည်း၊ လူတို့သည်—ရှိနေသော်လည်း—ထိုကို စွန့်၍ အခြားနေရာတွင် ပျော်မွေ့ကြ၏။

Verse 65

अहो मोहस्य माहात्म्यं मया वक्तुं न शक्यते । स्नातस्य धनुषः कोटौ नांतकाद्भयमस्ति वै

အို မောဟ၏ မဟာတန်ခိုးကို ငါ မပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်၏။ ဒနုဿကိုဋိ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးသူအတွက် အန္တက (မရဏ) ထံမှ အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိတော့။

Verse 66

धनुष्कोटिं प्रपश्यंति तत्र स्नांति च ये नराः । स्तुवंति च प्रशंसंति स्पृशंति च नमंति च । न पिबंति हि ते स्तन्यं मातॄणां द्विजपुंगवाः

အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ—ဓနုရှ္ကိုဋိကို မြင်တွေ့၍ ထိုနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုးကာ စတုတိသီချင်းများဖြင့် ချီးမွမ်း၍ ဂုဏ်ပြုကာ ရိုသေစွာ ထိတွေ့ပြီး နမസ്കာရပြုသူတို့သည် မိခင်နို့ကို ထပ်မံမသောက်တော့ကြ၊ အဓိပ္ပါယ်မှာ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့သည်။

Verse 67

ऋषय ऊचुः । धनुष्कोट्याभिधा तस्य कथं सूत समागता

ရသီတို့က ဆိုကြသည်—“အို စူတ! ထိုနေရာသည် ‘ဓနုရှ္ကိုဋိ’ ဟူသော အမည်ကို မည်သို့ ရလာသနည်း?”

Verse 68

तत्सर्वं ब्रूहि तत्त्वेन विस्तरान्मुनिपुंगव । इति पृष्टो नैमिषीयैराह सूतः पुनश्च तान्

“အို မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ—အရာအားလုံးကို တရားသဘောအတိုင်း အမှန်တကယ်နှင့် အသေးစိတ် ပြောကြားပါ” ဟု နိုင်မိရှာ၏ ရသီတို့ မေးမြန်းသဖြင့် စူတသည် ထပ်မံ၍ သူတို့အား ပြန်လည် ဟောကြား하였다။

Verse 69

श्रीसूत उवाच । रामेण निहते युद्धे रावणे लोककण्टके । बिभीषणे च लंकायां राजनि स्थापिते ततः

သီရိ စူတက ဟောသည်—စစ်ပွဲ၌ လောကတို့၏ ဆူးကဲ့သို့သော ရာဝဏကို ရာမက သတ်နှိမ်ပြီးနောက်၊ လင်္ကာတွင် ဝိဘီရှဏကို မင်းအဖြစ် တင်မြှောက်တည်ထောင်ခဲ့သော် ထို့နောက်…

Verse 70

वैदेहीलक्ष्मणयुतो रामो दशरथा त्मजः । सुग्रीवप्रमुखैर्वीरैर्वानरैरपि संवृतः

ဒဿရထ၏ သားတော် ရာမသည် ဝိုင်ဒေဟီ (စီတာ) နှင့် လက္ခမဏတို့နှင့်အတူ၊ စုဂရీవကို ဦးဆောင်သော ရဲရင့်သည့် ဝါနရတို့ကလည်း ဝိုင်းရံလျက်…

Verse 71

सिद्धचारणगन्धर्वदेवविद्याधरर्षिभिः । अप्सरोभिश्च सततं स्तूयमाननिजाद्भुतः

ထိုအရှင်သည် မိမိသဘာဝတော်အလိုက် အံ့ဩဖွယ်မြတ်မြတ်တော်မူ၍ စိဒ္ဓ၊ စာရဏ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ဒေဝ၊ ဝိဒျာဓရ၊ ရှိတို့နှင့် အပ်ဆရာတို့က အစဉ်မပြတ် ချီးမွမ်းစတုတိပြုကြ၏။

Verse 72

लीलाविधृतकोदण्डस्त्रिपुरघ्नो यथा शिवः । सर्वैः परिवृतो रामो गंधमादनमन्वगात्

လီလာတော်ကဲ့သို့ မြားတံကိုင်ဆောင်၍—တိရိပုရကို သတ်ဖျက်သော ရှိဝတော်ကဲ့သို့—အဖော်အပေါင်းအားလုံး ဝိုင်းရံလျက် ရာမသည် ဂန္ဓမာဒန တောင်သို့ ဆက်လက်ချီတက်သွား၏။

Verse 73

तत्र स्थितं महात्मानं राघवं रावणांतकम् । प्रांजलिः प्रार्थयामास धर्मज्ञोऽथ विभीषणः

ထိုနေရာ၌ ရာဝဏကို သတ်ဖျက်သော မဟာအတ္မာ ရာဃဝတော်ရှေ့တွင် ဓမ္မကို သိမြင်သော ဝိဘီရှဏသည် လက်အုပ်ချီ၍ တောင်းပန်လျက် ရှိ၏။

Verse 74

सेतुनानेन ते राम राजानः सर्व एव हि । बलोद्रिक्ताः समभ्येत्य पीडयेयुः पुरीं मम

“အို ရာမတော်၊ ဤဆေတုတံတားကြောင့် အင်အားမာန်တက်သော ဘုရင်အပေါင်းတို့သည် ဒီကိုလာ၍ ကျွန်ုပ်၏ မြို့တော်ကို နှိပ်စက်နိုင်ပါသည်။”

Verse 76

बिभेद धनुषः कोट्या स्वसेतुं रघुनं दनः । अतो द्विजास्ततस्तीर्थं धनुष्कोटिरितिश्रुतम्

ရဃုနန္ဒန (ရာမ) သည် မိမိ၏ ဆေတုကို မိမိ၏ မြားတံအဆုံးဖြင့် ခွဲဖျက်လေ၏။ ထို့ကြောင့်၊ အို ဒွိဇတို့၊ ထိုတီရ္ထသည် “ဓနုෂ္ကိုဋိ” ဟူ၍ ကျော်ကြားလာ၏။

Verse 77

श्रीरामधनुषः कोट्या यो रेखां पश्यते कृताम् । अनेकक्लेशसंयुक्तं गर्भवासं न पश्यति

သီရိရာမ၏ လေးတံထိပ်ဖြင့် ဆွဲထားသော သန့်ရှင်းသော မျဉ်းကို မြင်သူသည် ဒုက္ခအမျိုးမျိုးနှင့် ပြည့်သော မိခင်ဝမ်းအတွင်း နေထိုင်ခြင်းကို ထပ်မံ မမြင်ရတော့။

Verse 78

धनुष्कोट्यां कृता रेखा रामेण लवणांबुधौ । तद्दर्शनाद्भवेन्मुक्तिर्न जाने स्नानजं फलम्

လဝဏသမုဒ္ဒရာ၌ ဒဏုသ္ကိုဋီနေရာတွင် ရာမက ဆွဲထားသော မျဉ်းကို မြင်ရုံဖြင့် မောက္ခရသည် ဖြစ်ပေါ်၏။ ထို့ကြောင့် သန့်စင်ရေချိုးခြင်းမှ ရသော အကျိုးကို မည်သို့ဆိုရမည်နည်း။

Verse 79

अतः सेतुमिमं भिंधि धनुष्कोट्या रघूद्वह । इति संप्रार्थितस्तेन पौलस्त्येन स राघवः

ထို့ကြောင့် ရဃုဝంశ၏ အမြတ်ဆုံးသူရေ၊ သင်၏ လေးတံထိပ်ဖြင့် ဤဆေတုကို ချိုးဖျက်ပါ—ဟု ပေါလස්တျက ရာဃဝအား အလွန်တရာ တောင်းပန်လျက် အနုမောဒနာပြုခဲ့သည်။

Verse 80

दानं द्विजाः कुरुक्षेत्रे ब्रह्महत्यादिशोधकम् । तपश्च मरणं दानं धनुष्कोटौ कृतं नरैः

အို ဒွိဇတို့၊ ကုရုက္ခေတ္တ၌ ပေးကမ်းသော ဒါနသည် ဗြဟ္မဟတ္ယာ စသည့် အပြစ်များကိုပင် သန့်စင်စေသည်။ ထိုနည်းတူ ဒဏုသ္ကိုဋီ၌ လူတို့ပြုသော တပဿ၊ ကိုယ်ခန္ဓာစွန့်ခြင်း (မရဏ) နှင့် ဒါနတို့လည်း အမြင့်ဆုံး သန့်စင်အာနိသင်ရှိသည်။

Verse 81

महापातकनाशाय मुक्त्यै चाभीष्टसिद्धये । भवेत्समर्थं विप्रेंद्रा नात्र कार्या विचारणा

မဟာပာတကများကို ဖျက်သိမ်းရန်၊ မောက္ခရရန်နှင့် လိုလားသော စိဒ္ဓိကို ရရှိရန် အတွက် ဤအရာသည် အပြည့်အဝ စွမ်းဆောင်နိုင်သည်၊ အို ဗြဟ္မဏအမြတ်ဆုံးတို့၊ ဤတွင် စဉ်းစားသံသယ မလိုအပ်။

Verse 82

तावत्संपीड्यते जंतुः पातकैश्चोपपा तकैः । यावन्नालोक्यते राम धनुष्कोटिर्विमुक्तिदा

သတ္တဝါသည် ရာမ၏ မောက္ခပေးသော ဓနုရှ္ကိုဋိကို မမြင်မချင်း အပြစ်နှင့် အပြစ်ခွဲများကြောင့် ဖိစီးနှိပ်စက်ခံနေရ၏။

Verse 83

भिद्यते हृदयग्रंथिश्छिद्यंते सर्वसंशयाः । क्षीयंते पापकर्माणि धनुष्कोट्यवलो किनः

ဓနုရှ္ကိုဋိကို မြင်သူ၏ နှလုံးသားအဖွဲ့အချုပ် (ဂရန္ထိ) ပေါက်ကွဲပျက်စီး၍ သံသယအားလုံး ဖြတ်တောက်သွားကာ အပြစ်ကမ္မများလည်း ချွတ်ယွင်း၍ မကျန်တော့။

Verse 84

दक्षिणांभोनिधौ सेतौ रामचन्द्रेण निर्मिता । या रेखा धनुषः कोट्या विभीषणहिताय वै

တောင်ဘက်သမုဒ္ဒရာရှိ စေတု၌ ရာမချန္ဒြာသည် မိမိဓနု၏ ထိပ်ဖျားဖြင့် ဆွဲထားသော ထိုမျဉ်းသည် အမှန်တကယ် ဝိဘီရှဏ၏ အကျိုးအတွက် ဖြစ်၏။

Verse 85

सैव कैलासपदवीं वैकुण्ठब्र ह्मलोकयोः । मार्गः स्वर्गस्य लोकस्य नात्र कार्या विचारणा

ထိုအမှတ်အသားတည်းဟူသော လမ်းကြောင်းသည် ကైలాసသို့၊ ဝိုင်ကుంఠနှင့် ဘြဟ္မလောကသို့ သွားရာ မာဂ်ဖြစ်၏။ ကောင်းကင်လောကများသို့ သွားရာ လမ်းမကြီးဖြစ်သဖြင့် ဤနေရာ၌ သံသယမပြုရ။

Verse 86

तुल्यं यज्ञफलैः पुण्यैर्धनुष्कोट्यवगाहनम् । सर्वमंत्राधिकं पुण्यं सर्वदा नफलप्रदम्

ဓနုရှ္ကိုဋိ၌ ရေချိုးမြုပ်နှံခြင်းသည် ယဇ్ఞ၏ ပုဏ္ဏဖလနှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ကို ပေး၏။ ၎င်းသည် မန္တရအားလုံးထက် မြင့်သော ပုဏ္ဏဖြစ်၍ အမြဲ မလွဲမသွေ အကျိုးပေးတတ်၏။

Verse 87

कायकलेशकरैः पुंसां किं तपोभिः किमध्वरैः । किं वेदैः किमु वा शास्त्रैर्धनुष्कोट्यवलोकिनः

ကိုယ်ခန္ဓာကို ကလိသဖြစ်စေသော တပဿာများကို ဆောင်ရွက်သူတို့အတွက် တပဿာ၊ ယဇ္ဉပူဇာတို့သည် ဘာလိုအပ်သနည်း။ ဓနုရှ္ကိုဋိကို မြင်တွေ့ပြီးသူအတွက် ဝေဒနှင့် ရှာස්ထရများသည်ပင် ဘာလိုအပ်သနည်း။

Verse 88

रामचंद्रधनुष्कोटौ स्नानं चेल्लभ्यते नृणाम् । सितासितसरित्पुण्यवारिभिः किं प्रयोजनम्

လူတို့သည် ရာမချန္ဒြ၏ ဓနုရှ္ကိုဋိ၌ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးခြင်းကို ရရှိနိုင်လျှင် စီတာနှင့် အစီတာ မြစ်တို့၏ ပုဏ္ဏိယရေများသည် ဘာအတွက်လိုအပ်သနည်း။

Verse 89

रामचंद्रधनुष्कोटिदर्शनं लभ्यते यदि । काश्यां तु मरणान्मुक्तिः प्रार्थ्यते किं वृथा नरैः

ရာမချန္ဒြ၏ ဓနုရှ္ကိုဋိကို ဒർശန (မြင်ပူဇာ) ရရှိလျှင် ကာရှီ၌ သေခြင်းဖြင့် မုတ်ခ္ခ (လွတ်မြောက်မှု) ကို လူတို့က အလဟသ တောင်းဆိုနေကြရသနည်း။

Verse 90

अनिमज्ज्य धनुष्कोटावनुपोष्य दिनत्रयम् । अदत्त्वा कांचनं गां च दरिद्रः स्यान्न संशयः

ဓနုရှ္ကိုဋိ၌ မရေချိုးသူ၊ သုံးရက် အစာရှောင် (ဥပဝါသ) မလုပ်သူ၊ ရွှေနှင့် နွားကို ဒါနမပေးသူသည် မသံသယဘဲ ဆင်းရဲသူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 91

धनुष्कोट्य वगाहेन यत्फलं लभते नरः । अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैरिष्ट्वापि बहुदक्षिणैः

ဓနုရှ္ကိုဋိ၌ ရေမြုပ်ဝင်ခြင်းဖြင့် လူသည် ရရှိသော အကျိုးဖလသည် ဒက္ခိဏာများစွာဖြင့် အဂ္နိဋ္ဌောမ စသည့် ယဇ္ဉများကို ဆောင်ရွက်သော်လည်း မရနိုင်။

Verse 92

न तत्फलमवाप्नोति सत्यंसत्यं वदाम्यहम् । धनुष्कोट्यभिधं तीर्थं सर्वतीर्थाधिकं विदुः

သူသည် ထိုတူညီသော အကျိုးကို မရနိုင်—အမှန်အကန် ငါဆို၏။ «ဓနုဿကိုဋိ» ဟူသော တီရ္ထသည် တီရ္ထအားလုံးထက် အမြတ်ဆုံးဟု သိကြ၏။

Verse 93

दशकोटिसहस्राणि संति तीर्थानि भूतले । तेषां सान्निध्यमस्त्यत्र धनुष्कोटौ द्विजोत्तमाः

ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် တီရ္ထများ သန်းပေါင်းများစွာ ရှိသော်လည်း၊ အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ ထိုတီရ္ထအားလုံး၏ စန္နိဓိသည် ဤနေရာ ဓနုဿကိုဋိ၌ ရှိ၏။

Verse 94

अष्टौ वसव आदित्या रुद्राश्च मरुतस्तथा । साध्याश्च सह गन्धर्वाः सिद्धविद्याधरास्तथा

ဝသု ၈ ပါး၊ အာဒိတျများ၊ ရုဒြများနှင့် ထိုနည်းတူ မရုတ်များ; သာဓျများသည် ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့်အတူ၊ ထို့ပြင် စိဒ္ဓနှင့် ဝိဒ္ယာဓရများ—

Verse 95

एते चान्ये च ये देवाः सान्निध्यं कुर्वते सदा । तीर्थेऽत्र धनुषः कोटौ नित्यमेव पितामहः

ဤဒေဝများနှင့် အခြားဒေဝများလည်း အမြဲတမ်း ဤနေရာ၊ ဓနုဿကိုဋိ တီရ္ထ၌ စန္နိဓိကို ထိန်းထားကြ၏။ ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) သည်လည်း ဤနေရာ၌ နိစ္စတည်ရှိ၏။

Verse 96

सन्निधत्ते शिवो विष्णुरुमा मा च सरस्वती । धनुष्कोटौ तपस्तप्त्वा देवाश्च ऋषयस्तथा

ဤနေရာ၌ ရှိဝနှင့် ဝိෂ္ဏု တည်ရှိကြပြီး၊ ဥမာလည်းရှိကာ၊ စရಸ್ವတီ မိခင်တော်လည်း ရှိ၏။ ဓနုဿကိုဋိ၌ တပသကို ကျင့်ပြီးနောက် ဒေဝများနှင့် ရှိများလည်း နိစ္စ စန္နိဓိရှိကြ၏။

Verse 97

विपुलां सिद्धिमगमंस्तत्फलेन मुनीश्वराः । स्नायात्तत्र नरो यस्तु पितृदेवांश्च तर्पयेत्

ထိုသန့်ရှင်းသောကောင်းမှု၏ အကျိုးကြောင့် မုနိအရှင်တို့သည် များပြားသော စိတ္တသိဒ္ဓိကို ရရှိကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ဘိုးဘွားပိတೃများနှင့် ဒေဝတားတို့အား တර්ပဏ (ရေဖြင့်ပူဇော်) ပြုသူသည် ထိုပုဏ္ဏိယကို ခံစားရ၏။

Verse 98

सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते । अत्रैकं भोजयेद्विप्रं यो नरो भक्तिसंयुतः

အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းသွားသောသူသည် ဘြဟ္မာလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။ ဤနေရာ၌ ဘက္တိဖြင့်ပြည့်စုံ၍ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးကိုပင် အစာကျွေးသူသည် ဤမြင့်မြတ်သော ပုဏ္ဏိယကို ရရှိ၏။

Verse 99

इह लोके परत्रापि सोनंतसुखमश्नुते । शाकमूलफले वृत्तिं यो न वर्तयते नरः

ဤလောက၌လည်း နောက်လောက၌လည်း ထိုသူသည် အဆုံးမရှိသော ချမ်းသာကို ခံစားရ၏—ဟင်းရွက်၊ အမြစ်၊ အသီးတို့သာဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို အလွန်တင်းကျပ်စွာ လျှော့ချပြီး သင့်တော်သော ဓမ္မကျင့်စဉ်ကို အစားထိုးမထားသူဖြစ်၏။

Verse 100

स नरो धनुषःकोटौ स्नायात्त त्फलसिद्धये । अश्वमेधक्रतुं कर्तुं शक्तिर्यस्य न विद्यते

ထိုသူသည် အကျိုးသိဒ္ဓိကို ရရှိရန် ဓနုသ္ကိုဋိ၌ ရေချိုးသန့်စင်သင့်၏။ အထူးသဖြင့် အရှွမေဓ ယဇ్ఞကို ဆောင်ရွက်နိုင်စွမ်း မရှိသူအတွက် ဖြစ်၏။

Verse 110

स्नात्वांते शिवरात्रौ च निराहारो जितेंद्रियः । कृत्वा जागरणं रात्रौ प्रतियामं विशेषतः

ရေချိုးပြီးနောက်၊ ရှိဝရాత్రီညတွင် အစာမစားဘဲ (နိရာဟာရ) အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ကာ တစ်ညလုံး ဂျာဂရဏ (ညလုံးနိုးကြားပူဇော်) ပြုရမည်။ အထူးသဖြင့် ယာမတစ်ယာမစီကို သေချာစွာ စောင့်ထိန်းရမည်။

Verse 120

तत्र स्नानं द्विजाः पुंसामर्द्धोदयमहोदये । मन्वाद्युक्तं विना सत्यं प्रायश्चित्तं हि पापिनाम्

အို ဒွိဇတို့၊ ထိုနေရာ၌ အရ္ဓောဒယာနှင့် မဟောဒယာ ဟူသော မင်္ဂလာဆုံကာလများတွင် ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းသည် မန်ဝာဒီ စသည့် ထပ်ဆောင်းဝိဓိများ မပြုလည်း ပာပရှိသူတို့အတွက် အမှန်တကယ် ပရာယရှ္စိတ္တ ဖြစ်၏။

Verse 130

सेतुमूलं धनुष्कोटिं गंधमादनमेव च । ऋणमोक्ष इति ख्यातं त्रिस्थानं देवनिर्मितम्

စေတုမူလ၊ ဓနုရှ္ကိုဋိ နှင့် ဂန္ဓမာဒန—ဤသုံးနေရာသည် ဒေဝတားတို့က တည်ဆောက်ထားသော တီရ္ထသုံးပါးဖြစ်၍ ‘ဋ္ဍဏမောက္ခ’ ဟု ကျော်ကြားကာ အကြွေးနှင့် တာဝန်ဘောင်မှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 133

एवं वः कथितं विप्रा धनुष्कोटेस्तु वैभवम् । भुक्तिमुक्तिप्रदं नृणां सर्वपापनिबर्हणम्

အို ဝိပရတို့၊ ဤသို့ ဓနုရှ္ကိုဋိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို သင်တို့အား ငါပြောပြပြီးပြီ—လူတို့အား ဘုက္တိနှင့် မုက္တိကို ပေးတော်မူကာ ပာပအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပယ်ရှားသည်။