Adhyaya 29

Verse 1

श्रीसूत उवाच । स्नात्वा साध्यामृते तीर्थे नृपशापविमोक्षणे । सर्वतीर्थं ततो गच्छेन्मनुजो नियमान्वितः

သီရိ စူတက ဟောသည်— ရာဇာ၏ ကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်စေသော စာဓျာမృత တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ နိယမ (စည်းကမ်း) ကိုလိုက်နာသော လူသည် ထို့နောက် ဆರ್ವတီရ္ထ သို့ သွားရမည်။

Verse 2

सर्वतीर्थं महापुण्यं महापातकनाशनम् । महापातकयुक्तो वा युक्तो वा सर्वपातकैः

သရဝတီရ္ထသည် အလွန်မြတ်သော ပုဏ္ဏိယရှိ၍ မဟာပာတက (အကြီးမားဆုံးအပြစ်) များကို ဖျက်ဆီးပေးသော တီရ္ထဖြစ်သည်။ မဟာပာတကကို ထမ်းဆောင်နေသူဖြစ်စေ၊ အပြစ်အမျိုးမျိုးနှင့် ရောယှက်နေသူဖြစ်စေ—

Verse 3

शुद्ध्येत तत्क्षणादेव सवर्तीर्थनिमज्जनात् । तावत्सर्वाणि पापानि देहे तिष्ठंति सुव्रताः

သရဝတီရ္ထတွင် ရေချိုး၍ နစ်မြုပ်သည့်အခါ ထိုခဏချင်းပင် သန့်စင်သွားသည်။ ထိုအချိန်မတိုင်မီအထိ၊ ကောင်းသောဝတ္တရှိသူရေ၊ အပြစ်အားလုံးသည် ကိုယ်ခန္ဓာ၌ပင် တည်နေကြသည်။

Verse 4

स्नानार्थं सर्वतीर्थेऽस्मिन्दृष्ट्वा यांतं द्विजा नरम्

ဤသရဝတီရ္ထသို့ ရေချိုးရန် လာရောက်နေသော လူတစ်ဦးကို မြင်သောအခါ၊ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) တို့ရေ—

Verse 5

वेपंते सर्वपापानि नाशोऽस्माकं भवेदिति । गर्भवासादिदुःखानि तावद्याति नरो भुवि

အပြစ်အားလုံးက “ယခုတော့ ငါတို့ပျက်စီးရမည်” ဟု တွေးကာ တုန်လှုပ်ကြသည်။ ထိုအချိန်မတိုင်မီအထိ လူသည် ဤလောက၌ မိခင်ဝမ်းအတွင်း နေရခြင်းမှစ၍ ဒုက္ခများကို ခံစားနေရသည်။

Verse 6

न स्नायात्सर्वतीर्थेऽस्मिन्यावद्ब्राह्मणपुंगवाः । अनुष्ठितैर्महायागैस्तथा तीर्थनिषेवणैः

ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့ရေ၊ ဗိဓိအတိုင်း မဟာယာဂများကို ပြုလုပ်ပြီး၊ အခြားတီရ္ထများကိုလည်း သင့်တော်စွာ နိသေဝန (ဝတ်ပြုဆည်းကပ်) ခြင်းဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ဖြစ်လာသည့်အထိ ဤသရဝတီရ္ထတွင် ရေမချိုးသင့်။

Verse 7

गायत्र्यादिमहामंत्रजपैर्नियमपूर्वकम् । चतुर्णामपि वेदानामावृत्त्या शतसंख्यया

နိယမ (စည်းကမ်းသမာဓိ) ကိုတင်းကျပ်စွာထိန်းသိမ်း၍ ဂါယတြီမှအစပြုသော မဟာမန္တရများကို ဇပ် (japa) ပြုကာ၊ ဝေဒလေးပါးကို အကြိမ်တစ်ရာ ပြန်လည်သရဏ (အာဝෘတ္တိ) ဖတ်ရွတ်ခြင်းဖြင့်—ဤနေရာ၌ ထိုကဲ့သို့သော ကုသိုလ်တန်ဖိုးကို နှိုင်းယှဉ်၍ ဆိုထားသည်။

Verse 8

शिवविष्ण्वादिदेवानां पूजया भक्ति पूर्वकम् । एकादश्यादितिथिषु तथैवानशनेन च । यत्फलं लभते मर्त्यस्तल्लभेदत्र मज्जनात्

ရှီဝ၊ ဝိရှ္ဏု စသည့် ဒေဝတားများကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ခြင်းနှင့်၊ ဧကာဒသီ စသည့် သန့်ရှင်းသော တိထိနေ့များတွင် အနသန (အစာရှောင်) ပြုခြင်းဖြင့် လူသားရသော ဖလ (အကျိုး) မည်သို့ရှိသနည်း—ထိုဖလတည်းဟူသော အကျိုးကို ဤနေရာ၌ ရေချိုးမြုပ် (မဇ္ဇန) လုပ်ခြင်းဖြင့် ရရှိနိုင်သည်။

Verse 9

ऋषय ऊचुः । सर्वतीर्थमिति ख्यातिः सूतास्य कथमागता । ब्रूह्यस्माकमिदं पुण्यं विस्तराच्छृण्वतां मुने

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်—“အို စူတာ၊ ဤနေရာသည် ‘သဗ္ဗတီရ္ထ’ (Sarvatīrtha) ဟူ၍ တီရ္ထအားလုံး၏ တီရ္ထဟု မည်သို့ ကျော်ကြားလာသနည်း။ အို မုနိ၊ ကျွန်ုပ်တို့ နားထောင်နေကြသည်; ဤပုဏ္ဏကို အသေးစိတ် ရှင်းပြပါ။”

Verse 10

श्रीसूत उवाच । पुरा सुचरितोनाम मुनिर्नियमसंयुतः

သီရိ စူတာက ဆိုသည်—“အရင်က ‘စုချရိတ’ ဟူသော မုနိတစ်ပါး ရှိခဲ့ပြီး၊ နိယမနှင့် သမာဓိစည်းကမ်းတို့ဖြင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်하였다။”

Verse 11

भृगुवंशसमुद्भूतो जात्यंधो जरयातुरः । अशक्तस्तीर्थयात्रायां नेत्राभावेन स द्विजाः

ဘೃဂု မျိုးနွယ်မှ မွေးဖွား၍ မွေးကတည်းက မျက်ကန်းဖြစ်ပြီး အိုမင်းရောဂါကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်နေသူ ဖြစ်သည်။ အို ဒွိဇတို့၊ မျက်စိမရှိသဖြင့် တီရ္ထယာထရာ (ဘုရားဖူးခရီး) သွားရန် မစွမ်းနိုင်ခဲ့။

Verse 12

सर्वेषामेव तीर्थानां स्नातुकामो महामु निः । दक्षिणांबुनिधौ पुण्यं गंधमादनपर्वतम्

မဟာမုနိသည် တီရ္ထအပေါင်းတို့၌ သန့်စင်ရေချိုးလိုသော ဆန္ဒပြင်းပြခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် တောင်ဘက်သမုဒ္ဒရာကမ်းနားရှိ ပုဏ္ဏမြတ် ဂန္ဓမာဒန တောင်သို့ ချီတက်သွား하였다။

Verse 13

गत्वा शंकरमुद्दिश्य तपस्तेपे सुदुष्करम् । त्रिकालमर्चयञ्छंभुमुपवासी जितेंद्रियः

ထိုနေရာသို့ရောက်ပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင် ရှင်ကရကိုတည်ထားကာ အလွန်ခက်ခဲသော တပသ္စရိယာကို ပြုလုပ်하였다။ တစ်နေ့သုံးဆန်ဓျာအချိန်တိုင်းတွင် သမ္ဘူကို ပူဇော်ကာ အစာရှောင်၍ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူနေ하였다။

Verse 14

तथा त्रिषवणस्नानात्तथैवातिथिपूजकः । शिशिरे जलमध्यस्थो ग्रीष्मे पंचाग्निमध्यगः

သူသည် နေ့စဉ် သုံးချိန်ရေချိုးကာ ဧည့်သည်များကိုလည်း ပူဇော်ဂုဏ်ပြု하였다။ ဆောင်းရာသီတွင် ရေအလယ်၌ နစ်မြုပ်နေပြီး၊ နွေရာသီတွင် မီးငါးပုံအလယ်၌ ရပ်တည်နေ하였다။

Verse 15

वर्षास्वासारसहन अब्भक्षो वायुभोजनः । उद्धूलनं त्रिपुंड्रं च भस्मना धारयन्सदा

မိုးရာသီတွင် မိုးသွန်သန်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ ရေကိုသာ အာဟာရပြုကာ၊ တစ်ခါတစ်ရံ လေကိုသာ စားသကဲ့သို့ နေထိုင်하였다။ အမြဲတမ်း ဗိဘူတိ(သန့်ရှင်းသော ပြာ) ဖြင့် ကိုယ်ကိုလိမ်းကာ တြိပုဏ္ဍြကို ထားရှိ၍ ပြာသန့်ကို မပြတ်မလပ် ဆောင်ထား하였다။

Verse 16

जाबालोपनिषद्रीत्या तथा रुद्राक्षधारकः । एवमुग्रं तपश्चक्रे दशसंवत्सरं द्विजः

ဇာဘාල ဥပနိရှဒ်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း သူသည် ရုဒြာက္ရှ မာလာကိုလည်း ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဒွိဇသည် ဆယ်နှစ်တိုင်တိုင် ပြင်းထန်သော တပသ္စရိယာကို ပြုလုပ်하였다။

Verse 17

तपसा तस्य संतुष्टः शंकरश्चंद्रशेखरः । प्रादुरासीन्मुनेस्तस्य द्विजाः सुचरितस्य वै

သူ၏ တပဿာကြောင့် ကျေနပ်တော်မူသော ရှင်ကရ—စန္ဒြရှေခရ—သည် ထိုမုနိ၏ရှေ့၌ ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ထိုသူမှာ သုစရိတ—အကျင့်ကောင်းမြတ်သူ ဖြစ်၏။

Verse 18

समारुह्य महोक्षाणं भूतवृंदनिषेवितः । गिरिजार्ध वपुः शूली सूर्यकोटिसमप्रभः

မဟာနွားပေါ်သို့ စီးနင်း၍ ဘူတဂဏတို့၏ ပူဇော်ဝန်ဆောင်မှုဖြင့် ဝန်းရံခံရသော တြိရှူလကိုင်ရှင်—ဂိရိဇာ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက်ကို ဆောင်သော—သည် နေရောင်ကုဋိများတူ တောက်ပတော်မူ၏။

Verse 19

स्वभासा भासयन्सर्वा दिशो वितिमिरास्तदा । भस्मपांडुरसर्वांगो जटामंडलमंडितः

မိမိ၏ တောက်ပမှုဖြင့် အရပ်အနှံ့ကို ထွန်းလင်းစေ၍ ထိုအခါ အမှောင်ကင်းစင်သွား၏။ ပဝိသ္ဓ ဘသ္မဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံး ဖြူဖျော့ကာ၊ ဇဋာမဏ္ဍလဖြင့် တင့်တယ်လှ၏။

Verse 20

अनंता दिमहानागविभूषणविभूषितः । प्रादुर्भूतस्ततः शंभुः प्रादात्तस्य विलोचने

ထို့နောက် အနန္တ မဟာနာဂ၏ အလှဆင်အဆင်တန်ဆာများဖြင့် တင့်တယ်သော ရှမ္ဘူ ပေါ်ထွန်းတော်မူ၍၊ သူ့အား မျက်စိ—မြင်နိုင်စွမ်း—ကို ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 21

आत्मावलोकनार्थाय शंकरो गिरिजापतिः । ततः सुचरितो विप्राः शंभुना दत्तदृग्द्वयः । आलोक्य परमेशानं प्रतुष्टाव प्रसन्नधीः

မိမိကို တိုက်ရိုက်မြင်နိုင်စေရန် ရှင်ကရ—ဂိရိဇာပတိ—သည် ထို့နောက် အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ သုစရိတအား ရှမ္ဘူက ပေးသနားထားသော မျက်စိနှစ်လုံးကို ချီးမြှင့်တော်မူ၏။ ပရမေရှာနကို မြင်ပြီးနောက် စိတ်ကြည်လင်သောသူသည် ဝမ်းမြောက်စွာ ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 22

सुचरित उवाच । जय देव महेशान जय शंकर धूर्जटे

သုစရိတာက ဆိုသည်– အောင်မြင်ပါစေ၊ အို ဒေဝ မဟေရှာနာ! အောင်မြင်ပါစေ၊ အို ရှင်ကရ၊ အို ဓူရ္ဇဋိ (ဆံပင်ကြိုးချည်တော်မူသော)!

Verse 23

जय ब्रह्मादिपूज्य त्वं त्रिपुरघ्न यमांतक । जयोमेश महादेव कामांतक जयामल

ဗြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတော်များပင် ပူဇော်ကြသော သင့်အား အောင်မြင်ပါစေ; အို တြိပုရဃ္န၊ အို ယမာန္တက (မရဏကို ဖျက်ဆီးသူ)! အောင်မြင်ပါစေ၊ အို ဥမာ၏ အရှင် အီရှ၊ အို မဟာဒေဝ; အို ကာမကို ဖျက်ဆီးသူ—အို အမလ (အညစ်မဲ့) အောင်မြင်ပါစေ!

Verse 24

जय संसारवैद्य त्वं भूतपाल शिवाव्य य । त्रियंबक नमस्तुभ्यं भक्तरक्षणदीक्षित

လောကဘဝ၏ ချည်နှောင်မှုကို ကုသပေးသော ဆရာဝန်တော်၊ သင့်အား အောင်မြင်ပါစေ; အို သတ္တဝါတို့၏ အုပ်ထိန်းသူ၊ အို မင်္ဂလာရှိသော ရှိဝ၊ အို မပျက်မယွင်းသူ။ အို တြိယမ္ဗက (မျက်စိသုံးပါး) သင့်အား နမസ്കာရ—ဘက္တတို့ကို ကာကွယ်ရန် အမြဲတမ်း သစ္စာကတိပြုထားသူ!

Verse 25

व्योमकेश नमस्तुभ्यं जय कारुण्यविग्रह । नीलकण्ठ नमस्तुभ्यं जय संसारमोचक

အို ဗျိုမကေရှ၊ သင့်အား နမസ്കာရ; အောင်မြင်ပါစေ၊ ကရုဏာကိုယ်တော်မူသော အရှင်။ အို နီလကဏ္ဌ၊ သင့်အား နမസ്കာရ; အောင်မြင်ပါစေ၊ သံသရာမှ လွတ်မြောက်စေသူ!

Verse 26

महेश्वर नमस्तुभ्यं परमानंदविग्रह । गंगाधर नमस्तुभ्यं विश्वेश्वर मृडाव्यय

အို မဟေရှဝရ၊ သင့်အား နမസ്കာရ—သင်သည် အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒ၏ ကိုယ်တော်။ အို ဂင်္ဂါဓရ၊ သင့်အား နမസ്കာရ; အို ဝိශ්ဝေရှဝရ၊ အို မೃဍ (ကြင်နာရှင်)၊ အို မပျက်မယွင်းသူ!

Verse 27

नमस्तुभ्यं भगवते वासुदेवाय शंभवे । शर्वायोग्राय गर्भाय कैलासपतये नमः

အလုံးစုံကိုဖုံးလွှမ်းသော ဂုဏ်တော်ဖြင့် ဝါစုဒေဝသဘောတူသော ဘဂဝန်တော်၊ သမ္ဘူ၊ ရှရဝ၊ ကြမ်းတမ်းတော်မူသောအရှင်၊ အရာအားလုံး၏ လျှို့ဝှက်ဂರ್ಭ-မူလအရင်းအမြစ်၊ ကိုင်လာသပတိ—ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရပါ၏။

Verse 28

रक्ष मां करुणासिंधो कृपादष्ट्यवलोकनात् । मम वृत्तमनालोच्य त्राहि मां कृपया हर

ကရုဏာသမုဒ္ဒရာတော်မူသောအရှင်၊ ကရုဏာမျက်စိတော်ဖြင့် ကြည့်ရှုကာ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါ။ ကျွန်ုပ်၏ အတိတ်အကျင့်အကြံကို မချိန်မတော်မူဘဲ၊ ဟရာတော်၊ သနားကြင်နာခြင်းသက်သက်ဖြင့် ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်ပါ။

Verse 29

श्रीसूत उवाच । इति स्तुतो महादेवस्तमेनमिदमभ्यधात् । मुनिं सुचरितं विप्रा दयोदन्वानुमापतिः

သီရိ စူတက ပြောသည်—ဤသို့ ချီးမွမ်းခံရသော် မဟာဒေဝသည် ဗြာဟ္မဏတို့ရေ၊ မုနိ စုချရိတထံသို့ ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။ ကရုဏာသမုဒ္ဒရာတော်မူ၍ တိုင်းတာမရသော အမှန်တကယ် အရှင်တော်ဖြစ်၏။

Verse 30

महादेव उवाच । मुने सुचरिताद्य त्वं वरं वरय कांक्षितम् । वरं दातुं तवायातः पुण्येस्मिन्नाश्रमे शुभे । इतीरितो मुनिः प्राह महादेवं दयानिधिम्

မဟာဒေဝ မိန့်တော်မူသည်—“မုနိ စုချရိတရေ၊ ယနေ့ သင်လိုလားသော ဆုတောင်း(ဝရ)ကို ရွေးချယ်လော့။ ဤမင်္ဂလာရှိ၍ ပုဏ္ဏားသော အာရှရမ်သို့ သင့်အား ဝရပေးရန် ငါလာခဲ့သည်” ဟု မိန့်တော်မူရာ၊ မုနိသည် ကရုဏာနိဓိ မဟာဒေဝထံ ပြန်လည်လျှောက်ထား၏။

Verse 31

सुचरित उवाच । भगवंस्त्वं प्रसन्नो मे यदि स्याश्चंद्रशेखर

စုချရိတက လျှောက်သည်—“ဘဂဝန်တော်၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူပါက၊ ချန္ဒရရှေခရတော်—”

Verse 32

तर्हि त्वां प्रवृणोम्यद्धा वरं मदभिकांक्षितम् । जरापलितदेहोहं कुत्रचिद्गंतुमक्षमः

ထို့ကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် သင်ထံမှ ကျွန်ုပ်လိုလားတောင့်တသော ဆုတောင်းပေးခြင်းကို ရွေးချယ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် အိုမင်းလာပြီး ကိုယ်ခန္ဓာပျက်ယွင်း ဆံပင်ဖြူလာသဖြင့် မည်သည့်နေရာသို့မျှ သွားလာနိုင်ခြင်းမရှိပါ။

Verse 33

सर्वतीर्थेषु च स्नातुमाकांक्षा मम विद्यते । तस्मात्सर्वेषु तीर्थेषु स्नानेन मनुजो हि यत् । फलं प्राप्नोति मे ब्रूहि तत्फला वाप्तिसाधनम्

သို့သော် ကျွန်ုပ်တွင် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသောဘုရားဖူးရေချိုးရာ) အားလုံး၌ ရေချိုးသန့်စင်လိုသော ဆန္ဒရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် လူတစ်ယောက်သည် တီရ္ထအားလုံး၌ ရေချိုးခြင်းဖြင့် မည်သည့် ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသနည်း၊ ထိုဖလတူညီသော ရရှိမှုကို ကျွန်ုပ်အတွက် မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် ရနိုင်မည်ကို ပြောပြပါ။

Verse 34

महादेव उवाच । अहमावाहयिष्यामि तीर्थान्यत्रैव कृत्स्नशः

မဟာဒေဝက မိန့်တော်မူသည်– “တီရ္ထအားလုံးကို အပြည့်အစုံ ဤနေရာတည်းမှာပင် ငါဖိတ်ခေါ်ပင့်ဆောင်မည်။”

Verse 35

रामस्य सेतुना पूते नगेऽस्मिन्गंधमादने । इत्युक्त्वा स महादेवः पर्वते गन्धमादने

ရာမ၏ စေတုကြောင့် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်လာသော ဂန္ဓမာဒန တောင်ပေါ်၌ ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် မဟာဒေဝသည် ဂန္ဓမာဒန၏ ထိပ်တန်း၌ (အမှုကို ဆောင်ရွက်ရန်) တက်ကြွစွာ ရပ်တည်하였다။

Verse 36

तीर्थान्यावाहयामास मुनिप्रीत्यर्थमुत्तमः । ततस्सुचरितं प्राह शंकरः करुणानिधिः

အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အရှင်သည် မုနိ၏ ပီတိအတွက် တီရ္ထများကို ဖိတ်ခေါ်ပင့်ဆောင်하였다။ ထို့နောက် ကရုဏာ၏ သိုလှောင်ရာဖြစ်သော ရှင်ကရ (ရှင်ကရာ) သည် သုစရိတအား မိန့်ကြား하였다။

Verse 37

मुने सुचरितेदं तु महापातकनाशनम् । सांनिध्यात्सर्वतीर्थानां सर्वतीर्थाभिधं स्मृतम्

အို မုနိ သုစရိတ၊ ဤတီရ္ထသည် မဟာအပြစ်များကို ဖျက်ဆီးပေး၏။ တီရ္ထအပေါင်းတို့၏ သာနိဓိ (အနီးကပ်တည်ရှိမှု) ရှိသဖြင့် ‘သဗ္ဗ-တီရ္ထ’ ဟူ၍—တီရ္ထအားလုံးကို စုစည်းထားသော တီရ္ထ—ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

Verse 38

मयात्र सर्वतीर्थानां मनसाकर्षणादिदम् । मानसं तीर्थमित्याख्यां लप्स्यते भुक्तिमुक्तिदम्

ဤနေရာ၌ ငါ၏ စိတ်အင်အားဖြင့် တီရ္ထအပေါင်းတို့ကို ဆွဲယူစုစည်းသဖြင့် ဤအရပ်သည် ‘မာနသ တီရ္ထ’ ဟူသော အမည်ကို ရရှိမည်။ ၎င်းသည် ဘောဂ (လောကီအာနন্দ) နှင့် မုက္ခ (လွတ်မြောက်မှု) နှစ်ပါးလုံးကို ပေးတတ်၏။

Verse 39

अतः सुचरितात्र त्वं स्नाहि सद्यो विमुक्तये । महापातकसंघानां दावानलसमद्युतौ

ထို့ကြောင့် အို သုစရိတ၊ ချက်ချင်းလွတ်မြောက်မှုအတွက် ဤနေရာတွင် ချက်ချင်း ရေချိုးပါ။ ဤတီရ္ထသည် မဟာအပြစ်အစုအဝေးများအပေါ် တောမီး (ဒာဝါနလ) ကဲ့သို့ တောက်ပလျက်ရှိ၏။

Verse 40

काममोहभयक्रोधलोभरोगादिनाशने । विना वेदांतविज्ञानं सद्योनिर्वाणकारणे

၎င်းသည် ကာမ၊ မောဟ၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ ဒေါသ၊ လောဘ၊ ရောဂါ စသည်တို့ကို ဖျက်ဆီးပေး၏။ ထို့ပြင် ဝေဒန္တ ဗဟုသုတကို တရားဝင်မသင်ယူထားသော်လည်း ချက်ချင်း နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်စေသော အကြောင်းတရား ဖြစ်လာသည်။

Verse 41

जन्ममृत्य्वादिनक्रौघसंसारार्णवतारणे । कुम्भीपाकादिसकलनरकाग्निविनाशने

၎င်းသည် မွေးဖွားခြင်း၊ သေဆုံးခြင်း စသည်တို့၏ မိကျောင်းအစုအဝေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သံသာရ သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ကျော်စေ၏။ ထို့ပြင် ကုမ္ဘီပါက စသည့် နရကအားလုံး၏ မီးကို ဖျက်ဆီးပေး၏။

Verse 42

इतीरितः सुचरितः शम्भुना मदनारिणा । सस्नौ विप्राः सर्वतीर्थे महादेवस्य संनिधौ

ဤသို့ မဒန၏ ရန်သူ သမ္ဘူ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း၊ စုချရိတနှင့် ဗြာဟ္မဏများသည် မဟာဒေဝ၏ ရှေ့မှောက်၌ စရဝတီရ္ထ၌ သန့်စင်ရေချိုးကြ၏။

Verse 43

स्नात्वोत्थितः सुचरितो ददृशेऽखिलमानवैः । जरापलितनिर्मुक्तस्तरुणोऽतीव सुन्दरः

ရေချိုးပြီး ထလာသောအခါ စုချရိတကို လူအပေါင်းတို့ မြင်ကြသည်—အိုမင်းခြင်းနှင့် ဆံပင်ဖြူခြင်းမှ လွတ်ကင်း၍ ငယ်ရွယ်ကာ အလွန်လှပသွား၏။

Verse 44

दृष्ट्वा स्वदेहसौंदर्यं ततः सुचरितो मुनिः । श्लाघयामास तत्तीर्थं बहुधाऽन्ये च तापसाः

ကိုယ်ခန္ဓာ၏ လှပမှုကို မြင်ပြီးနောက် မုနိ စုချရိတသည် ထိုတီရ္ထကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ချီးမွမ်းလေ၏; အခြား တပသီများလည်း ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 45

महादेवः सुचरितं बभाषे तदनंतरम् । अस्य तीर्थस्य तीरे त्वं वसन्सुचरित द्विज

ထို့နောက် မဟာဒေဝသည် စုချရိတအား မိန့်တော်မူ၏—“အို ဒွိဇ စုချရိတ၊ ဤတီရ္ထ၏ ကမ်းနား၌ နေထိုင်လျက်… (ဤနေရာ၌ပင် နေပါ)”။

Verse 46

स्नानं कुरुष्व सततं स्मरन्मां मुक्तिदायकम् । देशांतरीयतीर्थेषु मा व्रज ब्राह्मणोत्तम

အမြဲတမ်း ရေချိုးသန့်စင်လော့၊ မောက္ခပေးသူ ငါ့ကို သတိရလျက်။ အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်၊ အခြားဒေသတို့၏ တီရ္ထများသို့ မသွားလော့။

Verse 47

अस्य तीर्थस्य माहात्म्यान्मामंते प्राप्स्यसि ध्रुवम् । अन्येऽपि येऽत्र स्नास्यंति तेऽपि मां प्राप्नुयुर्द्विज

ဤတီရ္ထ၏ မဟာတန်ခိုးကြောင့် သင်သည် အသက်ဆုံးချိန်၌ မုချ ငါ့ကို ရောက်ရှိမည်။ ထို့ပြင် ဤနေရာတွင် သန့်စင်ရေချိုးသူ အခြားသူတို့လည်း—အို ဒွိဇ—ငါ့ကိုပင် ရောက်ရှိကြမည်။

Verse 48

इत्युक्त्वा भगवानीशस्तत्रैवांतरधीयत । तस्मिन्नंतर्हिते रुद्रे ततः सुचरितो मुनिः

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ဘဂဝန် အီရှသည် ထိုနေရာ၌ပင် အန္တရာဓာန်သွားတော်မူ၏။ ရုဒြ မပေါ်တော့သည့်အခါ မုနိ စုချရိတသည် ထိုအတိုင်း ဆက်လက်ပြုလုပ်လေ၏။

Verse 49

अनेककालं निवसन्सर्वतीर्थस्य तीरतः । स्नानं समाचरंस्तीर्थे मानसे नियमान्वितः

အချိန်အတော်ကြာ 동안 သူသည် သဗ္ဗတီရ္ထ၏ ကမ်းပါး၌ နေထိုင်လေ၏။ စိတ်၌ စည်းကမ်းနှင့် ထိန်းချုပ်မှုတို့ကို ထား၍ ထိုတီရ္ထ၌ ပုံမှန် သန့်စင်ရေချိုးခြင်းကို ကျင့်သုံးလေ၏။

Verse 50

देहांते शंकरं प्राप सर्वबन्धविमोचितः । सायुज्यं चापि संप्राप सर्वतीर्थस्य वैभवात्

ကိုယ်ခန္ဓာအဆုံး၌ အနှောင်အဖွဲ့အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၍ သူသည် ရှင်ကရ (သင်္ကရ) ကို ရောက်ရှိလေ၏။ ထို့ပြင် သဗ္ဗတီရ္ထ၏ ဂုဏ်တန်ခိုးကြောင့် စာယုဇ္ယ—ဘုရားနှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းခြင်း—ကိုလည်း ရရှိလေ၏။

Verse 51

एवं वः कथितं विप्राः सर्वतीर्थस्य वैभवम् । एतत्पठन्वा शृण्वन्वा मुच्यते सर्व पातकैः

အို ဝိပရများ (ဗြာဟ္မဏများ)၊ ဤသို့ သဗ္ဗတီရ္ထ၏ ဂုဏ်မဟာကို သင်တို့အား ပြောကြားပြီးပြီ။ ဤကို ဖတ်သော်လည်းကောင်း၊ ကြားသော်လည်းကောင်း လူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။