Adhyaya 17

Verse 1

श्रीसूत उवाच । पुनरित्याह कक्षीवान्पितरं तं मुनीश्वराः । यथोदंकेन गुरुणा प्रेषितोऽहमिहा धुना

သီရိ စူတက ပြောသည်။ ထို့နောက် ကက္ရှီဝန်သည် ဖခင်ထံသို့ ထပ်မံလျှောက်တင်၍ “အို မုနိရှင်တို့၏ အရှင်၊ ယခု ငါ့ဂုရု ဥဒင်ကက ငါ့ကို ဤနေရာသို့ စေလွှတ်သကဲ့သို့…” ဟု ဆို၏။

Verse 2

समागतोस्मि तीर्थेऽस्मिन्नागस्त्ये मुनिसत्तम । स्वनयस्य सुतोद्वाहसिद्ध्यर्थं गुरुचोदितः

“အို မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ဂုရု၏ အမိန့်ကြောင့် ငါသည် ဤ အဂஸ္တျ တီရ္ထသို့ ရောက်လာပြီး၊ စွာနယ၏ သား၏ မင်္ဂလာအိမ်ထောင်ရေး အောင်မြင်စေရန် အတွက် နည်းလမ်းကို ပြည့်စုံစေလိုသည်” ဟု ဆို၏။

Verse 3

उपायं तन्निगदितमत्र कुर्व न्न्यवर्तिषम् । वर्षत्रयावसाने मामुद्वाहोपायसंयुतम्

“ဤနေရာတွင် ရှင်းပြထားသော နည်းလမ်းကို ငါက လက်တွေ့ကျင့်သုံး၍ ထိုအလုပ်၌ တည်ကြည်စွာ နေခဲ့သည်။ သုံးနှစ် ပြည့်သည့်အခါ ငါသည် ထိုမင်္ဂလာအတွက် နည်းလမ်းအပြည့်အစုံ ရရှိလာခဲ့သည်” ဟု ဆို၏။

Verse 4

स्वनयोत्रैव तिष्ठन्तमाससाद यदृच्छया । स च मामेत्य कन्यां ते दास्यामीति वचोऽब्रवीत्

ငါသည် ဤနေရာ၌ပင် နေထိုင်နေစဉ် စွာနယာသည် မတော်တဆ ငါ့ထံသို့ ရောက်လာ하였다။ ငါ့အနီးသို့ လာကာ “သင့်အား အိမ်ထောင်ပြုရန် ကညာတစ်ဦးကို ပေးမည်” ဟု ဆို하였다။

Verse 5

ततोस्मदनुरोधेन त्वामाह्वयदयं नृपः । इतीरयित्वा पितरं कक्षीवान्विरराम सः

ထို့နောက် ငါ၏တောင်းဆိုချက်အရ ဤမင်းသည် သင့်ကို ခေါ်ယူ하였다။ ဤစကားကို အဖေထံ ပြောပြီးနောက် ကက္ခီဝန်သည် တိတ်ဆိတ်သွား하였다။

Verse 6

सुदर्शनोऽथ विप्रेंद्रः पुरोधाः स्वन यस्य सः । प्रययौ राजसविधं स्वनयाय निवेदितुम्

ထို့နောက် သုဒർശနသည် ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၍ စွာနယာ၏ ရာဇပုရောဟိတ်လည်း ဖြစ်သဖြင့် စွာနယာအား အသိပေးရန် မင်း၏ ရှေ့တော်သို့ သွား하였다။

Verse 7

राजानं तं समासाद्य स्वनयं स सुदर्शनः । प्राप्तं निवेदयामास तं दीर्घतमसं मुनिम्

မင်း စွာနယာ ထံသို့ ရောက်သောအခါ သုဒർശနသည် “ဒီဃတမသ မုနိ ရောက်လာပြီ” ဟု လျှောက်တင်하였다။

Verse 9

अगस्त्यतीर्थतीरे तं सपुत्रमृषि सत्तमम् । ददर्श राजा स्वनयो ब्रह्माणमिव देवराट्

အဂஸ္တျ-တီရ္ထ ကမ်းနား၌ မင်း စွာနယာသည် သားနှင့်တကွ ထိုအမြတ်ဆုံး ရှိမုနိကို မြင်တွေ့하였다—ဒေဝရာဇ အိန္ဒြာက ဗြဟ္မာကို ဖူးမြင်သကဲ့သို့။

Verse 10

ववंदे दीर्घतमसश्चरणौ लोकमंगलौ । उत्थाप्य नृपतिं विप्रास्तदा दीर्घतमा मुनिः

ထို့နောက် ဘြာဟ္မဏတို့သည် မင်းကို ထူထောင်ပေးကြ၍၊ ရှင်မုနိ ဒီဃတမသသည် လောကအပေါင်း၏ မင်္ဂလာကို ဆောင်ကြဉ်းသော သန့်ရှင်းမြတ်သော ခြေတော်တို့ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်하였다။

Verse 11

आशिषं प्रयुयोजाथ स्वनयाय नृपाय सः । अत्रांतरे समायात उदंकोऽपि महानृषिः

ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏သားဖြစ်သော မင်းအား အာသီသပေးတော်မူ하였다။ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် မဟာရိသိ ဥဒင်္ကလည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 12

रामसेतौ धनुष्कोटौ स्नातुं शिष्यगणैर्वृतः । लक्षसंख्यो मुनिगणस्तेन साकं मुनीश्वरः

ရာမစေတု၊ ဓနုဿကိုဋိ၌ မုနိဣရှွရသည် သန့်စင်ရေချိုးရန် လာရောက်၍ တပည့်အုပ်စုများက ဝန်းရံနေကြသည်။ ထို့အပြင် လက္ခပေါင်းများစွာသော မုနိအစုလည်း အတူပါလာ하였다။

Verse 13

उदंकोऽगस्त्यतीर्थेस्मिन्स्नातुं संप्राप्तवान्मुनिः । उदंकमागतं दृष्ट्वा कक्षीवान्प्रणनाम तम्

မုနိ ဥဒင်္ကသည် ဤ အဂஸ္တျ-တီရ္ထ၌ ရေချိုးရန် ရောက်လာ하였다။ ဥဒင်္က ရောက်လာသည်ကို မြင်သော် ကက္ခီဝန်သည် သူ့အား ဦးညွှတ်ပူဇော်하였다။

Verse 14

अकरोदाशिषं विप्रः शिष्यायाथ गुरुस्तदा । अथ दीर्घतमा विप्रस्तमुदंकं महामुनिम्

ထို့နောက် ဂုရုဖြစ်သော ဘြာဟ္မဏသည် တပည့်အား အာသီသပေးတော်မူ하였다။ ထို့နောက် ဘြာဟ္မဏ ဒီဃတမာသည် မဟာမုနိ ဥဒင်္ကအား မိန့်ကြားစကားဆို하였다။

Verse 15

कुशलं परिपप्रच्छ सोऽपि तं मुनि पुंगमम् । उभौ तौ मुनिशार्दूलौ सर्वलोकेषु विश्रुतौ

သူသည် အမြတ်ဆုံး မုနိ၏ ကုသလမင်္ဂလာကို မေးမြန်း하였다; ကျားကဲ့သို့ မဟာမုနိနှစ်ပါးသည် တြိလောကလုံးတွင် ကျော်ကြား하였다။

Verse 16

कथयामासतुस्तत्र कथाः पापप्रणाशिनीः । अथ राजाप्युदंकं तं प्रणनाम मुनीश्व रम्

အဲဒီနေရာတွင် ပാപကို ဖျက်ဆီးသော ကထာများကို ပြောကြား하였다။ ထို့နောက် ဘုရင်လည်း မုနိတို့၏ အရှင် ဥဒင်ကကို ဦးချ하였다။

Verse 17

उदंकोप्याशिषं तस्मै प्रायुंक्त स्वनयाय वै । राजाथ स्वनयः प्रीतस्तत्र वाक्यमभाषत

ဥဒင်ကလည်း သူ့အား၊ ထို့ပြင် သူ၏သားအားပါ ကောင်းချီးပေး하였다။ ထိုအခါ ဘုရင်၏သားသည် ပျော်ရွှင်၍ ထိုနေရာတွင် စကားဆို하였다။

Verse 18

मुनिं तं दीर्घतमसं विवाहः क्रिय तामिति । तथास्त्वित्यवदत्सोऽपि तदा दीर्घतमा मुनिः

သူက “မုနိ ဒီဃတမသနှင့် မင်္ဂလာပွဲကို ဆောင်ရွက်ပါစေ” ဟုဆို하였다။ ထိုအခါ မုနိ ဒီဃတမာကလည်း “တထာස්တု—အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟုဖြေ하였다။

Verse 19

श्व एव क्रियतां राजन्सुमुहूर्ते महामते । अत्रैव पाणिग्रहणं क्रियतां गन्धमा दने

အကြံဉာဏ်ကြီးမားသော ဘုရင်မင်းမြတ်၊ မင်္ဂလာအချိန်ကောင်းတွင် မနက်ဖြန်တင် ဆောင်ရွက်ပါစေ။ ဤနေရာ ဂန္ဓမာဒန၌ပင် ပာဏိဂ္ရဟဏ (လက်ဆွဲမင်္ဂလာ) ကို ပြုလုပ်ပါစေ။

Verse 20

तस्मादिहानय क्षिप्रं कन्यामंतःपुरं तथा । इत्युक्तः स्वनयो राजा गत्वा स्वपटमण्डपम्

“ထို့ကြောင့် အတွင်းနန်းတော်မှ ကညာကို အမြန်ဤနေရာသို့ ခေါ်လာပါ။” ဟု မိန့်တော်မူသဖြင့် ရာဇာ စွနယ သည် မိမိ၏ တော်ဝင်မဏ္ဍပ်သို့ သွားလေ၏။

Verse 21

आहूय शतसंख्याकान्वृद्धान्वर्ष वरांस्तदा । आनेतुं प्रेषयामास कन्यामंतःपुरं तथा

ထို့နောက် အရေအတွက်တစ်ရာရှိသော ဂုဏ်သိက္ခာမြင့် မဟာမင်းကြီးအိုများကို ခေါ်ယူ၍ အတွင်းနန်းတော်မှ ကညာကို ခေါ်ဆောင်လာရန် စေလွှတ်လေ၏။

Verse 22

ते वर्षवरमुख्यास्तु स्वनयेन प्रचोदिताः । मनोजवान्समारुह्य वाजिनो मधुरां ययुः

ထိုအခါ အိုမင်းသူများအနက် အထူးမြတ်သောသူတို့သည် စွနယ၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် စိတ်ကူးသလို လျင်မြန်သော မြင်းများကို စီးနင်းကာ မဓုရာသို့ ထွက်ခွာကြလေ၏။

Verse 23

गत्वा चांतःपुरं तूर्णं वृत्तं सर्वं निवेद्यच । कन्ययांतःपुरेणापि सहिताः पुनराययुः

သူတို့သည် အတွင်းနန်းတော်သို့ အမြန်သွားရောက်၍ ဖြစ်ပျက်သမျှကို တင်ပြပြီးနောက်၊ ကညာနှင့် အတွင်းနန်းတော်မှ အဖော်အပေါင်းများနှင့်အတူ ပြန်လည်လာကြလေ၏။

Verse 24

ततः परस्मिन्दिवसे शुभे दीर्घतमा ऋषिः । गोदानादीनि पुत्रस्य विधिवन्निरवर्तयत्

ထို့နောက် မင်္ဂလာရှိသော နောက်တစ်နေ့တွင် ရှင်ရသီ ဒီဃတမာ သည် မိမိ၏ သားအတွက် ဓမ္မနည်းတကျ ဂိုဒာန (နွားလှူ) စသည့် သတ်မှတ်ထားသော ကုသိုလ်ကံပွဲများကို ဆောင်ရွက်ပေးလေ၏။

Verse 25

निर्वृत्तेष्वथ कक्षीवान्गोदानादिषु कर्मसु । उद्वोढुं राजतनयां पित्रा च गुरुणा सह

နွားလှူဒါန်းခြင်းအစရှိသော သာသနာရေးကိစ္စများ ပြီးစီးသွားသောအခါ ကက္ခစီဝန်သည် အဖနှင့် ဂုရုနှင့်အတူ မင်းသမီးကို လက်ထပ်အောင်မြင်စေရန် ထွက်ခွာ하였다။

Verse 26

चतुर्दंतं महाकायं गजं सर्वांगपांडुरम् । आरुह्य हर्षसंयुक्तो द्वितीय इव देवराट्

သူသည် ကိုယ်ထည်ကြီးမား၍ ဆင်စွယ်လေးချောင်းရှိကာ ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံးဖြူဝင်းသော ဆင်ကြီးပေါ် တက်စီး၍ ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်—ဒေဝရာဇာ၏ ဒုတိယတစ်ပါးကဲ့သို့။

Verse 27

मनोरमायाः कन्यायाः पूरयंश्च मनोरथम् । ब्राह्मणैर्बहुसाहस्रैः सहितः स्वस्तिवाचकैः

လှပသော မိန်းကလေး၏ ဆန္ဒကို ပြည့်စုံစေလို၍ သူသည် ဆက်လက်ချီတက်သွားရာ၊ ကောင်းချီးမင်္ဂလာစကား (သွဝတ္တိ) ကို ရွတ်ဆိုသော ဗြာဟ္မဏများ ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့်အတူ ဖြစ်하였다။

Verse 28

तोरणालंकृतद्वारं राजर्षे पटमण्डपम् । कृतमंगलकृत्योऽसौ कक्षीवान्मुदितो ययौ

မင်္ဂလာအကြိုပွဲတော်များကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် ပျော်ရွှင်သော ကက္ခစီဝန်သည် တိုရဏာဖြင့် အလှဆင်ထားသော တံခါးရှိ ရာဇရိရှီ၏ မဏ္ဍပ်သို့ သွား하였다။

Verse 29

ततः स्वनयकन्या सा कृतमंगलभूषणा । चतुर्दंतमहाकायश्वेतदंतावलस्थितम्

ထို့နောက် စွဝနယ၏ သမီးတော်သည် မင်္ဂလာအလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက် တောက်ပသော ဖြူဝင်းဆင်စွယ်ရှိသည့် ဆင်ကြီး (စွယ်လေးချောင်း) ပေါ်တွင် ထိုင်စေခဲ့သည်။

Verse 30

कक्षीवंतं समायांतं दृष्ट्वा स्वोद्वाहनोत्सुकम् । प्रतिज्ञा मत्कृते दानीं निर्वृत्तेति मुदं ययौ

ကက္ခီဝန် ရောက်လာသည်ကို မြင်၍ မိမိ၏ မင်္ဂလာပွဲအတွက် စိတ်အားထက်သန်နေသဖြင့် ဘုရင်သည် ဝမ်းမြောက်ကာ “ငါ့အတွက် ပြုခဲ့သော ကတိသစ္စာသည် ယခုနောက်ဆုံး ပြည့်စုံသွားပြီ” ဟု တွေး하였다။

Verse 31

कक्षीवान्दीर्घतमसा तथोदंकेन संयुतः । पटाकारबहिर्द्वारं क्रमाद्राज्ञः समाययौ

ကက္ခီဝန်သည် ရှင်တော် ဒီဃ္ဃတမသ နှင့် ဥဒင်္က တို့နှင့်အတူ၊ အလံပန်းတိုင်များဖြင့် အလှဆင်ထားသော ဘုရင်၏ အပြင်တံခါးသို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်လာ하였다။

Verse 32

स्वनयस्तु ततो दृष्ट्वा कक्षीवंतं समागतम् । प्रत्युज्जगाम सहितः सुदर्शनपुरोधसा

ထို့နောက် စွနယသည် ကက္ခီဝန် ရောက်လာသည်ကို မြင်၍၊ မင်းပူရိုဟိတ် ဆုဒර්ရှန နှင့်အတူ ထွက်သွားကာ ကြိုဆို迎接하였다။

Verse 33

कक्षीवतो वरस्याथ कन्यकापरिचारिकाः । राजतैः स्वर्णपात्रैश्च चक्रु र्नीराजनाविधिम्

ထို့နောက် သတို့သမီး၏ လူငယ်အမှုထမ်းမိန်းကလေးများသည် သတို့သား ကက္ခီဝန် အတွက် ငွေ၊ ရွှေ ပန်းကန်များဖြင့် မင်္ဂလာ နီရာဇန (အာရတီ) ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 34

स्वनयेन समाहूतो ब्राह्मणैः परिवारितः । प्रविवेशाथ लक्ष्मीवान्कक्षीवान्राजमंदिरम्

စွနယ၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကြောင့်၊ ဘြာဟ္မဏများ ဝိုင်းရံလျက်ရှိသော ကံကောင်းသည့် ကက္ခီဝန်သည် ထို့နောက် ရာဇမဟာနန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 35

ततो वरेण सहितं तं दीर्घतमसं मुनिम् । सोदंकमनयद्राजा स्वगृहं विनयान्वितः

ထို့နောက် မင်းကြီးသည် ယဉ်ကျေးလေးစားမှုအပြည့်ဖြင့် မင်္ဂလာသတို့သားနှင့်အတူ ရှင်မုနိ ဒီဃတမသ နှင့် ဥဒင်္က ကို မိမိနန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွား하였다။

Verse 36

उदंकदीर्घतमसोरर्घ्यं च प्रददौ नृपः । अलंकृते प्रपामध्ये वस्त्रचामरतोरणैः

အဝတ်အစားများ၊ ချာမရပန်ကာများနှင့် တိုရဏအလှဆင်များဖြင့် လှပစွာတန်ဆာဆင်ထားသော မဏ္ဍပ်အလယ်၌ မင်းကြီးသည် ဥဒင်္က နှင့် ဒီဃတမသ တို့အား အရ္ဃျ (ဂုဏ်ပြုရေ) ကို ပူဇော်ပေး하였다။

Verse 37

वरो दीर्घतमाश्चान्ये सोदंका मुनयस्तदा । न्यषीदन्स्वनयश्चापि सामात्यः सपुरोहितः

ထို့နောက် မင်္ဂလာသတို့သား၊ ဒီဃတမသ နှင့် အခြားမုနိများသည် ဥဒင်္က နှင့်အတူ အာသနပေါ်တွင် ထိုင်ကြသည်။ စွဝနယလည်း မင်းမတ်များနှင့် ပုရောဟိတ်နှင့်အတူ ထိုင်하였다။

Verse 38

ततो दुहितरं कन्यां सुकेशीं तां मनो रमाम् । भूषणालंकृतां गात्रे दिव्यवस्त्रधरां शुभाम्

ထို့နောက် သူသည် မိမိသမီးတော်ကို ထုတ်ဆောင်လာ하였다—ဆံပင်လှပ၍ မြင်ရသူ၏စိတ်ကို ရွှင်လန်းစေသော ကညာ—မင်္ဂလာရှိ၍ ကိုယ်အင်္ဂါများတွင် အလှဆင်အလင်္ကာများတပ်ဆင်ကာ သာယာမြတ်သော ဝတ်ရုံတော်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

Verse 39

बिंबोष्ठीं चारुसर्वांगीं पीनोन्नतपयोधराम् । प्रपायामध्यमनयन्महाजनसमाकुलम्

ဘിംဗသီးကဲ့သို့ နှုတ်ခမ်းရှိ၍ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်လှပသိမ်မွေ့၊ ရင်သားပြည့်ဝ၍ မြင့်မားသော ထိုကညာကို လူအများစည်ကားနေသော မဏ္ဍပ်အလယ်သို့ သူက ခေါ်ဆောင်သွား하였다။

Verse 40

ततो वरस्य कंठे सा मालां चंपकनिर्मिताम् । निवेशयामास शुभा जनमध्ये मनोरमा

ထို့နောက် လူအစုအဝေးအလယ်၌ မင်္ဂလာရှိ၍ လှပသည့် မိန်းကလေးသည် သတို့သား၏ လည်ပင်းပေါ်သို့ စံပကာပန်းက မာလာကို ချိတ်ပေး하였다။

Verse 41

उदंकस्तत आगत्य प्रतिष्ठाप्यानलं स्थले । कृत्वाग्निमुखपर्यंतं लाजाहोमादिकं तथा

ထို့နောက် ဥဒံကသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၍ သင့်လျော်သောနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော မီးကို တည်ထောင်ကာ အဂ္နိမုခအထိ လာဇာဟိုးမ အပါအဝင် သတ်မှတ်ထားသော ကရမများကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 42

पाणिमग्राहयत्तस्याः कन्यायाश्च वरेण तु । उदंकः सर्वकर्माणि कारयामास तत्र वै

ထို့နောက် ဥဒံကသည် သတို့သားအား မိန်းကလေး၏ လက်ကို ကိုင်ယူစေသော ပာဏိဂ္ရဟဏ ကို ပြုစေပြီး ထိုနေရာ၌ ကျန်ရှိသမျှ အခမ်းအနားကရမများကို စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်စေ하였다။

Verse 43

वरवध्वोस्तदा विप्राः प्रायुंजत तदाशिषः । ततः स राजा स्वनयो वरं दीर्घतमोमुनिम्

ထိုအခါ ဗြာဟ္မဏများသည် သတို့သားသတို့သမီးတို့အပေါ် အာရှီဝါဒကို ကြွေးကြော်하였다။ ထို့နောက် ဘုရင်သည် မိမိ၏ သားမက်နှင့် မုနိ ဒီဃတမသ ကိုလည်း ဂုဏ်ပြုစေ하였다။

Verse 44

उदंकं वरपक्षीयान्स्वपक्षीयांस्तथाद्विजाः । त्रिलक्षं ब्राह्मणानन्नैर्भोजयामास षड्रसैः

ဘုရင်သည် ဥဒံကကို ဂုဏ်ပြုကာ သတို့သားဘက်နှင့် မိမိဘက်ရှိ ဒွိဇများကိုလည်း—ဗြာဟ္မဏ သုံးသိန်းကို—အရသာခြောက်မျိုးပါသော အာဟာရဖြင့် ဧည့်ခံကျွေးမွေး하였다။

Verse 45

ततः संभावयामास तांबूलाद्यैरनेकधा । अथामंत्र्य मुनिश्रेष्ठमुदंकः स्वाश्रमं ययौ

ထို့နောက် သူသည် တမ္ဗူလ (ကွမ်း) စသည်တို့နှင့် အမျိုးမျိုးသော ဂုဏ်ပြုဧည့်ခံမှုများဖြင့် သူတို့ကို ချီးမြှောက်ကာ ပူဇော်လေ၏။ ထို့ပြီး မုနိအမြတ်ကို နှုတ်ဆက်လျက် ဥဒံကသည် မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ ပြန်သွားလေ၏။

Verse 46

अन्ये च ब्राह्मणाः सर्वे स्वदेशान्प्रययुस्तदा । एवं विवाहे निर्वृत्ते कक्षीवद्राजकन्ययोः

ထိုအခါ အခြားသော ဗြာဟ္မဏများအားလုံးလည်း မိမိတို့၏ နိုင်ငံဒေသသို့ ပြန်သွားကြလေ၏။ ထို့ကြောင့် ကက္ရှီဝတ်နှင့် မင်းသမီး၏ မင်္ဂလာပွဲသည် ဓမ္မဝိဓိအတိုင်း ပြည့်စုံစွာ ပြီးမြောက်လေ၏။

Verse 47

प्रविश्यागस्त्यतीर्थं स तिरोधत्त गजोत्तमः । ततो दीर्घतमा विप्राः पुत्रेण स्नुषया सह

အဂஸ္တျ တီရ္ထသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် ထိုအထူးမြတ်သော ဆင်သည် မျက်စိရှေ့မှ အန္တရာယ်ကင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏများ—ဒီဃ္ဃတမ သည် သားနှင့် သမီးမက်နှင့်အတူ—

Verse 48

अगस्त्यस्य महातीर्थे स्नानं कृत्वेष्टदायिनि । श्लाघमानश्च तत्तीर्थं सर्वलोकेषु विश्रुतम्

အလိုရှိသမျှ အကျိုးပေးသော အဂஸ္တျ၏ မဟာတီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက်၊ သူသည် လောကအပေါင်းတို့တွင် ကျော်ကြားသော ထိုတီရ္ထကို ချီးမွမ်းလေ၏။

Verse 49

प्रयातुं स्वा श्रमं पुण्यं वेदारण्यं मनो दधे । राजानं च तमागंतुमापृच्छन्मुनिसत्तमः

သူသည် မိမိ၏ ပုဏ္ဏအာရှရမ်ဖြစ်သော ဝေဒာရဏ္ယသို့ ထွက်ခွာရန် စိတ်တွင် ဆုံးဖြတ်လေ၏။ ထို့ပြင် မုနိအမြတ်သည် မင်းကိုလည်း ထိုနေရာသို့ ကြွလာရန် တောင်းပန်လေ၏။

Verse 50

स्वनयोऽपि तदा राजा स्वदुहित्रे मुदान्वितः । ददौ शतसहस्राणि स्वर्णानि स्त्रीधनं तदा

ထိုအခါ မင်းကြီးလည်း အလွန်ပီတိဖြစ်၍ မိမိသမီးအား စ္တရီဓန (မိန်းမပိုင်ဆိုင်သည့် ဓန) အဖြစ် ရွှေတံဆိပ်တစ်သိန်းကို မင်္ဂလာအလှူအဖြစ် ပေးအပ်하였다။

Verse 51

गवां सहस्रं प्रददौ दासीनां च सहस्रकम् । ग्रामं पंचशतं चापि ददौ दुहितृवत्सलः

သမီးကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော မင်းကြီးသည် နွားတစ်ထောင်ကောင်၊ အမှုထမ်းမိန်းကလေးတစ်ထောင်ဦးနှင့် ရွာငါးရာကိုပါ ပေးအပ်လှူဒါန်း하였다။

Verse 52

दिव्यवस्त्रा युतं चापि शतं भूषणपेटिकाः । हारमालासहस्रं च ददौ दुहितृसौहृदात्

သမီးအပေါ် မေတ္တာကြောင့် မင်းကြီးသည် တိဗ္ဗဝတ်စုံ တစ်ရာစုံ၊ အလှဆင်ပစ္စည်းသေတ္တာများနှင့် လည်ဆွဲ၊ ပန်းမാല တစ်ထောင်ကိုပါ ပေးအပ်하였다။

Verse 53

एतत्सर्वं समादाय स पुत्रः सस्नुषो मुनिः । राज्ञा च समनुज्ञातः प्रययौ वेदकाननम्

ဤအလှူအတန်းအားလုံးကို ယူဆောင်၍ ထိုမုနိသည် သားနှင့် သမီးမက် (ချွေးမ) တို့နှင့်အတူ မင်းကြီး၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ဝေဒကာနန အမည်ရှိ တောသို့ ထွက်ခွာ하였다။

Verse 54

वेदारण्यं समासाद्य तदा दीर्घतमा मुनिः । उवास ससुखं विप्राः पुत्रेण स्नुषया सह

ဝေဒတောသို့ ရောက်သော်၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ မုနိ ဒီဃတမသသည် သားနှင့် ချွေးမတို့နှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်하였다။

Verse 55

सेवन्वेदाटवीनाथं भुक्तिमुक्तिफलप्रदम् । न्यवसत्तु चिरं कालं कक्षीवानपि भार्यया

ဝေဒတောအုပ်၏ အရှင်ကို ဆည်းကပ်၍—လောကီသုခနှင့် မောက္ခဖလကို ပေးတော်မူသော—ကက္ရှီဝန်မုနိသည်လည်း မယားနှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ ကြာရှည်စွာ နေထိုင်하였다။

Verse 56

स्वनयोपि स राजर्षिः स्नात्वा कुंभजनिर्मिते । तत्र तीर्थे महापुण्ये सहितः सर्वसैनिकैः

ထိုရာဇာရ္ဓိမုနိသည်လည်း ကုಂಭဇ (အဂஸတျ) တည်ထောင်ထားသော မဟာပုဏ္ဏ တီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် စစ်တပ်အားလုံးနှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်하였다။

Verse 57

अतःपुरं समादाय मुदितः स्वपुरं ययौ । अगस्त्यतीर्थमाहात्म्यादेवं कक्षीवतो मुनेः । अनन्यसुलभो विप्रा विवाहः समजायत

ထို့နောက် အတွင်းအိမ်ရာ (အိမ်ထောင်စု) ကိုပါ ယူဆောင်၍ ဝမ်းမြောက်စွာ မိမိမြို့သို့ ပြန်သွား하였다။ ထိုသို့ အဂஸတျ-တီရ္ထ၏ မဟိမကြောင့်၊ ဟေ ဗြာဟ္မဏတို့၊ မုနိ ကက္ရှီဝန်၏ အလွယ်မရနိုင်သော မင်္ဂလာအိမ်ထောင်ရေးသည်လည်း ပြည့်စုံစွာ ဖြစ်ပေါ်လာ하였다။

Verse 58

श्रीसूत उवाच । इतिहासस्त्वयं पुण्यो वेदसिद्धो मुनीश्वराः

သီရိ စူတက ပြောသည်– “ဟေ မုနိဣရှ္ဝရတို့၊ ဤပုဏ္ဏသမိုင်းသည် သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်ပြီး ဝေဒပ్రమာဏဖြင့် အတည်ပြုထားသည်။”

Verse 59

धन्यो यशस्य आयुष्यः कीर्तिसौभाग्य वर्द्धनः । श्रोतव्यः पठितव्योऽयं सर्वथा मानवैर्द्विजाः

ဤအကြောင်းအရာသည် မင်္ဂလာဖြစ်စေ၍ ဂုဏ်သတင်းပေးကာ အသက်တိုးစေပြီး ကီရ္တိနှင့် ကံကောင်းခြင်းကို တိုးပွားစေသည်။ ထို့ကြောင့် ဟေ ဒွိဇတို့၊ လူတို့သည် အမြဲတမ်း နားထောင်၍ ရွတ်ဖတ်သင့်သည်။

Verse 60

पठतां शृण्वतां चेममितिहासं पुरातनम् । नेहामुत्रापि वा क्लेशो दारिद्यं चापि नो भवेत्

ဤရှေးဟောင်း သန့်ရှင်းသော အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ရွတ်ဖတ်သူနှင့် နားထောင်သူတို့အတွက် ဤလောက၌ဖြစ်စေ နောက်လောက၌ဖြစ်စေ ဒုက္ခကလေးရှ် မရှိဘဲ၊ ဆင်းရဲမွဲတေမှုလည်း မပေါ်ပေါက်ပါ။