Adhyaya 11

Verse 1

श्रीसूत उवाच । पापनाशे नरः स्नात्वा सर्वपापनिबर्हणे । ततः सीतासरो गच्छेत्स्नातुं नियमपूर्वकम्

သီရိ စူတ မိန့်ကြားသည်– အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော ပာပနာရှ တီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက်၊ လူသည် စီတာ-ဆရသို့ သွားကာ နိယမနှင့် စည်းကမ်းအတိုင်း ထိုနေရာ၌ ရေချိုးရမည်။

Verse 2

यानि कानि च पुण्यानि ब्रह्मांडांतर्गतानि वै । तानि गंगादितीर्थानि स्वपापपरिशुद्धये

ဘရဟ္မာဏ္ဍအတွင်းရှိ ပုဏ္ဏ်ယနှင့် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများ အားလုံး—ဂင်္ဂါစသည့် တီရ္ထတို့သည် (ဤနေရာ၌) ရှိနေ၍ မိမိအပြစ်ကို ပြည့်စုံစွာ သန့်စင်စေရန် ဖြစ်သည်။

Verse 3

सीतासरसि वर्तंते महापातकनाशने । क्षेत्राण्यपि महार्हाणि काश्यादीनि दिवानिशम्

မဟာပာတကကို ဖျက်ဆီးသော စီတာ-ဆရ၌ ကာရှီစသည့် အလွန်မြင့်မြတ်သော က္ෂೇತ್ರများပင် နေ့ညမပြတ် တည်ရှိနေသည်။

Verse 4

सीतासरोत्र सेवंते स्वस्वकल्मषशांतये । तस्याः सरसि संगीतगुणेनाकृष्य बालिशः

လူတို့သည် မိမိတို့၏ အညစ်အကြေးကို ငြိမ်းစေရန် စီတာ-ဆရကို အားကိုး၍ ဆည်းကပ်ကြသည်။ သို့သော် မိုက်မဲသူသည် ရေကန်၏ သီချင်းသံကဲ့သို့ ချိုမြိန်သော ဆွဲဆောင်မှုကြောင့်သာ ဆွဲငင်ခံကာ အပေါ်ယံသဘောဖြင့် နီးကပ်လာသည်။

Verse 5

पंचाननोऽपि वसते पंचपातकनाशनः । तदेतत्तीर्थमागत्य स्नात्वा वै श्रद्धया सह । पुरंदरः पुरा विप्रा मुमुचे ब्रह्महत्यया

ဤနေရာ၌ ပဉ္စာနနလည်း တည်ရှိပြီး မဟာအပြစ်ငါးပါးကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်သည်။ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ယခင်က ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) သည် ဤတီရ္ထသို့ လာရောက်၍ သဒ္ဓါဖြင့် ရေချိုးကာ ဗြာဟ္မဏသတ်မှုအပြစ် (ဗြဟ္မဟတ္တယာ) မှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။

Verse 6

ऋषय ऊचुः । ब्रह्महत्या कथमभूद्वासवस्य पुरा मुने । सीतासरसि स्नानात्कथं मुक्तोऽभवत्तया

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်။ အို မုနိ၊ ရှေးကာလ၌ ဝါသဝ (အိန္ဒြာ) ထံ၌ ဗြဟ္မဟတ္တျာ အပြစ်သည် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သနည်း။ ထို့ပြင် စီတာ-ဆရတ်၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးခြင်းဖြင့် ထိုအပြစ်မှ မည်သို့ လွတ်မြောက်ခဲ့သနည်း။

Verse 7

श्रीसूत उवाच । कपालाभरणोनाम राक्षसोऽभूत्पुरा द्विजाः

သီရိ စူတက ဆိုသည်။ အို ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) တို့၊ ရှေးကာလ၌ ကပာလာဘရဏ အမည်ရှိ ရက္ခသ တစ်ပါး ရှိခဲ့သည်။

Verse 8

अवध्यः सर्वदेवानां सोऽभवद्ब्रह्मणो वरात् । शवभक्षणनामा तु तस्यासीन्मंत्रिसत्तमः

ဗြဟ္မာ၏ အာနုဘော (ဝရ) ကြောင့် သူသည် နတ်တို့အားလုံးအပေါ် မသတ်နိုင်သော (အဝဓျ) ဖြစ်လာ하였다။ ထို့ပြင် သူ့တွင် ရှဝဘက္ခဏ အမည်ရှိ အထူးကောင်းမွန်သော ဝန်ကြီးတစ်ဦး ရှိ하였다။

Verse 9

अक्षौहिणीशतं तस्य हयेभरथसंकुलम् । अस्ति तस्य पुरं चापि वैजयंतमिति श्रुतम्

သူ့တွင် မြင်း၊ ဆင်၊ ရထားစစ်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သော အက္ခေါဟိဏီ တပ်ဖွဲ့ တစ်ရာ ရှိ하였다။ ထို့ပြင် သူ၏ မြို့တော်ကိုလည်း ‘ဝೈဇယန္တ’ ဟု ကြားသိရသည်။

Verse 10

वसत्यस्मिन्पुरे सोऽयं कपालाभरणो बली । शवभक्षं समाहूय बभाषे मंत्रिणं द्विजाः

ထိုမြို့၌ အင်အားကြီး ကပာလာဘရဏ သည် နေထိုင်하였다။ အို ဒွိဇတို့၊ ရှဝဘက္ခဏ ကို ခေါ်ယူပြီး သူသည် မိမိဝန်ကြီးအား စကားဆို하였다။

Verse 11

शवभक्ष महावीर्य मंत्रशास्त्रेषु कोविद । वयं देवपुरीं गत्वा विनिर्जित्य सुरान्रणे

အို သဝဘက္ရှ၊ သတ္တိမဟာကြီး၍ မန္တရ-ရှာස්တရ၌ ကျွမ်းကျင်သူရေ—တေဝပူရီ၊ နတ်တို့၏ မြို့သို့ သွားကြစို့။ ထိုသို့ ရောက်လျှင် စစ်မြေ၌ ဒေဝတို့ကို အနိုင်ယူမည်။

Verse 12

शक्रस्य भवने रम्ये स्थास्यामस्सैनिकैः सह । रमावो नंदने तस्य रंभाद्यप्सरसां गणैः

ကျွန်ုပ်တို့သည် စစ်သည်များနှင့်အတူ သက္ကရာ(အိန္ဒြာ)၏ လှပသော နန်းတော်၌ နေထိုင်မည်။ ထို့ပြင် သူ၏ နန္ဒန ဥယျာဉ်၌ ရမ္ဘာ စသည့် အပ္စရာတို့၏ အစုအဝေးကြားတွင် ပျော်ရွှင်ကစားမည်။

Verse 13

कपालाभरणस्येदं निशम्य वचनं तदा । शवभक्षोऽब्रवीद्विप्रा वचस्तत्र तथास्त्विति

ကပာလာဘရဏ၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက် သဝဘက္ရှက—အို ဗြာဟ္မဏတို့—ထိုနေရာ၌ “တထာස්တု၊ ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပါစေ” ဟု ပြန်ဆို하였다။

Verse 14

ततः कपालाभरणः पुत्रं दुर्मेधसं बली । प्रतिष्ठाप्य पुरे शूरं सेनया परिवारितः

ထို့နောက် အင်အားကြီးသော ကပာလာဘရဏသည် ဉာဏ်မပြည့်သော သားကို မြို့၌ အုပ်စိုးသူအဖြစ် တင်မြှောက်ပြီး၊ စစ်တပ်က ဝန်းရံလျက် သူရဲကောင်းကဲ့သို့ ထွက်ခွာ하였다။

Verse 15

युयुत्सुरमरैः साकं प्रययावमरावतीम् । गजाश्वरथपादातैरुद्धतै रेणुसंचयैः

ဒေဝတို့နှင့် စစ်ဆင်လိုသော စိတ်ပြင်းပြ၍ သူသည် ရာက္ခသတို့နှင့်အတူ အမရာဝတီသို့ ချီတက်သွားသည်။ ဆင်၊ မြင်း၊ ရထားနှင့် ခြေလျင်တပ်တို့၏ အရှိန်ကြောင့် ဖုန်မှုန့်တိမ်များ ထကြွလာ하였다။

Verse 16

शोषयञ्जलधीन्सिंधूंश्चूर्णयन्पर्वतानपि । निःसाणध्वनिना विप्रा नादयन्रोदसी तथा

သမုဒ္ဒရာနှင့် မြစ်များကို ခြောက်သွေ့စေကာ တောင်တန်းများကိုပင် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ကြိတ်ချေသကဲ့သို့—အို ဗြာဟ္မဏတို့—သူ၏ စစ်တပ်ချီတက်သံကြီးကြောင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင် နှစ်ပါးလုံး တုန်ဟုန်မြည်ဟည်းလေ၏။

Verse 17

अश्वानां हेषितरवैर्गजानामपि बृंहितैः । रथनेमिस्वनैरुग्रैः सिंहनादैः पदातिनाम्

မြင်းတို့၏ ဟိန်းသံ၊ ဆင်တို့၏ ဂর্জနာသံ၊ စစ်ရထားဘီးတို့၏ ကြမ်းတမ်းသော တုန်ခတ်သံ၊ နှင့် ခြေလျင်စစ်သည်တို့၏ စင်္ဟနာဒကဲ့သို့သော ဟုန်ဟုန်မြည်သံတို့ဖြင့်—

Verse 18

श्रोत्राणि दिग्गजानां च वितन्वन्बधिराणि सः । अगमद्देवनगरीं युयुत्सुरमरैः सह

ဦးတည်ရာများ၏ ကာကွယ်သူ ဒိဂ္ဂဇဆင်ကြီးတို့၏ နားကိုတောင် နားမကြားစေသကဲ့သို့ ဆူညံစေကာ၊ စစ်ပွဲကိုလိုလားလျက် မိမိစစ်တပ်နှင့်အတူ ဒေဝနဂရီသို့ ရောက်ရှိလေ၏။

Verse 19

तत इन्द्रादयो देवाः सेनाकलकलध्वनिम् । श्रुत्वाभिनिर्य्ययुः पुर्या युद्धाभिमनसो द्विजाः

ထို့နောက် အိန္ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတို့သည် စစ်တပ်၏ ကလကလမြည်သံကို ကြားသော်—အို ဒွိဇတို့—စစ်ပွဲကိုရည်ရွယ်လျက် မြို့မှ ထွက်ပြေးထွက်လာကြလေ၏။

Verse 20

ततो युद्धं समभवद्देवानां राक्षसैः सह । अदृष्टपूर्वं जगति तथैवाश्रुतपूर्वकम्

ထို့နောက် ဒေဝတို့နှင့် ရာက္ခသတို့အကြား စစ်ပွဲကြီး ပေါ်ပေါက်လာလေ၏—လောက၌ ယခင်က မမြင်ဖူးသကဲ့သို့ မကြားဖူးသည့် စစ်ပွဲတည်း။

Verse 21

तत इन्द्रादयो देवा राक्षसाञ्जघ्नुराहवे । राक्षसाश्च सुराञ्जघ्नुः समरे विजिगीषवः

ထို့နောက် အိန္ဒြာနှင့် အခြားသော ဒေဝတားတို့သည် စစ်မြေပြင်၌ ရာက္ခသတို့ကို သတ်ဖြတ်ကြ၏။ အောင်ပွဲကို လိုလားသော ရာက္ခသတို့လည်း တိုက်ပွဲအလယ်၌ ဒေဝတားတို့ကို သတ်ကြ၏။

Verse 22

द्वन्द्वयुद्धं च समभूदन्योन्यं सुररक्षसाम् । कपालाभरणेनाजौ युयुधे बलवृत्रहा

ထို့နောက် ဒေဝတားနှင့် ရာက္ခသတို့အကြား တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဒွန္ဒ္ဝစစ်ပွဲများ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ စစ်မြေပြင်၌ ဝෘတြကို သတ်သော အင်အားကြီး အိန္ဒြာသည် ကပာလာဘရဏနှင့် တိုက်ခိုက်၏။

Verse 23

यमेन शवभक्षश्च वरुणेन च कौशिकः । कुबेरो रुधिराक्षेण युयुधे ब्राह्मणोत्तमाः

ရှဝဘက္ခသည် ယမနှင့် တိုက်ခိုက်၍ ကೌသိကသည် ဝရုဏနှင့် တိုက်ခိုက်၏။ ကုဗေရသည် ရုဓိရာက္ခနှင့် စစ်ဆင်ခဲ့သည်—ဤသို့ ဤဇာတ်ကြောင်း၌ ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်က စစ်ပွဲကို ဖော်ပြ၏။

Verse 24

मांसप्रियो मद्यसेवी क्रूरदृष्टिर्भयावहः । चत्वार एते विक्रांताः कपालाभरणानुजाः

အသားကို နှစ်သက်သူ၊ အရက်သောက်သူ၊ မျက်စိကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ်—ဤရဲရင့်သူ လေးဦးသည် ကပာလာဘရဏ၏ ညီအငယ်များ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 25

अश्विभ्यामग्निवायुभ्यां युद्धे युयुधिरे मिथः । ततो यमो महावीर्यः कालदण्डेन वेगवान्

စစ်ပွဲ၌ သူတို့သည် အရှွင်နှစ်ပါးနှင့်လည်းကောင်း၊ အဂ္နိနှင့် ဝါယုနှင့်လည်းကောင်း အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ကြ၏။ ထို့နောက် အင်အားကြီး ယမသည် ကာလဒဏ္ဍကို ကိုင်ဆောင်ကာ လျင်မြန်စွာ ရှေ့တိုးလာ၏။

Verse 26

शवभक्षं निहत्याजावनयद्यमसादनम् । तस्य चाक्षौहिणीस्त्रिंशन्निजघ्ने समरे यमः

စစ်မြေပြင်၌ သဝဘက္ရှကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ယမမင်းသည် သူ့ကို ယမသဒန (ယမ၏ နေရာ) သို့ ပို့လိုက်သည်။ ထိုစစ်ပွဲတွင် ယမမင်းသည် သူ၏တပ်ဖွဲ့ အက္ရှောဟိဏီ သုံးဆယ်ကိုလည်း ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

Verse 27

वरुणः कौशिकस्याजौ प्रासेन प्राहरच्छिरः । कुबेरो रुधिराक्षस्य कुन्तेनाभ्यहरच्छिरः

စစ်ပွဲ၌ ဝရုဏမင်းသည် လှံဖြင့် ကောသိက၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ချခဲ့သည်။ ကုဗေရမင်းသည် ကုန္တ (လှံတို) ဖြင့် ရုဓိရာက္ရှ၏ ခေါင်းကိုလည်း ဖြတ်တောက်ခဲ့သည်။

Verse 28

अश्विभ्यामग्निवायुभ्यां कपालाभरणानुजाः । निहताः समरे विप्राः प्रययुर्यमसादनम्

ကပာလာဘရဏ၏ ညီအစ်ကိုငယ်များကို အရှွင်နှစ်ပါးနှင့် အဂ္နိ၊ ဝါယုတို့က စစ်မြေပြင်၌ သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ အို ဘြာဟ္မဏတို့၊ သူတို့သည် ယမသဒနသို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 29

अक्षौहिणीशतं चापि देवेन्द्रेण मृधे द्विजाः । यामार्द्धेन हतं युद्धे प्रययौ यमसादनम्

ထိုတိုက်ပွဲ၌ ဒေဝိန္ဒြ (အိန္ဒြ) သည် အို ဒွိဇတို့၊ အက္ရှောဟိဏီ တစ်ရာကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ ထိုမဟာဗလရှိသူ၏ လက်ဖြင့် စစ်တွင် ကျဆုံးသူတို့သည် ယမသဒနသို့ သွားရောက်ကြ၏။

Verse 30

ततः कपालाभरणः प्रेक्ष्य सेनां निजां हताम् । चापमादाय निशिताञ्छरांश्चापि महाजवान्

ထို့နောက် ကပာလာဘရဏသည် မိမိတပ်ကို သတ်ဖြတ်ခံရသည်ကို မြင်၍ မြားတံကိုင်သည့် လေးကို ယူကာ၊ ထက်မြက်သော မြားများကိုလည်း ဆောင်ယူ하였다—လှုပ်ရှားရာတွင် အလွန်လျင်မြန်၍ ပြင်းထန်၏။

Verse 31

अभ्ययात्समरे शक्रं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् । ततः शक्रस्य शिरसि व्यधमच्छरपंचकैः

စစ်မြေပြင်၌ သူသည် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ထံသို့ တိုက်ရိုက်ပြေးဝင်ကာ “ရပ်လော့၊ ရပ်လော့” ဟု အော်ဟစ်၏။ ထို့နောက် မြားငါးစင်းဖြင့် အိန္ဒြာ၏ ခေါင်းပေါ်ကို ထိုးနှက်လေ၏။

Verse 32

तानप्राप्तान्प्रचिच्छेद शरैर्युद्धे स वृत्रहा । ततः शूलं समादाय कपालाभरणो मृधे

အဲဒီလက်နက်များ သူ့ထံသို့ ရောက်လာသော်၊ ဝෘတြဟာ (အိန္ဒြာ) သည် စစ်ပွဲ၌ မိမိမြားများဖြင့် ဖြတ်တောက်ဖျက်ဆီးလေ၏။ ထို့နောက် တိုက်ပွဲအတွင်း ကပာလာဘရဏ သည် တြိရှူလ်ကို ကိုင်ယူလေ၏။

Verse 33

देवेंद्राय प्रचिक्षेप तं शक्त्या निजघान सः । ततः कपालाभरणः शतहस्तायतां गदाम्

သူသည် ထိုတြိရှူလ်ကို ဒေဝိန္ဒြ (အိန္ဒြာ) ထံသို့ ပစ်လွှတ်သော်လည်း အိန္ဒြာသည် မိမိ၏ သက္တိလှံဖြင့် ထိုကို ချေဖျက်လေ၏။ ထို့နောက် ကပာလာဘရဏ သည် လက်တစ်ရာအလျားရှိသော ဂဒါကို ကိုင်ယူလေ၏။

Verse 34

आयसीं पंचसाहस्रतुलाभारेणनिर्मिताम् । आददे समरे शक्रं वक्षोदेशे जघान च

သူသည် တူလာငါးထောင်အလေးချိန်ဖြင့် ထုလုပ်ထားသော သံဂဒါကို ဆုပ်ကိုင်ကာ စစ်ပွဲ၌ သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ထိုးနှက်လေ၏။

Verse 35

ततः स मूर्च्छितः शक्रो रथोपस्थ उपाविशत् । मृतसंजीविनीं विद्यां जपित्वाथ बृहस्पतिः

ထို့နောက် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) သတိလစ်၍ ရထားထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်လေ၏။ ထိုအခါ ဗြဟස්ပတိ သည် ‘မృతသံဇီဝိနီ’ ဟူသော အသက်ပြန်ပေးသော မန္တရဝိဒ္ဓာကို ဂျပ်ရွတ်လေ၏။

Verse 36

पुलोमजापतिं युद्धे समजीवयदद्भुतम् । ऐरावतं तदारुह्य कपालाभरणांतिकम्

ထိုစစ်ပွဲတွင် ပုလိုမဇာ၏ခင်ပွန်း အိန္ဒြာကို အံ့ဖွယ်ကောင်းစွာ ပြန်လည်အသက်သွင်းပေး하였다။ ထို့နောက် အဲရာဝတ ဆင်တော်ကို စီးနင်း၍ ကပာလာဘရဏ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွား하였다။

Verse 37

आजगाम शचीभर्ता प्रहर्तुं कुलिशेन तम् । एकप्रहारेण तदा महेंद्रः पाकशासनः

သချီ၏ခင်ပွန်း အိန္ဒြာသည် ဝဇ္ရ (မိုးကြိုးလက်နက်) ဖြင့် ထိုးနှက်ရန် ရှေ့တိုးလာ하였다။ ထိုအခါ ပာကကို အုပ်ချုပ်သူ မဟိန္ဒြာသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့်—

Verse 38

कपालाभरणं युद्धे वज्रेण सरथाश्वकम् । सचापं सध्वजं चैव सतूणीरं सवर्मकम्

စစ်မြေပြင်တွင် ဝဇ္ရဖြင့် ကပာလာဘရဏကို ရထားနှင့် မြင်းများအပါအဝင် ချေမှုန်းခဲ့သည်—မြားလက်နက်၊ အလံ၊ မြားအိတ်နှင့် ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံပါ တစ်ပါးတည်း။

Verse 39

चूर्णयामास कुपितस्तिलशः कणशस्तथा । हते तस्मिन्महावीरे कपालाभरणे रणे

ဒေါသထွက်၍ သူ့ကို နှမ်းစေ့ကဲ့သို့ အစိတ်အစိတ် ခွဲကာ ဖုန်မှုန့်အမှုန်အမွှားကဲ့သို့ အမှုန်အမွှားအထိ ချေမှုန်း하였다။ စစ်ပွဲတွင် မဟာဝီရ ကပာလာဘရဏ သေဆုံးသွားသောအခါ၊

Verse 40

सुखं सर्वस्य लोकस्य बभूव चिरदुःखिनः । राक्षसस्य वधोत्पन्ना ब्रह्महत्या पुरंदरम् । अन्वधावत्तदा भीमा नादयंती दिशो दश

ကြာရှည်ဒုက္ခခံခဲ့သော လောကအားလုံးတွင် သုခ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။ သို့သော် ထို ရာක්ෂသကို သတ်ခြင်းမှ «ဗြဟ္မဟတ္တျာ» အပြစ် ပေါ်ပေါက်ကာ ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြာ) ကို လိုက်လံတ追ခဲ့သည်—ကြောက်မက်ဖွယ်၊ ဟိန်းဟောက်၍၊ ဒిశတစ်ဆယ်လုံးတွင် သံတုန်လှုပ်စေ하였다။

Verse 41

ऋषय ऊचुः । न विप्रो राक्षसः सूत कपालाभरणो मुने । तत्कथं ब्रह्महत्येंद्रं तद्वधात्समुपाद्रवत्

ရသီတို့က ဆိုကြသည်။ “ဟေ့ စူတ၊ ဟေ့ မုနိ၊ ဤသူသည် ဗြာဟ္မဏ မဟုတ်၊ ရာක්ෂသ မဟုတ်ပေမယ့် ခေါင်းခွံကို အလှဆင်အဖြစ် ဝတ်ဆင်ထား၏။ ထိုသူကို သတ်ခြင်းကြောင့် အိန္ဒြာပေါ်သို့ ‘ဗြဟ္မဟတ္တျာ’ အပြစ်သည် မည်သို့ အလျင်အမြန် ကျရောက်လာသနည်း?”

Verse 42

श्रीसूत उवाच । वक्ष्यामि परमं गुह्यं मुनींद्राः परमाद्भुतम्

သီရိ စူတက ဆိုသည်။ “မုနိအရှင်မြတ်တို့၊ အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အမြင့်မြတ်ဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါ ရှင်းပြမည်။”

Verse 43

शृणुत श्रद्धया यूयं समाधाय स्वमानसम् । पुरा विंध्यप्रदेशेषु त्रिवक्रो नाम राक्षसः

“သဒ္ဓါဖြင့် နားထောင်ကြလော့၊ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် စုစည်းကြလော့။ ရှေးကာလ၌ ဝိန္ဓျ တောင်တန်းဒေသများတွင် တြိဝက္ရ အမည်ရှိ ရာක්ෂသ တစ်ဦး နေထိုင်ခဲ့သည်။”

Verse 44

तस्य भार्या गुणोपेता सौंदर्यगुणशालिनी । सुशीला नाम सुश्रोणी सर्वलक्षणलक्षिता

“သူ၏ ဇနီးသည် ဂုဏ်သတ္တိများဖြင့် ပြည့်စုံ၍ အလှအပနှင့် သဘောကောင်းဂုဏ်ကောင်းများ ပေါများသူ ဖြစ်သည်။ အမည်မှာ စုရှီလာ၊ ကိုယ်အင်္ဂါလှပ၍ မင်္ဂလာလက္ခဏာ အားလုံးနှင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်၏။”

Verse 45

सा कदाचिन्मनोज्ञांगी सुवेषा चारुहासिनी । विंध्यपादवनोद्देशे विचचार विलासिनी

“တစ်ခါတစ်ရံ ထိုအင်္ဂါလှပသော မိန်းမသည် အလှဆင်ဝတ်စားကောင်းကောင်းဖြင့် မျက်နှာပြုံးချိုသာကာ ဝိန္ဓျတောင်ခြေရှိ တောအုပ်ဒေသတွင် ပျော်ရွှင်စွာ လှည့်လည်ကစားခဲ့သည်။”

Verse 46

तस्मिन्वने शुचिर्नाम वर्ततेस्म महामुनिः । तपसमाधिसंयुक्तो वेदाध्ययनतत्परः

ထိုတောအတွင်း၌ “သုစိ” ဟူသော မဟာမုနိတစ်ပါး နေထိုင်လျက်ရှိ၏။ တပဿာနှင့် သမာဓိအနက်ကို ပေါင်းစည်းထား၍ ဝေဒများကို လေ့လာရာ၌ အလွန်တက်ကြွသူဖြစ်၏။

Verse 47

तस्याश्रमसमीपं तु सा ययौ वरवर्णिनी । तां दृष्ट्वा स मुनिर्धैर्यं मुमोचानंगपीडितः । तामासाद्य वरारोहां बभाषे मुनिसत्तमः

သူ၏ အာရှရမ်အနီးသို့ အလှရောင်ဝါးသော မိန်းမတစ်ဦး ရောက်လာ၏။ ထိုမိန်းမကို မြင်သော် မုနိသည် ကာမ၏ပူလောင်မှုကြောင့် နှလုံးတည်ငြိမ်မှုကို လွှတ်ချလိုက်၏။ ထိုသိမ်မွေ့လှပသော မိန်းမအနီးသို့ ချဉ်းကပ်ကာ မုနိတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးသည် စကားဆို၏။

Verse 48

शुचिरुवाच । ललने स्वागतं तेऽस्तु कस्य भार्या शुचिस्मिते

သုစိက ပြော၏— “အလှမယ်ရေ၊ ကြိုဆိုပါ၏။ သန့်ရှင်းသောအပြုံးရှိသူရေ—သင်သည် မည်သူ၏ ဇနီးနည်း?”

Verse 49

किमागमनकृत्यं ते वनेऽस्मिन्नतिभीषणे । श्रांतासि त्वं वरारोहे वसास्मिन्नुटजे मम

ဤအလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တောထဲသို့ သင်လာရခြင်း၏ အကြောင်းကိစ္စသည် အဘယ်နည်း? အလှပသောမိန်းမရေ၊ သင်ပင်ပန်းနေပြီ—ငါ၏ တဲငယ်၌ နေပါလော့။

Verse 51

पुष्पावचयकामेन वनमेतत्समागता । अपुत्राहं मुने भर्त्रा प्रेरिता पुत्रमिच्छता

“ပန်းများကို ကောက်ယူလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ဤတောသို့ ကျွန်မလာပါသည်။ မုနိရှင်၊ ကျွန်မသည် သားသမီးမရှိသူဖြစ်၍ သားတော်ကို လိုလားသော ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်းက (ဤနေရာသို့) ပို့လိုက်ခြင်းပါ။”

Verse 52

शुचिं मुनिं समाराध्य तस्मात्पुत्रमवाप्नुहि । इति प्रतिसमादिष्टा पतिना त्वां समागता

“သန့်ရှင်းသော ရှိသီ ‘ရှုချိ’ ကို ပူဇော်အာရాధနာပြု၍ ထိုသူထံမှ သားတော်ကို ရယူလော့။” ဟု ခင်ပွန်းက ထပ်ခါထပ်ခါ အမိန့်ပေးသဖြင့် သူမသည် သင့်ထံ (အို မုနိ) သို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 53

पुत्रमुत्पादय त्वं मे कृपां कुरु मुने मयि । एवमुक्तः स तु शुचिः सुशीलां तामभाषत

“ကျွန်မအတွက် သားတော်ကို မွေးဖွားပေးပါ; အို မုနိ၊ ကျွန်မအပေါ် ကရုဏာပြုပါ။” ဟု ဆိုသဖြင့် ရှုချိသည် သီလကောင်းသော မိန်းမ စုရှီလာအား မိန့်ကြား하였다။

Verse 54

शुचिरुवाच । त्वां दृष्ट्वा मम च प्रीतिः सुशीले विद्यतेऽधुना । मनोरथमहांभोधिं त्वमापूरय मामकम्

ရှုချိက မိန့်တော်မူသည်– “အို စုရှီလာ၊ သင်ကို မြင်သည်နှင့် ယခု ငါ့နှလုံး၌ ချစ်ခင်မှု ပေါ်ထွန်းလာပြီ။ ငါ၏ မနောရထ္ထ မဟာသမုဒ္ဒရာကို ပြည့်ဝစေပါ၊ အလိုဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပါ။”

Verse 55

इत्युक्त्वा स मुनिस्तत्र तया रेमे दिनत्रयम् । तामुवाच मुनिः प्रीतः सुशालां सुन्दराकृतिम्

ဤသို့ မိန့်ပြီးနောက် မုနိသည် ထိုနေရာ၌ သူမနှင့် သုံးရက်တိုင်တိုင် ပျော်ရွှင်စွာ ရမဏပြု하였다။ ထို့နောက် စိတ်ပျော်ရွှင်၍ ရုပ်ရည်လှပသော စုရှာလာအား မုနိက မိန့်ကြား하였다။

Verse 56

तवोदरे महावीर्यः कपालाभरणाभिधः । भविष्यति चिरं राज्यं पालयिष्यति मेदिनीम्

“သင်၏ ဝမ်း၌ မဟာဗီရိယရှိသော သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားမည်၊ အမည်မှာ ‘ကပာလာဘရဏ’ ဟူ၍ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူသည် ကြာရှည်စွာ အုပ်စိုး၍ မြေပြင်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လိမ့်မည်။”

Verse 57

सहस्रं वत्सरान्वत्सस्तपसा प्रीणयन्विधिम् । पुरंदरं विनान्येभ्यो देवेभ्यो नास्य वध्यता

နှစ်တစ်ထောင်တိုင်တိုင် သူသည် တပဿာဖြင့် စီမံခန့်ခွဲသူ ဘြဟ္မာကို ပီတိဖြစ်စေ하였다။ ထို့ကြောင့် ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြာ) မှလွဲ၍ အခြားဒေဝတားတို့က သူ့ကို မသတ်နိုင်ခဲ့။

Verse 58

ईदृशस्ते सुतो भूयादिंद्रतुल्यपराक्रमः । इत्युक्त्वा स मुनिर्नारीं काशीं शिवपुरीं ययौ

“သင်၏သားသည် ဤသို့ပင် ဖြစ်ပါစေ—အိန္ဒြာနှင့်တူသော သတ္တိပရाक్రమရှိသူ ဖြစ်ပါစေ” ဟုဆိုပြီး မုနိသည် ထိုမိန်းမအား ပြောကာ ကာသီ၊ ရှိဝမြို့သို့ သွားလေ၏။

Verse 59

सुशीला सापि सुषुवे कपालाभरणं सुतम् । तं जघान मृधे शक्रो वज्रेण मुनिपुंगवाः

သုရှီလာလည်း ကပာလာဘရဏ အမည်ရှိ သားတစ်ဦးကို မွေးဖွား하였다။ အို မုနိမြတ်၊ စစ်မြေတွင် ရှက္ရ (အိန္ဒြာ) သည် ဝဇ္ရဖြင့် သူ့ကို သတ်လေ၏။

Verse 60

शुचेर्बीजसमुद्भूतं तमिंद्रो न्यवधीद्यतः । ततः पुरंदरः शक्रो जगृहे ब्रह्महत्यया

အိန္ဒြာသည် သုချိ၏ မျိုးစေ့မှ မွေးဖွားသူကို သတ်ခဲ့သောကြောင့် ပုရန္ဒရ ရှက္ရသည် ဘြဟ္မဟတ္တျာ (ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း) အပြစ်ကြီးဖြင့် ဖမ်းဆီးခံရလေ၏။

Verse 61

धावति स्म तदा शक्रः सर्वांल्लोकान्भयाकुलः । धावंतमनुधावंती ब्रह्महत्या तमन्वगात्

ထိုအခါ ရှက္ရသည် ကြောက်ရွံ့စိတ်ဖြင့် လောကအားလုံးကို ဖြတ်၍ ပြေးလွှားလေ၏။ သူပြေးသကဲ့သို့ ဘြဟ္မဟတ္တျာအပြစ်သည်လည်း ပြေးလိုက်ကာ နီးနီးကပ်ကပ် လိုက်လံတော်မူ하였다။

Verse 62

अनुद्रुतो हि विप्रेंद्राः शक्रोऽयं ब्रह्महत्यया । पितामहसदः प्राप संतप्तहृदयो भृशम्

အို ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်တို့၊ ဗြာဟ္မဏသတ်မှု၏ အပြစ် (ဗြဟ္မဟတ္တယာ) ကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဖိစီးခံရသော သက္ကရ (အိန္ဒြာ) သည် ပိတామဟ ဘြဟ္မာ၏ စည်းဝေးခန်းသို့ ရောက်လာ၍ စိတ်နှလုံးသည် အလွန်အမင်း ဝေဒနာဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေ하였다။

Verse 63

न्यवेदयद्ब्रह्महत्यां ब्रह्मणे स पुरंदरः । भगवंल्लोकनाथेयं ब्रह्महत्याति भीषणा

ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြာ) သည် ဘြဟ္မာထံ၌ မိမိ၏ ဗြဟ္မဟတ္တယာ အပြစ်ကို ဝန်ခံ၍ “အို ဘဂဝန်၊ အို လောကနာထ! ဤ ဗြဟ္မဟတ္တယာသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပါသည်” ဟု ဆို하였다။

Verse 64

बाधते मां प्रजानाथ तस्या नाशं ब्रवीहि मे । पुरंदरेणैवमुक्तो ब्रह्मा प्राह दिवस्पतिम्

“အို ပရဇာနာထ၊ ဤအပြစ်သည် ကျွန်ုပ်ကို နှိပ်စက်နေပါသည်—၎င်းကို မည်သို့ ဖျက်ဆီးနိုင်မည်နည်း ပြောကြားပါ” ဟု ဆိုရာ၊ ပုရန္ဒရ၏ စကားကြောင့် ဘြဟ္မာသည် ဒေဝပတိ (အိန္ဒြာ) ထံသို့ မိန့်ကြား하였다။

Verse 65

ब्रह्मोवाच । सीताकुण्डं प्रयाहींद्र गंधमादनपर्वते । सीताकुण्डस्य तीरे त्वं इष्ट्वा यागैः सदाशिवम्

ဘြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– “အို အိန္ဒြာ၊ ဂန္ဓမာဒန တောင်ပေါ်ရှိ စီတာကுண္ဍ သို့ သွားလော့။ စီတာကுண္ဍ၏ ကမ်းနား၌ ယဇ္ဉာကర్మများဖြင့် စဒါသိဝကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုလော့။”

Verse 66

तस्मिन्सरसि च स्नायाः सर्वपापहरे शुभे । ततः पूतो भवेश्शक्र बह्महत्याविमोचितः

“ထို မင်္ဂလာရှိသော ရေကန်၌ ရေချိုးလော့၊ ၎င်းသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ ထို့နောက် အို သက္ကရ၊ သင်သည် သန့်စင်ပူတင်လာ၍ ဗြဟ္မဟတ္တယာ၏ အညစ်အကြေးမှ လွတ်မြောက်လိမ့်မည်။”

Verse 67

देवलोकं पुनर्यायाः सर्वदुःखविवर्जितः । सर्वपापहरं पुण्यं सीताकुण्डं विमुक्तिदम्

သင်သည် ဒုက္ခအားလုံးကင်းစင်၍ ထပ်မံ ဒေဝလောကသို့ ပြန်လည်ရောက်မည်။ ပုဏ္ဏမြတ်သော စီတာကுண္ဍသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှား၍ မောက္ခကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 69

महापातकसंघानां नाशकं परमामृतम् । सर्वदुःखप्रशमनं सर्वदारिद्र्यनाशनम्

ဤသည်မှာ မဟာအပြစ်အစုအဝေးတို့ကို ဖျက်ဆီးသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အမృతဖြစ်၏။ ဒုက္ခအားလုံးကို သက်သာစေပြီး ဆင်းရဲမှုအားလုံးကို ပယ်ဖျက်တော်မူ၏။

Verse 70

इत्युक्तः सुरराजोऽसौ प्रययौ गंधमादनम् । प्राप्य सीतासरो विप्राः स्नात्वेष्ट्वा च तदंतिके

ဤသို့ညွှန်ကြားခံရပြီးနောက် ဒေဝရာဇာသည် ဂန္ဓမာဒနသို့ ထွက်ခွာသွား၏။ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ စီတာရေကန်သို့ ရောက်လျှင် သန့်စင်ရေချိုးကာ ကမ်းနား၌ ပူဇော်ဝတ်ပြု하였다။

Verse 71

प्रययौ स्वपुरीं भूयो ब्रह्महत्याविमोचितः । एवं प्रभावं तत्तीर्थं सीतायाः कुण्डमुत्तमम्

ထို့နောက် သူသည် ဘြဟ္မဟတ္ယာအပြစ်မှ လွတ်မြောက်၍ မိမိမြို့တော်သို့ ထပ်မံပြန်သွား၏။ ဤသို့ပင် ထိုတီရ္ထ၏ အာနုဘော်—အမြတ်ဆုံး စီတာကுண္ဍ ဖြစ်၏။

Verse 72

राघवप्रत्ययार्थं हि प्रविश्य हुतवाहनम् । संनिधौ सर्वदेवानां मैथिली जनकात्मजा

ရాఘဝ (ရာမ) အား ယုံကြည်ချက်ပြည့်စုံစေရန်အတွက်၊ ဇနက၏သမီး မૈထိလီ စီတာသည် ဒေဝတားအားလုံး၏ ရှေ့မှောက်၌ သန့်ရှင်းသော မီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့၏။

Verse 73

विनिर्गता पुनर्वह्नेः स्थिता सर्वांगशोभना । निर्ममे लोकरक्षार्थं स्वनाम्ना तीर्थमुत्तमम्

ထို့နောက် စီတာသည် မီးထဲမှ ထပ်မံထွက်လာ၍ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတိုင်းတွင် သန့်ရှင်းတောက်ပစွာ ရပ်တည်ခဲ့သည်။ လောကကိုကာကွယ်ကာ ကောင်းကျိုးပြုရန် မိမိနာမဖြင့် အထွတ်အမြတ် တီရ္ထတစ်ခုကို တည်ထောင်하였다။

Verse 74

तत्र सस्नौ स्वयं सीता तेन सीतासरः स्मृतम् । तत्र यो मानवः स्नाति सर्वान्कामांल्लभेत सः

အဲဒီနေရာမှာ စီတာသည် ကိုယ်တိုင် သန့်စင်ရေချိုးခဲ့သဖြင့် ထိုနေရာကို “စီတာ-ဆရစ်” (စီတာ၏ ရေကန်) ဟု မှတ်မိကြသည်။ လူမည်သူမဆို ထိုနေရာတွင် ရေချိုးပါက လိုလားသမျှ အလိုတော်များကို ရရှိမည်။

Verse 75

तस्मिन्नुपस्पृश्य नरो द्विजेंद्रा दत्त्वा च दानानि पृथग्विधानि । कृत्वा च यज्ञान्बहुदक्षिणाभिर्लोकं प्रयायात्परमेश्वरस्य

အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ ထိုနေရာတွင် သန့်စင်ရေချိုးပြီး အမျိုးမျိုးသော ဒါနများကို ပေးလှူကာ ဒက္ခိဏာများစွာဖြင့် ယဇ္ဉများကို ဆောင်ရွက်သူသည် ပရမေရှ్వర၏ လောက (ဓာမ) သို့ ရောက်ရှိမည်။

Verse 76

युष्माकमेवं प्रथितं मुनींद्राः सीतासरो वैभवमेतदुक्तम् । शृण्वन्पठन्वै तदिहैव भोगान्भुक्त्वा परत्रापि सुखं लभेत

အို မုနိအရှင်တို့၊ ဤသို့ဖြင့် “စီတာ-ဆရစ်” ၏ ထင်ရှားသော ဂုဏ်သိက္ခာကို သင်တို့အား ပြောကြားပြီးပြီ။ ၎င်းကို နားထောင်သူ သို့မဟုတ် ရွတ်ဖတ်သူသည် ဤလောက၌ စည်းစိမ်ခံစားရပြီး နောက်လောက၌လည်း သုခကို ရရှိမည်။